Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
9 / 12 / 2024

Δείτε τι γράφει το Torrent Freak για την Ελλάδα...

Αν βαριέστε – που δεν θα έπρεπε – αυτή είναι η περίληψη: Υποτίθεται πως κάποιος (ανώνυμος, όμως) πιάστηκε να κατεβάζει «πειρατικές» ταινίες. Το δικαστήριο σκοπεύει να του ρίξει φυλακή μερικών μηνών. Τα media λένε, προπαγανδιστικά και μισθοφορικά, για «θρίαμβο της δικαιοσύνης». Αμφίβολο είναι αν πραγματικά θα «πιάσει» αυτή η ποινή, ή ακόμα και αν το πρόσωπο αυτό είναι αληθινό: πιθανώς να πρόκειται απλώς για μια τρομοκρατία από τα μέσα μαζικής αποβλάκωσης ώστε να αποθαρρύνουν τον κόσμο από το να επισκέπτεται ιστότοπους με πειρατικό υλικό. Και στο τέλος του άρθρου, το κερασάκι: φαίνεται πως στη χώρα μας σκέφτονται να αρχίσουν να ρίχνουν πρόστιμο 600 € σε όποιον πιαστεί να κατεβάζει «πειρατικό υλικό».

Κοντολογίς, έχουμε, γι’ακόμα μια φορά, γίνει διεθνώς καραγκιόζηδες. Αυτά όχι μόνο είναι γελοία, αλλά και οριακά φασιστικά.

Ίσως, δε, να είναι άλλη μια προσπάθεια της κουλοκυβέρνησης να αρπάξει, με ληστρικά μέσα, περισσότερα λεφτά από τους υπηκόους του Βασιλέα Μητσοκούλη. Τους έχουν πια τελειώσει όλα τα άλλα μέσα και δεν ξέρουν από πού αλλού να ληστέψουν...

(Δεν έρχεστε, ρε παλληκάρια, να κάνετε και σ’εμένα καμιά δωρεά που 30 χρόνια γράφω λογοτεχνία σε τούτη τη χώρα και δεν έχω βγάλει φράγκο;)

Προσωπικά, δεν ήξερα για αυτό το περιστατικό μέχρι που το διάβασα στο Torrent Freak. Αλλά από πού να αρχίσεις και πού να τελειώσεις με τέτοια αθλιότητα.

Κατά πρώτον, είναι παραβίαση προσωπικών δεδομένων του χρήστη.

Κατά δεύτερον, αμφίβολο είναι αν το περιστατικό είναι πραγματικό, αλλά σίγουρα η όλη κατάσταση αποσκοπεί στην τρομοκράτηση των χρηστών του διαδικτύου – ειδικά των νέων, που δεν το ξέρουν και τόσο καλά.

Κατά τρίτον, η αναφορά σε πρόστιμα είναι καταφανής εκμετάλλευση του όλου θέματος για άρμεγμα χρήματος από ακόμα μια «κουλή» πηγή... όπως, για παράδειγμα, αυτό που λέγεται τελευταία – ότι θα βάλουν πρόστιμο στα υποτιθέμενα «ανθυγιεινά» προϊόντα, δήθεν για το καλό των πολιτών, αλλά καταφανέστατα, για όποιον έχει λίγο μυαλό στο κεφάλι του, το ζητούμενο είναι ότι απλά θέλουν (ξανά) να αυξήσουν τις τιμές ώστε να αρμέξουν τον πληθυσμό, να χρεοκοπήσουν τους πάντες, και να γεμίσουν κάποιοι επιτήδειοι ανεξέλεγκτοι τα θησαυροφυλάκιά τους με €. Γιατί, αν όλα αυτά τα λεφτά πήγαιναν για το καλό της χώρας, ε, κάπου θα έπρεπε να το έβλεπες αυτό το καλό. Αλλά δεν το βλέπεις πουθενά.

Όπως και νάχει, ένα έχω να πω ως επίλογο για αυτό το θέμα: ΝΤΡΟΠΗ ΣΑΣ.

 

 

Alternate link: https://fantastikosorizontas.gr/skiodi-paralipomena/_xoste_tous_olous_sti_steni

 

 

Επίσης . . .

Περί Γραφής: Τελεία και ΟΧΙ Παύλα, Ξανά


Αυτό το άρθρο είναι συνέχεια του προηγούμενου: Τελεία και ΟΧΙ Παύλα. Εν μέρει, μου έδωσε έμπνευση να το γράψω κάποιος που ανέφερε κάτι σε ένα από τα σόσιαλ μύδια. Και λέω εν μέρει γιατί δεν χρειάζομαι ποτέ και πολλή έμπνευση για να γράψω για τη στίξη. Έχω μια σχέση αγάπης-μίσους μαζί της. Ξεκίνησα να γράφω ως τελείως άσχετος με τη στίξη, μην έχοντας ιδέα ποια θα μπορούσε ποτέ να ήταν η χρήση της άνω τελείας: ίσως ακόμα και του κόμματος. Έφτασα σε σημείο να νομίζω ότι έβαζα σωστά τη στίξη, αλλά απλά το νόμιζα μόνο. Και κατέληξα να συμπεράνω πόσο ανόητος είσαι όταν νομίζεις ότι «ξέρεις» τη χρήση της στίξης, και πόσο υποκειμενική μπορεί να είναι η στίξη. Αλλά όχι και στα πάντα. Υπάρχουν κι ορισμένα σταθερά πράγματα. Και υπάρχει και μια κάποια... αισθητική. Ναι, αισθητική.

