Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
5 / 2024

Να χαίρεστε τον μαλάκα τον Πρωθυπουργό σας και την ΑΑΔΕ του

Ένα πράγμα οφείλω να παραδεχτώ για την ΑΑΔΕ: έχουν φτιάξει ένα πολύ καλό ηλεκτρονικό σύστημα. Πραγματικά, ακόμα κι εγώ, που είμαι λιγάκι περίεργος με τα ηλεκτρονικά συστήματα, το βρίσκω καλό. Αν ξέρεις λίγο από διαδίκτυο, μπορείς να κάνεις τη δουλειά σου, να δεις τι χρωστάς και τι όχι, να πληρώσεις, να διαχειριστείς τα ενοίκια σου, και τα λοιπά και τα λοιπά.

Αλλά εκεί τελειώνουν τα καλά της ΑΑΔΕ.

Και ένα μόνο σκέφτομαι: ευτυχώς που έκλεισα τις εκδόσεις Φανταστικός Ορίζοντας στις αρχές αυτού του χρόνου, γιατί, όπως φαίνεται, το πράγμα όσο πάει και σκατεύει ανεπανόρθωτα με τις ατομικές επιχειρήσεις.

Όπως θα έχετε καταλάβει όσοι με διαβάζετε καιρό, τα έσοδά μου όλα τα χρόνια από τις εκδόσεις αυτές ήταν μηδενικά – και, ουσιαστικά, είχα και ζημιά, αν υπολογίσεις τις εισφορές στον ΕΦΚΑ. Δηλαδή, το Κράτος απλώς [...]

Πρόστιμο Σίτισης

Ου φας. Κακόν εστί.

Σήμερα, περιδιαβαίνοντας στους δρόμους της Αθήνας, έτυχε να δω αυτό το μαργαριτάρι σε πρωτοσέλιδο εφημερίδας–

–και το μόνο που μπόρεσα να σκεφτώ ήταν: Ω, μαμά, σε τι κόσμο ζούμε!

Ζούμε σε μια κοινωνία όπου το Κράτος πραγματικά σκέφτεται να σε τιμωρεί αν αποφασίσεις να φας κάτι που έχει κρίνει ως «μη υγιεινό». Δηλαδή, δεν μπορείς να φας ό,τι θέλεις! Αν φας το «μη υγιεινό» πρέπει να φας και ξύλο μαζί!

Σαν κομουνιστική δυστοπία μού μυρίζει – αν όχι, απλώς, σαν σκατά.

Και το λέω εγώ αυτό που, προσωπικά, ένα τέτοιο μέτρο μάλλον δεν θα με πιάνει καθόλου γιατί είμαι 100% χορτοφάγος. Αλλά είμαι χορτοφάγος για τους δικούς μου λόγους, όχι επειδή κάποιος άλλος το λέει. Σουβλάκι έχω να φάω 15 χρόνια, και δεν νομίζω να ξεκινήσω τώρα. Όμως δεν έχω καμία πρόθεση να εξαναγκάσω τους [...]

Προσοχή στα άνθη

Ελληνική ευγένεια!

Το τρίτο φιλί της Έχιδνας

Επειδή τελευταία δεν ξέρω πάλι τι να γράψω στο blog και δεν θέλω να αρχίσω τις επαναλήψεις (όπως έκανα κάποτε), σας ανεβάζω να δείτε το εξώφυλλο του τρίτου τόμου της Αναζήτησης του Οφιομαχητή.

Το πρώτο μπορείτε να το δείτε εδώ. Και το δεύτερο εδώ.

Όπως έχω ξαναπεί, αυτή τη σειρά (συνολικά 7 τόμοι) θα ξεκινήσω να τη δημοσιεύω από τα τέλη του 2024. Διαδραματίζεται σε μια διάσταση του Θρυμματισμένου Σύμπαντος για την οποία δεν είχα γράψει πολλά ώς τώρα, και επίσης τα γεγονότα που περιγράφει συμβαίνουν πολλά χρόνια μετά από τον 1ο και τον 2ο κύκλο του ΘΣ, οπότε κάποια πράγματα στο ΘΣ έχουν αλλάξει. Δεν είναι στατικός κόσμος.

Πριν από κάποιο καιρό, είχα γράψει ένα άρθρο για τους υπερανθρώπους στη λογοτεχνία. Αυτό γράφτηκα ενώ έγραφα την ιστορία με τον Οφιομαχητή – και δεν είναι τυχαίο. Ο Οφιομαχητής είναι [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (215)

Χελώνες-νίντζα.

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (214)

Παράξενα πουλιά, σε λαβυρίνθους χαμένα...

Χαμένες πραγματικότητες

Έχει τύχει να θυμάσαι κάποια ταινία, ή κάποιο ηλεκτρονικό παιχνίδι, από παλιά αλλά να μη μπορείς, με τίποτα, να το βρεις σήμερα; Μου έχει τύχει, και έχω ακούσει ότι και σε άλλους έχει τύχει.

Δε θυμάσαι τον τίτλο, απλώς θυμάσαι διάφορα πράγματα για την ταινία ή για το παιχνίδι – εικόνες, σκηνές, λέξεις. Ρωτάς τον έναν, μήπως το ξέρει· ρωτάς τον άλλο. Τίποτα. Κανείς δεν το ξέρει, κανείς δεν το θυμάται. Ψάχνεις στο διαδίκτυο: τα ίδια. Δεν το βρίσκεις πουθενά.

Είναι σαν να μην υπήρχε ποτέ. Σαν να ήταν απλώς ένα όνειρο. Ή σαν να μη θυμάσαι καλά.

