Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
3 / 2022

Κατακόμβες στην Αθήνα

Αυτές είναι κάποιες φωτογραφίες από τα υπόγεια κάτω από ένα ρωμαϊκό υδραγωγείο στην Αθήνα. Παλιά, η είσοδος ήταν κλειστή με κάγκελα· τώρα τη βρήκα ανοιχτή και μπήκα. Το μέρος μού φαίνεται να χρησιμοποιείται πλέον για να κατεβαίνουν τα νερά της βροχής και μόνο.

Δεν πήγα και πολύ βαθιά, είναι η αλήθεια, γιατί από ένα σημείο και μετά το σκοτάδι ήταν πίσσα· δεν έμπαινε φως από πουθενά. Φοβήθηκα μην πεταγόταν κανένας ερπετοειδής δαίμονας από καμιά γωνία– εεεε, εννοώ, φοβήθηκα μην πέσω μέσα σε κανέναν λάκκο με νερά. Είχε πολλά νερά κάτω.

Κάντε κλικ επάνω στην κάθε εικόνα παρακάτω για να δείτε την επόμενη. Η Αθήνα είναι πιο παράξενη απ’ό,τι νομίζεις.

Τι γράφω τον τελευταίο καιρό

Το τελευταίο βιβλίο που δημοσίευσα είναι το 9ο των Κρυφών Όπλων της Πόλης, το Αβέβαια Μέλλοντα και Ρημαγμένοι Δρόμοι. Γράφτηκε το 2018, όπως θα μπορείτε να δείτε από εδώ. Και ίσως κάποιοι να αναρωτιούνται αν έχω γράψει τίποτα από τότε ή αν απλά κάθομαι εδώ και γράφω για την άθλια κατάσταση με τον κορονοϊό.

Αν το νομίζετε αυτό, θα έπρεπε να με ξέρετε καλύτερα. Φυσικά και γράφω λογοτεχνία. Συνέχεια. Δεν έχω σταματήσει ούτε στιγμή. Έχω γράψει κάμποσα πράγματα, αλλά είχα πει, από τότε που δημοσίευσα το τελευταίο των Κρυφών Όπλων της Πόλης, ότι τώρα θα κάνουμε ένα (μεγάλο) διάλειμμα, δεν θα δημοσιεύσουμε άλλα βιβλία ώσπου να περάσει κάποιος καιρός. Για να δώσουμε χρόνο στα προηγούμενα να διαβαστούν. Ο δεύτερος κύκλος του Θρυμματισμένου Σύμπαντος έχει πολλές ιστορίες, και δεν θα είχε νόημα να ξεκινήσω αμέσως [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (123)

Φαντάσματα της πόλης

Παλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Παλιά ελληνικά εξώφυλλα (47)

Αυτό το βιβλίο, το Weaveworld, το είχα διαβάσει στα αγγλικά· δε θυμάμαι τι με είχε κάνει να το αγοράσω και στα ελληνικά, ή αν ίσως μου το είχαν φέρει δώρο, αλλά τυχαίνει να είναι στο σπίτι μου. Το εξώφυλλο δεν είναι άσχημο. Κάπως συμβολικό φαίνεται. Κυριολεκτικά. Είναι γεμάτο σύμβολα. Ορισμένα θα μπορούσες να πεις ότι είναι μυστικιστικά. Αλλά, επίσης, είναι ένα εξώφυλλο που θα ταίριαζε σε διάφορα βιβλία· δεν έχει κάτι το χαρακτηριστικό του Υφαντόκοσμου.

Νομίζω ότι προσπάθησαν να μιμηθούν το αγγλικό εξώφυλλο (αυτό) αλλά χωρίς την εικόνα στο κέντρο! (Πού να πληρώνεις τώρα ζωγράφο;)

Αξιοσημείωτο, δε, ότι κάτω από τον τίτλο βλέπουμε να γράφει 26η χιλιάδα με κεφαλαία γράμματα. Είναι ένα φαινόμενο που παρατηρείται κυρίως στα ελληνικά βιβλία: να βάζουν οι εκδότες στο εξώφυλλο πόσες χιλιάδες έχουν πουλήσει [...]

Η Κυβέρνηση του Εμβολιαστικού Σκότους

Αυτή η κυβέρνηση έχει αποδειχτεί πιο μοχθηρή και πιο διεστραμμένη απ’ό,τι φανταζόμασταν.

Και η οργή των Υγειονομικών Κατά της Υποχρεωτικότητας είναι απολύτως δικαιολογημένη.

