Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
5 / 2020

Ακόμα ένας ορισμός της φανταστικής λογοτεχνίας

Κάπου είχα διαβάσει έναν ορισμό της φανταστικής λογοτεχνίας ο οποίος μου είχε φανεί ενδιαφέρων. Δεν θυμάμαι την πηγή, αλλιώς θα έβαζα link, αλλά ο ορισμός είναι ο εξής:

Στις ιστορίες φανταστικής λογοτεχνίας, ή έχεις υπερβατικούς χαρακτήρες (extraordinary characters) σε συνηθισμένες καταστάσεις (ordinary situations), ή έχεις συνηθισμένους χαρακτήρες σε υπερβατικές καταστάσεις, ή έχεις υπερβατικούς χαρακτήρες σε υπερβατικές καταστάσεις.

Και νομίζω πως αυτός ο ορισμός σε σχέση με άλλους είναι πολύ πιο καλός, διότι ισχύει σχεδόν παντού. Περιλαμβάνει τρεις περιπτώσεις:

Α) Υπερβατικοί χαρακτήρες σε συνηθισμένες καταστάσεις. Δηλαδή, για παράδειγμα, ο μάγος Μέρλιν (υπερβατικός χαρακτήρες με παράξενες δυνάμεις) καθώς προσπαθεί να σταματήσει έναν πόλεμο (συνηθισμένη κατάσταση)· ή ο Σπάιντερμαν ενώ κυνηγά κάτι κακοποιούς.

Β) [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (42)

Χοιρινές σοφίες.

Φήμες μαρτυρούν ότι αυτό το όμορφο χοιρίδιον κατέληξε μπριζόλες ψητές... Γι’αυτό λέμε ότι δεν πρέπει να τρώτε κρέας· αλλά δεν ακούτε...

Η πανδημία των social media

(Συγνώμη για κάποια τυπογραφικά λάθη που πιθανώς να υπάρχουν· είναι μεγάλο κείμενο και δεν έχω άπειρο χρόνο για διόρθωση.)

 

Εξαρχής τα κοινωνικά δίκτυα (social media) δεν μου δημιουργούσαν καλή αίσθηση, και συνήθως εμπιστεύομαι το ένστικτό μου γιατί σπάνια κάνει λάθος. Ωστόσο, ας μην είμαστε προκατειλημμένοι, λέω πάντα. Ας κάνουμε, λοιπόν, έναν απολογισμό των social media μέχρι στιγμής.

Κατά πρώτον, δηλώνω πως ποτέ δεν ήμουν από εκείνους που ασχολούνται πολύ με τα social media, αλλά έχω ασχοληθεί αρκετά με κάποια από αυτά και, σε τελική ανάλυση, όσα έχω δει δεν μπορώ να πω ότι μου αρέσουν και τόσο. Το Facebook από καιρό το εγκατέλειψα γιατί άρχισε να μου ζητά ταυτότητα. Υποθέτω πως κάποιοι φρενοβλαβείς είχαν δει κάτι εικόνες που έβαζα στο Facebook οι οποίες προέρχονταν κατευθείαν από feed του Tumblr και οι οποίες ενόχλησαν τα ευαίσθητα [...]

Βρέθηκε η λύση για τον κορονοϊό

Ο καθένας στη φούσκα του. Και συνωστίζεστε όσο γουστάρετε.

Ονειρικές μπουρμπουλήθρες

Ο Brian Lumley είναι πιο γνωστός για τον Νεκροσκόπο, αλλά δεν έχει τύχει να τον διαβάσω ώς τώρα παρότι τον έχω στα υπόψη. Ίσως να φταίει το ότι έχει να κάνει με βαμπίρια και, γενικά, δεν γουστάρω τα βαμπίρια.

Όμως ο Lumley έχει γράψει κι άλλα βιβλία, ανάμεσα στα οποία και κάποια στις ονειροχώρες του Lovecraft. Έτσι αποφάσισα να διαβάσω αυτά, γιατί οι ονειροχώρες ανέκαθεν μου φαίνονταν ενδιαφέρον σκηνικό που όμως ο ίδιος ο Lovecraft δεν νομίζω ότι είχε εξερευνήσει ή επεκτείνει αρκετά μέσα στα κείμενά του. Ήλπιζα ότι ο Lumley θα έκανε εκείνο που ο Lovecraft δεν είχε κάνει.

Κούνια που με κούναγε...

