Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
29 / 1 / 2023

Αυτό το κείμενο είναι επανάληψη από το παλιό blog· και ακόμα και τότε ήταν επανάληψη από παλιότερο post του ίδιου blog. Αλλά, ναι, εξακολουθεί να είναι επίκαιρο.

 

(Επανάληψη από παλιότερο post. Τα views στο Archive.org έχουν αυξηθεί από τότε – ήταν καλοκαίρι όταν το έγραψα – αλλά όλα τα άλλα ισχύουν ακόμα. Είναι, μάλλον, διαχρονικά. Δε νομίζω ότι στο μέλλον οι μετρήσεις του διαδικτύου θα γίνουν πιο ακριβείς· πιθανώς να γίνουν ακόμα πιο ασαφείς και πλασματικές με την εμπλοκή ολοένα και περισσότερων διαφημιστών, ολοένα και περισσότερων μεγάλων εταιριών, ολοένα και περισσότερων λαμόγιων, και ολοένα και περισσότερων προγραμμάτων ασφαλείας.)

Παρατηρούσα πώς λειτουργούν τα views στο Archive.org και έχω την εντύπωση πως κάτι δεν πάει καλά. Υποτίθεται πως τα views είναι downloads, όχι απλά πόσες φορές έχει ανοίξει η σελίδα. Ακόμα κι έτσι, μόνο εγώ ο ίδιος, για δοκιμαστικούς λόγους, και από διαφορετικά IP και ενώ έχω σβήσει τα cookies, έχω κατεβάσει, πχ, αρκετές φορές τα αρχεία για τις Αυτόματες Γραφές, αλλά έχει μετρήσει μόνο 2 views από τότε που τα έχω ανεβάσει, εδώ και δύο μήνες. Ακόμα κι αν κανένας άλλος δεν τα έχει κατεβάσει, πάλι θα έπρεπε να έχουν πάνω από 2 views.

Και τα views στο Archive.org δεν είναι η πρώτη φορά που έχω προσέξει τα στατιστικά δεδομένα στο διαδίκτυο να έχουν πρόβλημα. Θυμάμαι όταν είχα πρωτοφτιάξει το βασικό μου site. Είχα βάλει Google Analytics, και τότε είχα πολύ λίγες επισκέψεις, οπότε μπορούσα να πειραματιστώ πιο εύκολα με το τι μετράει και τι όχι. Μια από εκείνες τις μέρες, έκανα κάτι μεγάλες αλλαγές στις σελίδες και έμπαινα κάμποσες φορές στο site ενώ έσβηνα και τα cookies. Είχα κατεβάσει τουλάχιστον 20 σελίδες. Την άλλη μέρα πάω να κοιτάξω τα Google Analytics, και βλέπω να έχει μέτρησε 2 επισκέψεις και 3 σελίδες. Αυτό σημαίνει, δηλαδή, ότι μπήκαν 2 άνθρωποι και ότι συνολικά αυτοί οι 2 άνοιξαν 3 σελίδες. Μα… μόνο εγώ είχα ανοίξει καμια 20αριά σελίδες! Τι ακριβώς μετρούσε το Google Analytics;

Πιο πρόσφατα, έβαλα και το Statcounter στο site μου για πλάκα, να δω τι πιάνει. Επειδή τώρα έχω πολλές επισκέψεις, φαίνεται πάνω-κάτω να πιάνει τα ίδια με το Google Analytics – έχουν μικροδιαφορές μόνο. Όταν όμως κοιτάξεις λίγο πιο προσεκτικά, βλέπεις παραδοξότητες. Επειδή ξέρω το ΙΡ μου, μπορούσα να πάω να δω τι ακριβώς έκανα εγώ ο ίδιος στις σελίδες. Πήγα λοιπόν μια μέρα σε μια σελίδα και κλίκαρα κάτι λινκς. Πηγαίνω μετά στο Statcounter και τι βλέπω; Έδειχνε ότι το ΙΡ μου είχε κλικάρει διαφορετικά λινκς! Άλλα αντί άλλων. Πώς έγινε αυτό το θαύμα, δεν μπορώ να καταλάβω…

Τα στατιστικά του διαδικτύου είναι μια τελείως παλαβή υπόθεση. Κανένας δεν ξέρει τι ακριβώς γίνεται. Είναι σαν τις συχνότητες που μπλέκονται μεταξύ τους, ή που παρουσιάζονται πράγματα από το πουθενά. Υπάρχουν οι μετρητές που μετράνε τα πάντα που “τραβάνε” πληροφορίες από το site σου, ακόμα και τα bots. Και υπάρχουν και μετρητές που προσπαθούν να μη μετράνε τα bots αλλά μόνο κανονικούς χρήστες. Στην πρώτη περίπτωση, το χάος είναι τόσο μεγάλο που οι πληροφορίες είναι πολύ μπερδεμένες. Στη δεύτερη περίπτωση, δεν ξέρεις τι μετράνε και τι χάνουν.

