Αρκετά με τα ψέματα σχετικά με όσους αντιστέκονται

Ο χρόνος με κυνηγάει ως συνήθως, αλλά αποφάσισα να φάω κάποια ώρα για να γράψω αυτό το κείμενο, επειδή βλέπω πάρα πολλές λασπολογίες και αηδίες να εκτοξεύονται μέσα στα social media για τη χτεσινή διαδήλωση κατά της υποχρεωτικότητας των εμβολίων, και είμαι σίγουρος πως τα ίδια ψέματα και σαχλαμάρες θα λένε και τα μεγάλα ΜΜΕ.

Θέλω να ξεκαθαρίσω κάποια πράγματα. Μιλάω και για εμένα στο ακόλουθο κείμενο αλλά όχι μόνο για εμένα. Πιστεύω ότι εκφράζω μια αρκετά μεγάλη μερίδα ανθρώπων κατά του υποχρεωτικού εμβολιασμού. Και μπορείτε να μοιραστείτε το link ελεύθερα ώστε κάποιοι να ανοίξουν τα μάτια τους για το τι πραγματικά συμβαίνει.

*

Κατηγορούν όλους τους αντιρρησίες των μέτρων της κορονοκρατίας (μάσκες, lockdown, καταναγκαστικός εμβολιασμός) ως ακροδεξιούς. Αυτή είναι μια ταμπέλα που εξυπηρετεί κάποιους ώστε [...]

Σας προφητεύω ότι τα κρούσματα θα αυξηθούν. Πολύ.

Σίγουρα πράγματα. Θα αυξηθούν, εκτός αν αντιδράσετε όπως έπρεπε ήδη να είχατε αντιδράσει από καιρό. Και τώρα χρειάζεται ακόμα μεγαλύτερη αντίδραση.

Γνωστά πλέον τα καθαρά φασιστικά μέτρα: εμβολιασμός ή rapid test· ή, σε ορισμένες άλλες περιπτώσεις, εμβολιασμός ή αποκλεισμός. (Τα λέγαμε εδώ και μήνες ότι θα γίνουν αυτά τα αίσχη αλλά κάποιοι δεν μας άκουγαν· τότε ήταν «συνωμοσιολογία».) Έχουν φάει τα λυσσακά τους οι άθλιοι να βάλουν τους πάντες με το ζόρι να κάνουν τα μη-εμβόλια, και μετά λένε ότι, όχι, δεν είναι υποχρεωτικός ο εμβολιασμός... Εγώ απλά θα θέσω την ερώτηση που έκανε ένας τυχαίος τύπος στο Twitter: Γιατί, ρε παιδιά, πότε θα ήταν υποχρεωτικός; Αν έρχονταν τέσσερις, σε άρπαζαν, σε έχωναν σ’ένα βανάκι, σε έδεναν, και σου έκαναν με το ζόρι το εμβόλιο;

Αλλά ας τα αφήσουμε αυτά. Είπαμε, θα γράψουμε προφητεία [...]

Fear is the MindKiller

Αυτό είναι το επίσημο τρέιλερ της καινούργιας ταινίας Dune που θα κυκλοφορήσει προσεχώς.

Μοιάζει με όλα τα σύγχρονα τρέιλερ: ποντάρει στον εντυπωσιασμό με πανοραμικά πλάνα, μεγάλες εκρήξεις, πελώριους στρατούς, και πομπώδεις ατάκες. Δεν μπορείς πραγματικά να κρίνεις και τίποτα για την ταινία από αυτό. Το μόνο που έχω να πω είναι ότι δεν φανταζόμουν τον Πολ Ατρείδη καθόλου έτσι όπως τον παρουσιάζει αυτή η ταινία. Καθόλου έτσι.

Ίσως, όμως, τελικά να είναι καλή· ποτέ δεν ξέρεις. Αν και έχω τις ανησυχίες μου ότι ίσως να μην είναι, όπως έχω ξαναγράψει παλιότερα. Διότι, παρά τον αξιοσημείωτο σάλο γύρω από το όνομά του, προσωπικά δεν εμπιστεύομαι και τόσο τον κύριο Villeneuve. Το καινούργιο Blade Runner που έφτιαξε δεν μου άρεσε καθόλου· δεν είχε καμία σχέση με την ατμόσφαιρα και την αισθητική του αρχικού Blade [...]

