Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
19 / 3 / 2023

Δεν έχω ποτέ διαβάσει βιβλίο του Brandon Sanderson. Ίσως να είναι καλά, δεν ξέρω. Από μια ματιά που έχω ρίξει, μου φαίνονται ίσως καλύτερα από Χάλι Πλόπερ αλλά κατά βάση τσιχλόφουσκα-fantasy. Όμως, όπως είπα, δεν τα έχω διαβάσει: ίσως και να κάνω λάθος.

Επιπλέον, για κάποιο λόγο, δεν με εμπνέουν να τα διαβάσω. Ίσως να φταίει και το πόσο ξεδιάντροπα προωθημένος φαίνεται να είναι ο συγγραφέας. Φτάνει να ρίξεις μια ματιά στο βιογραφικό του στη Wikipedia και με λίγη φαντασία μπορείς να καταλάβεις πώς (ίσως και γιατί) έχει προωθηθεί τόσο. Μου μοιάζει «του συστήματος». Αυτούς που είναι μέσα στους σωστούς «κύκλους» (για κάποιο λόγο) και έχουν τους σωστούς γνωστούς και τους σωστούς φίλους (για κάποιο λόγο) οι οποίοι τυχαίνει (όλως τυχαίως) να έχουν και μια κάποια επιρροή στα μέσα μαζικής εξαπάτησης.

Αλλά, εντάξει, το τελευταίο που έμαθα τώρα με τον Brandon Sanderson έκανε την τρίχα μου να σηκωθεί κάγκελο:

Ο άνθρωπος ξεκίνησε ένα campaign στο Kickstarter για $1.000.000, υποσχόμενος ότι θα γράψει κάτι βιβλία φαντασίας. Και κατέληξε – κρατηθείτε – να βγάλει περί τα $42.000.000 τελικά!

Υποθέτω ότι αυτό γίνεται μόνο αν είσαι ΠΟΛΥ καλά προωθημένος από το σύστημα... αλλιώς, δεν νοείται. Να ακόμα ένας λόγος για να μην τον διαβάσω ποτέ...

Και θα μου πει τώρα ο «σπιρτόζος» αναγνώστης: Είσαι κι εσύ συγγραφέας φαντασίας και δεν βγάζεις τέτοια λεφτά, οπότε ζηλεύεις, και γι’αυτό τα λες αυτά!

Και θα σου πω εγώ: Δεν «ζηλεύω» μόνο εγώ· ζηλεύει όλη η γαμημένη υφήλιος των συγγραφέων αυτή τη στιγμή. Αλλά εδώ δεν είναι μόνο θέμα ζήλιας· αυτό δεν είναι καν τόσο σημαντικό. Είναι, κυρίως, θέμα ακρότητας.

Υπάρχουν πάρα πολλοί συγγραφείς φαντασίας, και ορισμένοι απ’αυτούς γράφουν τρομερά γαμάτα πράγματα, αλλά ποτέ δεν πρόκειται να μαζέψουν ούτε $10.000 από αυτά που γράφουν – ναι, ασχέτως του πόσο γαμάτα είναι. (Δεν έχει σημασία, τελικά, το πόσο καλός είσαι: μόνο το ποιοι «κύκλοι» σε προωθούν, όπως έχει αποδειχτεί ξανά και ξανά.) Αυτό εσείς το θεωρείτε δίκαιο; Νομίζετε ότι είναι λογικό να ζείτε σε έναν κόσμο όπου συμβαίνει τέτοιο πράγμα;

Επιπλέον, συνειδητοποιεί κανένας πόσο τραγικά πολλά είναι τα $42.000.000; Εδώ δεν θα έπρεπε να είναι τσαντισμένοι μόνο οι συγγραφείς, αλλά ο οποιοσδήποτε άνθρωπος. Δηλαδή, επειδή βγαίνει ένας τύπος (οσοδήποτε γνωστός στο ευρύ κοινό) και υπόσχεται να γράψει μερικά βιβλία, θα έπρεπε να μπορεί να μαζέψει, έτσι στα γρήγορα, $42.000.000; Με τόσα λεφτά ζεις 10 ζωές.