Ακόμα και στο Twitter ισχύει. Κοιτάζω, πχ, τις μετρήσεις μέσα από το HootSuite για το ποια λινκς κλικάρονται πόσες φορές, και κοιτάζω και τις μετρήσεις μέσα από το ίδιο το Twitter. Κάποιες φορές είναι ίδιες. Κάποιες άλλες φορές βλέπεις τραγικές διαφορές. Πχ, το ένα σού λέει ότι το λινκ Α κλικαρίστηκε 6 φορές, το άλλο σού λέει ότι δεν κλικαρίστηκε καθόλου! Ή μπορεί το ένα να σού λέει 4 και το άλλο 2. Δεν βγάζεις άκρη.

Τα στατιστικά δεν είναι αξιόπιστα. Εκτός αυτού, είναι και τραγικά εύκολο να τα μπασταρδέψεις.

Σε πολλά blogs στα σχόλια έχουν κουμπάκια για να κάνεις like ή dislike. Αυτά βασίζονται σε cookies. Πηγαίνω κάτω από ένα σχόλιο και πατάω dislike, οπότε ο μετρητής γράφει 1. Σβήνω τα cookies από το browser (πράγμα που κάνω συχνά ούτως ή άλλως) και πατάω πάλι dislike, και τώρα γράφει 2. Επαναλαμβάνω το ίδιο και γράφει τώρα 3. Αν ήμουν λιγάκι επίμονος, μέσα σε μισή ώρα θα μπορούσα να του είχα ρίξει καμια εκατοστή dislike…

Παρομοίως, σβήνοντας cookies και αλλάζοντας ΙΡ, μπορείς να ρίξεις άπειρες επισκέψεις σε ένα site. Και αυτό ίσως πρέπει να το έχουν υπόψη τους όσοι εντυπωσιάζονται από τους μεγάλους αριθμούς για διαφημιστικούς λόγους. Από τότε που το marketing μπήκε δυναμικά στο διαδίκτυο, τα στατιστικά έγιναν ακόμα χειρότερα απ'ό,τι ήταν. Είναι σχεδόν αδύνατον να βγάλεις συμπέρασμα για την πραγματική εικόνα.

Και αναρωτιέμαι πολλές φορές γιατί έχουμε τέτοια μανία να μετράμε αριθμούς που ξέρουμε ότι είναι αναξιόπιστοι και ότι πανεύκολα μπασταρδεύονται με λίγη κακή θέληση. Όλα τα κοινωνικά δίκτυα μοστράρουν αριθμούς από δω κι από κει. Ποιος ο λόγος; Αυτά τα στατιστικά θα έπρεπε να ήταν κρυφά: για να βλέπει μόνο ο ενδιαφερόμενος τι περίπου γίνεται σε μια σελίδα, όσο είναι αυτό δυνατόν. Τώρα, έτσι όπως είναι, τα στατιστικά έχει καταντήσει να είναι για ποζεριά. Για λόγους ίματζ.

Νομίζεις ότι οι 3.500 followers είναι πραγματικοί; Στοίχημα αν ο 1 στους 10 δίνει σημασία στο τι ποστάρεις. Με τις πιθανότητες παίζεις.

Επιπλέον, σκέψου: Τι έχει μεγαλύτερη σημασία; Να γράφει ο μετρητής 500 επισκέψεις, που όμως προέρχονται από τυχαίους χρήστες που δεν δίνουν σημασία; Ή να γράφει 10 επισκέψεις, που είναι χρήστες που τους ενδιαφέρει όντως αυτό που δίνεις;

Δυστυχώς, μετρητής ποιοτικής επίσκεψης δεν έχει ακόμα εφευρεθεί, και μάλλον δεν γίνεται να εφευρεθεί. Επομένως, συνεχίζουμε να παίζουμε με τις πιθανότητες.

 

 

Επίσης . . .

