Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
7 / 2020

Κορονοβλαβείς μασκοταλιμπάν

Τυπική αντίδραση της κυβέρνησής μας:

Μερικά κρούσματα κορονοϊού παραπάνω;

ΠΑΝΙΚΟΣ!

Φοράτε μάσκες παντού – ναι, και στον καμπινέ!

Χωθείτε στις τρύπες σας!

Τώρα! Τώρα! ΤΩΡΑ!

*

Το θέμα έχει φτάσει πια, όχι στα όρια της γελοιότητας (εκεί ήταν εξαρχής), αλλά στα όρια του επικίνδυνου (και όχι εξαιτίας του Covid-19).

Είδαν μερικά νέα κρούσματα, αμέσως έβαλαν τους πάντες να φοράνε μάσκες στα σουπερμάρκετ υπό την απειλή προστίμου. (Εγώ δεν το ήξερα την πρώτη ημέρα και παραλίγο να σκοτώσω έναν ορεσίβιο που είχε κατεβεί να πάρει προμήθειες.)

Είδαν μετά κι άλλα κρούσματα, πράγμα που θα έπρεπε να τους υποψιάσει ότι αυτό που έκαναν με τη μασκοφορία είναι μάλλον άχρηστο· αλλά εκείνοι τον χαβά τους! Και χειρότερα ακόμα: έβαλαν τους πάντες, σε όλα τα καταστήματα, να φοράνε μάσκες.

Και αυτές [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (49)

Κι άλλα μυστήρια σημάδια στους δρόμους...

Ξέρεις τι μαρτυρά αυτό; Τίποτα καλό για τον τουρισμό, σίγουρα.

Μπορείς να σπάσεις αυτό τον κώδικα;

Έγραψα ένα πρόγραμμα που κωδικοποιεί απλό κείμενο ώστε να μοιάζει με ασυναρτησίες εκτός αν το αποκωδικοποιήσεις με το ίδιο πρόγραμμα (και, προαιρετικά, με το σωστό password). Κοίταζα, λοιπόν, τον κώδικα και προσπαθούσα να τον σπάσω σαν να μην είχα γράψει εγώ τον αλγόριθμο, και είχαν αρχίσει να μου έρχονται κάποιες ιδέες. Οπότε έκανα τον αλγόριθμο ακόμα πιο στρυφνό, και μετά κοίταζα πάλι τον κώδικα ως εξωτερικός παρατηρητής και δεν μου κατέβαινε καμιά ιδέα για το πώς να τον σπάσω, υποθέτοντας πάντα ότι δεν ήξερα πώς είχε φτιαχτεί.

Αλλά δεν υπάρχει, φυσικά, καμία απόλυτα ασφαλής κωδικοποίηση. Το θέμα είναι πόσο δύσκολο είναι να σπάσει.

Και ποιον καλύτερο να ρωτήσω από τυχαία άτομα στο ελληνικό Διαδίκτυο;

Το κρυπτογραφημένο μήνυμα είναι αυτό:

 