Και είναι, μήπως, ο Brandon Sanderson φτωχαδάκι που έτυχε να πιάσει την καλή από το Kickstarter; Όχι. Ήδη έβγαζε ένα κάρο λεφτά από τα βιβλία του. Ήδη, σίγουρα, θα είχε εκατομμύρια δολάρια στην τράπεζα. Τώρα έχει απλά περισσότερα.

Αλλά κάποιοι είπαν να τον «μπουστάρουν» τον άνθρωπο για να γράψει τα επόμενα βιβλία του, μην τυχόν και πτωχεύσει στο μεταξύ...

Ε, αν είναι δυνατόν.

Δεν ζούμε σε λογικό κόσμο. Τελεία και παύλα.

Και τώρα πάλι ο «σπιρτόζος» αναγνώστης θα μου πει ότι, γαρ συγγραφέας κι εγώ, δεν θα έπρεπε να «θάβω» συγγραφέα.

Αλλά νομίζεις ότι ο Brandon Sanderson ενδιαφέρεται για το τι γράφω εγώ, ή ο οποιοσδήποτε άλλος στον Ίντερνετ ή πουθενά αλλού; Χαχαχαχαχαχαχα... Καλό κι αυτό. Τώρα, ο Brandon Sanderson κάνει μια βόλτα με το νέο ελικόπτερό του, συνοδία τριών άλλων ελικοπτέρων. Αυτό κάνουν όσοι έχουν $42.000.000 στην τράπεζα. Ενώ γελάνε με τους μαλάκες που τους τα έσκασαν έτσι για πλάκα στο Kickstarter.

Πραγματικά ντρέπομαι που βρίσκομαι μέσα σ’αυτό τον κόσμο. Ποιος μαλάκας τον έφτιαξε, να τον πυροβολήσω.

Α, και πού ’στε, ρε πούστε... Όποιος θέλει μπορεί να πάει στην κεντρική μου σελίδα να μου κάνει και μένα καμιά δωρεά $1.000.000, με κλικ στο κουμπάκι αριστερά (που εμφανίζεται μόνο στο Desktop website). Έτσι για το γαμώτο. Γιατί θέλω κι εγώ ένα κότερο αυτό το γαμημένο καλοκαίρι.

(Και άντε γαμηθείτε, με το συμπάθιο.)

 

 

Επίσης . . .

Βιβλιοκριτική: Swords and Deviltry· Swords Against Death, του Fritz Leiber


Έχω δύο ανθολογίες που περιλαμβάνουν, συνολικά, όλες τις ιστορίες του Fritz Leiber με τον Fafhrd και τον Gray Mouser. Παλιότερα, είχα διαβάσει μια ιστορία από τη δεύτερη ανθολογία· δεν θυμάμαι ποια ακριβώς, αλλά θυμάμαι ότι μου άρεσε. Τώρα, αποφάσισα να διαβάσω και τις δύο ανθολογίες, ξεκινώντας από την πρώτη, κανονικά.

Έχω ακούσει πολλά για τον Fritz Leiber, ειδικά για τις ιστορίες του με τον Fafhrd και τον Gray Mouser στην Lankhmar, και μάλιστα από διάφορους γνωστούς συγγραφείς (όπως Moorcock, για παράδειγμα). Οι περισσότεροι φαίνεται να τον θαυμάζουν: ίσως να τον θεωρούν και κάτι το ιδιαίτερο. Αυτό είχε δημιουργήσει μέσα στο μυαλό μου μια κάποια εντύπωση για τον Leiber η οποία δεν βγήκε πραγματική, δυστυχώς. Δεν απογοητεύτηκα ακριβώς από όσα που έχω διαβάσει ώς τώρα, αλλά δεν ήταν και εκείνο που περίμενα. Περίμενα κάτι που θα με συνεπάρει και θα με ξαφνιάσει όπως το Amber του Zelazny· όμως δεν είναι τέτοιο πράγμα. Όχι για εμένα, τουλάχιστον.

