Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
28 / 4 / 2021

Είχα γράψει και παλιότερα ότι αυτή η υπόθεση με τους εμβολιασμούς μπορεί να εξελιχτεί άσχημη. Αισθάνομαι χάλια που φαίνεται να βγαίνω σωστός.

Βλέπω ανθρώπους να λένε πως όποιος δεν δέχεται να εμβολιαστεί – ακούστε απόψεις! – πρέπει να δέχεται μήνυση από όσους χάνουν κάποιον από τον κορονοϊό, πρέπει να του φερθούν σαν αντικοινωνικό στοιχείο, δεν πρέπει να μπορεί να δουλέψει, ή πρέπει να του κάνουν κάτι άλλο άσχημο.

Αρκετά από αυτά ακούγονται από άτομα που το ξέρω πως είναι κυβερνητικά τσιράκια πέραν πάσης αμφιβολίας. Για τους άλλους, που δεν είναι κυβερνητικά τσιράκια και δεν έχουν κάποιο άλλο συμφέρον από την παρωδία που λέγεται «εμβολιασμός εναντίον Covid-19», ελπίζω να είναι απλώς παραπλανημένοι και να έρθουν σύντομα στα συγκαλά τους.

Ένα συγκεκριμένο κυβερνητικό τσιράκι, ένας δημοσιογράφος του κώλου, αρκετά γνωστός, που δεν λέω το όνομά του για να μη θεωρηθεί πως θέλω να τον συκοφαντήσω, έγραφε πρόσφατα ότι είναι δυστυχές που «μόνο» – μόνο! – το 61% των ηλικιωμένων έχουν εμβολιαστεί. (Λες και το να έχουν εμβολιαστεί 61% ηλικιωμένοι της χώρας μας με ένα καθαρά πειραματικό φάρμακο που δεν έχει λάβει καν επίσημη έγκριση από πουθενά είναι μικρό ποσοστό!) Και όσους αρνούνται να εμβολιαστούν, ενώ θα μπορούσαν, οφείλουμε να τους φερθούμε σαν κοινωνικά απόβλητα.

Εύγε, ρε φίλε! Ας φερθούμε σε όλους τους ανεμβολίαστους παππούδες σαν μιάσματα! Ας τους ΤΕΜΑΧΙΣΟΥΜΕ, τους πούστηδες, επειδή αρνούνται να πάρουν το πειραματικό φάρμακο!

Θέλω να δω τι θα πει αυτό το μίασμα – γιατί, ναι, κάτι τέτοιοι είναι τα πραγματικά μιάσματα μέσα στην κοινωνία – για τους πιο νέους αργότερα οι οποίοι δεν θα δέχονται να εμβολιαστούν... Σίγουρα τα ίδια θα έχει να πει.

*

Ισχυρίζονται πως οι πάντες είναι ηθικά υποχρεωμένοι να εμβολιαστούν. Μια κατάσταση «Το εμβόλιο δεν είναι υποχρεωτικό για κανέναν, όμως ΑΝ ΔΕΝ ΤΟ ΚΑΝΕΤΕ ΘΑ ΣΑΣ ΠΑΡΕΙ Ο ΔΙΑΟΛΟΣ ΚΑΙ ΘΑ ΣΑΣ ΣΗΚΩΣΕΙ! Είπαμε, δημοκρατία έχουμε. Αμάν πια!»

Και η δικαιολογία;

Ότι, δήθεν, η «τρομερή» πανδημία θα μας θερίσει.

Η Covid, όμως, δεν είναι τρομερή πανδημία. Σκοτώνει λιγότερο από το 1% από αυτούς που επηρεάζει. (Και ήδη ξέρουμε ότι πολλοί από όσους δηλώθηκαν ως νεκροί «από Covid» δεν ήταν πραγματικά νεκροί από Covid. Οπότε αυτό το ποσοστό μάλλον είναι ακόμα μικρότερο.)

Επίσης, δείτε τους θανάτους στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια.

Αν δεν ήξερες ότι είχαμε τώρα πανδημία, θα το καταλάβαινες; Εγώ όχι.

Το ξέρουμε ότι έχουμε «πανδημία» επειδή μας λένε ότι έχουμε πανδημία.

Δεν αμφιβάλλω ότι ο ιός υπάρχει. Αμφιβάλλω ότι τα δεδομένα που μας παρουσιάζουν για τον ιό και για το τι μπορεί να κάνει είναι αληθινά. Το λιγότερο, είναι παραφουσκωμένα.

Και μετά, υπάρχει εκείνο το θέμα με τις ΜΕΘ...

«Μα, δεν έχουμε πού να βάλουμε τους διασωληνωμένους! Καταστροφή! Καταστροφή! Βοηθήστε μας, ρε παιδιά! Βοηθήστε την υγεία – για την υγεία σας, ρε γαμώτο!» Και τέτοια παραμύθια.

