Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
11 / 2021

Ας μαζέψει κάποιος επιτέλους αυτούς τους γαμημένους φασίστες

Σήμερα ανακοίνωσαν νέα μέτρα, ακόμα πιο φασιστικά από τα προηγούμενα (αν και δεν θα μπορούσες να το πιστέψεις ότι είναι δυνατόν να συμβεί)!

Αλλά ας πούμε πρώτα και τα «καλά». Μες στην ευσπλαχνία τους δίνουν σε όλους ένα δωρεάν self test από 6 έως 12 Δεκεμβρίου. Και μετά, λέει, μπορεί να το ξανακάνουν από τις 3 έως τις 7 Ιανουαρίου.

Ποπο... χριστουγεννιάτικο δώρο. Καλά, ε, τώρα συγκινήθηκα. Αλλά, πραγματικά, ρε παιδιά, δεν μπορώ να το δεχτώ. Είναι ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ.

Παρακαλώ, ΟΠΩΣ ΤΟ ΒΑΛΕΤΕ ΣΤΟΝ ΚΩΛΟ ΣΑΣ.

Και πάμε στα πιο σοβαρά «δώρα» αυτών των ανθρωπιστών του κώλου. Υποχρεωτικός εμβολιασμός για όλους όσους είναι άνω των 60 έως τις 16 Ιανουαρίου, αλλιώς θα πληρώνουν 100 ευρώ τον μήνα, τα οποία – υποτίθεται – θα πηγαίνουν για την ενίσχυση του ΕΣΥ. (Αλλά ΠΙΠΕΣ θα πηγαίνουν για την ενίσχυση του ΕΣΥ, και όλοι το ξέρουμε.)

Λοιπόν, [...]

Παρασκευή μαύρη κι άραχνη

Χτες ήταν Black Friday. Ξέρεις, αυτή η μέρα που όλα είναι πιο φτηνά και το εμπόριο οργιάζει.

Αλίμονο, όχι τώρα, δυστυχώς. Τώρα, η κορονομαλακία οργιάζει.

Κάνοντας μια εκτεταμένη περιπλάνηση στην Αθήνα, έβλεπες μαγαζιά άδεια. Αυτοί που είχαν 2-3 πελάτες μέσα ήταν οι τυχεροί.

Να το ρίξουμε το φταίξιμο στη βροχή, ρε παιδιά; Ήταν και μουντός ο καιρός, δε μπορείς να πεις. Αλλά θυμάμαι, σε παλιότερες, καλύτερες εποχές, βρέξει-χιονίσει στις γιορτινές μέρες ο κόσμος να πλημμυρίζει τα καταστήματα.

Τώρα, ούτε οι εμβολιασμένοι δεν πάνε. (Τι το κάνατε το εμβόλιο, ρε παιδιά; Άμα δε σας προστατεύει και δεν το χρησιμοποιείτε ούτε καν ως «πάσο» της κοροχούντας, τι στο διάολο το κάνατε; Αλλά, από την άλλη, κι εγώ να το είχα κάνει, θα ντρεπόμουν να πηγαίνω και να δείχνω ταυτότητα σε καταστήματα για να μπω, οπότε σας καταλαβαίνω.)

Η [...]

Μασκομαντείες

«Ρε φίλε, ανέβηκαν τα κρούσματα σήμερα;» λέω σε κάποιον.

«Ναι· πού το κατάλαβες;»

«Βλέπω περισσότερες μάσκες στο δρόμο. Κι αφού δεν έχουμε Απόκριες...»

Σοβαρά τώρα, τι να τα κάνεις τα (ξεφτλισμένα) ΜΜΕ; Βγες έξω και παρατήρησε. Άμα τους δεις με περισσότερες μάσκες μες στον δρόμο, τους έχουν πει ότι είχαμε περισσότερα «κρούσματα». Άμα τους δεις με λιγότερες μάσκες, τους έχουν πει ότι είχαμε λιγότερα.

Ε ρε καραγκιόζηδες που έχουμε γίνει...

Βλέπω μια υπάλληλο στο σουπερμάρκετ να τραβά τη μάσκα για να αναπνεύσει λίγο από τις άκρες, και να την ξανατραβά, και να την ξανατραβά, απεγνωσμένη για αέρα.

Ο κόσμος πάει να σκάσει... ενώ υγιείς άνθρωποι φοράνε μάσκες που δεν έχει κανένα νόημα να φοράνε.