Ή, μάλλον, όχι, εντάξει, έχει όντως επεκτείνει και εξερευνήσει περισσότερο τις ονειροχώρες. Όμως είναι σχεδόν σαν άλλο πράγμα. Η Αναζήτηση της Άγνωστης Καντάθ, του Lovecraft, είναι γραμμένη όχι απλά με τις ονειροχώρες ως σκηνικό αλλά και [...]

Άρχοντες του Σύμπαντος

(Μια επανάληψη από το παλιό blog.)

 

Η σειρά κινουμένων σχεδίων Masters of the Universe – επίσης γνωστή ως He-Man – ήταν μια σειρά φτιαγμένη από τη Mattel για να υποβοηθήσει στο να πουληθούν κουκλάκια που απεικόνιζαν πολεμιστές και τέρατα. Ήταν ένα καθαρά καπιταλιστικό κόλπο, μπορείς να πεις, για εμπορικούς λόγους.

Όμως πολλοί εξακολουθούν να θυμούνται αυτή τη σειρά, πράγμα το οποίο άνετα βλέπεις στο Διαδίκτυο από το πλήθος των εικόνων που κυκλοφορούν με τον Χι-Μαν, τους εχθρούς του, και τους φίλους του. Η σειρά δεν έχει ξεχαστεί. Αν μη τι άλλο, έχει πλέον αναβιβαστεί στο επίπεδο του καλτ.

Κι αυτό ίσως να μην είναι τυχαίο.

Ναι, ξέρω, έχει πολλά άσχημα, ορισμένα από τα οποία είναι: ότι κανένας ποτέ δεν σκοτώνεται παρότι γίνονται δεκάδες μάχες· ότι δίνεται συνήθως η εύκολη λύση της γροθιάς ενός υπερανθρώπου· [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (41)

Και οι τοίχοι έχουν χταπόδια.

Captain Blood

Είχα δει από καιρό την ταινία Captain Blood – παλιά ταινία αλλά αρκετά καλή, ακόμα και για τα σημερινά δεδομένα. Μου άρεσε το γεγονός ότι ήταν, επιτέλους, μια σοβαρή ταινία με πειρατές – κάτι που μοιάζει να προσπαθεί να εκλείψει τελευταία.

Είχα, λοιπόν, υπόψη μου να διαβάσω και το ομώνυμο βιβλίο στο οποίο είναι βασισμένη η ταινία, αλλά όλο κάτι άλλο τύχαινε και το άφηνα για μετά. Τώρα ήρθε πια η ώρα του. Και ανακάλυψα, μάλιστα, ότι δεν είναι ένα, αλλά ολόκληρη τριλογία. Είπα να ξεκινήσω από το πρώτο, και βλέπουμε. Έχω διαβάσει περίπου το μισό μέχρι στιγμής, και οι εντυπώσεις μου είναι καλές, αν και κάποια πράγματα μέσα στο βιβλίο είναι, αναμενόμενα, απαρχαιωμένα.

Είναι γραμμένο σε ανοιχτή οπτική γωνία τρίτου προσώπου αλλά με εξωτερικό αφηγητή ο οποίος γίνεται φανερός: δηλαδή, κάνει σχέδια, κριτικάρει ακόμα και [...]

Λέξεις – τόσες λέξεις!

(Μια επανάληψη από το παλιό blog.)

 

Λατρεύω τα παλιότερα λεξικά. Έχουν λέξεις που φαντάζουν περίεργες ή, πολύ απλά – συγνώμη για τον γαλλικό όρο – γαμηστερές.

Έτυχε, τελευταία, να πέσει στα χέρια μου ένα τέτοιο λεξικό, και κοίτα τι λέξεις έχει:

γλέπω: βλέπω, βλ. λ.

θηριώ: μεταμορφώ εις άγριον θηρίον 2. θηριούμαι: εξαγριούμαι

θηριομαχώ: αγωνίζομαι κατά θηρίον (χρησιμοποιείται και μεταφορικά)

γυριστής: ο γυρίζων κάτι, ο κάμνων γυρίσματα·  2. επί προσώπου: ο περιοδεύων, ο φερέοικος*, ειδ. επιθ. του ήλιου. [Δικό μου σχόλιο: Δηλαδή, ο ήλιος λέγεται και γυριστής!]

[* φερέοικος: αυτός που κουβαλά μαζί του το σπίτι του (όπως το σαλιγκάρι, η χελώνα κτλ.)]

γυρομαντεία: η μαντεία δια γραμμάτων κατανεμημένων εντός κύκλων τεμνόντων αλλήλους. [Δικό μου σχόλιο: Και [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (40)

(Κάνε κλικ πάνω στην εικόνα για να το δεις από άλλη οπτική γωνία.)

