Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
8 / 2021

Αρκετά με τα ψέματα σχετικά με όσους αντιστέκονται

Ο χρόνος με κυνηγάει ως συνήθως, αλλά αποφάσισα να φάω κάποια ώρα για να γράψω αυτό το κείμενο, επειδή βλέπω πάρα πολλές λασπολογίες και αηδίες να εκτοξεύονται μέσα στα social media για τη χτεσινή διαδήλωση κατά της υποχρεωτικότητας των εμβολίων, και είμαι σίγουρος πως τα ίδια ψέματα και σαχλαμάρες θα λένε και τα μεγάλα ΜΜΕ.

Θέλω να ξεκαθαρίσω κάποια πράγματα. Μιλάω και για εμένα στο ακόλουθο κείμενο αλλά όχι μόνο για εμένα. Πιστεύω ότι εκφράζω μια αρκετά μεγάλη μερίδα ανθρώπων κατά του υποχρεωτικού εμβολιασμού. Και μπορείτε να μοιραστείτε το link ελεύθερα ώστε κάποιοι να ανοίξουν τα μάτια τους για το τι πραγματικά συμβαίνει.

*

Κατηγορούν όλους τους αντιρρησίες των μέτρων της κορονοκρατίας (μάσκες, lockdown, καταναγκαστικός εμβολιασμός) ως ακροδεξιούς. Αυτή είναι μια ταμπέλα που εξυπηρετεί κάποιους ώστε [...]

Σας προφητεύω ότι τα κρούσματα θα αυξηθούν. Πολύ.

Σίγουρα πράγματα. Θα αυξηθούν, εκτός αν αντιδράσετε όπως έπρεπε ήδη να είχατε αντιδράσει από καιρό. Και τώρα χρειάζεται ακόμα μεγαλύτερη αντίδραση.

Γνωστά πλέον τα καθαρά φασιστικά μέτρα: εμβολιασμός ή rapid test· ή, σε ορισμένες άλλες περιπτώσεις, εμβολιασμός ή αποκλεισμός. (Τα λέγαμε εδώ και μήνες ότι θα γίνουν αυτά τα αίσχη αλλά κάποιοι δεν μας άκουγαν· τότε ήταν «συνωμοσιολογία».) Έχουν φάει τα λυσσακά τους οι άθλιοι να βάλουν τους πάντες με το ζόρι να κάνουν τα μη-εμβόλια, και μετά λένε ότι, όχι, δεν είναι υποχρεωτικός ο εμβολιασμός... Εγώ απλά θα θέσω την ερώτηση που έκανε ένας τυχαίος τύπος στο Twitter: Γιατί, ρε παιδιά, πότε θα ήταν υποχρεωτικός; Αν έρχονταν τέσσερις, σε άρπαζαν, σε έχωναν σ’ένα βανάκι, σε έδεναν, και σου έκαναν με το ζόρι το εμβόλιο;

Αλλά ας τα αφήσουμε αυτά. Είπαμε, θα γράψουμε προφητεία [...]

Fear is the MindKiller

Αυτό είναι το επίσημο τρέιλερ της καινούργιας ταινίας Dune που θα κυκλοφορήσει προσεχώς.

Μοιάζει με όλα τα σύγχρονα τρέιλερ: ποντάρει στον εντυπωσιασμό με πανοραμικά πλάνα, μεγάλες εκρήξεις, πελώριους στρατούς, και πομπώδεις ατάκες. Δεν μπορείς πραγματικά να κρίνεις και τίποτα για την ταινία από αυτό. Το μόνο που έχω να πω είναι ότι δεν φανταζόμουν τον Πολ Ατρείδη καθόλου έτσι όπως τον παρουσιάζει αυτή η ταινία. Καθόλου έτσι.

Ίσως, όμως, τελικά να είναι καλή· ποτέ δεν ξέρεις. Αν και έχω τις ανησυχίες μου ότι ίσως να μην είναι, όπως έχω ξαναγράψει παλιότερα. Διότι, παρά τον αξιοσημείωτο σάλο γύρω από το όνομά του, προσωπικά δεν εμπιστεύομαι και τόσο τον κύριο Villeneuve. Το καινούργιο Blade Runner που έφτιαξε δεν μου άρεσε καθόλου· δεν είχε καμία σχέση με την ατμόσφαιρα και την αισθητική του αρχικού Blade [...]

