Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
12 / 2020

Οι Καθαροί και οι Μολυσμένοι της Νέας Τάξης του Covid-19

Αυτό μάλλον είναι, για την ώρα, το τελευταίο κείμενο που γράφω για τα εμβόλια του Covid-19 γιατί αληθινά έχω σιχαθεί να βλέπω αυτή την άθλια κατάσταση να συμβαίνει. Αισθάνομαι πως έχει αρχίσει να μολύνει το μυαλό μου, και γι’αυτή τη μόλυνση μόνο εγώ έχω το εμβόλιο, το οποίο συνήθως είναι να ρίξω πέντε μούντζες προς τη μεριά του αντικειμένου που θεωρώ μολυσμένο. (Μουντζά: κατά την παράδοση, χειρονομία που αποδιώχνει το κακό. Κι αν κάτι είναι κακό μέσα στις κοινωνίες μας τώρα, καταλαβαίνετε ποιο θεωρώ πως είναι...)

Θα γράψω κάποια τελευταία λόγια γι’αυτή την ιστορία και ελπίζω να μην τα προσπεράσετε ως «ακόμα ένα ιντερνετικό blog-post». Διαβάστε. Ειδικά αν νομίζετε ότι διαφωνείτε μαζί μου ή αν δεν με θεωρείτε της παράταξής σας.

Πιστεύω ότι αυτό που ζούμε θα έπρεπε να μας απασχολεί όλους πολύ περισσότερο, αλλά μάλλον [...]

Το b-movie του εμβολιασμού

(Συνέχεια από το Κάποια«απαγορευμένα» βίντεο για τον κορονοϊό)

 

Ας δούμε λιγάκι το όλο σόου όπως έχει εξελιχτεί μέχρι στιγμής.

Το εμβόλιο έρχεται μέσα σ’ένα φορτηγάκι φρουρούμενο από ειδικές δυνάμεις. Φοβόνταν ότι κανείς πρόκειται να το έκλεβε; Σίγουρα όχι. Ήταν ένα σόου: Κοιτάξτε να δείτε. Έρχεται η σωτηρία σας! Και τη φρουρούμε για να μη χαθεί! Αυτό είναι ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ, δώστε σημασία!

Καταλαβαίνεις; Γι’αυτό φρουρούσαν το φορτηγάκι, όχι επειδή φοβόνταν ληστές στον δρόμο. Το φρουρούσαν για να σε εντυπωσιάσουν.

Και ονόμασαν την επιχείρηση «Ελευθερία», τρομάρα τους. Επίσης για εντυπωσιασμό. Ότι, δήθεν, το εμβόλιο θα φέρει την ελευθερία που όλοι οι άνθρωποι – που αισθάνονται καταπιεσμένοι από το lockdown, τις μάσκες, και τα λοιπά – απεγνωσμένα αναζητούν.

Όλα αυτά – μάσκες, lockdown, η παράλογη [...]

Κάποια «απαγορευμένα» βίντεο για τον κορονοϊό

Στις τελευταίες Επιλογές που έβαλα στο site μου υπάρχει, εκτός των άλλων, και ένα link το οποίο οδηγεί σε μια ιστοσελίδα απ’όπου λείπει ένα βίντεο για τον Covid-19 που θα έπρεπε να ήταν εκεί αλλά – λόγω άκρατης δημοκρατικότητας στο Youtube, υποθέτω – έχει εξαφανιστεί. Είπα ότι θα το ανεβάσω εγώ αυτό το βίντεο και το ανέβασα. Μπορείτε να το κατεβάσετε από εδώ. Θα μείνει εκεί ένα, δυο, άντε το πολύ τρεις μήνες· μετά θα σβηστεί, γιατί δεν θέλω να μου τρώει χώρο στον σέρβερ. Φροντίστε να το αποθηκεύσετε κάπου, αν σας ενδιαφέρει.

Στο βίντεο αυτό μιλάει ένας επιστήμονας ο οποίος διαφωνεί κάθετα με τα μέτρα που έχουν παρθεί, και παίρνονται, για τον κορονοϊό.

Κοντολογίς, ο άνθρωπος λέει: Οι κορονοϊοί ήταν ανέκαθεν με την ανθρωπότητα, από πολύ παλιά. Είναι ένα είδος ιού που μεταφέρεται εύκολα από τον έναν άνθρωπο στον άλλο· γι’αυτό [...]

