Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
24 / 4 / 2026

Τις προάλλες έτυχε να διαβάσω αυτή την ιστορία με τον μαζικό δολοφόνο της Φλώριδας, ο οποίος ρωτούσε το ChatGPT πώς να κάνει τη δολοφονία· και σκέφτηκα να παίξω λίγο με την AI του Google, να δω τι απαντήσεις μπορεί να δώσει σε... σχετικά περίεργα ερωτήματα.

Έκανα αναζήτηση, λοιπόν, για «whats the fastest way to kill someone», και το Google μού έβγαλε links για διάφορα ιστοσελίδες κατά της αυτοκτονίας! Απάντηση από την AI δεν υπήρχε πάνω-πάνω. Πάτησα, οπότε, το «AI Mode», γιατί ήθελα να πάρω απαντήσεις από τεχνητή νοημοσύνη. Αλλά – πάλι – μου έβγαλε και από εκεί τα ίδια αποτελέσματα με οργανισμούς εναντίον της αυτοκτονίας! AI δεν μου απάντησε...

Μπα σε καλό σας, είπα εγώ ότι θέλω να αυτοκτονήσω;

Διευκρινίζω, λοιπόν, καλύτερα το ερώτημα· γράφω: whats the fastest way to kill someone other than yourself. Έτσι για να εξηγούμαστε σωστά, βρε αδελφέ, και να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις.

Ξανά, όμως, έλαβα ακριβώς τα ίδια αποτελέσματα!

ΟΚ... τι στο διάολο συμβαίνει εδώ τώρα; Έχει γίνει κάποιος επαναπρογραμματισμός της AI του Google για να μην απαντά σε πιθανώς επικίνδυνα πράγματα; Ή ήταν έτσι από την αρχή;

Κι αν ναι (σε οποιαδήποτε από τις δύο ερωτήσεις), αυτό πού μας οδηγεί; Στο να γίνουμε τελείως παρανοϊκοί, και κάθε ερώτηση να μας φαίνεται «ύποπτη»;

Δηλαδή, κάποιος που ρωτάει «whats the fastest way to kill someone», πρέπει να το ρωτάει για κακό – ή για πρακτικό – σκοπό; Εγώ μπορεί να είμαι συγγραφέας και να θέλω να το μάθω αυτό για να γράψω κάτι σε μια λογοτεχνική, φανταστική ιστορία· ή σε ένα σενάριο. Ή μπορεί να γράφω μια πραγματεία ή ένα δοκίμιο, και μια τέτοια πληροφορία να μου είναι χρήσιμη. Ή μπορεί να παίζω ένα rpg, και να θέλω να διαπιστώσω αν αυτό που παίζω είναι οριακά αληθοφανές. Ή μπορεί να κάνω αυτή την ερώτηση για να προστατευτώ, ώστε να μην με σκοτώσουν, επειδή βρίσκεται η ζωή μου σε κίνδυνο. Ή μπορεί απλά να είμαι περίεργος, βρε αδελφέ, και να θέλω να μάθω.

Είναι κακό;

Όταν παίρνουμε τέτοια μέτρα «ασφαλείας», δε νομίζω ότι οδηγούμαστε σε καλά μονοπάτια. Δεν είναι σωστό να προσπαθήσεις να αποκρύψεις την πληροφορία. Ναι, ακόμα κι αν κάποιος ζητά να μάθει πώς λειτουργεί ένα όπλο, πρέπει να μπορεί να το μάθει, ελεύθερα. Η γνώση δεν είναι πράξη. Επειδή ξέρεις κάτι, δεν πάει να πει ότι θα το χρησιμοποιήσεις κιόλας για βλαβερό σκοπό. Η πράξη είναι που πρέπει να αποτρέπεται, όχι η γνώση. Αλλιώς, οδηγούμαστε σε σκοταδισμό, όπου... καλύτερα να μην ξέρεις. Μόνο λίγοι πρέπει να ξέρουν. Είναι για το καλό σου. Αλήθεια.

 

 

Επίσης . . .

