Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
12 / 2021

Αόρατοι πολεμιστές

Βλέπω το The 100, όπως είχα ξαναγράψει, και ακόμα δεν το έχω τελειώσει, γιατί δεν είμαι και τόσο φανατικός των τηλεοπτικών σειρών (εκτός και να τύχει νάχω πραγματικά κολλήσει με κάποια), κι επιπλέον είναι αρκετά μεγάλη σειρά. Έχει εφτά σεζόν. Τώρα είμαι προς το τέλος της έβδομης, και, εδώ και κάμποσα επεισόδια, έχουν παρουσιαστεί κάτι πολεμιστές που φοράνε στολές οι οποίες τους κάνουν αόρατους.

Η σειρά προσπαθεί να δημιουργήσει μια αρκετά πιστευτή πλοκή με αυτές τις στολές αορατότητας, αλλά, και πάλι, πρέπει κάπου να μην το καλοσκεφτείς το πράγμα για να το δεχτείς όπως είναι. Σε αρκετές μάχες, οι πολεμιστές αυτοί – ή όποιος τυχαίνει να φορά τέτοιες στολές – απενεργοποιούν την αορατότητα για όχι και τόσο καλούς λόγους πέρα από το για να φανούν στην οθόνη ή για να μην καταστραφεί η πλοκή, ενώ πάλι σε άλλες στιγμές [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (112)

Όχι ακριβώς χριστουγεννιάτικο το πτηνό, αλλά αρκετά όμορφο για να πούμε καλές γιορτές ακόμα μια φορά.

Χριστούγεννα 2021

Ο κουκουλωμένος γάτος σάς εύχεται Καλά Χριστούγεννα... και με λιγότερες ιώσεις.

*

Και κοιτάξτε λίγο προς τα πίσω. Πριν από έναν χρόνο, ας πούμε. Πώς ήταν η κατάσταση τότε, στην Ελλάδα και στον κόσμο;

Το σκέφτομαι και νομίζω ότι έχουν περάσει δέκα χρόνια, όχι ένας.

Τι δεν πάει καλά εδώ; Και γιατί κατρακυλάμε απ’το κακό στο χειρότερο; Και ποιοι από εμάς είναι πρόθυμοι να αγωνιστούν για να βάλουν επιτέλους ένα φρένο σε αυτό το χάλι;

Πανδημία που φέρνει διαστρέβλωση της πραγματικότητας

Στις 19/12, την Κυριακή, στο Πάρκο Ελευθερίας, έγινε κάτι το συνταρακτικό. Επιτέλους, ο κόσμος συγκεντρώθηκε μαζικά για να διαμαρτυρηθεί για την ξεδιάντροπη ληστεία των βασικών ελευθεριών του.

Ήταν η καλύτερη διαδήλωση, από όλες τις απόψεις, στην οποία έχω βρεθεί. Ειρηνική και, συγχρόνως, τράνταξε την Αθήνα.

Νομίζω πως δεν συγκέντρωσε τόσο πολύ κόσμο όσο οι δύο πρώτες διαδηλώσεις που είχε κάνει ο Βόβολης (και δεν ξέρω πώς ο Βόβολης τα είχε καταφέρει – ίσως να ήταν οφθαλμαπάτη)· όμως είχε πολύ κόσμο. Και, αν σκεφτείς το πόσο κρύο έκανε εκείνη την ημέρα, αυτός ο κόσμος ήταν εκπληκτικό που μαζεύτηκε. Δείχνει, ξεκάθαρα, την αγανάκτησή τους και το μαχητικό τους πνεύμα – ότι δεν είναι πρόθυμοι, με τίποτα, να παραδοθούν. Ήταν χιλιάδες άνθρωποι. Είμαι απίστευτα περήφανος για όλους, τους θεωρώ όλους ήρωες [...]

Το εμβόλιο-ψέμα

Το έφεραν λέγοντας ότι θα μας «σώσει» από την «πανδημία», και τώρα τι συζητάνε; Γιατί έβαλαν έναν ανεμβολίαστο σε ΜΕΘ αντί για έναν εμβολιασμένο!

Το απόλυτο κωμικοτραγικό, που δεν ξέρεις αν γέρνει πιο πολύ προς το κωμικό ή προς το τραγικό.

Εκτός των άλλων, το ερώτημα είναι καθαρά ρατσιστικό, απάνθρωπο, φασιστικό. Είναι από τα χειρότερα που θα μπορούσαμε να αναρωτιόμαστε. Ούτε καν για πλάκα δεν θα έπρεπε να λέγεται.