Δεν υπάρχει υγεία χωρίς ελευθερία

Από πρόσφατη φωτογραφία μου στους δρόμους της Αθήνας. Εδώ οι αναρχικοί τυχαίνει να λένε εκείνο που έλεγα από την αρχή όλης αυτής της κορονοκατάστασης. Και έχουν δίκιο.

Ποιος φοβάται το εμβόλιο;

Ήρθε το εμβόλιο στην Ελλάδα και κάποιοι (λανθασμένα, νομίζω) πιστεύουν ότι αυτό θα τους σώσει από τον κορονοϊό ενώ κάποιοι άλλοι (επίσης λανθασμένα, νομίζω) πιστεύουν ότι έτσι θα τους βάλουν μέσα τους κάποιο μικροτσίπ.

Όσον αφορά το μικροτσίπ, δεν αντιλέγω πως οτιδήποτε μπορεί γενικά να ισχύει. Όμως δεν έχουμε καμία απόδειξη ότι υπάρχει τέτοιο πράγμα μέσα στο εμβόλιο. Μόνο ένας χημικός έλεγχος του φαρμάκου θα μπορούσε να μας πει τι ακριβώς υπάρχει μέσα στο φάρμακο. Εκτός αυτού, δεν υφίσταται καν λόγος κάποιος να βάλει μικροτσίπ μέσα σου για να σε παρακολουθεί. Έχεις πάντα ανοιχτό το smarthphone σου, ανόητε! Τι άλλο νομίζεις ότι χρειάζεται για να σε παρακολουθήσει;

Το βασικό θέμα που τίθεται με τα εμβόλια δεν είναι αν έχουν μέσα μικροτσίπ. Είναι ένα ακόμα πιο σημαντικό θέμα το οποίο έχει να κάνει με τα ανθρώπινα [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (73)

Κι άλλα διαβολικά χταπόδια στους τοίχους.

Κορονολέξεις

Αν δεν κάνω λάθος, ήμουν ο πρώτος που άρχισα να χρησιμοποιώ λέξεις τύπου «κορονο-κάτι», τις περισσότερες από τις οποίες έχω συμπεριλάβει στο Λεξικό Κορονοϊού. Τουλάχιστον, δεν είχα δει κανέναν άλλο να χρησιμοποιεί τέτοιες λέξεις πριν από εμένα. Και τώρα βλέπεις τον καθένα να χρησιμοποιεί κορονολέξεις. Ακόμα και στα mainstream news («κορονοπάρτι»;), γαμώ το κορονοκέρατό μου!

Τσκ, τσκ, τσκ. Είστε όλοι απαράδεκτοι. Θα ζητήσω αποζημίωση για πνευματικά δικαιώματα.

Εναλλακτικά, ελάτε στο site μου και κάντε μου μια δωρεά (βλ. αριστερή στήλη – εκτός αν είσαι με οθόνη smartphone, οπότε και δεν τη βλέπεις) μέρες που είναι. Φράγκο δε βγάζουμε σ’αυτή τη χώρα, και, φυσικά, ο Μητσοτάκης φταίει και γι’αυτό.

Ακόμα ένας που ΔΕΝ πέθανε από κορονοϊό

Είναι ένας άνθρωπος τον οποίο δεν ξέρω καλά, ούτε εκείνος με ξέρει καλά, αλλά τον συναντώ καμιά φορά για κάποιες δουλειές μου. Δεν είναι φίλος, απλά γνωστός. Κατά πάσα πιθανότητα δεν ξέρει ότι γράφω στο διαδίκτυο. Επίσης, δεν μπορώ να φανταστώ κανέναν απολύτως λόγο που μπορεί να έχει για να θέλει να μου πει ψέματα. Δεν έχουμε τίποτα το προσωπικό οι δυο μας.

Τα λέω αυτά γιατί πάντα είμαι καχύποπτος με τα πάντα (όχι τις αιλουρόποδες αρκούδες, φυσικά) και κανέναν δεν εμπιστεύομαι. Τα λέω, επιπλέον, για να μη νομίσει ο αναγνώστης ότι αυτός ο άνθρωπος μπορεί να μου είπε ψέματα.

Εκείνο που μου είπε ήταν το εξής: Στην περιοχή του, ο πατέρας κάποιων πέθανε από καρκίνο, κι αυτοί δέχονταν πιέσεις για να δηλώσουν ότι πέθανε από κορονοϊό, Covid-19.

