Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
7 / 2020

Κορονοβλαβείς μασκοταλιμπάν

Τυπική αντίδραση της κυβέρνησής μας:

Μερικά κρούσματα κορονοϊού παραπάνω;

ΠΑΝΙΚΟΣ!

Φοράτε μάσκες παντού – ναι, και στον καμπινέ!

Χωθείτε στις τρύπες σας!

Τώρα! Τώρα! ΤΩΡΑ!

*

Το θέμα έχει φτάσει πια, όχι στα όρια της γελοιότητας (εκεί ήταν εξαρχής), αλλά στα όρια του επικίνδυνου (και όχι εξαιτίας του Covid-19).

Είδαν μερικά νέα κρούσματα, αμέσως έβαλαν τους πάντες να φοράνε μάσκες στα σουπερμάρκετ υπό την απειλή προστίμου. (Εγώ δεν το ήξερα την πρώτη ημέρα και παραλίγο να σκοτώσω έναν ορεσίβιο που είχε κατεβεί να πάρει προμήθειες.)

Είδαν μετά κι άλλα κρούσματα, πράγμα που θα έπρεπε να τους υποψιάσει ότι αυτό που έκαναν με τη μασκοφορία είναι μάλλον άχρηστο· αλλά εκείνοι τον χαβά τους! Και χειρότερα ακόμα: έβαλαν τους πάντες, σε όλα τα καταστήματα, να φοράνε μάσκες.

Και αυτές [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (49)

Κι άλλα μυστήρια σημάδια στους δρόμους...

Ξέρεις τι μαρτυρά αυτό; Τίποτα καλό για τον τουρισμό, σίγουρα.

Μπορείς να σπάσεις αυτό τον κώδικα;

Έγραψα ένα πρόγραμμα που κωδικοποιεί απλό κείμενο ώστε να μοιάζει με ασυναρτησίες εκτός αν το αποκωδικοποιήσεις με το ίδιο πρόγραμμα (και, προαιρετικά, με το σωστό password). Κοίταζα, λοιπόν, τον κώδικα και προσπαθούσα να τον σπάσω σαν να μην είχα γράψει εγώ τον αλγόριθμο, και είχαν αρχίσει να μου έρχονται κάποιες ιδέες. Οπότε έκανα τον αλγόριθμο ακόμα πιο στρυφνό, και μετά κοίταζα πάλι τον κώδικα ως εξωτερικός παρατηρητής και δεν μου κατέβαινε καμιά ιδέα για το πώς να τον σπάσω, υποθέτοντας πάντα ότι δεν ήξερα πώς είχε φτιαχτεί.

Αλλά δεν υπάρχει, φυσικά, καμία απόλυτα ασφαλής κωδικοποίηση. Το θέμα είναι πόσο δύσκολο είναι να σπάσει.

Και ποιον καλύτερο να ρωτήσω από τυχαία άτομα στο ελληνικό Διαδίκτυο;

Το κρυπτογραφημένο μήνυμα είναι αυτό:

 