45654575s!687554745v1854765eu~80104725iy-8923160ebz95884815y3624795gd443444825#=~1988165.@p639965v49950a8414565*ab43264785s>82210160o9814780e2654800.-584824795js<78594805na999224745rnc36194715r~692974810lu<9653160~#m91454785+#275614725+469160od#29704820c1574795@210160i%$52524740$<302374765nd@97984725y$f28724730s#960514700-z181954815yav21274745%1594765>ip30164810!c-4979160vm158184725*>829144825wva49394820@h875374860x491220e726160pa753804815$s840364755ec214064780~xa46474725-fs67544715bqi69754785u+.83104745<e863964765rd90129160=7744860d#r21234820l*%24304765%!w4960160fl208664745~!132354715avn91204815+b827444725a3374765s=@4613160!2894735=o545704725.5084780>~691394700y3364820ce228844795s~d68444810y!k9338235sr345294755n401160u+51609500-757505y361495pu=5321570x372605v355560!p25790580>436505ms62885570>%c6253230j>h833065#~4949450wrf2862355@vi2356555-n51361555#919500zn47079160n!j7502510x%22523555aj98259570%<23515160-x76719605ax20857555m528585dg@1788230-19465k~$594350*6554655~-!33704820ll278594745kad46974715w@d50614775-b695434745ij76793160#8414780y2614795c>138144825$420160by590394780e%q27194710w+j87584785#w516304825s%w67914780i8484725+>83481160s!910074815%v353144820q7964795iiw3083160fs83873520z753580%=61098580e677560%235575dm29142290c774235e680235azi8313530fz12207555oq84410525#~x2084550j~e8258500i616525<293485j502575z#49578560+492555@*69858570va=4915485ynk7123230lsh7381495!lr5965555*564545v#n7050235dg.4714560=@z8935505ddj8954555n501560uv-9602540ecf9402505k+35580235sh68511495j416490wx80582270y458260cmf4561265ol52533245f!l6634285<r99656240+-r7535500>236255-825285xle9381240l=%5926240ki18829245+vs3233255qi32055260auh9788250hdh7098500b311265hov5715500ors5632240>915250#665260ase7950250!=16971485xt-8704495ls30829245~678245-691240pa48508240%-q8987240c-52501275=792160yr727504710$f15337160bb@57364815z3024820za#94704795!lv9965160-%l4858520%-46047580c781580$186560hy59072575!277290k<t8160235~y=1779235y345580br@4911595uam8988525p164580b440580>575505e!38763570xo-5408230j146495!261-a1g7g7j10*495n!98374555u-20191545=sx9495235<579360c320485j@o2236590+jj4942555b492495+k#1451585e279575-ci2047160cpp37244710xxt9466160nh218354815$y459894820#h858964795r938160vr46453535c315555w677575m*i2877580rw+4586485!pv9352575ra%5695590>k14242555~cj8630585ag60413540jr58732485+556610n595505@i83705570ikw2441525.%85101575#345320a959605tu96301485x550520nzh3154555wl%8453555n#70086230g@26109515i~f5640570z743160=<r43804735+=518004765y$776014725vf92656160$l352674785*2504725fv33213160o6034780t%400314795ami74914825=q$2554160t5394800y*l28134745*9204765ar956424810fs20550160q4294800nk984604870=e922554810ki32234160u@g81394705%b446844770w#<35134725*3774785hr995964745fz553404810pi56671230ubl1371

 

Μπορείς [...]

Hard Reset στη Χώρα των Γιγάντιων Θεών του Όρους

Από το 2007 μέχρι το 2012 περίπου είχαμε παγκοσμίως ένα διαφορετικό Διαδίκτυο. Τότε, όλα στο Διαδίκτυο ήταν free, ήταν δωρεάν. Εννοείτο· δεν χρειαζόταν εξήγηση. Διαδίκτυο = δωρεάν. Οι συγγραφείς έδιναν τα βιβλία τους δωρεάν σε μορφή pdf και άλλες μορφές. Πολλοί εκδότες έκαναν το ίδιο. Είχα μαζέψει πολλά ηλεκτρονικά βιβλία από τότε.

Μετά, το Διαδίκτυο έφτασε μια «κρίσιμη μάζα», ένα critical mass· δηλαδή, άρχισε να έχει αρκετό κόσμο για να μπορεί να θεωρηθεί αγορά. Τουτέστιν, τους καρφώθηκε ότι τώρα μπορούσαν να πουλάνε μέσα από το Διαδίκτυο πράγματα χωρίς υλική μορφή – ηλεκτρονικά αρχεία: βιβλία, μουσική, βίντεο, εικόνα, οτιδήποτε. Σε αυτό συνέβαλε και η άνοδος των φορητών συσκευών: τώρα ο καθείς μπορούσε να έχει μία και ν’αγοράζει μόνο μ’ένα κλικ. Ο παράδεισος της ηλεκτρονικής αγοράς! Το Internet of Things, που λέγανε – μια ορολογία [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (48)

Τι κάνουν αυτοί οι ανώμαλοι εκεί πέρα;

Φαντάσματα των τοίχων. Τοιχοφάσματα.

