Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
1 / 12 / 2021

Μάλιστα· δεύτερο post σήμερα για να μπει καλά ο μήνας.

Αυτή τη φορά δεν θα σας κουράσω. Διάβαζα ετούτο εδώ το άρθρο στο ΒήμαΚαι αν οι αντιεμβολιαστές έχουν δίκιο; – και γελούσα.

Θέλω να πω: ο τύπος που το έχει γράψει πρέπει να μας κάνει πλάκα... έτσι;

Γιατί, αν δεν κάνει πλάκα, θ’αρχίσω να ανησυχώ για τη διανοητική του κατάσταση.

Είναι δυνατόν να υπάρχουν ακόμα άνθρωποι σ’αυτή την ταλαιπωρημένη χώρα που πιστεύουν ότι οι (υποτιθέμενοι) «αντιεμβολιαστές» νομίζουν πως όποιος κάνει το εμβόλιο για Covid θα βγάλει κέρατα, ουρά, ή δύο πούτσους, ή ότι θα πεθάνει αφρίζοντας από το στόμα και αιμορραγώντας από τα μάτια;

Προφανώς και όσοι είμαστε υπέρ της ελευθερίας και εναντίον της υποχρεωτικότητας δεν πιστεύουμε τέτοιες σαχλαμάρες.

Τα εμβόλια για Covid σίγουρα έχουν παρενέργειες. Αυτό είναι δεδομένο. Το έχουμε δει, το ξέρουμε. Ακόμα και όσοι στην αρχή δεν τα υποπτεύονταν (εγώ τα υποπτευόμουν), το έχουν πια διαπιστώσει. Ναι, ένα μέρος των εμβολιασμένων σίγουρα θα πάθει τραγικά πράγματα. Δε θα τα πάθουν όλοι, αλλά ένα μέρος θα τα πάθει. Δεν υπάρχει αμφιβολία γι’αυτό. Ήδη το βλέπουμε να συμβαίνει, και όσο κάνουν επιπλέον δόσεις αυτών των μη-εμβολίων (που, στην πραγματικότητα, είναι γονιδιακές θεραπείες) θα παθαίνουν ολοένα και χειρότερα πράγματα, ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι.

Σίγουρα δεν θα ξεκληριστεί η φυλή, αλλά ένα κάποιο ποσοστό θα πεθάνει, κι ένα άλλο κάποιο ποσοστό θα υποστεί μόνιμες, φριχτές αναπηρίες που θα μπορούσαν και να θεωρηθούν χειρότερες από τον θάνατο.

Αλλά το πιο βασικό θέμα δεν είναι καν αυτό: είναι το ότι ο κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα να ορίζει ο ίδιος το σώμα του, και όχι η κυβέρνηση ή κάποιος παγκόσμιος οργανισμός.

Πάντως, το γεγονός ότι μια mainstream εφημερίδα σήμερα δημοσιεύει έστω και ένα τέτοιο, ομολογουμένως αστείο άρθρο είναι πραγματικά σημάδι των καιρών. Σημάδι ίσως ότι κάποιοι έχουν αρχίσει να αναρωτιούνται μήπως έχουν κάνει τη χειρότερη μαλακία της ζωής τους.

Μην αναρωτιέστε άλλο. Την έχετε κάνει. Αλλά αυτό δεν σημαίνει τίποτα. Μπορείτε να αλλάξετε. Τώρα.

 

 

Alternate link: https://fantastikosorizontas.gr/skiodi-paralipomena/_na_zitisete_sygnomi_apo_tous_psekes

 

 

Επίσης . . .

Φανταστική Λεξιπλασία


Κάτι περισσότερο από ένας σχολιασμός για το Imaginary Worlds του Lin Carter

Αυτές τις μέρες διάβαζα το Imaginary Worlds του Lin Carter, το οποίο είναι ένας σχολιασμός για τη φανταστική λογοτεχνία. Ο Lin Carter ήταν ένας αρκετά γνωστός συγγραφέας φαντασίας – καλτ συγγραφέα, θα τον έλεγα – και δεν θα πω τίποτ’ άλλο γι’αυτόν (μη θέλοντας να μιμηθώ τον ίδιο στις παρουσιάσεις του μέσα στο Imaginary Worlds)· για περισσότερα, μπορείτε να τον τσεκάρετε στη Wikipedia. Το 2022 είχα διαβάσει το πρώτο βιβλίο του από τη σειρά με τον Thongor, και ήταν τόσο χάλια που δεν διάβασα τίποτα παραπέρα σε αυτή τη σειρά. Το 2023, όμως, διάβασα μια άλλη σειρά που έχει γράψει, το Gondwane Epic, η οποία ήταν πολύ καλή, και έχει γίνει από τις αγαπημένες μου, και θέλω κάποτε να την ξαναδιαβάσω. (Ναι, ήταν τόσο καλή.)