Εκείνο που θα έπρεπε να λέγεται (αλλά δεν λέγεται) είναι Τι στο διάολο κάνει ο εμβολιασμένος μέσα στη ΜΕΘ;

Μιλάτε σοβαρά τώρα, ή μας δουλεύετε; Τι κάνει ο εμβολιασμένος μέσα στη ΜΕΘ; Παίζει μπιρίμπα με τις νοσοκόμες;

Ο εμβολιασμένος κανονικά δεν θα έπρεπε να ήταν στη ΜΕΘ. Κανονικά, δεν θα έπρεπε να ήταν καν στο νοσοκομείο.

Ιδανικά, δεν θα έπρεπε να είχε αρρωστήσει καθόλου, [...]

Οι δρόμοι της Αθήνας μιλάνε ξανά

...Κι αυτό που λένε δεν είναι καθόλου ωραίο.

Κάνοντας αστική περιπλάνηση στην Αθήνα χτες, 11/12/2021, Σάββατο λίγο πριν από τα Χριστούγεννα, έβλεπα κατά κύριο λόγο νέκρα στα καταστήματα. Δεν μπορώ να πω ακριβώς ότι τους λυπάμαι αφού δεν επέλεξαν να αντισταθούν και να πουν ένα ηχηρό ΟΧΙ, ΔΕΝ ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΑΣΤΕ, αλλά αυτή δεν είναι κατάσταση... Είναι εικόνα διάλυσης.

Μόνο στην Ερμού είχε κάποιο κόσμο, ομολογουμένως, αλλά ούτε κατά διάνοια τον κόσμο που θα έπρεπε λογικά να έχει αυτές τις μέρες. Και, ενώ αυτοί πήγαιναν να δείξουν ταυτότητα και πιστοποιητικό στις εισόδους, σε μια γωνία ήταν ένας ζητιάνος, κουκουλωμένος, ξεπαγιασμένος.

Κατά τα άλλα, ενδιαφέρει κάποιους να μη χαθεί καμιά ανθρώπινη ζωή και γι’αυτό κλέβουν τις ελευθερίες του κόσμου...

Εν τω μεταξύ, σε όλους τους [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (111)

Παράξενα πτηνά της πόλης. Οντότητες νόησης αντίστροφης.

COVID Μεσαίωνας

Ο μεσαιωνικός άνθρωπος είχε πολλές δεισιδαιμονίες. Μπορεί να πίστευε ότι καλικάντζαροι θα έρθουν μες τη νύχτα και θα τον σκοτώσουν στον ύπνο του. Αν όμως κοιμόταν μαζί μ’έναν σταυρό, ο σταυρός θα κρατούσε τους καλικάντζαρους μακριά. Έτσι, κοιμόταν πάντα μαζί μ’έναν σταυρό. Και έμενε ζωντανός. Οι καλικάντζαροι δεν τον πλησίαζαν για να τον δολοφονήσουν. Οπότε, αυτό αποτελούσε απόδειξη για το μυαλό του ότι ο σταυρός τον σώζει από τους καλικάντζαρους.

Χίλια χρόνια μετά, και ενώ ο άνθρωπος έχει καταφέρει να ξεφύγει από τις περισσότερες δεισιδαιμονίες του και να γίνει (σχετικά) λογικός, έρχεται μια ασθένεια ονόματι Covid-19 και, κατόπιν ασύστολης τρομοκρατίας από μιντιακούς πράκτορες, κυβερνητικούς πράκτορες, και ιατρικούς πράκτορες, αρχίζει πάλι να αποκτά τις δεισιδαιμονίες που είχε απολέσει.

Πιστεύει ότι στον [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (110)

Ψυχεδελικά σαυράκια που κατοικούν στο εσωτερικό των τοίχων αλλά, κάπου-κάπου, βγαίνουν και στην επιφάνεια, επάνω στην πέτρα ή τον σοβά. Μόνο οι πιο τυχεροί μάγοι των πόλεων προλαβαίνουν μέσα σε εικόνα να τα παγιδέψουν.

Πρέπει να ζητήσετε συγνώμη από τους «ψέκες»

Μάλιστα· δεύτερο post σήμερα για να μπει καλά ο μήνας.

Αυτή τη φορά δεν θα σας κουράσω. Διάβαζα ετούτο εδώ το άρθρο στο ΒήμαΚαι αν οι αντιεμβολιαστές έχουν δίκιο; – και γελούσα.

