Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
4 / 2023

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (176)

Παράξενες φάτσες.

Ο Μασκαράς καταστρέφει τον Τουίτα

Βλέπω αυτά που έχει κάνει, και αυτά που ίσως μέλλεται να κάνει, ο Elon Musk στο Twitter και έχω πάθει σοκ. Προσπαθεί να ξεζουμίσει οικονομικά την πλατφόρμα. Πάω στοίχημα πως, αν δεν ήταν πλέον τόσο συνηθισμένο τα social media να είναι δωρεάν, θα έβαζε να πληρώνεις για να εγγραφείς. Ίσως ακόμα και να πληρώνεις κάθε φορά που κάνεις log in!

Ο Elon Musk είναι ένας από τους πλουσιότερους ανθρώπους στον κόσμο... Τώρα καταλαβαίνω πώς: Εκμετάλλευση, εκμετάλλευση, εκμετάλλευση. Αισχρή εκμετάλλευση.

Προσπαθεί να διαχωρίσει το Twitter σε χρήστες που θα πληρώνουν (και θα είναι προνομιακοί) και χρήστες που δεν θα πληρώνουν (και θα είναι δευτέρας κατηγορίας). Αυτό και μόνο ως λογική είναι απαράδεκτο και απαίσιο. Επίσης απαίσιο είναι το πόσο που χρεώνει.

Ναι, ανέκαθεν γινόταν και διαφήμιση στο Twitter (και ίσως κι αυτό να ήταν κακό), αλλά δεν ήταν [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (175)

Undead wizard... Yeah.

Ραδίκια και βιβλία: μια τραγική σύμπτωση

(Μια επανάληψη από το παλιό blog.)

 

Τριγύριζα σε κάτι ξενόγλωσσα websites και έτυχε να δω έναν τύπο – συγγραφέα – να γράφει, εν ολίγοις, ότι πρέπει να θέλεις να πουλήσεις το βιβλίο σου για να αποδείξεις ότι αυτό που κάνεις είναι σοβαρό και κάτι περισσότερο από χόμπι.

Φυσικά, όσοι με παρακολουθούν για κάποιο καιρό ξέρουν ότι δεν συμφωνώ με μια τέτοια λογική. Αλλά δεν είναι εκεί το θέμα. Στάσου λίγο και σκέψου: Ζεις σε μια κοινωνία που σου λέει ότι, κυρίως, αξία έχει μόνο ό,τι έχει χρηματική αξία, ό,τι πωλείται. Τα άλλα είναι αμελητέα.

Αυτή είναι η γενική αντίληψη που φαίνεται να υπάρχει. Και ο ένας κολλάει από τον άλλο. Οπότε και ο παραπάνω συγγραφέας κόλλησε το μικρόβιο (από πολύ νωρίς της «καριέρας» του πιθανώς) και μας λέει πως, αν θες να νομίζουν ότι αυτό που κάνεις είναι κάτι περισσότερο από χόμπι, [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (174)

Με καράβι στο κεφάλι.

Εκεί που ποτέ δεν χειμωνιάζει

Τις προάλλες έγραψα για το Honor Among Thieves, την τελευταία ταινία του Dungeons & Dragons, και εκεί ανέφερα ότι δεν μου άρεσε η μετάφραση της πόλης Neverwinter ώς «το Ποτεχείμωνο». Εκτός του ότι δεν μου φαίνεται και τόσο καλόγουστο, δεν νομίζω ότι είναι και γραμματικά σωστό. Υπάρχουν σύνθετες λέξεις με τον χειμώνα, – όπως αποχείμωνο, καταχείμωνο, διαχειμάζω – αλλά δεν υπάρχουν σύνθετες λέξεις με το ποτέ ως πρώτο συνθετικό. Το ποτέ δεν κάνει σύνθετες λέξεις. Είναι απλά ένα επίρρημα.

Και έτυχε να σκέφτομαι τώρα, για πλάκα, πώς θα μπορούσε να μεταφραστεί η Neverwinter στα ελληνικά. Είναι κάτι τέτοιο καν εφικτό; Ή θα έπρεπε να της δώσεις μια τελείως άλλη ονομασία;

Στην αρχή, δεν μου ερχόταν καμιά ιδέα. Μετά σκέφτηκε πώς μεταφράζουμε διάφορες άλλες αγγλικές λέξεις που περιλαμβάνουν το never.