Μια γνωστή μου καθηγήτρια απέκτησε αναπνευστικό πρόβλημα από τη μάσκα που υποχρεώνεται να φορά συνεχώς [...]

Όποιος ψάχνει βρίσκει, και ξαναβρίσκει

Όπως έλεγα σύντομα θα έβαζα την καινούργια αναζήτηση και εδώ, στα Σκιώδη.

Τώρα είναι έτοιμη.

Ελπίζω.

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (109)

Ξωτικά της πόλης.

Τι έγιναν τα μυθιστορήματα ελεύθερης κατεύθυνσης;

Πριν από καμιά δεκαετία – ίσως και λίγο περισσότερο – υπήρχαν κάτι λογοτεχνικά βιβλία στο διαδίκτυο τα οποία συνήθως ονόμαζαν hypernovels, αν δεν κάνω λάθος. Ήταν ένα πράγμα σαν νέο ρεύμα, τότε, ειδικά αν σκεφτείς ότι, τα τελευταία χρόνια, δεν φαίνεται να δημιουργείται πια κανένα νέο ρεύμα.

Τα δικτυακά μυθιστορήματα (hypernovels) είναι μερικές ιστοσελίδες HTML που συνδέονται μεταξύ τους με links. Αλλά οι σελίδες αυτές δεν διαβάζονται στη σειρά. Δεν είναι σαν να διαβάζεις ένα κανονικό βιβλίο όπου απλά πατάς links για να αλλάξεις κεφάλαιο. Δεν είναι σαν τα συνηθισμένα ebooks. Τα links είναι μέσα στο ίδιο το λογοτεχνικό κείμενο, αποτελούν μέρος του. Και τα δικτυακά μυθιστορήματα δεν διαβάζονται ευθύγραμμα αλλά όπως θέλεις. Είναι ελεύθερης κατεύθυνσης.

Για παράδειγμα, μπορεί σε μια σελίδα να σου γράφει ότι ένας τύπος διασχίζει [...]

Όποιος ψάχνει, βρίσκει

Έλεγα τις προάλλες ότι η αναζήτηση του Google μού κάνει νερά τελευταία, και είχα αρχίσει να το ψάχνω το θέμα. Ακόμα δεν είμαι σίγουρος τι ακριβώς συμβαίνει – όπως και κανένας δεν φαίνεται να είναι σίγουρος τι συμβαίνει με τη μηχανή αναζήτησης της Google γενικά – αλλά έβγαλα κάποια συμπεράσματα.

Κατά πρώτον, είχε συμβεί και παλιά, όμως δεν θυμάμαι αν ήταν τόσο άσχημο όσο τώρα. Αυτή τη φορά το Google είχε να αρπάξει καινούργιο υλικό από τον Αύγουστο. Τις κεντρικές σελίδες του site μου τις ανανέωνε κανονικά στην αναζήτηση, αλλά δεν προσέθετε τις καινούργιες σελίδες των άρθρων. Και αυτό συνέβαινε και στα Σκιώδη Παραλειπόμενα, φυσικά. Πήγα, λοιπόν, στο Google Search Console (μια υπηρεσία της Google για τις αναζητήσεις στο site σου, για όσους δεν ξέρουν) και έβαλα, ένα-ένα, χειροκίνητα όλα τα links που το bot της Google δεν είχε πιάσει. Τα πρώτα προστέθηκαν [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (108)

Τα θηρία της βιτρίνας. Ξυπνάνε έτοιμα να σε δαγκώσουν αν κάνεις να κλέψεις κάτι.

Πολύς λύθρος, γαμώτο

Γράφοντας σήμερα και ρίχνοντας μια τυχαία ματιά στο λεξικό για κάποια λέξη, βρήκα μια άλλη λέξη, άσχετη, η οποία, όμως, μου έκανε εντύπωση. Είναι η λέξη λύθρο (το) ή λύθρος (ο). Είναι αρχαία. Και τι σημαίνει;

Αίμα πηγμένο και ανακατεμένο με χώμα, σκόνη, και ιδρώτα.

Ρε φίλε, αξιοθαύμαστοι αυτοί οι αρχαίοι ημών πρόγονοι, αλλά ώρες-ώρες έχω και την εντύπωση ότι δεν πήγαιναν καθόλου καλά...

Τρομερή λέξη. Με έστειλε.