45654575s!687554745v1854765eu~80104725iy-8923160ebz95884815y3624795gd443444825#=~1988165.@p639965v49950a8414565*ab43264785s>82210160o9814780e2654800.-584824795js<78594805na999224745rnc36194715r~692974810lu<9653160~#m91454785+#275614725+469160od#29704820c1574795@210160i%$52524740$<302374765nd@97984725y$f28724730s#960514700-z181954815yav21274745%1594765>ip30164810!c-4979160vm158184725*>829144825wva49394820@h875374860x491220e726160pa753804815$s840364755ec214064780~xa46474725-fs67544715bqi69754785u+.83104745<e863964765rd90129160=7744860d#r21234820l*%24304765%!w4960160fl208664745~!132354715avn91204815+b827444725a3374765s=@4613160!2894735=o545704725.5084780>~691394700y3364820ce228844795s~d68444810y!k9338235sr345294755n401160u+51609500-757505y361495pu=5321570x372605v355560!p25790580>436505ms62885570>%c6253230j>h833065#~4949450wrf2862355@vi2356555-n51361555#919500zn47079160n!j7502510x%22523555aj98259570%<23515160-x76719605ax20857555m528585dg@1788230-19465k~$594350*6554655~-!33704820ll278594745kad46974715w@d50614775-b695434745ij76793160#8414780y2614795c>138144825$420160by590394780e%q27194710w+j87584785#w516304825s%w67914780i8484725+>83481160s!910074815%v353144820q7964795iiw3083160fs83873520z753580%=61098580e677560%235575dm29142290c774235e680235azi8313530fz12207555oq84410525#~x2084550j~e8258500i616525<293485j502575z#49578560+492555@*69858570va=4915485ynk7123230lsh7381495!lr5965555*564545v#n7050235dg.4714560=@z8935505ddj8954555n501560uv-9602540ecf9402505k+35580235sh68511495j416490wx80582270y458260cmf4561265ol52533245f!l6634285<r99656240+-r7535500>236255-825285xle9381240l=%5926240ki18829245+vs3233255qi32055260auh9788250hdh7098500b311265hov5715500ors5632240>915250#665260ase7950250!=16971485xt-8704495ls30829245~678245-691240pa48508240%-q8987240c-52501275=792160yr727504710$f15337160bb@57364815z3024820za#94704795!lv9965160-%l4858520%-46047580c781580$186560hy59072575!277290k<t8160235~y=1779235y345580br@4911595uam8988525p164580b440580>575505e!38763570xo-5408230j146495!261-a1g7g7j10*495n!98374555u-20191545=sx9495235<579360c320485j@o2236590+jj4942555b492495+k#1451585e279575-ci2047160cpp37244710xxt9466160nh218354815$y459894820#h858964795r938160vr46453535c315555w677575m*i2877580rw+4586485!pv9352575ra%5695590>k14242555~cj8630585ag60413540jr58732485+556610n595505@i83705570ikw2441525.%85101575#345320a959605tu96301485x550520nzh3154555wl%8453555n#70086230g@26109515i~f5640570z743160=<r43804735+=518004765y$776014725vf92656160$l352674785*2504725fv33213160o6034780t%400314795ami74914825=q$2554160t5394800y*l28134745*9204765ar956424810fs20550160q4294800nk984604870=e922554810ki32234160u@g81394705%b446844770w#<35134725*3774785hr995964745fz553404810pi56671230ubl1371

 

Μπορείς [...]

Hard Reset στη Χώρα των Γιγάντιων Θεών του Όρους

Από το 2007 μέχρι το 2012 περίπου είχαμε παγκοσμίως ένα διαφορετικό Διαδίκτυο. Τότε, όλα στο Διαδίκτυο ήταν free, ήταν δωρεάν. Εννοείτο· δεν χρειαζόταν εξήγηση. Διαδίκτυο = δωρεάν. Οι συγγραφείς έδιναν τα βιβλία τους δωρεάν σε μορφή pdf και άλλες μορφές. Πολλοί εκδότες έκαναν το ίδιο. Είχα μαζέψει πολλά ηλεκτρονικά βιβλία από τότε.

Μετά, το Διαδίκτυο έφτασε μια «κρίσιμη μάζα», ένα critical mass· δηλαδή, άρχισε να έχει αρκετό κόσμο για να μπορεί να θεωρηθεί αγορά. Τουτέστιν, τους καρφώθηκε ότι τώρα μπορούσαν να πουλάνε μέσα από το Διαδίκτυο πράγματα χωρίς υλική μορφή – ηλεκτρονικά αρχεία: βιβλία, μουσική, βίντεο, εικόνα, οτιδήποτε. Σε αυτό συνέβαλε και η άνοδος των φορητών συσκευών: τώρα ο καθείς μπορούσε να έχει μία και ν’αγοράζει μόνο μ’ένα κλικ. Ο παράδεισος της ηλεκτρονικής αγοράς! Το Internet of Things, που λέγανε – μια ορολογία [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (48)

Τι κάνουν αυτοί οι ανώμαλοι εκεί πέρα;

Φαντάσματα των τοίχων. Τοιχοφάσματα.

