Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
22 / 1 / 2021

Δώδεκα λόγοι για να ΜΗΝ κάνεις το εμβόλιο
1. Επειδή δεν αισθάνεσαι απειλημένος από μια ασθένεια που η πιθανότητα να σε σκοτώσει είναι πολύ μικρότερη από 1%.
2. Επειδή δεν εμπιστεύεσαι ένα εμβόλιο που φτιάχτηκε μέσα σε μερικούς μήνες και, ξαφνικά, αδοκίμαστο, εξαπολύθηκε ανεύθυνα μέσα στον γενικό πληθυσμό.
3. Επειδή δεν σου αρέσει να σε εκβιάζουν να βάλεις μια χυμική ουσία μέσα στον οργανισμό σου.
4. Επειδή δεν σου αρέσει να σου λένε ψέματα ότι δήθεν δεν σε εκβιάζουν αλλά σου δίνουν «κίνητρα» για να βάλεις μια χυμική ουσία μέσα στον οργανισμό σου.
5. Επειδή δεν συμφωνείς κάποια «ανώτερη αρχή» να ορίζει τι θα κάνεις με το σώμα σου.
6. Επειδή δεν σου αρέσει να σε τρομοκρατούν και να σε χειραγωγούν τα ΜΜΕ.
7. Επειδή δεν σου αρέσει να σε τρομοκρατεί και να σε απειλεί η κυβέρνηση.
8. Επειδή πιστεύεις ότι οι άνθρωποι πρέπει να είναι ελεύθεροι σχετικά με το τι θα βάζουν μες στον οργανισμό τους.
9. Επειδή το ξέρεις πως το να κάνεις το εμβόλιο είναι σαν να λες «Ναι, συμφωνώ με το να καταπιέζονται οι άνθρωποι, να καταπατούνται τα ανθρώπινα δικαιώματα, και να αγνοείται παντελώς η ανθρώπινη αξιοπρέπεια».
10. Επειδή δεν θέλεις να θησαυρίζει η Pfizer, ή οποιαδήποτε άλλη φαρμακευτική βιομηχανία, εις βάρος σου και εις βάρος ολόκληρων πληθυσμών.
11. Επειδή δεν θέλεις κάθε 6 μήνες να τρυπιέσαι επαναληπτικά με βελόνες (και η Pfizer να θησαυρίζει από αυτό).
12. Επειδή δεν σου αρέσει η κοινωνία να χωρίζεται στα δύο – τους εμβολιασμένους/δήθεν Καθαρούς και τους ανεμβολίαστους/δήθεν Μολυσμένους.

Οκτώ λόγοι για να κάνεις το εμβόλιο
1. Φοβάσαι ότι θα σε βάλουν «φυλακή».
2. Τη βρίσκεις με τις βελόνες.
3. Σου αρέσει να σε καταπιέζουν.
4. Τη βρίσκεις με την όλη BDSM κατάσταση του θέματος.
5. Βρίσκεσαι διαρκώς σε κίνδυνο από την Covid-19 και πιστεύεις ότι αξίζει το ρίσκο. (Ο μόνος ουσιαστικά καλός λόγος).
6. Σε έχουν τρομοκρατήσει, σε έχουν εκφοβίσει, και (Όχι, αυτός δεν είναι καλός λόγος.)
7. Είσαι κομματόσκυλο της Νέας Επιδημίας.
8. Θέλεις να βγάζουν λεφτά τα μεγάλα αφεντικά και οι υπάλληλοι της Pfizer. Πώς να ζήσουν αλλιώς κι αυτοί οι άνθρωποι; Κλέφτες να γίνουν;

 

 

Επίσης . . .

Επιλογές Αυγούστου (18/8)


Barry Windsor-Smith και Robert E. Howard & Xerox Hell (αλλοιώστε εικόνες) & Η εκστατική αλήθεια της τέχνης & Chaoclypse & Mâr-Nâmeh, το Βιβλίο των Οιωνών από τα Φίδια & Γεωλογικός χάρτης του φεγγαριού σαν σουρεαλιστικό όνειρο & Morgan Sorensen & Ένα αστεροσκοπείο μέσα στην έρημο & RIP John Crowley & The Greenwood Faun της Nina Antonia & Αντισταθείτε στους τεχνοκράτες και στους «ειδικούς» & πολλά ακόμα έρχονται στο LinX – σύντομα

 

Βιβλιοκριτική: The Dandelion Dynasty: The Grace of Kings· The Wall of Storms· The Veiled Throne· Speaking Bones, του Ken Liu