Εμβολιαστικές παράνοιες

Για φαντάσου... Εκπλήσσεται κανένας που έβαλαν τους «Τζέιμς Μποντ/Θου Βου» να παρακολουθούν όσους αντιδρούν στα φασιστικά μέτρα που παίρνονται για την πανδημία; Εγώ το θεωρούσα ήδη δεδομένο ότι μας παρακολουθούν όλους, από καιρό. Το ερώτημα είναι τι έπιασε τώρα την Εφημερίδα των Συντακτών και το έβαλε στο πρωτοσέλιδό της. Μήπως επειδή οι παρακολουθήσεις εξαπλώθηκαν και σε άλλους πέρα από τους «κακούς αντιεμβολιαστές»; Γιατί – και διορθώστε με αν κάνω λάθος – δεν νομίζω ότι μέχρι στιγμής η Εφημερίδα των Συντακτών έχει πει τίποτα εναντίον του απαρτχάιντ και των άλλων ολοκληρωτικών μέτρων που παίρνονται για την (υποτίθεται) καταπολέμηση της «τρομερής πανδημίας». Όπως και οι άλλες εφημερίδες, έτσι κι αυτή έκανε μόκο. Τι τους έπιασε τώρα;

Εν τω μεταξύ, βαδίζοντας στους δρόμους της Αθήνας, μπορεί να [...]

Κάτι δεν πάει καλά με την αναζήτηση της Google

Τελευταία, η αναζήτηση της Google μ’έχει παραξενέψει. Από παλιά, βέβαια, μπορεί να έκανε κάποιο περίεργο πρόβλημα, κάποια καθυστέρηση να πιάσει καινούργιες σελίδες, αλλά συνήθως έπιανε μέσα σε 1-2 μέρες, το πολύ, τις καινούργιες σελίδες που έβγαζα.

Πρόσφατα, όμως, παρατήρησα ότι το μποτ τους είχε να αρπάξει πράγματα από τον Αύγουστο! Το τσέκαρα με το Google Seach Console και έβαλα ορισμένα από αυτά τα παλιά links χειροκίνητα, οπότε τώρα υπάρχουν στην αναζήτηση.

Μετά, έβαλα κι άλλες σελίδες που έλειπαν από την αναζήτηση, σελίδες κυρίως από τα Σκιώδη Παραλειπόμενα. Από αυτές το Google πρόσθεσε μόνο ορισμένες, και έκτοτε δεν πιάνει καμιά σελίδα, εδώ και 2 βδομάδες περίπου.

Εκτός των άλλων, χρησιμοποιώ την αναζήτηση του Google και μέσα από το κεντρικό website μου και μέσα από τα Σκιώδη Παραλειπόμενα, οπότε αυτό δημιουργεί κάποιο πρόβλημα [...]

Παράξενα ονόματα

Διαβάζω το The Peculiar Exploits of Brigadier Ffellowes, που είναι μια συλλογή από παράξενες ιστορίες καθώς τις διηγείται ένας τύπος σε ένα κλαμπ που συγκεντρώνονται ορισμένα άτομα και μιλάνε. Ο αφηγητής μας είναι ο Brigadier Ffellowes, ένας Άγγλος αξιωματικός, και άνθρωπος των μυστικών υπηρεσιών της Αγγλίας, απ’ό,τι καταλαβαίνω, γύρω στον Β’ Παγκόσμιο, ο οποίος φαίνεται να έχει βρεθεί σε πολλά «ακραία» σημεία του κόσμου μας και συναντήσει διάφορα μυστήρια.

Αυτά τα μυστήρια είναι αρκετά κλασικού τύπου, αλλά δεν είναι κλισέ. Αν νομίζεις ότι είναι «μια από τα ίδια», δεν είναι αυτό. Και ο τρόπος γραφής είναι τέτοιος που, πραγματικά, σε κρατάει κολλημένο στο βιβλίο· είναι όντως σαν κάποιος να σου διηγείται μια παραδοξότητα που βίωσε. Όχι σαχλαμάρες.

Περισσότερα μπορείτε να τσεκάρετε εδώ.

Εκείνο που θέλω να σχολιάσω είναι οι αστειότητες [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (107)

Κι άλλες σαύρες.

Σαύρες και άνθη. Τι άλλο να ζητήσει κανείς;

Ο κόσμος είναι ανόητος

(Προειδοποίηση: μεγάλο κείμενο. Αλλά δεν μπορούσε να ήταν και πιο μικρό. Όποιος γουστάρει διαβάζει. Καλό θα ήταν.) (Για οποιαδήποτε πληκτρολογικά λάθη ευθύνεται μόνο ο δαίμων του πληκτρολογίου μου.)