Επάνω που οι «ειδικοί» μάς λένε ότι θα άρουν τα μέτρα – ίσως και πριν από το Πάσχα – σχετικά με τα πιστοποιητικά εμβολιασμού, τις μάσκες, και τα λοιπά φασιστικά παρατράγουδα, η κυβέρνηση βιάζεται να απολύσει τους υγειονομικούς που ήταν σε αναστολή. Θέλει να τους διώξει μόνιμα, τώρα, αμέσως. Γιατί ξέρει πως, όταν άρει τα φασιστικά μέτρα, δεν θα υπάρχει πια καλός λόγος για να είναι οι υγειονομικοί σε αναστολή.

Όχι πως ποτέ υπήρχε καλός λόγος. Ως δικαιολογία εμφανιζόταν το υποτιθέμενο «τείχος ανοσίας» που, όπως όλοι εξαρχής ξέραμε, μάλλον «ανοησίας» ήταν, και τελικά αυτό αποδείχτηκε περίτρανα. Ακόμα και οι πιο αισχροί πανδημιοκάπηλοι [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (122)

Αυτό το γκράφιτι το έχω παρατηρήσει σε διάφορα μέρη της Αθήνας τελευταία, και μου φαίνεται πολύ παράξενο πράγμα. Σκάει αβγό, βγαίνει φατσούλα; Ή κάτι άλλο; Τι θέλει να πει ο ποιητής;

Η γκάφα με τα Windows 11

Πάντα μού αρέσει να χρησιμοποιώ την τελευταία τεχνολογία, αν μη τι άλλο για να τη δοκιμάσω. Δε βιάζομαι, ποτέ, αλλά πάντα προχωρώ· δεν μένω στα παλιά.

Σήμερα, θέλω να χρησιμοποιήσω τα Windows 11, αλλά η Microsoft δεν με αφήνει!

Οι απαιτήσεις που έχουν τα Windows 11 θέτουν σε αποκλεισμό πάρα πολλά συστήματα, και δεν είναι να σε εκπλήσσει που τόσο λίγος κόσμος φαίνεται να κάνει την αναβάθμιση (ψάξτε το στο Google και θα δείτε). Αν, δε, ρίξεις μια ματιά στην ελληνική αγορά, θα δεις ότι σχεδόν όλα τα μηχανήματα που πωλούνται αυτή τη στιγμή τρέχουν Windows 10. Αναρωτιέμαι αν μπορείς να βρεις κανένα που να τρέχει out of the box Windows 11, και πόσο θα κοστίζει αυτό το εργαλείο.

Αλλά το πρόβλημα είναι, ουσιαστικά, αστείο.

Κανονικά, τα Windows 11 δεν θα έπρεπε να αποκλείουν τόσα μηχανήματα. Είναι καθαρά θέμα επιλογής της Microsoft, όχι τεχνικών δυνατοτήτων.

Αν [...]

Φανταστικός Σουρεαλισμός (3)

Και δύο ακόμα πίνακες του Φαρμακόπουλου – οι τελευταίοι.

Προσέξτε πόσο άγριος είναι αυτός με τίτλο Αγώνας για Επιβίωση. Μοιάζει με τέρατα που παλεύουν: κάτι από μυθολογία Κθούλου σχεδόν.

Ο άλλος πίνακας έχει τίτλο Επισκέπτης του Διαστήματος, αλλά δεν βγήκε στο σκανάρισμα της εικόνας από δική μου βιασύνη.

Φανταστικός Σουρεαλισμός (2)

Όπως είχα υποσχεθεί, συνεχίζω με δύο ακόμα πίνακες του Φαρμακόπουλου.

Συγνώμη για τον συνδετήρα που φαίνεται επάνω στη μία εικόνα· ήταν πιασμένος στη σελίδα, και μετά, όταν το παρατήρησα, βαρέθηκα να ξανασκανάρω.

Προσέξτε πόσο σουρεαλιστικός είναι ο πίνακας Επίθεση από το Διάστημα! Σου μοιάζει εσένα αυτό με επίθεση από το Διάστημα; Προσπάθησε να φανταστείς γιατί θα μπορούσε να ονομάζεται έτσι: από πού φαίνεται η «επίθεση» και από πού το «Διάστημα». Τρομερά πράγματα.

