Εδώ και κάμποσο καιρό ακούμε παπαγαλάκια της κορονοκρατίας να κρώζουν πως υπάρχει νόμος για υποχρεωτικό εμβολιασμό, ειδικά στα σχολεία. Κάποιοι το αρνούνται, κάποιοι συμφωνούν.

Αν και προσωπικά δεν έχω ψάξει μέσα σε νομικά βιβλία για να δω αν όντως υπάρχει τέτοιο πράγμα, έχω διαβάσει/ακούσει ανθρώπους να λένε ότι υπάρχει και να δίνουν και τον αριθμό του νόμου. Άρα, θεωρώ πως υπάρχει ο συγκεκριμένος νόμος.

Αυτό τι σημαίνει; Ότι πρέπει να τρέξουμε τώρα όλοι να εμβολιάσουμε τους εαυτούς μας και τα παιδιά μας με τα πειραματικά εμβόλια της Μεγάλης Φάρμας;

Κατά πρώτον, αυτός ο νόμος δεν έχει ποτέ εφαρμοστεί ουσιαστικά. Είναι από εκείνους τους νόμους που μπορεί να υπάρχουν στα χαρτιά αλλά στην πράξη αγνοούνται εν μέρει ή πλήρως. Δεν είναι ο μόνος τέτοιος νόμος· υπάρχουν κι άλλοι που έχουν ακόμα μείνει από άλλες εποχές ενώ ήδη θα έπρεπε να είχαν αλλάξει ή ακυρωθεί.

Ο λόγος που πρακτικά δεν εφαρμόζονται συνήθως είναι ότι θα ήταν παράλογο να εφαρμοστούν ή τελείως φασιστικό. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, πέρα από αυτά, δεν εφαρμόζεται ο συγκεκριμένος νόμος γιατί υπάρχουν διεθνείς συμβάσεις που απαγορεύουν την οποιαδήποτε ιατρική πράξη επάνω σε άνθρωπο εκτός αν ο ίδιος, αφού είναι καλά πληροφορημένος, συμφωνήσει.

Όχι, λοιπόν, άλλες σαχλαμάρες ότι υπάρχει νόμος για υποχρεωτικό εμβολιασμό.

Αν όντως υπάρχει τέτοιος νόμος, πρέπει να τον καταργήσουμε. Με το ζόρι αν χρειαστεί.

Σε τελική ανάλυση, γιατί υφίστανται οι νόμοι; Υφίστανται για να μας εξυπηρετούν και να κάνουν τη ζωή μας καλύτερη. Αν δεν το καταφέρνουν αυτό, αλλά καταφέρνουν το αντίθετο, είναι άχρηστοι και πρέπει να καταργηθούν. Χωρίς, φυσικά, αυτό να σημαίνει ότι κάποιος πρέπει να αλλάζει τους νόμους κάθε τρεις και λίγο, γιατί τότε χάνουν τη βαρύτητά τους.

Εεεε, εντάξει, εκτός αν είσαι ο Κουλοβασιλέας, οπότε και μπορείς ν’αλλάζεις τους νόμους ανά δύο εβδομάδες κάνοντάς τους σταδιακά χειρότερους για όλο τον πληθυσμό...

*

Στα σχολεία, ποτέ δεν ήταν όλα τα παιδιά πλήρως εμβολιασμένα με όλα τα εμβόλια. Αυτό είναι φαντασίωση. Κάποιοι τα έκαναν, κάποιοι δεν τα έκαναν, ή έκαναν μόνο μερικά. Επιπλέον, εκείνα τα εμβόλια είναι (α) άλλου τύπου, (β) σίγουρα δεν είναι σε πειραματικό στάδιο, και (γ) δεν έχουν τόσο ακραίες παρενέργειες.

Εκτός αυτών, υπάρχουν δεκάδες – εκατοντάδες, ίσως – μολυσματικές ασθένειες (και οι περισσότερες πολύ πιο επικίνδυνες από τον Covid). Είναι δυνατόν να εμβολιαζόμαστε υποχρεωτικά για όλες αυτές; Φυσικά και όχι. Και ούτε ποτέ γινόταν.

Υπάρχει ακόμα και σήμερα η βουβωνική πανώλη (ο Μαύρος Θάνατος – από τον μεσαίωνα) αλλά ελάχιστοι εμβολιάζονται εναντίον της γιατί μπορεί πολύ εύκολα να θεραπευτεί. Και η βουβωνική πανώλη σε σύγκριση με τον Covid είναι ένα λιοντάρι μπροστά σε μια γάτα του καναπέ.

