Ένα πράγμα οφείλω να παραδεχτώ για την ΑΑΔΕ: έχουν φτιάξει ένα πολύ καλό ηλεκτρονικό σύστημα. Πραγματικά, ακόμα κι εγώ, που είμαι λιγάκι περίεργος με τα ηλεκτρονικά συστήματα, το βρίσκω καλό. Αν ξέρεις λίγο από διαδίκτυο, μπορείς να κάνεις τη δουλειά σου, να δεις τι χρωστάς και τι όχι, να πληρώσεις, να διαχειριστείς τα ενοίκια σου, και τα λοιπά και τα λοιπά.

Αλλά εκεί τελειώνουν τα καλά της ΑΑΔΕ.

Και ένα μόνο σκέφτομαι: ευτυχώς που έκλεισα τις εκδόσεις Φανταστικός Ορίζοντας στις αρχές αυτού του χρόνου, γιατί, όπως φαίνεται, το πράγμα όσο πάει και σκατεύει ανεπανόρθωτα με τις ατομικές επιχειρήσεις.

Όπως θα έχετε καταλάβει όσοι με διαβάζετε καιρό, τα έσοδά μου όλα τα χρόνια από τις εκδόσεις αυτές ήταν μηδενικά – και, ουσιαστικά, είχα και ζημιά, αν υπολογίσεις τις εισφορές στον ΕΦΚΑ. Δηλαδή, το Κράτος απλώς κέρδιζε λεφτά από εμένα χωρίς εγώ να κερδίζω τίποτα.

Στην εφορία πλήρωνα μόνο το τέλος επιτηδεύματος: το επαχθές ποσό των 650 ευρώ, που είναι απαράδεκτο, ειδικά αν δεν έχεις έσοδα.

Και τώρα που αποφάσισα να κλείσω την επιχείρηση άκουσα ότι αυτό θα πέσει στα 300...

Και όντως πέφτει στα 300 (συγκεκριμένα, στη δική μου περίπτωση, 320), αλλά το πράγμα χειροτερεύει από άλλη άποψη:

Υπάρχει ένας νέος κωδικός στις φορολογικές δηλώσεις όπου η ΑΑΔΕ εμφανίζει αυθαίρετα ένα ποσό το οποίο υποτίθεται πως είναι τα καθαρά έσοδα που θα έπρεπε να έχεις. (Αυτό που λένε «τεκμαρτό» αν δεν κάνω λάθος.) Σε περίπτωση – όπως τη δική μου – που δεν έχεις τόσα καθαρά έσοδα, πρέπει ούτως ή άλλως να φορολογηθείς βάσει αυτού του φανταστικού ποσού το οποίο υπάρχει, φυσικά, μόνο στο κεφάλι αυτών που έφτιαξαν το συγκεκριμένο σύστημα.

Στη δική μου περίπτωση, εκδότης βιβλίων το επάγγελμα, για το 2023, μου λέει το σύστημά τους ότι πρέπει να έχω έσοδα καθαρά (δηλαδή, μετά από οποιοδήποτε κόστος) 14.500 ευρώ και κάτι ψιλά.

Όχι, δεν κάνω πλάκα. Βγάζουν ότι όντως αυτό είναι το ελάχιστο κέρδος του εκδότη βιβλίων στην Ελλάδα!

Μιλάμε πλέον ότι είναι απολύτως βέβαιο πως η ΑΑΔΕ είναι ψυχιατρική περίπτωση. Οι άνθρωποι πρέπει να βλέπουν φαντάσματα – ή, τουλάχιστον, φανταστικά χρηματικά ποσά.

Εγώ δεν έχω βγάλει ποτέ κέρδος από τις εκδόσεις· πάντα είχα ζημιά. Αν είχα έστω και 5.000 ευρώ κέρδος οποιαδήποτε χρονιά θα πετούσα στα σύννεφα. Δεν συνέβη ποτέ, όμως.

Παρ’όλ’ αυτά, έπρεπε τόσα χρόνια να πληρώνω το γαμημένο Κράτος ένα σωρό "κερατιάτικα" όπως ΕΦΚΑ, τέλος επιτηδεύματος, και λοιπές ανοησίες που δεν μου προσφέρουν τίποτα απολύτως, απλώς μου αυξάνουν τη ζημιά μου. (Και, ναι, ούτε το ΕΦΚΑ μού έχει χρειαστεί ποτέ, ούτε προβλέπεται να μου χρειαστεί ποτέ σε τίποτα.)

