Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
12 / 2020

Οι Καθαροί και οι Μολυσμένοι της Νέας Τάξης του Covid-19

Αυτό μάλλον είναι, για την ώρα, το τελευταίο κείμενο που γράφω για τα εμβόλια του Covid-19 γιατί αληθινά έχω σιχαθεί να βλέπω αυτή την άθλια κατάσταση να συμβαίνει. Αισθάνομαι πως έχει αρχίσει να μολύνει το μυαλό μου, και γι’αυτή τη μόλυνση μόνο εγώ έχω το εμβόλιο, το οποίο συνήθως είναι να ρίξω πέντε μούντζες προς τη μεριά του αντικειμένου που θεωρώ μολυσμένο. (Μουντζά: κατά την παράδοση, χειρονομία που αποδιώχνει το κακό. Κι αν κάτι είναι κακό μέσα στις κοινωνίες μας τώρα, καταλαβαίνετε ποιο θεωρώ πως είναι...)

Θα γράψω κάποια τελευταία λόγια γι’αυτή την ιστορία και ελπίζω να μην τα προσπεράσετε ως «ακόμα ένα ιντερνετικό blog-post». Διαβάστε. Ειδικά αν νομίζετε ότι διαφωνείτε μαζί μου ή αν δεν με θεωρείτε της παράταξής σας.

Πιστεύω ότι αυτό που ζούμε θα έπρεπε να μας απασχολεί όλους πολύ περισσότερο, αλλά μάλλον [...]

Το b-movie του εμβολιασμού

(Συνέχεια από το Κάποια«απαγορευμένα» βίντεο για τον κορονοϊό)

 

Ας δούμε λιγάκι το όλο σόου όπως έχει εξελιχτεί μέχρι στιγμής.

Το εμβόλιο έρχεται μέσα σ’ένα φορτηγάκι φρουρούμενο από ειδικές δυνάμεις. Φοβόνταν ότι κανείς πρόκειται να το έκλεβε; Σίγουρα όχι. Ήταν ένα σόου: Κοιτάξτε να δείτε. Έρχεται η σωτηρία σας! Και τη φρουρούμε για να μη χαθεί! Αυτό είναι ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ, δώστε σημασία!

Καταλαβαίνεις; Γι’αυτό φρουρούσαν το φορτηγάκι, όχι επειδή φοβόνταν ληστές στον δρόμο. Το φρουρούσαν για να σε εντυπωσιάσουν.

Και ονόμασαν την επιχείρηση «Ελευθερία», τρομάρα τους. Επίσης για εντυπωσιασμό. Ότι, δήθεν, το εμβόλιο θα φέρει την ελευθερία που όλοι οι άνθρωποι – που αισθάνονται καταπιεσμένοι από το lockdown, τις μάσκες, και τα λοιπά – απεγνωσμένα αναζητούν.

Όλα αυτά – μάσκες, lockdown, η παράλογη [...]

Κάποια «απαγορευμένα» βίντεο για τον κορονοϊό

Στις τελευταίες Επιλογές που έβαλα στο site μου υπάρχει, εκτός των άλλων, και ένα link το οποίο οδηγεί σε μια ιστοσελίδα απ’όπου λείπει ένα βίντεο για τον Covid-19 που θα έπρεπε να ήταν εκεί αλλά – λόγω άκρατης δημοκρατικότητας στο Youtube, υποθέτω – έχει εξαφανιστεί. Είπα ότι θα το ανεβάσω εγώ αυτό το βίντεο και το ανέβασα. Μπορείτε να το κατεβάσετε από εδώ. Θα μείνει εκεί ένα, δυο, άντε το πολύ τρεις μήνες· μετά θα σβηστεί, γιατί δεν θέλω να μου τρώει χώρο στον σέρβερ. Φροντίστε να το αποθηκεύσετε κάπου, αν σας ενδιαφέρει.

