Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
4 / 2024

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (212)

Κι άλλα μυστήρια σύμβολα...

Συγγραφικές τραγωδίες

Κυκλοφορεί ένα παραμύθι εδώ και χρόνια, και τώρα, στην εποχή του διαδικτύου, κυκλοφορεί, νομίζω, ακόμα περισσότερο: ότι ο συγγραφέας, ο λογοτέχνης, έχει ανάγκη από αλληλεπίδραση με τους αναγνώστες. Ότι αυτό είναι το φυσικό.

Αυτό είναι ένα ψέμα.

Ίσως – ίσως – να ισχύει μόνο για ορισμένους συγγραφείς· αλλά, κυρίως, είναι επίπλαστη ανάγκη.

Δηλαδή, είναι ένα ψέμα.

Τι; Νομίζετε ότι δεν είμαι αρκετά «political correct» που, καθότι συγγραφέας κι εγώ, το λέω αυτό;

Για να μην απαντήσω σε κάτι τέτοιο «στα αρχ*** μ***» και γίνω ακόμα λιγότερο political correct, θα πω απλώς: λίγο μ’ενδιαφέρει. Έως και καθόλου, βασικά.

Γιατί;

Διότι δεν μ’ενδιαφέρουν τα ψέματα. Ξέρω πολύ καλά τι αισθανόμουν όταν, από μικρός, ξεκίνησα να γράφω, και αυτό σίγουρα δεν ήταν ανάγκη για αποδοχή από όποιον μπορεί να το διαβάσει. (Όπως [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (211)

Δαίμονες από τις γωνίες...

Τέρατα

Σε μια ιστορία που γράφω τώρα χρησιμοποιώ τη λέξη τέρας κάπως διαφορετικά απ’ό,τι συνήθως. Ή, μάλλον, με την αρχική της έννοια (αν και όχι μόνο).

Η έννοια που δίνουμε συνήθως στη λέξη τέρας είναι το φριχτό πλάσμα, αυτό το πράγμα με τα δόντια, τα κέρατα, το απαίσιο, με τις ουρές και τα φτερά, και τα λοιπά και τα λοιπά, το οποίο έρχεται να σε φάει. Καταλαβαίνεις τι εννοώ.

Αλλά η αρχική έννοια της λέξης τέρας δεν είναι αυτή. Τέρας σημαίνει ασυνήθιστο φαινόμενο, κάτι το παράξενο που συμβαίνει, ίσως και τρομαχτικό. Ακόμα και σήμερα το χρησιμοποιούμε με αυτή την έννοια μερικές φορές, όπως στη φράση Σημεία και τέρατα, όπου αναμφίβολα δεν εννοούμε «Σημάδια και δράκοι και βρικόλακες» αλλά «Σημάδια και φαινόμενα παράξενα».

Η λέξη τέρας είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα λέξη αν το καλοσκεφτείς. Έχει [...]

Το Δεύτερο Φιλί της Έχιδνας

Επειδή τελευταία δεν έχω τι να γράψω στα Σκιώδη Παραλειπόμενα, θα σας δείξω το εξώφυλλο του δεύτερου τόμου της Αναζήτησης του Οφιομαχητή. Το πρώτο εξώφυλλο μπορείτε να το δείτε εδώ. Η σειρά σχεδιάζω να ξεκινήσει να δημοσιεύεται από τα τέλη του 2024, έτσι έχω αρχίσει να φτιάχνω τα εξώφυλλα από τώρα. Ίσως στο τέλος να κάνω κάποιες αλλαγές επάνω τους, αλλά δεν νομίζω ότι θα είναι μεγάλες.

Αυτή τη φορά δεν βάζω περίληψη, για να αποφύγω τα spoilers.

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (210)

Μυστήριες φιγούρες, παραδόξως συμπαθητικές.