Είναι, όμως, όντως έτσι; Θυμάσαι λάθος; Ή απλά δεν μπορείς να το βρεις; Ή κάτι... άλλο γίνεται;

Αυτό έχει συμβεί σε πολλούς ανθρώπους. Και ίσως και με βιβλία, αλλά περισσότερο με ταινίες και ηλεκτρονικά παιχνίδια το έχω ακούσει. Θυμούνται κάτι από παλιά, από όταν ήταν παιδιά, [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (213)

Μεγάλες γάτες που κυνηγάνε σαχλά φαντάσματα; Πού έχει καταντήσει τούτος ο κόσμος...

 

Επίσης . . .

Επιλογές Αυγούστου (18/8)


Barry Windsor-Smith και Robert E. Howard & Xerox Hell (αλλοιώστε εικόνες) & Η εκστατική αλήθεια της τέχνης & Chaoclypse & Mâr-Nâmeh, το Βιβλίο των Οιωνών από τα Φίδια & Γεωλογικός χάρτης του φεγγαριού σαν σουρεαλιστικό όνειρο & Morgan Sorensen & Ένα αστεροσκοπείο μέσα στην έρημο & RIP John Crowley & The Greenwood Faun της Nina Antonia & Αντισταθείτε στους τεχνοκράτες και στους «ειδικούς» & πολλά ακόμα έρχονται στο LinX – σύντομα

 

Βιβλιοκριτική: The Dandelion Dynasty: The Grace of Kings· The Wall of Storms· The Veiled Throne· Speaking Bones, του Ken Liu


Αυτή η σειρά (τετραλογία) μού έκανε αίσθηση από διάφορες απόψεις, γι’αυτό κιόλας αποφάσισα να γράψω βιβλιοκριτική. Έπιασα το πρώτο βιβλίο της, The Grace of Kings, σχεδόν τυχαία, και αμέσως κόλλησα. Συνήθως, όταν διαβάζω σειρές φαντασίας, το πρώτο βιβλίο δεν μου αρέσει και τόσο, αλλά, καθώς προχωράω στα επόμενα, η σειρά μού αρέσει ολοένα και περισσότερο. Εδώ – δυστυχώς – συνέβη το ακριβώς αντίθετο...

Το πρώτο βιβλίο με εντυπωσίασε. Σκέφτηκα: Επιτέλους, ένας σύγχρονος συγγραφέας φαντασίας που μου αρέσει! Διότι, τελευταία, δεν βρίσκω και πολλούς σύγχρονους συγγραφείς που να μου αρέσουν. Το Grace of Kings δεν ακολουθεί την κλισέ πλέον, και εμπορική, χρήση της οπτικής γωνίας τρίτου προσώπου που προσκολλιέται κάθε φορά σε έναν χαρακτήρα (όπως, πχ, γίνεται στο A Song of Ice and Fire). Εδώ η οπτική γωνία τρίτου προσώπου είναι πολύ πιο ανοιχτή· μπορεί να γράφει για οτιδήποτε: από τις σκέψεις τριών χαρακτήρων συγχρόνως, μέχρι το τι συμβαίνει σε μια ολόκληρη πόλη. Μια πολύ ευχάριστη αλλαγή στη βαρεμάρα του ύφους που έχει καταντήσει η διεθνής φανταστική λογοτεχνία. Δεν ξέρω αν έχουν αρχίσει να αλλάζουν νοοτροπία (τώρα που η αγορά του βιβλίου χάνει λεφτά διεθνώς) ή αν απλώς ο συγγραφέας είχε κανένα πολύ γερό βύσμα και το πέρασε αυτό σε μεγάλο εκδότη. Και δεν έχει σημασία.

Αυτό δεν είναι το μόνο καλό στο Grace of Kings, φυσικά. Οι χαρακτήρες είναι έξυπνοι και δραστήριοι, ο διάλογος αρκετά έξυπνος και ρεαλιστικός. Η πλοκή ποτέ δεν παύει να κινείται: συνεχώς γίνονται γεγονότα και γεγονότα και γεγονότα. Περιπέτειες μέσα σε περιπέτειες, ατελείωτες. Η ιστορία ξεκινά με μια «κακιά» αυτοκρατορία και διάφορους επαναστάτες εναντίον της αποδώ κι αποκεί· μοιάζει κλισέ, αλλά δεν είναι, έτσι όπως εξελίσσεται. Και ακόμα και οι «κακοί» χαρακτήρες είναι ενδιαφέροντες: κάποιοι τρομαχτικοί, κάποιοι με τη δική τους φιλοσοφία. Ενώ οι «καλοί» είναι ή έξυπνοι ή γενναίοι – μια πολύ ωραία ανάμειξη νοοτροπιών.

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Αυγούστου (5/8)


Sibylle Ruppert (βιομηχανικός, σκοτεινός σουρεαλισμός) 10 ταινίες (από την ανατολική Γερμανία) TikTok Farlands (ένας κρυφός κόσμος) Η Google θα κάνει τα smart phones σας ακόμα πιο περιοριστικά (απαγορεύοντας στον οποιονδήποτε να τρέξει δικό του app) Οι Ευρωπαίοι ψηφίζουν (για τις εικόνες στα νέα χαρτονομίσματα) Trompe-L’œil (ένας κρυμμένος κόσμος σκέλεθρων) Solarpunk (μουσική) Η Shell κερδίζει (από τον πόλεμο) Ένας ερημίτης (στις κατακόμβες του Παρισιού) Καρλ Γιουνγκ και συγχρονικότητα (ο μυστικισμός των συμπτώσεων) Ο νεοναζισμός στις ΗΠΑ (βίντεο) Maxfield Parrish (μαγευτική τέχνη) Περίπλοκοι χαρακτήρες (σε Howard, Grell, Wolfe, Dostoevsky) Ars Notoria (και η Άμεση Γνώση) LinX (έρχονται πολλά ακόμα)