Στο βίντεο αυτό μιλάει ένας επιστήμονας ο οποίος διαφωνεί κάθετα με τα μέτρα που έχουν παρθεί, και παίρνονται, για τον κορονοϊό.

Κοντολογίς, ο άνθρωπος λέει: Οι κορονοϊοί ήταν ανέκαθεν με την ανθρωπότητα, από πολύ παλιά. Είναι ένα είδος ιού που μεταφέρεται εύκολα από τον έναν άνθρωπο στον άλλο· γι’αυτό [...]

Δεν υπάρχει υγεία χωρίς ελευθερία

Από πρόσφατη φωτογραφία μου στους δρόμους της Αθήνας. Εδώ οι αναρχικοί τυχαίνει να λένε εκείνο που έλεγα από την αρχή όλης αυτής της κορονοκατάστασης. Και έχουν δίκιο.

Ποιος φοβάται το εμβόλιο;

Ήρθε το εμβόλιο στην Ελλάδα και κάποιοι (λανθασμένα, νομίζω) πιστεύουν ότι αυτό θα τους σώσει από τον κορονοϊό ενώ κάποιοι άλλοι (επίσης λανθασμένα, νομίζω) πιστεύουν ότι έτσι θα τους βάλουν μέσα τους κάποιο μικροτσίπ.

Όσον αφορά το μικροτσίπ, δεν αντιλέγω πως οτιδήποτε μπορεί γενικά να ισχύει. Όμως δεν έχουμε καμία απόδειξη ότι υπάρχει τέτοιο πράγμα μέσα στο εμβόλιο. Μόνο ένας χημικός έλεγχος του φαρμάκου θα μπορούσε να μας πει τι ακριβώς υπάρχει μέσα στο φάρμακο. Εκτός αυτού, δεν υφίσταται καν λόγος κάποιος να βάλει μικροτσίπ μέσα σου για να σε παρακολουθεί. Έχεις πάντα ανοιχτό το smarthphone σου, ανόητε! Τι άλλο νομίζεις ότι χρειάζεται για να σε παρακολουθήσει;

Το βασικό θέμα που τίθεται με τα εμβόλια δεν είναι αν έχουν μέσα μικροτσίπ. Είναι ένα ακόμα πιο σημαντικό θέμα το οποίο έχει να κάνει με τα ανθρώπινα [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (73)

Κι άλλα διαβολικά χταπόδια στους τοίχους.

Κορονολέξεις

Αν δεν κάνω λάθος, ήμουν ο πρώτος που άρχισα να χρησιμοποιώ λέξεις τύπου «κορονο-κάτι», τις περισσότερες από τις οποίες έχω συμπεριλάβει στο Λεξικό Κορονοϊού. Τουλάχιστον, δεν είχα δει κανέναν άλλο να χρησιμοποιεί τέτοιες λέξεις πριν από εμένα. Και τώρα βλέπεις τον καθένα να χρησιμοποιεί κορονολέξεις. Ακόμα και στα mainstream news («κορονοπάρτι»;), γαμώ το κορονοκέρατό μου!

Τσκ, τσκ, τσκ. Είστε όλοι απαράδεκτοι. Θα ζητήσω αποζημίωση για πνευματικά δικαιώματα.

Εναλλακτικά, ελάτε στο site μου και κάντε μου μια δωρεά (βλ. αριστερή στήλη – εκτός αν είσαι με οθόνη smartphone, οπότε και δεν τη βλέπεις) μέρες που είναι. Φράγκο δε βγάζουμε σ’αυτή τη χώρα, και, φυσικά, ο Μητσοτάκης φταίει και γι’αυτό.

Ακόμα ένας που ΔΕΝ πέθανε από κορονοϊό

Είναι ένας άνθρωπος τον οποίο δεν ξέρω καλά, ούτε εκείνος με ξέρει καλά, αλλά τον συναντώ καμιά φορά για κάποιες δουλειές μου. Δεν είναι φίλος, απλά γνωστός. Κατά πάσα πιθανότητα δεν ξέρει ότι γράφω στο διαδίκτυο. Επίσης, δεν μπορώ να φανταστώ κανέναν απολύτως λόγο που μπορεί να έχει για να θέλει να μου πει ψέματα. Δεν έχουμε τίποτα το προσωπικό οι δυο μας.

