Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
18 / 1 / 2021

Όπως ίσως να έχετε προσέξει, τον τελευταίο χρόνο έχει πέσει μια πανδημία επάνω σ’αυτό τον κόσμο η οποία ακούει στο όνομα Covid-19 ή κορονοϊός. Πολλά έχουν ειπωθεί σχετικά με τις μετρήσεις των κρουσμάτων και των νεκρών της πανδημίας, οι οποίες είναι, σίγουρα, παραφουσκωμένες – όπως για παράδειγμα δηλώνοντας ότι πέθαναν «από Covid» άνθρωποι που δεν πέθαναν πραγματικά από Covid, ή μετρώντας για «κρούσματα» οποιονδήποτε μπορεί να έχει ένα ίχνος κορονοϊού μέσα του παρότι πιθανώς να μη μπορεί να το μεταδώσει. (Παρά τις φήμες, οι ασυμπτωματικοί δεν μεταδίδουν τον ιό παρά μόνο σε εξαιρετικά σπάνιες περιπτώσεις.)

Ασχέτως όλων αυτών των πραγμάτων – για τα οποία έχω ξαναγράψει και τα οποία δίνουν την εντύπωση ότι κάποια διεθνής κομπίνα φασιστικού τύπου συμβαίνει σ’αυτό τον πλανήτη – ένα πράγμα ισχύει: Όταν υπάρχει μια αρρώστια, κάποια στιγμή πρέπει να βρεθεί κι ένα φάρμακο για την καταπολέμησή της, ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο συμβαίνει.

Τώρα, ύστερα από όλα όσα έχω γράψει εδώ τελευταία, κάποιοι ίσως να νομίζουν ότι είμαι γενικά εναντίον του να βρεθεί φάρμακο για τον κορονοϊό.

Κάνουν λάθος.

Δεν είμαι εναντίον του να βρεθεί φάρμακο για τον κορονοϊό. Αλλά πρόσεξε ότι λέω φάρμακο, όχι εμβόλιο, που είναι μια εξειδικευμένη περίπτωση φαρμάκου.

Τι είναι φάρμακο: Είναι μια ουσία, φυτική ή χυμική, που μπορεί να έχει (και συνήθως έχει) πιθανώς ανεπιθύμητες παρενέργειες αλλά τη βάζεις μέσα στον οργανισμό σου για να σε γλιτώσει από κάτι χειρότερο, όπως μια σοβαρή ασθένεια.

Ακόμα και τα πιο απλά φάρμακα, όπως πχ το Panadol, δεν είναι τελείως ακίνδυνα. Αλλά έχουν μια μικρή επικινδυνότητα κι αν θέλεις, πχ, να σου περάσει ο πονοκέφαλος που σε «σκοτώνει» εκείνη την ώρα, θα το πάρεις.

Για τον κορονοϊό θα μπορούσε, κάλλιστα, να είχε βρεθεί ένα φάρμακο. Θα είχε, βέβαια, παρενέργειες, και σοβαρές πιθανώς, δεν το αμφιβάλλω. Όμως, αν κάποιος ήταν άρρωστος βαριά από το μικρόβιο, κι αν ειδικώς ήταν στα πρόθυρα του θανάτου, τότε μάλλον θα δεχόταν να πάρει το ρίσκο του φαρμάκου προκειμένου να γλιτώσει από κάτι χειρότερο.

Αυτό είναι λογικό, και είναι και ηθικό: ο ίδιος ο ασθενής αποφασίζει, αφού έχει πληροφορηθεί σωστά για το τι θα πάρει.

Αλλά εδώ δεν έχουμε φάρμακο. Έχουμε εμβόλιο, το οποίο είναι μια εξειδικευμένη μορφή φαρμάκου. Και συνήθως τα εμβόλια είναι πιο επικίνδυνα από τα απλά φάρμακα, όπως όλοι οι ειλικρινείς γιατροί μπορούν να σου πουν.

