|
|
Μια στιγμή... |
(Μια επανάληψη από το παλιό blog.)
Πότε είναι η καλύτερη ώρα για ν’αρχίσεις να “παραμυθιάζεσαι”;
Τώρα.
Τα πάντα είναι story-telling. Οι ιστορίες που λες στον εαυτό σου και οι ιστορίες που λες στους άλλους, και οι ιστορίες που λένε οι άλλοι στον δικό τους εαυτό.
Παραμυθιάσου.
Προτού σε παραμυθιάσουν.
(Μια επανάληψη από το παλιό blog.)
Όταν γράφεις για ένα βιβλίο, ποτέ δεν μπορείς να γράψεις τα πάντα γι’αυτό, όσο μεγάλη βιβλιοκριτική κι αν κάνεις. Πάντα θα είναι σαν, εν μέρει, να το έχεις αδικήσει – να το έχεις κάνει να φανεί καλύτερο ή χειρότερο ή απλά διαφορετικό. Επιπλέον, είναι αδύνατον να περιγράψεις την ίδια την εμπειρία της ανάγνωσης ενός βιβλίου. Η εμπειρία αυτή δεν περιγράφεται – το πώς σε έχει κάνει να αισθανθείς. Δεν έχεις παρατηρήσει ότι μπορεί ένα βιβλίο να φαίνεται “καλό γενικά” αλλά να μη σ’αρέσει; Και δεν έχεις παρατηρήσει ότι μπορεί ένα βιβλίο να σ’αρέσει παρότι δεν μοιάζει και τόσο καλό, αλλά δεν μπορείς να πεις γιατί ακριβώς σού αρέσει; Ή, αντιστρόφως, μπορεί να μην σου αρέσει και πάλι να μη μπορείς να πεις γιατί ακριβώς δεν σου αρέσει.
Όλα αυτά έχουν να κάνουν με την εμπειρία της ανάγνωσης, που, κατ’ουσίαν, δεν περιγράφεται. Γι’αυτό και είναι, μην αμφιβάλλεις, κάτι το μαγικό και μυστηριώδες.
(Μια επανάληψη από το παλιό blog.)
Η πραγματική κουλτούρα αποτελείται από δύο βασικά στοιχεία: δημιουργούς που κάνουν εκείνο που κάνουν επειδή αληθινά τους εκφράζει, γουστάρουν, και θα το έκαναν ούτως ή άλλως· και αποδέκτες που παρακολουθούν επειδή αληθινά τους εκφράζει, τους εξιτάρει, τους μιλάει, και τους οδηγεί. Οτιδήποτε άλλο είναι μια προσποιητή μπαρούφα.
Σήμερα, με το διαδίκτυο, έχουμε σε πολλούς τομείς τη δυνατότητα να το κάνουμε αυτό πραγματικότητα, χωρίς περιοριστικά φίλτρα όπως είναι η “αγορά”, διαφόρων ειδών μάντρες, κλίκες, ή οποιαδήποτε άλλη φαντασιακή ανοησία.
Το γεγονός ότι κάποιοι επιμένουν να προσκολλούνται ακόμα σε παρωχημένες αντιλήψεις είναι απλά θλιβερό, και δεν αφήνουν και την υπόλοιπη ανθρωπότητα να προχωρήσει.
Βρες το προσωπικό σου όραμα.
33η σελίδα από τις 180
Επίσης . . .
Επιλογές Απριλίου (22/4)
Τέχνη από CD — Anthea Xin («ενεργειακοί» πίνακες) — Rithika Merchant (λαβυρινθώδεις κοσμολογίες) — Savepoint.gr (η εξέλιξη του Retropolis) — Ανθολογίες τρόμου (1930) — Clare Winger Harris (1891-1968) — Ο μαζικός δολοφόνος της Φλώριδας και το ChatGPT — Μια ψεύτικη ασθένεια που ξεγέλασε την τεχνητή νοημοσύνη — Angus McBride (τέχνη) — Vintage RPG — Το Τάγμα του Ηλιακού Ναού και οι μαζικές αυτοκτονίες — Gil Kane (τέχνη) — Voyage to Faremido: Gulliver’s Fifth Voyage (διαβάστε δωρεάν) — & πολλά, πολλά ακόμα στο LinX
Βιβλιοκριτική: Imaginary Worlds του Lin Carter
Έχοντας διαβάσει (και σχολιάσει) το Wizardry and Wild Romance του Michael Moorcock, είχα κάνει όρεξη να προχωρήσω σε κάτι παρόμοιο· κι αφού κι ο ίδιος ο Moorcock προτείνει το Imaginary Worlds, προχώρησα προς τα εκεί.
Είναι κι αυτό, φυσικά, μια πραγματεία για τη φανταστική λογοτεχνία, αλλά, παρότι έχει ομοιότητες με το Wizardry and Wild Romance, δεν είναι το ίδιο πράγμα. Ο Moorcock κρίνει, κυρίως, την εποχή του· ο Lin Carter μιλά πιο διαχρονικά και πιο ιστορικά (αν και την κρίνει, εν μέρει, και την εποχή του σ’ένα σημείο). Ξεκινά, μάλιστα, διευκρινίζοντας τι εννοεί λέγοντας «φανταστική λογοτεχνία» – fantasy – ώστε να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις:
But what I mean by the word "fantasy" is a narrative of marvels that belong to neither the scientific nor the supernatural. The essence of this sort of story can be summed up in. one word: magic. A fantasy is a book or story, then, in which magic really works-not a fairy tale, not a story written for children, like Peter Pan or The Wizard of Oz, but a work of fiction written for adults-a story which challenges the mind, which sets it working.
Και, για να είμαι ειλικρινής, συμφωνώ απόλυτα με αυτό τον ορισμό. Το ίδιο εννοώ κι εγώ, συνήθως, όταν λέω «φανταστική λογοτεχνία».
Επιλογές Απριλίου (8/4)
~Γκράφιτι από τη νιότη μας & Πώς να σταματάς το κινητό σου απ’το να σε παρακολουθεί & KillerTools & Οι αγορές που ποντάρουν στις καταστροφές & Τα «παράνομα» τραπεζικά δίκτυα & Ένας μαγευτικός κήπος στην Τοσκάνη φτιαγμένος στην Αναγέννηση & Tadami Yamada (παράξενα εξώφυλλα) & Rubáiyát του RS Sherriffs (παραμυθένιες εικονογραφήσεις) & Histoires Prodigieuses (1559 – Pierre Boaistuau) & Olaf Hajek (μαγικορεαλιστικοί πίνακες) & Ψυχεδελικές οντότητες χωρίς επιστημονική εξήγηση & Θαλάσσια τέρατα & A Pictorial History of Horror Stories – 200 Years of Spine Chilling Illustrations from the Pulp Magazines (1985) & Το θαλάσσιο ερπετό του Gloucester & Ken Barr (τέχνη) & Οι εικονογραφήσεις Ðông Hồ & Το πρώτο περιοδικό φαντασίας και τρόμου & άλλα πολλά στο LinX~