Ας αφήσουν, λοιπόν, τα μενγκελοειδή της κοροκρατίας αυτές τις τραγελαφικές ανοησίες σχετικά με «ευθύνη προς την κοινωνία» και παρόμοια γλειφιτζούρια. Γιατί πλέον κανένας που έχει λίγο μυαλό δεν τους πιστεύει.

Η ευθύνη προς την κοινωνία δεν είναι μόνο να εμβολιάζεσαι· είναι και να μη δίνεις στον κόσμο πειραματικά, πιθανώς επικίνδυνα φάρμακα· είναι και να μην καταπιέζεις τον κόσμο και να μην κλέβεις τις ελευθερίες του.

Τι γίνανε αυτά; Τα ξεχάσαμε;

Αφήστε τα παραμύθια.

Θέλουμε τις ελευθερίας μας πίσω, και τις θέλουμε τώρα. Και θα τις πάρουμε με ό,τι τρόπο χρειαστεί.

 

Ευτυχώς είχα πάει διακοπές στην αρχή του καλοκαιριού. Πάντα έτσι κάνω. Πάω λίγο στην αρχή, λίγο στο τέλος. Στη μέση δεν πάω· έχει πολύ συνωστισμό. Ανέκαθεν τον αντιπαθούσα και τον απέφευγα – και όχι για υγειονομικούς λόγους.

Επιπλέον, στην αρχή αυτού του καλοκαιριού, τα μέτρα στα καράβια δεν ήταν και τόσο ακραία. Αν ήσουν «κακός ανεμβολίαστος» έπρεπε απλά να έχεις κάνει το selftest για να ταξιδέψεις· και το seftest, όπως όλοι ξέρουμε, είναι, πρώτον, φτηνό και, δεύτερον, αφήνεται στην «προσωπική ευθύνη» του καθενός.

Σκεφτόμουν, λοιπόν: Πάμε τώρα καμιά βόλτα, γιατί μετά μπορεί να σφίξει η χούντα.

Τι στο διάολο τις θέλω αυτές τις προφητείες; Γιατί τις λέω; Αφού πάντα βγαίνουν, οι πουτάνες, σαν λεσβίες μέσα από στόμα χταποδιού.

Η χούντα, όντως, έσφιξε επάνω που είχα επιστρέψει από τις διακοπές μου. Από τότε και ύστερα, για να μπεις σε πλοίο και να πας σ’ένα νησί μερικά ναυτικά μίλια απόσταση από την ηπειρωτική Ελλάδα πρέπει να έχεις κάνει το rapidtest, αν είσαι κακός ανεμβολίαστος.

Δεν είχα σκοπό να το κάνω, αλλά είπα να επισκεφτώ μια από τις ναυτιλιακές εταιρείες στα κεντρικά της για να ρωτήσω τους ίδιους τι ακριβώς συμβαίνει με το «υγειονομικό χαρτί». Ήθελα να δω τι διάολο απαντήσεις θα είχαν να μου δώσουν.

Ορίστε, λοιπόν, τι μου απάντησαν...

Ρώτησα, αρχικά, τι πρέπει να κάνεις αν είσαι ανεμβολίαστος (δήθεν ότι δεν ήξερα). Πρέπει να κάνεις το rapidtest, μου είπαν. Δηλαδή, τους ρώτησα, πρέπει ουσιαστικά να πληρώσεις διπλό εισιτήριο;

—Όχι, αυτό δεν είναι το εισιτήριο, μου είπαν.

—Μα, εξαναγκάζετε τον πελάτη να το κάνει, οπότε είναι σαν να τον βάζετε να πληρώσει διπλό εισιτήριο.

—Αυτό δεν το κάνουμε εμείς· το κάνει το Κράτος.

—Αλλά εσείς συνεργάζεστε με το Κράτος, δεν συνεργάζεστε;

—...

—Να κάνω μια άλλη ερώτηση; Τι γίνεται αν κάποιος έχει κλείσει εισιτήριο και βγει θετικός στο rapidtest μια μέρα προτού έρθει στο λιμάνι; Χάνει το εισιτήριο;

Με διαβεβαίωσαν πως αυτό δεν συμβαίνει, και ότι το εισιτήριο μπορεί να το χρησιμοποιήσει όποτε θέλει στο μέλλον, μέχρι που υπάρχει η εταιρεία. Και, για να λέμε του στραβού το δίκιο, αυτή ήταν η πιο λογική και σωστή τους απάντηση. Αλλά, από την άλλη, τι να έλεγαν; Ότι χάνεις τα λεφτά σου; Τέλος πάντων...

Τους είπα, μετά, πάλι ότι εξαναγκάζουν τον κόσμο να πληρώσει επιπλέον λεφτά και, συγχρόνως, να παίξει ρουλέτα για το αν θα μπει στο πλοίο, γιατί τα τεστ δεν είναι αξιόπιστα.

