Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
28 / 4 / 2021

Είχα γράψει και παλιότερα ότι αυτή η υπόθεση με τους εμβολιασμούς μπορεί να εξελιχτεί άσχημη. Αισθάνομαι χάλια που φαίνεται να βγαίνω σωστός.

Βλέπω ανθρώπους να λένε πως όποιος δεν δέχεται να εμβολιαστεί – ακούστε απόψεις! – πρέπει να δέχεται μήνυση από όσους χάνουν κάποιον από τον κορονοϊό, πρέπει να του φερθούν σαν αντικοινωνικό στοιχείο, δεν πρέπει να μπορεί να δουλέψει, ή πρέπει να του κάνουν κάτι άλλο άσχημο.

Αρκετά από αυτά ακούγονται από άτομα που το ξέρω πως είναι κυβερνητικά τσιράκια πέραν πάσης αμφιβολίας. Για τους άλλους, που δεν είναι κυβερνητικά τσιράκια και δεν έχουν κάποιο άλλο συμφέρον από την παρωδία που λέγεται «εμβολιασμός εναντίον Covid-19», ελπίζω να είναι απλώς παραπλανημένοι και να έρθουν σύντομα στα συγκαλά τους.

Ένα συγκεκριμένο κυβερνητικό τσιράκι, ένας δημοσιογράφος του κώλου, αρκετά γνωστός, που δεν λέω το όνομά του για να μη θεωρηθεί πως θέλω να τον συκοφαντήσω, έγραφε πρόσφατα ότι είναι δυστυχές που «μόνο» – μόνο! – το 61% των ηλικιωμένων έχουν εμβολιαστεί. (Λες και το να έχουν εμβολιαστεί 61% ηλικιωμένοι της χώρας μας με ένα καθαρά πειραματικό φάρμακο που δεν έχει λάβει καν επίσημη έγκριση από πουθενά είναι μικρό ποσοστό!) Και όσους αρνούνται να εμβολιαστούν, ενώ θα μπορούσαν, οφείλουμε να τους φερθούμε σαν κοινωνικά απόβλητα.

Εύγε, ρε φίλε! Ας φερθούμε σε όλους τους ανεμβολίαστους παππούδες σαν μιάσματα! Ας τους ΤΕΜΑΧΙΣΟΥΜΕ, τους πούστηδες, επειδή αρνούνται να πάρουν το πειραματικό φάρμακο!

Θέλω να δω τι θα πει αυτό το μίασμα – γιατί, ναι, κάτι τέτοιοι είναι τα πραγματικά μιάσματα μέσα στην κοινωνία – για τους πιο νέους αργότερα οι οποίοι δεν θα δέχονται να εμβολιαστούν... Σίγουρα τα ίδια θα έχει να πει.

*

Ισχυρίζονται πως οι πάντες είναι ηθικά υποχρεωμένοι να εμβολιαστούν. Μια κατάσταση «Το εμβόλιο δεν είναι υποχρεωτικό για κανέναν, όμως ΑΝ ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΝΕΤΕ ΘΑ ΣΑΣ ΠΑΡΕΙ Ο ΔΙΑΟΛΟΣ ΚΑΙ ΘΑ ΣΑΣ ΣΗΚΩΣΕΙ! Είπαμε, δημοκρατία έχουμε. Αμάν πια!»

Και η δικαιολογία;

Ότι, δήθεν, η «τρομερή» πανδημία θα μας θερίσει.

Η Covid, όμως, δεν είναι τρομερή πανδημία. Σκοτώνει λιγότερο από το 1% από αυτούς που επηρεάζει. (Και ήδη ξέρουμε ότι πολλοί από όσους δηλώθηκαν ως νεκροί «από Covid» δεν ήταν πραγματικά νεκροί από Covid. Οπότε αυτό το ποσοστό μάλλον είναι ακόμα μικρότερο.)

Επίσης, δείτε τους θανάτους στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια.

Αν δεν ήξερες ότι είχαμε τώρα πανδημία, θα το καταλάβαινες; Εγώ όχι.

Το ξέρουμε ότι έχουμε «πανδημία» επειδή μας λένε ότι έχουμε πανδημία.

Δεν αμφιβάλλω ότι ο ιός υπάρχει. Αμφιβάλλω ότι τα δεδομένα που μας παρουσιάζουν για τον ιό και για το τι μπορεί να κάνει είναι αληθινά. Το λιγότερο, είναι παραφουσκωμένα.

Και μετά, υπάρχει εκείνο το θέμα με τις ΜΕΘ...