Το γιατί οι φαρμακοβιομηχανίες εστίασαν όλες τους τις προσπάθειες ώστε να βρουν εμβόλιο αντί για φάρμακο είναι από αξιοπερίεργο έως ύποπτο. Το εμβόλιο θέλει χρόνο για να γίνει, θέλει δοκιμές και ξανά δοκιμές. Το φάρμακο μπορεί να φτιαχτεί και πιο γρήγορα. Ίσως να είναι επικίνδυνο αλλά κάτι που το λαμβάνεις από το στόμα συνήθως το βγάζεις από τα ούρα ή τα κόπρανα και η δράση του φεύγει πιο γρήγορα. Κάτι που το βάζεις μέσα στο οργανισμό με σύριγγα δεν διώχνεται τόσο γρήγορα.

Αλλά έχουμε εμβόλιο. Ή, μάλλον, εμβόλια. Πολλά εμβόλια. Αντί να έχουμε φάρμακα, που θα έπρεπε να έχουμε για να σωθούν πρώτα οι ασθενείς αντί να φαρμακωθούν οι υγιείς.

Για το εμβόλιο της Pfizer, που έχουν φέρει εδώ, έχει γίνει ολόκληρη προπαγάνδα από τα ΜΜΕ και την Κυβέρνηση ώστε ο κόσμος να πάει να το κάνει. Ακόμα και έμμεσες απειλές έχουμε δεχτεί. Όπως και παντού στον πλανήτη. (Πέρα από το χαζοειδές σόου με το φορτηγάκι που ήρθε φρουρούμενο λες και είμαστε στον Ψυχρό Πόλεμο.)

Άσ’ τα, όμως, αυτά (τα έχω γράψει και σε προηγούμενο post). Δες τι είναι το εμβόλιο το ίδιο.

Ας μην κάνουμε καμιά σπουδαία έρευνα. Πάμε απλά στο FAQ του ελληνικού site για τον εμβολιασμό, στο emvolio.gov.gr.

Ούτε αυτοί δεν κρύβουν ότι το εμβόλιο... είναι της πλάκας, το λιγότερο, από άποψη αποτελεσματικότητας.

Δεν σου δίνει πλήρη ανοσία. Οπότε πρέπει να συνεχίσεις να φοβάσαι. Και εννοείται πως δεν μπορείς να γυρίσεις σε «κανονική» πραγματικότητα αλλά πρέπει να συνεχίσεις να φοράς μάσκες και τα λοιπά.

Σου λέει επίσης ότι η «ανοσία» αυτή διαρκεί 6 με 8 μήνες, που σημαίνει ότι μετά θα πρέπει να το επαναλάβεις.

Δηλαδή, αντί να βγάλουν ένα φάρμακο καλό για την αντιμετώπιση της αρρώστιας και τη σωτηρία των αρρώστων, έχουν βγάλει μια ουσία που πρέπει οι υγιείς να τη λαμβάνουν με σύριγγα σε τακτά χρονικά διαστήματα ενώ εξακολουθούν να βρίσκονται σε μια κατάσταση ανασφάλειας και φόβου.

Ποιος επωφελείται από κάτι τέτοιο; Μόνο αυτός που πουλάει τα εμβόλια και όσοι θέλουν να ασκούν έλεγχο επάνω στην κοινωνία.

Αλλά δεν είναι μόνο αυτά τα προβλήματα – που είναι αρκετά μεγάλα προβλήματα από μόνα τους – έχουμε και τις παρενέργειες. Ήδη έχουν πεθάνει άνθρωποι από το εμβόλιο (29 στη Νορβηγία μέχρι στιγμής, 55 στις ΗΠΑ, 10 στη Γερμάνια, και ποιος ξέρει πόσοι άλλοι που μπορεί να αποκρύπτονται). Ήδη οι επιστήμονες από το Wuhan, όπου ξεκίνησε η πανδημία, λένε ότι τα εμβόλια όπως αυτό της Pfizer είναι επικίνδυναειδικά για τα άτομα μεγάλης ηλικίας – και πρέπει να αποσυρθούν. Εκτός αυτών, έχουν παρουσιαστεί και άλλες παρενέργειες όπως παράλυση προσώπου.