Μου απάντησαν ότι φταίει το Κράτος.

Μα συνεργάζεστε, βρε παιδιά, με το Κράτος, δεν συνεργάζεστε; Πάτε κόντρα; Δεν πάτε κόντρα.

Τους ρώτησα: «Το θεωρεί νόμιμο η εταιρεία σας να εξαναγκάζει τον πελάτη της να πληρώσει ένα ποσό το οποίο δεν σχετίζεται ούτε με τον ναύλο ούτε καν με την ίδια την εταιρεία;»

Μάντεψε τι μου απάντησαν: Το κάνουν όλες οι ναυτιλιακές, όχι μόνο εμείς. Φταίει το Κράτος. Τι φταίμε εμείς;

«Εντάξει,» τους είπα, «δεν λέω πως φταίτε εσείς. Υπάλληλοι είστε, το καταλαβαίνω. Αλλά να τα μεταβιβάσετε αυτά στους ανώτερούς σας. Τέτοια μέτρα είναι απαράδεκτα.»

Και θέλω να τους ζητήσω και αποδώ μια δημόσια συγνώμη που τους ζάλισα, αν και το ξέρω πως σχεδόν σίγουρα δεν με διαβάζουν.

Αλλά το να μη διαμαρτυρηθείς, σε μια τέτοια περίπτωση, δεν είναι σωστό, κατά τη γνώμη μου. Τα μέτρα αυτά είναι τελείως απαράδεκτα, τελείως φασιστικά, ρατσιστικά, γκετοποιητικά, ληστρικά.

Και εκείνο που θα θεωρούσα απόλυτα λογικό είναι ΟΛΟΙ να πήγαιναν και να διαμαρτύρονταν στις ναυτιλιακές συστηματικά. Κάθε μέρα. Απ’το πρωί ώς το βράδυ. Για όσο είναι ανοιχτά τα γραφεία τους. Όχι φασαρίες ή βρισιές, σίγουρα όχι βία. Αλλά συνέχεια να πηγαίνουν και να τους ζαλίζουν. Και να γεμίζουν και το email τους με διαμαρτυρίες, και να τους παίρνουν και τηλέφωνα για να διαμαρτύρονται. Να μην τους αφήνουν να δουλέψουν ομαλά.

Για να καταλάβουν ότι, ΟΧΙ, ΔΕΝ δεχόμαστε τέτοια φασιστικά μέτρα, ούτε ανεχόμαστε αυτούς που δέχονται να τα επιβάλλουν για χάρη του Κουλοβασιλέα.

*

Αλλά, παιδιά, ξέρετε κάτι; Δε φταίνε αυτοί. Φταίει το Κράτος. Το Κράτος φταίει για όλα...

Και, ναι, εντάξει, οι υπάλληλοι όντως δεν φταίνε σε τίποτα· ή, τουλάχιστον, έχουν πολύ μικρό μερίδιο της ευθύνης. Όμως οι διοικήσεις τους σίγουρα φταίνε.

Και ξέρεις τι λέει το σοφό ρητό:

Όποιος συνεργάζεται με φασίστες είναι ________ [συμπλήρωσέ το με τη σωστή λέξη και παίρνεις κουλουράκι]

Τι να έκαναν, όμως; Να πήγαιναν κόντρα στο Κράτος; Θα γινόταν τεράστια φασαρία.

Ε, και λοιπόν; Αν είναι να δεχόμαστε την κάθε φασίστικη μαλακία και να την επιβάλλουμε στους συνανθρώπους μας, τότε γιατί δεν είμαστε ακόμα υπό την κυριαρχία των Ναζί; (Ή, μήπως, είμαστε;)

Η ευθύνη αυτή τη στιγμή που έχει ο καθένας – είτε είναι εταιρεία είτε είναι ένας μόνο άνθρωπος – είναι να μη συμμορφώνεται με μέτρα που είναι φασιστικά.

ΚΑΜΙΑ ΑΝΟΧΗ σε όσους συμμορφώνονται με φασιστικά μέτρα και προσπαθούν να τα επιβάλλουν στους άλλους. Γιατί η κατάσταση, από εδώ όπου είμαστε – σ’αυτά τα χάλια που έχουμε φτάσει – μόνο θα χειροτερέψει. Κι αυτό δεν είναι καθόλου αστείο.

*

Έλα, μωρέ, τώρα! Για ένα rapidtest κάνεις έτσι; Κάν’ το, το γαμημένο, να πάει στο διάολο και ταξίδεψε! Δε θα σε φάει κιόλας!

Αυτή είναι μια τελείως λάθος νοοτροπία.

