Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
29 / 1 / 2023

Αυτό το κείμενο είναι επανάληψη από το παλιό blog· και ακόμα και τότε ήταν επανάληψη από παλιότερο post του ίδιου blog. Αλλά, ναι, εξακολουθεί να είναι επίκαιρο.

 

(Επανάληψη από παλιότερο post. Τα views στο Archive.org έχουν αυξηθεί από τότε – ήταν καλοκαίρι όταν το έγραψα – αλλά όλα τα άλλα ισχύουν ακόμα. Είναι, μάλλον, διαχρονικά. Δε νομίζω ότι στο μέλλον οι μετρήσεις του διαδικτύου θα γίνουν πιο ακριβείς· πιθανώς να γίνουν ακόμα πιο ασαφείς και πλασματικές με την εμπλοκή ολοένα και περισσότερων διαφημιστών, ολοένα και περισσότερων μεγάλων εταιριών, ολοένα και περισσότερων λαμόγιων, και ολοένα και περισσότερων προγραμμάτων ασφαλείας.)

Παρατηρούσα πώς λειτουργούν τα views στο Archive.org και έχω την εντύπωση πως κάτι δεν πάει καλά. Υποτίθεται πως τα views είναι downloads, όχι απλά πόσες φορές έχει ανοίξει η σελίδα. Ακόμα κι έτσι, μόνο εγώ ο ίδιος, για δοκιμαστικούς λόγους, και από διαφορετικά IP και ενώ έχω σβήσει τα cookies, έχω κατεβάσει, πχ, αρκετές φορές τα αρχεία για τις Αυτόματες Γραφές, αλλά έχει μετρήσει μόνο 2 views από τότε που τα έχω ανεβάσει, εδώ και δύο μήνες. Ακόμα κι αν κανένας άλλος δεν τα έχει κατεβάσει, πάλι θα έπρεπε να έχουν πάνω από 2 views.

Και τα views στο Archive.org δεν είναι η πρώτη φορά που έχω προσέξει τα στατιστικά δεδομένα στο διαδίκτυο να έχουν πρόβλημα. Θυμάμαι όταν είχα πρωτοφτιάξει το βασικό μου site. Είχα βάλει Google Analytics, και τότε είχα πολύ λίγες επισκέψεις, οπότε μπορούσα να πειραματιστώ πιο εύκολα με το τι μετράει και τι όχι. Μια από εκείνες τις μέρες, έκανα κάτι μεγάλες αλλαγές στις σελίδες και έμπαινα κάμποσες φορές στο site ενώ έσβηνα και τα cookies. Είχα κατεβάσει τουλάχιστον 20 σελίδες. Την άλλη μέρα πάω να κοιτάξω τα Google Analytics, και βλέπω να έχει μέτρησε 2 επισκέψεις και 3 σελίδες. Αυτό σημαίνει, δηλαδή, ότι μπήκαν 2 άνθρωποι και ότι συνολικά αυτοί οι 2 άνοιξαν 3 σελίδες. Μα… μόνο εγώ είχα ανοίξει καμια 20αριά σελίδες! Τι ακριβώς μετρούσε το Google Analytics;

Πιο πρόσφατα, έβαλα και το Statcounter στο site μου για πλάκα, να δω τι πιάνει. Επειδή τώρα έχω πολλές επισκέψεις, φαίνεται πάνω-κάτω να πιάνει τα ίδια με το Google Analytics – έχουν μικροδιαφορές μόνο. Όταν όμως κοιτάξεις λίγο πιο προσεκτικά, βλέπεις παραδοξότητες. Επειδή ξέρω το ΙΡ μου, μπορούσα να πάω να δω τι ακριβώς έκανα εγώ ο ίδιος στις σελίδες. Πήγα λοιπόν μια μέρα σε μια σελίδα και κλίκαρα κάτι λινκς. Πηγαίνω μετά στο Statcounter και τι βλέπω; Έδειχνε ότι το ΙΡ μου είχε κλικάρει διαφορετικά λινκς! Άλλα αντί άλλων. Πώς έγινε αυτό το θαύμα, δεν μπορώ να καταλάβω…

Τα στατιστικά του διαδικτύου είναι μια τελείως παλαβή υπόθεση. Κανένας δεν ξέρει τι ακριβώς γίνεται. Είναι σαν τις συχνότητες που μπλέκονται μεταξύ τους, ή που παρουσιάζονται πράγματα από το πουθενά. Υπάρχουν οι μετρητές που μετράνε τα πάντα που “τραβάνε” πληροφορίες από το site σου, ακόμα και τα bots. Και υπάρχουν και μετρητές που προσπαθούν να μη μετράνε τα bots αλλά μόνο κανονικούς χρήστες. Στην πρώτη περίπτωση, το χάος είναι τόσο μεγάλο που οι πληροφορίες είναι πολύ μπερδεμένες. Στη δεύτερη περίπτωση, δεν ξέρεις τι μετράνε και τι χάνουν.