Η τέχνη της περίληψης

Τις προάλλες είχα τελειώσει να διορθώνω ένα βιβλίο που είχα γράψει. Και όταν συμβαίνει αυτό – όταν ολοκληρώνω τη δουλειά με ένα βιβλίο – πάντα γράφω την περίληψη – το teaser, ουσιαστικά, γιατί περίληψη δεν είναι ακριβώς: απλώς είναι κάτι που υποτίθεται πως πρέπει να σε κάνει να θέλεις να το διαβάσεις.

Γιατί πάντα το γράφω αυτό μόλις τελειώσω το βιβλίο; Όχι επειδή βιάζομαι να το δημοσιεύσω· το βιβλίο μπορεί να δημοσιευτεί μετά από χρόνια. Αλλά θέλω να γράψω την περίληψη όταν έχω ακόμα φρέσκια στο μυαλό μου την ιστορία· γιατί, ύστερα από καιρό, δεν θα την έχω, φυσικά, τόσο έντονα στη μνήμη μου.

Πάντα, όμως, διαπιστώνω πόσο δύσκολο είναι να γράψεις μια περίληψη. Ποτέ δεν με αφήνει απόλυτα ικανοποιημένο για κάποιο λόγο.

Μα, θα μου πεις, γράφεις εκατοντάδες χιλιάδες λέξεις λογοτεχνία και δεν μπορείς [...]

 

Επίσης . . .

Φανταστική Λεξιπλασία


Κάτι περισσότερο από ένας σχολιασμός για το Imaginary Worlds του Lin Carter

Αυτές τις μέρες διάβαζα το Imaginary Worlds του Lin Carter, το οποίο είναι ένας σχολιασμός για τη φανταστική λογοτεχνία. Ο Lin Carter ήταν ένας αρκετά γνωστός συγγραφέας φαντασίας – καλτ συγγραφέα, θα τον έλεγα – και δεν θα πω τίποτ’ άλλο γι’αυτόν (μη θέλοντας να μιμηθώ τον ίδιο στις παρουσιάσεις του μέσα στο Imaginary Worlds)· για περισσότερα, μπορείτε να τον τσεκάρετε στη Wikipedia. Το 2022 είχα διαβάσει το πρώτο βιβλίο του από τη σειρά με τον Thongor, και ήταν τόσο χάλια που δεν διάβασα τίποτα παραπέρα σε αυτή τη σειρά. Το 2023, όμως, διάβασα μια άλλη σειρά που έχει γράψει, το Gondwane Epic, η οποία ήταν πολύ καλή, και έχει γίνει από τις αγαπημένες μου, και θέλω κάποτε να την ξαναδιαβάσω. (Ναι, ήταν τόσο καλή.)

Τώρα διάβαζα το Imaginary Worlds επειδή πήρα φόρα μετά από το Wizardry and Wild Romance: A Study of Epic Fantasy, του Moorcock, το οποίο διάβασα πρόσφατα (και σχολίασα). Δε θα πω κάτι περισσότερο για το Imaginary Worlds εδώ· απλώς θέλω να σχολιάσω μερικά πράγματα που γράφει ο Lin Carter σε αυτό το βιβλίο σχετικά με τη δημιουργία φανταστικών ονομάτων. Γιατί πιστεύω ότι έχει ενδιαφέρον.

Ορισμένα από αυτά που λέει τα βρίσκω σωστά· ορισμένα τα βρίσκω τελείως βλακείες. Εκείνο που δεν μου αρέσει είναι ότι μοιάζει να είναι λιγάκι απόλυτος στο τι είναι καλό και τι κακό, ενώ, στην πραγματικότητα, η τελική κρίση σε αυτά τα θέματα είναι το προσωπικό γούστο, και δεν είναι λογικό να λες ότι κάποιοι έχουν «μουσικό αφτί» ενώ κάποιοι άλλοι είναι «κουφοί».

Αλλά ας τα πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.

Αναφέρομαι στο Κεφάλαιο 10, A Local Habitation and a Name.