Του λέω: «Είχε, όμως, και τον κορονοϊό, σωστά; Απλά δεν πέθανε από [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (72)

Κρανίο, σε ερωτώ, γαμημένο αρχίδι: Να κορονοζεί κανείς, ή να μην κορονοζεί;

Κορονοβόμβες

Κοίταζα τις τελευταίες κορονομπουρμπουλήθρες σχετικά με τις μετακινήσεις τώρα στις γιορτές, και, γι’ακόμα μια φορά, έχω να πω ότι οι άνθρωποι που βγάζουν αυτούς τους νόμους είναι αξιογέλαστοι, το λιγότερο, αν όχι νοσηροί. Αλλά κυρίως μου έκανε εντύπωση αυτό εδώ σχετικά με το εμβόλιο. Σοβαρά τώρα, γιατί τόσο ενδιαφέρον για τη φύλαξη του εμβολίου; Φοβούνται ότι κανένας σχεδιάζει να ληστέψει τις αποθήκες ή την αυτοκινητοπομπή που θα το μεταφέρει; Φάρμακα είναι ή βόμβες, τελικά;

Παρεμπιπτόντως, θυμάται κανείς τι μας έλεγαν για το lockdown; Αρχικά, ότι δεν θα το ξανακάνουν. Μετά, ότι θα κρατήσει μόνο τρεις βδομάδες. Τώρα; Τώρα πια «κανείς δεν ξέρει», αδελφέ, πόσο θα κρατήσει...

Μάλλον, μέχρι να βγάλουν κάμποσα φράγκα οι φαρμακοβιομηχανίες (μη γίνουν και κλέφτες οι άνθρωποι· είπαμε...) και μέχρι να διαλυθούν όλες [...]

Διαλέξτε μάσκες

Choose Your Masques. Τις προάλλες άκουγα αυτό το παλιό, καταπληκτικό τραγούδι των Hawkwind. Ακόμα και σήμερα, ύστερα από τόσα χρόνια που το ακούω, με ταξιδεύει. Και σκέφτηκα: Κοίτα να δεις που είναι επίκαιρο κιόλας!

Σοβαρά· είναι επίκαιρο. Για διάφορους λόγους.

Ακόμα και το πρόσωπό σου μια μάσκα είναι...

Μυθιστόρημα, όχι δοκίμιο

Φαίνεται πως έχω πάλι καταλήξει να διαβάζω ένα «νουθετιστικό» μυθιστόρημα – από εκείνα που λένε για τη ζωή, για την πολιτική, για την ανθρωπότητα, για την αγάπη, και για ό,τι άλλο μπορείς να φανταστείς, αλλά δεν έχουν να επιδείξουν σχεδόν τίποτα από αισθητική ή πλοκή.

Και αναρωτιέμαι τι γίνεται μ’αυτά τα βιβλία. Ποτέ δεν θα τα καταλάβω. Αν θέλεις να γράψεις απόψεις για τη ζωή, τον θάνατο, ή οτιδήποτε άλλο, γιατί να μη γράψεις δοκίμιο; Γιατί να γράψεις λογοτεχνία και, μάλιστα, αφηγηματικής μορφής; Ποιο το νόημα;

Τη λογοτεχνία που αφηγείται μια ιστορία τη διαβάζεις για την αισθητική της και για την ίδια την ιστορία που αφηγείται. Για το ιδιαίτερο ύφος και για την πλοκή. Εκείνο που περιμένω από μια λογοτεχνική ιστορία είναι να διεγείρει τις αισθήσεις μου από την αισθητική της – από τον τρόπο που είναι γραμμένη [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (71)

Τι να πει κανείς γι’αυτό τον όμορφο τύπο; Δεν έχω σχόλια.