Το Υπουργείο Υγείας δεν ενδιαφέρεται για τις μάσκες;

Σκέφτομαι ότι αυτή τη στιγμή χιλιάδες άνθρωποι υποχρεώνονται να φοράνε μάσκα στη δουλειά τους – οι οδηγοί μέσων μαζικής μεταφοράς, οι υπάλληλοι σε σουπερμάρκετ, τα πληρώματα πλοίων... Και έχει γίνει πλέον γνωστό ότι οι υφασμάτινες μάσκες είναι επικίνδυνες. Πιο πολύ σε βάζουν σε κίνδυνο παρά σε προστατεύουν, ειδικά αν τις φοράς ώρες ατελείωτες. Κι εγώ αρχικά πίστευα ότι η μάσκα είναι άκακη, και ίσως μπορεί να βοηθήσει, αλλά τελικά φαίνεται πως δεν είναι έτσι.

Δεν υπάρχει κανένας στο Υπουργείο Υγείας που να το ξέρει αυτό; Είναι πραγματικά ανάγκη να βάζουν σε κίνδυνο την υγεία τόσων εργαζομένων; Σε τελική ανάλυση, θα μπορούσαν να χρησιμοποιούν εκείνη τη σαχλαμάρα που είναι σαν πλαστική προσωπίδα, αντί για μάσκα. Πρέπει να είναι οριακά πιο υγιεινή, μην μαζεύοντας τόσα μικρόβια όσα το ύφασμα.

Άνθρωποι στα παράθυρα

Όχι, αυτή η εικόνα δεν είναι ψεύτικη. Είναι πρόσφατη φωτογραφία από το κέντρο της Αθήνας. Ένας άστεγος που κοιμάται μέσα σ’ένα κλειστό παράθυρο...

...ενώ παραδίπλα υπάρχουν τόσα εγκαταλειμμένα οικοδομήματα. Και αναρωτιέμαι γιατί κανείς δεν ανοίγει ένα από αυτά τα οικοδομήματα ώστε οι άστεγοι να κοιμούνται εκεί αντί να κοιμούνται μέσα σε παράθυρα;

Είναι πιο εύκολο να φτιάχνεις νόμους που προσπαθούν να σταματήσουν τις διαδηλώσεις, ή να στήνεις άκομψες γλάστρες μες στους δρόμους, από το να δώσεις σε μερικούς ανθρώπους ένα μέρος για να μείνουν;

Η μάσκα σου σε σκοτώνει

Αν δεν κάνω λάθος, χτες, Σάββατο, ήταν η πρώτη μέρα που άρχισαν να είναι οι μάσκες υποχρεωτικές μέσα στα σουπερμάρκετ. Δεν το ήξερα, και έτυχε να μπω σε σουπερμάρκετ. Χωρίς μάσκα, φυσικά. Πήρα αριθμό και κανείς δεν μου είπε τίποτα. Βαδίζοντας έβλεπα τους πάντες με μάσκες, αλλά αυτό δεν με παραξένεψε γιατί κατά καιρούς επικρατεί ένας κάποιος πανικός μ’αυτά τα φετιχιστικά θέματα.

Με σταματά, λοιπόν, ένας τύπος – πελάτης, όχι υπάλληλος – κι αρχίζει να μου λέει Γιατί δεν φοράτε μάσκα; και Θα έπρεπε τώρα να καλέσω την αστυνομία!

Του λέω Είναι υποχρεωτικές οι μάσκες μες στο σουπερμάρκετ;

Μου λέει Φυσικά και είναι! Δεν ξέρετε τον νόμο;

Του λέω Όχι, δεν το είχα ακούσει και κανείς δεν μου είπε τίποτα στην είσοδο.