 

Σήμερα, Σάββατο, 6 Νοεμβρίου, έκανα ολόκληρο οδοιπορικό για να δω με τα ίδια μου τα μάτια (όσα μπορούν να αντιληφτούν οι αισθήσεις μου) τι συμβαίνει την πρώτη ημέρα της εφαρμογής των νέων φασιστικών μέτρων για τον κορονοϊό που είναι χειρότερα από οποιαδήποτε έχουν προηγηθεί αλλά θα έπρεπε ίσως να τα περιμένουμε αφού είχαμε ήδη παραδείγματα από άλλες χώρες (βλ. Ισραήλ – βόθρος).

Προτού, όμως, πω τίποτα γι’αυτό, διαβάστε το παρακάτω:

Σ’ένα μέρος που ξέρω είναι ένα φαρμακείο. Μέχρι στιγμής ήταν μέσα δύο κοπέλες. Τώρα είναι μία. Η άλλη βγήκε σε αναστολή για το τρομερό έγκλημα ότι δεν εμβολιάστηκε, οπότε [...]

Η πολιορκία των ανεμβολίαστων

(Όχι, αυτός δεν είναι τίτλος για το επόμενο κεφάλαιο του βιβλίου που γράφω.)

Παρατηρούσα την κατάσταση – στην Ελλάδα αλλά και παγκοσμίως – και αναρωτιόμουν τι στο διάολο βλέπουμε τώρα να συμβαίνει, και με τι θα μπορούσες να το συγκρίνεις από το παρελθόν.

Εκείνο που βλέπουμε να συμβαίνει είναι κάτι το όχι απόλυτα πρωτόφαντο αλλά αρκετά πρωτόφαντο. Βλέπουμε το Κράτος να είναι εχθρός του πολίτη. Τέτοιο πράγμα δεν είχε συμβεί ποτέ ξανά – όχι ακριβώς έτσι, τουλάχιστον. Το Κράτος δεν παίρνει απλά κάποιες γενικές αποφάσεις για τη ζωή όλων μας ενώ υπακούει σε νόμους και κανόνες· το Κράτος, αγνοώντας κάθε νόμο και κάθε ηθικό κανόνα, απαιτεί να του παραδώσει ο πολίτης τον έλεγχο του σώματός του.

Τέτοιο πράγμα δεν συμβαίνει στη δημοκρατία. Δεν συμβαίνει καν στην ευνομούμενη βασιλεία· ο μονάρχης δεν παραβιάζει [...]

Η καινούργια παράσταση του κορονοϊού ξεκίνησε

Κλείστε εισιτήρια για το θέατρο «Ο Κορονοϊός Επιστρέφει, Πιο Κακός Και Πιο Άθλιος Από Πριν».

Ένα είναι το σίγουρο: Της πουτάνας θα γίνει.

Ας σοβαρευτούμε τώρα...

*

Φαίνεται πως έχουμε νέα «μέτρα» λόγω τεράστιας «επικινδυνότητας» της «πανδημίας». (Όχι, τα εισαγωγικά δεν είναι τυχαία εκεί.)

Αλλά ασ’ το αυτό για λίγο.

Ας κάνουμε ένα flashback, γιατί ο κόσμος έχει την τάση να ξεχνά τι έχει προηγηθεί και, αφελώς, βλέπει μόνο τι συμβαίνει τώρα, νομίζοντας πως το παρόν είναι το μόνο που υπάρχει.

Πώς ξεκίνησε η «πανδημία» πριν από ενάμιση χρόνο;

Με μια γενικευμένη τηλεοπτική τρομοκρατία όλου του γενικού πληθυσμού, ότι έχει πέσει τρομερή πανδημία. Όλοι είχαν τρομάξει και κλειστεί στα σπίτια τους... προτού καν παρθεί κανένα νομικό μέτρο... και ενώ δεν είχαμε σχεδόν καθόλου «κρούσματα» ή αρρώστους [...]

 

Επίσης . . .

Βιβλιοκριτική: Swords and Deviltry· Swords Against Death, του Fritz Leiber


Έχω δύο ανθολογίες που περιλαμβάνουν, συνολικά, όλες τις ιστορίες του Fritz Leiber με τον Fafhrd και τον Gray Mouser. Παλιότερα, είχα διαβάσει μια ιστορία από τη δεύτερη ανθολογία· δεν θυμάμαι ποια ακριβώς, αλλά θυμάμαι ότι μου άρεσε. Τώρα, αποφάσισα να διαβάσω και τις δύο ανθολογίες, ξεκινώντας από την πρώτη, κανονικά.