Επιλογές Ιουνίου (15/6)


HWdetails, πρόγραμμα που δείχνει τα χαρακτηριστικά του PC — Συνέντευξη με τον John Coulthart (τέχνη) — The Necromancers του Robert Hugh Benson (δωρεάν βιβλίο) — William Brodie, Robert Louis Stevenson, Dr. Jekyll and Mr. Hyde — Συμβουλές από τον Μεσαίωνα — Helmut Wenske (τέχνη ) — Τι σχήμα έχει πραγματικά η Γη; — Karl Edward Wagner (μέρος δεύτερο: πέρα από τον Kane) — Από ψυχεδελική εμπειρία σε μαθηματικό πρόβλημα — John Blanche (τέχνη, Warhammer) — Ένα ντοκιμαντέρ για την «επιδημία» των κατά συρροήν δολοφόνων στις ΗΠΑ (1950-1999) — Πολλά ακόμα ρέουν στο LinX...

 

Επιλογές Ιουνίου (10/6)


Michelle Avery Konczyk (τέχνη) & Έργα τέχνης με μάσκες & Book of the Three Dragons & Τα ζωόφυτα του Μεσαίωνα & Μυστηριακά δάση (φωτογραφίες) & Φανταστική λογοτεχνία το 1928-29 (όχι μία από τα ίδια) & Kane, του Karl Edward Wagner (acid gothic!) & Marilyn Monroe (σε φανταστικές και εξωτικές περιπέτειες!) & Οι «δουλέμποροι της τρίτης χιλιετίας» στον Ιταλικό Νότο («έκαψαν ζωντανούς εργάτες γιατί δεν είχαν χρήματα να πληρώσουν τα μεταφορικά τους») & το PDP-1 (ιστορικό κομπιούτερ από το 1959) & Πώς να Σκοτώνεις: Ένας Οδηγός για Αστικούς Δολοφόνους (1973-1984) & Σπίτια και χωριά που εμφανίζονται και εξαφανίζονται & Ένας σχολιασμός του είδους New Weird & Η κατάρρευση του φουτουρισμού & Ακόμα περισσότερο έρχονται στο LinX!

 

Τι Είναι, Τελικά, Φανταστική Λογοτεχνία;


Νοείται φανταστική λογοτεχνία χωρίς το υπερβατικό στοιχείο;

Τι είναι εκείνο που κάνει τη φανταστική λογοτεχνία φανταστική; Έχετε ποτέ αναρωτηθεί; Είναι απλώς το να είναι μια αφήγηση ευφάνταστη; Είναι το να περιλαμβάνει υπερφυσικά στοιχεία; Είναι το να διαδραματίζεται σε άλλους κόσμους (και μόνο αυτό, ίσως); Είναι το να έχει ορκ και ξωτικά; Είναι το να έχει μάγους και δράκους; Είναι το να έχει ανθρώπους με εξωφρενικές δυνάμεις (κάποιου είδους);

Πρέπει να έχει κάτι από τα παραπάνω, ή και τίποτα;

Τελευταία, λοιπόν, διαβάζω την Dandelion Dynasty, την τετραλογία του Ken Liu (τίτλοι: The Grace of Kings· The Wall of Storms· The Veiled Throne· Speaking Bones). Είμαι τώρα στο τελευταίο βιβλίο, και με έχει ήδη κάνει να σκεφτώ κάποια πράγματα που μάλλον περισσότερο σε γενικό άρθρο ταιριάζουν παρά σε βιβλιοκριτική. Θα κάνω και βιβλιοκριτική όταν τελειώσω την τετραλογία· αλλά αυτό το άρθρο δεν θα χωρά εκεί σε καμία περίπτωση. Στέκεται από μόνο του.

Περιληπτικά, για την Dandelion Dynasty, θα πω ότι τα δύο πρώτα βιβλία μού άρεσαν πολύ (όπως έχω ήδη γράψει στα αναγνώσματά μου του 2025), αλλά από το τρίτο άρχισε να με απογοητεύει σφοδρά. Και συνεχίζει έτσι στο τέταρτο. Με το ζόρι το διαβάζω, απλά και μόνο γιατί έχω μια περιέργεια να δω πώς θα τελειώσει αλλά και για να μην πω ότι το άφησα στη μέση. Κρίμα που έχασε τον δυναμισμό του...

Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα τούτου του άρθρου.

[Συνέχισε να διαβάζεις]