Και θεωρώ ανόητους όσους αυτές τις ημέρες ταξίδεψαν ή σκοπεύουν να ταξιδέψουν υπό τέτοιες συνθήκες. (Λυπάμαι αν αυτό προσβάλλει κάποιους. Ίσως να ήθελαν να διαβάσουν παρακάτω για να δουν γιατί πιστεύω πως αυτό δεν είναι κάτι που θα έπρεπε να παίρνουν τόσο ελαφριά.)

Σκέψου καλά τι σου λένε οι ναυτιλιακές υπό το πρόσχημα της «προστασίας της δημόσιας υγείας», αν είσαι ανεμβολίαστος:

(α) Είσαι εξαναγκασμένος να πληρώσεις ένα επιπλέον εισιτήριο «καπέλο» επάνω στο κανονικό εισιτήριο, χωρίς αυτό να έχει καμία σχέση με την ίδια τη ναυτιλιακή εταιρεία. Δηλαδή, η ναυτιλιακή εταιρεία σε εξαναγκάζει να πας να δώσεις λεφτά κάπου αλλού για να χρησιμοποιήσεις τις υπηρεσίες της. Δεν ξέρω ποιος είναι ακριβώς ο νόμος για ένα τέτοιο θέμα, αλλά είμαι σχεδόν σίγουρος ότι αυτό είναι παράνομο εκτός από καταφανώς ανήθικο.

(β) Σε εξαναγκάζει να δώσεις προσωπικά δεδομένα τα οποία έχουν σχέση με την υγεία σου. (Και αυτό ισχύει είτε είσαι εμβολιασμένος είτε όχι.) Πράγμα που, προφανώς, είναι παραβίαση προσωπικών δεδομένων.

(γ) Σε υποχρεώνει να υποβληθείς σε μια διαδικασία ρουλέτας για το αν θα μπεις στο πλοίο ή όχι. Και, δεδομένου ότι τα τεστ για Covid βγάζουν πολλά λάθη, είναι πολύ πιθανό να βγεις θετικός χωρίς πραγματικά να είσαι, και να χάσεις το ταξίδι. Εκτός αυτού, ακόμα και ασυμπτωματικός αν είσαι, είναι μύθος ότι οι ασυμπτωματικοί είναι επικίνδυνοι. (Κι ακόμα κι αν μπορούν να είναι επικίνδυνοι – που δεν υπάρχει καμία πραγματική απόδειξη για αυτό – τότε το ίδιο ισχύει και για τους εμβολιασμένους – άρα, αυτοί γιατί να μην κάνουν rapidtest;) Εν ολίγοις, παίζεις ζάρια για το αν θα μπεις στο καράβι ή όχι. Και αυτά τα ζάρια τα παίζεις με δικά σου έξοδα. Αν υποχρεωθείς να μείνεις έξω, πάλι θα έχεις πληρώσει το τεστ. Το εισιτήριο δεν θα το χάσεις, θα το έχεις για το μέλλον, αλλά τι να το κάνεις αν εσύ ήθελες να πας διακοπές μια συγκεκριμένη ημερομηνία; Να το κρατήσεις για τον άλλο χρόνο, για το άλλο καλοκαίρι; Έτσι όπως είναι η κατάσταση, αβέβαιο είναι ότι θα ζούμε ώς τότε...

*

Θα ήθελα εδώ να κάνω μια σοβαρή πρόταση στις λιμενικές αρχές που συνεργάζονται με τους κορονοκράτες του Κουλοβασιλέα. Θα είναι λιγάκι «επιστημονικής φαντασίας», αλλά είμαι βέβαιος ότι θα σας αρέσει. Άλλωστε, και πριν από 2 χρόνια αν έλεγες σε κάποιον όλη αυτή τη φασιστική κατάσταση που τώρα ισχύει με πρόσχημα τη δημόσια υγεία, θα γελούσαν όλοι και θα έλεγαν ότι αυτά είναι «επιστημονική φαντασία»... Τι; Το αμφιβάλλετε; Έλα τώρα...