Λοιμώδεις λογοτεχνικές συγκρίσεις

Διάβασα το The Scarlet Plague του Jack London, και η αλήθεια είναι πως θα το είχα τελειώσει νωρίτερα, γιατί το βιβλίο είναι μικρό, αλλά τύχαινε τελευταία να έχω κάτι δουλειές. Δεν είναι μυθιστόρημα, ουσιαστικά· νουβέλα είναι. Οι εντυπώσεις που μου άφησε ήταν καλές. Μου άρεσε. Ο τρόπος γραφής του Λόντον είναι απλός, ξεκάθαρος, λιτός, χωρίς να είναι απλοϊκός. Αφήνει την πολυπλοκότητα της σκέψης του να φανεί μέσα από τα γραφόμενά του αντί να προσπαθεί με την πολυπλοκότητα των γραφόμενών του να κρύψει την απλοϊκότητα της σκέψης του.

Το προτείνω ανεπιφύλακτα στους πάντες, είτε τους αρέσει η (επιστημονική) φαντασία είτε όχι. Μπορείς να το πεις όπως θέλεις το βιβλίο. Από μεταποκαλυπτικό σκηνικό μέχρι σχολιασμό για τον ανθρώπινο πολιτισμό. Μπορείτε, επίσης, να το κατεβάσετε δωρεάν από εδώ (και πιθανώς και από αλλού), νόμιμα· το copyright [...]

COVID FREE Κόσμος

COVID FREE ΠΛΑΝΗΤΗΣ
Εισέρχεστε στην ατμόσφαιρα μόνο με
—πιστοποιητικό εμβολιασμού
—πιστοποιητικό νόσησης από Covid-19 εντός 3 μηνών
—PCR test εντός 72 ωρών
—rapid test εντός 24 ωρών.
Μέσα στον πλανήτη κυκλοφορούν ΜΟΝΟ εμβολιασμένα άτομα· οι ανεμβολίαστοι έχουν εξολοθρευτεί για την ασφάλεια όλων μας.

*

Ο Ρασνάγκ’τεβ’τρικ πήρε το βλέμμα του από την οθόνη του κεντρικού συστήματος της γέφυρας του αστροσκάφους Μαύρος Ταξιδευτής, και είπε στον Βονιρ’μάοκ’σαντ’κ: «Το ξέραμε πως οι Γήινοι είναι μαλάκες, αλλά αυτό παραπάει...»

Ο Βονιρ’μάοκ’σαντ’κ κούνησε τις κεραίες του καταφατικά. «Και νόμιζα ότι δεν μπορούσαν να γίνουν τα πράγματα χειρότερα από την τελευταία φορά που περνούσαμε από εδώ.»

Η Πλοίαρχος Φιν’φιν’μάνδερ’ν είπε: «Αφήστε τους στον “Covid free” πλανήτη τους! Πάμε πάλι προς τη σκοτεινή [...]

Υποκειμενικές γραφές

Ορισμένες φορές γράφεις ένα μυθιστόρημα και κάποια κομμάτια θεωρείς – καθώς τα γράφεις – ότι δεν είναι και τόσο καλά, ή ότι θα μπορούσαν να ήταν καλύτερα, ή ότι, ίσως, είναι λίγο βαρετά. Αλλά είναι απαραίτητα για την πλοκή και δεν μπορείς να τα αποφύγεις. Οπότε κάνεις εκείνο που πρέπει να κάνεις για να συνεχιστεί ομαλά η ιστορία.

Μετά, όμως, όταν διορθώνεις ολόκληρο το βιβλίο από την αρχή, μπορεί να συναντήσεις αυτά τα κομμάτια που δεν θεωρούσες και τόσο καλά και να έχεις μια τελείως διαφορετική άποψη. Μπορεί να σου φαίνονται καταπληκτικά και να απορείς γιατί, όταν τα έγραφες, ήταν δυνατόν ποτέ να είχες διανοηθεί ότι ίσως να ίσχυε κάτι άλλο.