Κι άρχισε να φωνάζει ότι κανονικά θα έπρεπε να καλέσει την αστυνομία και να πληρώσω πρόστιμο, [...]

Παρατηρώντας και περιαυτολογώντας

Γενικά, όπως έχω ξαναγράψει και παλιότερα στα Σκιώδη Παραλειπόμενα, δεν εμπιστεύομαι και τόσο τα στατιστικά του Διαδικτύου. Ωστόσο, κάπου-κάπου κοιτάζω τα στατιστικά για το site μου, και ορισμένες φορές παρατηρώ κάποια αξιοσημείωτα πράγματα (αν υποθέσεις πως οτιδήποτε μπορεί να θεωρηθεί αληθινό). Συνήθως, τα περισσότερα downloads τα έχουν τα τελευταία βιβλία του Θρυμματισμένου Σύμπαντος· αλλά υπάρχουν και μήνες – όπως αυτός, μέχρι στιγμής – που παρατηρώ πολύ μεγάλο αριθμό downloads στα βιβλία του Άρμπεναρκ.

Είναι αξιοσημείωτο. Αυτή η ιστορία ακόμα φαίνεται να αρέσει σε αρκετούς, παρότι την έχω γράψει παλιά. Ήμουν αρκετά μικρός όταν την ξεκίνησα – 17 χρονών αν δεν κάνω λάθος. Δεν είναι ό,τι καλύτερο έχω γράψει. Και, πραγματικά, αν θέλετε να διαβάσετε πιο καλές ιστορίες, διαβάστε αυτές του Θρυμματισμένου Σύμπαντος ή το [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (47)

Αυτή η φάτσα παρουσιάζεται πάνω σε αρκετές γκαραζόπορτες της Αθήνας. Σύμπτωση; Δεν το νομίζω. Ξεκάθαρη περίπτωση προσπάθειας επίκλησης υπερδιαστασιακής οντότητας από άλλη πραγματικότητα. Όσες περισσότερες φορές εμφανίζεται αυτή η φάτσα επάνω σε γκαραζόπορτες τόσο ισχυρότερη γίνεται η Επίκληση. Και, κρίνοντας από το πόσες φορές εμφανίζεται ώς τώρα, ο καιρός δεν είναι μακριά.

Επαγρυπνείτε!

Κορονοβιβλία

Το πόσα μυθιστορήματα και άλλα μη-λογοτεχνικά βιβλία σχετικά με επιδημίες παρουσιάστηκαν μέσα στους τελευταίους μήνες εκπλήσσει ακόμα και εμένα που, σύμφωνα με τις φήμες, γράφω γρήγορα και πολύ. Αρκετά από αυτά τα βιβλία πρόλαβαν, μάλιστα, και να τα μεταφράσουν. Στη βράση κολλάει το σίδερο!

Αχ, είδες τι πολιτισμό δημιουργεί ο καπιταλισμός;

Είδες σε τι υψηλά επίπεδα νόησης μάς έχει οδηγήσει ο κορονοϊός; Μας έχει κάνει καλύτερους ανθρώπους, πιο υπεύθυνους και πιο εμπορικούς (όπως λένε, «πενία τέχνας κατεργάζεται»).

Αυτά είναι. Κορονοβιβλία, ή, γενικά, επιδημιοβιβλία, μάσκα, γάντια, και μουχλιασμένο ψωμί.

Φανταστικές επιδημίες της φαντασίας

Πρόσφατα άκουσα το τελευταίο τραγελαφικό που ξεστόμισε ο ηγέτης μας: Το ελληνικό καλοκαίρι είναι «state of mind», κατάσταση του μυαλού. Δεν χρειάζεται να έρχεστε στα ελληνικά νησιά, όχι, αρκεί να κάθεστε και να τα οραματίζεστε και να φέρνετε τον εαυτό σας σε μια κατάσταση σαν να ήσασταν εκεί.

