Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
29 / 12 / 2020

Στις τελευταίες Επιλογές που έβαλα στο site μου υπάρχει, εκτός των άλλων, και ένα link το οποίο οδηγεί σε μια ιστοσελίδα απ’όπου λείπει ένα βίντεο για τον Covid-19 που θα έπρεπε να ήταν εκεί αλλά – λόγω άκρατης δημοκρατικότητας στο Youtube, υποθέτω – έχει εξαφανιστεί. Είπα ότι θα το ανεβάσω εγώ αυτό το βίντεο και το ανέβασα. Μπορείτε να το κατεβάσετε από εδώ. Θα μείνει εκεί ένα, δυο, άντε το πολύ τρεις μήνες· μετά θα σβηστεί, γιατί δεν θέλω να μου τρώει χώρο στον σέρβερ. Φροντίστε να το αποθηκεύσετε κάπου, αν σας ενδιαφέρει.

Στο βίντεο αυτό μιλάει ένας επιστήμονας ο οποίος διαφωνεί κάθετα με τα μέτρα που έχουν παρθεί, και παίρνονται, για τον κορονοϊό.

Κοντολογίς, ο άνθρωπος λέει: Οι κορονοϊοί ήταν ανέκαθεν με την ανθρωπότητα, από πολύ παλιά. Είναι ένα είδος ιού που μεταφέρεται εύκολα από τον έναν άνθρωπο στον άλλο· γι’αυτό κιόλας εντοπίζεται μεγάλη μεταδοτικότητα. Όμως, κατά κύριο λόγο, οι κορονοϊοί είναι άκακοι για τον άνθρωπο, και αυτό φαίνεται από τα στατιστικά σχετικά με τη θνησιμότητα. (Αλλά να κατεβάσετε το βίντεο για να τον ακούσετε από μόνοι σας.)

Αυτά λέει ο άνθρωπος.

Και προσέξτε τώρα τι λέει ο γάιδαρος...

Σε αυτό εδώ το βίντεο (που ελπίζω το Youtube να μη σβήσει), χρόνος ροής 27:56, ο Τσιόρδας λέει ότι δήλωναν ως νεκρούς «από Covid» ακόμα και όσους δεν πέθαιναν από Covid αλλά από άλλα νοσήματα, απλά τύχαινε να έχει εντοπιστεί και η παρουσία κορονοϊού στο σώμα τους.

Ξέρεις τι σημαίνει αυτό; Ότι η θνησιμότητα του κορονοϊού – μέχρι στιγμής, μικρότερη του 1% – είναι ακόμα πιο μικρή, γιατί τουλάχιστον οι μισές περιπτώσεις που δηλώνονταν ως θάνατοι από Covid δεν ήταν θάνατοι από Covid.

Και αυτό δεν είναι κάτι που συνέβαινε μόνο στην Ελλάδα. Είναι κάτι που συνέβαινε – και συμβαίνει – παντού στον κόσμο. Όλοι όσοι είχαμε κάνει κάποια βασική έρευνα για τον κορονοϊό το είχαμε πολύ γρήγορα ανακαλύψει, ασχέτως αν τα mainstream ΜΜΕ προσπαθούν να το αποκρύψουν.

Επίσης, ξέρεις τι άλλο σημαίνει αυτό; Ότι ο Τσιόρδας σάς θεωρεί όλους μαλάκες. Σας λέει κατάμουτρα «Έχουμε “μαγειρέψει” τον αριθμό των θανάτων» και μετά σας ζητά να τρομοκρατηθείτε και να υπακούσετε σε μαλακίες για μάσκες και lockdown. Και εσείς υπακούτε.

Στο ίδιο βίντεο, λίγο πιο πριν, χρόνος ροής 27:45, ο Σύψας παραδέχεται ότι οι μάσκες δεν προσφέρουν παρά ελάχιστη προστασία. Κάτι που, βέβαια, πάλι όλοι όσοι κάναμε στοιχειώδης έρευνα στην αρχή αυτής της κορονοκατάστασης το γνωρίζουμε. Αλλά εδώ σ’το λέει ένα από τα αφεντικά της Νέας Επιδημίας... και μετά σε κοροϊδεύουν κατάμουτρα επιβάλλοντας πρόστιμα σε όσους δεν φοράνε μάσκες.

Σου αρέσει αυτό; Σου αρέσει που σου κάνουν αυτό το πράγμα και δεν αντιδράς;

Και έρχεται τώρα η επόμενη κοροϊδία: το b-movie του εμβολιασμού...

 

 

Επίσης . . .