Το Matrix αναγεννιέται

Κατάφερα επιτέλους να δω το Matrix Resurrections, πράγμα που ήθελα πολύ να κάνω γιατί είχα ακούσει διάφορα γι’αυτή την ταινία και, μάλιστα, ορισμένα πολύ αντικρουόμενα. Δεν είχα διαβάσει πιο αναλυτικές κριτικές, ούτε την πλοκή της ταινίας, γιατί δεν ήθελα spoilers προτού την παρακολουθήσω για πρώτη φορά.

Όπως αποδείχτηκε, η ταινία ήταν, κατά τη γνώμη μου, καλή. Μου άρεσε πολύ περισσότερο από τη δεύτερη ταινία του Matrix, η οποία ήταν χάλια, και δεν μπορώ να τη συγκρίνω με την πρώτη και την τρίτη ταινία, διότι είναι τελείως άλλο πράγμα.

Μια αρκετά αρνητική κριτική που άκουγα εδώ και καιρό για το Matrix Resurrections είναι πως ο Νίο φαίνεται τελικά ότι είναι κάποιος ψυχοπαθής που έβλεπε παραισθήσεις και η όλη θεματολογία του Matrix αποδομείται. Περίμενα αυτό να αληθεύει: ότι ο Νίο ήταν θύμα μυστικών υπηρεσιών, ή κάτι τέτοιο, [...]

Φανταστικός Σουρεαλισμός (1)

Σ’ένα παλαιοβιβλιοπωλείο βρήκα ένα βιβλίο με πίνακες ενός Έλληνα ζωγράφου που μέχρι στιγμής δεν γνώριζα. Ονομάζεται Δημήτρης Φαρμακόπουλος. Το βιβλίο λέγεται Μηνύματα από το Διάστημα / Ουράνια Φαινόμενα / Φως Ειρήνης. Ναι, αρκετά μεγάλος τίτλος.

Στην αρχή, έχει κάποιους σουρεαλιστικούς πίνακες με διάφορες θεματολογίες, αλλά από εκεί και πέρα είναι όλα επιστημονική φαντασία. Είναι τόσο περίεργα, όμως, που μπορεί και να μην το καταλάβεις ότι είναι τέτοια! Βλέποντας τους τίτλους ορισμένων πινάκων, καταλαβαίνεις ότι δεν θα καταλάβαινες με τίποτα τι απεικονίζουν αν κάποιος δεν σου το έλεγε. Άλλοι πάλι είναι πιο κατανοητοί.

Όλοι είναι σαν να βγήκαν από ψυχότροπο οραματισμό. Καταπληκτικοί.

Παραθέτω τρεις, και τις επόμενες ημέρες θα βάλω και μερικούς ακόμα που έχω σκανάρει. (Αν νομίζετε ότι οι εικόνες [...]

Παλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Παλιά ελληνικά εξώφυλλα (46)

(Έχω καιρό να βάλω παλιά ελληνικά εξώφυλλα. Τον τελευταίο καιρό τα Σκιώδη Παραλειπόμενα έχουν καταλήξει να έχουν 80% θεματολογία Covid. Αυτό είναι κακό, κατά τη γνώμη μου· αλλά, επίσης, απαραίτητο. Γιατί ορισμένα πράγματα πρέπει να λέγονται, και το να σιωπάς σε κάποιες περιπτώσεις είναι έγκλημα. Όμως ποτέ δεν είναι αργά για παλιά ελληνικά εξώφυλλα!)

Αυτό είναι το πρώτο βιβλίο του Κόρουμ (Corum) που μετέφρασε ο Αίολος. Δεν είναι και τόσο παλιό, αλλά αρκετά παλιό – προ εικοσαετίας. Προσωπικά δεν το έχω διαβάσει· είχα διαβάσει ήδη το πρωτότυπο, και ο Corum είναι από τους πιο αγαπημένους μου ήρωες του Moorcock, αν και κυρίως η πρώτη τριλογία του μου άρεσε· η δεύτερη, όχι και τόσο.

Αυτό είναι ένα από τα λίγα ελληνικά εξώφυλλα, ειδικά σε βιβλία φαντασίας, που κάποιος Έλληνας τα έχει ζωγραφίσει. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (121)

Γαργαλώντας κουκουβάγιες.

 

Επίσης . . .

Βιβλιοκριτική: Swords and Deviltry· Swords Against Death, του Fritz Leiber


Έχω δύο ανθολογίες που περιλαμβάνουν, συνολικά, όλες τις ιστορίες του Fritz Leiber με τον Fafhrd και τον Gray Mouser. Παλιότερα, είχα διαβάσει μια ιστορία από τη δεύτερη ανθολογία· δεν θυμάμαι ποια ακριβώς, αλλά θυμάμαι ότι μου άρεσε. Τώρα, αποφάσισα να διαβάσω και τις δύο ανθολογίες, ξεκινώντας από την πρώτη, κανονικά.