Κι αυτό, για εμένα, είναι ακόμα μια απόδειξη για το πόσο υποκειμενική μπορεί να είναι η εμπειρία της λογοτεχνίας, είτε για τον αναγνώστη είτε για τον συγγραφέα.

Κάποιες [...]

Μυστηριακές Οντότητες (98)

Ψυχεδελικές μηχανές των τοίχων.

Ο νόμος σάς υποχρεώνει να εμβολιαστείτε, λένε

Εδώ και κάμποσο καιρό ακούμε παπαγαλάκια της κορονοκρατίας να κρώζουν πως υπάρχει νόμος για υποχρεωτικό εμβολιασμό, ειδικά στα σχολεία. Κάποιοι το αρνούνται, κάποιοι συμφωνούν.

Αν και προσωπικά δεν έχω ψάξει μέσα σε νομικά βιβλία για να δω αν όντως υπάρχει τέτοιο πράγμα, έχω διαβάσει/ακούσει ανθρώπους να λένε ότι υπάρχει και να δίνουν και τον αριθμό του νόμου. Άρα, θεωρώ πως υπάρχει ο συγκεκριμένος νόμος.

Αυτό τι σημαίνει; Ότι πρέπει να τρέξουμε τώρα όλοι να εμβολιάσουμε τους εαυτούς μας και τα παιδιά μας με τα πειραματικά εμβόλια της Μεγάλης Φάρμας;

Κατά πρώτον, αυτός ο νόμος δεν έχει ποτέ εφαρμοστεί ουσιαστικά. Είναι από εκείνους τους νόμους που μπορεί να υπάρχουν στα χαρτιά αλλά στην πράξη αγνοούνται εν μέρει ή πλήρως. Δεν είναι ο μόνος τέτοιος νόμος· υπάρχουν κι άλλοι που έχουν ακόμα μείνει [...]

Τα καράβια και οι κακοί ανεμβολίαστοι

Ευτυχώς είχα πάει διακοπές στην αρχή του καλοκαιριού. Πάντα έτσι κάνω. Πάω λίγο στην αρχή, λίγο στο τέλος. Στη μέση δεν πάω· έχει πολύ συνωστισμό. Ανέκαθεν τον αντιπαθούσα και τον απέφευγα – και όχι για υγειονομικούς λόγους.

Επιπλέον, στην αρχή αυτού του καλοκαιριού, τα μέτρα στα καράβια δεν ήταν και τόσο ακραία. Αν ήσουν «κακός ανεμβολίαστος» έπρεπε απλά να έχεις κάνει το selftest για να ταξιδέψεις· και το seftest, όπως όλοι ξέρουμε, είναι, πρώτον, φτηνό και, δεύτερον, αφήνεται στην «προσωπική ευθύνη» του καθενός.

Σκεφτόμουν, λοιπόν: Πάμε τώρα καμιά βόλτα, γιατί μετά μπορεί να σφίξει η χούντα.

Τι στο διάολο τις θέλω αυτές τις προφητείες; Γιατί τις λέω; Αφού πάντα βγαίνουν, οι πουτάνες, σαν λεσβίες μέσα από στόμα χταποδιού.

Η χούντα, όντως, έσφιξε επάνω που είχα επιστρέψει από τις διακοπές μου. Από τότε και [...]

Βιβλία που τελευταία με έχουν συναρπάσει

Στο προηγούμενο post είχα υποσχεθεί ότι θα ανέφερα ορισμένα από τα βιβλία που έχω διαβάσει τα τελευταία χρόνια τα οποία θεώρησα συναρπαστικά και πραγματικά ενδιαφέροντα. Από εκείνα τα μυθιστορήματα που, όταν φτάσεις στο τέλος, λες: Γαμώτο! Γιατί τελείωσε;;

Είναι τα εξής:

Fire & Blood. Δεν περίμενα ότι θα ήταν τόσο καλό, κρίνοντας από τα δύο τελευταία του Song of Ice and Fire τα οποία μου είχαν φανεί ανιαρά και άσκοπα. Έχω γράψει βιβλιοκριτική.