Επίσης, το εμβόλιο τώρα μόλις κυκλοφόρησε. Προφανώς κανείς δεν ξέρει τι άλλο μπορεί να προκαλέσει, άμεσα ή μακροπρόθεσμα.

Το εμβόλιο της Pfizer είναι mRNA-based, που σημαίνει ότι κάτι κάνει στον γενετικό κώδικα του ανθρώπου, κάπως τον αλλάζει. Ό,τι κι αν είναι αυτό, δεν είναι κάτι που μπορείς να το προσπεράσεις επιπόλαια.

Ωστόσο, προσπερνάνε επιπόλαια και αυτό και όλα τα υπόλοιπα!

Συγνώμη, γιατροί, θυμάστε ότι έχετε δώσει έναν όρκο στον Ιπποκράτη να βοηθάτε τους ασθενείς, όχι να φαρμακώνετε τους υγιείς;

Τώρα, η γενική λογική σ’αυτή τη χώρα φαίνεται να είναι: Αφού τα αγοράσαμε τα μπουκαλάκια με το εμβόλια, πρέπει να τα κάνουμε, μην πάνε χαμένα, είτε είναι επιβλαβή είτε δεν είναι.

Ναι, καταλαβαίνω πως το άθλιο σύστημα υγείας έχει «μπουκώσει» αυτές τις μέρες. Νομίζετε όμως ότι αυτό είναι καλή δικαιολογία για να εξαναγκάζετε, έμμεσα ή άμεσα, όλους τους πολίτες αυτής της χώρας να βάλουν μέσα τους μια χυμική ουσία, αγνοώντας τις συνέπειες που μπορεί να έχει αυτό; Πώς ξέρετε ότι κάνετε καλό αντί για κακό; Αυτοί είναι η υπευθυνότητά σας ως γιατροί και ως επιστήμονες; Γιατί αν αυτή είναι η υπευθυνότητά σας τότε δεν είστε καλύτεροι από απατεώνες.

Το ίδιο το FAQ στο emvolio.gov.gr παραδέχεται ότι το εμβόλιο μπορεί να έχει διάφορες ανεπιθύμητες παρενέργειες.

Ωστόσο, δεν αναφέρεται στις πιο βαριές (πχ, θάνατος), ούτε λέει πως ουσιαστικά η ουσία είναι αδοκίμαστη και, άρα, μπορεί να κάνει οτιδήποτε που δεν το ξέρουμε ακόμα. Επίσης, τίποτα δεν γράφει για τα σχετικά με το mRNA.

Και ρωτάω τώρα εγώ: Γιατί ένας άνθρωπος που είναι υγιής να πάει να βάλει μέσα του αυτό το πράγμα και να νοσήσει; Επειδή κάποιοι κύριοι δεν μπορούν να φτιάξουν το σύστημα υγείας; Δηλαδή, το γεγονός ότι το σύστημα υγείας τους είναι τρύπιο και μπάζει από κάθε μεριά θα το πληρώσουν όλοι οι πολίτες αυτής της χώρας βάζοντας μέσα τους μια πιθανώς επικίνδυνη ουσία; Και, μάλιστα, σχεδόν δια της βίας;

Και αυτό συμβαίνει παγκοσμίως...

Μέχρι στιγμής έχουμε ακούσει ότι όσοι δεν θα κάνουν το εμβόλιο δεν θα μπορούν να ταξιδέψουν, δεν θα μπορούν να μπουν σε κλειστούς χώρους, δεν... δεν... δεν... Θα είναι φυλακισμένοι, γενικά. Και, το κερασάκι στην τούρτα, μπορεί να τους μπλοκάρουν και τον τραπεζικό λογαριασμό! Για φαντάσου... Ποια σχέση έχει ο τραπεζικός λογαριασμός του κάθε ανθρώπου με τη δημόσια υγεία; Καμία σχέση. Ξεκάθαρη τρομοκρατία.

