Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
12 / 2022

Ευχή για το διαδίκτυο της νέας χρονιάς

Φαίνεται πως έχουν επανεκδόσει τα βιβλία με τον Lone Wolfe, του Joe Dever, αυτά τα Choose-Your-Own-Adventure gamebooks, και έχουν στήσει ένα καθαρά διαφημιστικό, εντυπωσιακό website το οποίο σε τραβά να αγοράσεις. Και δεν λέω πως αυτό είναι τίποτα το κακό· αλλά υπάρχει και εκείνο το άλλο website που δίνει όλα τα βιβλία του Lone Wolf, καθώς και άλλα βιβλιοπαιχνίδια, δωρεάν (ναι, νόμιμα· δεν είναι πειρατικό). Και αναρωτιέμαι τι θα γίνει μ’αυτό. Θα το κυνηγήσουν ώστε να κλείσει; Θα το αγνοήσουν απλώς ώστε να περάσει στο περιθώριο; Τίποτα από τα δύο;

Όπως και νάχει, κατεβάστε τώρα όλα τα δωρεάν βιβλία όσο έχετε καιρό. Μετά, μπορεί να τα βρίσκεις μόνο σε πειρατικές σελίδες.

Αλλά δεν είναι εκεί το θέμα, για εμένα. Το θέμα είναι ότι από όλα αυτά βλέπουμε, ξεκάθαρα, πάλι αυτή την τάση για εμπορευματοποίηση του διαδικτύου η οποία ξεκίνησε, αν δε λαθεύω, [...]

Χριστούγεννα 2022

Θυμάστε τα προηγούμενα Χριστούγεννα; Μερικό λοκντάουν και να προσπαθούν να εξαναγκάσουν τον κόσμο να κάνει εμβόλια και λες είμαστε την εποχή της ευγονική χουντοκρατίας.

Θυμάστε τα προ-προηγούμενα Χριστούγεννα; Λοκντάουν και πάλι λοκντάουν. Μες στην τρύπα σας και μόκο.

Τώρα τα σκέφτεσαι και νομίζεις ότι ήταν παραμύθι. Γαμώτο... Πόσο εύκολο είναι να ξεχάσεις.

Και μετά, σου λέει ότι η οικονομία σήμερα έχει άνοδο... Ε, ναι, εντάξει έχει άνοδο: σε σύγκριση με τα προηγούμενα λοκντάουν. Πιο κάτω πού να πήγαινε; Ύστερα επέρχεται διάλυση.

Αλλά τι βλέπεις στην πραγματικότητα στους δρόμους της Αθήνας; Πολύ λίγος κόσμος κυκλοφορεί, ελάχιστη κίνηση στα μαγαζιά, ακόμα και στα φαγάδικα, αυτές τις δύο ημέρες, παραμονή και προπαραμονή Χριστουγέννων. Λες και είναι Αύγουστος. Εντάξει, εκτός από το κρύο.

Με τόση αφαίμαξη [...]

Θέλεις να πλοηγείσαι πραγματικά στο Δίκτυο, ή άλλοι να σε «κατευθύνουν» πού να πας;

(Μια επανάληψη από το παλιό blog.)

 

Ο καλύτερος τρόπος για να πλοηγείσαι στο Διαδίκτυο είναι ο τυχαίος τρόπος, ο μη προβλεπόμενος – με τη χρήση μηχανών αναζήτησης και feed reader.

Ο χειρότερος τρόπος να πλοηγείσαι στο Διαδίκτυο είναι να παρακολουθείς συνέχεια ό,τι σου δίνει ένα social media, ή να είσαι συνέχεια προσκολλημένος σε κάποιο φόρουμ. Τότε, είσαι συνήθως προβλεπόμενος και άκρως επιρρεπής σε νοητικό ζούληγμα. (Δεν λέω να μην κάνεις χρήση των κοινωνικών μυδιών· κι εγώ κάνω χρήση των κοινωνικών μυδιών. Λέω να μην κάνεις προσκολλημένη χρήση – να μην χρησιμοποιείς αυτά για το 80% της δικτυακής σου δραστηριότητας.)

Και πώς να πλοηγείσαι με τυχαίο τρόπο; Είναι τόσο εύκολο; Είναι πανεύκολο, βασικά. Κατά πρώτον, άρχισε να μαζεύεις feed από όσα sites σε ενδιαφέρουν. Κι αν έχεις κολλήσει και δεν ξέρεις ποιες [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (155)

Ρομπότ των δρόμων.