Βιβλιοκριτική: Swords and Deviltry· Swords Against Death, του Fritz Leiber


Έχω δύο ανθολογίες που περιλαμβάνουν, συνολικά, όλες τις ιστορίες του Fritz Leiber με τον Fafhrd και τον Gray Mouser. Παλιότερα, είχα διαβάσει μια ιστορία από τη δεύτερη ανθολογία· δεν θυμάμαι ποια ακριβώς, αλλά θυμάμαι ότι μου άρεσε. Τώρα, αποφάσισα να διαβάσω και τις δύο ανθολογίες, ξεκινώντας από την πρώτη, κανονικά.

Έχω ακούσει πολλά για τον Fritz Leiber, ειδικά για τις ιστορίες του με τον Fafhrd και τον Gray Mouser στην Lankhmar, και μάλιστα από διάφορους γνωστούς συγγραφείς (όπως Moorcock, για παράδειγμα). Οι περισσότεροι φαίνεται να τον θαυμάζουν: ίσως να τον θεωρούν και κάτι το ιδιαίτερο. Αυτό είχε δημιουργήσει μέσα στο μυαλό μου μια κάποια εντύπωση για τον Leiber η οποία δεν βγήκε πραγματική, δυστυχώς. Δεν απογοητεύτηκα ακριβώς από όσα που έχω διαβάσει ώς τώρα, αλλά δεν ήταν και εκείνο που περίμενα. Περίμενα κάτι που θα με συνεπάρει και θα με ξαφνιάσει όπως το Amber του Zelazny· όμως δεν είναι τέτοιο πράγμα. Όχι για εμένα, τουλάχιστον.

Μέχρι στιγμής έχω διαβάσει τα πρώτα δύο βιβλία – το Swords and Deviltry και το Swords Against Death – δηλαδή, τη μισή πρώτη ανθολογία. Αυτά τα δύο βιβλία, φυσικά, περιλαμβάνουν διάφορες ιστορίες, διάφορες περιπέτειες του Fafhrd και του Mouser. Μην ξεχνάτε ότι ο Leiber έγραφε για περιοδικά, οπότε υποχρεωτικά οι ιστορίες είναι μικρού μήκους η καθεμία· όμως είναι πολλές. Και εδώ δεν είναι τοποθετημένες με τη σειρά που τις έγραψε ο Leiber, αλλά με την ιστορική τους συνέχεια – έτσι όπως ο Leiber τις κατέταξε ύστερα από χρόνια. Οι ιστορίες, όμως, που είχε γράψει παλιότερα διαφέρουν αρκετά από τις νεότερες – και το καταλαβαίνεις εύκολα ότι γράφτηκαν πριν. Αυτές οι παλιότερες ιστορίες είναι απλές περιπέτειες όπου δυο τυχοδιωκτικοί ήρωες συναντούν κάτι παράξενα ή επικίνδυνο, ή και τα δύο μαζί, και κάπως το προσπερνάνε ή το κατατροπώνουν, και συνεχίζουν τον δρόμο τους, πηγαίνοντας σε άλλες περιπέτειες. Οι νεότερες ιστορίες μοιάζει να έχουν περισσότερο υπόβαθρο και να ασχολούνται πιο πολύ με τον κόσμο γύρω από τους ήρωές μας, καθώς και με το ποιοι πραγματικά είναι αυτοί, και τι θέλουν. Γενικά, είναι πιο γεμάτες, ας πούμε, από πληροφορίες. Οι δύο πρώτες ιστορίες, δε, στο Swords and Deviltry είναι ξεκάθαρα ιστορικό υπόβαθρο του Fafhrd και του Mouser· και είναι και οι δύο αρκετά καλές. Προσωπικά, προτιμώ αυτή του Mouser: είναι τρομερά διαβολική και ατμοσφαιρική. Αυτή του Fafhrd είναι... έτσι κι έτσι· και νομίζω ότι κάποιος θα μπορούσε να την ονομάσει ακόμα και «μισογύνικη» με όλες αυτές τις «καταπιεστικές γυναίκες-μάγισσες» της φυλής του Fafhrd· αλλά δεν πιστεύω ότι η πρόθεση του συγγραφέα ήταν τέτοια.