Η τρομοκρατία δεν θα περάσει. Είναι ανήθικο αυτό που κάνουν και το ξέρουν.

Ο οποιοσδήποτε άνθρωπος σκεφτεί νηφάλια, χωρίς παράλογο φόβο κορονοϊού, βλέπει ότι κάτι ύποπτο συμβαίνει εδώ. Μια παγκόσμια απολυταρχική κατάσταση.

Οι γιατροί είναι οι πρώτοι που θα έπρεπε να αντιδράσουν. Δυστυχώς, οι περισσότεροι δεν το κάνουν. Ντροπή τους... Η δουλειά τους είναι να υπηρετούν τον άνθρωπο, όχι τα κέρδη των φαρμακευτικών και τον ύπουλο έλεγχο των κυβερνήσεων.

Αν κάποιος ενδιαφερόταν πραγματικά για την πανδημία, θα έπρεπε πρώτα να είχε βρει φάρμακο για όσους νοσούν. Το φάρμακο, ακόμα και με παρενέργειες, μπορεί να το πάρεις σε μια άσχημη κατάσταση – πάντα, φυσικά, με τη συγκατάθεση του ασθενούς – και είναι κατανοητό.

Το εμβόλιο το παίρνει ο υγιής και, στη συγκεκριμένη περίπτωση, είναι αδοκίμαστο και υπάρχει πιθανότητα να αρρωστήσει. Γιατί να το κάνει αυτό; Επειδή το έκανε ο Μητσοτάκης (αν όντως το έκανε), ή ο οποιοσδήποτε άλλος; Να το κάνει για να «βοηθήσει» το σύστημα υγείας; Δηλαδή, ο κόσμος θα βάζει εξαναγκαστικά, σε τακτά διαστήματα, μια χυμική ουσία μες στο σώμα του «για το καλό της υγείας»; Υπάρχει πιο φασιστικό και απάνθρωπο πράγμα από αυτό; Ίσως και να υπάρχει· αλλά σίγουρα είναι μέσα στα πιο φασιστικά και απάνθρωπα πράγματα.

Αν θέλουν κάποιοι, λοιπόν, πραγματικά να βοηθήσουν, ας βρουν φάρμακο για τον Covid-19 κι ας αφήσουν τα παραμύθια για το «εμβόλιο που θα μας σώσει»...

...το οποίο δεν είναι πραγματικά εδώ για να μας σώσει.

Σκέψου μόνο πόσα λεφτά θα βγάλει η Pfizer από τα 7.000.000 τουλάχιστον εμβόλια που σκοπεύει να πουλήσει στην Ελλάδα και μόνο. Αν υποθέσεις, εγώ σού λέω, ότι παίρνει 2 ευρώ από το κάθε εμβόλιο (που, μάλλον, παίρνει περισσότερα), θα βγάλει από την Ελλάδα 14.000.000 ευρώ. Και μετά, άλλα τόσα στους επόμενους 6 μήνες, και στους επόμενους 6 μήνες, και στους επόμενους 6 μήνες. Και πόσα ακόμα λεφτά θα βγάλει από όλες τις υπόλοιπες χώρες μαζί;

Είναι καταφανές ότι τα κίνητρα των φαρμακοβιομηχανιών δεν είναι και τόσο αλτρουιστικά. Αν έβγαζαν φάρμακο δεν θα είχαν τέτοια κέρδη, προφανώς. Άρα βγάζουν εμβόλιο.

