Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
10 / 3 / 2022

Κατάφερα επιτέλους να δω το Matrix Resurrections, πράγμα που ήθελα πολύ να κάνω γιατί είχα ακούσει διάφορα γι’αυτή την ταινία και, μάλιστα, ορισμένα πολύ αντικρουόμενα. Δεν είχα διαβάσει πιο αναλυτικές κριτικές, ούτε την πλοκή της ταινίας, γιατί δεν ήθελα spoilers προτού την παρακολουθήσω για πρώτη φορά.

Όπως αποδείχτηκε, η ταινία ήταν, κατά τη γνώμη μου, καλή. Μου άρεσε πολύ περισσότερο από τη δεύτερη ταινία του Matrix, η οποία ήταν χάλια, και δεν μπορώ να τη συγκρίνω με την πρώτη και την τρίτη ταινία, διότι είναι τελείως άλλο πράγμα.

Μια αρκετά αρνητική κριτική που άκουγα εδώ και καιρό για το Matrix Resurrections είναι πως ο Νίο φαίνεται τελικά ότι είναι κάποιος ψυχοπαθής που έβλεπε παραισθήσεις και η όλη θεματολογία του Matrix αποδομείται. Περίμενα αυτό να αληθεύει: ότι ο Νίο ήταν θύμα μυστικών υπηρεσιών, ή κάτι τέτοιο, που τον έκαναν να έχει παραισθήσεις για μια «εικονική πραγματικότητα».

Δεν είναι, όμως, έτσι τα πράγματα. Ο Νίο έχει όντως παραισθήσεις στο Matrix Resurrections, και όντως νομίζει ότι όλα ήταν στο μυαλό του, αλλά επειδή οι άρχοντες του Matrix τον έχουν κάνει να το νομίσει αυτό. Χρησιμοποιώντας τεχνικές πλύσης εγκεφάλου τον έχουν εξαπατήσει και παγιδέψει μέσα σε μια εικονική πραγματικότητα όπου πιστεύει ότι είναι ο κατασκευαστής ενός ηλεκτρονικού παιχνιδιού το οποίο ονομάζεται Matrix, και έχει παραισθήσεις επειδή δεν μπορεί να ξεχωρίσει την «πραγματικότητα» από το παιχνίδι.

Η θεματολογία του Matrix δεν καταρρίπτεται. Αν μη τι άλλο, ενισχύεται. Το Matrix εξακολουθεί να υπάρχει: ο Νίο λίγο πριν από τα μισά της ταινίας «αφυπνίζεται» και αρχίζει να θυμάται. Τα πράγματα, όμως, έχουν αλλάξει. Ο αληθινός κόσμος έχει αλλάξει· οι άνθρωποι έχουν συμμάχους ακόμα και μηχανές που πολεμάνε άλλες μηχανές. Το όλο σκηνικό είναι στα όρια να θυμίζει Star Wars. Οι μηχανικές οντότητες είναι τόσο γαμάτα φτιαγμένες που θα ήθελα μία για κατοικίδιο!

Η αισθητική της ταινίας είναι λίγο διαφορετική από τις προηγούμενες. Ακόμα και οι δυνάμεις του Νίο μέσα στο Matrix είναι λίγο διαφορετικές. Τώρα μού φαινόταν περισσότερο σαν κάποιου είδους μάγος ικανός να αλλοιώνει την ψευδή πραγματικότητα παρά σαν αυτό το πράγμα που ήταν στις προηγούμενες ταινίες. Για να είμαι ειλικρινής, εδώ μού άρεσε περισσότερο.

Υπάρχει, επίσης, μια πολύ έντονη αισθητική cyberpunk σε όλη την ταινία. Αλλά μιλάμε για πολύ έντονη αισθητική. Η Bugs και το πλήρωμά της, καθώς και οι άλλοι επαναστάτες που εμφανίζονται αργότερα, είναι σαν φιγούρες βγαλμένες από κλασικές εικόνες cyberpunk. Οι τύποι είναι, αναμφίβολα, cyberPUNKS. Και φαίνονται.

Το Matrix Resurrections σίγουρα αλλάζει το Matrix – άλλωστε, υποτίθεται ότι έχουν περάσει αρκετά χρόνια από το τέλος της τρίτης ταινίας – όμως δεν το αποδομεί ούτε το καταστρέφει. Πολύ ευχάριστα θα την ξανάβλεπα αυτή την ταινία.

