Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
11 / 2022

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (151)

Κρανία; Που μας κοιτάζουν απ’τους τοίχους; Τι τρομαχτικά πράγματα είν’ αυτά;

Η φρίκη τού Πώς Να Είσαι

Βλέπω κάτι websites και φρικάρω. Σου λένε «πώς να είσαι» άντρας, ή γυναίκα. Ή, αν δεν σ’το λένε έτσι ευθέως – που ορισμένα, ναι, σ’το λένε έτσι ευθέως, οι απαίσιοι – σ’το λένε πλαγίως.

Δηλαδή, τι εννοούν τα παλληκάρια; Υπάρχει κανένας κανόνας για το «πώς να είσαι» το φύλο σου; Απλά είσαι· δεν χρειάζονται κατευθυντήριες γραμμές. Έτσι γεννήθηκες από τη φύση. Είναι βιολογικό θέμα· δεν τραβάει κουβέντα. Αποκεί και πέρα κάνεις ό,τι αισθάνεσαι. Και δεν μιλάω μόνο για τους στρέιτ· και για τους ΛΟΑΤΚΙ το ίδιο πιστεύω: ό,τι αισθάνεται ο καθένας, ό,τι νιώθει πως είναι το φυσικό του.

Υπάρχει κανένας λόγος για «οδηγίες»; Κανένας, φυσικά.

Μου σηκώνεται η τρίχα όταν βλέπω κάτι τέτοιες μαλακίες γραμμένες. «Έτσι είναι ο άντρας»... «Έτσι είναι η γυναίκα»... Και έτσι είναι η μούντζα μου μες στη μούρη σας.

Αν μη τι άλλο, το [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (150)

Αυτοκόλλητο κολλημένο μέσα σε λεωφορείο. (Μετά δεν το ξαναείδα εκεί.)

Δεν ξέρω αν το KIFINAS είναι κάποια φίρμα, αλλά αυτό που γράφει έχει πολύ πλάκα. Και είναι και ψαγμένο. Δώστε βάση.

Παλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Παλιά ελληνικά εξώφυλλα (53)

Αυτό σίγουρα είναι ένα παλιό εξώφυλλο, αλλά η έκδοση δεν είναι παλιά. Πρόσφατα το αγόρασα. Είναι ανατύπωση. Δεν έχουν αλλάξει τίποτα από το παλιό βιβλίο, δεν έχει γίνει καινούργια στοιχειοθεσία. Τα πάντα όπως τότε. Τα πάντα ρετρό. Που σημαίνει ότι απλά έγινε εκτύπωση και μεταφορά. Ωστόσο, ο εκδότης το χρεώνει περίπου 10 ευρώ (9,90 για την ακρίβεια). Και θα μου πεις, είναι πολύ; Ναι, είναι, για ένα βιβλιαράκι με σελίδες μικρού μεγέθους οι οποίες δεν είναι ούτε καν 80 στο σύνολο. Πόσο θα έπρεπε να πωλείται; Δύο ευρώ, ίσως; Εγώ σού λέω πέντε ευρώ. Δέκα μού φαίνονται πολλά.

Αλλά από την άλλη, έχοντας κάνει εκδόσεις κι ο ίδιος, ξέρω πώς είναι η αγορά του βιβλίου. Χάλια, τουτέστιν. Ουσιαστικά, εξαναγκάζεσαι να πουλήσεις πιο ακριβά γιατί αλλιώς παίζει να μη βγάλεις ούτε το κόστος.

Αυτά. (Τα συμπεράσματα δικά σας.)

Και [...]

Επανάληψη: Ακόμα ένας ορισμός της φανταστικής λογοτεχνίας

(Επανάληψη από παλιότερο post.)

 

Κάπου είχα διαβάσει έναν ορισμό της φανταστικής λογοτεχνίας ο οποίος μου είχε φανεί ενδιαφέρων. Δεν θυμάμαι την πηγή, αλλιώς θα έβαζα link, αλλά ο ορισμός είναι ο εξής:

Στις ιστορίες φανταστικής λογοτεχνίας, ή έχεις υπερβατικούς χαρακτήρες (extraordinary characters) σε συνηθισμένες καταστάσεις (ordinary situations), ή έχεις συνηθισμένους χαρακτήρες σε υπερβατικές καταστάσεις, ή έχεις υπερβατικούς χαρακτήρες σε υπερβατικές καταστάσεις.