Το Υπουργείο Υγείας δεν ενδιαφέρεται για τις μάσκες;

Σκέφτομαι ότι αυτή τη στιγμή χιλιάδες άνθρωποι υποχρεώνονται να φοράνε μάσκα στη δουλειά τους – οι οδηγοί μέσων μαζικής μεταφοράς, οι υπάλληλοι σε σουπερμάρκετ, τα πληρώματα πλοίων... Και έχει γίνει πλέον γνωστό ότι οι υφασμάτινες μάσκες είναι επικίνδυνες. Πιο πολύ σε βάζουν σε κίνδυνο παρά σε προστατεύουν, ειδικά αν τις φοράς ώρες ατελείωτες. Κι εγώ αρχικά πίστευα ότι η μάσκα είναι άκακη, και ίσως μπορεί να βοηθήσει, αλλά τελικά φαίνεται πως δεν είναι έτσι.

Δεν υπάρχει κανένας στο Υπουργείο Υγείας που να το ξέρει αυτό; Είναι πραγματικά ανάγκη να βάζουν σε κίνδυνο την υγεία τόσων εργαζομένων; Σε τελική ανάλυση, θα μπορούσαν να χρησιμοποιούν εκείνη τη σαχλαμάρα που είναι σαν πλαστική προσωπίδα, αντί για μάσκα. Πρέπει να είναι οριακά πιο υγιεινή, μην μαζεύοντας τόσα μικρόβια όσα το ύφασμα.

Άνθρωποι στα παράθυρα

Όχι, αυτή η εικόνα δεν είναι ψεύτικη. Είναι πρόσφατη φωτογραφία από το κέντρο της Αθήνας. Ένας άστεγος που κοιμάται μέσα σ’ένα κλειστό παράθυρο...

...ενώ παραδίπλα υπάρχουν τόσα εγκαταλειμμένα οικοδομήματα. Και αναρωτιέμαι γιατί κανείς δεν ανοίγει ένα από αυτά τα οικοδομήματα ώστε οι άστεγοι να κοιμούνται εκεί αντί να κοιμούνται μέσα σε παράθυρα;

Είναι πιο εύκολο να φτιάχνεις νόμους που προσπαθούν να σταματήσουν τις διαδηλώσεις, ή να στήνεις άκομψες γλάστρες μες στους δρόμους, από το να δώσεις σε μερικούς ανθρώπους ένα μέρος για να μείνουν;

Η μάσκα σου σε σκοτώνει

Αν δεν κάνω λάθος, χτες, Σάββατο, ήταν η πρώτη μέρα που άρχισαν να είναι οι μάσκες υποχρεωτικές μέσα στα σουπερμάρκετ. Δεν το ήξερα, και έτυχε να μπω σε σουπερμάρκετ. Χωρίς μάσκα, φυσικά. Πήρα αριθμό και κανείς δεν μου είπε τίποτα. Βαδίζοντας έβλεπα τους πάντες με μάσκες, αλλά αυτό δεν με παραξένεψε γιατί κατά καιρούς επικρατεί ένας κάποιος πανικός μ’αυτά τα φετιχιστικά θέματα.

Με σταματά, λοιπόν, ένας τύπος – πελάτης, όχι υπάλληλος – κι αρχίζει να μου λέει Γιατί δεν φοράτε μάσκα; και Θα έπρεπε τώρα να καλέσω την αστυνομία!

Του λέω Είναι υποχρεωτικές οι μάσκες μες στο σουπερμάρκετ;

Μου λέει Φυσικά και είναι! Δεν ξέρετε τον νόμο;

Του λέω Όχι, δεν το είχα ακούσει και κανείς δεν μου είπε τίποτα στην είσοδο.

Κι άρχισε να φωνάζει ότι κανονικά θα έπρεπε να καλέσει την αστυνομία και να πληρώσω πρόστιμο, [...]

