Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
2 / 2023

Αντιεγωκεντρισμός

Η κουλτούρα μας συνεχώς ωθεί τους συγγραφείς να αγχώνονται και να καταπιέζονται (εντάξει, όχι μόνο αυτούς, αλλά γι’αυτούς θέλω να πω τώρα): κάτσε και παρακολούθα τι θα πει ο ένας ή ο άλλος για εσένα, κάτσε και μέτρα αστεράκια, μέτρα δολάρια ή ευρώ, μέτρα «δημοτικότητα», μέτρα «hits», βλέπε ποιος σε έχει διαβάσει, βλέπε που «εμφανίζεται» το βιβλίο σου, βλέπε ποιος «σημαντικός» σού δίνει σημασία, δώσε βάση τι λένε αυτοί γύρω σου, δώσε βάση στο «κοινό», κάνε σύγκριση των δικών σου γραπτών με αυτών ενός άλλου, διάβασε για να σε διαβάσουν... μια ατέρμονη λίστα από, κατά βάση, ανουσιότητες.

Γιατί; Επειδή η κοινωνία μας θέλει να μπλέκει τους πάντες σε ανταγωνιστικά παιχνίδια (ένα εκ των οποίων είναι και οι «κοινωνικοί» συγγραφείς). Πρέπει πάντα να επιδιώκεις κάτι παραπάνω, να συγκρίνεσαι με κάτι ή με κάποιον – για να βελτιώνεσαι, [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (166)

Μυστήριος πόντικας.

Ο γέρο-Willow

Είδα την καινούργια τηλεοπτική σειρά Willow κυρίως επειδή ήμουν περίεργος να δω τι έχουν κάνει, αφού φαίνεται να είναι «της μοδός» τελευταία να αναμασάνε όλο τα περασμένα.

Αυτή η σειρά είναι βασισμένη στην παλιά (κλασική, σύμφωνα με κάποιους) ταινία φαντασίας Willow την οποία έχω να δω πολύ καιρό. Και νομίζω ότι την είχα δει μια, δυο φορές όταν ήμουν μικρός. Σκέφτομαι, όμως, να την ξαναδώ τώρα, γιατί η σειρά είναι, ουσιαστικά, συνέχεια της ταινίας.

Από την ταινία θυμάμαι μόνο κάποια πολύ βασικά πράγματα, όπως τον νάνο Willow, εκείνη τη μάγισσα-βασίλισσα που μοιάζει με σκοτεινή καλόγρια του διαβόλου, και ότι η ταινία δεν παίρνει τον εαυτό της και πολύ σοβαρά, ότι έχει μια γενικά καραγκιόζικη διάθεση παρότι υποτίθεται πως συμβαίνουν σοβαρά, επικά γεγονότα που τραντάζουν συθέμελα τον κόσμο.


(Διπλή [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (165)

Ξωτικό εθεάθη....

Σκιές στις οθόνες

Έμαθα ότι το Amber του Zelazny σχεδιάζεται σύντομα να γίνει τηλεοπτική σειρά. Αυτά είναι αρκετά σημαντικά νέα για εμένα, καθώς το Amber είναι μία από τις πιο αγαπημένες μου ιστορίες φαντασίας. Ίσως, μάλιστα, να είναι η πιο αγαπημένη μου ιστορία γενικά. Πρόσφατα την είχα ξαναδιαβάσει και σκέφτομαι να την ξαναδιαβάσω και στο μέλλον – πιθανώς παραπάνω από μία φορά. Μου φαίνεται ότι κάθε φορά που τη διαβάζω γίνεται καλύτερη. Και μερικές φορές, όταν διαβάζω άλλα βιβλία που με κάνουν να βαριέμαι, πιάνω τον εαυτό μου να σκέφτεται: Τι κάθεσαι και διαβάζεις αυτές τις μαλακίες; Δεν πιάνουμε να διαβάσουμε το Amber ξανά;

Ναι, τόσο πολύ μού αρέσει το Amber.

Και ένα έχω να πω για τη σειρά που ετοιμάζουν: ή θα είναι καταπληκτική – από εκείνα τα μνημειώδη πράγματα – ή θα είναι μάπα τελείως. Μέση δεν υπάρχει εδώ.

Ελπίζω [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (164)

Φιλικοί δράκοι.

Ο δαίμων των λαθών

Το 2018 είχα διαβάσει το πρώτο βιβλίο της σειράς Raven του Richard Kirk. Τα άλλα δεν είχα καταφέρει να τα βρω. Για κάποιο μυστηριώδη λόγο, αυτά τα βιβλία είναι δυσεύρετα ακόμα και στη σημερινή εποχή του διαδικτύου.

Τώρα βρήκα, επιτέλους, το δεύτερο και το διαβάζω.

Όμως εδώ δεν θα κάνω σχολιασμό για το ίδιο το βιβλίο, αλλά για τη συγκεκριμένη έκδοση που έχω:

Είναι γεμάτη τυπογραφικά λάθη.

Ξεπετάγονται σαν στρεβλοί δαίμονες (α λα Κόντογλου) μέσα από τις παραγράφους!

