Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
8 / 2023

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (189)

Ψυχεδελικές πόρτες.

Ελληνικοί μεταλλικοί ήχοι

Τελευταία, κάποια από τα μεταλλικά συγκροτήματα που ακούω περισσότερο έχει τύχει να είναι ελληνικά, και είναι τρομερά συγκροτήματα, τρομεροί μεταλλικοί ήχοι. Κολλάνε τα τραγούδια στο music player και δεν θέλουν να φύγουν από εκεί.

Δεν έχουν, βέβαια, ελληνικούς στίχους. Οι στίχοι του heavy metal είθισται να είναι αγγλικοί. Αν και είχα κάποτε συναντήσει ένα συγκρότημα με ελληνικούς στίχους· είναι, όμως, πριν από πολλά χρόνια – νομίζω ότι ονομαζόταν Ο Εξόριστος – και δεν θυμάμαι τώρα πώς ακριβώς μου είχε φανεί. Είναι, πάντως, να αναρωτιέσαι γιατί όχι και ελληνικοί στίχοι στο heavy metal. Δε θα μπορούσες να παίξεις μεταλλικούς ήχους με ελληνικούς στίχους; Γιατί να μην ακούγεται καλά; Ίσως να ακουγόταν κάπως διαφορετικό, αλλά αυτό δεν σημαίνει τίποτα.

Όπως και νάχει, αυτά είναι τα δύο ελληνικά συγκροτήματα με τα οποία [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (188)

Ξαπλώστε. Με μάσκα.

...Εεε. Δεν την έχουμε ξαναδεί κάπου αυτή την ταινία;

(Hint: Κάντε κλικ/ταπ πάνω στην εικόνα για να τη δείτε μεγαλύτερη.)

Να σας συστήσω το LinX

Όπως θα έχετε καταλάβει από τις Επιλογές μου, τριγυρίζω στο διαδίκτυο και μαζεύω διάφορα links που θεωρώ πως έχουν κάποιο ενδιαφέρον. Αρκετά από αυτά δεν καταλήγουν στις Επιλογές, γιατί δεν νομίζω ότι ταιριάζουν ακριβώς· αλλά δεν τα έχω και «για πέταμα» που λένε. Πιστεύω ότι εξακολουθούν να έχουν κάποιο ενδιαφέρον.

Όλα αυτά τα links – όσα μπαίνουν στις Επιλογές και όσα δεν μπαίνουν στις Επιλογές – τα έστελνα στο Twitter μέσω του Tweetdeck, που, για όσους δεν ξέρουν, είναι μια υπηρεσία του ίδιου του Twitter με την οποία μπορείς, εκτός των άλλων, να ορίσεις μια σειρά από tweets που θέλεις να εμφανίζονται αυτοματοποιημένα σε συγκεκριμένους χρόνους. Αλλά πρέπει να καθίσεις να τα βάλεις εσύ ένα-ένα. Οπότε, σου τρώει κάποια ώρα.

Το έκανα, όμως, γιατί μου άρεσε να βλέπω μια μεγάλη λίστα από links να παρουσιάζονται σταδιακά· και ίσως [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (187)

Στοιχειωμένες πόρτες...

Όχι πες μου τώρα, εσύ τολμάς να μπεις εδώ; Τολμάς;

Εγώ κωλώνω... Μπορεί να δαγκώσει.

Οι συγγραφείς πεινάνε, ρε τυφλοί

Ένα πράγμα που αληθινά με έχει κάνει να απορώ όλα αυτά τα χρόνια είναι πώς στο διάολο μπορεί ένας συγγραφέας λογοτεχνίας, στην Ελλάδα, να βγάλει λεφτά από τα βιβλία του. (Και εννοώ λεφτά που να έχουν κάποια σημασία: δεν εννοώ 500 ευρώ τον χρόνο και αν.)

Παλιότερα είχα κάνει εκδόσεις και ο ίδιος, οπότε έχω δει πολλά πράγματα και με τα μάτια μου, όχι μόνο από φήμες. Κατέληξα πως το καλύτερο είναι να δίνεις τα βιβλία δωρεάν σε ηλεκτρονική μορφή και να παίρνεις δωρεές (όταν τυχαίνει να τις πιάσεις σαν να ψαρεύεις) γιατί αυτός είναι ο μόνος λογικός δρόμος αν δεν θέλεις να εγκαταλείψεις τελείως τη δημοσίευση ή να χρεοκοπήσεις.