Υπάρχει πρόβλημα με τις ΜΕΘ; Ίσως. Αλλά πάντα υπήρχε, ειδικά όταν έπεφτε η κλασική γρίπη πιο βαριά επάνω στη χώρα.

Όμως δεν μπορεί η κατάσταση στα νοσοκομεία να επιβάλλει τι θα γίνεται μες στην κοινωνία, ούτε ποιος θα πάρει πειραματικά φάρμακα, ή γενικά φάρμακα, και ποιος όχι.

Επίσης, αυτά που έχει βγάλει ο Νίκος Αντωνιάδης (ψάξτε τον στο Google αν δεν τον ξέρετε ήδη) είναι το λιγότερο ύποπτα, αν όχι εγκληματικά, για τους γιατρούς και τα νοσοκομεία μας, ακόμα κι αν ισχύουν τελικά τα μισά.

Πέραν τούτου, εμένα προσωπικά μού έχει πει υγειονομικός κάτι πράγματα που δίνουν μια τελείως διαφορετική εικόνα για τις ΜΕΘ στην Ελλάδα από την εικόνα που σχηματίζει το επίσημο αφήγημα της κυβέρνησης και των ΜΜΕ. Δεν μπορώ να αναφέρω το όνομά του, φυσικά, αλλά ίσως να πω μερικά λόγια σε μελλοντικό post.

Και, εκτός από όλα αυτά τα παραπάνω, αμφίβολο ότι τα συγκεκριμένα εμβόλια θα δώσουν τέλος στην πανδημία (που δεν είναι και τόσο σοβαρή στην πραγματικότητα), όπως έχω γράψει και σε παλιότερα post, αφού κανένας δεν ξέρει ακόμα τι ακριβώς κάνουν και οι ενδείξεις λένε τα εξής:

(α) Ο κορονοϊός είναι, ουσιαστικά, σαν τη γρίπη, συνεχώς κάνει μεταλλάξεις· δεν μπορεί να υπάρξει εμβόλιο που τον σταματά.

(β) Ήδη πολλοί εμβολιασμένοι βγαίνουν θετικοί στον κορονοϊό ή ακόμα και αρρωσταίνουν από αυτόν.

(γ) Ο κορονοϊός θα κάνει ολοένα και περισσότερες μεταλλάξεις όσο βρίσκει αντίσταση – δηλαδή, περισσότερους εμβολιασμένους. Αυτό σημαίνει πως, αν εμβολιαστούν πολλοί, θα έχουμε να κάνουμε και με έναν χειρότερο, ακόμα πιο θανατηφόρο κορονοϊό.

*

Μην αφήνετε τους εμβολιαστικούς τρομοκράτες να σας τρομοκρατούν. Βλέπουν ότι δεν έχουν την 100% ανταπόκριση που θα ήθελαν για το πειραματικό τους φάρμακο, ακούνε τα αφεντικά τους (από τα οποία έχουν πάρει λεφτά, πολλά λεφτά) να τους φωνάζουν, και έχουν αρχίσει τις απειλές για να εκπληρώσουν το σχέδιο «όπως πρέπει».

Τα εμβόλια για την Covid είναι, στην καλύτερη περίπτωση, πειραματικά φάρμακα και ως τέτοια πρέπει να αντιμετωπίζονται. ΚΑΝΕΝΑΣ δεν έχει δικαίωμα να σου επιβάλλει ιατρική πράξη, ειδικά μια τέτοια σοβαρή ιατρική πράξη – κάτι που μπαίνει στο σώμα σου και δεν φεύγει – σύμφωνα με την ιατρική δεοντολογία, τη Συνθήκη της Νυρεμβέργης, και άλλους θεσμούς.

Αλλά και να μην υπήρχαν αυτά, θα έπρεπε να τα φτιάξουν. Άλλωστε, γι’αυτό ακριβώς φτιάχτηκαν: επειδή κάποτε κάποιοι παλιάνθρωποι (σαν τους τωρινούς) προσπαθούσαν, δια της βίας, να κάνουν πειράματα επάνω σε ανθρώπους.

Δεν λέω να μην υπάρχει εμβόλιο, έστω και πειραματικό. Αλλά όλοι να είναι καλά πληροφορημένοι για το τι ακριβώς είναι· και κανείς να μην εκβιάζεται, εκφοβίζεται, ή καταναγκάζεται για να εμβολιαστεί.

Και σε όσους δεν το σέβονται αυτό και προσπαθούν να καταναγκάσουν τον κόσμο πρέπει να τους φερθούμε σαν φασίστες του χείριστου είδους. Και, ναι, όπως λέει κι ένα από αυτά τα καθάρματα, το λέω και το εννοώ.

 

 

Επίσης . . .

