Σε μια ιστορία που γράφω τώρα χρησιμοποιώ τη λέξη τέρας κάπως διαφορετικά απ’ό,τι συνήθως. Ή, μάλλον, με την αρχική της έννοια (αν και όχι μόνο).

Η έννοια που δίνουμε συνήθως στη λέξη τέρας είναι το φριχτό πλάσμα, αυτό το πράγμα με τα δόντια, τα κέρατα, το απαίσιο, με τις ουρές και τα φτερά, και τα λοιπά και τα λοιπά, το οποίο έρχεται να σε φάει. Καταλαβαίνεις τι εννοώ.

Αλλά η αρχική έννοια της λέξης τέρας δεν είναι αυτή. Τέρας σημαίνει ασυνήθιστο φαινόμενο, κάτι το παράξενο που συμβαίνει, ίσως και τρομαχτικό. Ακόμα και σήμερα το χρησιμοποιούμε με αυτή την έννοια μερικές φορές, όπως στη φράση Σημεία και τέρατα, όπου αναμφίβολα δεν εννοούμε «Σημάδια και δράκοι και βρικόλακες» αλλά «Σημάδια και φαινόμενα παράξενα».

Η λέξη τέρας είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα λέξη αν το καλοσκεφτείς. Έχει περισσότερες έννοιες απ’ό,τι νομίζουμε.

Και μετά, έχοντας σκεφτεί αυτά, θυμήθηκα τη λέξη monster στα αγγλικά. Αυτό που εμείς λέμε τέρας εκείνοι το λένε monster. Το monster, όμως δεν είναι ουσιαστικά το δικό μας τέρας, απλώς μια αρκετά ταιριαστή μετάφραση. Το αγγλικό monster, σύμφωνα με τα λεξικά, είναι το «μεγάλο, δύσμορφο πλάσμα» – αυτό, δηλαδή, που εννοούμε κι εμείς συνήθως όταν λέμε τέρας.

Αλλά, αν το ψάξεις λίγο περισσότερο, βρίσκεις ότι η λέξη monster προέρχεται από το λατινικό monstrum που σημαίνει «θεϊκός οιωνός», συνήθως κακός. Αυτό μοιάζει λίγο με το δικό μας τέρας, αν και δεν είναι ακριβώς το ίδιο πράγμα.

Όλα τα τέρατα, τελικά, δεν είναι ίδια σ’αυτό τον κόσμο.