Το γεγονός, όμως, ότι μπλέκει ιστορίες που έγραψε παλιότερα με ιστορίες που έγραψε μετά δημιουργεί κάποια κενά, ίσως και κακώς εννοούμενες παραδοξότητες. Αν και καταφέρνει αρκετά καλά να συνδέσει μεταξύ τους όλες αυτές τις ιστορίες που έγραψε σε διαφορετικές χρονικές περιόδους, σου δίνεται η εντύπωση ότι μερικά πράγματα δεν δένουν ακριβώς. Και το πιο χτυπητό είναι ότι στην πρώτη ιστορία με τον Gray Mouser – αυτή την ιστορία που μου άρεσε πάρα πολύ – ο Mouser είναι μάγος, και κάνει μάλιστα κάποιες πολύ διαβολικές και ισχυρές μαγείες. Στις επόμενες ιστορίες, ωστόσο, δεν φαίνεται ο Mouser να έχει καμία μαγική γνώση! Πώς είναι δυνατόν αυτό; Εγώ περίμενα ότι κάπου και στις επόμενες περιπέτειες ο Mouser θα έκανε κάτι το μαγικό. Μετά από δύο ολόκληρα βιβλία, όμως, δεν έχει κάνει τίποτα...

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Σεπτεμβρίου (22/9)


Η «σατανική» Σταχτοπούτα του Netflix — Έξι Μέρες στον Luna One — Solarpunk πραγματικότητα — Η «κοσμική αμνησία» των μαύρων τρυπών — Το κρυφό περιοδικό επιστημονικής φαντασίας — Ιστορίες με λυκανθρώπους (1828-1931) — Οι παράξενες ιστορίες του Bertram Atkey — Ιστορίες με τρολ — Professor H's Wayback Machine — Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων της επιστημονικής φαντασίας — Εικονογραφήσεις του Harry Clarke για τα παραμύθια του Hans Christian Andersen — Paul Vincent Woodroffe (1875–1954) — Ντοκιμαντέρ για την επιστημονική φαντασία και άλλα σχετικά — 10 B-movies επιστημονικής φαντασίας — Symphonie Fantastique — Ένα παλιό βιβλίο «μεταμορφώσεων» — Η τέχνη του Eugene Tssui — Zendik Farm Arts Commune — King Gizzard & The Lizard Wizard — και πολύ περισσότερα έρχονται στο LinX

 

Το Σκοτάδι Γελά — Το Κλεμμένο Βασίλειο, Τόμος 2


Έχοντας πάρει την πόλη της Όσβελακ από τα χέρια των ανθρώπων της Σφετερίστριας, ο Πρίγκιπας Κάλνεντουρ ωλ Κάρνελεκ, η Κόμισσα Χάνκαθιρ αλ Νασόλντουν, και οι σύντροφοί τους βλέπουν ξεκάθαρα ότι ο πόλεμός τους για την ανάκτηση του Βασιλείου τώρα αρχίζει – ένας πόλεμος άμεσα συνδεδεμένος με την ίδια τους την επιβίωση. Στρέφουν το βλέμμα τους προς τη Βορσίραθ, στις Κάτω Ακτές, και επιδιώκουν να επιστρατεύσουν συμμάχους προκειμένου να αντιμετωπίσουν την απειλή που αντιπροσωπεύει.

Ο Κάλνεντουρ ταξιδεύει με τον Έλκερθιν τον Θανατογέννητο για να συναντήσει ένα χαμένο παιδί του και για να τον βοηθήσει να συγκεντρώσει μαχητές από τους παρανόμους του Βασιλείου... ένας από τους οποίους αποδεικνύεται παλιός γνωστός του Πρίγκιπα και του δίνει κάποιες απαντήσεις για το αινιγματικό παρελθόν του.

Η Λοτρίνθα ωλ Νάλδεκερ, μαζί με τον Ραμάλθιν αλ Ένερκαβ και τη Σιράλια’χοκ ωλ Κίριβεμ, οδηγείται στη γενέτειρά της από τον Αρχικαλεστή του Πεπρωμένου και τους ακόλουθούς του, όπου κίνδυνος καραδοκεί για εκείνη πίσω από κάθε σκιά. Ο πραγματικός κίνδυνος, όμως, που πρέπει να φοβάται δεν είναι αυτός που νομίζει...

Και η Χάνκαθιρ αλ Νασόλντουν, η Κόμισσα των Σκιών, ερευνά το παρελθόν της Κομητείας της προκειμένου να ανακαλύψει τα μυστικά των Σκοτεινών Ακόλουθων: και καταλήγει σε μέρη που δεν φανταζόταν ότι μπορεί να υπήρχαν.

Ενώ ο Πρίγκιπας Κάλνεντουρ και οι σύμμαχοί του παλεύουν για την απελευθέρωση του Βασιλείου από τα δεσμά της Ζώθμαλιρ αλ Μακμάρνουν, πίσω από τον αγώνα τους μια δύναμη που έχει τραφεί από το μίσος και την απόγνωση απλώνεται σαν μόλυνση που αποσκοπεί να τους καταστρέψει όλους...

Κατεβάστε το