The Pearl Saga (The Ring of Five Dragons, The Veil of A Thousand Tears, The Cage of Nine Banestones). Και γι’αυτό έχω γράψει βιβλιοκριτική. Είναι μια τριλογία που παρουσιάζει αξιοσημείωτη προσπάθεια πρωτοτυπίας στη διεθνή φανταστική λογοτεχνία.

Sea of Ghosts και The Art of Hunting. Το ένα είναι συνέχεια του άλλου. Θα ακολουθήσει και τρίτο, αλλά ακόμα ο συγγραφέας δεν το έχει γράψει (την τελευταία φορά που κοίταξα, [...]

Το ιδεώδες βιβλίο

Έχω μαζέψει εκατοντάδες βιβλία, και χάρτινα και ηλεκτρονικά· αλλά υπάρχουν φορές (όχι και τόσο λίγες) που δεν ξέρω τι να διαβάσω. Δεν αισθάνομαι κάτι να με τραβά. Επιπλέον, έχοντας πολλά βιβλία δεν μπορώ ανά πάσα στιγμή να τα ψάξω όλα. Κοιτάζοντας στο διαδίκτυο, επίσης, δεν βλέπω τίποτα να με προσελκύει· τα πάντα, ειδικά σχετικά με τα σύγχρονα μυθιστορήματα, έχουν γίνει flat για κάποιο λόγο... Κοιτάζοντας στα παλαιοβιβλιοπωλεία (τα συμβατικά βιβλιοπωλεία, δυστυχώς, τα έχω εγκαταλείψει εδώ και αρκετό καιρό: οτιδήποτε ακριβότερο από 2-3 € για τιμή βιβλίου μού φαίνεται πολύ ακριβό πια), μια απ’τα ίδια...

Ψάχνω πάντα για εκείνο το συναρπαστικό μυθιστόρημα που θα με κάνει να κολλήσω και, όταν το έχω τελειώσει, να μετανιώσω που τελείωσε.

Συχνά αναγκάζομαι να συμβιβαστώ με κάτι που ίσως να είναι καλό, και μπορεί [...]

Στάχτη και μαύρο φως

Σήμερα είχα ακούσει ότι θα έπεφτε λίγο η ζέστη.

Ξυπνάω το πρωί και βλέπω μουντάδα απέξω. Συννεφιά; σκέφτομαι. Μετά, ανοίγω τη μπαλκονόπορτα και βγαίνω...

...και τρώω όλη τη στάχτη κατάμουτρα.

Δεν είναι μουντός ο καιρός, τελικά. Είναι οι φωτιές του.

Τρομοκρατήσανε τον κόσμο με την «τρομερή» πανδημία τους προτού ακόμα έχουμε έναν άρρωστο από αυτήν. Γαμήσανε όλη τη χώρα με τα θλιβερά lockdown που δεν πρόσφεραν τίποτα εκτός από οικονομική και ψυχική καταστροφή. Δεν ενίσχυσαν ποτέ, ούτε λίγο, το σύστημα δημόσια υγείας το οποίο ήταν ανέκαθεν σε μαύρα χάλια – αν μη τι άλλο, του έκαναν και καταστροφή. (Αγόρασαν, όμως, θωρακισμένα αστυνομικά οχήματα και αύρες.) Ξεπουλήσανε, στη συνέχεια, τη χώρα στη Μεγάλη Φάρμα, και απειλούν να εξαπλώσουν σιχαμερή εμβολιοχούντα προς κάθε σημείο του ορίζοντα. Και ώς πότε αυτά; [...]

Μυστηριακές Οντότητες (97)

Και τα δόντια του κροτάλισαν λέξεις: «Το εμβόλιο... ήταν υπέροχο... Σας το προτείνω... ακαταδίωκτα!»