Και γαμώ! Κι εγώ γουστάρω τέτοιες ψυχεδελικές φάσεις. Αλλά, μετά, πώς αυτοί οι άνθρωποι που ζουν από τον τουρισμό – και είναι πολλοί οι άνθρωποι που ζουν από τον τουρισμό στην Ελλάδα – θα συνεχίσουν να... ζουν; Θα οραματίζονται κι αυτοί τα ευρώ και όταν ξυπνάνε θα τα βρίσκουν επάνω στο κομοδίνο τους;

Μπορεί και να πιάσει!

Ο Robert Anton Wilson είχε κάνει ένα πείραμα. Βόλταρε ενώ είχε στο μυαλό του ένα δολάριο – ενώ είχε φανατικά στο μυαλό του ένα δολάριο. Και όντως βρήκε ένα δολάριο πεταμένο κάπου στον δρόμο.

Το δοκίμασα [...]

Νησιά της Πανούκλας 2020

Μόλις επέστρεψα από διακοπές δύο εβδομάδων χωρίς άμεση πρόσβαση στο Διαδίκτυο, όχι επειδή δεν μπορούσα να έχω αλλά επειδή δεν ήθελα. Στις διακοπές κάνω διακοπή.

Ήμουν σ’ένα νησί που θεωρείται πολύ τουριστικό (και δεν λέω ποιο είναι, για να μη θεωρηθεί ότι προσπαθώ να διαφημίσω ή να δυσφημίσω) αλλά τώρα έμοιαζε σαν να είχε επιστρέψει 20 χρόνια προς το παρελθόν, από άποψη κίνησης τουλάχιστον. Δε θυμάμαι ποτέ ξανά να έχω δει τέτοια ερημιά σ’αυτό το μέρος.

Ο κορονοϊός έκανε κι εδώ τη δουλειά του.

Ο εσωτερικός τουρισμός που μας έλεγαν ότι θα κινηθεί έχει κινηθεί ελάχιστα – ίσως επειδή ο κόσμος ακόμα φοβάται πολύ, ή δεν έχει λεφτά – αλλά, ούτως ή άλλως, δεν φαίνεται να μπορεί να αναπληρώσει το κενό του διεθνή τουρισμού.

Τέλη Ιουνίου μπήκα μερικές φορές σε ΚΤΕΛ αυτού του νησιού και ήμουν ο μοναδικός επιβάτης [...]

 

Επίσης . . .

Βιβλιοκριτική: Swords and Deviltry· Swords Against Death, του Fritz Leiber


Έχω δύο ανθολογίες που περιλαμβάνουν, συνολικά, όλες τις ιστορίες του Fritz Leiber με τον Fafhrd και τον Gray Mouser. Παλιότερα, είχα διαβάσει μια ιστορία από τη δεύτερη ανθολογία· δεν θυμάμαι ποια ακριβώς, αλλά θυμάμαι ότι μου άρεσε. Τώρα, αποφάσισα να διαβάσω και τις δύο ανθολογίες, ξεκινώντας από την πρώτη, κανονικά.

Έχω ακούσει πολλά για τον Fritz Leiber, ειδικά για τις ιστορίες του με τον Fafhrd και τον Gray Mouser στην Lankhmar, και μάλιστα από διάφορους γνωστούς συγγραφείς (όπως Moorcock, για παράδειγμα). Οι περισσότεροι φαίνεται να τον θαυμάζουν: ίσως να τον θεωρούν και κάτι το ιδιαίτερο. Αυτό είχε δημιουργήσει μέσα στο μυαλό μου μια κάποια εντύπωση για τον Leiber η οποία δεν βγήκε πραγματική, δυστυχώς. Δεν απογοητεύτηκα ακριβώς από όσα που έχω διαβάσει ώς τώρα, αλλά δεν ήταν και εκείνο που περίμενα. Περίμενα κάτι που θα με συνεπάρει και θα με ξαφνιάσει όπως το Amber του Zelazny· όμως δεν είναι τέτοιο πράγμα. Όχι για εμένα, τουλάχιστον.

