Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
9 / 3 / 2020

Στο προηγούμενο post είχα υποσχεθεί πως θα σας πω πώς να εξάγετε οποιονδήποτε τυχαίο αριθμό χρησιμοποιώντας ζάρια. Και αυτό θα κάνω τώρα. (Έτσι, επειδή είναι καλύτερα να ρίχνεις ζάρια απ’το να αφήνεις τα media να σου τρώνε συνέχεια τον εγκέφαλο για τον κορονο(α)ιό.)

Κατά πρώτον, πρέπει να έχεις υπόψη σου τα πολυεδρικά ζάρια. Αν όχι, τότε ρίξε μια ματιά εδώ για να μάθεις τι είναι.

Μπορείς, βέβαια, να εξάγεις οποιονδήποτε τυχαίο αριθμό και με απλά εξάπλευρα ζάρια (θα καταλάβεις γιατί) αλλά τα πολυεδρικά βοηθάνε – πολύ.

Η πιο απλή περίπτωση είναι η εξής: Θέλεις μια κλίμακα που δεν υπάρχει σε κανένα γνωστό ζάρι. Πχ, από το 1 έως το 9. Τι κάνεις; Ρίχνεις ένα δεκάπλευρο ζάρι κι αν φέρει 10 το ξαναρίχνεις. Παρομοίως, αν θέλεις έναν αριθμό από το 1 έως το 17, ρίχνεις ένα εικοσάπλευρο ζάρι κι αν φέρει 18+ το ξαναρίχνεις.

Μα, αυτό είναι «σωστό» ως μέθοδος; Απόλυτα σωστό είναι, γιατί ο κάθε αριθμός έχει τις ίδιες πιθανότητες να προκύψει, ασχέτως αν ξαναρίχνεις για να βγάλεις έξω τους άχρηστους αριθμούς.

Υπάρχουν, όμως, και πιο πολύπλοκες περιπτώσεις. Ας πούμε ότι θέλεις αριθμό από το 1 ώς το 40. Τι κάνεις; Το 40 είναι πολλαπλάσιο του 20. Άρα θες δύο φορές ένα εικοσάπλευρο ζάρι, έτσι; Αν όμως ρίξεις δυο εικοσάπλευρα ζάρια και τα προσθέσεις, εκτός του ότι δεν θα πάρεις ποτέ αριθμό 1, δεν είναι ίσες οι πιθανότητες να έρθουν όλοι οι αριθμοί. Οι αριθμοί γύρω από το 10 έχουν τρομερά μεγαλύτερες πιθανότητες να προκύψουν σε σχέση με αυτούς στα άκρα, γύρω από το 2 και το 40.

Μπορείς, όμως, να κάνεις το εξής: Ρίχνεις μαζί ένα εξάπλευρο ζάρι και ένα εικοσάπλευρο. Αν το εξάπλευρο φέρει από 1 έως 3, τότε ισχύει το αποτέλεσμα του εικοσάπλευρου. Αν το εξάπλευρο φέρει από 4 έως 6, ισχύει το αποτέλεσμα του εικοσάπλευρου συν 20. Έτσι, δημιουργείς τυχαίο αριθμό από 1 έως 40, και οι πιθανότητες είναι ίδιες να προκύψει ο κάθε αριθμός. Γιατί; Επειδή, σύμφωνα με τους νόμους των πιθανοτήτων, για να προκύψει ο κάθε αριθμός χρειάζεσαι ένα στα δύο (1/2) και ένα στα είκοσι (1/20). Όταν έχουμε «και» σημαίνει πολλαπλασιασμός των πιθανοτήτων, άρα: 1/2 * 1/20 = 1/40. Ο κάθε αριθμός έχει πιθανότητα ένα στα σαράντα να προκύψει – όπως πρέπει.

Παρομοίως μπορείς να εξάγεις και πιο δύσκολες περιπτώσεις αριθμών. Πχ, από 1 έως 36. Χρειάζεσαι ένα δωδεκάπλευρο ζάρι και ένα εξάπλευρο. Αν το εξάπλευρο φέρει 1-2, τότε ισχύει το αποτέλεσμα του δωδεκάπλευρου. Αν φέρει 3-4, τότε δωδεκάπλευρο + 12. Αν φέρει 5-6, τότε δωδεκάπλευρο + 14.

Δηλαδή, σε όλες τις περιπτώσεις χρειάζεσαι ένα ζάρι που σου δίνει τον απλό αριθμό και ένα ζάρι-μπαλαντέρ που σου δίνει τα πολλαπλάσια.