Προτείνω, λοιπόν, στις λιμενικές αρχές να αφήσουν αυτές τις μαλακίες με τα «υγειονομικά χαρτιά» και τα rapidtest. Όλοι το ξέρουμε πως έτσι κι αλλιώς δεν έχουν κανένα νόημα. Αφού θέλουν να έχουν καράβια-καζίνο, ας στήσουν μια γιγάντια ρουλέτα μπροστά στην είσοδο του καραβιού, και ο καθένας επιβάτης που έρχεται να πρέπει να σταματά και να γυρίζει τη ρουλέτα. Αν η ρουλέτα δείξει ότι μπαίνεις, μπαίνεις. Αν η ρουλέτα δείξει ότι δεν μπαίνεις, δεν μπαίνεις. (Εννοείται, βέβαια, πως τη ρουλέτα θα την πληρώνεις έξτρα γιατί θα την έχουν φέρει εκεί από το Καζίνο του Κουλοβασιλέα.) Επιπλέον, μπορεί να έχει κι άλλα ενδιαφέροντα αποτελέσματα πέρα από το μπαίνεις/δεν μπαίνεις (πράγμα που δεν γίνεται με το rapidtest). Μπορεί ένα αποτέλεσμα να είναι να μπορείς να ταξιδέψεις με το πλοίο μόνο αν δεχτείς να σε δέσουν μ’ένα σχοινί και να σε τραβάνε από πίσω μέσα στη θάλασσα μέχρι να φτάσεις στον προορισμό σου. Ένα άλλο αποτέλεσμα μπορεί να είναι να μπορείς να ταξιδέψεις με το πλοίο αν δεχτείς να σε χώσουν στο μπαλαούρο, έναν χώρο 2x2, ώσπου να φτάσεις στον προορισμό σου. Αποκεί και πέρα βάλτε τη φαντασία σας να δουλέψει...

*

Συγνώμη αλλά δεν μπορούσα να κρατηθώ απ’το να το γράψω το παραπάνω, γιατί η κατάσταση είναι τραγελαφική. Προφανώς αστειεύομαι, όμως κι αυτό που συμβαίνει στην «πραγματικότητα» που βιώνουμε δεν είναι και πολύ πιο σοβαρό αν το καλοσκεφτείς. Και είναι και πιο ύπουλα φασιστικό.

Δηλαδή, ο Κουλοβασιλέας τώρα ξαφνικά ενδιαφέρθηκε για την υγεία μας και βάζει τους ανεμβολίαστους να κάνουν rapidtest υποχρεωτικά; Πριν από κάποιο καιρό, που όλοι ήταν ανεμβολίαστοι, γιατί δεν έβαζε τους πάντες να κάνουν rapidtest για να μπουν στο καράβι; Τότε δεν υπήρχε κίνδυνος;

Το προηγούμενο καλοκαίρι ολόκληρο, απλά ένα χαρτί συμπλήρωνες ότι δεν είσαι άρρωστος και τα λοιπά, κι αυτό ήταν όλο. Δε θα μπορούσε και τότε να γινόταν rapidtest; Γιατί δεν γινόταν;

Γιατί γίνεται τώρα;

Γίνεται επειδή θέλει να τιμωρήσει τους ανεμβολίαστους για το «έγκλημα» ότι δεν δέχονται να βάλουν μες στο σώμα τους μια βελόνα που περιέχει μια αμφιλεγόμενη, πειραματική ουσία.

Πήγε και αγόρασε ο Κούλης 30.000.000 δόσεις εμβολίων. Δε θέλετε να τις κάνετε, παλιοκερατάδες; Ε, πούστηδες, θα πληρώσετε γι’αυτό! Και λεφτά θα δίνετε και θα παίζετε ζάρια για το αν θα μετακινηθείτε!

Αυτή είναι η νοοτροπία του.

Δεν τον ενδιαφέρει για την υγεία σου. Τον ενδιαφέρει να χώσεις μέσα σου τη σύριγγά του επειδή πήγε ήδη και αγόρασε τα εμβόλια και έχει κάνει συμφωνίες που τον ωθούν προς αυτή τη φασιστική κατεύθυνση προς την κοινωνία.

Εγώ δεν δέχομαι να παίξω το παιχνίδι του Κουλοβασιλέα και των εμβολιασμών. Δεν δέχομαι κάποιος να με «τιμωρήσει» επειδή δεν θέλω να πάρω ένα φάρμακο – πόσω μάλλον ένα πειραματικό, πιθανώς επικίνδυνο φάρμακο.

Γι’αυτό κιόλας αρνούμαι να επιβιβαστώ σε πλοίο υπό αυτούς τους όρους, παρότι έχω σπίτι σε νησί και έχω και δουλειές να κάνω εκεί.

Αυτή τη στιγμή, ο Κουλοβασιλέας και η σιχαμερή παρέα των κορονοκρατών δεν με αφήνουν να πάω στο σπίτι μου.

Συγνώμη που έχω αρχίσει να το παίρνω λιγάκι προσωπικά το θέμα με αυτούς τους σκατοχουντικούς.

Και πιστεύω ότι, υπό αυτές τις συνθήκες, ΚΑΝΕΝΑΣ δεν θα έπρεπε να δέχεται να ταξιδέψει. Εκτός αν σας αρέσει να σας εκβιάζουν και να σας χειραγωγούν.

