Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
4 / 2024

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (212)

Κι άλλα μυστήρια σύμβολα...

Συγγραφικές τραγωδίες

Κυκλοφορεί ένα παραμύθι εδώ και χρόνια, και τώρα, στην εποχή του διαδικτύου, κυκλοφορεί, νομίζω, ακόμα περισσότερο: ότι ο συγγραφέας, ο λογοτέχνης, έχει ανάγκη από αλληλεπίδραση με τους αναγνώστες. Ότι αυτό είναι το φυσικό.

Αυτό είναι ένα ψέμα.

Ίσως – ίσως – να ισχύει μόνο για ορισμένους συγγραφείς· αλλά, κυρίως, είναι επίπλαστη ανάγκη.

Δηλαδή, είναι ένα ψέμα.

Τι; Νομίζετε ότι δεν είμαι αρκετά «political correct» που, καθότι συγγραφέας κι εγώ, το λέω αυτό;

Για να μην απαντήσω σε κάτι τέτοιο «στα αρχ*** μ***» και γίνω ακόμα λιγότερο political correct, θα πω απλώς: λίγο μ’ενδιαφέρει. Έως και καθόλου, βασικά.

Γιατί;

Διότι δεν μ’ενδιαφέρουν τα ψέματα. Ξέρω πολύ καλά τι αισθανόμουν όταν, από μικρός, ξεκίνησα να γράφω, και αυτό σίγουρα δεν ήταν ανάγκη για αποδοχή από όποιον μπορεί να το διαβάσει. (Όπως [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (211)

Δαίμονες από τις γωνίες...

Τέρατα

Σε μια ιστορία που γράφω τώρα χρησιμοποιώ τη λέξη τέρας κάπως διαφορετικά απ’ό,τι συνήθως. Ή, μάλλον, με την αρχική της έννοια (αν και όχι μόνο).

Η έννοια που δίνουμε συνήθως στη λέξη τέρας είναι το φριχτό πλάσμα, αυτό το πράγμα με τα δόντια, τα κέρατα, το απαίσιο, με τις ουρές και τα φτερά, και τα λοιπά και τα λοιπά, το οποίο έρχεται να σε φάει. Καταλαβαίνεις τι εννοώ.

Αλλά η αρχική έννοια της λέξης τέρας δεν είναι αυτή. Τέρας σημαίνει ασυνήθιστο φαινόμενο, κάτι το παράξενο που συμβαίνει, ίσως και τρομαχτικό. Ακόμα και σήμερα το χρησιμοποιούμε με αυτή την έννοια μερικές φορές, όπως στη φράση Σημεία και τέρατα, όπου αναμφίβολα δεν εννοούμε «Σημάδια και δράκοι και βρικόλακες» αλλά «Σημάδια και φαινόμενα παράξενα».

Η λέξη τέρας είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα λέξη αν το καλοσκεφτείς. Έχει [...]

Το Δεύτερο Φιλί της Έχιδνας

Επειδή τελευταία δεν έχω τι να γράψω στα Σκιώδη Παραλειπόμενα, θα σας δείξω το εξώφυλλο του δεύτερου τόμου της Αναζήτησης του Οφιομαχητή. Το πρώτο εξώφυλλο μπορείτε να το δείτε εδώ. Η σειρά σχεδιάζω να ξεκινήσει να δημοσιεύεται από τα τέλη του 2024, έτσι έχω αρχίσει να φτιάχνω τα εξώφυλλα από τώρα. Ίσως στο τέλος να κάνω κάποιες αλλαγές επάνω τους, αλλά δεν νομίζω ότι θα είναι μεγάλες.

Αυτή τη φορά δεν βάζω περίληψη, για να αποφύγω τα spoilers.

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (210)

Μυστήριες φιγούρες, παραδόξως συμπαθητικές.

Η τέχνη της περίληψης

Τις προάλλες είχα τελειώσει να διορθώνω ένα βιβλίο που είχα γράψει. Και όταν συμβαίνει αυτό – όταν ολοκληρώνω τη δουλειά με ένα βιβλίο – πάντα γράφω την περίληψη – το teaser, ουσιαστικά, γιατί περίληψη δεν είναι ακριβώς: απλώς είναι κάτι που υποτίθεται πως πρέπει να σε κάνει να θέλεις να το διαβάσεις.

Γιατί πάντα το γράφω αυτό μόλις τελειώσω το βιβλίο; Όχι επειδή βιάζομαι να το δημοσιεύσω· το βιβλίο μπορεί να δημοσιευτεί μετά από χρόνια. Αλλά θέλω να γράψω την περίληψη όταν έχω ακόμα φρέσκια στο μυαλό μου την ιστορία· γιατί, ύστερα από καιρό, δεν θα την έχω, φυσικά, τόσο έντονα στη μνήμη μου.

Πάντα, όμως, διαπιστώνω πόσο δύσκολο είναι να γράψεις μια περίληψη. Ποτέ δεν με αφήνει απόλυτα ικανοποιημένο για κάποιο λόγο.

Μα, θα μου πεις, γράφεις εκατοντάδες χιλιάδες λέξεις λογοτεχνία και δεν μπορείς [...]

 

Επίσης . . .

