Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
8 / 2023

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (189)

Ψυχεδελικές πόρτες.

Ελληνικοί μεταλλικοί ήχοι

Τελευταία, κάποια από τα μεταλλικά συγκροτήματα που ακούω περισσότερο έχει τύχει να είναι ελληνικά, και είναι τρομερά συγκροτήματα, τρομεροί μεταλλικοί ήχοι. Κολλάνε τα τραγούδια στο music player και δεν θέλουν να φύγουν από εκεί.

Δεν έχουν, βέβαια, ελληνικούς στίχους. Οι στίχοι του heavy metal είθισται να είναι αγγλικοί. Αν και είχα κάποτε συναντήσει ένα συγκρότημα με ελληνικούς στίχους· είναι, όμως, πριν από πολλά χρόνια – νομίζω ότι ονομαζόταν Ο Εξόριστος – και δεν θυμάμαι τώρα πώς ακριβώς μου είχε φανεί. Είναι, πάντως, να αναρωτιέσαι γιατί όχι και ελληνικοί στίχοι στο heavy metal. Δε θα μπορούσες να παίξεις μεταλλικούς ήχους με ελληνικούς στίχους; Γιατί να μην ακούγεται καλά; Ίσως να ακουγόταν κάπως διαφορετικό, αλλά αυτό δεν σημαίνει τίποτα.

Όπως και νάχει, αυτά είναι τα δύο ελληνικά συγκροτήματα με τα οποία [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (188)

Ξαπλώστε. Με μάσκα.

...Εεε. Δεν την έχουμε ξαναδεί κάπου αυτή την ταινία;

(Hint: Κάντε κλικ/ταπ πάνω στην εικόνα για να τη δείτε μεγαλύτερη.)

Να σας συστήσω το LinX

Όπως θα έχετε καταλάβει από τις Επιλογές μου, τριγυρίζω στο διαδίκτυο και μαζεύω διάφορα links που θεωρώ πως έχουν κάποιο ενδιαφέρον. Αρκετά από αυτά δεν καταλήγουν στις Επιλογές, γιατί δεν νομίζω ότι ταιριάζουν ακριβώς· αλλά δεν τα έχω και «για πέταμα» που λένε. Πιστεύω ότι εξακολουθούν να έχουν κάποιο ενδιαφέρον.

Όλα αυτά τα links – όσα μπαίνουν στις Επιλογές και όσα δεν μπαίνουν στις Επιλογές – τα έστελνα στο Twitter μέσω του Tweetdeck, που, για όσους δεν ξέρουν, είναι μια υπηρεσία του ίδιου του Twitter με την οποία μπορείς, εκτός των άλλων, να ορίσεις μια σειρά από tweets που θέλεις να εμφανίζονται αυτοματοποιημένα σε συγκεκριμένους χρόνους. Αλλά πρέπει να καθίσεις να τα βάλεις εσύ ένα-ένα. Οπότε, σου τρώει κάποια ώρα.

Το έκανα, όμως, γιατί μου άρεσε να βλέπω μια μεγάλη λίστα από links να παρουσιάζονται σταδιακά· και ίσως [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (187)

Στοιχειωμένες πόρτες...

Όχι πες μου τώρα, εσύ τολμάς να μπεις εδώ; Τολμάς;

Εγώ κωλώνω... Μπορεί να δαγκώσει.

Οι συγγραφείς πεινάνε, ρε τυφλοί

Ένα πράγμα που αληθινά με έχει κάνει να απορώ όλα αυτά τα χρόνια είναι πώς στο διάολο μπορεί ένας συγγραφέας λογοτεχνίας, στην Ελλάδα, να βγάλει λεφτά από τα βιβλία του. (Και εννοώ λεφτά που να έχουν κάποια σημασία: δεν εννοώ 500 ευρώ τον χρόνο και αν.)

Παλιότερα είχα κάνει εκδόσεις και ο ίδιος, οπότε έχω δει πολλά πράγματα και με τα μάτια μου, όχι μόνο από φήμες. Κατέληξα πως το καλύτερο είναι να δίνεις τα βιβλία δωρεάν σε ηλεκτρονική μορφή και να παίρνεις δωρεές (όταν τυχαίνει να τις πιάσεις σαν να ψαρεύεις) γιατί αυτός είναι ο μόνος λογικός δρόμος αν δεν θέλεις να εγκαταλείψεις τελείως τη δημοσίευση ή να χρεοκοπήσεις.

Εξακολουθώ να απορώ κάθε τόσο πώς είναι ποτέ δυνατόν, στη χώρα μας, συγγραφέας να βγάλει λεφτά από τα βιβλία του. Ειδικά αν γράφει φανταστική λογοτεχνία, που είναι ένα «δύσκολο» είδος για την Ελλάδα.

Το [...]

Winter is Coming in Summer

Δεν ξέρω πώς είναι αλλού στην Ελλάδα αυτές τις μέρες, αλλά αν είναι όπως στην Αθήνα τότε είναι σαν φθινόπωρο σχεδόν. Και δεν είναι ούτε καν 15 Αυγούστου ακόμα!

