Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
12 / 2022

Ευχή για το διαδίκτυο της νέας χρονιάς

Φαίνεται πως έχουν επανεκδόσει τα βιβλία με τον Lone Wolfe, του Joe Dever, αυτά τα Choose-Your-Own-Adventure gamebooks, και έχουν στήσει ένα καθαρά διαφημιστικό, εντυπωσιακό website το οποίο σε τραβά να αγοράσεις. Και δεν λέω πως αυτό είναι τίποτα το κακό· αλλά υπάρχει και εκείνο το άλλο website που δίνει όλα τα βιβλία του Lone Wolf, καθώς και άλλα βιβλιοπαιχνίδια, δωρεάν (ναι, νόμιμα· δεν είναι πειρατικό). Και αναρωτιέμαι τι θα γίνει μ’αυτό. Θα το κυνηγήσουν ώστε να κλείσει; Θα το αγνοήσουν απλώς ώστε να περάσει στο περιθώριο; Τίποτα από τα δύο;

Όπως και νάχει, κατεβάστε τώρα όλα τα δωρεάν βιβλία όσο έχετε καιρό. Μετά, μπορεί να τα βρίσκεις μόνο σε πειρατικές σελίδες.

Αλλά δεν είναι εκεί το θέμα, για εμένα. Το θέμα είναι ότι από όλα αυτά βλέπουμε, ξεκάθαρα, πάλι αυτή την τάση για εμπορευματοποίηση του διαδικτύου η οποία ξεκίνησε, αν δε λαθεύω, [...]

Χριστούγεννα 2022

Θυμάστε τα προηγούμενα Χριστούγεννα; Μερικό λοκντάουν και να προσπαθούν να εξαναγκάσουν τον κόσμο να κάνει εμβόλια και λες είμαστε την εποχή της ευγονική χουντοκρατίας.

Θυμάστε τα προ-προηγούμενα Χριστούγεννα; Λοκντάουν και πάλι λοκντάουν. Μες στην τρύπα σας και μόκο.

Τώρα τα σκέφτεσαι και νομίζεις ότι ήταν παραμύθι. Γαμώτο... Πόσο εύκολο είναι να ξεχάσεις.

Και μετά, σου λέει ότι η οικονομία σήμερα έχει άνοδο... Ε, ναι, εντάξει έχει άνοδο: σε σύγκριση με τα προηγούμενα λοκντάουν. Πιο κάτω πού να πήγαινε; Ύστερα επέρχεται διάλυση.

Αλλά τι βλέπεις στην πραγματικότητα στους δρόμους της Αθήνας; Πολύ λίγος κόσμος κυκλοφορεί, ελάχιστη κίνηση στα μαγαζιά, ακόμα και στα φαγάδικα, αυτές τις δύο ημέρες, παραμονή και προπαραμονή Χριστουγέννων. Λες και είναι Αύγουστος. Εντάξει, εκτός από το κρύο.

Με τόση αφαίμαξη [...]

Θέλεις να πλοηγείσαι πραγματικά στο Δίκτυο, ή άλλοι να σε «κατευθύνουν» πού να πας;

(Μια επανάληψη από το παλιό blog.)

 

Ο καλύτερος τρόπος για να πλοηγείσαι στο Διαδίκτυο είναι ο τυχαίος τρόπος, ο μη προβλεπόμενος – με τη χρήση μηχανών αναζήτησης και feed reader.

Ο χειρότερος τρόπος να πλοηγείσαι στο Διαδίκτυο είναι να παρακολουθείς συνέχεια ό,τι σου δίνει ένα social media, ή να είσαι συνέχεια προσκολλημένος σε κάποιο φόρουμ. Τότε, είσαι συνήθως προβλεπόμενος και άκρως επιρρεπής σε νοητικό ζούληγμα. (Δεν λέω να μην κάνεις χρήση των κοινωνικών μυδιών· κι εγώ κάνω χρήση των κοινωνικών μυδιών. Λέω να μην κάνεις προσκολλημένη χρήση – να μην χρησιμοποιείς αυτά για το 80% της δικτυακής σου δραστηριότητας.)

Και πώς να πλοηγείσαι με τυχαίο τρόπο; Είναι τόσο εύκολο; Είναι πανεύκολο, βασικά. Κατά πρώτον, άρχισε να μαζεύεις feed από όσα sites σε ενδιαφέρουν. Κι αν έχεις κολλήσει και δεν ξέρεις ποιες [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (155)

Ρομπότ των δρόμων.

