Πριν από κάνα δίμηνο ξεκίνησα να διαβάζω το The Gap into Vision: Forbidden Knowledge, και έγραψα για αυτό εδώ – για την αρχή του, τουλάχιστον, η οποία μου φάνηκε καλή παρότι η ιστορία είχε σεξιστικά στοιχεία. Τώρα το έχω τελειώσει το βιβλίο, αλλά δεν πήγα αμέσως στο επόμενο της σειράς, γιατί ο ενθουσιασμός μου μειώθηκε από ένα σημείο και ύστερα: ίσως λίγο μετά από τη μέση του μυθιστορήματος, αν θυμάμαι καλά. Η πλοκή άρχισε να βαλτώνει· απλά ανακυκλωνόταν, δεν συνέβαιναν καινούργια πράγματα, και τα σεξιστικά στοιχεία παρέμεναν σε υψηλό επίπεδο. Αυτό το τελευταίο δεν θα με πείραζε τόσο αν η ιστορία ήταν καλύτερη και μου τραβούσε περισσότερο το ενδιαφέρον. Αλλά είχα την αίσθηση ότι γράφονταν συνεχώς τα ίδια και τα ίδια, σε μια σχετικά κυκλική κατάσταση.

Αυτό δεν σημαίνει ότι το βιβλίο ήταν τελείως χάλια. Κάποιο ενδιαφέρον έχει, και σκοπεύω να διαβάσω και τις συνέχειές του, γιατί, αν μη τι άλλο, είμαι περίεργος· όμως για την ώρα ήθελα ένα διάλειμμα, να διαβάσω κάτι διαφορετικό.

Το πρόβλημα είναι πως, δυστυχώς, έχω ολοένα και λιγότερο χρόνο για να διαβάζω βιβλία, και πολλές φορές η επιλογή ανάμεσα στο ένα βιβλίο ή στο άλλο είναι δύσκολη, αφού πάντα προσπαθώ να διαβάζω ό,τι θεωρώ πως θα μου κινήσει περισσότερο το ενδιαφέρον, πως θα διεγείρει περισσότερο το μυαλό μου.

*

Εκτός από το Forbidden Knowledge, διάβασα αυτό τον καιρό και το Dreamsnake της Vonda N. McIntyre, που σου δίνει μια τελείως διαφορετική αίσθηση όσον αφορά τους γυναικείους πρωταγωνιστές. Σε αυτό τον τομέα, σε σχέση με το Forbidden Knowledge είναι σαν τη μέρα με τη νύχτα. Το Dreamsnake είναι ξεκάθαρα φεμινιστικό, αλλά από εκείνα τα φεμινιστικά που μου αρέσουν: δηλαδή, όχι τα χαζοφεμινιστικά που προσπαθούν να μειώσουν τους άντρες, αλλά τα πραγματικά φεμινιστικά που απλά έχουν και δυνατές γυναίκες μέσα στην ιστορία. (Είχα γράψει, παλιότερα, ένα άρθρο γι’αυτό το θέμα στη φανταστική λογοτεχνία.)

Σε τελική ανάλυση, όμως, το Dreamsnake μού άφησε την ίδια αίσθηση όπως και το Forbidden Knowledge από αφηγηματικής άποψης καθαρά: Στην αρχή μού είχε τραβήξει το ενδιαφέρον και περίμενα κάτι καλύτερο για τη συνέχεια, το οποίο όμως δεν βρήκα.

Και πάλι, το βιβλίο είχε, ομολογουμένως, κάποιο ενδιαφέρον, δεν μπορείς να πεις ότι ήταν άσχημο, αλλά αισθάνθηκα ότι χρειαζόταν κάτι περισσότερο, ειδικά προς το τέλος.

 

Ρίχνοντας μια ματιά στο αρχείο των τελευταίων μηνών αυτού του blog δεν μπορώ παρά να φτάσω στο συμπέρασμα ότι το 80% των αναρτήσεων είναι για την πανδημία του κορονοϊού. Τα υπόλοιπα είναι Μυστηριακές Οντότητες και διάφορα άλλα θέματα.

Αυτό, για εμένα, δείχνει όχι μόνο πόσο έχει επηρεάσει εμένα η κατάσταση με την πανδημία αλλά πόσο μάς έχει επηρεάσει όλους. Και αναφέρομαι κυρίως στην πολιτική κατάσταση και λιγότερο στην υγειονομική, γιατί η πρώτη μού φαίνεται πολύ σοβαρότερη από τη δεύτερη.