Λοιμώδεις λογοτεχνικές συγκρίσεις

Διάβασα το The Scarlet Plague του Jack London, και η αλήθεια είναι πως θα το είχα τελειώσει νωρίτερα, γιατί το βιβλίο είναι μικρό, αλλά τύχαινε τελευταία να έχω κάτι δουλειές. Δεν είναι μυθιστόρημα, ουσιαστικά· νουβέλα είναι. Οι εντυπώσεις που μου άφησε ήταν καλές. Μου άρεσε. Ο τρόπος γραφής του Λόντον είναι απλός, ξεκάθαρος, λιτός, χωρίς να είναι απλοϊκός. Αφήνει την πολυπλοκότητα της σκέψης του να φανεί μέσα από τα γραφόμενά του αντί να προσπαθεί με την πολυπλοκότητα των γραφόμενών του να κρύψει την απλοϊκότητα της σκέψης του.

Το προτείνω ανεπιφύλακτα στους πάντες, είτε τους αρέσει η (επιστημονική) φαντασία είτε όχι. Μπορείς να το πεις όπως θέλεις το βιβλίο. Από μεταποκαλυπτικό σκηνικό μέχρι σχολιασμό για τον ανθρώπινο πολιτισμό. Μπορείτε, επίσης, να το κατεβάσετε δωρεάν από εδώ (και πιθανώς και από αλλού), νόμιμα· το copyright [...]

COVID FREE Κόσμος

COVID FREE ΠΛΑΝΗΤΗΣ
Εισέρχεστε στην ατμόσφαιρα μόνο με
—πιστοποιητικό εμβολιασμού
—πιστοποιητικό νόσησης από Covid-19 εντός 3 μηνών
—PCR test εντός 72 ωρών
—rapid test εντός 24 ωρών.
Μέσα στον πλανήτη κυκλοφορούν ΜΟΝΟ εμβολιασμένα άτομα· οι ανεμβολίαστοι έχουν εξολοθρευτεί για την ασφάλεια όλων μας.

*

Ο Ρασνάγκ’τεβ’τρικ πήρε το βλέμμα του από την οθόνη του κεντρικού συστήματος της γέφυρας του αστροσκάφους Μαύρος Ταξιδευτής, και είπε στον Βονιρ’μάοκ’σαντ’κ: «Το ξέραμε πως οι Γήινοι είναι μαλάκες, αλλά αυτό παραπάει...»

Ο Βονιρ’μάοκ’σαντ’κ κούνησε τις κεραίες του καταφατικά. «Και νόμιζα ότι δεν μπορούσαν να γίνουν τα πράγματα χειρότερα από την τελευταία φορά που περνούσαμε από εδώ.»

Η Πλοίαρχος Φιν’φιν’μάνδερ’ν είπε: «Αφήστε τους στον “Covid free” πλανήτη τους! Πάμε πάλι προς τη σκοτεινή [...]

Υποκειμενικές γραφές

Ορισμένες φορές γράφεις ένα μυθιστόρημα και κάποια κομμάτια θεωρείς – καθώς τα γράφεις – ότι δεν είναι και τόσο καλά, ή ότι θα μπορούσαν να ήταν καλύτερα, ή ότι, ίσως, είναι λίγο βαρετά. Αλλά είναι απαραίτητα για την πλοκή και δεν μπορείς να τα αποφύγεις. Οπότε κάνεις εκείνο που πρέπει να κάνεις για να συνεχιστεί ομαλά η ιστορία.

Μετά, όμως, όταν διορθώνεις ολόκληρο το βιβλίο από την αρχή, μπορεί να συναντήσεις αυτά τα κομμάτια που δεν θεωρούσες και τόσο καλά και να έχεις μια τελείως διαφορετική άποψη. Μπορεί να σου φαίνονται καταπληκτικά και να απορείς γιατί, όταν τα έγραφες, ήταν δυνατόν ποτέ να είχες διανοηθεί ότι ίσως να ίσχυε κάτι άλλο.

Κι αυτό, για εμένα, είναι ακόμα μια απόδειξη για το πόσο υποκειμενική μπορεί να είναι η εμπειρία της λογοτεχνίας, είτε για τον αναγνώστη είτε για τον συγγραφέα.