Αυτή η σειρά (τετραλογία) μού έκανε αίσθηση από διάφορες απόψεις, γι’αυτό κιόλας αποφάσισα να γράψω βιβλιοκριτική. Έπιασα το πρώτο βιβλίο της, The Grace of Kings, σχεδόν τυχαία, και αμέσως κόλλησα. Συνήθως, όταν διαβάζω σειρές φαντασίας, το πρώτο βιβλίο δεν μου αρέσει και τόσο, αλλά, καθώς προχωράω στα επόμενα, η σειρά μού αρέσει ολοένα και περισσότερο. Εδώ – δυστυχώς – συνέβη το ακριβώς αντίθετο...

Το πρώτο βιβλίο με εντυπωσίασε. Σκέφτηκα: Επιτέλους, ένας σύγχρονος συγγραφέας φαντασίας που μου αρέσει! Διότι, τελευταία, δεν βρίσκω και πολλούς σύγχρονους συγγραφείς που να μου αρέσουν. Το Grace of Kings δεν ακολουθεί την κλισέ πλέον, και εμπορική, χρήση της οπτικής γωνίας τρίτου προσώπου που προσκολλιέται κάθε φορά σε έναν χαρακτήρα (όπως, πχ, γίνεται στο A Song of Ice and Fire). Εδώ η οπτική γωνία τρίτου προσώπου είναι πολύ πιο ανοιχτή· μπορεί να γράφει για οτιδήποτε: από τις σκέψεις τριών χαρακτήρων συγχρόνως, μέχρι το τι συμβαίνει σε μια ολόκληρη πόλη. Μια πολύ ευχάριστη αλλαγή στη βαρεμάρα του ύφους που έχει καταντήσει η διεθνής φανταστική λογοτεχνία. Δεν ξέρω αν έχουν αρχίσει να αλλάζουν νοοτροπία (τώρα που η αγορά του βιβλίου χάνει λεφτά διεθνώς) ή αν απλώς ο συγγραφέας είχε κανένα πολύ γερό βύσμα και το πέρασε αυτό σε μεγάλο εκδότη. Και δεν έχει σημασία.

Αυτό δεν είναι το μόνο καλό στο Grace of Kings, φυσικά. Οι χαρακτήρες είναι έξυπνοι και δραστήριοι, ο διάλογος αρκετά έξυπνος και ρεαλιστικός. Η πλοκή ποτέ δεν παύει να κινείται: συνεχώς γίνονται γεγονότα και γεγονότα και γεγονότα. Περιπέτειες μέσα σε περιπέτειες, ατελείωτες. Η ιστορία ξεκινά με μια «κακιά» αυτοκρατορία και διάφορους επαναστάτες εναντίον της αποδώ κι αποκεί· μοιάζει κλισέ, αλλά δεν είναι, έτσι όπως εξελίσσεται. Και ακόμα και οι «κακοί» χαρακτήρες είναι ενδιαφέροντες: κάποιοι τρομαχτικοί, κάποιοι με τη δική τους φιλοσοφία. Ενώ οι «καλοί» είναι ή έξυπνοι ή γενναίοι – μια πολύ ωραία ανάμειξη νοοτροπιών.

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Αυγούστου (5/8)


Sibylle Ruppert (βιομηχανικός, σκοτεινός σουρεαλισμός) 10 ταινίες (από την ανατολική Γερμανία) TikTok Farlands (ένας κρυφός κόσμος) Η Google θα κάνει τα smart phones σας ακόμα πιο περιοριστικά (απαγορεύοντας στον οποιονδήποτε να τρέξει δικό του app) Οι Ευρωπαίοι ψηφίζουν (για τις εικόνες στα νέα χαρτονομίσματα) Trompe-L’œil (ένας κρυμμένος κόσμος σκέλεθρων) Solarpunk (μουσική) Η Shell κερδίζει (από τον πόλεμο) Ένας ερημίτης (στις κατακόμβες του Παρισιού) Καρλ Γιουνγκ και συγχρονικότητα (ο μυστικισμός των συμπτώσεων) Ο νεοναζισμός στις ΗΠΑ (βίντεο) Maxfield Parrish (μαγευτική τέχνη) Περίπλοκοι χαρακτήρες (σε Howard, Grell, Wolfe, Dostoevsky) Ars Notoria (και η Άμεση Γνώση) LinX (έρχονται πολλά ακόμα)