Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
23 / 3 / 2021

Ακόμα κι αν όλα ήταν καλά (που δεν είναι) από χυμικής/ιατρικής άποψης με τα εμβόλια κατά Covid-19, πάλι θα ήμουν εναντίον του εμβολιασμού, και οι λόγοι είναι οι εξής:

1) Δεν μ’αρέσει η έμμεση παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων που προσπαθεί να επιβληθεί (διαβατήρια Covid, πράσινες κάρτες, και πράσιν’ άλογα). Δεν μου αρέσει καν η όλη προπαγάνδα που ξεκίνησε αμέσως με τα εμβόλια όταν τα έφεραν μέσα στη χώρα με ένα βανάκι και διατυμπάνιζαν ότι θα είναι «η σωτηρία»: κάτι βρομάει σαπίλα και απάτη όταν βλέπεις τέτοια πράγματα. Επιπλέον, δεν είμαι καθόλου σύμφωνος με το κάποιος τρίτος να αποφασίζει τι είναι «για το καλό» των ανθρώπων γενικά. Αν κάτι είναι όντως για το καλό σου θα πρέπει να μπορείς να το αντιληφτείς από μόνος σου, χωρίς προπαγάνδα, χωρίς έμμεσο ή άμεσο καταναγκασμό. Όταν άλλοι αποφασίζουν «για το καλό σου», μάλλον είναι πιο πολύ για κάποιου τρίτου το καλό παρά για το δικό σου. Αντιπαθώ με πάθος τους ανθρώπους που προσπαθούν να επιβάλλουν το οτιδήποτε επάνω στους άλλους ανθρώπους για τον οποιονδήποτε λόγο. Δεν υπάρχει ποτέ αρκετά σημαντικός λόγος για να καταπιέζεις ανθρώπους. Καμία υποχώρηση σ’αυτό δεν κάνω.

2) Δεν υπάρχουν φάρμακα χωρίς πιθανές παρενέργειες, οσοδήποτε ελαφρές, οσοδήποτε σπάνιες. Τέτοια φάρμακα είναι μύθος.

3) Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί θα έπρεπε να εμβολιαστούν οι πάντες για να σταματήσουν έναν ιό που οι πιθανότητες να σε σκοτώσει είναι ελάχιστες – κι αυτό λαμβάνοντας υπόψη ότι οι αριθμοί θανάτων «από Covid» είναι αλλοιωμένοι, όπως έχει αποδειχτεί.

4) Είμαι γενικά εναντίον των φαρμάκων. Πιστεύω ότι τα φάρμακα πρέπει να τα παίρνεις μόνο αν δεν υπάρχει καμιά άλλη, καλύτερη λύση (και πάντα με την ελεύθερη, ανεπηρέαστη συναίνεσή σου). Απεχθάνομαι λογικές τύπου «πρέπει να πάρεις ένα φάρμακο που όμως σου δημιουργεί μια παρενέργεια που σε αναγκάζει να πάρεις ένα άλλο φάρμακο που σου δημιουργεί μια παρενέργεια που σε αναγκάζει να πάρεις ένα άλλο φάρμακο». Αυτές είναι λογικές που προωθούνται από φαρμακευτικές βιομηχανίες που θέλουν να πουλάνε όσο το δυνατόν περισσότερα φάρμακα. Δυστυχώς, προωθούνται και από γιατρούς – είτε από άγνοια είτε από κακή πρόθεση – που προσπαθούν να βάζουν τους ασθενείς, ή ακόμα και τους μη-ασθενείς, να παίρνουν φάρμακα τα οποία δεν τους χρειάζονται πραγματικά.

Πέρα από αυτά, έχω να πω το εξής: Δεν περίμενα ότι η κατάσταση με τα εμβόλια θα ήταν τόσο χάλια όσο φαίνεται σήμερα πως είναι. Αν και ήμουν εξαρχής εναντίον τους – κι αυτό δεν πρόκειται ν’αλλάξει με καμία δύναμη – θεωρούσα ότι τα εμβόλια, τουλάχιστον, θα λειτουργούσαν σωστά (αν και θα είχαν παρενέργειες). Σήμερα βλέπουμε πως δεν προσφέρουν καν καμιά σπουδαία ανοσία, όταν βγαίνει είδηση πως το 1/3 των εμβολιασμένων (και με τη δεύτερη δόση) αποδεικνύονται θετικοί στον κορονοϊό. Στο Ισραήλ, δε, και άλλες χώρες που έχουν εμβολιάσει μεγαλύτερα ποσοστά του πληθυσμού τους απ’ό,τι εδώ, η πανδημία, για κάποιο μυστηριώδη λόγο, καλπάζει...