Δε θέλω όμως αυτό να είναι, αποκλειστικά και μόνο, ένα anti-Covid blog. Είναι το προσωπικό μου blog, όπου γράφω σκέψεις, παρατηρήσεις, ιδέες – οτιδήποτε μπορεί να έρθει στο μυαλό μου και κρίνω πως είναι αξιοσημείωτο ή έχει νόημα να το διαβάσει κάποιος άλλος.

Η κατάσταση με τον Covid είναι ένα από τα πράγματα που με προβληματίζουν πολύ, τελευταία, αλλά δεν είναι το μοναδικό πράγμα που με απασχολεί. Και σκέφτομαι, στο εξής, να προσπαθήσω να βάζω στα Σκιώδη Παραλειπόμενα περισσότερη θεματολογία που δεν έχει σχέση με Covid. Λέω ότι θα προσπαθήσω γιατί δεν ξέρω αν θα τα καταφέρω: Πολλές φορές τυχαίνουν πράγματα τα οποία θεωρείς σημαντικά, ότι πρέπει να τα γράψεις, ότι πρέπει να διαβαστούν, και αυτό έχει ως συνέπεια να παραμερίζονται άλλα πράγματα, να μη γράφονται ποτέ, τα οποία σου φαίνονται «δευτερεύοντα».

Όμως και τα δευτερεύοντα πράγματα έχουν ενδιαφέρον. Δεν μπορεί συνέχεια να προσπαθούμε να σώσουμε τον κόσμο, όπως λένε (αφόρητο κλισέ, το ξέρω!) σε κάτι μυθιστορήματα. Οπότε, τώρα θα κάνω μια προσπάθεια να βάζω περισσότερη θεματολογία άσχετη με Covid. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν θα γράφω καθόλου και για Covid.

Ελπίζω, όμως, πως ένα μεγάλο μέρος της δουλειάς που ξεκίνησα σχετικά με την υπόθεση κορονοϊός έχει λιγάκι αποδώσει: κάποιοι άνθρωποι έχουν αρχίσει να σκέφτονται περισσότερο για το όλο θέμα, και ορισμένοι από αυτούς, που πιθανώς να έχουν μεγαλύτερη επιρροή από εμένα, έχουν βάλει ακόμα πιο πολλούς να σκέφτονται περισσότερο για το θέμα. Και συγχρόνως αυτό φαίνεται να συμβαίνει και από διάφορες άλλες μεριές, από διάφορους άλλους ανθρώπους, που προσπαθούν να παρακινήσουν τον κόσμο να σκέφτεται αντί να δέχεται, να ερευνά αντί να δρα τυφλά βάσει τηλεοπτικών εντολών. Όταν είχα ξεκινήσει να γράφω για την πανδημία, πριν από κάνα χρόνο, ελάχιστοι μιλούσαν.

Αλλά η κατάσταση με την πανδημία – και η υγειονομική και, κυρίως, η πολιτική – είναι απλά ένα τέρας που πρέπει να αντιμετωπίσουμε γιατί δεν μας αφήνει να ζήσουμε. Δεν μπορεί αυτή η αντίσταση κατά της καταπίεσης Covid-19 να αντικαταστήσει τα άλλα πράγματα που μας αρέσουν και για τα οποία ζούμε. Και ούτε έχει αντικαταστήσει τα πράγματα που αρέσουν σ’εμένα προσωπικά και για τα οποία ζω· δεν θα το επέτρεπα στον εαυτό μου. Και θέλω αυτό να είναι κάτι που αντανακλάται σε τούτο το blog. Όπως είχε γράψει, στο περίπου, ο Philip K. Dick: Όταν πολεμάς την Αυτοκρατορία, κινδυνεύεις να γίνεις σαν την Αυτοκρατορία.

Αλλά, επίσης, όταν κάποιοι είχαν ρωτήσει τους Αμερικάνους γιατί είχαν έρθει να πολεμήσουν στον Β’ Παγκόσμιο αντί να καθίσουν στ’αβγά τους στην άλλη μεριά του Ατλαντικού, εκείνοι είχαν απαντήσει: Γιατί δεν θα μπορούσαμε να ζήσουμε στον κόσμο που θέλουν να φτιάξουν οι Ναζί.