Παρατηρώντας και περιαυτολογώντας

Γενικά, όπως έχω ξαναγράψει και παλιότερα στα Σκιώδη Παραλειπόμενα, δεν εμπιστεύομαι και τόσο τα στατιστικά του Διαδικτύου. Ωστόσο, κάπου-κάπου κοιτάζω τα στατιστικά για το site μου, και ορισμένες φορές παρατηρώ κάποια αξιοσημείωτα πράγματα (αν υποθέσεις πως οτιδήποτε μπορεί να θεωρηθεί αληθινό). Συνήθως, τα περισσότερα downloads τα έχουν τα τελευταία βιβλία του Θρυμματισμένου Σύμπαντος· αλλά υπάρχουν και μήνες – όπως αυτός, μέχρι στιγμής – που παρατηρώ πολύ μεγάλο αριθμό downloads στα βιβλία του Άρμπεναρκ.

Είναι αξιοσημείωτο. Αυτή η ιστορία ακόμα φαίνεται να αρέσει σε αρκετούς, παρότι την έχω γράψει παλιά. Ήμουν αρκετά μικρός όταν την ξεκίνησα – 17 χρονών αν δεν κάνω λάθος. Δεν είναι ό,τι καλύτερο έχω γράψει. Και, πραγματικά, αν θέλετε να διαβάσετε πιο καλές ιστορίες, διαβάστε αυτές του Θρυμματισμένου Σύμπαντος ή το [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (47)

Αυτή η φάτσα παρουσιάζεται πάνω σε αρκετές γκαραζόπορτες της Αθήνας. Σύμπτωση; Δεν το νομίζω. Ξεκάθαρη περίπτωση προσπάθειας επίκλησης υπερδιαστασιακής οντότητας από άλλη πραγματικότητα. Όσες περισσότερες φορές εμφανίζεται αυτή η φάτσα επάνω σε γκαραζόπορτες τόσο ισχυρότερη γίνεται η Επίκληση. Και, κρίνοντας από το πόσες φορές εμφανίζεται ώς τώρα, ο καιρός δεν είναι μακριά.

Επαγρυπνείτε!

Κορονοβιβλία

Το πόσα μυθιστορήματα και άλλα μη-λογοτεχνικά βιβλία σχετικά με επιδημίες παρουσιάστηκαν μέσα στους τελευταίους μήνες εκπλήσσει ακόμα και εμένα που, σύμφωνα με τις φήμες, γράφω γρήγορα και πολύ. Αρκετά από αυτά τα βιβλία πρόλαβαν, μάλιστα, και να τα μεταφράσουν. Στη βράση κολλάει το σίδερο!

Αχ, είδες τι πολιτισμό δημιουργεί ο καπιταλισμός;

Είδες σε τι υψηλά επίπεδα νόησης μάς έχει οδηγήσει ο κορονοϊός; Μας έχει κάνει καλύτερους ανθρώπους, πιο υπεύθυνους και πιο εμπορικούς (όπως λένε, «πενία τέχνας κατεργάζεται»).

Αυτά είναι. Κορονοβιβλία, ή, γενικά, επιδημιοβιβλία, μάσκα, γάντια, και μουχλιασμένο ψωμί.

Φανταστικές επιδημίες της φαντασίας

Πρόσφατα άκουσα το τελευταίο τραγελαφικό που ξεστόμισε ο ηγέτης μας: Το ελληνικό καλοκαίρι είναι «state of mind», κατάσταση του μυαλού. Δεν χρειάζεται να έρχεστε στα ελληνικά νησιά, όχι, αρκεί να κάθεστε και να τα οραματίζεστε και να φέρνετε τον εαυτό σας σε μια κατάσταση σαν να ήσασταν εκεί.

Και γαμώ! Κι εγώ γουστάρω τέτοιες ψυχεδελικές φάσεις. Αλλά, μετά, πώς αυτοί οι άνθρωποι που ζουν από τον τουρισμό – και είναι πολλοί οι άνθρωποι που ζουν από τον τουρισμό στην Ελλάδα – θα συνεχίσουν να... ζουν; Θα οραματίζονται κι αυτοί τα ευρώ και όταν ξυπνάνε θα τα βρίσκουν επάνω στο κομοδίνο τους;

Μπορεί και να πιάσει!

Ο Robert Anton Wilson είχε κάνει ένα πείραμα. Βόλταρε ενώ είχε στο μυαλό του ένα δολάριο – ενώ είχε φανατικά στο μυαλό του ένα δολάριο. Και όντως βρήκε ένα δολάριο πεταμένο κάπου στον δρόμο.

