Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
19 / 4 / 2021

Αγόρασα μερικά σακουλάκια με το rapid test του κορονοϊού που οι ακατονόμαστοι έχουν κυκλοφορήσει στα φαρμακεία. Δεν το έχω κάνει επάνω μου ακόμα, γιατί δεν είχα τον χρόνο, αλλά τώρα που διαβάζω τις οδηγίες αρχίζω να φοβάμαι να το κάνω!

Αυτό είναι το σακουλάκι με το τεστ.

Για όλα τα φάρμακα πρέπει, οπωσδήποτε, να διαβάζεις πρώτα τις οδηγίες, είτε σ’τα έχει συστήσει γιατρός είτε όχι. Ίσως να μη λένε τα πάντα, αλλά σίγουρα λένε πολλά. Μην παίρνεις τίποτα χωρίς να διαβάσεις τις οδηγίες, ειδικά για πιθανές παρενέργειες.

Αυτές είναι οι οδηγίες του rapid test. (Δεν είναι καλή η ανάλυση της εικόνας για να είναι ελαφριά, αλλά το παραθέτω για να φανεί από πού αντλώ όσα εμφανίζω παρακάτω.)

Τρία πράγματα με έχουν παραξενέψει. Τα θεωρώ από αλλόκοτα έως επικίνδυνα.

Πρώτα αυτό:

Εδώ, ουσιαστικά, λέει ξεκάθαρα ότι το τεστ είναι άχρηστο για να εντοπίζει τους αρρώστους. Αν είναι θετικό, δεν είναι σίγουρο ότι ο άλλος έχει Covid. Αν είναι αρνητικό, πάλι δεν είναι σίγουρο ότι δεν έχει Covid.

Ποιο το νόημα να κάνουν, λοιπόν, οι πάντες τεστ; Θα περνάνε και οι πάντες από επιπλέον ελέγχους;

Μοιάζει με κακόγουστο αστείο βγαλμένο από ταινία ιατρικού τρόμου.

Και μετά, έχουμε αυτό...

...το οποίο λέει ότι τα μέρη του κιτ μπορεί να προκαλέσουν μολυσματικές ασθένειες εκτός αν απορρίπτονται με τον κατάλληλο τρόπο – δηλαδή, σε μέρη που είναι ειδικά για απόρριψη πιθανώς μολυσματικών ουσιών. Πού υπάρχουν τέτοια μέρη στην Ελλάδα; Το πιθανότερο είναι πως τα μέρη των κιτ θα καταλήγουν στα σκουπίδια όπως οτιδήποτε άλλο... και θα μολύνουν, ίσως, τα υπόλοιπα απορρίματα... και τι θα γίνει αν, ας πούμε, τα φάνε οι γάτες ή τα πουλιά ή τα ποντίκια;

Σκεφτείτε πόσες δεκάδες χιλιάδες τέτοια τεστ θα πηγαίνουν στα σκουπίδια κάθε μέρα, με αυτά τα μέτρα που έχει πάρει η κυβέρνηση...

Αν δεν πεθάνουμε όλοι από καμιά παράξενη βιολογική μόλυνση, τυχεροί θα είμαστε.

Αλλά τα αποτελέσματα μπορεί να μην είναι άμεσα· μπορεί να φανούν σε βάθος χρόνου.

Και πάμε στο τρίτο και φαρμακερό:

Τι θέλει να πει εδώ ο ποιητής;

Αν καταλαβαίνω καλά, λέει ότι πρέπει να διαβάσεις το αποτέλεσμα της μέτρησης στα 15 λεπτά. Αν έχουν περάσει πάνω από 20 λεπτά, δεν ισχύει πλέον· θεωρείται άκυρο, ή αλλοιωμένο – υποθέτω.