Τα λέω αυτά γιατί πάντα είμαι καχύποπτος με τα πάντα (όχι τις αιλουρόποδες αρκούδες, φυσικά) και κανέναν δεν εμπιστεύομαι. Τα λέω, επιπλέον, για να μη νομίσει ο αναγνώστης ότι αυτός ο άνθρωπος μπορεί να μου είπε ψέματα.

Εκείνο που μου είπε ήταν το εξής: Στην περιοχή του, ο πατέρας κάποιων πέθανε από καρκίνο, κι αυτοί δέχονταν πιέσεις για να δηλώσουν ότι πέθανε από κορονοϊό, Covid-19.

Του λέω: «Είχε, όμως, και τον κορονοϊό, σωστά; Απλά δεν πέθανε από [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (72)

Κρανίο, σε ερωτώ, γαμημένο αρχίδι: Να κορονοζεί κανείς, ή να μην κορονοζεί;

Κορονοβόμβες

Κοίταζα τις τελευταίες κορονομπουρμπουλήθρες σχετικά με τις μετακινήσεις τώρα στις γιορτές, και, γι’ακόμα μια φορά, έχω να πω ότι οι άνθρωποι που βγάζουν αυτούς τους νόμους είναι αξιογέλαστοι, το λιγότερο, αν όχι νοσηροί. Αλλά κυρίως μου έκανε εντύπωση αυτό εδώ σχετικά με το εμβόλιο. Σοβαρά τώρα, γιατί τόσο ενδιαφέρον για τη φύλαξη του εμβολίου; Φοβούνται ότι κανένας σχεδιάζει να ληστέψει τις αποθήκες ή την αυτοκινητοπομπή που θα το μεταφέρει; Φάρμακα είναι ή βόμβες, τελικά;

Παρεμπιπτόντως, θυμάται κανείς τι μας έλεγαν για το lockdown; Αρχικά, ότι δεν θα το ξανακάνουν. Μετά, ότι θα κρατήσει μόνο τρεις βδομάδες. Τώρα; Τώρα πια «κανείς δεν ξέρει», αδελφέ, πόσο θα κρατήσει...

Μάλλον, μέχρι να βγάλουν κάμποσα φράγκα οι φαρμακοβιομηχανίες (μη γίνουν και κλέφτες οι άνθρωποι· είπαμε...) και μέχρι να διαλυθούν όλες [...]

Διαλέξτε μάσκες

Choose Your Masques. Τις προάλλες άκουγα αυτό το παλιό, καταπληκτικό τραγούδι των Hawkwind. Ακόμα και σήμερα, ύστερα από τόσα χρόνια που το ακούω, με ταξιδεύει. Και σκέφτηκα: Κοίτα να δεις που είναι επίκαιρο κιόλας!

Σοβαρά· είναι επίκαιρο. Για διάφορους λόγους.

Ακόμα και το πρόσωπό σου μια μάσκα είναι...

Μυθιστόρημα, όχι δοκίμιο

Φαίνεται πως έχω πάλι καταλήξει να διαβάζω ένα «νουθετιστικό» μυθιστόρημα – από εκείνα που λένε για τη ζωή, για την πολιτική, για την ανθρωπότητα, για την αγάπη, και για ό,τι άλλο μπορείς να φανταστείς, αλλά δεν έχουν να επιδείξουν σχεδόν τίποτα από αισθητική ή πλοκή.

