Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
22 / 5 / 2019

Αυτό είναι το κλασικό μυθιστόρημα του Άγγελου Τερζάκη, Η Πριγκηπέσσα Ιζαμπώ. Δεν είναι βιβλίο φαντασίας, φυσικά, αλλά είναι ένα μυθιστόρημα με ιππότες και πριγκίπισσες, από αυτά που, ξέρεις, “δεν υπάρχουν” στην Ελλάδα γιατί “δεν είναι η παράδοσή μας” (και καλά).

Το εξώφυλλο είναι τρομερό, αλλά και μέσα το βιβλίο έχει πολλές εικόνες, δύο από τις οποίες παραθέτω παρακάτω, πριν από το οπισθόφυλλο που δείχνει μόνο ένα ιπποτικό κράνος.

Αναρωτιέμαι, όμως, τι να είναι αυτό το σύμβολο στο εξώφυλλο. Ένας αγκυλωτός σταυρός αλλά, σίγουρα, όχι σβάστικα. Είναι ένα σταυρός που η κάθε άκρη του σχηματίζει ένα Τ, και το κάθε άνω σκέλος του Τ είναι και το κεφάλι ενός φιδιού. Πολύ παράξενο σύμβολο. Ήταν το έμβλημα κάποιου ιπποτικού τάγματος, οίκου ευγενών, ή άρχοντα; Και τι θα μπορούσε να σημαίνει; Τι εννοούσε ο ποιητής που το έφτιαξε; (Ομολογουμένως, δεν το έχω ψάξει ακόμα.)

Και, όχι, δεν προσπαθώ να το συγκρίνω με το απαράδεκτα αλλοιωμένο έμβλημα των Targaryen που έβαλαν στο εξώφυλλο του Fire & Blood. Αυτό είναι απλά αποτρόπαιο, και θυμίζει σβάστικα χωρίς κανέναν λόγο.

Παλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

 

 

Επίσης . . .

Επιλογές Φεβρουαρίου (25/2)


10 πολιτικά θρίλερ (ταινίες) & Γάτες εναντίον θεότητας των χταποδιών (γάτες, χταπόδια) & Organic Maps (mobile app) & Bruno Pontiroli (σουρεαλιστική τέχνη) & Ερωτευμένα ρομπότ (τέχνη Ε.Φ.) & Robert Testard (μεσαιωνική τέχνη) & Aunia Kahn (ψυχεδελική τέχνη) & Χάρτης των νυχτερινών κλαμπ του Χάρλεμ (1932, NYC) & Το Εγχειρίδιο των Συσκευών Ελεύθερης Ενέργειας (1991 – βιβλίο) & 40 γκράφιτι (τέχνη των δρόμων) & H.P. Lovecraft, August Derleth (υπερκόσμιος τρόμος) & The Kingdom of the Gods (1952 – βιβλίο, μεταφυσική τέχνη) & Πολλά ακόμα (στο LinX)

 

Deathstalker 2025


Και πάνω που έλεγα ότι πια δεν βγαίνουν ταινίες όπως το Deathstalker του ’80...

Αυτή η ταινία είναι remake της παλιάς ταινίας ηρωικής φαντασίας Deathstalker, του 1983. Δεν είναι σοβαρή ταινία, και δεν είναι αυτός ο στόχος της. Είναι ταινία που έχει πλάκα, κι αν τη δεις έτσι, και σου αρέσει η ηρωική φαντασία, θα την απολαύσεις. Αν όχι... όχι.

Από την άλλη, ούτε και οι αρχικές ταινίες Deathstalker ήταν ακριβώς σοβαρές. Η πιο σοβαρή ήταν η πρώτη, του ’83, η βασική ταινία Deathstalker. Η δεύτερη ταινία ήταν αστεία, σχεδόν σαν κωμωδία σε πολλά σημεία, και ούτε καν ο ήρωας δεν έμοιαζε με αυτόν της πρώτης ταινίας. Και δεν εννοώ ότι τον έπαιζε άλλος ηθοποιός· εννοώ ότι είχε άλλο χαρακτήρα, άλλη προσωπικότητα. Στην πρώτη ταινία, ο Deathstalker είναι ένας τυχοδιωκτικός μισθοφόρος, κάτι σαν ξεπεσμένος ιππότης ίσως. Στη δεύτερη ταινία είναι ένας κλέφτης-πολεμιστής με ύφος Ρομπέν των Δασών (περίπου). Καμία σχέση, δηλαδή. Επίσης, η μία ταινία δεν αποτελεί συνέχεια της άλλης· τα γεγονότα της πρώτης θα μπορούσαν και να μην είχαν συμβεί ποτέ, όταν βλέπεις τη δεύτερη.

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Φεβρουαρίου (10/2)


Brion Gysin (ντοκιμαντέρ) & Alison Blickle (τέχνη) & A Book of Snowflakes (1832 – όλο χιονονιφάδες) & Το ταξίδι της Sara Weiss στον πλανήτη Άρη (1903 – πνευματισμός) & Παρατήρηση από μηχανές που έχουμε μάθει να παρατηρούμε & Vampire (Γερμανία, 1921, Hanns Heinz Ewers) & Η λίστα του Karl Edward Wagner (39 βιβλία) & Brad Moore (τέχνη) & Παράξενοι δράκοι (εικόνες) & Εικονογραφήσεις για τον Carnacki (Tadami Yamada) & Zeuhl (είδος μουσικής) & Moltbook (Facebook με ρομπότ) & Ακόμα περισσότερα στο LinX