Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
1 / 10 / 2020

Κατά τύχη συνάντησα αυτό το άρθρο: https://www.klik.gr/gr/el/something-2-watch/duo-erotiseis-pou-mono-oi-schizofreneis-kai-oi-idiofuies-mporoun-na-tis-apantisoun/

Παρουσιάζει μια μάσκα που στριφογυρίζει, και σου κάνει δύο ερωτήσεις: αν η μάσκα είναι κυρτή από τη μια πλευρά, και αν τη βλέπεις να γυρίζει προς τα δεξιά. Αν απαντήσεις αρνητικά και στις δύο ερωτήσεις, είσαι απόλυτα υγιής. Αν απαντήσεις αρνητικά σε μία τουλάχιστον ερώτηση ίσως να είσαι σχιζοφρενής, ή ιδιοφυΐα.

Φυσικά, οι περισσότεροι άνθρωποι θα πουν ότι η μάσκα γυρίζει προς τα δεξιά αλλά δεν είναι κυρτή. Οπότε θα δημιουργηθεί η υποψία μες στο μυαλό τους ότι ίσως να μην πηγαίνει κάτι καλά μαζί τους και πρέπει να αναζητήσουν ψυχίατρο.

Τι έγινε, βρε παιδιά; Ακόμα ένα διαφημιστικό κόλπο της Ιεράς Ψυχιατρικής; Δε βγάζουν και πολλά αυτές τις μέρες οι άνθρωποι και είπαν ν’αυξήσουν τον τζίρο;

Αυτό είναι ένα από τα πιο παλιά, βρόμικα κόλπα της Ιεράς Ψυχιατρικής (που δεν διαφέρει και τόσο από την παλιά, κακή Ιερά Εξέταση): να βάζει αμφιβολίες στο μυαλό του άλλου σχετικά με το αν είναι τρελός – σχιζοφρενής, συνήθως – ή όχι.

Συγχρόνως, του λες ότι μόνο οι «ειδικοί» μπορούν να κρίνουν αν είναι καλά, οπότε ό,τι και να πουν είναι απαραιτήτως σωστό, ασχέτως αν ο «ασθενής» αισθάνεσαι καλά ή μη. Είναι για το καλό σου, μπρε, δεν το καταλαβαίνεις;

Βέβαια, κανείς δεν ξέρει τι ακριβώς είναι η σχιζοφρένεια (ψάξ’ το στο Διαδίκτυο και θα δεις). Υπάρχουν κάποιες «γενικές ενδείξεις» που κυμαίνονται από το να βλέπει ο άλλος έντονες παραισθήσεις και να μην ξέρει τι του γίνεται μέχρι να έχει μια διαφορετική κοινωνική συμπεριφορά από τους άλλους ανθρώπους.

Βασικά, η σχιζοφρένεια, σύμφωνα με τους «ειδικούς», είναι ό,τι δεν ξέρουν πώς αλλιώς να κατηγοριοποιήσουν, ή απλά ό,τι τους κατεβαίνει στο κεφάλι. Και, φυσικά, αγνοούν πάντα ότι μπορεί όντως κάτι περίεργο να συμβαίνει, κάτι πέρα από το ότι ο άλλος – ο «ασθενής» – δεν είναι με τα καλά του.

Η σχιζοφρένεια, επιπλέον, είναι ο τέλειος τρόπος για να βγάζεις από τη μέση όποιον δεν σου αρέσει ή δεν συμπεριφέρεται με τον «προβλεπόμενο» τρόπο. Δεν είναι τυχαίο που τόσοι ψυχίατροι συνεργάζονται με την Αστυνομία, τον Στρατό, και τις μυστικές υπηρεσίες. Είναι πολύ εύκολο να χαρακτηρίσεις κάποιον ως «σχιζοφρενή», είναι η πιο απλή απάτη που μπορεί να γίνει· κι αν το επιβεβαιώσει και κάποιος «ειδικός», τότε γίνεται γενική αλήθεια – χωρίς να είναι αλήθεια. Επίσης, είναι πολύ εύκολο να εξαπατήσεις κάποιον ώστε να νομίζει ότι είναι σχιζοφρενής: να νομίζει ότι έχει παραισθήσεις, ότι τον κυνηγάνε, ότι κάτι γενικά δεν πάει καλά μαζί του. Αυτά τα κάνει κάθε μέρα η Ιερά Ψυχιατρική και άλλα σιχαμερά παράσιτα, είτε για οικονομικό όφελος είτε για πολιτικές σκοπιμότητες και κοινωνικό έλεγχο.

Είχα, παλιότερα, γράψει ένα εκτεταμένο άρθρο για όλα τα «καλά» της ψυχιατρικής: αυτό εδώ.

Αλλά δεν είναι ανάγκη να πιστέψεις εμένα που είμαι... «άσχετος» και «απροσάρμοστος». Διάβασε, καλύτερα, το The Myth of Mental Illness του Thomas Szasz.