To Neverland το λέμε Χώρα [...]

Ανακαλύπτοντας τα πραγματικά παραμύθια

Αυτό τον χρόνο μέχρι στιγμής δεν έχω βρει να διαβάσω τίποτα που να με έχει συνεπάρει και ενθουσιάσει. Πόσο μάλλον να με εμπνεύσει. Το τελευταίο είναι πάντα μια επιθυμητή παρενέργεια που σπάνια πλέον εμφανίζεται. Το πρώτο, όμως, είναι κάτι που το περιμένω, κι όταν δεν έρχεται αρχίζει να με ενοχλεί.

Έτσι, ενώ είχα τελειώσει ένα βιβλίο, δεν ήξερα τώρα ποιο να πιάσω, γιατί φοβόμουν ότι θα έπεφτα πάλι σε κάτι... αδιάφορο. (Αυτά που έχω διαβάσει ώς τώρα δεν είναι κακά, αλλά είναι κατά βάση αδιάφορα. Δεν έχουν κάτι να με κεντρίσει.) Είπα, οπότε, να διαβάσω ένα από τα βιβλία με παραμύθια του Andrew Lang τα οποία είχα κατεβάσει εδώ και καιρό (και μπορείτε κι εσείς να τα κατεβάσετε από το Gutenberg Project· είναι δωρεάν). Έπιασα, λοιπόν, τυχαία, το The Yellow Fairy Book.

Και έπαθα την πλάκα μου.

Ξέχασα ό,τι ήξερα για τα παραμύθια. Απόρησα πώς [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (173)

Αγριάδες...

Οι μύθοι της τεχνητής νοημοσύνης

Έβλεπα αυτό εδώ το βίντεο για την τέχνη και την τεχνητή νοημοσύνη – για το πώς, δηλαδή, μπορεί η ΤΝ να δημιουργήσει τέχνη και αν αυτό αποτελεί κλοπή από ανθρώπους δημιουργούς. Έχει ενδιαφέρον. Αλλά και γενικά τελευταία γίνεται κουβέντα για την ΤΝ, και ορισμένα πράγματα που λέγονται και που πιστεύει ο κόσμος, ή που (εσκεμμένα ίσως) διαδίδονται, νομίζω πως βρίσκονται στα όρια του μύθου – αστικού ή μη.

Παλιότερα, κι εγώ μπορεί να πίστευα πολλά από αυτά. Ίσως να τα θεωρούσα ακραία αλλά όχι και τελείως απίθανα. Όπως, για παράδειγμα, ότι μπορεί να γίνει «επανάσταση των ρομπότ» τύπου Terminator και άλλα τέτοια.

Σήμερα πλέον δεν μπορώ να τα πιστέψω, όχι επειδή έχω γεράσει, αλλά επειδή τα τελευταία χρόνια έχω ασχοληθεί με προγραμματισμό. Παλιότερα, είχα ασχοληθεί μόνο με δύο απλές γλώσσες, HTML και CSS, που είναι, κυρίως, [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (172)

Περίεργος μάγος πάει ταξίδι.

Κοινωνία για κλοτσιές

Το προηγούμενο post ήταν, φυσικά, πρωταπριλιάτικο αστείο.

Δυστυχώς (όπως όσοι είναι λιγάκι υποψιασμένοι ξέρουν), δεν συμβαίνουν τέτοια πράγματα στην Ελλάδα. Ούτε με σφαίρες. Όχι πως αλλού συμβαίνουν συνέχεια, αλλά έχουν κάποιες πιθανότητες ίσως. Εδώ η πιθανότητα είναι ακριβώς -0,1%. Δηλαδή, όχι μόνο οι δημιουργοί δεν βοηθιούνται, αλλά ίσως να γίνεται και προσπάθεια να τους χαντακώσουν κιόλας.

Γι’αυτό και βλέπουμε αυτή την κατάσταση γύρω μας. Είμαστε μια χώρα που δεν παράγει τίποτα. Τις προάλλες μιλούσα με έναν άνθρωπο από τον οποίο αγοράζω χαρτί για εκτύπωση (η τιμή του οποίου έχει υπερδιπλασιαστεί) και μου έλεγε ότι εδώ δεν παράγουμε ούτε χαρτοπετσέτες!