Παράξενες φάτσες. Δαίμονες των τοίχων.

Τα θετικά του κορονοϊού

Τα mainstream media έχουν μεγάλη πλάκα. Τόσο καιρό προσπαθούσαν να τρομοκρατήσουν τον κόσμο για να φορά μάσκες και γάντια. Τώρα προσπαθούν να τον τρομοκρατήσουν για να μην φορά μάσκες. Λένε ότι οι μάσκες σού στερούν το οξυγόνο και μπορεί να λιποθυμήσεις, ακόμα και να πεθάνεις. Βλέπε σχετική είδηση που διέρρευσε για κάτι παιδιά στην Κίνα τα οποία πέθαναν ενώ έκαναν γυμναστική φορώντας μάσκες. (Αρνούμαι να βάλω link.) Τραγωδία, τραγωδία...

Όπως και νάχει, μην φόρας μάσκα μες στη μέση του δρόμου. Είναι ανούσιο και αστείο, έτσι κι αλλιώς. Και οι κορονοΑπόκριες φαίνεται να τελείωσαν. Τουλάχιστον, στην Ελλάδα.

Ή, μήπως, όχι; Θα έχουμε, άραγε, και δεύτερο γύρο με τον Μεγάλο Μασκοφόρο, τον ΚορονοΑδελφό;

Προσωπικά, δεν το πιστεύω. Από τότε που έγινε η άρση των μέτρων είχα μια καλή αίσθηση για την όλη ιστορία, και έχω μάθει [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (39)

Αυτό πρέπει να είναι το πιο γαμάτο γκράφιτι που έχω δει στην Αθήνα. Μπορείς να κάνεις την εικόνα drag σε άλλο tab για να τη δεις στο κανονικό της μέγεθος, ή μπορείς να κάνεις δεξί κλικ και save as. Την έχω σε μεγαλύτερο μέγεθος από τα άλλα. 1000 px στο φάρδος. Ιδανικό για desktop wallpaper.

Δεν μπορείς να βρεις κάποια βιβλία μου σε mobi και epub;

Αν ναι, δεν φταίω εγώ γι’αυτό. Η υπηρεσία που χρησιμοποιώ – η box.com – άλλαξε κάτι στο shared link των παλιών αρχείων (χωρίς να ειδοποιήσει τους χρήστες της!), και τώρα παρατήρησα ότι τα mobi & epub του Παιχνιδιού των Ράζλερ και του 1ου κύκλου του Θρυμματισμένου Σύμπαντος έχουν πρόβλημα να κατεβούν.

Το έφτιαξα.

Αν κάποιος εντοπίσει κάτι – πχ, δεν μπορεί να κατεβάσει κάποιο βιβλίο – μπορεί πάντα να με ενημερώσει με ένα email στο kostasvoulazeris AT yahoo DOT gr.

Μετά την Αποκάλυψη: Κι άλλοι έρημοι δρόμοι (και γκράφιτι)

Χτες ανέβασα κάποιες φωτογραφίες από την Ηφαίστου (Μοναστηράκι) όπως ήταν την πρώτη ημέρα μετά τη βαριά καραντίνα (4 Μαΐου). Τώρα, όπως υποσχέθηκα, ανεβάζω κι άλλες φωτογραφίες από Μοναστηράκι (όχι από την Ηφαίστου).

Πρώτα, όμως, τα γκράφιτι επάνω στα κατεβασμένα ρολά (και όχι μόνο)...

No Escape From Athens

Δεύτερα 4 Μαΐου, τέλος των πιο περιοριστικών μέτρων της καραντίνας για τον Covid-19, και, ενώ πολλοί κάθονται μπροστά σε οθόνες και γράφουν #καραντίνα_τέλος στο Διαδίκτυο, αποφασίζω να κάνω κάτι καλύτερο: οδοιπορικό μέσα στην Αθήνα, να δω από μόνος μου τι γίνεται στους δρόμους αντί να περιμένω να το μάθω από στρατευμένα ΜΜΕ.

Όπως έχω ξαναπεί, δεν κάνω μικρούς περιπάτους· τους βαριέμαι. Όταν βγαίνω να βαδίσω, βαδίζω 10+ χλμ. (Διαβάστε για τα προηγούμενα οδοιπορικά που έκανα μέσα σ’αυτή την κορονοκατάσταση.)

Ας αρχίσω με κάποια πράγματα που θεωρώ αξιοσημείωτα.