Ποιος διαβάζει πια ειδησεογραφικά άρθρα;

Τα τελευταία χρόνια, στο ελληνικό διαδίκτυο κάθε φορά ανακαλύπτω κι ένα καινούργιο ειδησεογραφικό website· και αναρωτιέμαι πόσα πια να υπάρχουν. Επίσης, αναρωτιέμαι ποια η χρησιμότητά τους τελικά; Γράφουν τα ίδια πράγματα με διαφορετικά λόγια, ή τα ίδια πράγματα με τα ίδια λόγια. Από πόσους ιστότοπους να ενημερωθεί κανείς; Πόσο μεγάλο είναι το ελληνικό κοινό που θέλει να διαβάσει ειδήσεις; Πόσοι από αυτούς τους ιστότοπους πραγματικά διαβάζονται;

Και ακόμα κάτι που με παραξενεύει: Ποιοι γράφουν σ’αυτούς τους ιστότοπους και γιατί; Το κάνουν για το γούστο τους; Τότε, πάω πάσο. Γούστο τους, καπέλο τους, φυσικά. Πληρώνονται; Αν ναι, ποιος πληρώνει λεφτά σήμερα για ακόμα έναν ειδησεογραφικό ιστότοπο που αμφίβολο είναι ότι πραγματικά διαβάζεται; Και είναι αμφίβολο όχι λόγω ποιότητας – δεν εννοώ αυτό – αλλά λόγω πλήθους [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (70)

Μαύρα μάτια, μαύρα μούτρα.

Τρομοκρατία και εμβόλια φέρνει ο Άι Βασίλης

Εφτά Δεκεμβρίου και οι άνθρωποι που μας αγαπάνε είπαν να επιτρέψουν να ανοίξουν τα μαγαζιά που πουλάνε μπάλες, αστεράκια, και δέντρα. Έτσι, βρε αδελφέ, για να ζήσει ο κόσμος τα Χριστούγεννα.

Ίσως, άλλωστε, να είναι τα τελευταία του.

*

Ύστερα από ανόητη καταναγκαστική μασκοφορία δεν-ξέρω-κι-εγώ πόσων μηνών, ύστερα από τόσες εβδομάδες καταστροφικού lockdown, η πανδημία καλά κρατεί. Και η χούντα επίσης.

Τυχαίο;

Όχι, βέβαια. Το εμβόλιο είναι κοντά. Έρχεται να σας σώσει!

Αλλά για βάστα λίγο μια στιγμή, ρε μάστορα. Ύστερα από τόση καραντίνα και κλειδαμπάρωμα των πάντων, πώς είναι δυνατόν να μη βλέπουμε καμιά αξιοσημείωτη μείωση των κρουσμάτων από Covid-19; Τι λογική έχει αυτό το πράγμα; Έχει τη λογική του σκύλου, που έλεγα τις προάλλες; – ότι όσο πιο πολύ το φοβάσαι τόσο περισσότερο αγριεύει γιατί μυρίζεται [...]

Τέλος τα Μαύρα Πανιά

Πρόσφατα είχα πει ότι έβλεπα το Black Sails το οποίο είναι το καλύτερο πράγμα με πειρατές που έχω δει στην οθόνη τα τελευταία πενήντα χρόνια. Γιατί η αλήθεια είναι πως, γενικά, σήμερα δεν γίνονται καλές ταινίες με πειρατές. Το Black Sails, όμως – σειρά, όχι ταινία ακριβώς – είναι γαμάτο, από κάθε άποψη.

Όταν έγραψα το προηγούμενο post είχα αρχίσει ήδη να βλέπω τη δεύτερη σεζόν. Τώρα πλέον, εδώ και μέρες, τις έχω δει όλες – και τις τέσσερις. Και, καθώς προχωρά, το Black Sails γίνεται ολοένα και καλύτερο... μέχρι την τελευταία σεζόν. Εκεί παρουσιάζει μια καμπή. Δεν είναι άσχημο, αλλά δεν είναι και τόσο απελπιστικά καλό όπως στις προηγούμενες τρεις σεζόν. Εν μέρει, ίσως να φταίει γι’αυτό το γεγονός ότι προσπάθησαν να «συμμαζέψουν» τα πάντα από άποψη πλοκής ώστε η ιστορία να κλείσει. Εν μέρει, πιθανώς να φταίει κάτι άλλο. [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (69)

Χταπόδια στα περίπτερα.

 

Επίσης . . .

Βιβλιοκριτική: Swords and Deviltry· Swords Against Death, του Fritz Leiber


Έχω δύο ανθολογίες που περιλαμβάνουν, συνολικά, όλες τις ιστορίες του Fritz Leiber με τον Fafhrd και τον Gray Mouser. Παλιότερα, είχα διαβάσει μια ιστορία από τη δεύτερη ανθολογία· δεν θυμάμαι ποια ακριβώς, αλλά θυμάμαι ότι μου άρεσε. Τώρα, αποφάσισα να διαβάσω και τις δύο ανθολογίες, ξεκινώντας από την πρώτη, κανονικά.