Το ίδιο και στις τέχνες, δυστυχώς. Η παραγωγή μας είναι μικρή ή επιπόλαια. Ή αυτή η εικόνα προβάλλεται. Όπως και νάχει, οι δημιουργοί δεν βοηθιούνται [...]

Θα τρελαθούμε τελείως

Αλλά με την καλή έννοια.

Τις τελευταίες ημέρες – μάλλον λόγω εκείνου του «θυμωμένου» post που έγραψα για τον Sanderson – έχω λάβει εξωφρενικές δωρεές. Από τρεις ανθρώπους (μέχρι στιγμής) που ο ένας μού έχει βάλει στο Paypal 500 ευρώ, η άλλη 368, και ο άλλος 736!

Εντάξει, δεν είναι 1.000.000 δολάρια (ακόμα!), αλλά για τη χώρα στην οποία βρισκόμαστε αυτό μού έχει αφήσει το στόμα ανοιχτό. Είμαι στη φάση: Τι; Γίνονται τέτοια πράγματα στην Ελλάδα!;

Και όμως.

Γίνονται.

THANK YOU!

 

Επίσης . . .

Η Ψυχεδελική Παράδοση στη Φανταστική Λογοτεχνία


Πριν από κάποιο καιρό, είχα γράφει ότι η φανταστική λογοτεχνία είναι αρκετά βασισμένη στη ρομαντική παράδοση. Αλλά, φυσικά, δεν είναι βασισμένη μόνο σ’αυτήν. Είναι εξίσου βασισμένη και στην ψυχεδελική παράδοση.

Όταν πολύς κόσμος ακούει για «ψυχεδελική παράδοση», συνήθως σκέφτεται δύο πράγματα – ή, ίσως, τρία. Το πρώτο είναι το ψυχεδελικό ρεύμα του ’60, με τους χίπηδες, τη ροκ μουσική, και όλα τα σχετικά. Το δεύτερο είναι τα ναρκωτικά – γενικά κι αόριστα – όπως έχει καταντήσει να ονομάζονται συλλήβδην όλες οι ψυχοτρόπες ουσίες. Αυτοί που σκέφτονται το πρώτο είθισται να το σκέφτονται με κάπως καλό τρόπο. Αυτοί που σκέφτονται το δεύτερο είθισται να το σκέφτονται ως κάτι το κακό. Τίποτα από τα δύο δεν είναι αλήθεια, ακριβώς· και τα δύο βασίζονται σε προκαταλήψεις.

Το τρίτο που μπορεί να σκέφτονται κάποιοι (πιο «ψαγμένοι») είναι η παράδοση του σαμανισμού, που ναι μεν υπάρχει και στα βιβλία του Καστανέντα αλλά είναι, ουσιαστικά, πολύ αρχαία παράδοση. Υπήρχε ακόμα και στην αρχαία Ελλάδα, φυσικά. (Τι νομίζετε ότι έκαναν στο Μαντείο των Δελφών; Έπαιζαν τάβλι;)

Η φανταστική λογοτεχνία, όσον αφορά την ψυχεδελική παράδοση, δεν βασίζεται σε κάτι συγκεκριμένο από αυτά. Βασίζεται σε όλα συγχρόνως, και σε ακόμα περισσότερα, αν το παρατηρήσεις λίγο στο βάθος – αλλά, δυστυχώς, οι πιο πολλοί δεν το παρατηρούν. Αυτό είναι ένα στοιχείο της φανταστικής λογοτεχνίας που, αν και πολύ βασικό, συχνά παραβλέπεται, ή περνά παράπλευρα χωρίς ιδιαίτερο σχολιασμό.

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Νοεμβρίου (4/11)


RIP Patrick Stewart (X-Men, Star Trek, & άλλα) — RævJäger (μουσική: dungeon synth, ατμοσφαιρική, μελωδική) — Syd Mead (φουτουριστικοί πίνακες ) — Marigold Santos (σουρεαλιστική, ψυχεδελική τέχνη) — Οι αντιδράσεις στη διακοπή του AO3 — Συμπαντικός Τρόμος (Cosmic Horror) — Ταινίες με μάγισσες — Βαμπίρ του διαστήματος — MAME32 Plus! Plus! (παλιά, κλασικά Arcade) — Ζωγραφική φαντασίας στο heavy metal — Salvator Rosa (τέχνη) — Gray Morrow (κι άλλη τέχνη) — A. E. Van Vogt (σε κόμιξ) — Real-ESRGAN-ncnn-vulkan (μηχανή τεχνητής νοημοσύνης για μεγέθυνση εικόνων) — Πολλά ακόμα καταφτάνουν στο LinX