Το δοκίμασα [...]

Νησιά της Πανούκλας 2020

Μόλις επέστρεψα από διακοπές δύο εβδομάδων χωρίς άμεση πρόσβαση στο Διαδίκτυο, όχι επειδή δεν μπορούσα να έχω αλλά επειδή δεν ήθελα. Στις διακοπές κάνω διακοπή.

Ήμουν σ’ένα νησί που θεωρείται πολύ τουριστικό (και δεν λέω ποιο είναι, για να μη θεωρηθεί ότι προσπαθώ να διαφημίσω ή να δυσφημίσω) αλλά τώρα έμοιαζε σαν να είχε επιστρέψει 20 χρόνια προς το παρελθόν, από άποψη κίνησης τουλάχιστον. Δε θυμάμαι ποτέ ξανά να έχω δει τέτοια ερημιά σ’αυτό το μέρος.

Ο κορονοϊός έκανε κι εδώ τη δουλειά του.

Ο εσωτερικός τουρισμός που μας έλεγαν ότι θα κινηθεί έχει κινηθεί ελάχιστα – ίσως επειδή ο κόσμος ακόμα φοβάται πολύ, ή δεν έχει λεφτά – αλλά, ούτως ή άλλως, δεν φαίνεται να μπορεί να αναπληρώσει το κενό του διεθνή τουρισμού.

Τέλη Ιουνίου μπήκα μερικές φορές σε ΚΤΕΛ αυτού του νησιού και ήμουν ο μοναδικός επιβάτης [...]

 

Επίσης . . .

Φανταστική Λεξιπλασία


Κάτι περισσότερο από ένας σχολιασμός για το Imaginary Worlds του Lin Carter

Αυτές τις μέρες διάβαζα το Imaginary Worlds του Lin Carter, το οποίο είναι ένας σχολιασμός για τη φανταστική λογοτεχνία. Ο Lin Carter ήταν ένας αρκετά γνωστός συγγραφέας φαντασίας – καλτ συγγραφέα, θα τον έλεγα – και δεν θα πω τίποτ’ άλλο γι’αυτόν (μη θέλοντας να μιμηθώ τον ίδιο στις παρουσιάσεις του μέσα στο Imaginary Worlds)· για περισσότερα, μπορείτε να τον τσεκάρετε στη Wikipedia. Το 2022 είχα διαβάσει το πρώτο βιβλίο του από τη σειρά με τον Thongor, και ήταν τόσο χάλια που δεν διάβασα τίποτα παραπέρα σε αυτή τη σειρά. Το 2023, όμως, διάβασα μια άλλη σειρά που έχει γράψει, το Gondwane Epic, η οποία ήταν πολύ καλή, και έχει γίνει από τις αγαπημένες μου, και θέλω κάποτε να την ξαναδιαβάσω. (Ναι, ήταν τόσο καλή.)

Τώρα διάβαζα το Imaginary Worlds επειδή πήρα φόρα μετά από το Wizardry and Wild Romance: A Study of Epic Fantasy, του Moorcock, το οποίο διάβασα πρόσφατα (και σχολίασα). Δε θα πω κάτι περισσότερο για το Imaginary Worlds εδώ· απλώς θέλω να σχολιάσω μερικά πράγματα που γράφει ο Lin Carter σε αυτό το βιβλίο σχετικά με τη δημιουργία φανταστικών ονομάτων. Γιατί πιστεύω ότι έχει ενδιαφέρον.

Ορισμένα από αυτά που λέει τα βρίσκω σωστά· ορισμένα τα βρίσκω τελείως βλακείες. Εκείνο που δεν μου αρέσει είναι ότι μοιάζει να είναι λιγάκι απόλυτος στο τι είναι καλό και τι κακό, ενώ, στην πραγματικότητα, η τελική κρίση σε αυτά τα θέματα είναι το προσωπικό γούστο, και δεν είναι λογικό να λες ότι κάποιοι έχουν «μουσικό αφτί» ενώ κάποιοι άλλοι είναι «κουφοί».

Αλλά ας τα πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.

Αναφέρομαι στο Κεφάλαιο 10, A Local Habitation and a Name.

