Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
27 / 10 / 2019

Το The Dark Crystal: Age of Resistance πρέπει να είναι η καλύτερη τηλεοπτική σειρά φαντασίας που έχω δει τα τελευταία τρία χρόνια – και φτιαγμένη με μαριονέτες όπως η παλιά ταινία. Δεν θα περίμενες ποτέ μαριονέτες να μοιάζουν τόσο ζωντανές. Και ακόμα και τα σκηνικά είναι φτιαγμένα όπως σε κουκλοθέατρο, ή, τουλάχιστον, σε μεγάλο μέρος τους. Προσέχεις το χορτάρι στο δάσος και παρατηρείς ότι, ναι, μέχρι κι αυτό είναι ψεύτικο, είναι σκηνικό. Και η αίσθηση είναι υπέροχη. Είναι, αληθινά, μαγευτικά φτιαγμένο. Αν και, βέβαια, υπάρχουν και κάμποσα CGI· σήμερα, αυτό ήταν αναμενόμενο. Ορισμένες σκηνές δεν θα μπορούσαν να γίνουν χωρίς CGI. Αλλά ο πυρήνας του The Dark Crystal: Age of Resistance είναι η μαριονέτα.

Έριξα και μια ματιά στην παλιά ταινία, The Dark Crystal, από περιέργεια, γιατί πάει πολύς καιρός από τότε που την είχα δει, και παρατήρησα ότι κι εκεί οι μαριονέτες είναι πολύ καλοφτιαγμένες, το ίδιο και τα σκηνικά, το ίδιο ακόμα και τα ειδικά εφέ. Θα μπορούσα να πω ότι δεν έχει σχεδόν τίποτα να ζηλέψει από τη σημερινή σειρά. Σχεδόν.

Η μαγεία του κουκλοθέατρου.

Αλλά το The Dark Crystal: Age of Resistance δεν είναι μόνο θέαμα. Δεν είναι μόνο για να το βλέπεις και να λες τι ωραία που τα έφτιαξαν όλ’ αυτά. Η πλοκή του είναι πυκνή, έχει συνεχώς ενδιαφέρον, και πολύ παράξενες ιδέες. Θα μπορούσα να το είχα διαβάσει και σε βιβλίο, άνετα, με τον ίδιο ενθουσιασμό.

Το τέλος μόνο μού φάνηκε λιγάκι βιαστικό. Περίμενα κάτι καλύτερα. Όχι πως απογοητεύτηκα, αλλά – περίμενα κάτι περισσότερο. Επίσης, δεν είμαι σίγουρος ότι μου άρεσε το ότι φανερά προσπαθούν να βγάλουν και δεύτερη σεζόν. Αναρωτιέμαι πώς από εδώ θα καταλήξουν στα γεγονότα της ταινίας The Dark Crystal· γιατί υποτίθεται ότι η σειρά είναι, ουσιαστικά, πρόλογος της ταινίας. Αν, πάντως, τραβήξει περισσότερο από δύο σεζόν, τότε θα ξέρω ότι μάλλον το έχουν παρακάνει.

 

 

Επίσης . . .

Επιλογές Νοεμβρίου (18/11)


ταινίες βασισμένες σε ανολοκλήρωτα βιβλία — συγγραφέας του διαφωτισμού που νόμιζε ότι ήταν λυκάνθρωπος — η μυστικιστική βιβλιοθήκη του dennis wheatley — δίκες για τα ζώα — εικόνες όντων με τρία μάτια (και άνω) — wally wood (τέχνη) — «πόλεμος κατά της ομορφιάς» στην τέχνη; — εικονογραφήσεις τρόμου από παλιά pulp περιοδικά — οι x-men του john bolton — ένα δωρεάν ελληνικό παιχνίδι τρόμου — marian wawrzeniecki (τέχνη) (1891–1923) — séverine pineaux (τέχνη) — jack williamson — & περισσότερα στο linx...

 

Η Ψυχεδελική Παράδοση στη Φανταστική Λογοτεχνία


Πριν από κάποιο καιρό, είχα γράφει ότι η φανταστική λογοτεχνία είναι αρκετά βασισμένη στη ρομαντική παράδοση. Αλλά, φυσικά, δεν είναι βασισμένη μόνο σ’αυτήν. Είναι εξίσου βασισμένη και στην ψυχεδελική παράδοση.

Όταν πολύς κόσμος ακούει για «ψυχεδελική παράδοση», συνήθως σκέφτεται δύο πράγματα – ή, ίσως, τρία. Το πρώτο είναι το ψυχεδελικό ρεύμα του ’60, με τους χίπηδες, τη ροκ μουσική, και όλα τα σχετικά. Το δεύτερο είναι τα ναρκωτικά – γενικά κι αόριστα – όπως έχει καταντήσει να ονομάζονται συλλήβδην όλες οι ψυχοτρόπες ουσίες. Αυτοί που σκέφτονται το πρώτο είθισται να το σκέφτονται με κάπως καλό τρόπο. Αυτοί που σκέφτονται το δεύτερο είθισται να το σκέφτονται ως κάτι το κακό. Τίποτα από τα δύο δεν είναι αλήθεια, ακριβώς· και τα δύο βασίζονται σε προκαταλήψεις.

Το τρίτο που μπορεί να σκέφτονται κάποιοι (πιο «ψαγμένοι») είναι η παράδοση του σαμανισμού, που ναι μεν υπάρχει και στα βιβλία του Καστανέντα αλλά είναι, ουσιαστικά, πολύ αρχαία παράδοση. Υπήρχε ακόμα και στην αρχαία Ελλάδα, φυσικά. (Τι νομίζετε ότι έκαναν στο Μαντείο των Δελφών; Έπαιζαν τάβλι;)

Η φανταστική λογοτεχνία, όσον αφορά την ψυχεδελική παράδοση, δεν βασίζεται σε κάτι συγκεκριμένο από αυτά. Βασίζεται σε όλα συγχρόνως, και σε ακόμα περισσότερα, αν το παρατηρήσεις λίγο στο βάθος – αλλά, δυστυχώς, οι πιο πολλοί δεν το παρατηρούν. Αυτό είναι ένα στοιχείο της φανταστικής λογοτεχνίας που, αν και πολύ βασικό, συχνά παραβλέπεται, ή περνά παράπλευρα χωρίς ιδιαίτερο σχολιασμό.

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Νοεμβρίου (4/11)


RIP Patrick Stewart (X-Men, Star Trek, & άλλα) — RævJäger (μουσική: dungeon synth, ατμοσφαιρική, μελωδική) — Syd Mead (φουτουριστικοί πίνακες ) — Marigold Santos (σουρεαλιστική, ψυχεδελική τέχνη) — Οι αντιδράσεις στη διακοπή του AO3 — Συμπαντικός Τρόμος (Cosmic Horror) — Ταινίες με μάγισσες — Βαμπίρ του διαστήματος — MAME32 Plus! Plus! (παλιά, κλασικά Arcade) — Ζωγραφική φαντασίας στο heavy metal — Salvator Rosa (τέχνη) — Gray Morrow (κι άλλη τέχνη) — A. E. Van Vogt (σε κόμιξ) — Real-ESRGAN-ncnn-vulkan (μηχανή τεχνητής νοημοσύνης για μεγέθυνση εικόνων) — Πολλά ακόμα καταφτάνουν στο LinX