«Μα, δεν έχουμε πού να βάλουμε τους διασωληνωμένους! Καταστροφή! Καταστροφή! Βοηθήστε μας, ρε παιδιά! Βοηθήστε την υγεία – για την υγεία σας, ρε γαμώτο!» Και τέτοια παραμύθια.

Υπάρχει πρόβλημα με τις ΜΕΘ; Ίσως. Αλλά πάντα υπήρχε, ειδικά όταν έπεφτε η κλασική γρίπη πιο βαριά επάνω στη χώρα.

Όμως δεν μπορεί η κατάσταση στα νοσοκομεία να επιβάλλει τι θα γίνεται μες στην κοινωνία, ούτε ποιος θα πάρει πειραματικά φάρμακα, ή γενικά φάρμακα, και ποιος όχι.

Επίσης, αυτά που έχει βγάλει ο Νίκος Αντωνιάδης (ψάξτε τον στο Google αν δεν τον ξέρετε ήδη) είναι το λιγότερο ύποπτα, αν όχι εγκληματικά, για τους γιατρούς και τα νοσοκομεία μας, ακόμα κι αν ισχύουν τελικά τα μισά.

Πέραν τούτου, εμένα προσωπικά μού έχει πει υγειονομικός κάτι πράγματα που δίνουν μια τελείως διαφορετική εικόνα για τις ΜΕΘ στην Ελλάδα από την εικόνα που σχηματίζει το επίσημο αφήγημα της κυβέρνησης και των ΜΜΕ. Δεν μπορώ να αναφέρω το όνομά του, φυσικά, αλλά ίσως να πω μερικά λόγια σε μελλοντικό post.

Και, εκτός από όλα αυτά τα παραπάνω, αμφίβολο ότι τα συγκεκριμένα εμβόλια θα δώσουν τέλος στην πανδημία (που δεν είναι και τόσο σοβαρή στην πραγματικότητα), όπως έχω γράψει και σε παλιότερα post, αφού κανένας δεν ξέρει ακόμα τι ακριβώς κάνουν και οι ενδείξεις λένε τα εξής:

(α) Ο κορονοϊός είναι, ουσιαστικά, σαν τη γρίπη, συνεχώς κάνει μεταλλάξεις· δεν μπορεί να υπάρξει εμβόλιο που τον σταματά.

(β) Ήδη πολλοί εμβολιασμένοι βγαίνουν θετικοί στον κορονοϊό ή ακόμα και αρρωσταίνουν από αυτόν.

(γ) Ο κορονοϊός θα κάνει ολοένα και περισσότερες μεταλλάξεις όσο βρίσκει αντίσταση – δηλαδή, περισσότερους εμβολιασμένους. Αυτό σημαίνει πως, αν εμβολιαστούν πολλοί, θα έχουμε να κάνουμε και με έναν χειρότερο, ακόμα πιο θανατηφόρο κορονοϊό.

*

Μην αφήνετε τους εμβολιαστικούς τρομοκράτες να σας τρομοκρατούν. Βλέπουν ότι δεν έχουν την 100% ανταπόκριση που θα ήθελαν για το πειραματικό τους φάρμακο, ακούνε τα αφεντικά τους (από τα οποία έχουν πάρει λεφτά, πολλά λεφτά) να τους φωνάζουν, και έχουν αρχίσει τις απειλές για να εκπληρώσουν το σχέδιο «όπως πρέπει».

Τα εμβόλια για την Covid είναι, στην καλύτερη περίπτωση, πειραματικά φάρμακα και ως τέτοια πρέπει να αντιμετωπίζονται. ΚΑΝΕΝΑΣ δεν έχει δικαίωμα να σου επιβάλλει ιατρική πράξη, ειδικά μια τέτοια σοβαρή ιατρική πράξη – κάτι που μπαίνει στο σώμα σου και δεν φεύγει – σύμφωνα με την ιατρική δεοντολογία, τη Συνθήκη της Νυρεμβέργης, και άλλους θεσμούς.

Αλλά και να μην υπήρχαν αυτά, θα έπρεπε να τα φτιάξουν. Άλλωστε, γι’αυτό ακριβώς φτιάχτηκαν: επειδή κάποτε κάποιοι παλιάνθρωποι (σαν τους τωρινούς) προσπαθούσαν, δια της βίας, να κάνουν πειράματα επάνω σε ανθρώπους.

Δεν λέω να μην υπάρχει εμβόλιο, έστω και πειραματικό. Αλλά όλοι να είναι καλά πληροφορημένοι για το τι ακριβώς είναι· και κανείς να μην εκβιάζεται, εκφοβίζεται, ή καταναγκάζεται για να εμβολιαστεί.