Και νομίζω πως αυτός ο ορισμός σε σχέση με άλλους είναι πολύ πιο καλός, διότι ισχύει σχεδόν παντού. Περιλαμβάνει τρεις περιπτώσεις:

Α) Υπερβατικοί χαρακτήρες σε συνηθισμένες καταστάσεις. Δηλαδή, για παράδειγμα, ο μάγος Μέρλιν (υπερβατικός χαρακτήρες με παράξενες δυνάμεις) καθώς προσπαθεί να σταματήσει έναν πόλεμο (συνηθισμένη κατάσταση)· [...]

Ο ήχος του θηρίου

Το Shadow of the Beast ήταν ένα παιχνίδι platform του 1989. Η πλοκή του ήταν απλή αλλά καλή: ένας άνθρωπος, καταραμένος από έναν σκοτεινό θεό να έχει μορφή θηρίου, αφυπνίζεται, θυμάται πως είναι άνθρωπος, κι αρχίζει να αγωνίζεται για να ελευθερωθεί από την κατάρα. Το σκηνικό είναι αναμενόμενα άγριο και ατμοσφαιρικό.

Στο Shadow of the Beast ΙΙ ο ίδιος ήρωας αναζητά την αδελφή του που έχει κλαπεί από έναν κακό μάγο. Διασχίζει πάλι άγριους τόπους και αντιμετωπίζει θηρία και τέρατα. Αυτό θυμάμαι πως ήταν και το αγαπημένο μου Shadow of the Beast.

Μετά, έβγαλαν το Shadow of the Beast ΙΙΙ το οποίο θυμάμαι πως μου άρεσε λιγότερο από τα άλλα δύο.

Τελευταία, το 2016, κυκλοφόρησε ένα καινούργιο Shadow of the Beast, το οποίο είναι remake. Αυτό δεν το έχω παίξει.

Τα θυμάμαι λιγάκι σαν όνειρο αυτά τα παλιά παιχνίδια, και ίσως και με κάποια νοσταλγία. [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (149)

Επισκέπτης από άλλη πραγματικότητα κόλλησε πάνω στην κολόνα.

Και η συνέχειά του....

Τα Δαχτυλίδια της Ανακύκλωσης

(Οικολογικό κείμενο ανακυκλωτικού χαρακτήρα για τη διαιώνιση της στατικής κουλτούρας.)

Δεν έχω δει ακόμα τίποτα από το Rings of Power. Μου έμοιαζε εξαρχής με ακόμα ένα άρμεγμα της αγελάδας Τόλκιν. Και απ’ό,τι βλέπω να λέει ο κόσμος τελευταία, ειδικά οι φαν, δεν έχουν μείνει ικανοποιημένοι. Δεν με εκπλήσσει. Από την ταινία Χόμπιτ και μετά, όλα είναι άρμεγμα ξεκάθαρο. Ανακυκλώνουν και αρμέγουν ένα πράγμα προκειμένου να απομυζήσουν από αυτό όσο το δυνατόν μεγαλύτερο κέρδος.

Όπως έχω ξαναγράψει σε κάποιο προηγούμενο κείμενο εδώ, είναι φαινόμενο των ημερών να βγαίνουν στις μεγάλες οθόνες τα ίδια και τα ίδια και τα ίδια. Μια διαρκής επανάληψη των περασμένων. Μια αποβλάκωση. Μια στατική κουλτούρα που δεν εξελίσσεται και δεν γεννά τίποτα: και, ως εκ τούτου, δεν έχει κανένα ενδιαφέρον.

Τι να δούμε, ρε παιδιά; [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (148)

Κοσμικό χάος, μέσα από έναν τοίχο.

Και ο μήνας έχει 9

Σήμερα τα πάντα απεργούν!

Άντε, καιρός ήταν να δούμε κάποια μαζική αντίδραση σε αυτή τη χώρα για όλους τους παραλογισμούς που συμβαίνουν τελευταία.

Καλή αρχή.

Παλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Παλιά ελληνικά εξώφυλλα (52)

Αυτό το βιβλίο δεν το έχω διαβάσει, ούτε στα ελληνικά ούτε στα αγγλικά.

Οπισθόφυλλο δεν έχει! Είναι λευκό, χωρίς τίποτα επάνω.

Επίσης, ούτε ISBN έχει. Προφανώς, είναι από εκείνα τα πολύ παλιά βιβλία. Δεν θυμάμαι πού ακριβώς το είχα βρει, αλλά κάπως κατέληξε στη βιβλιοθήκη μου – δια μαγείας, ίσως.

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (147)

Ο Frank Frazetta στους τοίχους της Αθήνας;

 

Επίσης . . .