Μέχρι στιγμής έχω διαβάσει τα πρώτα δύο βιβλία – το Swords and Deviltry και το Swords Against Death – δηλαδή, τη μισή πρώτη ανθολογία. Αυτά τα δύο βιβλία, φυσικά, περιλαμβάνουν διάφορες ιστορίες, διάφορες περιπέτειες του Fafhrd και του Mouser. Μην ξεχνάτε ότι ο Leiber έγραφε για περιοδικά, οπότε υποχρεωτικά οι ιστορίες είναι μικρού μήκους η καθεμία· όμως είναι πολλές. Και εδώ δεν είναι τοποθετημένες με τη σειρά που τις έγραψε ο Leiber, αλλά με την ιστορική τους συνέχεια – έτσι όπως ο Leiber τις κατέταξε ύστερα από χρόνια. Οι ιστορίες, όμως, που είχε γράψει παλιότερα διαφέρουν αρκετά από τις νεότερες – και το καταλαβαίνεις εύκολα ότι γράφτηκαν πριν. Αυτές οι παλιότερες ιστορίες είναι απλές περιπέτειες όπου δυο τυχοδιωκτικοί ήρωες συναντούν κάτι παράξενα ή επικίνδυνο, ή και τα δύο μαζί, και κάπως το προσπερνάνε ή το κατατροπώνουν, και συνεχίζουν τον δρόμο τους, πηγαίνοντας σε άλλες περιπέτειες. Οι νεότερες ιστορίες μοιάζει να έχουν περισσότερο υπόβαθρο και να ασχολούνται πιο πολύ με τον κόσμο γύρω από τους ήρωές μας, καθώς και με το ποιοι πραγματικά είναι αυτοί, και τι θέλουν. Γενικά, είναι πιο γεμάτες, ας πούμε, από πληροφορίες. Οι δύο πρώτες ιστορίες, δε, στο Swords and Deviltry είναι ξεκάθαρα ιστορικό υπόβαθρο του Fafhrd και του Mouser· και είναι και οι δύο αρκετά καλές. Προσωπικά, προτιμώ αυτή του Mouser: είναι τρομερά διαβολική και ατμοσφαιρική. Αυτή του Fafhrd είναι... έτσι κι έτσι· και νομίζω ότι κάποιος θα μπορούσε να την ονομάσει ακόμα και «μισογύνικη» με όλες αυτές τις «καταπιεστικές γυναίκες-μάγισσες» της φυλής του Fafhrd· αλλά δεν πιστεύω ότι η πρόθεση του συγγραφέα ήταν τέτοια.

Το γεγονός, όμως, ότι μπλέκει ιστορίες που έγραψε παλιότερα με ιστορίες που έγραψε μετά δημιουργεί κάποια κενά, ίσως και κακώς εννοούμενες παραδοξότητες. Αν και καταφέρνει αρκετά καλά να συνδέσει μεταξύ τους όλες αυτές τις ιστορίες που έγραψε σε διαφορετικές χρονικές περιόδους, σου δίνεται η εντύπωση ότι μερικά πράγματα δεν δένουν ακριβώς. Και το πιο χτυπητό είναι ότι στην πρώτη ιστορία με τον Gray Mouser – αυτή την ιστορία που μου άρεσε πάρα πολύ – ο Mouser είναι μάγος, και κάνει μάλιστα κάποιες πολύ διαβολικές και ισχυρές μαγείες. Στις επόμενες ιστορίες, ωστόσο, δεν φαίνεται ο Mouser να έχει καμία μαγική γνώση! Πώς είναι δυνατόν αυτό; Εγώ περίμενα ότι κάπου και στις επόμενες περιπέτειες ο Mouser θα έκανε κάτι το μαγικό. Μετά από δύο ολόκληρα βιβλία, όμως, δεν έχει κάνει τίποτα...