Ακόμα και στο Twitter ισχύει. Κοιτάζω, πχ, τις μετρήσεις μέσα από το HootSuite για το ποια λινκς κλικάρονται πόσες φορές, και κοιτάζω και τις μετρήσεις μέσα από το ίδιο το Twitter. Κάποιες φορές είναι ίδιες. Κάποιες άλλες φορές βλέπεις τραγικές διαφορές. Πχ, το ένα σού λέει ότι το λινκ Α κλικαρίστηκε 6 φορές, το άλλο σού λέει ότι δεν κλικαρίστηκε καθόλου! Ή μπορεί το ένα να σού λέει 4 και το άλλο 2. Δεν βγάζεις άκρη.

Τα στατιστικά δεν είναι αξιόπιστα. Εκτός αυτού, είναι και τραγικά εύκολο να τα μπασταρδέψεις.

Σε πολλά blogs στα σχόλια έχουν κουμπάκια για να κάνεις like ή dislike. Αυτά βασίζονται σε cookies. Πηγαίνω κάτω από ένα σχόλιο και πατάω dislike, οπότε ο μετρητής γράφει 1. Σβήνω τα cookies από το browser (πράγμα που κάνω συχνά ούτως ή άλλως) και πατάω πάλι dislike, και τώρα γράφει 2. Επαναλαμβάνω το ίδιο και γράφει τώρα 3. Αν ήμουν λιγάκι επίμονος, μέσα σε μισή ώρα θα μπορούσα να του είχα ρίξει καμια εκατοστή dislike…

Παρομοίως, σβήνοντας cookies και αλλάζοντας ΙΡ, μπορείς να ρίξεις άπειρες επισκέψεις σε ένα site. Και αυτό ίσως πρέπει να το έχουν υπόψη τους όσοι εντυπωσιάζονται από τους μεγάλους αριθμούς για διαφημιστικούς λόγους. Από τότε που το marketing μπήκε δυναμικά στο διαδίκτυο, τα στατιστικά έγιναν ακόμα χειρότερα απ'ό,τι ήταν. Είναι σχεδόν αδύνατον να βγάλεις συμπέρασμα για την πραγματική εικόνα.

Και αναρωτιέμαι πολλές φορές γιατί έχουμε τέτοια μανία να μετράμε αριθμούς που ξέρουμε ότι είναι αναξιόπιστοι και ότι πανεύκολα μπασταρδεύονται με λίγη κακή θέληση. Όλα τα κοινωνικά δίκτυα μοστράρουν αριθμούς από δω κι από κει. Ποιος ο λόγος; Αυτά τα στατιστικά θα έπρεπε να ήταν κρυφά: για να βλέπει μόνο ο ενδιαφερόμενος τι περίπου γίνεται σε μια σελίδα, όσο είναι αυτό δυνατόν. Τώρα, έτσι όπως είναι, τα στατιστικά έχει καταντήσει να είναι για ποζεριά. Για λόγους ίματζ.

Νομίζεις ότι οι 3.500 followers είναι πραγματικοί; Στοίχημα αν ο 1 στους 10 δίνει σημασία στο τι ποστάρεις. Με τις πιθανότητες παίζεις.

Επιπλέον, σκέψου: Τι έχει μεγαλύτερη σημασία; Να γράφει ο μετρητής 500 επισκέψεις, που όμως προέρχονται από τυχαίους χρήστες που δεν δίνουν σημασία; Ή να γράφει 10 επισκέψεις, που είναι χρήστες που τους ενδιαφέρει όντως αυτό που δίνεις;

Δυστυχώς, μετρητής ποιοτικής επίσκεψης δεν έχει ακόμα εφευρεθεί, και μάλλον δεν γίνεται να εφευρεθεί. Επομένως, συνεχίζουμε να παίζουμε με τις πιθανότητες.

 

 

Επίσης . . .