Και τώρα, πάνω που κλείνω επιτέλους την επιχείρηση για να ησυχάσει το κεφάλι μου, έρχονται κάτι ανώμαλοι που βλέπουν φαντάσματα και μου λένε ότι το 2023 πρέπει να είχα βγάλει «λογικά» κέρδος 14.500 ευρώ και κάτι ψιλά, κι αν δηλώνω λιγότερο, τότε είμαι «ψεύτης» και «αποκρύπτω».

Πίπες (με το συμπάθιο).

Είστε μαλάκες με περικεφαλαία. Ούτε τώρα αποκρύπτω ούτε ποτέ έχω αποκρύψει τίποτα.

Έχω μηδενικά έσοδα εδώ και χρόνια. Έχω, ουσιαστικά, ζημιά.

Φορολογούμαι τώρα βάσει ένας φανταστικού, υποθετικού χρηματικού ποσού, αλλά τα λεφτά που θα πρέπει εγώ να δώσω δεν είναι ούτε φανταστικά ούτε υποθετικά. Είναι τα λεφτά που θα έπρεπε να χρησιμοποιώ για να ζήσω, ή για καλύτερο σκοπό από το να τα πετάω στα ληστρικά λαμόγια του Μητσοτάκη.

Να τους χαίρεστε όσοι τους ψηφίσατε αυτούς τους παρανοϊκούς ανώμαλους για να μας διοικούν.

Δεν είναι, μετά, να απορείς όταν βλέπεις τη μια επιχείρηση κατόπιν της άλλης να κλείνει και οι δρόμοι να έχουν γεμίσει με άδεια καταστήματα που επάνω έχουν κολλημένο ΕΝΟΙΚΙΑΖΕΤΑΙ. Και αναρωτιέμαι: εσείς οι μαλάκες της Κυβέρνησης κάνετε καμιά βόλτα στους δρόμους της Αθήνας, ή περιμένετε μόνο αναφορά από τους λακέδες σας που σας λένε παραμύθια για «δείκτες της οικονομίας»; Για κάντε καμιά βόλτα να δείτε τη διάλυση και να τη χαρείτε...

Όσο περισσότερο το σκέφτομαι ότι κάποιος διανοήθηκε πως οι εκδότες στην Ελλάδα έχουν ελάχιστα καθαρά έσοδα 14.500 ευρώ τόσο περισσότερο μού φεύγει το κεφάλι. Πού ζούνε οι άνθρωποι; Ποιους παρακολουθούν; Κάποιους μεγαλοεκδότες που είναι πλοιοκτήτες και έχουν τις εκδόσεις για ξέπλυμα χρήματος; Διότι τέτοια ποσά δεν ισχύουν για τους υπόλοιπους. Ειδικά για τους μικρούς εκδότες. Οι μικροί εκδότες συνήθως βγάζουν βιβλία και με δικά τους έξοδα.

Ευτυχώς, τουλάχιστον, που υπάρχει το διαδίκτυο όπου μπορούμε να κυκλοφορούμε ελεύθερα ό,τι βιβλία θέλουμε και επίσης να διαβάζουμε ελεύθερα ό,τι βιβλία θέλουμε. Γιατί αλλιώς η κατάσταση θα ήταν τελείως της καταστροφής. Δεν υπάρχει αγορά του βιβλίου· την έχουν διαλύσει εδώ και χρόνια. Τα άλλα είναι παραμύθια της Χαλιμάς που τα διαδίδουν οι λακέδες των μεγαλοεκδοτών και της Κυβέρνησης.

Αλλά αυτό δεν σημαίνει πως οι συγγραφείς δεν πρέπει να βγάζουν φράγκο. Εγώ γράφω 30 χρόνια λογοτεχνία χωρίς να πληρώνομαι τίποτα. Βάσει οποιασδήποτε λογικής, αυτή η χώρα μου χρωστά 50.000 ευρώ το λιγότερο, και θα έπρεπε τώρα να βγάζω τρία χιλιάρικα τον μήνα βάσει και μόνο των όσων βιβλίων έχω γράψει μέχρι στιγμής.

Γι’αυτό, παρακαλώ, κάντε μου δωρεές. Γιατί από αλλού δεν πρόκειται να τα πάρω, αυτό είναι το σίγουρο.

Και ύστερα από τα τελευταία κατορθώματα του σούπερ «Πρωθυπουργού» της πλάκας και των εφοριακών λαμόγιων του ένα ακόμα είναι το σίγουρο: τα χρειάζομαι για να αποσβέσω ακόμα μία ζημιά.