Εξακολουθώ να απορώ κάθε τόσο πώς είναι ποτέ δυνατόν, στη χώρα μας, συγγραφέας να βγάλει λεφτά από τα βιβλία του. Ειδικά αν γράφει φανταστική λογοτεχνία, που είναι ένα «δύσκολο» είδος για την Ελλάδα.

Το [...]

Winter is Coming in Summer

Δεν ξέρω πώς είναι αλλού στην Ελλάδα αυτές τις μέρες, αλλά αν είναι όπως στην Αθήνα τότε είναι σαν φθινόπωρο σχεδόν. Και δεν είναι ούτε καν 15 Αυγούστου ακόμα!

Αυτό το καλοκαίρι άργησε να έρθει, και μου φαίνεται πως μας εγκαταλείπει νωρίς.

Όχι πως παραπονιέμαι ακριβώς. Η δροσιά είναι ευχάριστη. Αλλά, γαμώτο, ξυπνάω το πρωί και νομίζω ότι έχουμε φθινόπωρο. Και όχι μόνο αυτό, αλλά έχω και την αίσθηση του φθινοπώρου, αν καταλαβαίνετε τι εννοώ. Και είναι απλά... παράξενο.

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (186)

Αγαπώντας το κλιματιστικό...

Πετώντας με Κρυσταλλένια Φτερά

Πριν από μερικούς μήνες, είχα πει ότι διάβασα κάτι παραμύθια του Lang και με είχαν εμπνεύσει. Βασικά, είχα αναρωτηθεί γιατί δεν υπάρχει κάποια σύγχρονη μορφή φανταστικής λογοτεχνίας που ώς ένα σημείο να μιμείται τη μορφή αυτών των παραμυθιών. Δηλαδή: μοντέρνα παραμύθια, για ενήλικες.

Αν υπάρχει κάτι τέτοιο, δεν έχει τύχει να το συναντήσω – ή δεν θυμάμαι να το έχω συναντήσει. Οπότε, είπα να το γράψω εγώ. Και το έγραψα.

Το ένα από τα δύο παραμύθια που έχω γράψει μέχρι στιγμής (και ίσως κι άλλα ν’ακολουθήσουν στο μέλλον – η μορφή δεν εξαντλείται εύκολα) είναι τα Κρυσταλλένια Φτερά. Ακολουθεί την κλασική δομή των κλασικών παραμυθιών αλλά όχι και το ύφος τους ακριβώς. Το ύφος είναι, αναμφίβολα, heavy metal και πιο ψυχεδελικό από το συνηθισμένο παραμύθι. Θα βαριόμουν να γράψω οτιδήποτε άλλο. Επίσης, είναι σίγουρα [...]

Γλωσσικές ανωμαλίες

Εκτός από το Gondwane, αυτές τις μέρες διαβάζω και το The Magus του John Fowles, και δεν έχω κάτι συγκεκριμένο από τώρα να σχολιάσω γι’αυτό, πέρα από το ότι μοιάζει με Καστανέντα κατάσταση το όλο θέμα, και είναι γραμμένο με τέτοιο τρόπο που κυλά άνετα.

Όμως όσο και καλά να ξέρει τα Ελληνικά ο αγγλόφωνος συγγραφέας φαίνεται πως πάντα γράφει πράγματα άκυρα για την ελληνική γλώσσα. Και, ναι, το παρατήρησα και εδώ. Σ’ένα σημείο γράφει:

“O kyrios?” I asked.

“Ephage. Eine epano.” Has eaten; is upstairs. Like the villagers, with foreigners she made no attempt to speak more comprehensibly, but uttered her usual fast slur of vowel sounds.

Δηλαδή, η απάντηση «Έφαγε. Είναι επάνω» είναι δυσνόητη; Είναι σα να λες «Has eaten; is upstairs»;

Φυσικά και όχι. Είναι σαν να λες: «He has eaten. He is upstairs.» Αλλά, για κάποιο λόγο, ο συγγραφέας το θεωρούσε κοφτό ή δυσνόητο, ή δεν ξέρω κι εγώ τι.

Πολύ δύσκολο τελικά να ξέρεις [...]

 

Επίσης . . .

Βιβλιοκριτική: Swords and Deviltry· Swords Against Death, του Fritz Leiber


Έχω δύο ανθολογίες που περιλαμβάνουν, συνολικά, όλες τις ιστορίες του Fritz Leiber με τον Fafhrd και τον Gray Mouser. Παλιότερα, είχα διαβάσει μια ιστορία από τη δεύτερη ανθολογία· δεν θυμάμαι ποια ακριβώς, αλλά θυμάμαι ότι μου άρεσε. Τώρα, αποφάσισα να διαβάσω και τις δύο ανθολογίες, ξεκινώντας από την πρώτη, κανονικά.