Αλλά ένα συγκεκριμένο τυπογραφικό λάθος είναι ο άρχοντας των τυπογραφικών λαθών εκεί μέσα, και ίσως ο Άρχοντας των Τυπογραφικών Λαθών γενικά!

Ιδού, περίεργοι αναγνώστες:

Προφανώς, θέλει να γράψει though αλλά γραφεί thoguth.

Και αναρωτιέσαι τώρα εσύ: Τι είναι αυτό το thoguth, γαμώτο; Δαίμονας από τη μυθολογία Κθούλου; Κάτι [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (163)

Άγριες πόρτες.

Ηθικές ανηθικότητες

Έτυχε να διαβάσω αυτό το άρθρο και διαπίστωσα, γι’ακόμα μια φορά, πόσο με εκπλήσσουν κάποιες νοοτροπίες και ιδέες που κυκλοφορούν τελευταία.

Μια διευκρίνιση, όμως, πρώτα: Δεν βάζω το παραπάνω link για να στοχοποιήσω το άρθρο ή την αρθρογράφο. Αν μη τι άλλο, πηγαίνω συχνά σ’αυτό τον ιστότοπο και βρίσκω πράγματα που πιστεύω ότι έχουν ενδιαφέρον, και αρκετά τα έχω συμπεριλάβει κατά καιρούς και στις Επιλογές μου. Απλώς αναφέρω το συγκεκριμένο άρθρο γιατί μου έδωσε αφορμή να (ξανα)σκεφτώ αυτό το θέμα. Έχω δει πολλές τέτοιες νοοτροπίες, και στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, από την «αντιδραστική» παράταξη, η οποία είναι αντιδραστική, εκτός των άλλων, και ως προς την «αριστερή κυριαρχία» που υπάρχει τελευταία στον κόσμο και στο ότι μας έχουν πνίξει οι «πούστηδες» (και καλά).

Εγώ αμφιβάλλω ότι κάποια από αυτά έχουν στέρεα [...]

Εγκαταλειμμένα υποδήματα μέσα στις μεγαλουπόλεις

Δυστυχώς, τον τελευταίο καιρό δεν ξέρω τι να γράψω στα Σκιώδη Παραλειπόμενα, οπότε σήμερα θα έχουμε ακόμα μία επανάληψη από το παλιό blog για ένα αστικό μυστήριο (;) που έχει πλάκα.

*

Στις πόλεις συναντάς πεταμένα υποδήματα σε διάφορα απίθανα μέρη, και είναι δύσκολο να υποθέσει κανείς πώς βρέθηκαν εκεί. Είναι ολόκληρο μυστήριο το θέμα. Σοβαρά.

Δεν το λέω μόνο εγώ· είναι αρκετά γνωστό.

Είναι να απορείς γιατί κάποιος έβγαλε τα υποδήματά του (από μπότες μέχρι γοβάκια) και τα πέταξε σε κάποιο τυχαίο σημείο μέσα σ’έναν δρόμο της Αθήνας, για παράδειγμα. Αν το καλοσκεφτείς, τα υποδήματα είναι το τελευταίο πράγμα που θα πετάξεις από πάνω σου όταν είσαι στον δρόμο. Μπορεί να πετάξεις το καπέλο σου, το μπουφάν σου, το σακάκι σου, ακόμα και το παντελόνι σου ή ένα σουτιέν – αλλά τα υποδήματα; Γενικά, οι [...]

 

Επίσης . . .

Φανταστική Λεξιπλασία


Κάτι περισσότερο από ένας σχολιασμός για το Imaginary Worlds του Lin Carter

Αυτές τις μέρες διάβαζα το Imaginary Worlds του Lin Carter, το οποίο είναι ένας σχολιασμός για τη φανταστική λογοτεχνία. Ο Lin Carter ήταν ένας αρκετά γνωστός συγγραφέας φαντασίας – καλτ συγγραφέα, θα τον έλεγα – και δεν θα πω τίποτ’ άλλο γι’αυτόν (μη θέλοντας να μιμηθώ τον ίδιο στις παρουσιάσεις του μέσα στο Imaginary Worlds)· για περισσότερα, μπορείτε να τον τσεκάρετε στη Wikipedia. Το 2022 είχα διαβάσει το πρώτο βιβλίο του από τη σειρά με τον Thongor, και ήταν τόσο χάλια που δεν διάβασα τίποτα παραπέρα σε αυτή τη σειρά. Το 2023, όμως, διάβασα μια άλλη σειρά που έχει γράψει, το Gondwane Epic, η οποία ήταν πολύ καλή, και έχει γίνει από τις αγαπημένες μου, και θέλω κάποτε να την ξαναδιαβάσω. (Ναι, ήταν τόσο καλή.)

Τώρα διάβαζα το Imaginary Worlds επειδή πήρα φόρα μετά από το Wizardry and Wild Romance: A Study of Epic Fantasy, του Moorcock, το οποίο διάβασα πρόσφατα (και σχολίασα). Δε θα πω κάτι περισσότερο για το Imaginary Worlds εδώ· απλώς θέλω να σχολιάσω μερικά πράγματα που γράφει ο Lin Carter σε αυτό το βιβλίο σχετικά με τη δημιουργία φανταστικών ονομάτων. Γιατί πιστεύω ότι έχει ενδιαφέρον.