Και αναρωτιέμαι τι γίνεται μ’αυτά τα βιβλία. Ποτέ δεν θα τα καταλάβω. Αν θέλεις να γράψεις απόψεις για τη ζωή, τον θάνατο, ή οτιδήποτε άλλο, γιατί να μη γράψεις δοκίμιο; Γιατί να γράψεις λογοτεχνία και, μάλιστα, αφηγηματικής μορφής; Ποιο το νόημα;

Τη λογοτεχνία που αφηγείται μια ιστορία τη διαβάζεις για την αισθητική της και για την ίδια την ιστορία που αφηγείται. Για το ιδιαίτερο ύφος και για την πλοκή. Εκείνο που περιμένω από μια λογοτεχνική ιστορία είναι να διεγείρει τις αισθήσεις μου από την αισθητική της – από τον τρόπο που είναι γραμμένη [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (71)

Τι να πει κανείς γι’αυτό τον όμορφο τύπο; Δεν έχω σχόλια.

Ποιος διαβάζει πια ειδησεογραφικά άρθρα;

Τα τελευταία χρόνια, στο ελληνικό διαδίκτυο κάθε φορά ανακαλύπτω κι ένα καινούργιο ειδησεογραφικό website· και αναρωτιέμαι πόσα πια να υπάρχουν. Επίσης, αναρωτιέμαι ποια η χρησιμότητά τους τελικά; Γράφουν τα ίδια πράγματα με διαφορετικά λόγια, ή τα ίδια πράγματα με τα ίδια λόγια. Από πόσους ιστότοπους να ενημερωθεί κανείς; Πόσο μεγάλο είναι το ελληνικό κοινό που θέλει να διαβάσει ειδήσεις; Πόσοι από αυτούς τους ιστότοπους πραγματικά διαβάζονται;

Και ακόμα κάτι που με παραξενεύει: Ποιοι γράφουν σ’αυτούς τους ιστότοπους και γιατί; Το κάνουν για το γούστο τους; Τότε, πάω πάσο. Γούστο τους, καπέλο τους, φυσικά. Πληρώνονται; Αν ναι, ποιος πληρώνει λεφτά σήμερα για ακόμα έναν ειδησεογραφικό ιστότοπο που αμφίβολο είναι ότι πραγματικά διαβάζεται; Και είναι αμφίβολο όχι λόγω ποιότητας – δεν εννοώ αυτό – αλλά λόγω πλήθους [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (70)

Μαύρα μάτια, μαύρα μούτρα.

Τρομοκρατία και εμβόλια φέρνει ο Άι Βασίλης

Εφτά Δεκεμβρίου και οι άνθρωποι που μας αγαπάνε είπαν να επιτρέψουν να ανοίξουν τα μαγαζιά που πουλάνε μπάλες, αστεράκια, και δέντρα. Έτσι, βρε αδελφέ, για να ζήσει ο κόσμος τα Χριστούγεννα.

Ίσως, άλλωστε, να είναι τα τελευταία του.

*

Ύστερα από ανόητη καταναγκαστική μασκοφορία δεν-ξέρω-κι-εγώ πόσων μηνών, ύστερα από τόσες εβδομάδες καταστροφικού lockdown, η πανδημία καλά κρατεί. Και η χούντα επίσης.

Τυχαίο;

Όχι, βέβαια. Το εμβόλιο είναι κοντά. Έρχεται να σας σώσει!

Αλλά για βάστα λίγο μια στιγμή, ρε μάστορα. Ύστερα από τόση καραντίνα και κλειδαμπάρωμα των πάντων, πώς είναι δυνατόν να μη βλέπουμε καμιά αξιοσημείωτη μείωση των κρουσμάτων από Covid-19; Τι λογική έχει αυτό το πράγμα; Έχει τη λογική του σκύλου, που έλεγα τις προάλλες; – ότι όσο πιο πολύ το φοβάσαι τόσο περισσότερο αγριεύει γιατί μυρίζεται [...]

Τέλος τα Μαύρα Πανιά

Πρόσφατα είχα πει ότι έβλεπα το Black Sails το οποίο είναι το καλύτερο πράγμα με πειρατές που έχω δει στην οθόνη τα τελευταία πενήντα χρόνια. Γιατί η αλήθεια είναι πως, γενικά, σήμερα δεν γίνονται καλές ταινίες με πειρατές. Το Black Sails, όμως – σειρά, όχι ταινία ακριβώς – είναι γαμάτο, από κάθε άποψη.