Τώρα διάβαζα το Imaginary Worlds επειδή πήρα φόρα μετά από το Wizardry and Wild Romance: A Study of Epic Fantasy, του Moorcock, το οποίο διάβασα πρόσφατα (και σχολίασα). Δε θα πω κάτι περισσότερο για το Imaginary Worlds εδώ· απλώς θέλω να σχολιάσω μερικά πράγματα που γράφει ο Lin Carter σε αυτό το βιβλίο σχετικά με τη δημιουργία φανταστικών ονομάτων. Γιατί πιστεύω ότι έχει ενδιαφέρον.

Ορισμένα από αυτά που λέει τα βρίσκω σωστά· ορισμένα τα βρίσκω τελείως βλακείες. Εκείνο που δεν μου αρέσει είναι ότι μοιάζει να είναι λιγάκι απόλυτος στο τι είναι καλό και τι κακό, ενώ, στην πραγματικότητα, η τελική κρίση σε αυτά τα θέματα είναι το προσωπικό γούστο, και δεν είναι λογικό να λες ότι κάποιοι έχουν «μουσικό αφτί» ενώ κάποιοι άλλοι είναι «κουφοί».

Αλλά ας τα πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.

Αναφέρομαι στο Κεφάλαιο 10, A Local Habitation and a Name.

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Μαρτίου (24/3)


Juliet Schreckinger [μαγικορεαλιστική τέχνη] & Fran de Anda [αλχημικοί πίνακες] & 20 «μαγικά» γλυπτά & Thoth [δωρεάν AI βοηθός] & Τεχνητή νοημοσύνη και ψυχή & The Wood Beyond the World [William Morris] & Antonio Rubino [τέχνη] & The Man Who Fell to Earth [ταινία] & Τεχνητό Βόρειο Σέλας [Karl Lemström] & Matej Kollár [φανταστικοσουρεαλιστική τέχνη] & The Battle Rages On [δωρεάν ανθολογία ηρωικής φαντασίας] & Robert McGinnis [τέχνη] & Fontaine’s Golden Wheel Fortune-teller, and Dream Book [δωρεάν] & Turn Off, Tune Out, Drop Dead [γιατί το ίντερνετ έχει γαμηθεί πλέον] & machumaYu [μαγική τέχνη] & Και ακόμα περισσότερα [καταφτάνουν στο LinX]

 

Περί Γραφής: Η Ψυχεδελική Εμπειρία στη Φανταστική Λογοτεχνία


Όταν οι χαρακτήρες βλέπουν «παραισθήσεις»

Στη φανταστική λογοτεχνία, οι χαρακτήρες συχνά έχουν ψυχεδελικές εμπειρίες οι οποίες μπορεί να σχετίζονται με κάτι το απλό, όπως ένα όνειρο, ή μπορεί να προέρχονται από κάτι που τρώει ο χαρακτήρας (όπως ένα είδος μανιταριού ή ένα φυτό) ή κάτι που εισπνέει (κάποιο παραισθησιογόνο αέριο). Οι ψυχεδελικές εμπειρίες, επίσης, μπορεί να προέρχονται και από πιο φανταστικά πράγματα, όπως από διάφορες μαγείες ή ξόρκια, ή από παράξενα όντα, δαίμονες, ή θεούς. Στη φανταστική λογοτεχνία δεν υπάρχουν όρια για το από πού μπορεί να προκληθεί μια ψυχεδελική εμπειρία. Είναι η φύση του είδους τέτοια.

Επιπλέον, στη φανταστική λογοτεχνία η ψυχεδελική εμπειρία μπορεί να είναι κάτι περισσότερο από «απλές παραισθήσεις». Μπορεί να προσφέρει κάποια καθοδήγηση στους χαρακτήρες, ή μπορεί να τους δίνει ακόμα και πρόσβαση σε κρυφή γνώση ή μαγικές δυνάμεις. Μπορεί να είναι μια τελετή εισόδου σε κάποιο μυστήριο, ή μπορεί να είναι ο μόνος τρόπος για να επικοινωνήσεις με μια δύστροπη θεότητα.

Συχνά, όμως, οι ψυχεδελικές εμπειρίες γράφονται ακριβώς όπως οποιαδήποτε άλλη εμπειρία μπορεί να είχαν οι χαρακτήρες μας. Βάζουμε τη μια λέξη μετά την άλλη, χωρισμένες με στίξη εδώ κι εκεί, και προσπαθούμε να περιγράψουμε την ψυχεδελική εμπειρία που βιώνει ο χαρακτήρας. Και ναι μεν αυτό δεν είναι λάθος, φυσικά, αλλά από την άλλη συνήθως δεν σου δίνει την αίσθηση της ψυχεδελικής εμπειρίας. Είναι απλώς ακόμα μια περιγραφή. Το να γράψεις ότι ο τάδε ζαλιζόταν και έβλεπε τα πάντα να γυρίζουν ενώ παράξενες λάμψεις εμφανίζονταν στα μάτια όλων των ζώων δεν είναι το ίδιο με το να δημιουργήσεις μια ψυχεδελική κατάσταση μέσα από το κείμενο.

Αν η ψυχεδελική εμπειρία γράφεται όπως κάθε άλλη εμπειρία που έχουν οι χαρακτήρες της αφήγησής μας, τότε τι το ψυχεδελικό έχει;

[Συνέχισε να διαβάζεις]