Μέχρι στιγμής έχω διαβάσει τα πρώτα δύο βιβλία – το Swords and Deviltry και το Swords Against Death – δηλαδή, τη μισή πρώτη ανθολογία. Αυτά τα δύο βιβλία, φυσικά, περιλαμβάνουν διάφορες ιστορίες, διάφορες περιπέτειες του Fafhrd και του Mouser. Μην ξεχνάτε ότι ο Leiber έγραφε για περιοδικά, οπότε υποχρεωτικά οι ιστορίες είναι μικρού μήκους η καθεμία· όμως είναι πολλές. Και εδώ δεν είναι τοποθετημένες με τη σειρά που τις έγραψε ο Leiber, αλλά με την ιστορική τους συνέχεια – έτσι όπως ο Leiber τις κατέταξε ύστερα από χρόνια. Οι ιστορίες, όμως, που είχε γράψει παλιότερα διαφέρουν αρκετά από τις νεότερες – και το καταλαβαίνεις εύκολα ότι γράφτηκαν πριν. Αυτές οι παλιότερες ιστορίες είναι απλές περιπέτειες όπου δυο τυχοδιωκτικοί ήρωες συναντούν κάτι παράξενα ή επικίνδυνο, ή και τα δύο μαζί, και κάπως το προσπερνάνε ή το κατατροπώνουν, και συνεχίζουν τον δρόμο τους, πηγαίνοντας σε άλλες περιπέτειες. Οι νεότερες ιστορίες μοιάζει να έχουν περισσότερο υπόβαθρο και να ασχολούνται πιο πολύ με τον κόσμο γύρω από τους ήρωές μας, καθώς και με το ποιοι πραγματικά είναι αυτοί, και τι θέλουν. Γενικά, είναι πιο γεμάτες, ας πούμε, από πληροφορίες. Οι δύο πρώτες ιστορίες, δε, στο Swords and Deviltry είναι ξεκάθαρα ιστορικό υπόβαθρο του Fafhrd και του Mouser· και είναι και οι δύο αρκετά καλές. Προσωπικά, προτιμώ αυτή του Mouser: είναι τρομερά διαβολική και ατμοσφαιρική. Αυτή του Fafhrd είναι... έτσι κι έτσι· και νομίζω ότι κάποιος θα μπορούσε να την ονομάσει ακόμα και «μισογύνικη» με όλες αυτές τις «καταπιεστικές γυναίκες-μάγισσες» της φυλής του Fafhrd· αλλά δεν πιστεύω ότι η πρόθεση του συγγραφέα ήταν τέτοια.

Το γεγονός, όμως, ότι μπλέκει ιστορίες που έγραψε παλιότερα με ιστορίες που έγραψε μετά δημιουργεί κάποια κενά, ίσως και κακώς εννοούμενες παραδοξότητες. Αν και καταφέρνει αρκετά καλά να συνδέσει μεταξύ τους όλες αυτές τις ιστορίες που έγραψε σε διαφορετικές χρονικές περιόδους, σου δίνεται η εντύπωση ότι μερικά πράγματα δεν δένουν ακριβώς. Και το πιο χτυπητό είναι ότι στην πρώτη ιστορία με τον Gray Mouser – αυτή την ιστορία που μου άρεσε πάρα πολύ – ο Mouser είναι μάγος, και κάνει μάλιστα κάποιες πολύ διαβολικές και ισχυρές μαγείες. Στις επόμενες ιστορίες, ωστόσο, δεν φαίνεται ο Mouser να έχει καμία μαγική γνώση! Πώς είναι δυνατόν αυτό; Εγώ περίμενα ότι κάπου και στις επόμενες περιπέτειες ο Mouser θα έκανε κάτι το μαγικό. Μετά από δύο ολόκληρα βιβλία, όμως, δεν έχει κάνει τίποτα...