Αυτό το καλοκαίρι άργησε να έρθει, και μου φαίνεται πως μας εγκαταλείπει νωρίς.

Όχι πως παραπονιέμαι ακριβώς. Η δροσιά είναι ευχάριστη. Αλλά, γαμώτο, ξυπνάω το πρωί και νομίζω ότι έχουμε φθινόπωρο. Και όχι μόνο αυτό, αλλά έχω και την αίσθηση του φθινοπώρου, αν καταλαβαίνετε τι εννοώ. Και είναι απλά... παράξενο.

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (186)

Αγαπώντας το κλιματιστικό...

Πετώντας με Κρυσταλλένια Φτερά

Πριν από μερικούς μήνες, είχα πει ότι διάβασα κάτι παραμύθια του Lang και με είχαν εμπνεύσει. Βασικά, είχα αναρωτηθεί γιατί δεν υπάρχει κάποια σύγχρονη μορφή φανταστικής λογοτεχνίας που ώς ένα σημείο να μιμείται τη μορφή αυτών των παραμυθιών. Δηλαδή: μοντέρνα παραμύθια, για ενήλικες.

Αν υπάρχει κάτι τέτοιο, δεν έχει τύχει να το συναντήσω – ή δεν θυμάμαι να το έχω συναντήσει. Οπότε, είπα να το γράψω εγώ. Και το έγραψα.

Το ένα από τα δύο παραμύθια που έχω γράψει μέχρι στιγμής (και ίσως κι άλλα ν’ακολουθήσουν στο μέλλον – η μορφή δεν εξαντλείται εύκολα) είναι τα Κρυσταλλένια Φτερά. Ακολουθεί την κλασική δομή των κλασικών παραμυθιών αλλά όχι και το ύφος τους ακριβώς. Το ύφος είναι, αναμφίβολα, heavy metal και πιο ψυχεδελικό από το συνηθισμένο παραμύθι. Θα βαριόμουν να γράψω οτιδήποτε άλλο. Επίσης, είναι σίγουρα [...]

Γλωσσικές ανωμαλίες

Εκτός από το Gondwane, αυτές τις μέρες διαβάζω και το The Magus του John Fowles, και δεν έχω κάτι συγκεκριμένο από τώρα να σχολιάσω γι’αυτό, πέρα από το ότι μοιάζει με Καστανέντα κατάσταση το όλο θέμα, και είναι γραμμένο με τέτοιο τρόπο που κυλά άνετα.

Όμως όσο και καλά να ξέρει τα Ελληνικά ο αγγλόφωνος συγγραφέας φαίνεται πως πάντα γράφει πράγματα άκυρα για την ελληνική γλώσσα. Και, ναι, το παρατήρησα και εδώ. Σ’ένα σημείο γράφει:

O kyrios?” I asked.

Ephage. Eine epano.” Has eaten; is upstairs. Like the villagers, with foreigners she made no attempt to speak more comprehensibly, but uttered her usual fast slur of vowel sounds.

Δηλαδή, η απάντηση «Έφαγε. Είναι επάνω» είναι δυσνόητη; Είναι σα να λες «Has eaten; is upstairs»;

Φυσικά και όχι. Είναι σαν να λες: «He has eaten. He is upstairs.» Αλλά, για κάποιο λόγο, ο συγγραφέας το θεωρούσε κοφτό ή δυσνόητο, ή δεν ξέρω κι εγώ τι.

Πολύ δύσκολο τελικά να ξέρεις [...]

 

Επίσης . . .

Φανταστική Λεξιπλασία


Κάτι περισσότερο από ένας σχολιασμός για το Imaginary Worlds του Lin Carter

Αυτές τις μέρες διάβαζα το Imaginary Worlds του Lin Carter, το οποίο είναι ένας σχολιασμός για τη φανταστική λογοτεχνία. Ο Lin Carter ήταν ένας αρκετά γνωστός συγγραφέας φαντασίας – καλτ συγγραφέα, θα τον έλεγα – και δεν θα πω τίποτ’ άλλο γι’αυτόν (μη θέλοντας να μιμηθώ τον ίδιο στις παρουσιάσεις του μέσα στο Imaginary Worlds)· για περισσότερα, μπορείτε να τον τσεκάρετε στη Wikipedia. Το 2022 είχα διαβάσει το πρώτο βιβλίο του από τη σειρά με τον Thongor, και ήταν τόσο χάλια που δεν διάβασα τίποτα παραπέρα σε αυτή τη σειρά. Το 2023, όμως, διάβασα μια άλλη σειρά που έχει γράψει, το Gondwane Epic, η οποία ήταν πολύ καλή, και έχει γίνει από τις αγαπημένες μου, και θέλω κάποτε να την ξαναδιαβάσω. (Ναι, ήταν τόσο καλή.)

Τώρα διάβαζα το Imaginary Worlds επειδή πήρα φόρα μετά από το Wizardry and Wild Romance: A Study of Epic Fantasy, του Moorcock, το οποίο διάβασα πρόσφατα (και σχολίασα). Δε θα πω κάτι περισσότερο για το Imaginary Worlds εδώ· απλώς θέλω να σχολιάσω μερικά πράγματα που γράφει ο Lin Carter σε αυτό το βιβλίο σχετικά με τη δημιουργία φανταστικών ονομάτων. Γιατί πιστεύω ότι έχει ενδιαφέρον.