Α ναι, και ένα τραγελαφικό που παρατήρησα. Σ’ένα σημείο, ο Νίο και οι σύντροφοί του αντιμετωπίζουν «πράκτορες» μέσα σ’ένα τρένο (swarm, τους λένε τώρα – κάτι σαν ορδή από ζόμπι), και αρκετοί από αυτούς τους πράκτορες φοράνε μάσκες Covid. Ναι, τις γνωστές, γελοίες υφασμάτινες μάσκες. Έλεος... Μέχρι και μέσα στο Matrix γλίστρησε η μόλυνση της «πανδημίας». Αναρωτιέμαι τι θα νομίζει κανείς για τις μάσκες στο τρένο αν δει αυτή την ταινία μετά από χρόνια, που ο Covid θα έχει ξεχαστεί πια. (Ή, μήπως, σκοπεύουν να μας φοράνε μάσκες μέχρι να σβήσει το Matrix, για να μην τις ξεχάσουμε;)

 

 

Επίσης . . .

Επιλογές Νοεμβρίου (18/11)


ταινίες βασισμένες σε ανολοκλήρωτα βιβλία — συγγραφέας του διαφωτισμού που νόμιζε ότι ήταν λυκάνθρωπος — η μυστικιστική βιβλιοθήκη του dennis wheatley — δίκες για τα ζώα — εικόνες όντων με τρία μάτια (και άνω) — wally wood (τέχνη) — «πόλεμος κατά της ομορφιάς» στην τέχνη; — εικονογραφήσεις τρόμου από παλιά pulp περιοδικά — οι x-men του john bolton — ένα δωρεάν ελληνικό παιχνίδι τρόμου — marian wawrzeniecki (τέχνη) (1891–1923) — séverine pineaux (τέχνη) — jack williamson — & περισσότερα στο linx...

 

Η Ψυχεδελική Παράδοση στη Φανταστική Λογοτεχνία


Πριν από κάποιο καιρό, είχα γράφει ότι η φανταστική λογοτεχνία είναι αρκετά βασισμένη στη ρομαντική παράδοση. Αλλά, φυσικά, δεν είναι βασισμένη μόνο σ’αυτήν. Είναι εξίσου βασισμένη και στην ψυχεδελική παράδοση.

Όταν πολύς κόσμος ακούει για «ψυχεδελική παράδοση», συνήθως σκέφτεται δύο πράγματα – ή, ίσως, τρία. Το πρώτο είναι το ψυχεδελικό ρεύμα του ’60, με τους χίπηδες, τη ροκ μουσική, και όλα τα σχετικά. Το δεύτερο είναι τα ναρκωτικά – γενικά κι αόριστα – όπως έχει καταντήσει να ονομάζονται συλλήβδην όλες οι ψυχοτρόπες ουσίες. Αυτοί που σκέφτονται το πρώτο είθισται να το σκέφτονται με κάπως καλό τρόπο. Αυτοί που σκέφτονται το δεύτερο είθισται να το σκέφτονται ως κάτι το κακό. Τίποτα από τα δύο δεν είναι αλήθεια, ακριβώς· και τα δύο βασίζονται σε προκαταλήψεις.

Το τρίτο που μπορεί να σκέφτονται κάποιοι (πιο «ψαγμένοι») είναι η παράδοση του σαμανισμού, που ναι μεν υπάρχει και στα βιβλία του Καστανέντα αλλά είναι, ουσιαστικά, πολύ αρχαία παράδοση. Υπήρχε ακόμα και στην αρχαία Ελλάδα, φυσικά. (Τι νομίζετε ότι έκαναν στο Μαντείο των Δελφών; Έπαιζαν τάβλι;)

Η φανταστική λογοτεχνία, όσον αφορά την ψυχεδελική παράδοση, δεν βασίζεται σε κάτι συγκεκριμένο από αυτά. Βασίζεται σε όλα συγχρόνως, και σε ακόμα περισσότερα, αν το παρατηρήσεις λίγο στο βάθος – αλλά, δυστυχώς, οι πιο πολλοί δεν το παρατηρούν. Αυτό είναι ένα στοιχείο της φανταστικής λογοτεχνίας που, αν και πολύ βασικό, συχνά παραβλέπεται, ή περνά παράπλευρα χωρίς ιδιαίτερο σχολιασμό.

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Νοεμβρίου (4/11)


RIP Patrick Stewart (X-Men, Star Trek, & άλλα) — RævJäger (μουσική: dungeon synth, ατμοσφαιρική, μελωδική) — Syd Mead (φουτουριστικοί πίνακες ) — Marigold Santos (σουρεαλιστική, ψυχεδελική τέχνη) — Οι αντιδράσεις στη διακοπή του AO3 — Συμπαντικός Τρόμος (Cosmic Horror) — Ταινίες με μάγισσες — Βαμπίρ του διαστήματος — MAME32 Plus! Plus! (παλιά, κλασικά Arcade) — Ζωγραφική φαντασίας στο heavy metal — Salvator Rosa (τέχνη) — Gray Morrow (κι άλλη τέχνη) — A. E. Van Vogt (σε κόμιξ) — Real-ESRGAN-ncnn-vulkan (μηχανή τεχνητής νοημοσύνης για μεγέθυνση εικόνων) — Πολλά ακόμα καταφτάνουν στο LinX