Βιβλιοκριτική: Swords and Deviltry· Swords Against Death, του Fritz Leiber


Έχω δύο ανθολογίες που περιλαμβάνουν, συνολικά, όλες τις ιστορίες του Fritz Leiber με τον Fafhrd και τον Gray Mouser. Παλιότερα, είχα διαβάσει μια ιστορία από τη δεύτερη ανθολογία· δεν θυμάμαι ποια ακριβώς, αλλά θυμάμαι ότι μου άρεσε. Τώρα, αποφάσισα να διαβάσω και τις δύο ανθολογίες, ξεκινώντας από την πρώτη, κανονικά.

Έχω ακούσει πολλά για τον Fritz Leiber, ειδικά για τις ιστορίες του με τον Fafhrd και τον Gray Mouser στην Lankhmar, και μάλιστα από διάφορους γνωστούς συγγραφείς (όπως Moorcock, για παράδειγμα). Οι περισσότεροι φαίνεται να τον θαυμάζουν: ίσως να τον θεωρούν και κάτι το ιδιαίτερο. Αυτό είχε δημιουργήσει μέσα στο μυαλό μου μια κάποια εντύπωση για τον Leiber η οποία δεν βγήκε πραγματική, δυστυχώς. Δεν απογοητεύτηκα ακριβώς από όσα που έχω διαβάσει ώς τώρα, αλλά δεν ήταν και εκείνο που περίμενα. Περίμενα κάτι που θα με συνεπάρει και θα με ξαφνιάσει όπως το Amber του Zelazny· όμως δεν είναι τέτοιο πράγμα. Όχι για εμένα, τουλάχιστον.

Μέχρι στιγμής έχω διαβάσει τα πρώτα δύο βιβλία – το Swords and Deviltry και το Swords Against Death – δηλαδή, τη μισή πρώτη ανθολογία. Αυτά τα δύο βιβλία, φυσικά, περιλαμβάνουν διάφορες ιστορίες, διάφορες περιπέτειες του Fafhrd και του Mouser. Μην ξεχνάτε ότι ο Leiber έγραφε για περιοδικά, οπότε υποχρεωτικά οι ιστορίες είναι μικρού μήκους η καθεμία· όμως είναι πολλές. Και εδώ δεν είναι τοποθετημένες με τη σειρά που τις έγραψε ο Leiber, αλλά με την ιστορική τους συνέχεια – έτσι όπως ο Leiber τις κατέταξε ύστερα από χρόνια. Οι ιστορίες, όμως, που είχε γράψει παλιότερα διαφέρουν αρκετά από τις νεότερες – και το καταλαβαίνεις εύκολα ότι γράφτηκαν πριν. Αυτές οι παλιότερες ιστορίες είναι απλές περιπέτειες όπου δυο τυχοδιωκτικοί ήρωες συναντούν κάτι παράξενα ή επικίνδυνο, ή και τα δύο μαζί, και κάπως το προσπερνάνε ή το κατατροπώνουν, και συνεχίζουν τον δρόμο τους, πηγαίνοντας σε άλλες περιπέτειες. Οι νεότερες ιστορίες μοιάζει να έχουν περισσότερο υπόβαθρο και να ασχολούνται πιο πολύ με τον κόσμο γύρω από τους ήρωές μας, καθώς και με το ποιοι πραγματικά είναι αυτοί, και τι θέλουν. Γενικά, είναι πιο γεμάτες, ας πούμε, από πληροφορίες. Οι δύο πρώτες ιστορίες, δε, στο Swords and Deviltry είναι ξεκάθαρα ιστορικό υπόβαθρο του Fafhrd και του Mouser· και είναι και οι δύο αρκετά καλές. Προσωπικά, προτιμώ αυτή του Mouser: είναι τρομερά διαβολική και ατμοσφαιρική. Αυτή του Fafhrd είναι... έτσι κι έτσι· και νομίζω ότι κάποιος θα μπορούσε να την ονομάσει ακόμα και «μισογύνικη» με όλες αυτές τις «καταπιεστικές γυναίκες-μάγισσες» της φυλής του Fafhrd· αλλά δεν πιστεύω ότι η πρόθεση του συγγραφέα ήταν τέτοια.