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Σεπτεμβρίου (22/9)


Η «σατανική» Σταχτοπούτα του Netflix — Έξι Μέρες στον Luna One — Solarpunk πραγματικότητα — Η «κοσμική αμνησία» των μαύρων τρυπών — Το κρυφό περιοδικό επιστημονικής φαντασίας — Ιστορίες με λυκανθρώπους (1828-1931) — Οι παράξενες ιστορίες του Bertram Atkey — Ιστορίες με τρολ — Professor H's Wayback Machine — Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων της επιστημονικής φαντασίας — Εικονογραφήσεις του Harry Clarke για τα παραμύθια του Hans Christian Andersen — Paul Vincent Woodroffe (1875–1954) — Ντοκιμαντέρ για την επιστημονική φαντασία και άλλα σχετικά — 10 B-movies επιστημονικής φαντασίας — Symphonie Fantastique — Ένα παλιό βιβλίο «μεταμορφώσεων» — Η τέχνη του Eugene Tssui — Zendik Farm Arts Commune — King Gizzard & The Lizard Wizard — και πολύ περισσότερα έρχονται στο LinX

 

Το Σκοτάδι Γελά — Το Κλεμμένο Βασίλειο, Τόμος 2


Έχοντας πάρει την πόλη της Όσβελακ από τα χέρια των ανθρώπων της Σφετερίστριας, ο Πρίγκιπας Κάλνεντουρ ωλ Κάρνελεκ, η Κόμισσα Χάνκαθιρ αλ Νασόλντουν, και οι σύντροφοί τους βλέπουν ξεκάθαρα ότι ο πόλεμός τους για την ανάκτηση του Βασιλείου τώρα αρχίζει – ένας πόλεμος άμεσα συνδεδεμένος με την ίδια τους την επιβίωση. Στρέφουν το βλέμμα τους προς τη Βορσίραθ, στις Κάτω Ακτές, και επιδιώκουν να επιστρατεύσουν συμμάχους προκειμένου να αντιμετωπίσουν την απειλή που αντιπροσωπεύει.

Ο Κάλνεντουρ ταξιδεύει με τον Έλκερθιν τον Θανατογέννητο για να συναντήσει ένα χαμένο παιδί του και για να τον βοηθήσει να συγκεντρώσει μαχητές από τους παρανόμους του Βασιλείου... ένας από τους οποίους αποδεικνύεται παλιός γνωστός του Πρίγκιπα και του δίνει κάποιες απαντήσεις για το αινιγματικό παρελθόν του.

Η Λοτρίνθα ωλ Νάλδεκερ, μαζί με τον Ραμάλθιν αλ Ένερκαβ και τη Σιράλια’χοκ ωλ Κίριβεμ, οδηγείται στη γενέτειρά της από τον Αρχικαλεστή του Πεπρωμένου και τους ακόλουθούς του, όπου κίνδυνος καραδοκεί για εκείνη πίσω από κάθε σκιά. Ο πραγματικός κίνδυνος, όμως, που πρέπει να φοβάται δεν είναι αυτός που νομίζει...

Και η Χάνκαθιρ αλ Νασόλντουν, η Κόμισσα των Σκιών, ερευνά το παρελθόν της Κομητείας της προκειμένου να ανακαλύψει τα μυστικά των Σκοτεινών Ακόλουθων: και καταλήγει σε μέρη που δεν φανταζόταν ότι μπορεί να υπήρχαν.

Ενώ ο Πρίγκιπας Κάλνεντουρ και οι σύμμαχοί του παλεύουν για την απελευθέρωση του Βασιλείου από τα δεσμά της Ζώθμαλιρ αλ Μακμάρνουν, πίσω από τον αγώνα τους μια δύναμη που έχει τραφεί από το μίσος και την απόγνωση απλώνεται σαν μόλυνση που αποσκοπεί να τους καταστρέψει όλους...

Κατεβάστε το