Κάποιες [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (98)

Ψυχεδελικές μηχανές των τοίχων.

Ο νόμος σάς υποχρεώνει να εμβολιαστείτε, λένε

Εδώ και κάμποσο καιρό ακούμε παπαγαλάκια της κορονοκρατίας να κρώζουν πως υπάρχει νόμος για υποχρεωτικό εμβολιασμό, ειδικά στα σχολεία. Κάποιοι το αρνούνται, κάποιοι συμφωνούν.

Αν και προσωπικά δεν έχω ψάξει μέσα σε νομικά βιβλία για να δω αν όντως υπάρχει τέτοιο πράγμα, έχω διαβάσει/ακούσει ανθρώπους να λένε ότι υπάρχει και να δίνουν και τον αριθμό του νόμου. Άρα, θεωρώ πως υπάρχει ο συγκεκριμένος νόμος.

Αυτό τι σημαίνει; Ότι πρέπει να τρέξουμε τώρα όλοι να εμβολιάσουμε τους εαυτούς μας και τα παιδιά μας με τα πειραματικά εμβόλια της Μεγάλης Φάρμας;

Κατά πρώτον, αυτός ο νόμος δεν έχει ποτέ εφαρμοστεί ουσιαστικά. Είναι από εκείνους τους νόμους που μπορεί να υπάρχουν στα χαρτιά αλλά στην πράξη αγνοούνται εν μέρει ή πλήρως. Δεν είναι ο μόνος τέτοιος νόμος· υπάρχουν κι άλλοι που έχουν ακόμα μείνει [...]

Τα καράβια και οι κακοί ανεμβολίαστοι

Ευτυχώς είχα πάει διακοπές στην αρχή του καλοκαιριού. Πάντα έτσι κάνω. Πάω λίγο στην αρχή, λίγο στο τέλος. Στη μέση δεν πάω· έχει πολύ συνωστισμό. Ανέκαθεν τον αντιπαθούσα και τον απέφευγα – και όχι για υγειονομικούς λόγους.

Επιπλέον, στην αρχή αυτού του καλοκαιριού, τα μέτρα στα καράβια δεν ήταν και τόσο ακραία. Αν ήσουν «κακός ανεμβολίαστος» έπρεπε απλά να έχεις κάνει το selftest για να ταξιδέψεις· και το seftest, όπως όλοι ξέρουμε, είναι, πρώτον, φτηνό και, δεύτερον, αφήνεται στην «προσωπική ευθύνη» του καθενός.

Σκεφτόμουν, λοιπόν: Πάμε τώρα καμιά βόλτα, γιατί μετά μπορεί να σφίξει η χούντα.

Τι στο διάολο τις θέλω αυτές τις προφητείες; Γιατί τις λέω; Αφού πάντα βγαίνουν, οι πουτάνες, σαν λεσβίες μέσα από στόμα χταποδιού.

Η χούντα, όντως, έσφιξε επάνω που είχα επιστρέψει από τις διακοπές μου. Από τότε και [...]

Βιβλία που τελευταία με έχουν συναρπάσει

Στο προηγούμενο post είχα υποσχεθεί ότι θα ανέφερα ορισμένα από τα βιβλία που έχω διαβάσει τα τελευταία χρόνια τα οποία θεώρησα συναρπαστικά και πραγματικά ενδιαφέροντα. Από εκείνα τα μυθιστορήματα που, όταν φτάσεις στο τέλος, λες: Γαμώτο! Γιατί τελείωσε;;

Είναι τα εξής:

Fire & Blood. Δεν περίμενα ότι θα ήταν τόσο καλό, κρίνοντας από τα δύο τελευταία του Song of Ice and Fire τα οποία μου είχαν φανεί ανιαρά και άσκοπα. Έχω γράψει βιβλιοκριτική.

The Pearl Saga (The Ring of Five Dragons, The Veil of A Thousand Tears, The Cage of Nine Banestones). Και γι’αυτό έχω γράψει βιβλιοκριτική. Είναι μια τριλογία που παρουσιάζει αξιοσημείωτη προσπάθεια πρωτοτυπίας στη διεθνή φανταστική λογοτεχνία.