Έχω ακούσει πολλά για τον Fritz Leiber, ειδικά για τις ιστορίες του με τον Fafhrd και τον Gray Mouser στην Lankhmar, και μάλιστα από διάφορους γνωστούς συγγραφείς (όπως Moorcock, για παράδειγμα). Οι περισσότεροι φαίνεται να τον θαυμάζουν: ίσως να τον θεωρούν και κάτι το ιδιαίτερο. Αυτό είχε δημιουργήσει μέσα στο μυαλό μου μια κάποια εντύπωση για τον Leiber η οποία δεν βγήκε πραγματική, δυστυχώς. Δεν απογοητεύτηκα ακριβώς από όσα που έχω διαβάσει ώς τώρα, αλλά δεν ήταν και εκείνο που περίμενα. Περίμενα κάτι που θα με συνεπάρει και θα με ξαφνιάσει όπως το Amber του Zelazny· όμως δεν είναι τέτοιο πράγμα. Όχι για εμένα, τουλάχιστον.

Μέχρι στιγμής έχω διαβάσει τα πρώτα δύο βιβλία – το Swords and Deviltry και το Swords Against Death – δηλαδή, τη μισή πρώτη ανθολογία. Αυτά τα δύο βιβλία, φυσικά, περιλαμβάνουν διάφορες ιστορίες, διάφορες περιπέτειες του Fafhrd και του Mouser. Μην ξεχνάτε ότι ο Leiber έγραφε για περιοδικά, οπότε υποχρεωτικά οι ιστορίες είναι μικρού μήκους η καθεμία· όμως είναι πολλές. Και εδώ δεν είναι τοποθετημένες με τη σειρά που τις έγραψε ο Leiber, αλλά με την ιστορική τους συνέχεια – έτσι όπως ο Leiber τις κατέταξε ύστερα από χρόνια. Οι ιστορίες, όμως, που είχε γράψει παλιότερα διαφέρουν αρκετά από τις νεότερες – και το καταλαβαίνεις εύκολα ότι γράφτηκαν πριν. Αυτές οι παλιότερες ιστορίες είναι απλές περιπέτειες όπου δυο τυχοδιωκτικοί ήρωες συναντούν κάτι παράξενα ή επικίνδυνο, ή και τα δύο μαζί, και κάπως το προσπερνάνε ή το κατατροπώνουν, και συνεχίζουν τον δρόμο τους, πηγαίνοντας σε άλλες περιπέτειες. Οι νεότερες ιστορίες μοιάζει να έχουν περισσότερο υπόβαθρο και να ασχολούνται πιο πολύ με τον κόσμο γύρω από τους ήρωές μας, καθώς και με το ποιοι πραγματικά είναι αυτοί, και τι θέλουν. Γενικά, είναι πιο γεμάτες, ας πούμε, από πληροφορίες. Οι δύο πρώτες ιστορίες, δε, στο Swords and Deviltry είναι ξεκάθαρα ιστορικό υπόβαθρο του Fafhrd και του Mouser· και είναι και οι δύο αρκετά καλές. Προσωπικά, προτιμώ αυτή του Mouser: είναι τρομερά διαβολική και ατμοσφαιρική. Αυτή του Fafhrd είναι... έτσι κι έτσι· και νομίζω ότι κάποιος θα μπορούσε να την ονομάσει ακόμα και «μισογύνικη» με όλες αυτές τις «καταπιεστικές γυναίκες-μάγισσες» της φυλής του Fafhrd· αλλά δεν πιστεύω ότι η πρόθεση του συγγραφέα ήταν τέτοια.

Το γεγονός, όμως, ότι μπλέκει ιστορίες που έγραψε παλιότερα με ιστορίες που έγραψε μετά δημιουργεί κάποια κενά, ίσως και κακώς εννοούμενες παραδοξότητες. Αν και καταφέρνει αρκετά καλά να συνδέσει μεταξύ τους όλες αυτές τις ιστορίες που έγραψε σε διαφορετικές χρονικές περιόδους, σου δίνεται η εντύπωση ότι μερικά πράγματα δεν δένουν ακριβώς. Και το πιο χτυπητό είναι ότι στην πρώτη ιστορία με τον Gray Mouser – αυτή την ιστορία που μου άρεσε πάρα πολύ – ο Mouser είναι μάγος, και κάνει μάλιστα κάποιες πολύ διαβολικές και ισχυρές μαγείες. Στις επόμενες ιστορίες, ωστόσο, δεν φαίνεται ο Mouser να έχει καμία μαγική γνώση! Πώς είναι δυνατόν αυτό; Εγώ περίμενα ότι κάπου και στις επόμενες περιπέτειες ο Mouser θα έκανε κάτι το μαγικό. Μετά από δύο ολόκληρα βιβλία, όμως, δεν έχει κάνει τίποτα...

