Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
3 / 2024

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (209)

Παπαγκάλο...

Το χρονίζειν δεν είναι καλό

Τις προάλλες θυμήθηκα τον GRR Martin, και λέω: τι γίνεται αυτός ο τύπος; Έχει πια κυκλοφορήσει το επόμενο βιβλίο του A Song of Ice and Fire, το Winds of Winter;

Βέβαια, αν είχε συμβεί αυτό, μάλλον θα το είχα ακούσει από κάπου. Αλλά παρ’όλ’αυτά κοίταξα. Και, όχι, δεν το έχει ακόμα τελειώσει.

Ακόμα...

Πότε περιμένει; αναρωτήθηκα. Μετά θάνατον;

Και μετά αναρωτήθηκα το άλλο: Πότε διάβασες, ρε φίλε, το προηγούμενο βιβλίο της σειράς, το Dance of Dragons;

Και η απάντηση; Το 2011!

Πριν από 13 χρόνια. Μια ολόκληρη ζωή. Και ακόμα δεν έχει τελειώσει το επόμενο βιβλίο.

Θυμάμαι τον εαυτό μου πριν από 13 χρόνια και ήταν άλλος άνθρωπος. Έγραφε άλλα πράγματα. Θα μπορούσα ακόμα να γράφω αυτά που έγραφα πριν από 13 χρόνια; Την ίδια σειρά; Μάλλον θα είχα αυτοκτονήσει...

Πώς μπορείς να διατηρήσεις τον ενθουσιασμό σου για κάτι σε [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (208)

Πολύ περίεργα πράγματα...

Καρναβαλική Αθήνα

Το καρναβάλι χτες στην Αθήνα ήταν μια πολύ ευχάριστη έκπληξη. Προσωπικά, δεν θυμάμαι ποτέ τις τελευταίες δεκαετίες να έχει γίνει τίποτα παρόμοιο, και ελπίζω να επαναληφθεί.

Ξεκίνησε από το Σύνταγμα και κατέβηκε στην Ερμού, όπου είδαμε κάτι σκηνές με καταπληκτικούς ζογκλέρ, θεές ντυμένες με φτερά, και εκθαμβωτικές χορεύτριες με σημαίες και πέπλα:

Ακόμα και επίδειξη πολεμικών τεχνών είχε μες στη μέση του δρόμου από αυτούς τους δύο άντρακλες με τα εξωφρενικά σώματα που νομίζεις ότι βγήκαν από ιστορία με τον Σεβάχ τον Θαλασσινό.

Και ορισμένα από τα άτομα της συνοδίας είχαν... τρομερό ύψος.

Κατέβηκαν προς το Μοναστηράκι, κι εμείς μαζί τους...

Φτάσαμε βράδυ εκεί.

Μετά ακολούθησαν κάποια άλλα δρώμενα στη σκηνή που είχε ετοιμαστεί. [...]

Το πρώτο φιλί της Έχιδνας

Όπως έχω ξαναπεί, αν και συνεχίζω να γράφω μανιωδώς όπως πάντα, δεν δημοσιεύω τώρα βιβλία, γιατί είχα ήδη δημοσιεύσει αρκετά τελευταία. Είχα πει ότι θα ξεκινήσω να δημοσιεύω πάλι από το 2025, αλλά ίσως να ξεκινήσω και από τα τέλη του 2024 (σίγουρα, δηλαδή, μετά το καλοκαίρι). Δεν βιάζομαι γιατί, έτσι κι αλλιώς, σ’αυτή τη μπουρδελοχώρα που ζούμε, συγγραφέας, ειδικά συγγραφέας φαντασίας, φράγκο δεν βγάζει από όσα και να γράψει, όσα και να δημοσιεύσει. Αλλά, από την άλλη, δε γαμιέται, δεν έχει νόημα να μη δημοσιεύσεις κάτι που μπορεί να διαβαστεί και το ξέρεις ότι είναι γαμάτο.

Οπότε, λέω να σας δώσω μια γεύση του τι θα ακολουθήσει από τα τέλη του 2024, αν είμαι ακόμα ζωντανός. Έχω ήδη ξεκινήσει να φτιάχνω τα εξώφυλλα, και αυτό είναι το πρώτο της Αναζήτησης του Οφιομαχητή (σε σμίκρυνση).