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Μαρτίου (24/3)


Juliet Schreckinger [μαγικορεαλιστική τέχνη] & Fran de Anda [αλχημικοί πίνακες] & 20 «μαγικά» γλυπτά & Thoth [δωρεάν AI βοηθός] & Τεχνητή νοημοσύνη και ψυχή & The Wood Beyond the World [William Morris] & Antonio Rubino [τέχνη] & The Man Who Fell to Earth [ταινία] & Τεχνητό Βόρειο Σέλας [Karl Lemström] & Matej Kollár [φανταστικοσουρεαλιστική τέχνη] & The Battle Rages On [δωρεάν ανθολογία ηρωικής φαντασίας] & Robert McGinnis [τέχνη] & Fontaine’s Golden Wheel Fortune-teller, and Dream Book [δωρεάν] & Turn Off, Tune Out, Drop Dead [γιατί το ίντερνετ έχει γαμηθεί πλέον] & machumaYu [μαγική τέχνη] & Και ακόμα περισσότερα [καταφτάνουν στο LinX]

 

Περί Γραφής: Η Ψυχεδελική Εμπειρία στη Φανταστική Λογοτεχνία


Όταν οι χαρακτήρες βλέπουν «παραισθήσεις»

Στη φανταστική λογοτεχνία, οι χαρακτήρες συχνά έχουν ψυχεδελικές εμπειρίες οι οποίες μπορεί να σχετίζονται με κάτι το απλό, όπως ένα όνειρο, ή μπορεί να προέρχονται από κάτι που τρώει ο χαρακτήρας (όπως ένα είδος μανιταριού ή ένα φυτό) ή κάτι που εισπνέει (κάποιο παραισθησιογόνο αέριο). Οι ψυχεδελικές εμπειρίες, επίσης, μπορεί να προέρχονται και από πιο φανταστικά πράγματα, όπως από διάφορες μαγείες ή ξόρκια, ή από παράξενα όντα, δαίμονες, ή θεούς. Στη φανταστική λογοτεχνία δεν υπάρχουν όρια για το από πού μπορεί να προκληθεί μια ψυχεδελική εμπειρία. Είναι η φύση του είδους τέτοια.

Επιπλέον, στη φανταστική λογοτεχνία η ψυχεδελική εμπειρία μπορεί να είναι κάτι περισσότερο από «απλές παραισθήσεις». Μπορεί να προσφέρει κάποια καθοδήγηση στους χαρακτήρες, ή μπορεί να τους δίνει ακόμα και πρόσβαση σε κρυφή γνώση ή μαγικές δυνάμεις. Μπορεί να είναι μια τελετή εισόδου σε κάποιο μυστήριο, ή μπορεί να είναι ο μόνος τρόπος για να επικοινωνήσεις με μια δύστροπη θεότητα.

Συχνά, όμως, οι ψυχεδελικές εμπειρίες γράφονται ακριβώς όπως οποιαδήποτε άλλη εμπειρία μπορεί να είχαν οι χαρακτήρες μας. Βάζουμε τη μια λέξη μετά την άλλη, χωρισμένες με στίξη εδώ κι εκεί, και προσπαθούμε να περιγράψουμε την ψυχεδελική εμπειρία που βιώνει ο χαρακτήρας. Και ναι μεν αυτό δεν είναι λάθος, φυσικά, αλλά από την άλλη συνήθως δεν σου δίνει την αίσθηση της ψυχεδελικής εμπειρίας. Είναι απλώς ακόμα μια περιγραφή. Το να γράψεις ότι ο τάδε ζαλιζόταν και έβλεπε τα πάντα να γυρίζουν ενώ παράξενες λάμψεις εμφανίζονταν στα μάτια όλων των ζώων δεν είναι το ίδιο με το να δημιουργήσεις μια ψυχεδελική κατάσταση μέσα από το κείμενο.

Αν η ψυχεδελική εμπειρία γράφεται όπως κάθε άλλη εμπειρία που έχουν οι χαρακτήρες της αφήγησής μας, τότε τι το ψυχεδελικό έχει;

[Συνέχισε να διαβάζεις]