Έχω ακούσει πολλά για τον Fritz Leiber, ειδικά για τις ιστορίες του με τον Fafhrd και τον Gray Mouser στην Lankhmar, και μάλιστα από διάφορους γνωστούς συγγραφείς (όπως Moorcock, για παράδειγμα). Οι περισσότεροι φαίνεται να τον θαυμάζουν: ίσως να τον θεωρούν και κάτι το ιδιαίτερο. Αυτό είχε δημιουργήσει μέσα στο μυαλό μου μια κάποια εντύπωση για τον Leiber η οποία δεν βγήκε πραγματική, δυστυχώς. Δεν απογοητεύτηκα ακριβώς από όσα που έχω διαβάσει ώς τώρα, αλλά δεν ήταν και εκείνο που περίμενα. Περίμενα κάτι που θα με συνεπάρει και θα με ξαφνιάσει όπως το Amber του Zelazny· όμως δεν είναι τέτοιο πράγμα. Όχι για εμένα, τουλάχιστον.

Μέχρι στιγμής έχω διαβάσει τα πρώτα δύο βιβλία – το Swords and Deviltry και το Swords Against Death – δηλαδή, τη μισή πρώτη ανθολογία. Αυτά τα δύο βιβλία, φυσικά, περιλαμβάνουν διάφορες ιστορίες, διάφορες περιπέτειες του Fafhrd και του Mouser. Μην ξεχνάτε ότι ο Leiber έγραφε για περιοδικά, οπότε υποχρεωτικά οι ιστορίες είναι μικρού μήκους η καθεμία· όμως είναι πολλές. Και εδώ δεν είναι τοποθετημένες με τη σειρά που τις έγραψε ο Leiber, αλλά με την ιστορική τους συνέχεια – έτσι όπως ο Leiber τις κατέταξε ύστερα από χρόνια. Οι ιστορίες, όμως, που είχε γράψει παλιότερα διαφέρουν αρκετά από τις νεότερες – και το καταλαβαίνεις εύκολα ότι γράφτηκαν πριν. Αυτές οι παλιότερες ιστορίες είναι απλές περιπέτειες όπου δυο τυχοδιωκτικοί ήρωες συναντούν κάτι παράξενα ή επικίνδυνο, ή και τα δύο μαζί, και κάπως το προσπερνάνε ή το κατατροπώνουν, και συνεχίζουν τον δρόμο τους, πηγαίνοντας σε άλλες περιπέτειες. Οι νεότερες ιστορίες μοιάζει να έχουν περισσότερο υπόβαθρο και να ασχολούνται πιο πολύ με τον κόσμο γύρω από τους ήρωές μας, καθώς και με το ποιοι πραγματικά είναι αυτοί, και τι θέλουν. Γενικά, είναι πιο γεμάτες, ας πούμε, από πληροφορίες. Οι δύο πρώτες ιστορίες, δε, στο Swords and Deviltry είναι ξεκάθαρα ιστορικό υπόβαθρο του Fafhrd και του Mouser· και είναι και οι δύο αρκετά καλές. Προσωπικά, προτιμώ αυτή του Mouser: είναι τρομερά διαβολική και ατμοσφαιρική. Αυτή του Fafhrd είναι... έτσι κι έτσι· και νομίζω ότι κάποιος θα μπορούσε να την ονομάσει ακόμα και «μισογύνικη» με όλες αυτές τις «καταπιεστικές γυναίκες-μάγισσες» της φυλής του Fafhrd· αλλά δεν πιστεύω ότι η πρόθεση του συγγραφέα ήταν τέτοια.

Το γεγονός, όμως, ότι μπλέκει ιστορίες που έγραψε παλιότερα με ιστορίες που έγραψε μετά δημιουργεί κάποια κενά, ίσως και κακώς εννοούμενες παραδοξότητες. Αν και καταφέρνει αρκετά καλά να συνδέσει μεταξύ τους όλες αυτές τις ιστορίες που έγραψε σε διαφορετικές χρονικές περιόδους, σου δίνεται η εντύπωση ότι μερικά πράγματα δεν δένουν ακριβώς. Και το πιο χτυπητό είναι ότι στην πρώτη ιστορία με τον Gray Mouser – αυτή την ιστορία που μου άρεσε πάρα πολύ – ο Mouser είναι μάγος, και κάνει μάλιστα κάποιες πολύ διαβολικές και ισχυρές μαγείες. Στις επόμενες ιστορίες, ωστόσο, δεν φαίνεται ο Mouser να έχει καμία μαγική γνώση! Πώς είναι δυνατόν αυτό; Εγώ περίμενα ότι κάπου και στις επόμενες περιπέτειες ο Mouser θα έκανε κάτι το μαγικό. Μετά από δύο ολόκληρα βιβλία, όμως, δεν έχει κάνει τίποτα...