Θέλω να πω: ο τύπος που το έχει γράψει πρέπει να μας κάνει πλάκα... έτσι;

Γιατί, αν δεν κάνει πλάκα, θ’αρχίσω να ανησυχώ για τη διανοητική του κατάσταση.

Είναι δυνατόν να υπάρχουν ακόμα άνθρωποι σ’αυτή την ταλαιπωρημένη χώρα που πιστεύουν ότι οι (υποτιθέμενοι) «αντιεμβολιαστές» νομίζουν πως όποιος κάνει το εμβόλιο για Covid θα βγάλει κέρατα, ουρά, ή δύο πούτσους, ή ότι θα πεθάνει αφρίζοντας από το στόμα και αιμορραγώντας από τα μάτια;

Προφανώς και όσοι είμαστε υπέρ της ελευθερίας και εναντίον της υποχρεωτικότητας δεν πιστεύουμε τέτοιες σαχλαμάρες.

Τα εμβόλια για Covid σίγουρα έχουν παρενέργειες. Αυτό είναι [...]

Εμβολιασμένοι, ανεμβολίαστοι, καταλάβετε μερικά πράγματα

Δεν είμαι αυτό που συνηθίζεται να λένε «πατριώτης» (αν και δεν έχω κανένα πρόβλημα με όποιον συνηθίζεται να λέγεται πατριώτης), ούτε ποτέ ασχολιόμουν ιδιαίτερα με την πολιτική. Δεν θεωρούσα πως είναι η θέση μου αυτή· είχα άλλα πράγματα να κάνω, και την πολιτική άλλοι την ήξεραν καλύτερα από εμένα. Δεν είμαι ούτε καν υπέρ του τακτικού στρατού (δεν μπορώ να μπω μέσα σε τέτοιου είδους οργάνωση, είναι τελείως ενάντια στη φύση μου, το ίδιο το σώμα μου αντιδρά αρνητικά)· πάντα μού φαινόταν ανούσιο και καταπιεστικό το να πηγαίνουν απλοί πολίτες στο στράτευμα, και εξακολουθώ να το πιστεύω. Τα προβλήματα που αφορούσαν το «έθνος» (ασχέτως αν συμφωνούσα με κάποια πράγματα ή όχι) σπανίως τα σχολίαζα, γιατί, εκτός των άλλων, ήταν συνήθως κάτι που συνέβαινε μακριά από την άμεση ζωή μας, κάπου στα σύνορα, ή και πέρα από τα σύνορα – [...]

 

Επίσης . . .

Φανταστική Λεξιπλασία


Κάτι περισσότερο από ένας σχολιασμός για το Imaginary Worlds του Lin Carter

Αυτές τις μέρες διάβαζα το Imaginary Worlds του Lin Carter, το οποίο είναι ένας σχολιασμός για τη φανταστική λογοτεχνία. Ο Lin Carter ήταν ένας αρκετά γνωστός συγγραφέας φαντασίας – καλτ συγγραφέα, θα τον έλεγα – και δεν θα πω τίποτ’ άλλο γι’αυτόν (μη θέλοντας να μιμηθώ τον ίδιο στις παρουσιάσεις του μέσα στο Imaginary Worlds)· για περισσότερα, μπορείτε να τον τσεκάρετε στη Wikipedia. Το 2022 είχα διαβάσει το πρώτο βιβλίο του από τη σειρά με τον Thongor, και ήταν τόσο χάλια που δεν διάβασα τίποτα παραπέρα σε αυτή τη σειρά. Το 2023, όμως, διάβασα μια άλλη σειρά που έχει γράψει, το Gondwane Epic, η οποία ήταν πολύ καλή, και έχει γίνει από τις αγαπημένες μου, και θέλω κάποτε να την ξαναδιαβάσω. (Ναι, ήταν τόσο καλή.)

Τώρα διάβαζα το Imaginary Worlds επειδή πήρα φόρα μετά από το Wizardry and Wild Romance: A Study of Epic Fantasy, του Moorcock, το οποίο διάβασα πρόσφατα (και σχολίασα). Δε θα πω κάτι περισσότερο για το Imaginary Worlds εδώ· απλώς θέλω να σχολιάσω μερικά πράγματα που γράφει ο Lin Carter σε αυτό το βιβλίο σχετικά με τη δημιουργία φανταστικών ονομάτων. Γιατί πιστεύω ότι έχει ενδιαφέρον.