Επιλογές Νοεμβρίου (18/11)


ταινίες βασισμένες σε ανολοκλήρωτα βιβλία — συγγραφέας του διαφωτισμού που νόμιζε ότι ήταν λυκάνθρωπος — η μυστικιστική βιβλιοθήκη του dennis wheatley — δίκες για τα ζώα — εικόνες όντων με τρία μάτια (και άνω) — wally wood (τέχνη) — «πόλεμος κατά της ομορφιάς» στην τέχνη; — εικονογραφήσεις τρόμου από παλιά pulp περιοδικά — οι x-men του john bolton — ένα δωρεάν ελληνικό παιχνίδι τρόμου — marian wawrzeniecki (τέχνη) (1891–1923) — séverine pineaux (τέχνη) — jack williamson — & περισσότερα στο linx...

 

Η Ψυχεδελική Παράδοση στη Φανταστική Λογοτεχνία


Πριν από κάποιο καιρό, είχα γράφει ότι η φανταστική λογοτεχνία είναι αρκετά βασισμένη στη ρομαντική παράδοση. Αλλά, φυσικά, δεν είναι βασισμένη μόνο σ’αυτήν. Είναι εξίσου βασισμένη και στην ψυχεδελική παράδοση.

Όταν πολύς κόσμος ακούει για «ψυχεδελική παράδοση», συνήθως σκέφτεται δύο πράγματα – ή, ίσως, τρία. Το πρώτο είναι το ψυχεδελικό ρεύμα του ’60, με τους χίπηδες, τη ροκ μουσική, και όλα τα σχετικά. Το δεύτερο είναι τα ναρκωτικά – γενικά κι αόριστα – όπως έχει καταντήσει να ονομάζονται συλλήβδην όλες οι ψυχοτρόπες ουσίες. Αυτοί που σκέφτονται το πρώτο είθισται να το σκέφτονται με κάπως καλό τρόπο. Αυτοί που σκέφτονται το δεύτερο είθισται να το σκέφτονται ως κάτι το κακό. Τίποτα από τα δύο δεν είναι αλήθεια, ακριβώς· και τα δύο βασίζονται σε προκαταλήψεις.

Το τρίτο που μπορεί να σκέφτονται κάποιοι (πιο «ψαγμένοι») είναι η παράδοση του σαμανισμού, που ναι μεν υπάρχει και στα βιβλία του Καστανέντα αλλά είναι, ουσιαστικά, πολύ αρχαία παράδοση. Υπήρχε ακόμα και στην αρχαία Ελλάδα, φυσικά. (Τι νομίζετε ότι έκαναν στο Μαντείο των Δελφών; Έπαιζαν τάβλι;)

Η φανταστική λογοτεχνία, όσον αφορά την ψυχεδελική παράδοση, δεν βασίζεται σε κάτι συγκεκριμένο από αυτά. Βασίζεται σε όλα συγχρόνως, και σε ακόμα περισσότερα, αν το παρατηρήσεις λίγο στο βάθος – αλλά, δυστυχώς, οι πιο πολλοί δεν το παρατηρούν. Αυτό είναι ένα στοιχείο της φανταστικής λογοτεχνίας που, αν και πολύ βασικό, συχνά παραβλέπεται, ή περνά παράπλευρα χωρίς ιδιαίτερο σχολιασμό.

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Νοεμβρίου (4/11)


RIP Patrick Stewart (X-Men, Star Trek, & άλλα) — RævJäger (μουσική: dungeon synth, ατμοσφαιρική, μελωδική) — Syd Mead (φουτουριστικοί πίνακες ) — Marigold Santos (σουρεαλιστική, ψυχεδελική τέχνη) — Οι αντιδράσεις στη διακοπή του AO3 — Συμπαντικός Τρόμος (Cosmic Horror) — Ταινίες με μάγισσες — Βαμπίρ του διαστήματος — MAME32 Plus! Plus! (παλιά, κλασικά Arcade) — Ζωγραφική φαντασίας στο heavy metal — Salvator Rosa (τέχνη) — Gray Morrow (κι άλλη τέχνη) — A. E. Van Vogt (σε κόμιξ) — Real-ESRGAN-ncnn-vulkan (μηχανή τεχνητής νοημοσύνης για μεγέθυνση εικόνων) — Πολλά ακόμα καταφτάνουν στο LinX