Sea of Ghosts και The Art of Hunting. Το ένα είναι συνέχεια του άλλου. Θα ακολουθήσει και τρίτο, αλλά ακόμα ο συγγραφέας δεν το έχει γράψει (την τελευταία φορά που κοίταξα, [...]

Το ιδεώδες βιβλίο

Έχω μαζέψει εκατοντάδες βιβλία, και χάρτινα και ηλεκτρονικά· αλλά υπάρχουν φορές (όχι και τόσο λίγες) που δεν ξέρω τι να διαβάσω. Δεν αισθάνομαι κάτι να με τραβά. Επιπλέον, έχοντας πολλά βιβλία δεν μπορώ ανά πάσα στιγμή να τα ψάξω όλα. Κοιτάζοντας στο διαδίκτυο, επίσης, δεν βλέπω τίποτα να με προσελκύει· τα πάντα, ειδικά σχετικά με τα σύγχρονα μυθιστορήματα, έχουν γίνει flat για κάποιο λόγο... Κοιτάζοντας στα παλαιοβιβλιοπωλεία (τα συμβατικά βιβλιοπωλεία, δυστυχώς, τα έχω εγκαταλείψει εδώ και αρκετό καιρό: οτιδήποτε ακριβότερο από 2-3 € για τιμή βιβλίου μού φαίνεται πολύ ακριβό πια), μια απ’τα ίδια...

Ψάχνω πάντα για εκείνο το συναρπαστικό μυθιστόρημα που θα με κάνει να κολλήσω και, όταν το έχω τελειώσει, να μετανιώσω που τελείωσε.

Συχνά αναγκάζομαι να συμβιβαστώ με κάτι που ίσως να είναι καλό, και μπορεί [...]

Στάχτη και μαύρο φως

Σήμερα είχα ακούσει ότι θα έπεφτε λίγο η ζέστη.

Ξυπνάω το πρωί και βλέπω μουντάδα απέξω. Συννεφιά; σκέφτομαι. Μετά, ανοίγω τη μπαλκονόπορτα και βγαίνω...

...και τρώω όλη τη στάχτη κατάμουτρα.

Δεν είναι μουντός ο καιρός, τελικά. Είναι οι φωτιές του.

Τρομοκρατήσανε τον κόσμο με την «τρομερή» πανδημία τους προτού ακόμα έχουμε έναν άρρωστο από αυτήν. Γαμήσανε όλη τη χώρα με τα θλιβερά lockdown που δεν πρόσφεραν τίποτα εκτός από οικονομική και ψυχική καταστροφή. Δεν ενίσχυσαν ποτέ, ούτε λίγο, το σύστημα δημόσια υγείας το οποίο ήταν ανέκαθεν σε μαύρα χάλια – αν μη τι άλλο, του έκαναν και καταστροφή. (Αγόρασαν, όμως, θωρακισμένα αστυνομικά οχήματα και αύρες.) Ξεπουλήσανε, στη συνέχεια, τη χώρα στη Μεγάλη Φάρμα, και απειλούν να εξαπλώσουν σιχαμερή εμβολιοχούντα προς κάθε σημείο του ορίζοντα. Και ώς πότε αυτά; [...]

Μυστηριακές Οντότητες

Μυστηριακές Οντότητες (97)

Και τα δόντια του κροτάλισαν λέξεις: «Το εμβόλιο... ήταν υπέροχο... Σας το προτείνω... ακαταδίωκτα!»

 

Επίσης . . .

Βιβλιοκριτική: Swords and Deviltry· Swords Against Death, του Fritz Leiber


Έχω δύο ανθολογίες που περιλαμβάνουν, συνολικά, όλες τις ιστορίες του Fritz Leiber με τον Fafhrd και τον Gray Mouser. Παλιότερα, είχα διαβάσει μια ιστορία από τη δεύτερη ανθολογία· δεν θυμάμαι ποια ακριβώς, αλλά θυμάμαι ότι μου άρεσε. Τώρα, αποφάσισα να διαβάσω και τις δύο ανθολογίες, ξεκινώντας από την πρώτη, κανονικά.