Ορισμένα από αυτά που λέει τα βρίσκω σωστά· ορισμένα τα βρίσκω τελείως βλακείες. Εκείνο που δεν μου αρέσει είναι ότι μοιάζει να είναι λιγάκι απόλυτος στο τι είναι καλό και τι κακό, ενώ, στην πραγματικότητα, η τελική κρίση σε αυτά τα θέματα είναι το προσωπικό γούστο, και δεν είναι λογικό να λες ότι κάποιοι έχουν «μουσικό αφτί» ενώ κάποιοι άλλοι είναι «κουφοί».

Αλλά ας τα πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.

Αναφέρομαι στο Κεφάλαιο 10, A Local Habitation and a Name.

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Μαρτίου (24/3)


Juliet Schreckinger [μαγικορεαλιστική τέχνη] & Fran de Anda [αλχημικοί πίνακες] & 20 «μαγικά» γλυπτά & Thoth [δωρεάν AI βοηθός] & Τεχνητή νοημοσύνη και ψυχή & The Wood Beyond the World [William Morris] & Antonio Rubino [τέχνη] & The Man Who Fell to Earth [ταινία] & Τεχνητό Βόρειο Σέλας [Karl Lemström] & Matej Kollár [φανταστικοσουρεαλιστική τέχνη] & The Battle Rages On [δωρεάν ανθολογία ηρωικής φαντασίας] & Robert McGinnis [τέχνη] & Fontaine’s Golden Wheel Fortune-teller, and Dream Book [δωρεάν] & Turn Off, Tune Out, Drop Dead [γιατί το ίντερνετ έχει γαμηθεί πλέον] & machumaYu [μαγική τέχνη] & Και ακόμα περισσότερα [καταφτάνουν στο LinX]

 

Περί Γραφής: Η Ψυχεδελική Εμπειρία στη Φανταστική Λογοτεχνία


Όταν οι χαρακτήρες βλέπουν «παραισθήσεις»

Στη φανταστική λογοτεχνία, οι χαρακτήρες συχνά έχουν ψυχεδελικές εμπειρίες οι οποίες μπορεί να σχετίζονται με κάτι το απλό, όπως ένα όνειρο, ή μπορεί να προέρχονται από κάτι που τρώει ο χαρακτήρας (όπως ένα είδος μανιταριού ή ένα φυτό) ή κάτι που εισπνέει (κάποιο παραισθησιογόνο αέριο). Οι ψυχεδελικές εμπειρίες, επίσης, μπορεί να προέρχονται και από πιο φανταστικά πράγματα, όπως από διάφορες μαγείες ή ξόρκια, ή από παράξενα όντα, δαίμονες, ή θεούς. Στη φανταστική λογοτεχνία δεν υπάρχουν όρια για το από πού μπορεί να προκληθεί μια ψυχεδελική εμπειρία. Είναι η φύση του είδους τέτοια.

Επιπλέον, στη φανταστική λογοτεχνία η ψυχεδελική εμπειρία μπορεί να είναι κάτι περισσότερο από «απλές παραισθήσεις». Μπορεί να προσφέρει κάποια καθοδήγηση στους χαρακτήρες, ή μπορεί να τους δίνει ακόμα και πρόσβαση σε κρυφή γνώση ή μαγικές δυνάμεις. Μπορεί να είναι μια τελετή εισόδου σε κάποιο μυστήριο, ή μπορεί να είναι ο μόνος τρόπος για να επικοινωνήσεις με μια δύστροπη θεότητα.

Συχνά, όμως, οι ψυχεδελικές εμπειρίες γράφονται ακριβώς όπως οποιαδήποτε άλλη εμπειρία μπορεί να είχαν οι χαρακτήρες μας. Βάζουμε τη μια λέξη μετά την άλλη, χωρισμένες με στίξη εδώ κι εκεί, και προσπαθούμε να περιγράψουμε την ψυχεδελική εμπειρία που βιώνει ο χαρακτήρας. Και ναι μεν αυτό δεν είναι λάθος, φυσικά, αλλά από την άλλη συνήθως δεν σου δίνει την αίσθηση της ψυχεδελικής εμπειρίας. Είναι απλώς ακόμα μια περιγραφή. Το να γράψεις ότι ο τάδε ζαλιζόταν και έβλεπε τα πάντα να γυρίζουν ενώ παράξενες λάμψεις εμφανίζονταν στα μάτια όλων των ζώων δεν είναι το ίδιο με το να δημιουργήσεις μια ψυχεδελική κατάσταση μέσα από το κείμενο.

Αν η ψυχεδελική εμπειρία γράφεται όπως κάθε άλλη εμπειρία που έχουν οι χαρακτήρες της αφήγησής μας, τότε τι το ψυχεδελικό έχει;

[Συνέχισε να διαβάζεις]