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Μαρτίου (24/3)


Juliet Schreckinger [μαγικορεαλιστική τέχνη] & Fran de Anda [αλχημικοί πίνακες] & 20 «μαγικά» γλυπτά & Thoth [δωρεάν AI βοηθός] & Τεχνητή νοημοσύνη και ψυχή & The Wood Beyond the World [William Morris] & Antonio Rubino [τέχνη] & The Man Who Fell to Earth [ταινία] & Τεχνητό Βόρειο Σέλας [Karl Lemström] & Matej Kollár [φανταστικοσουρεαλιστική τέχνη] & The Battle Rages On [δωρεάν ανθολογία ηρωικής φαντασίας] & Robert McGinnis [τέχνη] & Fontaine’s Golden Wheel Fortune-teller, and Dream Book [δωρεάν] & Turn Off, Tune Out, Drop Dead [γιατί το ίντερνετ έχει γαμηθεί πλέον] & machumaYu [μαγική τέχνη] & Και ακόμα περισσότερα [καταφτάνουν στο LinX]

 

Περί Γραφής: Η Ψυχεδελική Εμπειρία στη Φανταστική Λογοτεχνία


Όταν οι χαρακτήρες βλέπουν «παραισθήσεις»

Στη φανταστική λογοτεχνία, οι χαρακτήρες συχνά έχουν ψυχεδελικές εμπειρίες οι οποίες μπορεί να σχετίζονται με κάτι το απλό, όπως ένα όνειρο, ή μπορεί να προέρχονται από κάτι που τρώει ο χαρακτήρας (όπως ένα είδος μανιταριού ή ένα φυτό) ή κάτι που εισπνέει (κάποιο παραισθησιογόνο αέριο). Οι ψυχεδελικές εμπειρίες, επίσης, μπορεί να προέρχονται και από πιο φανταστικά πράγματα, όπως από διάφορες μαγείες ή ξόρκια, ή από παράξενα όντα, δαίμονες, ή θεούς. Στη φανταστική λογοτεχνία δεν υπάρχουν όρια για το από πού μπορεί να προκληθεί μια ψυχεδελική εμπειρία. Είναι η φύση του είδους τέτοια.

Επιπλέον, στη φανταστική λογοτεχνία η ψυχεδελική εμπειρία μπορεί να είναι κάτι περισσότερο από «απλές παραισθήσεις». Μπορεί να προσφέρει κάποια καθοδήγηση στους χαρακτήρες, ή μπορεί να τους δίνει ακόμα και πρόσβαση σε κρυφή γνώση ή μαγικές δυνάμεις. Μπορεί να είναι μια τελετή εισόδου σε κάποιο μυστήριο, ή μπορεί να είναι ο μόνος τρόπος για να επικοινωνήσεις με μια δύστροπη θεότητα.

Συχνά, όμως, οι ψυχεδελικές εμπειρίες γράφονται ακριβώς όπως οποιαδήποτε άλλη εμπειρία μπορεί να είχαν οι χαρακτήρες μας. Βάζουμε τη μια λέξη μετά την άλλη, χωρισμένες με στίξη εδώ κι εκεί, και προσπαθούμε να περιγράψουμε την ψυχεδελική εμπειρία που βιώνει ο χαρακτήρας. Και ναι μεν αυτό δεν είναι λάθος, φυσικά, αλλά από την άλλη συνήθως δεν σου δίνει την αίσθηση της ψυχεδελικής εμπειρίας. Είναι απλώς ακόμα μια περιγραφή. Το να γράψεις ότι ο τάδε ζαλιζόταν και έβλεπε τα πάντα να γυρίζουν ενώ παράξενες λάμψεις εμφανίζονταν στα μάτια όλων των ζώων δεν είναι το ίδιο με το να δημιουργήσεις μια ψυχεδελική κατάσταση μέσα από το κείμενο.

Αν η ψυχεδελική εμπειρία γράφεται όπως κάθε άλλη εμπειρία που έχουν οι χαρακτήρες της αφήγησής μας, τότε τι το ψυχεδελικό έχει;

[Συνέχισε να διαβάζεις]