Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
18 / 7 / 2021

Εδώ και χρόνια, ως γνωστόν, κυκλοφορούν τα smartphone. Οι πάντες έχουν από ένα (τουλάχιστον), ακόμα και η γιαγιά μου. Εγώ, μέχρι στιγμής, δεν είχα.

Τι να το κάνω, ρε παιδιά; έλεγα, και είχα ένα απλό κινητό τηλέφωνο για όταν δεν είμαι στο σπίτι και κάποιος θέλει να με βρει. Επιπλέον, δεν είμαι από αυτούς που όλη μέρα ανταλλάσσουν μηνύματα μέσω τηλεφώνου· το βρίσκω τρομερή σπατάλη χρόνου, αν μη τι άλλο, και σπατάλη προσοχής όταν είσαι στον δρόμο (υπάρχουν τόσα πολλά να δεις γύρω σου).

Τελευταία, όμως, είπα να αγοράσω ένα smartphone. Αλλά εξακολουθώ για τηλέφωνο να έχω το παλιό μου κινητό. Για τηλέφωνο. Συγνώμη αλλά το smartphone δεν είναι τηλέφωνο· γιατί λένε ότι είναι τηλέφωνο; Micro-computer είναι, και ως τέτοιο το χρησιμοποιώ. Και οφείλω να πω ότι, ως τέτοιο, με έχει αφήσει πολύ ικανοποιημένο. Ακόμα και δικά μου προγράμματα έχω γράψει. Το έχεις στην τσέπη σου, τραβάς φώτο όταν θες να θυμάσαι κάτι (αν και για κανονικές φωτογραφίες προτιμώ τη φωτογραφική μηχανή μου που έχει πιο ευρεία λήψη), μπορεί να σε ειδοποιήσει, μπορεί να κάνει αναζήτηση δικτύων. Σε κάποια φάση περιπλανιόμουν στην Αθήνα και έψαχνα να δω πού υπάρχουν δωρεάν WiFi. (Hint για όσους δεν το ξέρουν: κοντά σε σχεδόν όλα τα καταστήματα της Εθνικής Τράπεζας μπορείς να πιάσεις αρκετά καλό και δωρεάν WiFi.) Ο επεξεργαστής του κινητού είναι γρήγορος, τα γραφικά του καλά· μπορείς να πάρεις γρήγορες πληροφορίες από το διαδίκτυο ή να χρησιμοποιήσεις τον χάρτη. Ακόμα και πυξίδα έχει (!) για τους απαιτητικούς. Και η μπαταρία διαρκεί μέρες.

ΟΚ, δεν μπορώ να πω ότι έχω παράπονο. Ειδικά για τα λεφτά του είναι πολύ καλό. Είναι το next-best-thing όταν δεν μπορείς να έχεις πλάι σου ένα ανοιχτό laptop εκείνη τη στιγμή που το θέλεις.

Ωστόσο, είναι και κάποια πράγματα που δεν μου αρέσουν τα οποία έχουν να κάνουν, κυρίως, με τον προγραμματισμό του Android. Το βρίσκω συχνά αχρείαστα περιοριστικό· δεν σε αφήνει, πχ, να έχεις πρόσβαση σε ορισμένα αρχεία του συστήματος σαν να θέλει να σε προστατέψει από τον εαυτό σου, πράγμα που πάντα με εκνευρίζει σε οποιοδήποτε OS. Έπρεπε να υπήρχε κάποια επιλογή για να το ξεκλειδώνεις.

Εκτός αυτού, είναι τα δεκάδες μπλεγμένα menu. Ψάχνεις να κάνεις μια συγκεκριμένη ρύθμιση και, πολλές φορές, πρέπει να κάνεις ολόκληρη αναζήτηση εκεί μέσα με τις ώρες για να βρεις εκείνο που θέλεις... αν τελικά υπάρχει. Γιατί ορισμένα πράγμα απλά δεν φαίνεται να μπορούν να γίνουν. Πχ, ακόμα δεν μπορώ να βγάλω shortcut ένας απλού αρχείου text στο desktop! Αν είναι δυνατόν... Τα τελευταία Android δεν υποστηρίζουν αυτή την επιλογή. Για ποιο λόγο, δεν μπορώ να καταλάβω.

Ένα άλλο εξωφρενικά ενοχλητικό πράγμα είναι ότι κάποια apps δεν καταλαβαίνεις πώς μπορείς να τα τρέξεις από μόνα τους· δεν φαίνεται να υπάρχει τρόπος. Πχ, υπάρχει ένα app που διαβάζει αρχεία κειμένου, και μπορείς να το ανοίξεις μόνο όταν πατήσεις κάποιο αρχείο κειμένου· αλλιώς δεν μπορείς να το ανοίξεις καθόλου! Έχω ψάξει όλα τα menu και δεν βρίσκω τρόπο.