Ε, ακριβώς αυτός είναι ο λόγος που γράφουμε εναντίον της καταπίεσης Covid-19. Αλλά αυτό δεν είναι, δεν πρέπει να είναι, το μόνο που είμαστε.

 

Μέσα σε όλη τούτη την κορονοκατάσταση μία από τις λέξεις που ξεχωρίζουν είναι αυτή:

Αρνητής.

Χρησιμοποιείται περίπου όπως και το «συνωμοσιολόγος» για να χαρακτηρίσει ανθρώπους που εναντιώνονται σε διάφορα πράγματα σχετικά με τον κορονοϊό.

Αλλά δεν μπορώ να καταλάβω, σε τελική ανάλυση, τι διάολο σημαίνει αρνητής.

Τι ακριβώς αρνείται ο αρνητής;

Αρνείται την ύπαρξη του ιού Covid-19; Τον αποκαλούν αρνητή. Και ίσως αυτός να είναι ο μόνος πραγματικός αρνητής. Αλλά πόσοι αληθινά αρνούνται την ύπαρξη του ιού; Ελάχιστοι. Μην πούμε κανένας...

Αρνείται ο αρνητής τις μάσκες; Τότε, είναι «αρνητής της μάσκας». Και γιατί αυτό να είναι κακό; Για να φτάσει στο σημείο να αρνείται τη μάσκα σημαίνει πως έχει ψάξει εναλλακτικές πηγές πληροφόρησης πέρα από τις ειδήσεις των εννέα και την επίσημη προπαγάνδα για την πανδημία. Σύμφωνα με πολλούς επιστήμονες, αυτές οι μάσκες δεν προσφέρουν καμία προστασία. Ψάξτε το στο διαδίκτυο, ή ρίξτε μια ματιά στα links που βάζω τον τελευταίο χρόνο στις Επιλογές μου, ή κοιτάξτε προηγούμενα posts εδώ, στα Σκιώδη Παραλειπόμενα. Δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι οι μάσκες ωφελούν σε τίποτα και, μάλιστα, ίσως να είναι και επιβλαβείς. Το να το ξέρεις αυτό και να το ασπάζεσαι σημαίνει απλά ότι έχεις ψάξει. Από πότε έγινε κακό το να ψάχνεις και να βρίσκεις και να μαθαίνεις; Από πότε έγινε καλό το να ακολουθείς τυφλά ό,τι σου λένε;

Είναι ο αρνητής αυτός που αρνείται το lockdown; Που πιστεύει ότι το lockdown κάνει κακό; Τότε, είναι «αρνητής του lockdown». Και ό,τι ισχύει για τις μάσκες ισχύει και εδώ – ακριβώς το ίδιο. Ναι, το lockdown είναι πολύ βλαβερό, χωρίς να προσφέρει τίποτα, σύμφωνα με πολλούς επιστήμονες και πολλές μελέτες που έχουν γίνει. Για να μην πούμε, και μόνο βάσει κοινής λογικής.

Είναι ο αρνητής αυτός που αρνείται τα εμβόλια; Πάλι τα ίδια ισχύουν κι εδώ όπως και για τις μάσκες και το lockdown.

Σε τι, τελικά, αναφέρεται κανείς όταν μιλάει για «αρνητές»;

Έτσι όπως μιλάνε για τους αρνητές είναι απλά σαν να μιλάνε για τον οποιονδήποτε διαφωνεί με την επίσημη τακτική που ακολουθείται για την πανδημία.

Επίσης, έτσι όπως μιλάνε για τους αρνητές, είναι σαν να αναφέρονται σε κάποιους μυστηριώδεις κακοποιούς εναντίον της ανθρωπότητας. Νομίζεις ότι μιλάνε για καμιά σκοτεινή σέχτα που δολοπλοκεί για να καταστρέψει τον κόσμο.

Φυσικά, όλα αυτά είναι ανοησίες. Χρησιμοποιούνται για λόγους προπαγάνδας.

Αν μη τι άλλο, το ότι κάποιος διαφωνεί με οτιδήποτε συμβαίνει σχετικά με τον κορονοϊό σημαίνει ότι, το λιγότερο, είναι σκεπτόμενος.