Έχω ακούσει πολλά για τον Fritz Leiber, ειδικά για τις ιστορίες του με τον Fafhrd και τον Gray Mouser στην Lankhmar, και μάλιστα από διάφορους γνωστούς συγγραφείς (όπως Moorcock, για παράδειγμα). Οι περισσότεροι φαίνεται να τον θαυμάζουν: ίσως να τον θεωρούν και κάτι το ιδιαίτερο. Αυτό είχε δημιουργήσει μέσα στο μυαλό μου μια κάποια εντύπωση για τον Leiber η οποία δεν βγήκε πραγματική, δυστυχώς. Δεν απογοητεύτηκα ακριβώς από όσα που έχω διαβάσει ώς τώρα, αλλά δεν ήταν και εκείνο που περίμενα. Περίμενα κάτι που θα με συνεπάρει και θα με ξαφνιάσει όπως το Amber του Zelazny· όμως δεν είναι τέτοιο πράγμα. Όχι για εμένα, τουλάχιστον.

Μέχρι στιγμής έχω διαβάσει τα πρώτα δύο βιβλία – το Swords and Deviltry και το Swords Against Death – δηλαδή, τη μισή πρώτη ανθολογία. Αυτά τα δύο βιβλία, φυσικά, περιλαμβάνουν διάφορες ιστορίες, διάφορες περιπέτειες του Fafhrd και του Mouser. Μην ξεχνάτε ότι ο Leiber έγραφε για περιοδικά, οπότε υποχρεωτικά οι ιστορίες είναι μικρού μήκους η καθεμία· όμως είναι πολλές. Και εδώ δεν είναι τοποθετημένες με τη σειρά που τις έγραψε ο Leiber, αλλά με την ιστορική τους συνέχεια – έτσι όπως ο Leiber τις κατέταξε ύστερα από χρόνια. Οι ιστορίες, όμως, που είχε γράψει παλιότερα διαφέρουν αρκετά από τις νεότερες – και το καταλαβαίνεις εύκολα ότι γράφτηκαν πριν. Αυτές οι παλιότερες ιστορίες είναι απλές περιπέτειες όπου δυο τυχοδιωκτικοί ήρωες συναντούν κάτι παράξενα ή επικίνδυνο, ή και τα δύο μαζί, και κάπως το προσπερνάνε ή το κατατροπώνουν, και συνεχίζουν τον δρόμο τους, πηγαίνοντας σε άλλες περιπέτειες. Οι νεότερες ιστορίες μοιάζει να έχουν περισσότερο υπόβαθρο και να ασχολούνται πιο πολύ με τον κόσμο γύρω από τους ήρωές μας, καθώς και με το ποιοι πραγματικά είναι αυτοί, και τι θέλουν. Γενικά, είναι πιο γεμάτες, ας πούμε, από πληροφορίες. Οι δύο πρώτες ιστορίες, δε, στο Swords and Deviltry είναι ξεκάθαρα ιστορικό υπόβαθρο του Fafhrd και του Mouser· και είναι και οι δύο αρκετά καλές. Προσωπικά, προτιμώ αυτή του Mouser: είναι τρομερά διαβολική και ατμοσφαιρική. Αυτή του Fafhrd είναι... έτσι κι έτσι· και νομίζω ότι κάποιος θα μπορούσε να την ονομάσει ακόμα και «μισογύνικη» με όλες αυτές τις «καταπιεστικές γυναίκες-μάγισσες» της φυλής του Fafhrd· αλλά δεν πιστεύω ότι η πρόθεση του συγγραφέα ήταν τέτοια.

Το γεγονός, όμως, ότι μπλέκει ιστορίες που έγραψε παλιότερα με ιστορίες που έγραψε μετά δημιουργεί κάποια κενά, ίσως και κακώς εννοούμενες παραδοξότητες. Αν και καταφέρνει αρκετά καλά να συνδέσει μεταξύ τους όλες αυτές τις ιστορίες που έγραψε σε διαφορετικές χρονικές περιόδους, σου δίνεται η εντύπωση ότι μερικά πράγματα δεν δένουν ακριβώς. Και το πιο χτυπητό είναι ότι στην πρώτη ιστορία με τον Gray Mouser – αυτή την ιστορία που μου άρεσε πάρα πολύ – ο Mouser είναι μάγος, και κάνει μάλιστα κάποιες πολύ διαβολικές και ισχυρές μαγείες. Στις επόμενες ιστορίες, ωστόσο, δεν φαίνεται ο Mouser να έχει καμία μαγική γνώση! Πώς είναι δυνατόν αυτό; Εγώ περίμενα ότι κάπου και στις επόμενες περιπέτειες ο Mouser θα έκανε κάτι το μαγικό. Μετά από δύο ολόκληρα βιβλία, όμως, δεν έχει κάνει τίποτα...