Και υπάρχει η πιθανότητα (λέω χωρίς να το ξέρω) αυτό το εμβόλιο να είναι, εκτός των άλλων, εθιστικό. Δηλαδή, αν το κάνεις μία φορά, να πρέπει μετά να το ξανακάνεις, αλλιώς να αρρωσταίνεις. Αν συμβαίνει κι αυτό, τότε μιλάμε για κανονικές βιολογικές αλυσίδες με τις οποίες θέλουν να δέσουν τον κάθε άνθρωπο.

Όπως και νάχει, δεν μου μοιάζουν καλύτεροι από εμπόρους ναρκωτικών αυτοί οι τύποι.

Το εμβόλιο δεν το κάνω και κανένας δεν θα έπρεπε να το κάνει – και μόνο από αντίδραση. Οι μόνοι που θα έπρεπε να το κάνουν είναι όσοι πιστεύουν ότι κινδυνεύουν άμεσα από τον κορονοϊό ώστε το ρίσκο του εμβολίου να αντισταθμίζεται από το ρίσκο που παίρνουν καθημερινά.

Κατά τα άλλα, θα έπρεπε να έχει βρεθεί ένα φάρμακο που το παίρνει όποιος νοσήσει, με τη συγκατάθεσή του, και γίνεται καλά.

 

 

Επίσης . . .

Φανταστική Λεξιπλασία


Κάτι περισσότερο από ένας σχολιασμός για το Imaginary Worlds του Lin Carter

Αυτές τις μέρες διάβαζα το Imaginary Worlds του Lin Carter, το οποίο είναι ένας σχολιασμός για τη φανταστική λογοτεχνία. Ο Lin Carter ήταν ένας αρκετά γνωστός συγγραφέας φαντασίας – καλτ συγγραφέα, θα τον έλεγα – και δεν θα πω τίποτ’ άλλο γι’αυτόν (μη θέλοντας να μιμηθώ τον ίδιο στις παρουσιάσεις του μέσα στο Imaginary Worlds)· για περισσότερα, μπορείτε να τον τσεκάρετε στη Wikipedia. Το 2022 είχα διαβάσει το πρώτο βιβλίο του από τη σειρά με τον Thongor, και ήταν τόσο χάλια που δεν διάβασα τίποτα παραπέρα σε αυτή τη σειρά. Το 2023, όμως, διάβασα μια άλλη σειρά που έχει γράψει, το Gondwane Epic, η οποία ήταν πολύ καλή, και έχει γίνει από τις αγαπημένες μου, και θέλω κάποτε να την ξαναδιαβάσω. (Ναι, ήταν τόσο καλή.)

Τώρα διάβαζα το Imaginary Worlds επειδή πήρα φόρα μετά από το Wizardry and Wild Romance: A Study of Epic Fantasy, του Moorcock, το οποίο διάβασα πρόσφατα (και σχολίασα). Δε θα πω κάτι περισσότερο για το Imaginary Worlds εδώ· απλώς θέλω να σχολιάσω μερικά πράγματα που γράφει ο Lin Carter σε αυτό το βιβλίο σχετικά με τη δημιουργία φανταστικών ονομάτων. Γιατί πιστεύω ότι έχει ενδιαφέρον.

Ορισμένα από αυτά που λέει τα βρίσκω σωστά· ορισμένα τα βρίσκω τελείως βλακείες. Εκείνο που δεν μου αρέσει είναι ότι μοιάζει να είναι λιγάκι απόλυτος στο τι είναι καλό και τι κακό, ενώ, στην πραγματικότητα, η τελική κρίση σε αυτά τα θέματα είναι το προσωπικό γούστο, και δεν είναι λογικό να λες ότι κάποιοι έχουν «μουσικό αφτί» ενώ κάποιοι άλλοι είναι «κουφοί».

Αλλά ας τα πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.

Αναφέρομαι στο Κεφάλαιο 10, A Local Habitation and a Name.