Για να καταλάβει κανείς σε τι βαθμό έχει φτάσει αυτή η παρανοϊκή λασπολογία σχετικά με «αρνητές», φτάνει να ακούσει τούτη τη ραδιοφωνική εκπομπή, όπου ένας κύριος Κοκοτός, ο οποίος ασχολείται με τουριστικές επιχειρήσεις, δηλώνει ότι όσοι αρνούνται να εμβολιαστούν του προκαλούν τα ίδια συναισθήματα όπως και οι νεοναζί ή οι παιδεραστές!

Ναι, πραγματικά, το λέει αυτό. Το έχει γράψει και στο Facebook.

Όταν ο δημοσιογράφος τον πιέζει σχετικά μ’αυτές τις εκφράσεις, εκείνος τονίζει ότι αναφέρεται στους αρνητές, και το λέει με έναν τρόπο όπως θα μιλούσαμε για τους τρομοκράτες ή για τους ακόλουθους κάποιας σκοτεινής καταστροφής οργάνωσης. Τελείως σαχλαμάρες, δηλαδή.

Η λέξη αρνητής έχει καταντήσει κακιά λέξη, για κάποιο μυστηριώδη λόγο, στις μέρες μας. Σαν το να αρνείσαι την οποιαδήποτε ανοησία ή το οποιοδήποτε λάθος είναι κακό.

Το να λες ότι μισείς τους αρνητές είναι σαν να λες ότι μισείς τον οποιονδήποτε άνθρωπο μπορεί να έχει διαφορετική άποψη από την κοινωνικά επιβεβλημένη σχετικά με τον κορονοϊό. Μια ξεκάθαρα αντιδημοκρατική στάση.

Και μου φαίνεται πως είμαστε ακόμα στην αρχή. Από τότε που ήρθαν τα εμβόλια έλεγα ότι ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι πως θα διχάσουν τις κοινωνίες, ίσως να δημιουργήσουν ακόμα και μια κατάσταση άοπλου εμφυλίου πολέμου.

Αλλά αυτό είναι κάτι στο οποίο πρέπει να αντισταθούμε με κάθε κόστος. Δεν μπορεί οι κοινωνίες να διχάζονται βάσει ενός εμβολίου, από το οποίο περισσότερο κερδίζουν οι φαρμακευτικές βιομηχανίες και όσοι έχουν κάνει συμφωνίες μαζί τους παρά οποιοσδήποτε άλλος.

Δεν υπάρχουν αρνητές. Είναι στο μυαλό σου.

 

 

Alternate link: https://fantastikosorizontas.gr/skiodi-paralipomena/_eisai_ki_esy_arnitis

 

Αν πας να μου πάρεις το αρκουδάκι μου θα σου την ανάψω!

Μυστηριακές Οντότητες

 

Ο εμβολιασμός φαίνεται εν μέρει να έχει αποτύχει, τουλάχιστον για την ώρα. Πολύ απλά δεν προλαβαίνουν να εμβολιάσουν τόσους όσους θα ήθελαν, κι αυτό οφείλεται κυρίως στην έλλειψη εμβολίων, μάλλον, και στο μεγάλο κόστος των εμβολιαστικών κέντρων. Επίσης, αρκετός κόσμος φαίνεται να έχει αρχίσει να καταλαβαίνει πως ίσως αυτά τα εμβόλια να μην είναι και τόσο «για το καλό μας». Έχω, όμως, γράψει ήδη μια εμβολιαστική μελλοντολογία και δεν θέλω να επαναλαμβάνω τα ίδια πράγματα. Εκείνο μόνο που θα πω είναι: δεν είμαι εναντίον του να υπάρχει κάποιο εμβόλιο· είμαι εναντίον του να είναι άμεσα ή έμμεσα υποχρεωτικό (πράγμα, έτσι κι αλλιώς, παράνομο), όπως και πρέπει να είναι κάθε άνθρωπος που σέβεται στοιχειωδώς τις ανθρώπινες ελευθερίες και δεν θέλει να είναι φασίστας ή να συνεργάζεται με φασίστες.