Πρώτο: Πολύ λίγος κόσμος στους δρόμους. Θα περίμενες, κανονικά, να έχουν βγει όλοι έξω τώρα που έπεσε η χούντα, έτσι; Απλά και μόνο για το γαμώτο; Αλλά δεν είναι έτσι. Ο κόσμος είναι ακόμα πολύ φοβισμένος όπως φαίνεται. Ο τρόμος έπιασε. Όπως [...]

Ιατρικός Πατερναλισμός

Από το Μείζον Ελληνικό Λεξικό Τεγόπουλου-Φυτράκη:

πατερναλισμός: (ο) ουσ. η πατριαρχική ή πατρική αντίληψη για το ρόλο του προϊσταμένου επιχειρήσεως, ιδρύματος ή υπηρεσίας | (πολιτ.) η άσκηση πολιτικής με στόχο τον έλεγχο και την κυριαρχία επί των πολιτών, υπό το πρόσχημα της προστασίας: ο πατερναλισμός των δικτατόρων

Σου θυμίζει κάτι από την πρόσφατη παγκόσμια ιστορία; Εε, σαν να λέμε μέσα στους τελευταίους δύο μήνες;

Κορονοϊός: Επιστροφή στη Νορμαλοσύνη;

(Προειδοποίηση: Μεγάλο κείμενο σχετικά βιαστικά γραμμένο· πιθανώς να κυκλοφορούν τυποδαίμονες αμολητοί – έκανα μόνο έναν βασικό εξορκισμό.)

 

Ας μη λέμε συνέχεια αρνητικά πράγματα για την υπόθεση με τον κορονοϊό. Εκτός των άλλων, για να μην ισχυρίζονται και κάποιοι «καλοθελητές» ότι προσπαθώ να τρομοκρατήσω όσους με διαβάζουν αντί απλά να τους προειδοποιήσω και να τους ενισχύσω απέναντι σε μια γιγάντια απειλή.

Τις προάλλες, ο Πρωθυπουργός μας είπε ότι θα ξεκινήσει η άρση των περιοριστικών μέτρων από Δευτέρα 4 Μαΐου. Φαίνεται να είναι μια αρκετά καλή μεταφορά προς τη νορμαλοσύνη (όχι πως εξαρχής συμφωνώ ότι τα μισά από τα μετρά ήταν απαραίτητα – κυρίως lockdown και απαγόρευση κυκλοφορίας), και, για να είμαστε ειλικρινείς, αυτή τη στιγμή δεν μπορούμε να ξέρουμε τι ακριβώς παίζεται πίσω από τις [...]

Λεξικό Κορονοϊού (ολοκληρωμένο)

Αυτό είναι ολόκληρο το Λεξικό Κορονοϊού. Όπως λέω και στη διευκρίνηση παρακάτω, δεν είναι επιστημονικό, ούτε είναι για να σε βοηθήσει να αντιμετωπίσεις τον COVID-19. Είναι σατιρικό για την κατάσταση που έχει επικρατήσει παγκοσμίως με τον κορονοϊό, και, ως εκ τούτου, ορισμένα από τα πράγματα που περιγράφει είναι, εννοείται, παρατραβηγμένα και ή τρομαχτικά ή αστεία, αναλόγως πώς θες να τα δεις.

Ωστόσο, η κατάσταση που παρουσιάζει είναι κατά βάση αληθινή, δεν είναι φανταστική, και ο κόσμος πρέπει να το καταλάβει αυτό. Ο κορονοϊός (ασχέτως πώς δημιουργήθηκε) μπορεί να είναι μια πανδημία και μπορεί, όπως πολλές άλλες πανδημίες, να έχει μια κάποια επικινδυνότητα. Όμως ο κορονοϊός δεν είναι ούτε κατά διάνοια τόσο επικίνδυνος όσο η άλλη πανούκλα: η πανούκλα αυτών που θέλουν να ασκούν παγκόσμιο έλεγχο με ιατρική [...]

 

Επίσης . . .

Επιλογές Αυγούστου (18/8)


Barry Windsor-Smith και Robert E. Howard & Xerox Hell (αλλοιώστε εικόνες) & Η εκστατική αλήθεια της τέχνης & Chaoclypse & Mâr-Nâmeh, το Βιβλίο των Οιωνών από τα Φίδια & Γεωλογικός χάρτης του φεγγαριού σαν σουρεαλιστικό όνειρο & Morgan Sorensen & Ένα αστεροσκοπείο μέσα στην έρημο & RIP John Crowley & The Greenwood Faun της Nina Antonia & Αντισταθείτε στους τεχνοκράτες και στους «ειδικούς» & πολλά ακόμα έρχονται στο LinX – σύντομα