Το γεγονός ότι ακόμα και σήμερα κυκλοφορούν άρθρα σαν αυτό – https://www.klik.gr/gr/el/something-2-watch/duo-erotiseis-pou-mono-oi-schizofreneis-kai-oi-idiofuies-mporoun-na-tis-apantisoun/ – τα οποία ουσιαστικά προωθούν τις σιχαμερές σαχλαμάρες της Ιεράς Ψυχιατρικής, απλά με αηδιάζει.

Σχιζοφρένεια δεν υπάρχει· είναι φανταστική ασθένεια. Όπως και οι περισσότερες ψυχικές ασθένειες. Η ψυχή δεν αρρωσταίνει· το μόνο που μπορεί να πάθει είναι να παραπλανηθεί. Και συνήθως από «ειδικά» λαμόγια.

 

 

Επίσης . . .

Επιλογές Ιουνίου (15/6)


HWdetails, πρόγραμμα που δείχνει τα χαρακτηριστικά του PC — Συνέντευξη με τον John Coulthart (τέχνη) — The Necromancers του Robert Hugh Benson (δωρεάν βιβλίο) — William Brodie, Robert Louis Stevenson, Dr. Jekyll and Mr. Hyde — Συμβουλές από τον Μεσαίωνα — Helmut Wenske (τέχνη ) — Τι σχήμα έχει πραγματικά η Γη; — Karl Edward Wagner (μέρος δεύτερο: πέρα από τον Kane) — Από ψυχεδελική εμπειρία σε μαθηματικό πρόβλημα — John Blanche (τέχνη, Warhammer) — Ένα ντοκιμαντέρ για την «επιδημία» των κατά συρροήν δολοφόνων στις ΗΠΑ (1950-1999) — Πολλά ακόμα ρέουν στο LinX...

 

Επιλογές Ιουνίου (10/6)


Michelle Avery Konczyk (τέχνη) & Έργα τέχνης με μάσκες & Book of the Three Dragons & Τα ζωόφυτα του Μεσαίωνα & Μυστηριακά δάση (φωτογραφίες) & Φανταστική λογοτεχνία το 1928-29 (όχι μία από τα ίδια) & Kane, του Karl Edward Wagner (acid gothic!) & Marilyn Monroe (σε φανταστικές και εξωτικές περιπέτειες!) & Οι «δουλέμποροι της τρίτης χιλιετίας» στον Ιταλικό Νότο («έκαψαν ζωντανούς εργάτες γιατί δεν είχαν χρήματα να πληρώσουν τα μεταφορικά τους») & το PDP-1 (ιστορικό κομπιούτερ από το 1959) & Πώς να Σκοτώνεις: Ένας Οδηγός για Αστικούς Δολοφόνους (1973-1984) & Σπίτια και χωριά που εμφανίζονται και εξαφανίζονται & Ένας σχολιασμός του είδους New Weird & Η κατάρρευση του φουτουρισμού & Ακόμα περισσότερο έρχονται στο LinX!

 

Τι Είναι, Τελικά, Φανταστική Λογοτεχνία;


Νοείται φανταστική λογοτεχνία χωρίς το υπερβατικό στοιχείο;

Τι είναι εκείνο που κάνει τη φανταστική λογοτεχνία φανταστική; Έχετε ποτέ αναρωτηθεί; Είναι απλώς το να είναι μια αφήγηση ευφάνταστη; Είναι το να περιλαμβάνει υπερφυσικά στοιχεία; Είναι το να διαδραματίζεται σε άλλους κόσμους (και μόνο αυτό, ίσως); Είναι το να έχει ορκ και ξωτικά; Είναι το να έχει μάγους και δράκους; Είναι το να έχει ανθρώπους με εξωφρενικές δυνάμεις (κάποιου είδους);

Πρέπει να έχει κάτι από τα παραπάνω, ή και τίποτα;

Τελευταία, λοιπόν, διαβάζω την Dandelion Dynasty, την τετραλογία του Ken Liu (τίτλοι: The Grace of Kings· The Wall of Storms· The Veiled Throne· Speaking Bones). Είμαι τώρα στο τελευταίο βιβλίο, και με έχει ήδη κάνει να σκεφτώ κάποια πράγματα που μάλλον περισσότερο σε γενικό άρθρο ταιριάζουν παρά σε βιβλιοκριτική. Θα κάνω και βιβλιοκριτική όταν τελειώσω την τετραλογία· αλλά αυτό το άρθρο δεν θα χωρά εκεί σε καμία περίπτωση. Στέκεται από μόνο του.

Περιληπτικά, για την Dandelion Dynasty, θα πω ότι τα δύο πρώτα βιβλία μού άρεσαν πολύ (όπως έχω ήδη γράψει στα αναγνώσματά μου του 2025), αλλά από το τρίτο άρχισε να με απογοητεύει σφοδρά. Και συνεχίζει έτσι στο τέταρτο. Με το ζόρι το διαβάζω, απλά και μόνο γιατί έχω μια περιέργεια να δω πώς θα τελειώσει αλλά και για να μην πω ότι το άφησα στη μέση. Κρίμα που έχασε τον δυναμισμό του...

Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα τούτου του άρθρου.

[Συνέχισε να διαβάζεις]