Ορισμένα από αυτά που λέει τα βρίσκω σωστά· ορισμένα τα βρίσκω τελείως βλακείες. Εκείνο που δεν μου αρέσει είναι ότι μοιάζει να είναι λιγάκι απόλυτος στο τι είναι καλό και τι κακό, ενώ, στην πραγματικότητα, η τελική κρίση σε αυτά τα θέματα είναι το προσωπικό γούστο, και δεν είναι λογικό να λες ότι κάποιοι έχουν «μουσικό αφτί» ενώ κάποιοι άλλοι είναι «κουφοί».

Αλλά ας τα πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.

Αναφέρομαι στο Κεφάλαιο 10, A Local Habitation and a Name.

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Μαρτίου (24/3)


Juliet Schreckinger [μαγικορεαλιστική τέχνη] & Fran de Anda [αλχημικοί πίνακες] & 20 «μαγικά» γλυπτά & Thoth [δωρεάν AI βοηθός] & Τεχνητή νοημοσύνη και ψυχή & The Wood Beyond the World [William Morris] & Antonio Rubino [τέχνη] & The Man Who Fell to Earth [ταινία] & Τεχνητό Βόρειο Σέλας [Karl Lemström] & Matej Kollár [φανταστικοσουρεαλιστική τέχνη] & The Battle Rages On [δωρεάν ανθολογία ηρωικής φαντασίας] & Robert McGinnis [τέχνη] & Fontaine’s Golden Wheel Fortune-teller, and Dream Book [δωρεάν] & Turn Off, Tune Out, Drop Dead [γιατί το ίντερνετ έχει γαμηθεί πλέον] & machumaYu [μαγική τέχνη] & Και ακόμα περισσότερα [καταφτάνουν στο LinX]

 

Περί Γραφής: Η Ψυχεδελική Εμπειρία στη Φανταστική Λογοτεχνία


Όταν οι χαρακτήρες βλέπουν «παραισθήσεις»

Στη φανταστική λογοτεχνία, οι χαρακτήρες συχνά έχουν ψυχεδελικές εμπειρίες οι οποίες μπορεί να σχετίζονται με κάτι το απλό, όπως ένα όνειρο, ή μπορεί να προέρχονται από κάτι που τρώει ο χαρακτήρας (όπως ένα είδος μανιταριού ή ένα φυτό) ή κάτι που εισπνέει (κάποιο παραισθησιογόνο αέριο). Οι ψυχεδελικές εμπειρίες, επίσης, μπορεί να προέρχονται και από πιο φανταστικά πράγματα, όπως από διάφορες μαγείες ή ξόρκια, ή από παράξενα όντα, δαίμονες, ή θεούς. Στη φανταστική λογοτεχνία δεν υπάρχουν όρια για το από πού μπορεί να προκληθεί μια ψυχεδελική εμπειρία. Είναι η φύση του είδους τέτοια.

Επιπλέον, στη φανταστική λογοτεχνία η ψυχεδελική εμπειρία μπορεί να είναι κάτι περισσότερο από «απλές παραισθήσεις». Μπορεί να προσφέρει κάποια καθοδήγηση στους χαρακτήρες, ή μπορεί να τους δίνει ακόμα και πρόσβαση σε κρυφή γνώση ή μαγικές δυνάμεις. Μπορεί να είναι μια τελετή εισόδου σε κάποιο μυστήριο, ή μπορεί να είναι ο μόνος τρόπος για να επικοινωνήσεις με μια δύστροπη θεότητα.

Συχνά, όμως, οι ψυχεδελικές εμπειρίες γράφονται ακριβώς όπως οποιαδήποτε άλλη εμπειρία μπορεί να είχαν οι χαρακτήρες μας. Βάζουμε τη μια λέξη μετά την άλλη, χωρισμένες με στίξη εδώ κι εκεί, και προσπαθούμε να περιγράψουμε την ψυχεδελική εμπειρία που βιώνει ο χαρακτήρας. Και ναι μεν αυτό δεν είναι λάθος, φυσικά, αλλά από την άλλη συνήθως δεν σου δίνει την αίσθηση της ψυχεδελικής εμπειρίας. Είναι απλώς ακόμα μια περιγραφή. Το να γράψεις ότι ο τάδε ζαλιζόταν και έβλεπε τα πάντα να γυρίζουν ενώ παράξενες λάμψεις εμφανίζονταν στα μάτια όλων των ζώων δεν είναι το ίδιο με το να δημιουργήσεις μια ψυχεδελική κατάσταση μέσα από το κείμενο.

Αν η ψυχεδελική εμπειρία γράφεται όπως κάθε άλλη εμπειρία που έχουν οι χαρακτήρες της αφήγησής μας, τότε τι το ψυχεδελικό έχει;

[Συνέχισε να διαβάζεις]