ΚΑΝΕΝΑΣ δεν θα έπρεπε να ταξιδέψει – και να βρουν όλες αυτές οι ναυτιλιακές ξαφνικά τα πλοία τους τελείως άδεια, να δούμε αν θα τους άρεσε.

Αλλά, όπως έχω αρχίσει να λέω συχνά τελευταία, ο κόσμος είναι αφελής – το λιγότερο. Δέχεται τα πάντα. Ακόμα και την τιμωρία. Ακόμα και τον εκβιασμό. Δεν αντιδρά.

Είναι θλιβερό.

Σκέψου: Τι έγινε κι αν χάσεις ένα καλοκαίρι;

Είναι πιο σημαντικό τώρα να φέρεις αντίσταση σ’αυτό το απάνθρωπο, φασιστικό, ληστρικό πράγμα που συμβαίνει παρά να πας σε μια παραλία ή σε ένα μπαρ σε κάποιο νησί.

Σου κλέβουν τη ζωή σου.

Αυτά τα υποτιθέμενα «υγειονομικά» μέτρα δεν θα σταματήσουν εδώ. Όσο πάει και θα χειροτερεύει το πράγμα – και όσοι δυσπιστείτε θα το δείτε αυτό πολύ σύντομα. (Και μακάρι να βγω ψεύτης, όπως λέω πάντα· όμως ώς τώρα – δυστυχώς – ούτε μία φορά δεν έχω βγει.)

*

Αλλά ας πούμε ότι τους είχε πάρει ο πόνος να προστατέψουν πραγματικά τον κόσμο στα πλοία ΧΩΡΙΣ να του κλέβουν τις πολιτικές του ελευθερίες και να τον εκβιάζουν... Θα μπορούσαν να το κάνουν;

Φυσικά και θα μπορούσαν, και μάλιστα πολύ πιο απλά.

Ορίστε πώς (και συμπεριλαμβάνοντας το διαχωρισμό εμβολιασμένων/ανεμβολίαστων):

1) Να μπαίνουν στο πλοίο πρώτα όλοι οι εμβολιασμένοι (ας έχουν ένα προνόμιο αφού έκαναν το τόλμημα να βάλουν μέσα στους μια πειραματική ουσία), αραιά-αραιά.

2) Να μπαίνουν, μετά, στο πλοίο όλοι οι ανεμβολίαστοι, αραιά-αραιά, με μάσκες, κουκούλες, και ό,τι άλλο θες.

3) Να υπάρχει μέσα στο πλοίο ένα μέρος για εμβολιασμένους και ένα μέρος για ανεμβολίαστους, χωρισμένο στα ίσα, ή ανάλογα με τις κρατήσεις των εισιτηρίων. Έτσι οι εμβολιασμένοι δεν θα έρχονται σε επαφή με τους ανεμβολίαστους. Να μην επιτρέπεται οι μεν να περάσουν στην περιοχή των δε.

4) Κατά την άφιξη στον προορισμό, να βγαίνουν πρώτα οι εμβολιασμένοι, αραιά-αραιά. Και μετά να βγαίνουν οι ανεμβολίαστοι, αραιά-αραιά.

(Προσέξτε αυτό το αραιά-αραιά. Είναι κάτι που ποτέ δεν έχω δει να συμβαίνει, ειδικά στην αποβίβαση από πλοίο, παρότι υποτίθεται ότι πρέπει να κρατάμε αποστάσεις 1,5 μέτρου...)

Και ρωτώ: Γιατί ο Κουλοβασιλέας και η παρέα του δεν έχουν εφαρμόσει ένα τέτοιο σχέδιο;

Και πιο απλό θα ήταν και πιο αποτελεσματικό, και πιο δημοκρατικό. Κανείς δεν θα δεχόταν ληστεία, κανείς δεν θα έπαιζε ζάρια για να μπει στο σκάφος.

Γιατί δεν το έχουν εφαρμόσει;

Δεν το έχουν εφαρμόσει επειδή είναι διεστραμμένοι και φασιστικοί. Γι’αυτό δεν το έχουν εφαρμόσει. Θέλουν απλά να τιμωρήσουν τους ανεμβολίαστους επειδή δεν δέχτηκαν το μαλακισμένο φάρμακό τους· και να εκβιάσουν όσους περισσότερους μπορούν προκειμένου να εμβολιαστούν. Δεν τους ενδιαφέρει ούτε η δημόσια υγεία, ούτε η ελευθερία του ατόμου, ούτε η δημοκρατία, ούτε τίποτα. Δεν έχουν κανέναν ηθικό φραγμό, ούτε καν για τις βασικές ανθρώπινες δραστηριότητες, όπως το να ταξιδέψεις μέχρι το σπίτι σου που είναι σ’ένα νησί μερικά ναυτικά μίλια παραδίπλα.