Και αυτή είναι η περίληψη, [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (207)

Τι κοτόφατσα είναι αυτή;

Πλάκωσαν οι θίνες και μας σκέπασαν

Shai-Hulud is my master...

Το δεύτερο μέρος της ταινίας Dune ήταν σίγουρα το ίδιο καλό με το πρώτο. Ίσως να ήταν και καλύτερο. Πάλι, πολύ πιστό στο μυθιστόρημα του Herbert. Μια, δυο σκηνές είχε μόνο που δεν υπήρχαν στο βιβλίο, αν δεν κάνω λάθος. Εξαιρετική απόδοση. Τολμώ να πω ότι μάλλον είναι η καλύτερη κινηματογραφική απόδοση του Dune μέχρι στιγμής.

Η τελική μονομαχία του Πολ με τον Φέιντ διαφέρει, βέβαια, λίγο απ’ό,τι στο βιβλίο. Τραγωδία, το ξέρω. Αλλά διαφέρει. Από την άλλη, δεν θα μπορούσε ποτέ να ήταν ίδια. Γιατί στο βιβλίο η μονομαχία αυτή πηγαίνει πιο αργά – διαβάζεις τις σκέψεις των χαρακτήρων και το τι αντιλαμβάνονται. Έχει ένα φυσικό slow motion, μια τρομερά ψυχεδελική αίσθηση. Είσαι εκεί. Στην ταινία απλώς τους βλέπεις να χτυπιούνται στα γρήγορα, και προς το τέλος γίνεται το κλασικό «Είναι νεκρός... Όχι! [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (206)

Ζεύς;

 

Επίσης . . .

Φανταστική Λεξιπλασία


Κάτι περισσότερο από ένας σχολιασμός για το Imaginary Worlds του Lin Carter

Αυτές τις μέρες διάβαζα το Imaginary Worlds του Lin Carter, το οποίο είναι ένας σχολιασμός για τη φανταστική λογοτεχνία. Ο Lin Carter ήταν ένας αρκετά γνωστός συγγραφέας φαντασίας – καλτ συγγραφέα, θα τον έλεγα – και δεν θα πω τίποτ’ άλλο γι’αυτόν (μη θέλοντας να μιμηθώ τον ίδιο στις παρουσιάσεις του μέσα στο Imaginary Worlds)· για περισσότερα, μπορείτε να τον τσεκάρετε στη Wikipedia. Το 2022 είχα διαβάσει το πρώτο βιβλίο του από τη σειρά με τον Thongor, και ήταν τόσο χάλια που δεν διάβασα τίποτα παραπέρα σε αυτή τη σειρά. Το 2023, όμως, διάβασα μια άλλη σειρά που έχει γράψει, το Gondwane Epic, η οποία ήταν πολύ καλή, και έχει γίνει από τις αγαπημένες μου, και θέλω κάποτε να την ξαναδιαβάσω. (Ναι, ήταν τόσο καλή.)

Τώρα διάβαζα το Imaginary Worlds επειδή πήρα φόρα μετά από το Wizardry and Wild Romance: A Study of Epic Fantasy, του Moorcock, το οποίο διάβασα πρόσφατα (και σχολίασα). Δε θα πω κάτι περισσότερο για το Imaginary Worlds εδώ· απλώς θέλω να σχολιάσω μερικά πράγματα που γράφει ο Lin Carter σε αυτό το βιβλίο σχετικά με τη δημιουργία φανταστικών ονομάτων. Γιατί πιστεύω ότι έχει ενδιαφέρον.

Ορισμένα από αυτά που λέει τα βρίσκω σωστά· ορισμένα τα βρίσκω τελείως βλακείες. Εκείνο που δεν μου αρέσει είναι ότι μοιάζει να είναι λιγάκι απόλυτος στο τι είναι καλό και τι κακό, ενώ, στην πραγματικότητα, η τελική κρίση σε αυτά τα θέματα είναι το προσωπικό γούστο, και δεν είναι λογικό να λες ότι κάποιοι έχουν «μουσικό αφτί» ενώ κάποιοι άλλοι είναι «κουφοί».

Αλλά ας τα πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.