Όταν έγραψα το προηγούμενο post είχα αρχίσει ήδη να βλέπω τη δεύτερη σεζόν. Τώρα πλέον, εδώ και μέρες, τις έχω δει όλες – και τις τέσσερις. Και, καθώς προχωρά, το Black Sails γίνεται ολοένα και καλύτερο... μέχρι την τελευταία σεζόν. Εκεί παρουσιάζει μια καμπή. Δεν είναι άσχημο, αλλά δεν είναι και τόσο απελπιστικά καλό όπως στις προηγούμενες τρεις σεζόν. Εν μέρει, ίσως να φταίει γι’αυτό το γεγονός ότι προσπάθησαν να «συμμαζέψουν» τα πάντα από άποψη πλοκής ώστε η ιστορία να κλείσει. Εν μέρει, πιθανώς να φταίει κάτι άλλο. [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (69)

Χταπόδια στα περίπτερα.

 

Επίσης . . .

Φανταστική Λεξιπλασία


Κάτι περισσότερο από ένας σχολιασμός για το Imaginary Worlds του Lin Carter

Αυτές τις μέρες διάβαζα το Imaginary Worlds του Lin Carter, το οποίο είναι ένας σχολιασμός για τη φανταστική λογοτεχνία. Ο Lin Carter ήταν ένας αρκετά γνωστός συγγραφέας φαντασίας – καλτ συγγραφέα, θα τον έλεγα – και δεν θα πω τίποτ’ άλλο γι’αυτόν (μη θέλοντας να μιμηθώ τον ίδιο στις παρουσιάσεις του μέσα στο Imaginary Worlds)· για περισσότερα, μπορείτε να τον τσεκάρετε στη Wikipedia. Το 2022 είχα διαβάσει το πρώτο βιβλίο του από τη σειρά με τον Thongor, και ήταν τόσο χάλια που δεν διάβασα τίποτα παραπέρα σε αυτή τη σειρά. Το 2023, όμως, διάβασα μια άλλη σειρά που έχει γράψει, το Gondwane Epic, η οποία ήταν πολύ καλή, και έχει γίνει από τις αγαπημένες μου, και θέλω κάποτε να την ξαναδιαβάσω. (Ναι, ήταν τόσο καλή.)

Τώρα διάβαζα το Imaginary Worlds επειδή πήρα φόρα μετά από το Wizardry and Wild Romance: A Study of Epic Fantasy, του Moorcock, το οποίο διάβασα πρόσφατα (και σχολίασα). Δε θα πω κάτι περισσότερο για το Imaginary Worlds εδώ· απλώς θέλω να σχολιάσω μερικά πράγματα που γράφει ο Lin Carter σε αυτό το βιβλίο σχετικά με τη δημιουργία φανταστικών ονομάτων. Γιατί πιστεύω ότι έχει ενδιαφέρον.

Ορισμένα από αυτά που λέει τα βρίσκω σωστά· ορισμένα τα βρίσκω τελείως βλακείες. Εκείνο που δεν μου αρέσει είναι ότι μοιάζει να είναι λιγάκι απόλυτος στο τι είναι καλό και τι κακό, ενώ, στην πραγματικότητα, η τελική κρίση σε αυτά τα θέματα είναι το προσωπικό γούστο, και δεν είναι λογικό να λες ότι κάποιοι έχουν «μουσικό αφτί» ενώ κάποιοι άλλοι είναι «κουφοί».

Αλλά ας τα πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.

Αναφέρομαι στο Κεφάλαιο 10, A Local Habitation and a Name.