Ρεύμα Γιοκ

Φήμες λένε ότι θα ανοίξει νέα εταιρεία παροχής ενέργειας με το όνομα Ρεύμα Γιοκ. Θα πληρώνεις για να ΜΗΝ έχεις ρεύμα, ακριβώς όπως πρέπει να είναι. Αν δεν πληρώσεις για ρεύμα, θα πληρώνεις πρόστιμο που δεν πλήρωσες ρεύμα, το οποίο πρόστιμο (όπως έλεγε ο αξιαγάπητος κ. Μητσοτάκης και για το πρόστιμο μη εμβολιασμού) δεν θα είναι υποχρεωτικό! Απλά θα πληρώνεις το ρεύμα και δεν θα πληρώνεις το πρόστιμο! (Τα πάντα απόλυτα λογικά όπως πάντα.)

Τις προάλλες, ο πατέρας μου που πλησιάζει τα 90 έβαλε λίγο παραπάνω το αερόθερμο και μετά ο λογαριασμός του ρεύματος ήρθε 700 ευρώ...

Τώρα, είδα ότι οι τράπεζες δίνουν δάνειο στον κόσμο για να πληρώσει τους λογαριασμούς του!

Τι είν’ αυτά τέλος πάντων, ρε πούστηδες; Πού έχουμε καταντήσει; Να κάψουμε τη Βουλή εφέτος για να ζεσταθεί ο γενικός πληθυσμός; Δε φαίνεται να υπάρχει [...]

Παρανοϊκά συνώνυμα

Το MS Word φαίνεται να έχει μια εξωφρενική αντίληψη για τους ανθρώπους.

Δείτε τι συνώνυμα βγάζει για τη λέξη άνθρωποι.

Τι εννοεί πράκτορες; Όπως λέμε μυστικοί πράκτορες; Κατάσκοποι; Ή όπως λέμε cyborg, α αλ Blade Runner; Ή όπως λέμε πράκτορας, αυτός που δρα εκ μέρους κάποιου άλλου; Αλλά να ισχύει αυτό γενικά για όλους τους ανθρώπους; Θα έλεγα πως είναι μια καθαρά παρανοϊκή αντίληψη του MS Word για τον άνθρωπο...

Και το δεύτερο συνώνυμο είναι ανθρωπάρια. Εεε... οι άνθρωποι είναι ανθρωπάρια. Προφανώς, δηλαδή, έτσι; Τιποτένιοι όλοι. Αφού το ξέρουμε, γιατί να το κρύβουμε, ε;

Και το καλύτερο: θνητοί. Οπότε αναρωτιέσαι: Αυτό δεν εννοείται, ρε παιδιά; Οι άνθρωποι δεν είναι θνητοί; Γνωστό δεν είναι; Αλλά θα το έβαζες ως συνώνυμο για τους ανθρώπους σε κανένα κείμενο ποτέ; Μόνο αν τους έβλεπαν ή [...]

Ξενοζωικές καταστάσεις

Κατά καιρούς βρίσκω κάποιο κόμιξ που μου τραβά το ενδιαφέρον και θέλω να το διαβάσω. Σπάνια τα καταφέρνω, γιατί συνήθως έχω κάποιο βιβλίο που με τραβάει πιο πολύ, οπότε διαβάζω αυτό. Και μετά είναι κάποιο άλλο βιβλίο. Και, στο τέλος, το ξεχνάω το κόμιξ, και δεν το διαβάζω.

Είπα να μη μου συμβεί το ίδιο με το Xenozoic Tales – για το οποίο είχα γράψει τις προάλλες εδώ – και δεν μου συνέβη. Έχω αρχίσει να διαβάζω τα τεύχη το ένα μετά το άλλο, και δεν το έχω μετανιώσει καθόλου που διαβάζω αυτό αντί για κάποιο μυθιστόρημα. Έχει τρομερό στιλ, τρομερό στόρι. Και μοιάζει ρετρό ακόμα και για την εποχή του – και ήταν εσκεμμένα φτιαγμένο έτσι, απ’ό,τι έχω καταλάβει. Οι ιστορίες είναι έξυπνες. Ορισμένες είναι πλακατζήδικες, αλλά έτσι υποτίθεται πως πρέπει να είναι αυτές οι συγκεκριμένες. Υπάρχει μια σωστή ανάμειξη του σοβαρού με [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (154)

Φιδάκια στους τοίχους. Άσπρα και πράσινα.