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Σεπτεμβρίου (22/9)


Η «σατανική» Σταχτοπούτα του Netflix — Έξι Μέρες στον Luna One — Solarpunk πραγματικότητα — Η «κοσμική αμνησία» των μαύρων τρυπών — Το κρυφό περιοδικό επιστημονικής φαντασίας — Ιστορίες με λυκανθρώπους (1828-1931) — Οι παράξενες ιστορίες του Bertram Atkey — Ιστορίες με τρολ — Professor H's Wayback Machine — Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων της επιστημονικής φαντασίας — Εικονογραφήσεις του Harry Clarke για τα παραμύθια του Hans Christian Andersen — Paul Vincent Woodroffe (1875–1954) — Ντοκιμαντέρ για την επιστημονική φαντασία και άλλα σχετικά — 10 B-movies επιστημονικής φαντασίας — Symphonie Fantastique — Ένα παλιό βιβλίο «μεταμορφώσεων» — Η τέχνη του Eugene Tssui — Zendik Farm Arts Commune — King Gizzard & The Lizard Wizard — και πολύ περισσότερα έρχονται στο LinX

 

Το Σκοτάδι Γελά — Το Κλεμμένο Βασίλειο, Τόμος 2


Έχοντας πάρει την πόλη της Όσβελακ από τα χέρια των ανθρώπων της Σφετερίστριας, ο Πρίγκιπας Κάλνεντουρ ωλ Κάρνελεκ, η Κόμισσα Χάνκαθιρ αλ Νασόλντουν, και οι σύντροφοί τους βλέπουν ξεκάθαρα ότι ο πόλεμός τους για την ανάκτηση του Βασιλείου τώρα αρχίζει – ένας πόλεμος άμεσα συνδεδεμένος με την ίδια τους την επιβίωση. Στρέφουν το βλέμμα τους προς τη Βορσίραθ, στις Κάτω Ακτές, και επιδιώκουν να επιστρατεύσουν συμμάχους προκειμένου να αντιμετωπίσουν την απειλή που αντιπροσωπεύει.

Ο Κάλνεντουρ ταξιδεύει με τον Έλκερθιν τον Θανατογέννητο για να συναντήσει ένα χαμένο παιδί του και για να τον βοηθήσει να συγκεντρώσει μαχητές από τους παρανόμους του Βασιλείου... ένας από τους οποίους αποδεικνύεται παλιός γνωστός του Πρίγκιπα και του δίνει κάποιες απαντήσεις για το αινιγματικό παρελθόν του.

Η Λοτρίνθα ωλ Νάλδεκερ, μαζί με τον Ραμάλθιν αλ Ένερκαβ και τη Σιράλια’χοκ ωλ Κίριβεμ, οδηγείται στη γενέτειρά της από τον Αρχικαλεστή του Πεπρωμένου και τους ακόλουθούς του, όπου κίνδυνος καραδοκεί για εκείνη πίσω από κάθε σκιά. Ο πραγματικός κίνδυνος, όμως, που πρέπει να φοβάται δεν είναι αυτός που νομίζει...

Και η Χάνκαθιρ αλ Νασόλντουν, η Κόμισσα των Σκιών, ερευνά το παρελθόν της Κομητείας της προκειμένου να ανακαλύψει τα μυστικά των Σκοτεινών Ακόλουθων: και καταλήγει σε μέρη που δεν φανταζόταν ότι μπορεί να υπήρχαν.

Ενώ ο Πρίγκιπας Κάλνεντουρ και οι σύμμαχοί του παλεύουν για την απελευθέρωση του Βασιλείου από τα δεσμά της Ζώθμαλιρ αλ Μακμάρνουν, πίσω από τον αγώνα τους μια δύναμη που έχει τραφεί από το μίσος και την απόγνωση απλώνεται σαν μόλυνση που αποσκοπεί να τους καταστρέψει όλους...

Κατεβάστε το