Επίσης, δεν πίστευα ότι αυτοί που θα κάνουν το εμβόλιο θα πρέπει πάλι να φοράνε μάσκες και σκάφανδρα. Τι να τα κάνεις αυτά όταν έχεις κάνει εμβόλιο, σωστά;

Δεν πίστευα ότι θα έπρεπε ανά εξάμηνο, αν όχι σε πιο τακτά χρονικά διαστήματα, να επαναλαμβάνεις το εμβόλιο. Θεωρούσα ότι θα ήταν one-shot και τέρμα.

Για άλλα πράγματα που ακόμα δεν έχουν αποδειχτεί ή είναι αμφίβολα δεν μιλάω καν· μιλάω απλά για αυτά που είναι κοινή γνώση.

Αποκεί και πέρα, ο καθένας καλό είναι να σκεφτεί από μόνος του τι θέλει για τον εαυτό του και τι πιστεύει για την ελευθερία του και για την ελευθερία των συνανθρώπων του. Επίσης, να κάνει προσωπική έρευνα και να μην καταπίνει αμάσητα ό,τι ακούει από τα μεγάλα ΜΜΕ.

*

Επόμενο post που έχω κατά νου: Μύθοι της Πανδημίας.

 

 

Alternate link: https://fantastikosorizontas.gr/skiodi-paralipomena/_akoma_ki_an_ola_itan_kala_me_ta_emvolia

 

 

Επίσης . . .

Φανταστική Λεξιπλασία


Κάτι περισσότερο από ένας σχολιασμός για το Imaginary Worlds του Lin Carter

Αυτές τις μέρες διάβαζα το Imaginary Worlds του Lin Carter, το οποίο είναι ένας σχολιασμός για τη φανταστική λογοτεχνία. Ο Lin Carter ήταν ένας αρκετά γνωστός συγγραφέας φαντασίας – καλτ συγγραφέα, θα τον έλεγα – και δεν θα πω τίποτ’ άλλο γι’αυτόν (μη θέλοντας να μιμηθώ τον ίδιο στις παρουσιάσεις του μέσα στο Imaginary Worlds)· για περισσότερα, μπορείτε να τον τσεκάρετε στη Wikipedia. Το 2022 είχα διαβάσει το πρώτο βιβλίο του από τη σειρά με τον Thongor, και ήταν τόσο χάλια που δεν διάβασα τίποτα παραπέρα σε αυτή τη σειρά. Το 2023, όμως, διάβασα μια άλλη σειρά που έχει γράψει, το Gondwane Epic, η οποία ήταν πολύ καλή, και έχει γίνει από τις αγαπημένες μου, και θέλω κάποτε να την ξαναδιαβάσω. (Ναι, ήταν τόσο καλή.)

Τώρα διάβαζα το Imaginary Worlds επειδή πήρα φόρα μετά από το Wizardry and Wild Romance: A Study of Epic Fantasy, του Moorcock, το οποίο διάβασα πρόσφατα (και σχολίασα). Δε θα πω κάτι περισσότερο για το Imaginary Worlds εδώ· απλώς θέλω να σχολιάσω μερικά πράγματα που γράφει ο Lin Carter σε αυτό το βιβλίο σχετικά με τη δημιουργία φανταστικών ονομάτων. Γιατί πιστεύω ότι έχει ενδιαφέρον.

Ορισμένα από αυτά που λέει τα βρίσκω σωστά· ορισμένα τα βρίσκω τελείως βλακείες. Εκείνο που δεν μου αρέσει είναι ότι μοιάζει να είναι λιγάκι απόλυτος στο τι είναι καλό και τι κακό, ενώ, στην πραγματικότητα, η τελική κρίση σε αυτά τα θέματα είναι το προσωπικό γούστο, και δεν είναι λογικό να λες ότι κάποιοι έχουν «μουσικό αφτί» ενώ κάποιοι άλλοι είναι «κουφοί».