Ρεύμα Γιοκ

Φήμες λένε ότι θα ανοίξει νέα εταιρεία παροχής ενέργειας με το όνομα Ρεύμα Γιοκ. Θα πληρώνεις για να ΜΗΝ έχεις ρεύμα, ακριβώς όπως πρέπει να είναι. Αν δεν πληρώσεις για ρεύμα, θα πληρώνεις πρόστιμο που δεν πλήρωσες ρεύμα, το οποίο πρόστιμο (όπως έλεγε ο αξιαγάπητος κ. Μητσοτάκης και για το πρόστιμο μη εμβολιασμού) δεν θα είναι υποχρεωτικό! Απλά θα πληρώνεις το ρεύμα και δεν θα πληρώνεις το πρόστιμο! (Τα πάντα απόλυτα λογικά όπως πάντα.)

Τις προάλλες, ο πατέρας μου που πλησιάζει τα 90 έβαλε λίγο παραπάνω το αερόθερμο και μετά ο λογαριασμός του ρεύματος ήρθε 700 ευρώ...

Τώρα, είδα ότι οι τράπεζες δίνουν δάνειο στον κόσμο για να πληρώσει τους λογαριασμούς του!

Τι είν’ αυτά τέλος πάντων, ρε πούστηδες; Πού έχουμε καταντήσει; Να κάψουμε τη Βουλή εφέτος για να ζεσταθεί ο γενικός πληθυσμός; Δε φαίνεται να υπάρχει [...]

Παρανοϊκά συνώνυμα

Το MS Word φαίνεται να έχει μια εξωφρενική αντίληψη για τους ανθρώπους.

Δείτε τι συνώνυμα βγάζει για τη λέξη άνθρωποι.

Τι εννοεί πράκτορες; Όπως λέμε μυστικοί πράκτορες; Κατάσκοποι; Ή όπως λέμε cyborg, α αλ Blade Runner; Ή όπως λέμε πράκτορας, αυτός που δρα εκ μέρους κάποιου άλλου; Αλλά να ισχύει αυτό γενικά για όλους τους ανθρώπους; Θα έλεγα πως είναι μια καθαρά παρανοϊκή αντίληψη του MS Word για τον άνθρωπο...

Και το δεύτερο συνώνυμο είναι ανθρωπάρια. Εεε... οι άνθρωποι είναι ανθρωπάρια. Προφανώς, δηλαδή, έτσι; Τιποτένιοι όλοι. Αφού το ξέρουμε, γιατί να το κρύβουμε, ε;

Και το καλύτερο: θνητοί. Οπότε αναρωτιέσαι: Αυτό δεν εννοείται, ρε παιδιά; Οι άνθρωποι δεν είναι θνητοί; Γνωστό δεν είναι; Αλλά θα το έβαζες ως συνώνυμο για τους ανθρώπους σε κανένα κείμενο ποτέ; Μόνο αν τους έβλεπαν ή [...]

Ξενοζωικές καταστάσεις

Κατά καιρούς βρίσκω κάποιο κόμιξ που μου τραβά το ενδιαφέρον και θέλω να το διαβάσω. Σπάνια τα καταφέρνω, γιατί συνήθως έχω κάποιο βιβλίο που με τραβάει πιο πολύ, οπότε διαβάζω αυτό. Και μετά είναι κάποιο άλλο βιβλίο. Και, στο τέλος, το ξεχνάω το κόμιξ, και δεν το διαβάζω.

Είπα να μη μου συμβεί το ίδιο με το Xenozoic Tales – για το οποίο είχα γράψει τις προάλλες εδώ – και δεν μου συνέβη. Έχω αρχίσει να διαβάζω τα τεύχη το ένα μετά το άλλο, και δεν το έχω μετανιώσει καθόλου που διαβάζω αυτό αντί για κάποιο μυθιστόρημα. Έχει τρομερό στιλ, τρομερό στόρι. Και μοιάζει ρετρό ακόμα και για την εποχή του – και ήταν εσκεμμένα φτιαγμένο έτσι, απ’ό,τι έχω καταλάβει. Οι ιστορίες είναι έξυπνες. Ορισμένες είναι πλακατζήδικες, αλλά έτσι υποτίθεται πως πρέπει να είναι αυτές οι συγκεκριμένες. Υπάρχει μια σωστή ανάμειξη του σοβαρού με [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (154)

Φιδάκια στους τοίχους. Άσπρα και πράσινα.

Απογοητευτικοί δαίμονες

Έλεγα τις προάλλες ότι διάβαζα ένα βιβλιαράκι του Φώτη Κόντογλου, και είχα ήδη διαβάσει το πρώτο διήγημα, Ο Θεός Κόνανος. Τώρα διάβασα και τ’άλλα δύο: Τα Δαιμόνια της Φρυγίας και Εξ Ανατολών Πνεύματα Ωργισμένα.