Έχω ακούσει πολλά για τον Fritz Leiber, ειδικά για τις ιστορίες του με τον Fafhrd και τον Gray Mouser στην Lankhmar, και μάλιστα από διάφορους γνωστούς συγγραφείς (όπως Moorcock, για παράδειγμα). Οι περισσότεροι φαίνεται να τον θαυμάζουν: ίσως να τον θεωρούν και κάτι το ιδιαίτερο. Αυτό είχε δημιουργήσει μέσα στο μυαλό μου μια κάποια εντύπωση για τον Leiber η οποία δεν βγήκε πραγματική, δυστυχώς. Δεν απογοητεύτηκα ακριβώς από όσα που έχω διαβάσει ώς τώρα, αλλά δεν ήταν και εκείνο που περίμενα. Περίμενα κάτι που θα με συνεπάρει και θα με ξαφνιάσει όπως το Amber του Zelazny· όμως δεν είναι τέτοιο πράγμα. Όχι για εμένα, τουλάχιστον.

Μέχρι στιγμής έχω διαβάσει τα πρώτα δύο βιβλία – το Swords and Deviltry και το Swords Against Death – δηλαδή, τη μισή πρώτη ανθολογία. Αυτά τα δύο βιβλία, φυσικά, περιλαμβάνουν διάφορες ιστορίες, διάφορες περιπέτειες του Fafhrd και του Mouser. Μην ξεχνάτε ότι ο Leiber έγραφε για περιοδικά, οπότε υποχρεωτικά οι ιστορίες είναι μικρού μήκους η καθεμία· όμως είναι πολλές. Και εδώ δεν είναι τοποθετημένες με τη σειρά που τις έγραψε ο Leiber, αλλά με την ιστορική τους συνέχεια – έτσι όπως ο Leiber τις κατέταξε ύστερα από χρόνια. Οι ιστορίες, όμως, που είχε γράψει παλιότερα διαφέρουν αρκετά από τις νεότερες – και το καταλαβαίνεις εύκολα ότι γράφτηκαν πριν. Αυτές οι παλιότερες ιστορίες είναι απλές περιπέτειες όπου δυο τυχοδιωκτικοί ήρωες συναντούν κάτι παράξενα ή επικίνδυνο, ή και τα δύο μαζί, και κάπως το προσπερνάνε ή το κατατροπώνουν, και συνεχίζουν τον δρόμο τους, πηγαίνοντας σε άλλες περιπέτειες. Οι νεότερες ιστορίες μοιάζει να έχουν περισσότερο υπόβαθρο και να ασχολούνται πιο πολύ με τον κόσμο γύρω από τους ήρωές μας, καθώς και με το ποιοι πραγματικά είναι αυτοί, και τι θέλουν. Γενικά, είναι πιο γεμάτες, ας πούμε, από πληροφορίες. Οι δύο πρώτες ιστορίες, δε, στο Swords and Deviltry είναι ξεκάθαρα ιστορικό υπόβαθρο του Fafhrd και του Mouser· και είναι και οι δύο αρκετά καλές. Προσωπικά, προτιμώ αυτή του Mouser: είναι τρομερά διαβολική και ατμοσφαιρική. Αυτή του Fafhrd είναι... έτσι κι έτσι· και νομίζω ότι κάποιος θα μπορούσε να την ονομάσει ακόμα και «μισογύνικη» με όλες αυτές τις «καταπιεστικές γυναίκες-μάγισσες» της φυλής του Fafhrd· αλλά δεν πιστεύω ότι η πρόθεση του συγγραφέα ήταν τέτοια.

Το γεγονός, όμως, ότι μπλέκει ιστορίες που έγραψε παλιότερα με ιστορίες που έγραψε μετά δημιουργεί κάποια κενά, ίσως και κακώς εννοούμενες παραδοξότητες. Αν και καταφέρνει αρκετά καλά να συνδέσει μεταξύ τους όλες αυτές τις ιστορίες που έγραψε σε διαφορετικές χρονικές περιόδους, σου δίνεται η εντύπωση ότι μερικά πράγματα δεν δένουν ακριβώς. Και το πιο χτυπητό είναι ότι στην πρώτη ιστορία με τον Gray Mouser – αυτή την ιστορία που μου άρεσε πάρα πολύ – ο Mouser είναι μάγος, και κάνει μάλιστα κάποιες πολύ διαβολικές και ισχυρές μαγείες. Στις επόμενες ιστορίες, ωστόσο, δεν φαίνεται ο Mouser να έχει καμία μαγική γνώση! Πώς είναι δυνατόν αυτό; Εγώ περίμενα ότι κάπου και στις επόμενες περιπέτειες ο Mouser θα έκανε κάτι το μαγικό. Μετά από δύο ολόκληρα βιβλία, όμως, δεν έχει κάνει τίποτα...