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Μαρτίου (24/3)


Juliet Schreckinger [μαγικορεαλιστική τέχνη] & Fran de Anda [αλχημικοί πίνακες] & 20 «μαγικά» γλυπτά & Thoth [δωρεάν AI βοηθός] & Τεχνητή νοημοσύνη και ψυχή & The Wood Beyond the World [William Morris] & Antonio Rubino [τέχνη] & The Man Who Fell to Earth [ταινία] & Τεχνητό Βόρειο Σέλας [Karl Lemström] & Matej Kollár [φανταστικοσουρεαλιστική τέχνη] & The Battle Rages On [δωρεάν ανθολογία ηρωικής φαντασίας] & Robert McGinnis [τέχνη] & Fontaine’s Golden Wheel Fortune-teller, and Dream Book [δωρεάν] & Turn Off, Tune Out, Drop Dead [γιατί το ίντερνετ έχει γαμηθεί πλέον] & machumaYu [μαγική τέχνη] & Και ακόμα περισσότερα [καταφτάνουν στο LinX]

 

Περί Γραφής: Η Ψυχεδελική Εμπειρία στη Φανταστική Λογοτεχνία


Όταν οι χαρακτήρες βλέπουν «παραισθήσεις»

Στη φανταστική λογοτεχνία, οι χαρακτήρες συχνά έχουν ψυχεδελικές εμπειρίες οι οποίες μπορεί να σχετίζονται με κάτι το απλό, όπως ένα όνειρο, ή μπορεί να προέρχονται από κάτι που τρώει ο χαρακτήρας (όπως ένα είδος μανιταριού ή ένα φυτό) ή κάτι που εισπνέει (κάποιο παραισθησιογόνο αέριο). Οι ψυχεδελικές εμπειρίες, επίσης, μπορεί να προέρχονται και από πιο φανταστικά πράγματα, όπως από διάφορες μαγείες ή ξόρκια, ή από παράξενα όντα, δαίμονες, ή θεούς. Στη φανταστική λογοτεχνία δεν υπάρχουν όρια για το από πού μπορεί να προκληθεί μια ψυχεδελική εμπειρία. Είναι η φύση του είδους τέτοια.

Επιπλέον, στη φανταστική λογοτεχνία η ψυχεδελική εμπειρία μπορεί να είναι κάτι περισσότερο από «απλές παραισθήσεις». Μπορεί να προσφέρει κάποια καθοδήγηση στους χαρακτήρες, ή μπορεί να τους δίνει ακόμα και πρόσβαση σε κρυφή γνώση ή μαγικές δυνάμεις. Μπορεί να είναι μια τελετή εισόδου σε κάποιο μυστήριο, ή μπορεί να είναι ο μόνος τρόπος για να επικοινωνήσεις με μια δύστροπη θεότητα.

Συχνά, όμως, οι ψυχεδελικές εμπειρίες γράφονται ακριβώς όπως οποιαδήποτε άλλη εμπειρία μπορεί να είχαν οι χαρακτήρες μας. Βάζουμε τη μια λέξη μετά την άλλη, χωρισμένες με στίξη εδώ κι εκεί, και προσπαθούμε να περιγράψουμε την ψυχεδελική εμπειρία που βιώνει ο χαρακτήρας. Και ναι μεν αυτό δεν είναι λάθος, φυσικά, αλλά από την άλλη συνήθως δεν σου δίνει την αίσθηση της ψυχεδελικής εμπειρίας. Είναι απλώς ακόμα μια περιγραφή. Το να γράψεις ότι ο τάδε ζαλιζόταν και έβλεπε τα πάντα να γυρίζουν ενώ παράξενες λάμψεις εμφανίζονταν στα μάτια όλων των ζώων δεν είναι το ίδιο με το να δημιουργήσεις μια ψυχεδελική κατάσταση μέσα από το κείμενο.

Αν η ψυχεδελική εμπειρία γράφεται όπως κάθε άλλη εμπειρία που έχουν οι χαρακτήρες της αφήγησής μας, τότε τι το ψυχεδελικό έχει;

[Συνέχισε να διαβάζεις]