Έτσι, γράφουμε τώρα συνέχεια του προηγούμενου άρθρου γιατί, πολύ απλά, το θεωρώ ενδιαφέρον να γράψω συνέχεια. Και έχει νόημα. Ακολουθήστε με...

Σχετικά με την παύλα μπορεί να υπάρξει ένα ερώτημα: Γιατί να μην κολλά επάνω στις λέξεις; Να, για παράδειγμα, δες τι γίνεται με όλα τα άλλα σημεία στίξης: κολλάνε επάνω στις λέξεις. Η παύλα γιατί να μην κολλά; Στο πηγάδι κατούρησε;

Το θέμα είναι το εξής: όλα τα άλλα σημεία στίξης (εκτός, ίσως, από το θαυμαστικό) είναι αρκετά παλιά. Η παύλα – εκτός αν κάνω τρομερό λάθος – είναι πιο πρόσφατη. Δεν υπήρχε παλιά. Και, παρότι ουσιαστικά συντακτικό σημείο στίξης (όχι σχολιαστικό, όπως το θαυμαστικό), είναι κάπως ιδιαίτερο, και έχει κατά καιρούς χρησιμοποιηθεί με διάφορους τρόπους. Ακόμα και σαν να ήταν σχολιαστικό!

Η παύλα, σε κάποια κείμενα, μπορεί να βρεθεί να αντικαθιστά μέχρι και την τελεία, ή μπορεί να μπαίνει και μαζί με την τελεία. Ή όπου αλλού μπορείς να διανοηθείς. Πολλοί πιστεύουν, δε, ότι χρησιμοποιείται απλώς για να τονίσει την επόμενη λέξη, ή φράση: ή τη λέξη, ή φράση, που κλείνεται ανάμεσα στις παύλες.

Επικρατεί μια σύγχυση.

Αλλά, στην πραγματικότητα, σύγχυση δεν υφίσταται. Είναι συντακτικό σημείο στίξης, ουσιαστικά, όχι σχολιαστικό.

Όλα τα άλλα σημεία στίξης κολλάνε επάνω στις λέξεις, ναι. Αλλά κολλάνε ανεξαιρέτως (πλην της παρένθεσης) στο τέλος της λέξης, ποτέ στην αρχή. Κόμμα, τελεία, άνω τελεία, ερωτηματικό, θαυμαστικό... τα έχετε δει ποτέ στην αρχή; Πάντα στο τέλος κολλάνε.

Και ρωτάω τώρα: Η παύλα πού κολλάει; Στην αρχή, ή στο τέλος;

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Οκτωβρίου (21/10)


Sanjulián (τέχνη) & Rudolf Kalvach (παράξενες κάρτες – 1907) & Hannah Flowers (τέχνη) & Το σπίτι που εξαφανίστηκε & Michael Kaluta (τέχνη) & Οι εικονογράφοι του Poe & Η γηραιότερη χελώνα της γης (αθάνατη;) & 221 Camera Obscuras & Infinite Jungle (στον browser σας) & Robin F. Williams (τέχνη) & Rottweilin (τέχνη) & Στα ίχνη των Shonokin (του Manly Wade Wellman) & Κόμιξ με τον Elric (1970) & περισσότερα στο LinX

 

Περί Γραφής: Τελεία και ΟΧΙ παύλα


Σε ελληνικά κείμενα (λογοτεχνικά και μη) είναι αρκετά συχνό να συναντήσουμε το εξής συντακτικό φαινόμενο το οποίο θα δείξω με ένα απλό παράδειγμα γιατί έτσι είναι πολύ πιο εύκολο:

Οι καβαλάρηδες έρχονταν μέσα από το λιόγερμα, πάνω από τους λόφους –μια ντουζίνα φιγούρες σε ψηλά άλογα, γκρίζα και λευκά, με μανδύες να τινάζονται πίσω τους–, αλλά δεν είχαν προσέξει ότι στο κατόπι τους ήταν τέσσερις απειλητικές κατάμαυρες σκιές...

Αυτό το κείμενο μοιάζει καλό, γενικά· και είναι, ουσιαστικά. Αλλά προσέξτε πώς χρησιμοποιούνται οι παύλες. Σαν παρενθέσεις! Η πρώτη παύλα κολλάει επάνω στο μια και η δεύτερη (που κλείνει την παρένθεση) κολλάει επάνω στο τους· και μετά απ’αυτή τη δεύτερη παύλα έρχεται κι ένα κόμμα.

Εδώ το πρόβλημα είναι διπλό.

Πρόβλημα πρώτο: Γιατί οι παύλες να κολλάνε επάνω στις λέξεις σαν να είναι παρενθέσεις; Η παύλα δεν είναι παρένθεση· είναι τελείως διαφορετικό σημείο στίξης.

Πρόβλημα δεύτερο: Τι δουλειά έχει το κόμμα μετά την παύλα; Δεν έχει καμία δουλειά εκεί· η παύλα, κανονικά, το αντικαθιστά. Δεν είναι παρένθεση.

[Συνέχισε να διαβάζεις]