Δες ένα ακόμα πιο πολύπλοκο παράδειγμα (που δεν είναι και τόσο πολύπλοκο αν καταλάβεις την όλη λογική που περιγράφω). Ας πούμε ότι θες να πάρεις αριθμό από 1 έως 36 χρησιμοποιώντας μόνο εξάπλευρα ζάρια. Το ένα ζάρι είναι ο κανονικός αριθμός, το άλλο ο μπαλαντέρ. Κι ακολουθείς τον εξής πίνακα (αριστερή στήλη το αποτέλεσμα του μπαλαντέρ, δεξιά ο αριθμός που προσθέτεις στο κανονικό ζάρι – πάντα πολλαπλάσιος του 6).

1 => 0
2 => +6
3 => +12
4 => +18
5 => +24
6 => +30

Με αυτό τον τρόπο δημιουργείς τυχαίο αριθμό από 1 έως 36 χρησιμοποιώντας μόνο εξάπλευρα ζάρια. Η πιθανότητα να έρθει ο κάθε αριθμός είναι 1 στα 36, γιατί: 1/6 * 1/6 = 1/36.

Και τι γίνεται αν θέλουμε, πχ, αριθμό από το 1 έως το 43; Μπορείς αυτόν να τον εξάγεις έτσι;

Ορισμένες φορές ωφελεί να είσαι πιο απλός. Ρίχνεις ένα εκατοστάπλευρο ζάρι και το διαιρείς δια δύο (στρογγυλοποίηση πάντα προς τα πάνω), παίρνοντας έτσι αριθμό από 1 έως 50. Αν έρθει πάνω από 43, απλά ξαναρίχνεις.

Το πώς φτιάχνεις εκατοστάπλευρο ζάρι είναι αρκετά γνωστό (μπορείς να το βρεις εύκολα και στο Διαδίκτυο) αλλά για όσους δεν ξέρουν: Ρίχνεις δύο δεκάπλευρα ζάρια, θεωρώντας πως το ένα είναι οι δεκάδες και το άλλο οι μονάδες. Οπότε αν το ένα δείξει 3 και το άλλο 8, έχεις αποτέλεσμα 38. Αν και τα δύο δείξουν 0 (10), έχεις αποτέλεσμα 100.

Πώς, όμως, μπορείς να εξάγεις τεράστιους τυχαίους αριθμούς; Πχ, από το 1 ώς το 1345;

Κατά πρώτον, μπορείς να φτιάξεις ζάρι με χίλιες πλευρές όπως και με εκατό πλευρές. Ρίχνεις 3 δεκάπλευρα ζάρια απλώς. Επομένως, έχεις αριθμό από 1 έως 1000, εύκολα. Για να πας μέχρι το 2000, χρειάζεσαι ένα ζάρι-μπαλαντέρ. Αν αυτό το ζάρι φέρει, πχ, μονά, έχεις +0· αν φέρεις ζυγά, έχεις +1000. Ρίχνεις έτσι ένα ζάρι με 2000 πλευρές, κι αν φέρεις πάνω από 1345, ξαναρίχνεις.

Με αυτή τη μέθοδο μπορείς να πάρεις οποιονδήποτε τυχαίο αριθμό χρησιμοποιώντας απλά, πολυεδρικά ζάρια.

 

 

Επίσης . . .

Φανταστική Λεξιπλασία


Κάτι περισσότερο από ένας σχολιασμός για το Imaginary Worlds του Lin Carter

Αυτές τις μέρες διάβαζα το Imaginary Worlds του Lin Carter, το οποίο είναι ένας σχολιασμός για τη φανταστική λογοτεχνία. Ο Lin Carter ήταν ένας αρκετά γνωστός συγγραφέας φαντασίας – καλτ συγγραφέα, θα τον έλεγα – και δεν θα πω τίποτ’ άλλο γι’αυτόν (μη θέλοντας να μιμηθώ τον ίδιο στις παρουσιάσεις του μέσα στο Imaginary Worlds)· για περισσότερα, μπορείτε να τον τσεκάρετε στη Wikipedia. Το 2022 είχα διαβάσει το πρώτο βιβλίο του από τη σειρά με τον Thongor, και ήταν τόσο χάλια που δεν διάβασα τίποτα παραπέρα σε αυτή τη σειρά. Το 2023, όμως, διάβασα μια άλλη σειρά που έχει γράψει, το Gondwane Epic, η οποία ήταν πολύ καλή, και έχει γίνει από τις αγαπημένες μου, και θέλω κάποτε να την ξαναδιαβάσω. (Ναι, ήταν τόσο καλή.)

Τώρα διάβαζα το Imaginary Worlds επειδή πήρα φόρα μετά από το Wizardry and Wild Romance: A Study of Epic Fantasy, του Moorcock, το οποίο διάβασα πρόσφατα (και σχολίασα). Δε θα πω κάτι περισσότερο για το Imaginary Worlds εδώ· απλώς θέλω να σχολιάσω μερικά πράγματα που γράφει ο Lin Carter σε αυτό το βιβλίο σχετικά με τη δημιουργία φανταστικών ονομάτων. Γιατί πιστεύω ότι έχει ενδιαφέρον.

