Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
27 / 4 / 2021

Παρατηρώ ότι κάποιοι φτιάχνουν websites έτσι που προσπαθούν να κρύψουν τον κώδικα HTML από πίσω τους. Βάζουν δικλείδες όπως να μη μπορείς να κάνεις δεξί κλικ επάνω στη σελίδα, ή ακόμα και να μη μπορείς να ανοίξεις το menu του browser ή να απενεργοποιούνται κάποια κουμπιά που εμφανίζουν αμέσως τον κώδικα.

Παιδιά, μην το κάνετε αυτό.

Σκεφτείτε: ποιον προσπαθείτε να σταματήσετε;

(α) Τον casual, βαρετό δημοσιογράφο που κάνει copy/paste ό,τι βρει μπροστά του αλλά δεν έχει ιδέα από κώδικα;

(β) Κάποιον που ξέρει από κώδικα και θέλει να δει κάτι στον δικό σου γιατί του χρειάζεται σε κάποια δουλειά του; (Και δεν εννοώ τίποτα το ύποπτο – δεν μιλάω για χάκινγκ.)

Στην περίπτωση (α), το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι να απενεργοποιήσεις την επιλογή του κείμενου· κι αυτό γίνεται με απλή CSS, αν δεν κάνω λάθος, και δεν χρειάζεται κάτι περισσότερο. Αν κάποιος θέλει να σταματήσει τους copypastάδες, τότε αυτή είναι μια καλή επιλογή.

Στην περίπτωση (β), ό,τι και να κάνεις είναι άσκοπο. Απλά τσαντίζεις λίγο αυτόν που θέλει τον κώδικά σου, τον κάνεις να σκεφτεί «Τι ανόητος άνθρωπος!», και μετά πάει και τραβάει τον κώδικά σου ούτως ή άλλως χωρίς ιδιαίτερο πρόβλημα. Δεν υπάρχει browser που να μη μπορεί να δείξει τον κώδικα. Απλά βάζεις ένα μικροεμπόδιο στο δρόμο αυτού που ξέρει τι να κάνει: Αντί να πατήσει δυο κουμπιά και να δει τον κωδικά σου, θα πατήσει τρία κουμπιά και θα χρησιμοποιήσει λίγο και το ποντίκι: και πάλι θα κάνει τη δουλειά του.

Δεν υπάρχει λόγος να τον καθυστερείς τον άνθρωπο.

Και το λέω αυτό και για τον εαυτό μου. Κάποιες φορές θέλω να πάρω, ας πούμε, τον τίτλο από ένα website – τίποτα το ύποπτο – και πρέπει να κάνω μια ανόητη μανούβρα για να το καταφέρω ενώ μπορούσα απλά να ανοίξω τον κώδικα με δυο κουμπιά.

Δείτε το αλλιώς: Το διαδίκτυο είναι βασισμένο στον ανοιχτό κώδικα. Δεν υπάρχουν πραγματικά κρυφοί κώδικες για κάποιον που θέλει να σκαλίσει λίγο. Μην τσαντίζετε τους ανθρώπους που ξέρουν πέντε πράγματα από κώδικα· είναι χαζό.

Το να θέλεις να μπλοκάρεις τον casual copypastά το καταλαβαίνω. Το να προσπαθείς να σταματήσεις αυτόν που ξέρει από κώδικα δεν έχει κανένα νόημα.

Σε τελική ανάλυση, τι έχεις να κρύψεις; Τα μυστικά του κράτους;

 

 

Επίσης . . .