Απογοητευτικοί δαίμονες

Έλεγα τις προάλλες ότι διάβαζα ένα βιβλιαράκι του Φώτη Κόντογλου, και είχα ήδη διαβάσει το πρώτο διήγημα, Ο Θεός Κόνανος. Τώρα διάβασα και τ’άλλα δύο: Τα Δαιμόνια της Φρυγίας και Εξ Ανατολών Πνεύματα Ωργισμένα.

Και τα δύο ακολουθούν περίπου την ίδια μορφή: μοιάζουν με αναφορές διάφορων παράξενων περιστατικών όπου εμφανίζονται «βρουκολάκοι», τελώνια, και τέτοια δαιμονικά πράγματα. Δεν περιγράφονται, όμως, όλα αυτά όπως στο Ο Θεός Κόνανος και, άρα, χάνουν τη δύναμή τους. Ο Κόντογλου πρέπει να αναφέρει πραγματικούς μύθους σε αυτά τα δύο διηγήματα· αλλά ως διηγήματα αποτυχαίνουν, γιατί δεν υπάρχει κάποια ιστορία. Είναι απλώς μερικά σκόρπια γεγονότα τα οποία συνδέονται χαλαρά μεταξύ. Δεν έχει κάτι άλλο. Και οφείλω να πω ότι απογοητεύτηκα λιγάκι.

Αν σας τύχει να βρείτε τον Θεό Κόνανο διαβάστε [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (153)

Έτσι, για να μη λέτε ότι στις Μυστηριακές Οντότητες βάζω όλο τρομαχτικά πράγματα.

Δαιμονιακό χάος

Έχω αρχίσει να διαβάζω το Ο Θεός Κόνανος του Κόντογλου, για το οποίο έλεγα τις προάλλες. Έχω ήδη διαβάσει την πρώτη ιστορία, η οποία είναι Ο Θεός Κόνανος, και μετά ακολουθεί μια άλλη που λέγεται Τα Δαιμόνια της Φρυγίας και φαίνεται να είναι παρόμοια.

Τα πράγματα που περιγράφει είναι τρομερά. Κατά πρώτον, η γραφή έχει πλάκα για τα σημερινά δεδομένα χωρίς να είναι γελοία ή να μην καταλαβαίνεις τι γράφει. Έχει μοναδικό ύφος. Κατά δεύτερον, η όλη αφήγηση είναι σαν ψυχεδελικό, σουρεαλιστικό όνειρο. Είναι σαν μεσαιωνική περιπλάνηση, ή σαν όραμα από έναν κόσμο όπου έχει εισβάλει η Κόλαση από δαιμονική τρύπα.

Είναι ένα τεράστιο κωλοδάχτυλο προς όσους λένε ότι η φανταστική λογοτεχνία και «αυτά τα παράξενα πράγματα» «δεν είναι στην παράδοσή μας», ή «δεν είναι ελληνικά», «είναι ξενόφερτα», «δεν υπήρχαν [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (152)

Και του έλεγα: Μην αγγίζεις τα καλώδια...

Εμβόλια πάλι

Έτσι, για να μην ξεχνιόμαστε και να μην ξεχνάμε. Γιατί μπορεί τα εμβόλια για Covid να μην είναι πλέον υποχρεωτικά, αλλά η παραπληροφόρηση και η απατεωνιά καλά κρατούν. Και παγκοσμίως, δυστυχώς. Αλλά για πόσο ακόμα;

(Η φωτογραφία είναι κουνημένη, το ξέρω. Επιφυλάσσομαι να την ανεβάσω ξανά αν ξαναφωτογραφίσω αυτή την αφίσα.)

 

Επίσης . . .

Βιβλιοκριτική: Swords and Deviltry· Swords Against Death, του Fritz Leiber


Έχω δύο ανθολογίες που περιλαμβάνουν, συνολικά, όλες τις ιστορίες του Fritz Leiber με τον Fafhrd και τον Gray Mouser. Παλιότερα, είχα διαβάσει μια ιστορία από τη δεύτερη ανθολογία· δεν θυμάμαι ποια ακριβώς, αλλά θυμάμαι ότι μου άρεσε. Τώρα, αποφάσισα να διαβάσω και τις δύο ανθολογίες, ξεκινώντας από την πρώτη, κανονικά.