Ορισμένα από αυτά που λέει τα βρίσκω σωστά· ορισμένα τα βρίσκω τελείως βλακείες. Εκείνο που δεν μου αρέσει είναι ότι μοιάζει να είναι λιγάκι απόλυτος στο τι είναι καλό και τι κακό, ενώ, στην πραγματικότητα, η τελική κρίση σε αυτά τα θέματα είναι το προσωπικό γούστο, και δεν είναι λογικό να λες ότι κάποιοι έχουν «μουσικό αφτί» ενώ κάποιοι άλλοι είναι «κουφοί».

Αλλά ας τα πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.

Αναφέρομαι στο Κεφάλαιο 10, A Local Habitation and a Name.

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Μαρτίου (24/3)


Juliet Schreckinger [μαγικορεαλιστική τέχνη] & Fran de Anda [αλχημικοί πίνακες] & 20 «μαγικά» γλυπτά & Thoth [δωρεάν AI βοηθός] & Τεχνητή νοημοσύνη και ψυχή & The Wood Beyond the World [William Morris] & Antonio Rubino [τέχνη] & The Man Who Fell to Earth [ταινία] & Τεχνητό Βόρειο Σέλας [Karl Lemström] & Matej Kollár [φανταστικοσουρεαλιστική τέχνη] & The Battle Rages On [δωρεάν ανθολογία ηρωικής φαντασίας] & Robert McGinnis [τέχνη] & Fontaine’s Golden Wheel Fortune-teller, and Dream Book [δωρεάν] & Turn Off, Tune Out, Drop Dead [γιατί το ίντερνετ έχει γαμηθεί πλέον] & machumaYu [μαγική τέχνη] & Και ακόμα περισσότερα [καταφτάνουν στο LinX]

 

Περί Γραφής: Η Ψυχεδελική Εμπειρία στη Φανταστική Λογοτεχνία


Όταν οι χαρακτήρες βλέπουν «παραισθήσεις»

Στη φανταστική λογοτεχνία, οι χαρακτήρες συχνά έχουν ψυχεδελικές εμπειρίες οι οποίες μπορεί να σχετίζονται με κάτι το απλό, όπως ένα όνειρο, ή μπορεί να προέρχονται από κάτι που τρώει ο χαρακτήρας (όπως ένα είδος μανιταριού ή ένα φυτό) ή κάτι που εισπνέει (κάποιο παραισθησιογόνο αέριο). Οι ψυχεδελικές εμπειρίες, επίσης, μπορεί να προέρχονται και από πιο φανταστικά πράγματα, όπως από διάφορες μαγείες ή ξόρκια, ή από παράξενα όντα, δαίμονες, ή θεούς. Στη φανταστική λογοτεχνία δεν υπάρχουν όρια για το από πού μπορεί να προκληθεί μια ψυχεδελική εμπειρία. Είναι η φύση του είδους τέτοια.

Επιπλέον, στη φανταστική λογοτεχνία η ψυχεδελική εμπειρία μπορεί να είναι κάτι περισσότερο από «απλές παραισθήσεις». Μπορεί να προσφέρει κάποια καθοδήγηση στους χαρακτήρες, ή μπορεί να τους δίνει ακόμα και πρόσβαση σε κρυφή γνώση ή μαγικές δυνάμεις. Μπορεί να είναι μια τελετή εισόδου σε κάποιο μυστήριο, ή μπορεί να είναι ο μόνος τρόπος για να επικοινωνήσεις με μια δύστροπη θεότητα.

Συχνά, όμως, οι ψυχεδελικές εμπειρίες γράφονται ακριβώς όπως οποιαδήποτε άλλη εμπειρία μπορεί να είχαν οι χαρακτήρες μας. Βάζουμε τη μια λέξη μετά την άλλη, χωρισμένες με στίξη εδώ κι εκεί, και προσπαθούμε να περιγράψουμε την ψυχεδελική εμπειρία που βιώνει ο χαρακτήρας. Και ναι μεν αυτό δεν είναι λάθος, φυσικά, αλλά από την άλλη συνήθως δεν σου δίνει την αίσθηση της ψυχεδελικής εμπειρίας. Είναι απλώς ακόμα μια περιγραφή. Το να γράψεις ότι ο τάδε ζαλιζόταν και έβλεπε τα πάντα να γυρίζουν ενώ παράξενες λάμψεις εμφανίζονταν στα μάτια όλων των ζώων δεν είναι το ίδιο με το να δημιουργήσεις μια ψυχεδελική κατάσταση μέσα από το κείμενο.

Αν η ψυχεδελική εμπειρία γράφεται όπως κάθε άλλη εμπειρία που έχουν οι χαρακτήρες της αφήγησής μας, τότε τι το ψυχεδελικό έχει;

[Συνέχισε να διαβάζεις]