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Σεπτεμβρίου (22/9)


Η «σατανική» Σταχτοπούτα του Netflix — Έξι Μέρες στον Luna One — Solarpunk πραγματικότητα — Η «κοσμική αμνησία» των μαύρων τρυπών — Το κρυφό περιοδικό επιστημονικής φαντασίας — Ιστορίες με λυκανθρώπους (1828-1931) — Οι παράξενες ιστορίες του Bertram Atkey — Ιστορίες με τρολ — Professor H's Wayback Machine — Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων της επιστημονικής φαντασίας — Εικονογραφήσεις του Harry Clarke για τα παραμύθια του Hans Christian Andersen — Paul Vincent Woodroffe (1875–1954) — Ντοκιμαντέρ για την επιστημονική φαντασία και άλλα σχετικά — 10 B-movies επιστημονικής φαντασίας — Symphonie Fantastique — Ένα παλιό βιβλίο «μεταμορφώσεων» — Η τέχνη του Eugene Tssui — Zendik Farm Arts Commune — King Gizzard & The Lizard Wizard — και πολύ περισσότερα έρχονται στο LinX

 

Το Σκοτάδι Γελά — Το Κλεμμένο Βασίλειο, Τόμος 2


Έχοντας πάρει την πόλη της Όσβελακ από τα χέρια των ανθρώπων της Σφετερίστριας, ο Πρίγκιπας Κάλνεντουρ ωλ Κάρνελεκ, η Κόμισσα Χάνκαθιρ αλ Νασόλντουν, και οι σύντροφοί τους βλέπουν ξεκάθαρα ότι ο πόλεμός τους για την ανάκτηση του Βασιλείου τώρα αρχίζει – ένας πόλεμος άμεσα συνδεδεμένος με την ίδια τους την επιβίωση. Στρέφουν το βλέμμα τους προς τη Βορσίραθ, στις Κάτω Ακτές, και επιδιώκουν να επιστρατεύσουν συμμάχους προκειμένου να αντιμετωπίσουν την απειλή που αντιπροσωπεύει.

Ο Κάλνεντουρ ταξιδεύει με τον Έλκερθιν τον Θανατογέννητο για να συναντήσει ένα χαμένο παιδί του και για να τον βοηθήσει να συγκεντρώσει μαχητές από τους παρανόμους του Βασιλείου... ένας από τους οποίους αποδεικνύεται παλιός γνωστός του Πρίγκιπα και του δίνει κάποιες απαντήσεις για το αινιγματικό παρελθόν του.

Η Λοτρίνθα ωλ Νάλδεκερ, μαζί με τον Ραμάλθιν αλ Ένερκαβ και τη Σιράλια’χοκ ωλ Κίριβεμ, οδηγείται στη γενέτειρά της από τον Αρχικαλεστή του Πεπρωμένου και τους ακόλουθούς του, όπου κίνδυνος καραδοκεί για εκείνη πίσω από κάθε σκιά. Ο πραγματικός κίνδυνος, όμως, που πρέπει να φοβάται δεν είναι αυτός που νομίζει...

Και η Χάνκαθιρ αλ Νασόλντουν, η Κόμισσα των Σκιών, ερευνά το παρελθόν της Κομητείας της προκειμένου να ανακαλύψει τα μυστικά των Σκοτεινών Ακόλουθων: και καταλήγει σε μέρη που δεν φανταζόταν ότι μπορεί να υπήρχαν.

Ενώ ο Πρίγκιπας Κάλνεντουρ και οι σύμμαχοί του παλεύουν για την απελευθέρωση του Βασιλείου από τα δεσμά της Ζώθμαλιρ αλ Μακμάρνουν, πίσω από τον αγώνα τους μια δύναμη που έχει τραφεί από το μίσος και την απόγνωση απλώνεται σαν μόλυνση που αποσκοπεί να τους καταστρέψει όλους...

Κατεβάστε το