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Σεπτεμβρίου (22/9)


Η «σατανική» Σταχτοπούτα του Netflix — Έξι Μέρες στον Luna One — Solarpunk πραγματικότητα — Η «κοσμική αμνησία» των μαύρων τρυπών — Το κρυφό περιοδικό επιστημονικής φαντασίας — Ιστορίες με λυκανθρώπους (1828-1931) — Οι παράξενες ιστορίες του Bertram Atkey — Ιστορίες με τρολ — Professor H's Wayback Machine — Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων της επιστημονικής φαντασίας — Εικονογραφήσεις του Harry Clarke για τα παραμύθια του Hans Christian Andersen — Paul Vincent Woodroffe (1875–1954) — Ντοκιμαντέρ για την επιστημονική φαντασία και άλλα σχετικά — 10 B-movies επιστημονικής φαντασίας — Symphonie Fantastique — Ένα παλιό βιβλίο «μεταμορφώσεων» — Η τέχνη του Eugene Tssui — Zendik Farm Arts Commune — King Gizzard & The Lizard Wizard — και πολύ περισσότερα έρχονται στο LinX

 

Το Σκοτάδι Γελά — Το Κλεμμένο Βασίλειο, Τόμος 2


Έχοντας πάρει την πόλη της Όσβελακ από τα χέρια των ανθρώπων της Σφετερίστριας, ο Πρίγκιπας Κάλνεντουρ ωλ Κάρνελεκ, η Κόμισσα Χάνκαθιρ αλ Νασόλντουν, και οι σύντροφοί τους βλέπουν ξεκάθαρα ότι ο πόλεμός τους για την ανάκτηση του Βασιλείου τώρα αρχίζει – ένας πόλεμος άμεσα συνδεδεμένος με την ίδια τους την επιβίωση. Στρέφουν το βλέμμα τους προς τη Βορσίραθ, στις Κάτω Ακτές, και επιδιώκουν να επιστρατεύσουν συμμάχους προκειμένου να αντιμετωπίσουν την απειλή που αντιπροσωπεύει.

Ο Κάλνεντουρ ταξιδεύει με τον Έλκερθιν τον Θανατογέννητο για να συναντήσει ένα χαμένο παιδί του και για να τον βοηθήσει να συγκεντρώσει μαχητές από τους παρανόμους του Βασιλείου... ένας από τους οποίους αποδεικνύεται παλιός γνωστός του Πρίγκιπα και του δίνει κάποιες απαντήσεις για το αινιγματικό παρελθόν του.

Η Λοτρίνθα ωλ Νάλδεκερ, μαζί με τον Ραμάλθιν αλ Ένερκαβ και τη Σιράλια’χοκ ωλ Κίριβεμ, οδηγείται στη γενέτειρά της από τον Αρχικαλεστή του Πεπρωμένου και τους ακόλουθούς του, όπου κίνδυνος καραδοκεί για εκείνη πίσω από κάθε σκιά. Ο πραγματικός κίνδυνος, όμως, που πρέπει να φοβάται δεν είναι αυτός που νομίζει...

Και η Χάνκαθιρ αλ Νασόλντουν, η Κόμισσα των Σκιών, ερευνά το παρελθόν της Κομητείας της προκειμένου να ανακαλύψει τα μυστικά των Σκοτεινών Ακόλουθων: και καταλήγει σε μέρη που δεν φανταζόταν ότι μπορεί να υπήρχαν.

Ενώ ο Πρίγκιπας Κάλνεντουρ και οι σύμμαχοί του παλεύουν για την απελευθέρωση του Βασιλείου από τα δεσμά της Ζώθμαλιρ αλ Μακμάρνουν, πίσω από τον αγώνα τους μια δύναμη που έχει τραφεί από το μίσος και την απόγνωση απλώνεται σαν μόλυνση που αποσκοπεί να τους καταστρέψει όλους...

Κατεβάστε το