Αναφέρομαι στο Κεφάλαιο 10, A Local Habitation and a Name.

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Μαρτίου (24/3)


Juliet Schreckinger [μαγικορεαλιστική τέχνη] & Fran de Anda [αλχημικοί πίνακες] & 20 «μαγικά» γλυπτά & Thoth [δωρεάν AI βοηθός] & Τεχνητή νοημοσύνη και ψυχή & The Wood Beyond the World [William Morris] & Antonio Rubino [τέχνη] & The Man Who Fell to Earth [ταινία] & Τεχνητό Βόρειο Σέλας [Karl Lemström] & Matej Kollár [φανταστικοσουρεαλιστική τέχνη] & The Battle Rages On [δωρεάν ανθολογία ηρωικής φαντασίας] & Robert McGinnis [τέχνη] & Fontaine’s Golden Wheel Fortune-teller, and Dream Book [δωρεάν] & Turn Off, Tune Out, Drop Dead [γιατί το ίντερνετ έχει γαμηθεί πλέον] & machumaYu [μαγική τέχνη] & Και ακόμα περισσότερα [καταφτάνουν στο LinX]

 

Περί Γραφής: Η Ψυχεδελική Εμπειρία στη Φανταστική Λογοτεχνία


Όταν οι χαρακτήρες βλέπουν «παραισθήσεις»

Στη φανταστική λογοτεχνία, οι χαρακτήρες συχνά έχουν ψυχεδελικές εμπειρίες οι οποίες μπορεί να σχετίζονται με κάτι το απλό, όπως ένα όνειρο, ή μπορεί να προέρχονται από κάτι που τρώει ο χαρακτήρας (όπως ένα είδος μανιταριού ή ένα φυτό) ή κάτι που εισπνέει (κάποιο παραισθησιογόνο αέριο). Οι ψυχεδελικές εμπειρίες, επίσης, μπορεί να προέρχονται και από πιο φανταστικά πράγματα, όπως από διάφορες μαγείες ή ξόρκια, ή από παράξενα όντα, δαίμονες, ή θεούς. Στη φανταστική λογοτεχνία δεν υπάρχουν όρια για το από πού μπορεί να προκληθεί μια ψυχεδελική εμπειρία. Είναι η φύση του είδους τέτοια.

Επιπλέον, στη φανταστική λογοτεχνία η ψυχεδελική εμπειρία μπορεί να είναι κάτι περισσότερο από «απλές παραισθήσεις». Μπορεί να προσφέρει κάποια καθοδήγηση στους χαρακτήρες, ή μπορεί να τους δίνει ακόμα και πρόσβαση σε κρυφή γνώση ή μαγικές δυνάμεις. Μπορεί να είναι μια τελετή εισόδου σε κάποιο μυστήριο, ή μπορεί να είναι ο μόνος τρόπος για να επικοινωνήσεις με μια δύστροπη θεότητα.

Συχνά, όμως, οι ψυχεδελικές εμπειρίες γράφονται ακριβώς όπως οποιαδήποτε άλλη εμπειρία μπορεί να είχαν οι χαρακτήρες μας. Βάζουμε τη μια λέξη μετά την άλλη, χωρισμένες με στίξη εδώ κι εκεί, και προσπαθούμε να περιγράψουμε την ψυχεδελική εμπειρία που βιώνει ο χαρακτήρας. Και ναι μεν αυτό δεν είναι λάθος, φυσικά, αλλά από την άλλη συνήθως δεν σου δίνει την αίσθηση της ψυχεδελικής εμπειρίας. Είναι απλώς ακόμα μια περιγραφή. Το να γράψεις ότι ο τάδε ζαλιζόταν και έβλεπε τα πάντα να γυρίζουν ενώ παράξενες λάμψεις εμφανίζονταν στα μάτια όλων των ζώων δεν είναι το ίδιο με το να δημιουργήσεις μια ψυχεδελική κατάσταση μέσα από το κείμενο.

Αν η ψυχεδελική εμπειρία γράφεται όπως κάθε άλλη εμπειρία που έχουν οι χαρακτήρες της αφήγησής μας, τότε τι το ψυχεδελικό έχει;

[Συνέχισε να διαβάζεις]