Επιλογές Αυγούστου (18/8)


Barry Windsor-Smith και Robert E. Howard & Xerox Hell (αλλοιώστε εικόνες) & Η εκστατική αλήθεια της τέχνης & Chaoclypse & Mâr-Nâmeh, το Βιβλίο των Οιωνών από τα Φίδια & Γεωλογικός χάρτης του φεγγαριού σαν σουρεαλιστικό όνειρο & Morgan Sorensen & Ένα αστεροσκοπείο μέσα στην έρημο & RIP John Crowley & The Greenwood Faun της Nina Antonia & Αντισταθείτε στους τεχνοκράτες και στους «ειδικούς» & πολλά ακόμα έρχονται στο LinX – σύντομα

 

Βιβλιοκριτική: The Dandelion Dynasty: The Grace of Kings· The Wall of Storms· The Veiled Throne· Speaking Bones, του Ken Liu


Αυτή η σειρά (τετραλογία) μού έκανε αίσθηση από διάφορες απόψεις, γι’αυτό κιόλας αποφάσισα να γράψω βιβλιοκριτική. Έπιασα το πρώτο βιβλίο της, The Grace of Kings, σχεδόν τυχαία, και αμέσως κόλλησα. Συνήθως, όταν διαβάζω σειρές φαντασίας, το πρώτο βιβλίο δεν μου αρέσει και τόσο, αλλά, καθώς προχωράω στα επόμενα, η σειρά μού αρέσει ολοένα και περισσότερο. Εδώ – δυστυχώς – συνέβη το ακριβώς αντίθετο...

Το πρώτο βιβλίο με εντυπωσίασε. Σκέφτηκα: Επιτέλους, ένας σύγχρονος συγγραφέας φαντασίας που μου αρέσει! Διότι, τελευταία, δεν βρίσκω και πολλούς σύγχρονους συγγραφείς που να μου αρέσουν. Το Grace of Kings δεν ακολουθεί την κλισέ πλέον, και εμπορική, χρήση της οπτικής γωνίας τρίτου προσώπου που προσκολλιέται κάθε φορά σε έναν χαρακτήρα (όπως, πχ, γίνεται στο A Song of Ice and Fire). Εδώ η οπτική γωνία τρίτου προσώπου είναι πολύ πιο ανοιχτή· μπορεί να γράφει για οτιδήποτε: από τις σκέψεις τριών χαρακτήρων συγχρόνως, μέχρι το τι συμβαίνει σε μια ολόκληρη πόλη. Μια πολύ ευχάριστη αλλαγή στη βαρεμάρα του ύφους που έχει καταντήσει η διεθνής φανταστική λογοτεχνία. Δεν ξέρω αν έχουν αρχίσει να αλλάζουν νοοτροπία (τώρα που η αγορά του βιβλίου χάνει λεφτά διεθνώς) ή αν απλώς ο συγγραφέας είχε κανένα πολύ γερό βύσμα και το πέρασε αυτό σε μεγάλο εκδότη. Και δεν έχει σημασία.

Αυτό δεν είναι το μόνο καλό στο Grace of Kings, φυσικά. Οι χαρακτήρες είναι έξυπνοι και δραστήριοι, ο διάλογος αρκετά έξυπνος και ρεαλιστικός. Η πλοκή ποτέ δεν παύει να κινείται: συνεχώς γίνονται γεγονότα και γεγονότα και γεγονότα. Περιπέτειες μέσα σε περιπέτειες, ατελείωτες. Η ιστορία ξεκινά με μια «κακιά» αυτοκρατορία και διάφορους επαναστάτες εναντίον της αποδώ κι αποκεί· μοιάζει κλισέ, αλλά δεν είναι, έτσι όπως εξελίσσεται. Και ακόμα και οι «κακοί» χαρακτήρες είναι ενδιαφέροντες: κάποιοι τρομαχτικοί, κάποιοι με τη δική τους φιλοσοφία. Ενώ οι «καλοί» είναι ή έξυπνοι ή γενναίοι – μια πολύ ωραία ανάμειξη νοοτροπιών.

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Αυγούστου (5/8)


Sibylle Ruppert (βιομηχανικός, σκοτεινός σουρεαλισμός) 10 ταινίες (από την ανατολική Γερμανία) TikTok Farlands (ένας κρυφός κόσμος) Η Google θα κάνει τα smart phones σας ακόμα πιο περιοριστικά (απαγορεύοντας στον οποιονδήποτε να τρέξει δικό του app) Οι Ευρωπαίοι ψηφίζουν (για τις εικόνες στα νέα χαρτονομίσματα) Trompe-L’œil (ένας κρυμμένος κόσμος σκέλεθρων) Solarpunk (μουσική) Η Shell κερδίζει (από τον πόλεμο) Ένας ερημίτης (στις κατακόμβες του Παρισιού) Καρλ Γιουνγκ και συγχρονικότητα (ο μυστικισμός των συμπτώσεων) Ο νεοναζισμός στις ΗΠΑ (βίντεο) Maxfield Parrish (μαγευτική τέχνη) Περίπλοκοι χαρακτήρες (σε Howard, Grell, Wolfe, Dostoevsky) Ars Notoria (και η Άμεση Γνώση) LinX (έρχονται πολλά ακόμα)