Ε, λοιπόν, με τέτοια φασιστικά γουρούνια εγώ δεν θέλω να συνεργάζομαι. Ούτε θέλω να με διοικούν.

*

Και πρόσεξε το τραγελαφικό που είπε πάλι ο Κουλοβασιλέας τις προάλλες: Δεν θα υπάρξουν άλλοι υποχρεωτικοί εμβολιασμοί, αλλά οι εμβολιασμένοι θα πληρώνουν το κόστος ότι δεν είναι εμβολιασμένοι.

Δηλαδή, να περιμένετε τέτοια φασιστικά μέτρα από το λεωφορείο ώς το σουπερμάρκετ...

Κατά τα άλλα, παιδιά, δεν θα υπάρξουν άλλοι υποχρεωτικοί εμβολιασμοί. Απλά αυτοί που δεν θα εμβολιαστούν δεν θα μπορούν εύκολα να κάνουν βασικές ανθρώπινες δραστηριότητες και επίσης θα τους ξεζουμίζουμε οικονομικά μέχρι να ψοφήσουν...

Τρομερός δεν είναι, ο καραγκιόζης;

Ήθελε νάξερα τι θα ήταν «υποχρεωτικοί εμβολιασμοί» γι’αυτόν; Το να στέλνει μισθοφορικά τάγματα στα σπίτια των ανθρώπων, να τους αρπάζουν δια της βίας, να τους δένουν με αλυσίδες και λουριά, και να τους χώνουν βελόνες;

Αυτό εννοεί λέγοντας «υποχρεωτικοί εμβολιασμοί»;

Γιατί κι αυτό που κάνει τώρα είναι το ίδιο πράγμα απλά έμμεσα.

Πόσος κόσμος έχει ήδη χάσει τη δουλειά του;

Πόσοι ακόμα δεν θα μπορούν ουσιαστικά να δουλέψουν επειδή θα πρέπει, με δικά τους έξοδα, κάθε τόσο να τεστάρονται;

Είναι δυνατόν να τεστάρεσαι κάθε μέρα, ή κάθε 2-3 μέρες, με δικά σου έξοδα, χωρίς να χρεοκοπήσεις; Ειδικά αν είσαι από τη μεσαία τάξη και κάτω;

Όχι, δεν είναι υποχρεωτικός ο εμβολιασμός, ε; Δεν είναι...

Κι εσείς ακόμα κάθεστε και κοιτάζετε...

 

Στο προηγούμενο post είχα υποσχεθεί ότι θα ανέφερα ορισμένα από τα βιβλία που έχω διαβάσει τα τελευταία χρόνια τα οποία θεώρησα συναρπαστικά και πραγματικά ενδιαφέροντα. Από εκείνα τα μυθιστορήματα που, όταν φτάσεις στο τέλος, λες: Γαμώτο! Γιατί τελείωσε;;

Είναι τα εξής:

Fire & Blood. Δεν περίμενα ότι θα ήταν τόσο καλό, κρίνοντας από τα δύο τελευταία του Song of Ice and Fire τα οποία μου είχαν φανεί ανιαρά και άσκοπα. Έχω γράψει βιβλιοκριτική.

The Pearl Saga (The Ring of Five Dragons, The Veil of A Thousand Tears, The Cage of Nine Banestones). Και γι’αυτό έχω γράψει βιβλιοκριτική. Είναι μια τριλογία που παρουσιάζει αξιοσημείωτη προσπάθεια πρωτοτυπίας στη διεθνή φανταστική λογοτεχνία.

Sea of Ghosts και The Art of Hunting. Το ένα είναι συνέχεια του άλλου. Θα ακολουθήσει και τρίτο, αλλά ακόμα ο συγγραφέας δεν το έχει γράψει (την τελευταία φορά που κοίταξα, τουλάχιστον), αλλιώς θα το είχα ήδη διαβάσει. Ακόμα μια ιστορία πέρα από τα συμβατικά, βαρετά πλαίσια της φανταστικής λογοτεχνίας. Έχει κάτι τελείως τρελές ιδέες που σε κρατάνε κολλημένο στην αφήγηση, και κάτι τελείως τρελούς και παλαβούς χαρακτήρες. Πλοκή γεμάτη εκπλήξεις. Δεν έχω γράψει βιβλιοκριτική αλλά λέω κάποια πράγματα εδώ.

The Great Book of Amber. Εντάξει, αυτό δεν το διάβασα τώρα για πρώτη φορά αλλά έκανα επανάληψη, και δεν το μετάνιωσα καθόλου. Ρίξτε μια ματιά και στη βιβλιοκριτική μου. Πραγματικά, σκέφτομαι να το ξαναδιαβάσω κάποια στιγμή σύντομα. Δε νομίζω ότι μπορώ να το βαρεθώ ή να πάψω να το ερωτεύομαι ολοένα και περισσότερο με κάθε ανάγνωση.