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Σεπτεμβρίου (22/9)


Η «σατανική» Σταχτοπούτα του Netflix — Έξι Μέρες στον Luna One — Solarpunk πραγματικότητα — Η «κοσμική αμνησία» των μαύρων τρυπών — Το κρυφό περιοδικό επιστημονικής φαντασίας — Ιστορίες με λυκανθρώπους (1828-1931) — Οι παράξενες ιστορίες του Bertram Atkey — Ιστορίες με τρολ — Professor H's Wayback Machine — Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων της επιστημονικής φαντασίας — Εικονογραφήσεις του Harry Clarke για τα παραμύθια του Hans Christian Andersen — Paul Vincent Woodroffe (1875–1954) — Ντοκιμαντέρ για την επιστημονική φαντασία και άλλα σχετικά — 10 B-movies επιστημονικής φαντασίας — Symphonie Fantastique — Ένα παλιό βιβλίο «μεταμορφώσεων» — Η τέχνη του Eugene Tssui — Zendik Farm Arts Commune — King Gizzard & The Lizard Wizard — και πολύ περισσότερα έρχονται στο LinX

 

Το Σκοτάδι Γελά — Το Κλεμμένο Βασίλειο, Τόμος 2


Έχοντας πάρει την πόλη της Όσβελακ από τα χέρια των ανθρώπων της Σφετερίστριας, ο Πρίγκιπας Κάλνεντουρ ωλ Κάρνελεκ, η Κόμισσα Χάνκαθιρ αλ Νασόλντουν, και οι σύντροφοί τους βλέπουν ξεκάθαρα ότι ο πόλεμός τους για την ανάκτηση του Βασιλείου τώρα αρχίζει – ένας πόλεμος άμεσα συνδεδεμένος με την ίδια τους την επιβίωση. Στρέφουν το βλέμμα τους προς τη Βορσίραθ, στις Κάτω Ακτές, και επιδιώκουν να επιστρατεύσουν συμμάχους προκειμένου να αντιμετωπίσουν την απειλή που αντιπροσωπεύει.

Ο Κάλνεντουρ ταξιδεύει με τον Έλκερθιν τον Θανατογέννητο για να συναντήσει ένα χαμένο παιδί του και για να τον βοηθήσει να συγκεντρώσει μαχητές από τους παρανόμους του Βασιλείου... ένας από τους οποίους αποδεικνύεται παλιός γνωστός του Πρίγκιπα και του δίνει κάποιες απαντήσεις για το αινιγματικό παρελθόν του.

Η Λοτρίνθα ωλ Νάλδεκερ, μαζί με τον Ραμάλθιν αλ Ένερκαβ και τη Σιράλια’χοκ ωλ Κίριβεμ, οδηγείται στη γενέτειρά της από τον Αρχικαλεστή του Πεπρωμένου και τους ακόλουθούς του, όπου κίνδυνος καραδοκεί για εκείνη πίσω από κάθε σκιά. Ο πραγματικός κίνδυνος, όμως, που πρέπει να φοβάται δεν είναι αυτός που νομίζει...

Και η Χάνκαθιρ αλ Νασόλντουν, η Κόμισσα των Σκιών, ερευνά το παρελθόν της Κομητείας της προκειμένου να ανακαλύψει τα μυστικά των Σκοτεινών Ακόλουθων: και καταλήγει σε μέρη που δεν φανταζόταν ότι μπορεί να υπήρχαν.

Ενώ ο Πρίγκιπας Κάλνεντουρ και οι σύμμαχοί του παλεύουν για την απελευθέρωση του Βασιλείου από τα δεσμά της Ζώθμαλιρ αλ Μακμάρνουν, πίσω από τον αγώνα τους μια δύναμη που έχει τραφεί από το μίσος και την απόγνωση απλώνεται σαν μόλυνση που αποσκοπεί να τους καταστρέψει όλους...

Κατεβάστε το