Έχω ακούσει πολλά για τον Fritz Leiber, ειδικά για τις ιστορίες του με τον Fafhrd και τον Gray Mouser στην Lankhmar, και μάλιστα από διάφορους γνωστούς συγγραφείς (όπως Moorcock, για παράδειγμα). Οι περισσότεροι φαίνεται να τον θαυμάζουν: ίσως να τον θεωρούν και κάτι το ιδιαίτερο. Αυτό είχε δημιουργήσει μέσα στο μυαλό μου μια κάποια εντύπωση για τον Leiber η οποία δεν βγήκε πραγματική, δυστυχώς. Δεν απογοητεύτηκα ακριβώς από όσα που έχω διαβάσει ώς τώρα, αλλά δεν ήταν και εκείνο που περίμενα. Περίμενα κάτι που θα με συνεπάρει και θα με ξαφνιάσει όπως το Amber του Zelazny· όμως δεν είναι τέτοιο πράγμα. Όχι για εμένα, τουλάχιστον.

Μέχρι στιγμής έχω διαβάσει τα πρώτα δύο βιβλία – το Swords and Deviltry και το Swords Against Death – δηλαδή, τη μισή πρώτη ανθολογία. Αυτά τα δύο βιβλία, φυσικά, περιλαμβάνουν διάφορες ιστορίες, διάφορες περιπέτειες του Fafhrd και του Mouser. Μην ξεχνάτε ότι ο Leiber έγραφε για περιοδικά, οπότε υποχρεωτικά οι ιστορίες είναι μικρού μήκους η καθεμία· όμως είναι πολλές. Και εδώ δεν είναι τοποθετημένες με τη σειρά που τις έγραψε ο Leiber, αλλά με την ιστορική τους συνέχεια – έτσι όπως ο Leiber τις κατέταξε ύστερα από χρόνια. Οι ιστορίες, όμως, που είχε γράψει παλιότερα διαφέρουν αρκετά από τις νεότερες – και το καταλαβαίνεις εύκολα ότι γράφτηκαν πριν. Αυτές οι παλιότερες ιστορίες είναι απλές περιπέτειες όπου δυο τυχοδιωκτικοί ήρωες συναντούν κάτι παράξενα ή επικίνδυνο, ή και τα δύο μαζί, και κάπως το προσπερνάνε ή το κατατροπώνουν, και συνεχίζουν τον δρόμο τους, πηγαίνοντας σε άλλες περιπέτειες. Οι νεότερες ιστορίες μοιάζει να έχουν περισσότερο υπόβαθρο και να ασχολούνται πιο πολύ με τον κόσμο γύρω από τους ήρωές μας, καθώς και με το ποιοι πραγματικά είναι αυτοί, και τι θέλουν. Γενικά, είναι πιο γεμάτες, ας πούμε, από πληροφορίες. Οι δύο πρώτες ιστορίες, δε, στο Swords and Deviltry είναι ξεκάθαρα ιστορικό υπόβαθρο του Fafhrd και του Mouser· και είναι και οι δύο αρκετά καλές. Προσωπικά, προτιμώ αυτή του Mouser: είναι τρομερά διαβολική και ατμοσφαιρική. Αυτή του Fafhrd είναι... έτσι κι έτσι· και νομίζω ότι κάποιος θα μπορούσε να την ονομάσει ακόμα και «μισογύνικη» με όλες αυτές τις «καταπιεστικές γυναίκες-μάγισσες» της φυλής του Fafhrd· αλλά δεν πιστεύω ότι η πρόθεση του συγγραφέα ήταν τέτοια.

Το γεγονός, όμως, ότι μπλέκει ιστορίες που έγραψε παλιότερα με ιστορίες που έγραψε μετά δημιουργεί κάποια κενά, ίσως και κακώς εννοούμενες παραδοξότητες. Αν και καταφέρνει αρκετά καλά να συνδέσει μεταξύ τους όλες αυτές τις ιστορίες που έγραψε σε διαφορετικές χρονικές περιόδους, σου δίνεται η εντύπωση ότι μερικά πράγματα δεν δένουν ακριβώς. Και το πιο χτυπητό είναι ότι στην πρώτη ιστορία με τον Gray Mouser – αυτή την ιστορία που μου άρεσε πάρα πολύ – ο Mouser είναι μάγος, και κάνει μάλιστα κάποιες πολύ διαβολικές και ισχυρές μαγείες. Στις επόμενες ιστορίες, ωστόσο, δεν φαίνεται ο Mouser να έχει καμία μαγική γνώση! Πώς είναι δυνατόν αυτό; Εγώ περίμενα ότι κάπου και στις επόμενες περιπέτειες ο Mouser θα έκανε κάτι το μαγικό. Μετά από δύο ολόκληρα βιβλία, όμως, δεν έχει κάνει τίποτα...