Επιλογές Αυγούστου (18/8)


Barry Windsor-Smith και Robert E. Howard & Xerox Hell (αλλοιώστε εικόνες) & Η εκστατική αλήθεια της τέχνης & Chaoclypse & Mâr-Nâmeh, το Βιβλίο των Οιωνών από τα Φίδια & Γεωλογικός χάρτης του φεγγαριού σαν σουρεαλιστικό όνειρο & Morgan Sorensen & Ένα αστεροσκοπείο μέσα στην έρημο & RIP John Crowley & The Greenwood Faun της Nina Antonia & Αντισταθείτε στους τεχνοκράτες και στους «ειδικούς» & πολλά ακόμα έρχονται στο LinX – σύντομα

 

Βιβλιοκριτική: The Dandelion Dynasty: The Grace of Kings· The Wall of Storms· The Veiled Throne· Speaking Bones, του Ken Liu


Αυτή η σειρά (τετραλογία) μού έκανε αίσθηση από διάφορες απόψεις, γι’αυτό κιόλας αποφάσισα να γράψω βιβλιοκριτική. Έπιασα το πρώτο βιβλίο της, The Grace of Kings, σχεδόν τυχαία, και αμέσως κόλλησα. Συνήθως, όταν διαβάζω σειρές φαντασίας, το πρώτο βιβλίο δεν μου αρέσει και τόσο, αλλά, καθώς προχωράω στα επόμενα, η σειρά μού αρέσει ολοένα και περισσότερο. Εδώ – δυστυχώς – συνέβη το ακριβώς αντίθετο...

Το πρώτο βιβλίο με εντυπωσίασε. Σκέφτηκα: Επιτέλους, ένας σύγχρονος συγγραφέας φαντασίας που μου αρέσει! Διότι, τελευταία, δεν βρίσκω και πολλούς σύγχρονους συγγραφείς που να μου αρέσουν. Το Grace of Kings δεν ακολουθεί την κλισέ πλέον, και εμπορική, χρήση της οπτικής γωνίας τρίτου προσώπου που προσκολλιέται κάθε φορά σε έναν χαρακτήρα (όπως, πχ, γίνεται στο A Song of Ice and Fire). Εδώ η οπτική γωνία τρίτου προσώπου είναι πολύ πιο ανοιχτή· μπορεί να γράφει για οτιδήποτε: από τις σκέψεις τριών χαρακτήρων συγχρόνως, μέχρι το τι συμβαίνει σε μια ολόκληρη πόλη. Μια πολύ ευχάριστη αλλαγή στη βαρεμάρα του ύφους που έχει καταντήσει η διεθνής φανταστική λογοτεχνία. Δεν ξέρω αν έχουν αρχίσει να αλλάζουν νοοτροπία (τώρα που η αγορά του βιβλίου χάνει λεφτά διεθνώς) ή αν απλώς ο συγγραφέας είχε κανένα πολύ γερό βύσμα και το πέρασε αυτό σε μεγάλο εκδότη. Και δεν έχει σημασία.

Αυτό δεν είναι το μόνο καλό στο Grace of Kings, φυσικά. Οι χαρακτήρες είναι έξυπνοι και δραστήριοι, ο διάλογος αρκετά έξυπνος και ρεαλιστικός. Η πλοκή ποτέ δεν παύει να κινείται: συνεχώς γίνονται γεγονότα και γεγονότα και γεγονότα. Περιπέτειες μέσα σε περιπέτειες, ατελείωτες. Η ιστορία ξεκινά με μια «κακιά» αυτοκρατορία και διάφορους επαναστάτες εναντίον της αποδώ κι αποκεί· μοιάζει κλισέ, αλλά δεν είναι, έτσι όπως εξελίσσεται. Και ακόμα και οι «κακοί» χαρακτήρες είναι ενδιαφέροντες: κάποιοι τρομαχτικοί, κάποιοι με τη δική τους φιλοσοφία. Ενώ οι «καλοί» είναι ή έξυπνοι ή γενναίοι – μια πολύ ωραία ανάμειξη νοοτροπιών.

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Αυγούστου (5/8)


Sibylle Ruppert (βιομηχανικός, σκοτεινός σουρεαλισμός) 10 ταινίες (από την ανατολική Γερμανία) TikTok Farlands (ένας κρυφός κόσμος) Η Google θα κάνει τα smart phones σας ακόμα πιο περιοριστικά (απαγορεύοντας στον οποιονδήποτε να τρέξει δικό του app) Οι Ευρωπαίοι ψηφίζουν (για τις εικόνες στα νέα χαρτονομίσματα) Trompe-L’œil (ένας κρυμμένος κόσμος σκέλεθρων) Solarpunk (μουσική) Η Shell κερδίζει (από τον πόλεμο) Ένας ερημίτης (στις κατακόμβες του Παρισιού) Καρλ Γιουνγκ και συγχρονικότητα (ο μυστικισμός των συμπτώσεων) Ο νεοναζισμός στις ΗΠΑ (βίντεο) Maxfield Parrish (μαγευτική τέχνη) Περίπλοκοι χαρακτήρες (σε Howard, Grell, Wolfe, Dostoevsky) Ars Notoria (και η Άμεση Γνώση) LinX (έρχονται πολλά ακόμα)