Ο εμβολιασμός φαίνεται εν μέρει να έχει αποτύχει, τουλάχιστον για την ώρα. Οπότε πρέπει να επιβληθεί ένα άλλο, καινούργιο καταπιεστικό μέτρο οριζοντίως σε ολόκληρη την κοινωνία: το γρήγορο τεστ (rapid test) για τον κορονοϊό. Σύμφωνα με ό,τι έχω διαβάσει, θα είναι υποχρεωμένοι να το κάνουν στον εαυτό τους (self-test), όλοι οι μαθητές και οι εκπαιδευτικοί· επίσης, όλοι που δουλεύουν στα ναυτιλιακά, στο λιανεμπόριο, και τα λοιπά και τα λοιπά. Τουτέστιν, οι πάντες εκτός από εμένα που είμαι «αντικοινωνικό στοιχείο» και κάτι άλλους ελάχιστους. Πέρα από αυτούς, θα πρέπει να το κάνουν και όσοι θέλουν να βγουν από τον νομό τους, όπως, πχ, για να πάνε στο χωριό τους.

Και απορώ τι είδους καινούργιο «έξυπνο» μέτρο είναι πάλι αυτό και πώς ακριβώς θα βοηθήσει στην καταπολέμηση της υποτιθέμενα «τρομερής» πανδημίας (όπου έχεις πιθανότητα επιβίωσης 99+%, αν κολλήσεις). Το μόνο που μπορεί να «βοηθήσει» αυτό το μέτρο είναι να κάνει, γι’ακόμα μια φορά, ολόκληρο τον πληθυσμό της χώρας πειραματόζωα σε μια στατιστική μελέτη για τον κορονοϊό, η οποία, αναμφίβολα, θα είναι ανεπιτυχής (ξανά) και (ξανά) θα χρησιμοποιηθεί, μάλλον, για λόγους εκφοβισμού των ευκολόπιστων και εκβιασμού για εμβολιασμό.

Α, ναι· είναι και κάτι ακόμα που ίσως να τους διαφεύγει: Είναι παράνομο (εκτός από τελείως ανήθικο) να επιβάλλεις σε κάποιον ιατρικό έλεγχο χωρίς τη θέλησή του.

Γιατί είμαι τόσο προκατειλημμένος;

Σύμφωνα με ό,τι ξέρουμε για τα γρήγορα τεστ κορονοϊού μέχρι στιγμής, κάνουν λάθη· βγάζουν πολλά false positive. Είναι απλά γεγονός. Οπότε, όσο περισσότερα κάνεις, τόσο πιο πολλά false positive θα έχεις.

Επίσης, τα περισσότερα από τα θετικά αποτελέσματα είναι συνήθως ασυμπτωματικές περιπτώσεις, που σημαίνει ότι έχουν τον ιό αλλά δεν παρουσιάζουν συμπτώματα: δεν βήχουν, δεν έχουν πυρετό, δεν έχουν δύσπνοια – δεν έχουν τίποτα. Είναι καλά. Αλλά υπάρχει η υπόνοια ότι μπορούν να μεταδώσουν τον ιό.

Αυτό είναι απλώς μια υπόθεση, αν δεις τις επίσημες μελέτες που έχουν γίνει· δεν είναι κάτι το βέβαιο. Λένε πως μάλλον οι ασυμπτωματικοί το μεταδίδουν, γιατί δεν μπορούν να σκεφτούν πώς αλλιώς μπορεί να μεταδίδεται. Δεν το ξέρουν 100%. Το συμπεραίνουν λόγω ελλείψεως άλλων δεδομένων για τη μετάδοση. Δεν υπάρχει κανένας τρόπος να είσαι σίγουρος ότι κάποιοι κόλλησαν τον ιό από ασυμπτωματικούς.

Ισχύει και εδώ η ίδια μαλακία που ισχύει και για τις μάσκες. Υποθέτουν ότι η μάσκα βοηθά να μην κολλήσεις, ή να μη μεταδόσεις, τον ιό, ενώ η κοινή λογική θα μπορούσε άνετα να λέει κάτι πολύ διαφορετικό: αφού ο αέρας περνά μέσα από τη μάσκα, και αφού ο ιός είναι μέσα στον αέρα, τότε η μάσκα είναι άχρηστη για να σταματήσει τον ιό. Το ίδιο, δηλαδή, που ίσχυε και για τις μάσκες των plague doctors στον Μεσαίωνα: δεν έκαναν, ουσιαστικά, τίποτα για να σταματάνε τον ιό.

Σχεδόν όλα τα μέτρα που έχουν παρθεί για τον Covid-19 βασίζονται σε εικασίες και πιθανολογίες. Αλλά κλέβουν βασικές ανθρώπινες ελευθερίες.

Λέγαμε, όμως, για τα γρήγορα τεστ...