Αλλά ας τα πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.

Αναφέρομαι στο Κεφάλαιο 10, A Local Habitation and a Name.

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Μαρτίου (24/3)


Juliet Schreckinger [μαγικορεαλιστική τέχνη] & Fran de Anda [αλχημικοί πίνακες] & 20 «μαγικά» γλυπτά & Thoth [δωρεάν AI βοηθός] & Τεχνητή νοημοσύνη και ψυχή & The Wood Beyond the World [William Morris] & Antonio Rubino [τέχνη] & The Man Who Fell to Earth [ταινία] & Τεχνητό Βόρειο Σέλας [Karl Lemström] & Matej Kollár [φανταστικοσουρεαλιστική τέχνη] & The Battle Rages On [δωρεάν ανθολογία ηρωικής φαντασίας] & Robert McGinnis [τέχνη] & Fontaine’s Golden Wheel Fortune-teller, and Dream Book [δωρεάν] & Turn Off, Tune Out, Drop Dead [γιατί το ίντερνετ έχει γαμηθεί πλέον] & machumaYu [μαγική τέχνη] & Και ακόμα περισσότερα [καταφτάνουν στο LinX]

 

Περί Γραφής: Η Ψυχεδελική Εμπειρία στη Φανταστική Λογοτεχνία


Όταν οι χαρακτήρες βλέπουν «παραισθήσεις»

Στη φανταστική λογοτεχνία, οι χαρακτήρες συχνά έχουν ψυχεδελικές εμπειρίες οι οποίες μπορεί να σχετίζονται με κάτι το απλό, όπως ένα όνειρο, ή μπορεί να προέρχονται από κάτι που τρώει ο χαρακτήρας (όπως ένα είδος μανιταριού ή ένα φυτό) ή κάτι που εισπνέει (κάποιο παραισθησιογόνο αέριο). Οι ψυχεδελικές εμπειρίες, επίσης, μπορεί να προέρχονται και από πιο φανταστικά πράγματα, όπως από διάφορες μαγείες ή ξόρκια, ή από παράξενα όντα, δαίμονες, ή θεούς. Στη φανταστική λογοτεχνία δεν υπάρχουν όρια για το από πού μπορεί να προκληθεί μια ψυχεδελική εμπειρία. Είναι η φύση του είδους τέτοια.

Επιπλέον, στη φανταστική λογοτεχνία η ψυχεδελική εμπειρία μπορεί να είναι κάτι περισσότερο από «απλές παραισθήσεις». Μπορεί να προσφέρει κάποια καθοδήγηση στους χαρακτήρες, ή μπορεί να τους δίνει ακόμα και πρόσβαση σε κρυφή γνώση ή μαγικές δυνάμεις. Μπορεί να είναι μια τελετή εισόδου σε κάποιο μυστήριο, ή μπορεί να είναι ο μόνος τρόπος για να επικοινωνήσεις με μια δύστροπη θεότητα.

Συχνά, όμως, οι ψυχεδελικές εμπειρίες γράφονται ακριβώς όπως οποιαδήποτε άλλη εμπειρία μπορεί να είχαν οι χαρακτήρες μας. Βάζουμε τη μια λέξη μετά την άλλη, χωρισμένες με στίξη εδώ κι εκεί, και προσπαθούμε να περιγράψουμε την ψυχεδελική εμπειρία που βιώνει ο χαρακτήρας. Και ναι μεν αυτό δεν είναι λάθος, φυσικά, αλλά από την άλλη συνήθως δεν σου δίνει την αίσθηση της ψυχεδελικής εμπειρίας. Είναι απλώς ακόμα μια περιγραφή. Το να γράψεις ότι ο τάδε ζαλιζόταν και έβλεπε τα πάντα να γυρίζουν ενώ παράξενες λάμψεις εμφανίζονταν στα μάτια όλων των ζώων δεν είναι το ίδιο με το να δημιουργήσεις μια ψυχεδελική κατάσταση μέσα από το κείμενο.

Αν η ψυχεδελική εμπειρία γράφεται όπως κάθε άλλη εμπειρία που έχουν οι χαρακτήρες της αφήγησής μας, τότε τι το ψυχεδελικό έχει;

[Συνέχισε να διαβάζεις]