Και ρωτάω τώρα εγώ: Πώς αποδεικνύει κάποιος ότι όντως έκανε αυτό το τεστ;

Αν δεν μπορείς να δεις το αποτέλεσμα (γιατί μετά από 20 λεπτά θεωρείται άκυρο), πώς αποδεικνύεις ότι πραγματικά έκανες το τεστ και βγήκες, ας πούμε, αρνητικός;

Δηλαδή, αν πάω εγώ κάπου και πω «Έκανα το τεστ και είμαι αρνητικός», αυτό σημαίνει ότι είναι αλήθεια κιόλας; Ή, αν θέλω να τους κάνω πλάκα, και πάω και πω ότι είμαι θετικός χωρίς να είμαι;

*

Από τα παραπάνω, νομίζω πως το τεστ είναι για πλάκα, και πιθανώς και επικίνδυνο.

Κάπου διάβασα ότι είναι παράνομο να προτρέπεις τους άλλους να μην υπακούνε τους νόμους. Αναρωτιέμαι αν αυτό μπορεί να ισχύει όταν η κυβέρνηση δεν υπακούει το Σύνταγμα, ή όταν αλλάζει τους νόμους κάθε βδομάδα...

Όπως και νάχει, δεν σας προτρέπω να μην κάνετε το τεστ. Αλλά σκέφτομαι πως, αν αυτός ο λαός δεν αντιδράσει ύστερα από κι αυτή την ανώμαλη σαχλαμάρα που του έχουν επιβάλλει, τότε είναι πραγματικά καταδικασμένος.

 

 

Επίσης . . .

Φανταστική Λεξιπλασία


Κάτι περισσότερο από ένας σχολιασμός για το Imaginary Worlds του Lin Carter

Αυτές τις μέρες διάβαζα το Imaginary Worlds του Lin Carter, το οποίο είναι ένας σχολιασμός για τη φανταστική λογοτεχνία. Ο Lin Carter ήταν ένας αρκετά γνωστός συγγραφέας φαντασίας – καλτ συγγραφέα, θα τον έλεγα – και δεν θα πω τίποτ’ άλλο γι’αυτόν (μη θέλοντας να μιμηθώ τον ίδιο στις παρουσιάσεις του μέσα στο Imaginary Worlds)· για περισσότερα, μπορείτε να τον τσεκάρετε στη Wikipedia. Το 2022 είχα διαβάσει το πρώτο βιβλίο του από τη σειρά με τον Thongor, και ήταν τόσο χάλια που δεν διάβασα τίποτα παραπέρα σε αυτή τη σειρά. Το 2023, όμως, διάβασα μια άλλη σειρά που έχει γράψει, το Gondwane Epic, η οποία ήταν πολύ καλή, και έχει γίνει από τις αγαπημένες μου, και θέλω κάποτε να την ξαναδιαβάσω. (Ναι, ήταν τόσο καλή.)

Τώρα διάβαζα το Imaginary Worlds επειδή πήρα φόρα μετά από το Wizardry and Wild Romance: A Study of Epic Fantasy, του Moorcock, το οποίο διάβασα πρόσφατα (και σχολίασα). Δε θα πω κάτι περισσότερο για το Imaginary Worlds εδώ· απλώς θέλω να σχολιάσω μερικά πράγματα που γράφει ο Lin Carter σε αυτό το βιβλίο σχετικά με τη δημιουργία φανταστικών ονομάτων. Γιατί πιστεύω ότι έχει ενδιαφέρον.

Ορισμένα από αυτά που λέει τα βρίσκω σωστά· ορισμένα τα βρίσκω τελείως βλακείες. Εκείνο που δεν μου αρέσει είναι ότι μοιάζει να είναι λιγάκι απόλυτος στο τι είναι καλό και τι κακό, ενώ, στην πραγματικότητα, η τελική κρίση σε αυτά τα θέματα είναι το προσωπικό γούστο, και δεν είναι λογικό να λες ότι κάποιοι έχουν «μουσικό αφτί» ενώ κάποιοι άλλοι είναι «κουφοί».

Αλλά ας τα πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.

Αναφέρομαι στο Κεφάλαιο 10, A Local Habitation and a Name.