Ορισμένα από αυτά που λέει τα βρίσκω σωστά· ορισμένα τα βρίσκω τελείως βλακείες. Εκείνο που δεν μου αρέσει είναι ότι μοιάζει να είναι λιγάκι απόλυτος στο τι είναι καλό και τι κακό, ενώ, στην πραγματικότητα, η τελική κρίση σε αυτά τα θέματα είναι το προσωπικό γούστο, και δεν είναι λογικό να λες ότι κάποιοι έχουν «μουσικό αφτί» ενώ κάποιοι άλλοι είναι «κουφοί».

Αλλά ας τα πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.

Αναφέρομαι στο Κεφάλαιο 10, A Local Habitation and a Name.

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Μαρτίου (24/3)


Juliet Schreckinger [μαγικορεαλιστική τέχνη] & Fran de Anda [αλχημικοί πίνακες] & 20 «μαγικά» γλυπτά & Thoth [δωρεάν AI βοηθός] & Τεχνητή νοημοσύνη και ψυχή & The Wood Beyond the World [William Morris] & Antonio Rubino [τέχνη] & The Man Who Fell to Earth [ταινία] & Τεχνητό Βόρειο Σέλας [Karl Lemström] & Matej Kollár [φανταστικοσουρεαλιστική τέχνη] & The Battle Rages On [δωρεάν ανθολογία ηρωικής φαντασίας] & Robert McGinnis [τέχνη] & Fontaine’s Golden Wheel Fortune-teller, and Dream Book [δωρεάν] & Turn Off, Tune Out, Drop Dead [γιατί το ίντερνετ έχει γαμηθεί πλέον] & machumaYu [μαγική τέχνη] & Και ακόμα περισσότερα [καταφτάνουν στο LinX]

 

Περί Γραφής: Η Ψυχεδελική Εμπειρία στη Φανταστική Λογοτεχνία


Όταν οι χαρακτήρες βλέπουν «παραισθήσεις»

Στη φανταστική λογοτεχνία, οι χαρακτήρες συχνά έχουν ψυχεδελικές εμπειρίες οι οποίες μπορεί να σχετίζονται με κάτι το απλό, όπως ένα όνειρο, ή μπορεί να προέρχονται από κάτι που τρώει ο χαρακτήρας (όπως ένα είδος μανιταριού ή ένα φυτό) ή κάτι που εισπνέει (κάποιο παραισθησιογόνο αέριο). Οι ψυχεδελικές εμπειρίες, επίσης, μπορεί να προέρχονται και από πιο φανταστικά πράγματα, όπως από διάφορες μαγείες ή ξόρκια, ή από παράξενα όντα, δαίμονες, ή θεούς. Στη φανταστική λογοτεχνία δεν υπάρχουν όρια για το από πού μπορεί να προκληθεί μια ψυχεδελική εμπειρία. Είναι η φύση του είδους τέτοια.

Επιπλέον, στη φανταστική λογοτεχνία η ψυχεδελική εμπειρία μπορεί να είναι κάτι περισσότερο από «απλές παραισθήσεις». Μπορεί να προσφέρει κάποια καθοδήγηση στους χαρακτήρες, ή μπορεί να τους δίνει ακόμα και πρόσβαση σε κρυφή γνώση ή μαγικές δυνάμεις. Μπορεί να είναι μια τελετή εισόδου σε κάποιο μυστήριο, ή μπορεί να είναι ο μόνος τρόπος για να επικοινωνήσεις με μια δύστροπη θεότητα.

Συχνά, όμως, οι ψυχεδελικές εμπειρίες γράφονται ακριβώς όπως οποιαδήποτε άλλη εμπειρία μπορεί να είχαν οι χαρακτήρες μας. Βάζουμε τη μια λέξη μετά την άλλη, χωρισμένες με στίξη εδώ κι εκεί, και προσπαθούμε να περιγράψουμε την ψυχεδελική εμπειρία που βιώνει ο χαρακτήρας. Και ναι μεν αυτό δεν είναι λάθος, φυσικά, αλλά από την άλλη συνήθως δεν σου δίνει την αίσθηση της ψυχεδελικής εμπειρίας. Είναι απλώς ακόμα μια περιγραφή. Το να γράψεις ότι ο τάδε ζαλιζόταν και έβλεπε τα πάντα να γυρίζουν ενώ παράξενες λάμψεις εμφανίζονταν στα μάτια όλων των ζώων δεν είναι το ίδιο με το να δημιουργήσεις μια ψυχεδελική κατάσταση μέσα από το κείμενο.

Αν η ψυχεδελική εμπειρία γράφεται όπως κάθε άλλη εμπειρία που έχουν οι χαρακτήρες της αφήγησής μας, τότε τι το ψυχεδελικό έχει;

[Συνέχισε να διαβάζεις]