Θα γίνονται τώρα στον γενικό πληθυσμό, αδιακρίτως και υποχρεωτικά, και με την ευθύνη του καθενός.

Προφανώς θα βγάζουν πολλά false positive.

Προφανώς θα πιάνουν πολλούς ασυμπτωματικούς που στην πραγματικότητα δεν είναι άρρωστοι και αμφίβολο είναι αν μπορούν να μεταδώσουν τον ιό.

Και όλα αυτά θα αναφέρονται ως «κρούσματα».

Εσύ τι λες τώρα να συμβεί;

Τα κρούσματα θα αυξηθούν, θα μεγαλώσει η κινδυνολογία και η γενική τρομοκρατία και τρομολαγνεία, θα εξαπλωθεί περισσότερη παράνοια στον πληθυσμό (ότι μπορεί να μολυνθούν από παντού), και θα ενταθεί ο εκβιασμός για το πειραματικό εμβόλιο που πήρε έγκριση χρήσης καταχρηστικά, για λόγους «έκτακτης ανάγκης», και δεν προσφέρει πραγματική ανοσία.

Η υποχρεωτικότητα των γρήγορων τεστ δεν θα βοηθήσει στην καταπολέμηση της πανδημίας. Δεν είναι υγειονομικό μέτρο – δεν είναι φάρμακο, δεν είναι πρωτοβάθμια φροντίδα. Είναι στατιστικό εργαλείο – και, μάλιστα, κακό στατιστικό εργαλείο.

Ο τρόπος, δε, που ορίζονται τα «κρούσματα» είναι τελείως απαράδεκτος. Προφανώς, κρούσματα δεν μπορεί να είναι τα false positive. Αλλά ούτε και οι ασυμπτωματικοί.

Κρούσματα μιας ασθένειας είναι μόνο οι ασθενείς.

Κρούσματα στην περίπτωση του Covid-19 πρέπει να θεωρούνται μόνο όσοι είναι πραγματικά άρρωστοι από αυτόν: κρεβατωμένοι, βήχουν, έχουν κάποιο σοβαρό πρόβλημα. Αυτοί είναι τα μόνα αληθινά κρούσματα.

Κανονικά, το τεστ θα έπρεπε να το κάνουν μόνο όσοι είναι άρρωστοι για να διαπιστώσουν αν πάσχουν, τελικά, από Covid-19 ή μήπως έχουν ένα απλό συνάχι.

Αλλά, όταν οι επίσημοι φορείς ανακοινώνουν στον κόσμο τους αριθμούς των κρουσμάτων, δεν αναφέρουν τα αληθινά κρούσματα. Αναφέρουν μαζί και όλα τ’άλλα που δεν έχουν κανένα νόημα ως κρούσματα. Δεν είναι κρούσματα· είναι λάθος δεδομένα ή κάποιος που μπορεί να έχει το μικρόβιο αλλά δεν τον ενοχλεί αυτό και αμφίβολο είναι αν μπορεί να το μεταδώσει.

Προφανώς, δεν γίνεται τυχαία αυτή η απάτη. Γίνεται εσκεμμένα. Δεν μπορώ να πιστέψω ότι έχουμε να κάνουμε με τόσο ανόητους που δεν καταλαβαίνουν ότι με αυτό που κάνουν το μόνο που καταφέρνουν είναι να προκαλούν γενικευμένη παράνοια και τρομοκρατία.

Και, πέρα από την τρομο-στατιστική, θα αρχίσει τώρα να υφίσταται και ένας φόβος στους ανθρώπους ότι κάθε εβδομάδα πρέπει να κάνουν ένα τεστ υποχρεωτικά το οποίο είναι σαν να ρίχνεις ζάρι που αν φέρει άσσο είσαι υποχρεωμένος να βρεθείς υπό περιορισμό, ακόμα κι αν αισθάνεσαι καλά! Δηλαδή, ο καθένας από εμάς θα τρέμει μην του στερηθεί η ελευθερία του για 14 μέρες επειδή το τεστ τον έβγαλε θετικό, είτε είναι άρρωστος είτε όχι. (Πρακτικά, βέβαια, θα μπορείς να βγεις γιατί οι έλεγχοι που γίνονται είναι ελάχιστοι, όμως αν σε πιάσουν το πρόστιμο ανέρχεται στα 5.000 ευρώ, αν δεν κάνω λάθος. Και, φυσικά, δεν θα μπορείς να δουλέψεις.)