Επιλογές Αυγούστου (18/8)


Barry Windsor-Smith και Robert E. Howard & Xerox Hell (αλλοιώστε εικόνες) & Η εκστατική αλήθεια της τέχνης & Chaoclypse & Mâr-Nâmeh, το Βιβλίο των Οιωνών από τα Φίδια & Γεωλογικός χάρτης του φεγγαριού σαν σουρεαλιστικό όνειρο & Morgan Sorensen & Ένα αστεροσκοπείο μέσα στην έρημο & RIP John Crowley & The Greenwood Faun της Nina Antonia & Αντισταθείτε στους τεχνοκράτες και στους «ειδικούς» & πολλά ακόμα έρχονται στο LinX – σύντομα

 

Βιβλιοκριτική: The Dandelion Dynasty: The Grace of Kings· The Wall of Storms· The Veiled Throne· Speaking Bones, του Ken Liu


Αυτή η σειρά (τετραλογία) μού έκανε αίσθηση από διάφορες απόψεις, γι’αυτό κιόλας αποφάσισα να γράψω βιβλιοκριτική. Έπιασα το πρώτο βιβλίο της, The Grace of Kings, σχεδόν τυχαία, και αμέσως κόλλησα. Συνήθως, όταν διαβάζω σειρές φαντασίας, το πρώτο βιβλίο δεν μου αρέσει και τόσο, αλλά, καθώς προχωράω στα επόμενα, η σειρά μού αρέσει ολοένα και περισσότερο. Εδώ – δυστυχώς – συνέβη το ακριβώς αντίθετο...

Το πρώτο βιβλίο με εντυπωσίασε. Σκέφτηκα: Επιτέλους, ένας σύγχρονος συγγραφέας φαντασίας που μου αρέσει! Διότι, τελευταία, δεν βρίσκω και πολλούς σύγχρονους συγγραφείς που να μου αρέσουν. Το Grace of Kings δεν ακολουθεί την κλισέ πλέον, και εμπορική, χρήση της οπτικής γωνίας τρίτου προσώπου που προσκολλιέται κάθε φορά σε έναν χαρακτήρα (όπως, πχ, γίνεται στο A Song of Ice and Fire). Εδώ η οπτική γωνία τρίτου προσώπου είναι πολύ πιο ανοιχτή· μπορεί να γράφει για οτιδήποτε: από τις σκέψεις τριών χαρακτήρων συγχρόνως, μέχρι το τι συμβαίνει σε μια ολόκληρη πόλη. Μια πολύ ευχάριστη αλλαγή στη βαρεμάρα του ύφους που έχει καταντήσει η διεθνής φανταστική λογοτεχνία. Δεν ξέρω αν έχουν αρχίσει να αλλάζουν νοοτροπία (τώρα που η αγορά του βιβλίου χάνει λεφτά διεθνώς) ή αν απλώς ο συγγραφέας είχε κανένα πολύ γερό βύσμα και το πέρασε αυτό σε μεγάλο εκδότη. Και δεν έχει σημασία.

Αυτό δεν είναι το μόνο καλό στο Grace of Kings, φυσικά. Οι χαρακτήρες είναι έξυπνοι και δραστήριοι, ο διάλογος αρκετά έξυπνος και ρεαλιστικός. Η πλοκή ποτέ δεν παύει να κινείται: συνεχώς γίνονται γεγονότα και γεγονότα και γεγονότα. Περιπέτειες μέσα σε περιπέτειες, ατελείωτες. Η ιστορία ξεκινά με μια «κακιά» αυτοκρατορία και διάφορους επαναστάτες εναντίον της αποδώ κι αποκεί· μοιάζει κλισέ, αλλά δεν είναι, έτσι όπως εξελίσσεται. Και ακόμα και οι «κακοί» χαρακτήρες είναι ενδιαφέροντες: κάποιοι τρομαχτικοί, κάποιοι με τη δική τους φιλοσοφία. Ενώ οι «καλοί» είναι ή έξυπνοι ή γενναίοι – μια πολύ ωραία ανάμειξη νοοτροπιών.

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Αυγούστου (5/8)


Sibylle Ruppert (βιομηχανικός, σκοτεινός σουρεαλισμός) 10 ταινίες (από την ανατολική Γερμανία) TikTok Farlands (ένας κρυφός κόσμος) Η Google θα κάνει τα smart phones σας ακόμα πιο περιοριστικά (απαγορεύοντας στον οποιονδήποτε να τρέξει δικό του app) Οι Ευρωπαίοι ψηφίζουν (για τις εικόνες στα νέα χαρτονομίσματα) Trompe-L’œil (ένας κρυμμένος κόσμος σκέλεθρων) Solarpunk (μουσική) Η Shell κερδίζει (από τον πόλεμο) Ένας ερημίτης (στις κατακόμβες του Παρισιού) Καρλ Γιουνγκ και συγχρονικότητα (ο μυστικισμός των συμπτώσεων) Ο νεοναζισμός στις ΗΠΑ (βίντεο) Maxfield Parrish (μαγευτική τέχνη) Περίπλοκοι χαρακτήρες (σε Howard, Grell, Wolfe, Dostoevsky) Ars Notoria (και η Άμεση Γνώση) LinX (έρχονται πολλά ακόμα)