Επιλογές Ιουνίου (15/6)


HWdetails, πρόγραμμα που δείχνει τα χαρακτηριστικά του PC — Συνέντευξη με τον John Coulthart (τέχνη) — The Necromancers του Robert Hugh Benson (δωρεάν βιβλίο) — William Brodie, Robert Louis Stevenson, Dr. Jekyll and Mr. Hyde — Συμβουλές από τον Μεσαίωνα — Helmut Wenske (τέχνη ) — Τι σχήμα έχει πραγματικά η Γη; — Karl Edward Wagner (μέρος δεύτερο: πέρα από τον Kane) — Από ψυχεδελική εμπειρία σε μαθηματικό πρόβλημα — John Blanche (τέχνη, Warhammer) — Ένα ντοκιμαντέρ για την «επιδημία» των κατά συρροήν δολοφόνων στις ΗΠΑ (1950-1999) — Πολλά ακόμα ρέουν στο LinX...

 

Επιλογές Ιουνίου (10/6)


Michelle Avery Konczyk (τέχνη) & Έργα τέχνης με μάσκες & Book of the Three Dragons & Τα ζωόφυτα του Μεσαίωνα & Μυστηριακά δάση (φωτογραφίες) & Φανταστική λογοτεχνία το 1928-29 (όχι μία από τα ίδια) & Kane, του Karl Edward Wagner (acid gothic!) & Marilyn Monroe (σε φανταστικές και εξωτικές περιπέτειες!) & Οι «δουλέμποροι της τρίτης χιλιετίας» στον Ιταλικό Νότο («έκαψαν ζωντανούς εργάτες γιατί δεν είχαν χρήματα να πληρώσουν τα μεταφορικά τους») & το PDP-1 (ιστορικό κομπιούτερ από το 1959) & Πώς να Σκοτώνεις: Ένας Οδηγός για Αστικούς Δολοφόνους (1973-1984) & Σπίτια και χωριά που εμφανίζονται και εξαφανίζονται & Ένας σχολιασμός του είδους New Weird & Η κατάρρευση του φουτουρισμού & Ακόμα περισσότερο έρχονται στο LinX!

 

Τι Είναι, Τελικά, Φανταστική Λογοτεχνία;


Νοείται φανταστική λογοτεχνία χωρίς το υπερβατικό στοιχείο;

Τι είναι εκείνο που κάνει τη φανταστική λογοτεχνία φανταστική; Έχετε ποτέ αναρωτηθεί; Είναι απλώς το να είναι μια αφήγηση ευφάνταστη; Είναι το να περιλαμβάνει υπερφυσικά στοιχεία; Είναι το να διαδραματίζεται σε άλλους κόσμους (και μόνο αυτό, ίσως); Είναι το να έχει ορκ και ξωτικά; Είναι το να έχει μάγους και δράκους; Είναι το να έχει ανθρώπους με εξωφρενικές δυνάμεις (κάποιου είδους);

Πρέπει να έχει κάτι από τα παραπάνω, ή και τίποτα;

Τελευταία, λοιπόν, διαβάζω την Dandelion Dynasty, την τετραλογία του Ken Liu (τίτλοι: The Grace of Kings· The Wall of Storms· The Veiled Throne· Speaking Bones). Είμαι τώρα στο τελευταίο βιβλίο, και με έχει ήδη κάνει να σκεφτώ κάποια πράγματα που μάλλον περισσότερο σε γενικό άρθρο ταιριάζουν παρά σε βιβλιοκριτική. Θα κάνω και βιβλιοκριτική όταν τελειώσω την τετραλογία· αλλά αυτό το άρθρο δεν θα χωρά εκεί σε καμία περίπτωση. Στέκεται από μόνο του.

Περιληπτικά, για την Dandelion Dynasty, θα πω ότι τα δύο πρώτα βιβλία μού άρεσαν πολύ (όπως έχω ήδη γράψει στα αναγνώσματά μου του 2025), αλλά από το τρίτο άρχισε να με απογοητεύει σφοδρά. Και συνεχίζει έτσι στο τέταρτο. Με το ζόρι το διαβάζω, απλά και μόνο γιατί έχω μια περιέργεια να δω πώς θα τελειώσει αλλά και για να μην πω ότι το άφησα στη μέση. Κρίμα που έχασε τον δυναμισμό του...

Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα τούτου του άρθρου.

[Συνέχισε να διαβάζεις]