Σε κάτι άλλες περιπτώσεις, ενώ είσαι συνδεδεμένος με το διαδίκτυο, η συσκευή μπορεί να πετά διαφημιστικά μηνύματα από μόνη της, και όχι απλά μέσα από το browser που χρησιμοποιείς. Και ούτε αυτό βλέπω να υπάρχει τρόπος να το εμποδίσεις. Το οποίο είναι απαράδεκτο.

Γενικά, λοιπόν, παρότι το smartphone μού φαίνεται πολύ καλό ως εργαλείο, έχω πολλές φορές την αίσθηση ότι δεν είναι δικό μου ακριβώς αλλά εν μέρει ανήκει στην εταιρεία του και στη Google, ειδικά όταν είμαι συνδεδεμένος με το Δίκτυο. Κι αυτό δεν μ’αρέσει και τόσο.

 

 

Επίσης . . .

Επιλογές Νοεμβρίου (18/11)


ταινίες βασισμένες σε ανολοκλήρωτα βιβλία — συγγραφέας του διαφωτισμού που νόμιζε ότι ήταν λυκάνθρωπος — η μυστικιστική βιβλιοθήκη του dennis wheatley — δίκες για τα ζώα — εικόνες όντων με τρία μάτια (και άνω) — wally wood (τέχνη) — «πόλεμος κατά της ομορφιάς» στην τέχνη; — εικονογραφήσεις τρόμου από παλιά pulp περιοδικά — οι x-men του john bolton — ένα δωρεάν ελληνικό παιχνίδι τρόμου — marian wawrzeniecki (τέχνη) (1891–1923) — séverine pineaux (τέχνη) — jack williamson — & περισσότερα στο linx...

 

Η Ψυχεδελική Παράδοση στη Φανταστική Λογοτεχνία


Πριν από κάποιο καιρό, είχα γράφει ότι η φανταστική λογοτεχνία είναι αρκετά βασισμένη στη ρομαντική παράδοση. Αλλά, φυσικά, δεν είναι βασισμένη μόνο σ’αυτήν. Είναι εξίσου βασισμένη και στην ψυχεδελική παράδοση.

Όταν πολύς κόσμος ακούει για «ψυχεδελική παράδοση», συνήθως σκέφτεται δύο πράγματα – ή, ίσως, τρία. Το πρώτο είναι το ψυχεδελικό ρεύμα του ’60, με τους χίπηδες, τη ροκ μουσική, και όλα τα σχετικά. Το δεύτερο είναι τα ναρκωτικά – γενικά κι αόριστα – όπως έχει καταντήσει να ονομάζονται συλλήβδην όλες οι ψυχοτρόπες ουσίες. Αυτοί που σκέφτονται το πρώτο είθισται να το σκέφτονται με κάπως καλό τρόπο. Αυτοί που σκέφτονται το δεύτερο είθισται να το σκέφτονται ως κάτι το κακό. Τίποτα από τα δύο δεν είναι αλήθεια, ακριβώς· και τα δύο βασίζονται σε προκαταλήψεις.

Το τρίτο που μπορεί να σκέφτονται κάποιοι (πιο «ψαγμένοι») είναι η παράδοση του σαμανισμού, που ναι μεν υπάρχει και στα βιβλία του Καστανέντα αλλά είναι, ουσιαστικά, πολύ αρχαία παράδοση. Υπήρχε ακόμα και στην αρχαία Ελλάδα, φυσικά. (Τι νομίζετε ότι έκαναν στο Μαντείο των Δελφών; Έπαιζαν τάβλι;)

Η φανταστική λογοτεχνία, όσον αφορά την ψυχεδελική παράδοση, δεν βασίζεται σε κάτι συγκεκριμένο από αυτά. Βασίζεται σε όλα συγχρόνως, και σε ακόμα περισσότερα, αν το παρατηρήσεις λίγο στο βάθος – αλλά, δυστυχώς, οι πιο πολλοί δεν το παρατηρούν. Αυτό είναι ένα στοιχείο της φανταστικής λογοτεχνίας που, αν και πολύ βασικό, συχνά παραβλέπεται, ή περνά παράπλευρα χωρίς ιδιαίτερο σχολιασμό.

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Νοεμβρίου (4/11)


RIP Patrick Stewart (X-Men, Star Trek, & άλλα) — RævJäger (μουσική: dungeon synth, ατμοσφαιρική, μελωδική) — Syd Mead (φουτουριστικοί πίνακες ) — Marigold Santos (σουρεαλιστική, ψυχεδελική τέχνη) — Οι αντιδράσεις στη διακοπή του AO3 — Συμπαντικός Τρόμος (Cosmic Horror) — Ταινίες με μάγισσες — Βαμπίρ του διαστήματος — MAME32 Plus! Plus! (παλιά, κλασικά Arcade) — Ζωγραφική φαντασίας στο heavy metal — Salvator Rosa (τέχνη) — Gray Morrow (κι άλλη τέχνη) — A. E. Van Vogt (σε κόμιξ) — Real-ESRGAN-ncnn-vulkan (μηχανή τεχνητής νοημοσύνης για μεγέθυνση εικόνων) — Πολλά ακόμα καταφτάνουν στο LinX