Και τα δύο ακολουθούν περίπου την ίδια μορφή: μοιάζουν με αναφορές διάφορων παράξενων περιστατικών όπου εμφανίζονται «βρουκολάκοι», τελώνια, και τέτοια δαιμονικά πράγματα. Δεν περιγράφονται, όμως, όλα αυτά όπως στο Ο Θεός Κόνανος και, άρα, χάνουν τη δύναμή τους. Ο Κόντογλου πρέπει να αναφέρει πραγματικούς μύθους σε αυτά τα δύο διηγήματα· αλλά ως διηγήματα αποτυχαίνουν, γιατί δεν υπάρχει κάποια ιστορία. Είναι απλώς μερικά σκόρπια γεγονότα τα οποία συνδέονται χαλαρά μεταξύ. Δεν έχει κάτι άλλο. Και οφείλω να πω ότι απογοητεύτηκα λιγάκι.

Αν σας τύχει να βρείτε τον Θεό Κόνανο διαβάστε [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (153)

Έτσι, για να μη λέτε ότι στις Μυστηριακές Οντότητες βάζω όλο τρομαχτικά πράγματα.

Δαιμονιακό χάος

Έχω αρχίσει να διαβάζω το Ο Θεός Κόνανος του Κόντογλου, για το οποίο έλεγα τις προάλλες. Έχω ήδη διαβάσει την πρώτη ιστορία, η οποία είναι Ο Θεός Κόνανος, και μετά ακολουθεί μια άλλη που λέγεται Τα Δαιμόνια της Φρυγίας και φαίνεται να είναι παρόμοια.

Τα πράγματα που περιγράφει είναι τρομερά. Κατά πρώτον, η γραφή έχει πλάκα για τα σημερινά δεδομένα χωρίς να είναι γελοία ή να μην καταλαβαίνεις τι γράφει. Έχει μοναδικό ύφος. Κατά δεύτερον, η όλη αφήγηση είναι σαν ψυχεδελικό, σουρεαλιστικό όνειρο. Είναι σαν μεσαιωνική περιπλάνηση, ή σαν όραμα από έναν κόσμο όπου έχει εισβάλει η Κόλαση από δαιμονική τρύπα.

Είναι ένα τεράστιο κωλοδάχτυλο προς όσους λένε ότι η φανταστική λογοτεχνία και «αυτά τα παράξενα πράγματα» «δεν είναι στην παράδοσή μας», ή «δεν είναι ελληνικά», «είναι ξενόφερτα», «δεν υπήρχαν [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (152)

Και του έλεγα: Μην αγγίζεις τα καλώδια...

Εμβόλια πάλι

Έτσι, για να μην ξεχνιόμαστε και να μην ξεχνάμε. Γιατί μπορεί τα εμβόλια για Covid να μην είναι πλέον υποχρεωτικά, αλλά η παραπληροφόρηση και η απατεωνιά καλά κρατούν. Και παγκοσμίως, δυστυχώς. Αλλά για πόσο ακόμα;

(Η φωτογραφία είναι κουνημένη, το ξέρω. Επιφυλάσσομαι να την ανεβάσω ξανά αν ξαναφωτογραφίσω αυτή την αφίσα.)

 

Επίσης . . .

Φανταστική Λεξιπλασία


Κάτι περισσότερο από ένας σχολιασμός για το Imaginary Worlds του Lin Carter

Αυτές τις μέρες διάβαζα το Imaginary Worlds του Lin Carter, το οποίο είναι ένας σχολιασμός για τη φανταστική λογοτεχνία. Ο Lin Carter ήταν ένας αρκετά γνωστός συγγραφέας φαντασίας – καλτ συγγραφέα, θα τον έλεγα – και δεν θα πω τίποτ’ άλλο γι’αυτόν (μη θέλοντας να μιμηθώ τον ίδιο στις παρουσιάσεις του μέσα στο Imaginary Worlds)· για περισσότερα, μπορείτε να τον τσεκάρετε στη Wikipedia. Το 2022 είχα διαβάσει το πρώτο βιβλίο του από τη σειρά με τον Thongor, και ήταν τόσο χάλια που δεν διάβασα τίποτα παραπέρα σε αυτή τη σειρά. Το 2023, όμως, διάβασα μια άλλη σειρά που έχει γράψει, το Gondwane Epic, η οποία ήταν πολύ καλή, και έχει γίνει από τις αγαπημένες μου, και θέλω κάποτε να την ξαναδιαβάσω. (Ναι, ήταν τόσο καλή.)

Τώρα διάβαζα το Imaginary Worlds επειδή πήρα φόρα μετά από το Wizardry and Wild Romance: A Study of Epic Fantasy, του Moorcock, το οποίο διάβασα πρόσφατα (και σχολίασα). Δε θα πω κάτι περισσότερο για το Imaginary Worlds εδώ· απλώς θέλω να σχολιάσω μερικά πράγματα που γράφει ο Lin Carter σε αυτό το βιβλίο σχετικά με τη δημιουργία φανταστικών ονομάτων. Γιατί πιστεύω ότι έχει ενδιαφέρον.