Και σε όσους δεν το σέβονται αυτό και προσπαθούν να καταναγκάσουν τον κόσμο πρέπει να τους φερθούμε σαν φασίστες του χείριστου είδους. Και, ναι, όπως λέει κι ένα από αυτά τα καθάρματα, το λέω και το εννοώ.

 

 

Επίσης . . .

Επιλογές Ιουνίου (15/6)


HWdetails, πρόγραμμα που δείχνει τα χαρακτηριστικά του PC — Συνέντευξη με τον John Coulthart (τέχνη) — The Necromancers του Robert Hugh Benson (δωρεάν βιβλίο) — William Brodie, Robert Louis Stevenson, Dr. Jekyll and Mr. Hyde — Συμβουλές από τον Μεσαίωνα — Helmut Wenske (τέχνη ) — Τι σχήμα έχει πραγματικά η Γη; — Karl Edward Wagner (μέρος δεύτερο: πέρα από τον Kane) — Από ψυχεδελική εμπειρία σε μαθηματικό πρόβλημα — John Blanche (τέχνη, Warhammer) — Ένα ντοκιμαντέρ για την «επιδημία» των κατά συρροήν δολοφόνων στις ΗΠΑ (1950-1999) — Πολλά ακόμα ρέουν στο LinX...

 

Επιλογές Ιουνίου (10/6)


Michelle Avery Konczyk (τέχνη) & Έργα τέχνης με μάσκες & Book of the Three Dragons & Τα ζωόφυτα του Μεσαίωνα & Μυστηριακά δάση (φωτογραφίες) & Φανταστική λογοτεχνία το 1928-29 (όχι μία από τα ίδια) & Kane, του Karl Edward Wagner (acid gothic!) & Marilyn Monroe (σε φανταστικές και εξωτικές περιπέτειες!) & Οι «δουλέμποροι της τρίτης χιλιετίας» στον Ιταλικό Νότο («έκαψαν ζωντανούς εργάτες γιατί δεν είχαν χρήματα να πληρώσουν τα μεταφορικά τους») & το PDP-1 (ιστορικό κομπιούτερ από το 1959) & Πώς να Σκοτώνεις: Ένας Οδηγός για Αστικούς Δολοφόνους (1973-1984) & Σπίτια και χωριά που εμφανίζονται και εξαφανίζονται & Ένας σχολιασμός του είδους New Weird & Η κατάρρευση του φουτουρισμού & Ακόμα περισσότερο έρχονται στο LinX!

 

Τι Είναι, Τελικά, Φανταστική Λογοτεχνία;


Νοείται φανταστική λογοτεχνία χωρίς το υπερβατικό στοιχείο;

Τι είναι εκείνο που κάνει τη φανταστική λογοτεχνία φανταστική; Έχετε ποτέ αναρωτηθεί; Είναι απλώς το να είναι μια αφήγηση ευφάνταστη; Είναι το να περιλαμβάνει υπερφυσικά στοιχεία; Είναι το να διαδραματίζεται σε άλλους κόσμους (και μόνο αυτό, ίσως); Είναι το να έχει ορκ και ξωτικά; Είναι το να έχει μάγους και δράκους; Είναι το να έχει ανθρώπους με εξωφρενικές δυνάμεις (κάποιου είδους);

Πρέπει να έχει κάτι από τα παραπάνω, ή και τίποτα;

Τελευταία, λοιπόν, διαβάζω την Dandelion Dynasty, την τετραλογία του Ken Liu (τίτλοι: The Grace of Kings· The Wall of Storms· The Veiled Throne· Speaking Bones). Είμαι τώρα στο τελευταίο βιβλίο, και με έχει ήδη κάνει να σκεφτώ κάποια πράγματα που μάλλον περισσότερο σε γενικό άρθρο ταιριάζουν παρά σε βιβλιοκριτική. Θα κάνω και βιβλιοκριτική όταν τελειώσω την τετραλογία· αλλά αυτό το άρθρο δεν θα χωρά εκεί σε καμία περίπτωση. Στέκεται από μόνο του.

Περιληπτικά, για την Dandelion Dynasty, θα πω ότι τα δύο πρώτα βιβλία μού άρεσαν πολύ (όπως έχω ήδη γράψει στα αναγνώσματά μου του 2025), αλλά από το τρίτο άρχισε να με απογοητεύει σφοδρά. Και συνεχίζει έτσι στο τέταρτο. Με το ζόρι το διαβάζω, απλά και μόνο γιατί έχω μια περιέργεια να δω πώς θα τελειώσει αλλά και για να μην πω ότι το άφησα στη μέση. Κρίμα που έχασε τον δυναμισμό του...

Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα τούτου του άρθρου.

[Συνέχισε να διαβάζεις]