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Σεπτεμβρίου (22/9)


Η «σατανική» Σταχτοπούτα του Netflix — Έξι Μέρες στον Luna One — Solarpunk πραγματικότητα — Η «κοσμική αμνησία» των μαύρων τρυπών — Το κρυφό περιοδικό επιστημονικής φαντασίας — Ιστορίες με λυκανθρώπους (1828-1931) — Οι παράξενες ιστορίες του Bertram Atkey — Ιστορίες με τρολ — Professor H's Wayback Machine — Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων της επιστημονικής φαντασίας — Εικονογραφήσεις του Harry Clarke για τα παραμύθια του Hans Christian Andersen — Paul Vincent Woodroffe (1875–1954) — Ντοκιμαντέρ για την επιστημονική φαντασία και άλλα σχετικά — 10 B-movies επιστημονικής φαντασίας — Symphonie Fantastique — Ένα παλιό βιβλίο «μεταμορφώσεων» — Η τέχνη του Eugene Tssui — Zendik Farm Arts Commune — King Gizzard & The Lizard Wizard — και πολύ περισσότερα έρχονται στο LinX

 

Το Σκοτάδι Γελά — Το Κλεμμένο Βασίλειο, Τόμος 2


Έχοντας πάρει την πόλη της Όσβελακ από τα χέρια των ανθρώπων της Σφετερίστριας, ο Πρίγκιπας Κάλνεντουρ ωλ Κάρνελεκ, η Κόμισσα Χάνκαθιρ αλ Νασόλντουν, και οι σύντροφοί τους βλέπουν ξεκάθαρα ότι ο πόλεμός τους για την ανάκτηση του Βασιλείου τώρα αρχίζει – ένας πόλεμος άμεσα συνδεδεμένος με την ίδια τους την επιβίωση. Στρέφουν το βλέμμα τους προς τη Βορσίραθ, στις Κάτω Ακτές, και επιδιώκουν να επιστρατεύσουν συμμάχους προκειμένου να αντιμετωπίσουν την απειλή που αντιπροσωπεύει.

Ο Κάλνεντουρ ταξιδεύει με τον Έλκερθιν τον Θανατογέννητο για να συναντήσει ένα χαμένο παιδί του και για να τον βοηθήσει να συγκεντρώσει μαχητές από τους παρανόμους του Βασιλείου... ένας από τους οποίους αποδεικνύεται παλιός γνωστός του Πρίγκιπα και του δίνει κάποιες απαντήσεις για το αινιγματικό παρελθόν του.

Η Λοτρίνθα ωλ Νάλδεκερ, μαζί με τον Ραμάλθιν αλ Ένερκαβ και τη Σιράλια’χοκ ωλ Κίριβεμ, οδηγείται στη γενέτειρά της από τον Αρχικαλεστή του Πεπρωμένου και τους ακόλουθούς του, όπου κίνδυνος καραδοκεί για εκείνη πίσω από κάθε σκιά. Ο πραγματικός κίνδυνος, όμως, που πρέπει να φοβάται δεν είναι αυτός που νομίζει...

Και η Χάνκαθιρ αλ Νασόλντουν, η Κόμισσα των Σκιών, ερευνά το παρελθόν της Κομητείας της προκειμένου να ανακαλύψει τα μυστικά των Σκοτεινών Ακόλουθων: και καταλήγει σε μέρη που δεν φανταζόταν ότι μπορεί να υπήρχαν.

Ενώ ο Πρίγκιπας Κάλνεντουρ και οι σύμμαχοί του παλεύουν για την απελευθέρωση του Βασιλείου από τα δεσμά της Ζώθμαλιρ αλ Μακμάρνουν, πίσω από τον αγώνα τους μια δύναμη που έχει τραφεί από το μίσος και την απόγνωση απλώνεται σαν μόλυνση που αποσκοπεί να τους καταστρέψει όλους...

Κατεβάστε το