Ορισμένα από αυτά που λέει τα βρίσκω σωστά· ορισμένα τα βρίσκω τελείως βλακείες. Εκείνο που δεν μου αρέσει είναι ότι μοιάζει να είναι λιγάκι απόλυτος στο τι είναι καλό και τι κακό, ενώ, στην πραγματικότητα, η τελική κρίση σε αυτά τα θέματα είναι το προσωπικό γούστο, και δεν είναι λογικό να λες ότι κάποιοι έχουν «μουσικό αφτί» ενώ κάποιοι άλλοι είναι «κουφοί».

Αλλά ας τα πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.

Αναφέρομαι στο Κεφάλαιο 10, A Local Habitation and a Name.

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Μαρτίου (24/3)


Juliet Schreckinger [μαγικορεαλιστική τέχνη] & Fran de Anda [αλχημικοί πίνακες] & 20 «μαγικά» γλυπτά & Thoth [δωρεάν AI βοηθός] & Τεχνητή νοημοσύνη και ψυχή & The Wood Beyond the World [William Morris] & Antonio Rubino [τέχνη] & The Man Who Fell to Earth [ταινία] & Τεχνητό Βόρειο Σέλας [Karl Lemström] & Matej Kollár [φανταστικοσουρεαλιστική τέχνη] & The Battle Rages On [δωρεάν ανθολογία ηρωικής φαντασίας] & Robert McGinnis [τέχνη] & Fontaine’s Golden Wheel Fortune-teller, and Dream Book [δωρεάν] & Turn Off, Tune Out, Drop Dead [γιατί το ίντερνετ έχει γαμηθεί πλέον] & machumaYu [μαγική τέχνη] & Και ακόμα περισσότερα [καταφτάνουν στο LinX]

 

Περί Γραφής: Η Ψυχεδελική Εμπειρία στη Φανταστική Λογοτεχνία


Όταν οι χαρακτήρες βλέπουν «παραισθήσεις»

Στη φανταστική λογοτεχνία, οι χαρακτήρες συχνά έχουν ψυχεδελικές εμπειρίες οι οποίες μπορεί να σχετίζονται με κάτι το απλό, όπως ένα όνειρο, ή μπορεί να προέρχονται από κάτι που τρώει ο χαρακτήρας (όπως ένα είδος μανιταριού ή ένα φυτό) ή κάτι που εισπνέει (κάποιο παραισθησιογόνο αέριο). Οι ψυχεδελικές εμπειρίες, επίσης, μπορεί να προέρχονται και από πιο φανταστικά πράγματα, όπως από διάφορες μαγείες ή ξόρκια, ή από παράξενα όντα, δαίμονες, ή θεούς. Στη φανταστική λογοτεχνία δεν υπάρχουν όρια για το από πού μπορεί να προκληθεί μια ψυχεδελική εμπειρία. Είναι η φύση του είδους τέτοια.

Επιπλέον, στη φανταστική λογοτεχνία η ψυχεδελική εμπειρία μπορεί να είναι κάτι περισσότερο από «απλές παραισθήσεις». Μπορεί να προσφέρει κάποια καθοδήγηση στους χαρακτήρες, ή μπορεί να τους δίνει ακόμα και πρόσβαση σε κρυφή γνώση ή μαγικές δυνάμεις. Μπορεί να είναι μια τελετή εισόδου σε κάποιο μυστήριο, ή μπορεί να είναι ο μόνος τρόπος για να επικοινωνήσεις με μια δύστροπη θεότητα.

Συχνά, όμως, οι ψυχεδελικές εμπειρίες γράφονται ακριβώς όπως οποιαδήποτε άλλη εμπειρία μπορεί να είχαν οι χαρακτήρες μας. Βάζουμε τη μια λέξη μετά την άλλη, χωρισμένες με στίξη εδώ κι εκεί, και προσπαθούμε να περιγράψουμε την ψυχεδελική εμπειρία που βιώνει ο χαρακτήρας. Και ναι μεν αυτό δεν είναι λάθος, φυσικά, αλλά από την άλλη συνήθως δεν σου δίνει την αίσθηση της ψυχεδελικής εμπειρίας. Είναι απλώς ακόμα μια περιγραφή. Το να γράψεις ότι ο τάδε ζαλιζόταν και έβλεπε τα πάντα να γυρίζουν ενώ παράξενες λάμψεις εμφανίζονταν στα μάτια όλων των ζώων δεν είναι το ίδιο με το να δημιουργήσεις μια ψυχεδελική κατάσταση μέσα από το κείμενο.

Αν η ψυχεδελική εμπειρία γράφεται όπως κάθε άλλη εμπειρία που έχουν οι χαρακτήρες της αφήγησής μας, τότε τι το ψυχεδελικό έχει;

[Συνέχισε να διαβάζεις]