 

Βιβλιοκριτική: The Dandelion Dynasty: The Grace of Kings· The Wall of Storms· The Veiled Throne· Speaking Bones, του Ken Liu


Αυτή η σειρά (τετραλογία) μού έκανε αίσθηση από διάφορες απόψεις, γι’αυτό κιόλας αποφάσισα να γράψω βιβλιοκριτική. Έπιασα το πρώτο βιβλίο της, The Grace of Kings, σχεδόν τυχαία, και αμέσως κόλλησα. Συνήθως, όταν διαβάζω σειρές φαντασίας, το πρώτο βιβλίο δεν μου αρέσει και τόσο, αλλά, καθώς προχωράω στα επόμενα, η σειρά μού αρέσει ολοένα και περισσότερο. Εδώ – δυστυχώς – συνέβη το ακριβώς αντίθετο...

Το πρώτο βιβλίο με εντυπωσίασε. Σκέφτηκα: Επιτέλους, ένας σύγχρονος συγγραφέας φαντασίας που μου αρέσει! Διότι, τελευταία, δεν βρίσκω και πολλούς σύγχρονους συγγραφείς που να μου αρέσουν. Το Grace of Kings δεν ακολουθεί την κλισέ πλέον, και εμπορική, χρήση της οπτικής γωνίας τρίτου προσώπου που προσκολλιέται κάθε φορά σε έναν χαρακτήρα (όπως, πχ, γίνεται στο A Song of Ice and Fire). Εδώ η οπτική γωνία τρίτου προσώπου είναι πολύ πιο ανοιχτή· μπορεί να γράφει για οτιδήποτε: από τις σκέψεις τριών χαρακτήρων συγχρόνως, μέχρι το τι συμβαίνει σε μια ολόκληρη πόλη. Μια πολύ ευχάριστη αλλαγή στη βαρεμάρα του ύφους που έχει καταντήσει η διεθνής φανταστική λογοτεχνία. Δεν ξέρω αν έχουν αρχίσει να αλλάζουν νοοτροπία (τώρα που η αγορά του βιβλίου χάνει λεφτά διεθνώς) ή αν απλώς ο συγγραφέας είχε κανένα πολύ γερό βύσμα και το πέρασε αυτό σε μεγάλο εκδότη. Και δεν έχει σημασία.

Αυτό δεν είναι το μόνο καλό στο Grace of Kings, φυσικά. Οι χαρακτήρες είναι έξυπνοι και δραστήριοι, ο διάλογος αρκετά έξυπνος και ρεαλιστικός. Η πλοκή ποτέ δεν παύει να κινείται: συνεχώς γίνονται γεγονότα και γεγονότα και γεγονότα. Περιπέτειες μέσα σε περιπέτειες, ατελείωτες. Η ιστορία ξεκινά με μια «κακιά» αυτοκρατορία και διάφορους επαναστάτες εναντίον της αποδώ κι αποκεί· μοιάζει κλισέ, αλλά δεν είναι, έτσι όπως εξελίσσεται. Και ακόμα και οι «κακοί» χαρακτήρες είναι ενδιαφέροντες: κάποιοι τρομαχτικοί, κάποιοι με τη δική τους φιλοσοφία. Ενώ οι «καλοί» είναι ή έξυπνοι ή γενναίοι – μια πολύ ωραία ανάμειξη νοοτροπιών.

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Αυγούστου (5/8)


Sibylle Ruppert (βιομηχανικός, σκοτεινός σουρεαλισμός) 10 ταινίες (από την ανατολική Γερμανία) TikTok Farlands (ένας κρυφός κόσμος) Η Google θα κάνει τα smart phones σας ακόμα πιο περιοριστικά (απαγορεύοντας στον οποιονδήποτε να τρέξει δικό του app) Οι Ευρωπαίοι ψηφίζουν (για τις εικόνες στα νέα χαρτονομίσματα) Trompe-L’œil (ένας κρυμμένος κόσμος σκέλεθρων) Solarpunk (μουσική) Η Shell κερδίζει (από τον πόλεμο) Ένας ερημίτης (στις κατακόμβες του Παρισιού) Καρλ Γιουνγκ και συγχρονικότητα (ο μυστικισμός των συμπτώσεων) Ο νεοναζισμός στις ΗΠΑ (βίντεο) Maxfield Parrish (μαγευτική τέχνη) Περίπλοκοι χαρακτήρες (σε Howard, Grell, Wolfe, Dostoevsky) Ars Notoria (και η Άμεση Γνώση) LinX (έρχονται πολλά ακόμα)