 

Περί Γραφής: Τελεία και ΟΧΙ Παύλα, Ξανά


Αυτό το άρθρο είναι συνέχεια του προηγούμενου: Τελεία και ΟΧΙ Παύλα. Εν μέρει, μου έδωσε έμπνευση να το γράψω κάποιος που ανέφερε κάτι σε ένα από τα σόσιαλ μύδια. Και λέω εν μέρει γιατί δεν χρειάζομαι ποτέ και πολλή έμπνευση για να γράψω για τη στίξη. Έχω μια σχέση αγάπης-μίσους μαζί της. Ξεκίνησα να γράφω ως τελείως άσχετος με τη στίξη, μην έχοντας ιδέα ποια θα μπορούσε ποτέ να ήταν η χρήση της άνω τελείας: ίσως ακόμα και του κόμματος. Έφτασα σε σημείο να νομίζω ότι έβαζα σωστά τη στίξη, αλλά απλά το νόμιζα μόνο. Και κατέληξα να συμπεράνω πόσο ανόητος είσαι όταν νομίζεις ότι «ξέρεις» τη χρήση της στίξης, και πόσο υποκειμενική μπορεί να είναι η στίξη. Αλλά όχι και στα πάντα. Υπάρχουν κι ορισμένα σταθερά πράγματα. Και υπάρχει και μια κάποια... αισθητική. Ναι, αισθητική.

Έτσι, γράφουμε τώρα συνέχεια του προηγούμενου άρθρου γιατί, πολύ απλά, το θεωρώ ενδιαφέρον να γράψω συνέχεια. Και έχει νόημα. Ακολουθήστε με...

Σχετικά με την παύλα μπορεί να υπάρξει ένα ερώτημα: Γιατί να μην κολλά επάνω στις λέξεις; Να, για παράδειγμα, δες τι γίνεται με όλα τα άλλα σημεία στίξης: κολλάνε επάνω στις λέξεις. Η παύλα γιατί να μην κολλά; Στο πηγάδι κατούρησε;

Το θέμα είναι το εξής: όλα τα άλλα σημεία στίξης (εκτός, ίσως, από το θαυμαστικό) είναι αρκετά παλιά. Η παύλα – εκτός αν κάνω τρομερό λάθος – είναι πιο πρόσφατη. Δεν υπήρχε παλιά. Και, παρότι ουσιαστικά συντακτικό σημείο στίξης (όχι σχολιαστικό, όπως το θαυμαστικό), είναι κάπως ιδιαίτερο, και έχει κατά καιρούς χρησιμοποιηθεί με διάφορους τρόπους. Ακόμα και σαν να ήταν σχολιαστικό!

Η παύλα, σε κάποια κείμενα, μπορεί να βρεθεί να αντικαθιστά μέχρι και την τελεία, ή μπορεί να μπαίνει και μαζί με την τελεία. Ή όπου αλλού μπορείς να διανοηθείς. Πολλοί πιστεύουν, δε, ότι χρησιμοποιείται απλώς για να τονίσει την επόμενη λέξη, ή φράση: ή τη λέξη, ή φράση, που κλείνεται ανάμεσα στις παύλες.

Επικρατεί μια σύγχυση.

Αλλά, στην πραγματικότητα, σύγχυση δεν υφίσταται. Είναι συντακτικό σημείο στίξης, ουσιαστικά, όχι σχολιαστικό.

Όλα τα άλλα σημεία στίξης κολλάνε επάνω στις λέξεις, ναι. Αλλά κολλάνε ανεξαιρέτως (πλην της παρένθεσης) στο τέλος της λέξης, ποτέ στην αρχή. Κόμμα, τελεία, άνω τελεία, ερωτηματικό, θαυμαστικό... τα έχετε δει ποτέ στην αρχή; Πάντα στο τέλος κολλάνε.

Και ρωτάω τώρα: Η παύλα πού κολλάει; Στην αρχή, ή στο τέλος;

[Συνέχισε να διαβάζεις]