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Μαρτίου (24/3)


Juliet Schreckinger [μαγικορεαλιστική τέχνη] & Fran de Anda [αλχημικοί πίνακες] & 20 «μαγικά» γλυπτά & Thoth [δωρεάν AI βοηθός] & Τεχνητή νοημοσύνη και ψυχή & The Wood Beyond the World [William Morris] & Antonio Rubino [τέχνη] & The Man Who Fell to Earth [ταινία] & Τεχνητό Βόρειο Σέλας [Karl Lemström] & Matej Kollár [φανταστικοσουρεαλιστική τέχνη] & The Battle Rages On [δωρεάν ανθολογία ηρωικής φαντασίας] & Robert McGinnis [τέχνη] & Fontaine’s Golden Wheel Fortune-teller, and Dream Book [δωρεάν] & Turn Off, Tune Out, Drop Dead [γιατί το ίντερνετ έχει γαμηθεί πλέον] & machumaYu [μαγική τέχνη] & Και ακόμα περισσότερα [καταφτάνουν στο LinX]

 

Περί Γραφής: Η Ψυχεδελική Εμπειρία στη Φανταστική Λογοτεχνία


Όταν οι χαρακτήρες βλέπουν «παραισθήσεις»

Στη φανταστική λογοτεχνία, οι χαρακτήρες συχνά έχουν ψυχεδελικές εμπειρίες οι οποίες μπορεί να σχετίζονται με κάτι το απλό, όπως ένα όνειρο, ή μπορεί να προέρχονται από κάτι που τρώει ο χαρακτήρας (όπως ένα είδος μανιταριού ή ένα φυτό) ή κάτι που εισπνέει (κάποιο παραισθησιογόνο αέριο). Οι ψυχεδελικές εμπειρίες, επίσης, μπορεί να προέρχονται και από πιο φανταστικά πράγματα, όπως από διάφορες μαγείες ή ξόρκια, ή από παράξενα όντα, δαίμονες, ή θεούς. Στη φανταστική λογοτεχνία δεν υπάρχουν όρια για το από πού μπορεί να προκληθεί μια ψυχεδελική εμπειρία. Είναι η φύση του είδους τέτοια.

Επιπλέον, στη φανταστική λογοτεχνία η ψυχεδελική εμπειρία μπορεί να είναι κάτι περισσότερο από «απλές παραισθήσεις». Μπορεί να προσφέρει κάποια καθοδήγηση στους χαρακτήρες, ή μπορεί να τους δίνει ακόμα και πρόσβαση σε κρυφή γνώση ή μαγικές δυνάμεις. Μπορεί να είναι μια τελετή εισόδου σε κάποιο μυστήριο, ή μπορεί να είναι ο μόνος τρόπος για να επικοινωνήσεις με μια δύστροπη θεότητα.

Συχνά, όμως, οι ψυχεδελικές εμπειρίες γράφονται ακριβώς όπως οποιαδήποτε άλλη εμπειρία μπορεί να είχαν οι χαρακτήρες μας. Βάζουμε τη μια λέξη μετά την άλλη, χωρισμένες με στίξη εδώ κι εκεί, και προσπαθούμε να περιγράψουμε την ψυχεδελική εμπειρία που βιώνει ο χαρακτήρας. Και ναι μεν αυτό δεν είναι λάθος, φυσικά, αλλά από την άλλη συνήθως δεν σου δίνει την αίσθηση της ψυχεδελικής εμπειρίας. Είναι απλώς ακόμα μια περιγραφή. Το να γράψεις ότι ο τάδε ζαλιζόταν και έβλεπε τα πάντα να γυρίζουν ενώ παράξενες λάμψεις εμφανίζονταν στα μάτια όλων των ζώων δεν είναι το ίδιο με το να δημιουργήσεις μια ψυχεδελική κατάσταση μέσα από το κείμενο.

Αν η ψυχεδελική εμπειρία γράφεται όπως κάθε άλλη εμπειρία που έχουν οι χαρακτήρες της αφήγησής μας, τότε τι το ψυχεδελικό έχει;

[Συνέχισε να διαβάζεις]