Έχω ακούσει πολλά για τον Fritz Leiber, ειδικά για τις ιστορίες του με τον Fafhrd και τον Gray Mouser στην Lankhmar, και μάλιστα από διάφορους γνωστούς συγγραφείς (όπως Moorcock, για παράδειγμα). Οι περισσότεροι φαίνεται να τον θαυμάζουν: ίσως να τον θεωρούν και κάτι το ιδιαίτερο. Αυτό είχε δημιουργήσει μέσα στο μυαλό μου μια κάποια εντύπωση για τον Leiber η οποία δεν βγήκε πραγματική, δυστυχώς. Δεν απογοητεύτηκα ακριβώς από όσα που έχω διαβάσει ώς τώρα, αλλά δεν ήταν και εκείνο που περίμενα. Περίμενα κάτι που θα με συνεπάρει και θα με ξαφνιάσει όπως το Amber του Zelazny· όμως δεν είναι τέτοιο πράγμα. Όχι για εμένα, τουλάχιστον.

Μέχρι στιγμής έχω διαβάσει τα πρώτα δύο βιβλία – το Swords and Deviltry και το Swords Against Death – δηλαδή, τη μισή πρώτη ανθολογία. Αυτά τα δύο βιβλία, φυσικά, περιλαμβάνουν διάφορες ιστορίες, διάφορες περιπέτειες του Fafhrd και του Mouser. Μην ξεχνάτε ότι ο Leiber έγραφε για περιοδικά, οπότε υποχρεωτικά οι ιστορίες είναι μικρού μήκους η καθεμία· όμως είναι πολλές. Και εδώ δεν είναι τοποθετημένες με τη σειρά που τις έγραψε ο Leiber, αλλά με την ιστορική τους συνέχεια – έτσι όπως ο Leiber τις κατέταξε ύστερα από χρόνια. Οι ιστορίες, όμως, που είχε γράψει παλιότερα διαφέρουν αρκετά από τις νεότερες – και το καταλαβαίνεις εύκολα ότι γράφτηκαν πριν. Αυτές οι παλιότερες ιστορίες είναι απλές περιπέτειες όπου δυο τυχοδιωκτικοί ήρωες συναντούν κάτι παράξενα ή επικίνδυνο, ή και τα δύο μαζί, και κάπως το προσπερνάνε ή το κατατροπώνουν, και συνεχίζουν τον δρόμο τους, πηγαίνοντας σε άλλες περιπέτειες. Οι νεότερες ιστορίες μοιάζει να έχουν περισσότερο υπόβαθρο και να ασχολούνται πιο πολύ με τον κόσμο γύρω από τους ήρωές μας, καθώς και με το ποιοι πραγματικά είναι αυτοί, και τι θέλουν. Γενικά, είναι πιο γεμάτες, ας πούμε, από πληροφορίες. Οι δύο πρώτες ιστορίες, δε, στο Swords and Deviltry είναι ξεκάθαρα ιστορικό υπόβαθρο του Fafhrd και του Mouser· και είναι και οι δύο αρκετά καλές. Προσωπικά, προτιμώ αυτή του Mouser: είναι τρομερά διαβολική και ατμοσφαιρική. Αυτή του Fafhrd είναι... έτσι κι έτσι· και νομίζω ότι κάποιος θα μπορούσε να την ονομάσει ακόμα και «μισογύνικη» με όλες αυτές τις «καταπιεστικές γυναίκες-μάγισσες» της φυλής του Fafhrd· αλλά δεν πιστεύω ότι η πρόθεση του συγγραφέα ήταν τέτοια.

Το γεγονός, όμως, ότι μπλέκει ιστορίες που έγραψε παλιότερα με ιστορίες που έγραψε μετά δημιουργεί κάποια κενά, ίσως και κακώς εννοούμενες παραδοξότητες. Αν και καταφέρνει αρκετά καλά να συνδέσει μεταξύ τους όλες αυτές τις ιστορίες που έγραψε σε διαφορετικές χρονικές περιόδους, σου δίνεται η εντύπωση ότι μερικά πράγματα δεν δένουν ακριβώς. Και το πιο χτυπητό είναι ότι στην πρώτη ιστορία με τον Gray Mouser – αυτή την ιστορία που μου άρεσε πάρα πολύ – ο Mouser είναι μάγος, και κάνει μάλιστα κάποιες πολύ διαβολικές και ισχυρές μαγείες. Στις επόμενες ιστορίες, ωστόσο, δεν φαίνεται ο Mouser να έχει καμία μαγική γνώση! Πώς είναι δυνατόν αυτό; Εγώ περίμενα ότι κάπου και στις επόμενες περιπέτειες ο Mouser θα έκανε κάτι το μαγικό. Μετά από δύο ολόκληρα βιβλία, όμως, δεν έχει κάνει τίποτα...