Όλο αυτό τι θα καταφέρει; Να καταπολεμήσει την πανδημία; Όχι. Θα καταφέρει να αυξήσει τα επίπεδα παράνοιας και τρομοκρατίας στον γενικό πληθυσμό.

Και μετά θα έρθουν και θα σου πουν: «Έλα, κάνε το πειραματικό μας εμβόλιο, για να μην είσαι υποχρεωμένος πια να ανησυχείς ότι κάθε εβδομάδα μπορεί να σε κλειδώσουν σ’ένα μπουντρούμι.»

Έτσι, ως επακόλουθο αυτής της γενικευμένης παράνοιας και τρομοκρατίας, επιβάλλεται σε έναν πληθυσμό που είναι δεκτικός και μη αντιδραστικός το ένα καταπιεστικό μέτρο μετά το άλλο. Μέτρα που στερούν τις ατομικές ελευθερίες όπως οι χειρότερες χούντες χωρίς, παράλληλα, να έχουν και κανένα αποτέλεσμα για την αντιμετώπιση της υποτιθέμενα τρομερής πανδημίας (από την οποία έχεις πιθανότητα 99+% να επιβιώσεις, αν κολλήσεις).

Κάποια στιγμή σύντομα πρέπει ο κόσμος να αρχίσει να ξυπνά από αυτή την κορονομαστούρα και να αντιδρά. Το μόνο που τους κρατά σε καταστολή είναι ο φόβος μιας αρρώστιας που την έχουν κάνει να φαίνεται χειρότερη απ’ό,τι είναι, και το γεγονός ότι προσπαθούν να εμφυτέψουν ενοχές σε όσους αντιδρούν – ότι δήθεν δεν ενδιαφέρονται για την υγεία και για τους συνανθρώπους τους. Ενώ αυτό το τελευταίο είναι το ακριβώς αντίθετο από την πραγματικότητα.

Μαζική άρνηση σε όλα τα βλακώδη, αντιδημοκρατικά μέτρα. Μποϊκοτάζ στα πάντα που έχουν σχέση με τον κορονοϊό.

*

Προσωπικά, θα δοκιμάσω να κάνω πολλές φορές αυτό το self test επάνω μου, με διαφορά μικρού χρονικού διαστήματος ανά τεστ, για να δω τι είδους αποτελέσματα μπορεί να δώσει. Κι αν διαπιστώσω κάτι που θεωρώ ενδιαφέρον θα το αναφέρω.

Ίσως να μην τα καταφέρω, τελικά. Ρώτησα σε φαρμακείο αν έχουν φέρει το τεστ και μου απάντησαν ότι θα κυκλοφορήσει μέσα στις επόμενες ημέρες.

«Πόσο θα κοστίζει;» ρώτησα.

«Θα είναι δωρεάν,» μου είπαν.

«Τελείως;»

«Ναι. Θα το παίρνεις με το ΑΚΜΑ σου.»

«Δε μπορώ να πάρω, δηλαδή, 10 αν θέλω;»

«Δεν ξέρουμε ακόμα. Ίσως, αν τα πληρώσεις.»

Το ζουμί, δηλαδή, είναι πως ίσως να μη σε αφήνουν να πάρεις περισσότερα self test ακόμα κι αν θέλεις!

Αν ισχύει αυτό, τότε προφανώς το σύστημα είναι κλειδωμένο και κανένας δεν μπορεί να κάνει πειραματική μελέτη για να δει τι είδους αποτελέσματα βγάζουν αυτά τα τεστ και πόσο αξιόπιστα είναι.

Αν, για παράδειγμα, πάρεις 10 από αυτά και τα κάνεις επάνω σου το ένα μετά το άλλο, με διαφορά μερικών ωρών, ενώ δεν έχεις έρθει σε επαφή με τρίτους (για να μη θεωρηθεί ότι ίσως να μολύνθηκες), τότε ακόμα κι αν το ένα από αυτά τα τεστ βγάλει διαφορετικό αποτέλεσμα σημαίνει ότι έχεις 10% πιθανότητα λάθους, που δεν είναι καθόλου μικρή.

Αλλά, όπως είπα, δεν είναι καν βέβαιο ότι θα μπορούμε να κάνουμε αυτό τον πειραματισμό. Τίποτα δεν θα με εξέπληττε από την υγειονομική χούντα της Νέας Επιδημίας.