Το γεγονός, όμως, ότι μπλέκει ιστορίες που έγραψε παλιότερα με ιστορίες που έγραψε μετά δημιουργεί κάποια κενά, ίσως και κακώς εννοούμενες παραδοξότητες. Αν και καταφέρνει αρκετά καλά να συνδέσει μεταξύ τους όλες αυτές τις ιστορίες που έγραψε σε διαφορετικές χρονικές περιόδους, σου δίνεται η εντύπωση ότι μερικά πράγματα δεν δένουν ακριβώς. Και το πιο χτυπητό είναι ότι στην πρώτη ιστορία με τον Gray Mouser – αυτή την ιστορία που μου άρεσε πάρα πολύ – ο Mouser είναι μάγος, και κάνει μάλιστα κάποιες πολύ διαβολικές και ισχυρές μαγείες. Στις επόμενες ιστορίες, ωστόσο, δεν φαίνεται ο Mouser να έχει καμία μαγική γνώση! Πώς είναι δυνατόν αυτό; Εγώ περίμενα ότι κάπου και στις επόμενες περιπέτειες ο Mouser θα έκανε κάτι το μαγικό. Μετά από δύο ολόκληρα βιβλία, όμως, δεν έχει κάνει τίποτα...

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Σεπτεμβρίου (22/9)


Η «σατανική» Σταχτοπούτα του Netflix — Έξι Μέρες στον Luna One — Solarpunk πραγματικότητα — Η «κοσμική αμνησία» των μαύρων τρυπών — Το κρυφό περιοδικό επιστημονικής φαντασίας — Ιστορίες με λυκανθρώπους (1828-1931) — Οι παράξενες ιστορίες του Bertram Atkey — Ιστορίες με τρολ — Professor H's Wayback Machine — Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων της επιστημονικής φαντασίας — Εικονογραφήσεις του Harry Clarke για τα παραμύθια του Hans Christian Andersen — Paul Vincent Woodroffe (1875–1954) — Ντοκιμαντέρ για την επιστημονική φαντασία και άλλα σχετικά — 10 B-movies επιστημονικής φαντασίας — Symphonie Fantastique — Ένα παλιό βιβλίο «μεταμορφώσεων» — Η τέχνη του Eugene Tssui — Zendik Farm Arts Commune — King Gizzard & The Lizard Wizard — και πολύ περισσότερα έρχονται στο LinX

 

Το Σκοτάδι Γελά — Το Κλεμμένο Βασίλειο, Τόμος 2


Έχοντας πάρει την πόλη της Όσβελακ από τα χέρια των ανθρώπων της Σφετερίστριας, ο Πρίγκιπας Κάλνεντουρ ωλ Κάρνελεκ, η Κόμισσα Χάνκαθιρ αλ Νασόλντουν, και οι σύντροφοί τους βλέπουν ξεκάθαρα ότι ο πόλεμός τους για την ανάκτηση του Βασιλείου τώρα αρχίζει – ένας πόλεμος άμεσα συνδεδεμένος με την ίδια τους την επιβίωση. Στρέφουν το βλέμμα τους προς τη Βορσίραθ, στις Κάτω Ακτές, και επιδιώκουν να επιστρατεύσουν συμμάχους προκειμένου να αντιμετωπίσουν την απειλή που αντιπροσωπεύει.

Ο Κάλνεντουρ ταξιδεύει με τον Έλκερθιν τον Θανατογέννητο για να συναντήσει ένα χαμένο παιδί του και για να τον βοηθήσει να συγκεντρώσει μαχητές από τους παρανόμους του Βασιλείου... ένας από τους οποίους αποδεικνύεται παλιός γνωστός του Πρίγκιπα και του δίνει κάποιες απαντήσεις για το αινιγματικό παρελθόν του.

Η Λοτρίνθα ωλ Νάλδεκερ, μαζί με τον Ραμάλθιν αλ Ένερκαβ και τη Σιράλια’χοκ ωλ Κίριβεμ, οδηγείται στη γενέτειρά της από τον Αρχικαλεστή του Πεπρωμένου και τους ακόλουθούς του, όπου κίνδυνος καραδοκεί για εκείνη πίσω από κάθε σκιά. Ο πραγματικός κίνδυνος, όμως, που πρέπει να φοβάται δεν είναι αυτός που νομίζει...

Και η Χάνκαθιρ αλ Νασόλντουν, η Κόμισσα των Σκιών, ερευνά το παρελθόν της Κομητείας της προκειμένου να ανακαλύψει τα μυστικά των Σκοτεινών Ακόλουθων: και καταλήγει σε μέρη που δεν φανταζόταν ότι μπορεί να υπήρχαν.

Ενώ ο Πρίγκιπας Κάλνεντουρ και οι σύμμαχοί του παλεύουν για την απελευθέρωση του Βασιλείου από τα δεσμά της Ζώθμαλιρ αλ Μακμάρνουν, πίσω από τον αγώνα τους μια δύναμη που έχει τραφεί από το μίσος και την απόγνωση απλώνεται σαν μόλυνση που αποσκοπεί να τους καταστρέψει όλους...

Κατεβάστε το