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Σεπτεμβρίου (22/9)


Η «σατανική» Σταχτοπούτα του Netflix — Έξι Μέρες στον Luna One — Solarpunk πραγματικότητα — Η «κοσμική αμνησία» των μαύρων τρυπών — Το κρυφό περιοδικό επιστημονικής φαντασίας — Ιστορίες με λυκανθρώπους (1828-1931) — Οι παράξενες ιστορίες του Bertram Atkey — Ιστορίες με τρολ — Professor H's Wayback Machine — Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων της επιστημονικής φαντασίας — Εικονογραφήσεις του Harry Clarke για τα παραμύθια του Hans Christian Andersen — Paul Vincent Woodroffe (1875–1954) — Ντοκιμαντέρ για την επιστημονική φαντασία και άλλα σχετικά — 10 B-movies επιστημονικής φαντασίας — Symphonie Fantastique — Ένα παλιό βιβλίο «μεταμορφώσεων» — Η τέχνη του Eugene Tssui — Zendik Farm Arts Commune — King Gizzard & The Lizard Wizard — και πολύ περισσότερα έρχονται στο LinX

 

Το Σκοτάδι Γελά — Το Κλεμμένο Βασίλειο, Τόμος 2


Έχοντας πάρει την πόλη της Όσβελακ από τα χέρια των ανθρώπων της Σφετερίστριας, ο Πρίγκιπας Κάλνεντουρ ωλ Κάρνελεκ, η Κόμισσα Χάνκαθιρ αλ Νασόλντουν, και οι σύντροφοί τους βλέπουν ξεκάθαρα ότι ο πόλεμός τους για την ανάκτηση του Βασιλείου τώρα αρχίζει – ένας πόλεμος άμεσα συνδεδεμένος με την ίδια τους την επιβίωση. Στρέφουν το βλέμμα τους προς τη Βορσίραθ, στις Κάτω Ακτές, και επιδιώκουν να επιστρατεύσουν συμμάχους προκειμένου να αντιμετωπίσουν την απειλή που αντιπροσωπεύει.

Ο Κάλνεντουρ ταξιδεύει με τον Έλκερθιν τον Θανατογέννητο για να συναντήσει ένα χαμένο παιδί του και για να τον βοηθήσει να συγκεντρώσει μαχητές από τους παρανόμους του Βασιλείου... ένας από τους οποίους αποδεικνύεται παλιός γνωστός του Πρίγκιπα και του δίνει κάποιες απαντήσεις για το αινιγματικό παρελθόν του.

Η Λοτρίνθα ωλ Νάλδεκερ, μαζί με τον Ραμάλθιν αλ Ένερκαβ και τη Σιράλια’χοκ ωλ Κίριβεμ, οδηγείται στη γενέτειρά της από τον Αρχικαλεστή του Πεπρωμένου και τους ακόλουθούς του, όπου κίνδυνος καραδοκεί για εκείνη πίσω από κάθε σκιά. Ο πραγματικός κίνδυνος, όμως, που πρέπει να φοβάται δεν είναι αυτός που νομίζει...

Και η Χάνκαθιρ αλ Νασόλντουν, η Κόμισσα των Σκιών, ερευνά το παρελθόν της Κομητείας της προκειμένου να ανακαλύψει τα μυστικά των Σκοτεινών Ακόλουθων: και καταλήγει σε μέρη που δεν φανταζόταν ότι μπορεί να υπήρχαν.

Ενώ ο Πρίγκιπας Κάλνεντουρ και οι σύμμαχοί του παλεύουν για την απελευθέρωση του Βασιλείου από τα δεσμά της Ζώθμαλιρ αλ Μακμάρνουν, πίσω από τον αγώνα τους μια δύναμη που έχει τραφεί από το μίσος και την απόγνωση απλώνεται σαν μόλυνση που αποσκοπεί να τους καταστρέψει όλους...

Κατεβάστε το