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Σεπτεμβρίου (22/9)


Η «σατανική» Σταχτοπούτα του Netflix — Έξι Μέρες στον Luna One — Solarpunk πραγματικότητα — Η «κοσμική αμνησία» των μαύρων τρυπών — Το κρυφό περιοδικό επιστημονικής φαντασίας — Ιστορίες με λυκανθρώπους (1828-1931) — Οι παράξενες ιστορίες του Bertram Atkey — Ιστορίες με τρολ — Professor H's Wayback Machine — Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων της επιστημονικής φαντασίας — Εικονογραφήσεις του Harry Clarke για τα παραμύθια του Hans Christian Andersen — Paul Vincent Woodroffe (1875–1954) — Ντοκιμαντέρ για την επιστημονική φαντασία και άλλα σχετικά — 10 B-movies επιστημονικής φαντασίας — Symphonie Fantastique — Ένα παλιό βιβλίο «μεταμορφώσεων» — Η τέχνη του Eugene Tssui — Zendik Farm Arts Commune — King Gizzard & The Lizard Wizard — και πολύ περισσότερα έρχονται στο LinX

 

Το Σκοτάδι Γελά — Το Κλεμμένο Βασίλειο, Τόμος 2


Έχοντας πάρει την πόλη της Όσβελακ από τα χέρια των ανθρώπων της Σφετερίστριας, ο Πρίγκιπας Κάλνεντουρ ωλ Κάρνελεκ, η Κόμισσα Χάνκαθιρ αλ Νασόλντουν, και οι σύντροφοί τους βλέπουν ξεκάθαρα ότι ο πόλεμός τους για την ανάκτηση του Βασιλείου τώρα αρχίζει – ένας πόλεμος άμεσα συνδεδεμένος με την ίδια τους την επιβίωση. Στρέφουν το βλέμμα τους προς τη Βορσίραθ, στις Κάτω Ακτές, και επιδιώκουν να επιστρατεύσουν συμμάχους προκειμένου να αντιμετωπίσουν την απειλή που αντιπροσωπεύει.

Ο Κάλνεντουρ ταξιδεύει με τον Έλκερθιν τον Θανατογέννητο για να συναντήσει ένα χαμένο παιδί του και για να τον βοηθήσει να συγκεντρώσει μαχητές από τους παρανόμους του Βασιλείου... ένας από τους οποίους αποδεικνύεται παλιός γνωστός του Πρίγκιπα και του δίνει κάποιες απαντήσεις για το αινιγματικό παρελθόν του.

Η Λοτρίνθα ωλ Νάλδεκερ, μαζί με τον Ραμάλθιν αλ Ένερκαβ και τη Σιράλια’χοκ ωλ Κίριβεμ, οδηγείται στη γενέτειρά της από τον Αρχικαλεστή του Πεπρωμένου και τους ακόλουθούς του, όπου κίνδυνος καραδοκεί για εκείνη πίσω από κάθε σκιά. Ο πραγματικός κίνδυνος, όμως, που πρέπει να φοβάται δεν είναι αυτός που νομίζει...

Και η Χάνκαθιρ αλ Νασόλντουν, η Κόμισσα των Σκιών, ερευνά το παρελθόν της Κομητείας της προκειμένου να ανακαλύψει τα μυστικά των Σκοτεινών Ακόλουθων: και καταλήγει σε μέρη που δεν φανταζόταν ότι μπορεί να υπήρχαν.

Ενώ ο Πρίγκιπας Κάλνεντουρ και οι σύμμαχοί του παλεύουν για την απελευθέρωση του Βασιλείου από τα δεσμά της Ζώθμαλιρ αλ Μακμάρνουν, πίσω από τον αγώνα τους μια δύναμη που έχει τραφεί από το μίσος και την απόγνωση απλώνεται σαν μόλυνση που αποσκοπεί να τους καταστρέψει όλους...

Κατεβάστε το