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Μαρτίου (24/3)


Juliet Schreckinger [μαγικορεαλιστική τέχνη] & Fran de Anda [αλχημικοί πίνακες] & 20 «μαγικά» γλυπτά & Thoth [δωρεάν AI βοηθός] & Τεχνητή νοημοσύνη και ψυχή & The Wood Beyond the World [William Morris] & Antonio Rubino [τέχνη] & The Man Who Fell to Earth [ταινία] & Τεχνητό Βόρειο Σέλας [Karl Lemström] & Matej Kollár [φανταστικοσουρεαλιστική τέχνη] & The Battle Rages On [δωρεάν ανθολογία ηρωικής φαντασίας] & Robert McGinnis [τέχνη] & Fontaine’s Golden Wheel Fortune-teller, and Dream Book [δωρεάν] & Turn Off, Tune Out, Drop Dead [γιατί το ίντερνετ έχει γαμηθεί πλέον] & machumaYu [μαγική τέχνη] & Και ακόμα περισσότερα [καταφτάνουν στο LinX]

 

Περί Γραφής: Η Ψυχεδελική Εμπειρία στη Φανταστική Λογοτεχνία


Όταν οι χαρακτήρες βλέπουν «παραισθήσεις»

Στη φανταστική λογοτεχνία, οι χαρακτήρες συχνά έχουν ψυχεδελικές εμπειρίες οι οποίες μπορεί να σχετίζονται με κάτι το απλό, όπως ένα όνειρο, ή μπορεί να προέρχονται από κάτι που τρώει ο χαρακτήρας (όπως ένα είδος μανιταριού ή ένα φυτό) ή κάτι που εισπνέει (κάποιο παραισθησιογόνο αέριο). Οι ψυχεδελικές εμπειρίες, επίσης, μπορεί να προέρχονται και από πιο φανταστικά πράγματα, όπως από διάφορες μαγείες ή ξόρκια, ή από παράξενα όντα, δαίμονες, ή θεούς. Στη φανταστική λογοτεχνία δεν υπάρχουν όρια για το από πού μπορεί να προκληθεί μια ψυχεδελική εμπειρία. Είναι η φύση του είδους τέτοια.

Επιπλέον, στη φανταστική λογοτεχνία η ψυχεδελική εμπειρία μπορεί να είναι κάτι περισσότερο από «απλές παραισθήσεις». Μπορεί να προσφέρει κάποια καθοδήγηση στους χαρακτήρες, ή μπορεί να τους δίνει ακόμα και πρόσβαση σε κρυφή γνώση ή μαγικές δυνάμεις. Μπορεί να είναι μια τελετή εισόδου σε κάποιο μυστήριο, ή μπορεί να είναι ο μόνος τρόπος για να επικοινωνήσεις με μια δύστροπη θεότητα.

Συχνά, όμως, οι ψυχεδελικές εμπειρίες γράφονται ακριβώς όπως οποιαδήποτε άλλη εμπειρία μπορεί να είχαν οι χαρακτήρες μας. Βάζουμε τη μια λέξη μετά την άλλη, χωρισμένες με στίξη εδώ κι εκεί, και προσπαθούμε να περιγράψουμε την ψυχεδελική εμπειρία που βιώνει ο χαρακτήρας. Και ναι μεν αυτό δεν είναι λάθος, φυσικά, αλλά από την άλλη συνήθως δεν σου δίνει την αίσθηση της ψυχεδελικής εμπειρίας. Είναι απλώς ακόμα μια περιγραφή. Το να γράψεις ότι ο τάδε ζαλιζόταν και έβλεπε τα πάντα να γυρίζουν ενώ παράξενες λάμψεις εμφανίζονταν στα μάτια όλων των ζώων δεν είναι το ίδιο με το να δημιουργήσεις μια ψυχεδελική κατάσταση μέσα από το κείμενο.

Αν η ψυχεδελική εμπειρία γράφεται όπως κάθε άλλη εμπειρία που έχουν οι χαρακτήρες της αφήγησής μας, τότε τι το ψυχεδελικό έχει;

[Συνέχισε να διαβάζεις]