A Voyage to Arcturus. Πολύ παράξενο βιβλίο. Ακόμα και γι’αυτό μόνο αξίζει.

Desolation Road. Ακόμα ένα ανεπανάληπτο βιβλίο (και το λέω αυτό και το εννοώ – ανεπανάληπτο – έχοντας διαβάσει και άλλα του συγγραφέα) που διάβασα το 2017.

Αξιοσημείωτη, επίσης, είναι η σειρά του Dray Prescot, που με έχει συνεπάρει, ειδικά μετά τους πρώτους 5 τίτλους, και κάθε χρονιά τελευταία διαβάζω και μερικά από αυτά τα βιβλία. (Το καθένα είναι πολύ μικρό, αλλά είναι πάρα πολλά στο σύνολό τους.)

 

Έχω μαζέψει εκατοντάδες βιβλία, και χάρτινα και ηλεκτρονικά· αλλά υπάρχουν φορές (όχι και τόσο λίγες) που δεν ξέρω τι να διαβάσω. Δεν αισθάνομαι κάτι να με τραβά. Επιπλέον, έχοντας πολλά βιβλία δεν μπορώ ανά πάσα στιγμή να τα ψάξω όλα. Κοιτάζοντας στο διαδίκτυο, επίσης, δεν βλέπω τίποτα να με προσελκύει· τα πάντα, ειδικά σχετικά με τα σύγχρονα μυθιστορήματα, έχουν γίνει flat για κάποιο λόγο... Κοιτάζοντας στα παλαιοβιβλιοπωλεία (τα συμβατικά βιβλιοπωλεία, δυστυχώς, τα έχω εγκαταλείψει εδώ και αρκετό καιρό: οτιδήποτε ακριβότερο από 2-3 € για τιμή βιβλίου μού φαίνεται πολύ ακριβό πια), μια απ’τα ίδια...

Ψάχνω πάντα για εκείνο το συναρπαστικό μυθιστόρημα που θα με κάνει να κολλήσω και, όταν το έχω τελειώσει, να μετανιώσω που τελείωσε.

Συχνά αναγκάζομαι να συμβιβαστώ με κάτι που ίσως να είναι καλό, και μπορεί τελικά είτε να είναι οριακά καλό είτε να με αφήνει αδιάφορο. Σε κάποιες λίγες περιπτώσεις, μπορεί και να το παρατήσω αν δω τα σκούρα – τα πολύ σκούρα.

Και υπάρχουν περίοδοι που αυτό συμβαίνει συστηματικά. Δεν βρίσκω βιβλίο που να αισθάνομαι ότι πραγματικά θέλω να διαβάσω.

Αλλά μετά έρχεται το απρόσμενο: Βρίσκω, ξαφνικά, ένα σωρό βιβλία που θα ήθελα οπωσδήποτε να διαβάσω!

Θα είναι εκείνο που αναζητώ – το συναρπαστικό μυθιστόρημα που μετανιώνεις που τελείωσε; Θα δείξει. Ποτέ δεν μπορείς να είσαι σίγουρος.

(Ίσως σε επόμενο post να κάνω μια λίστα με τα βιβλία που διάβασα τα τελευταία χρόνια και θεώρησα ότι ήταν αυτού του είδους.)

 

Σήμερα είχα ακούσει ότι θα έπεφτε λίγο η ζέστη.

Ξυπνάω το πρωί και βλέπω μουντάδα απέξω. Συννεφιά; σκέφτομαι. Μετά, ανοίγω τη μπαλκονόπορτα και βγαίνω...

...και τρώω όλη τη στάχτη κατάμουτρα.

Δεν είναι μουντός ο καιρός, τελικά. Είναι οι φωτιές του.

Τρομοκρατήσανε τον κόσμο με την «τρομερή» πανδημία τους προτού ακόμα έχουμε έναν άρρωστο από αυτήν. Γαμήσανε όλη τη χώρα με τα θλιβερά lockdown που δεν πρόσφεραν τίποτα εκτός από οικονομική και ψυχική καταστροφή. Δεν ενίσχυσαν ποτέ, ούτε λίγο, το σύστημα δημόσια υγείας το οποίο ήταν ανέκαθεν σε μαύρα χάλια – αν μη τι άλλο, του έκαναν και καταστροφή. (Αγόρασαν, όμως, θωρακισμένα αστυνομικά οχήματα και αύρες.) Ξεπουλήσανε, στη συνέχεια, τη χώρα στη Μεγάλη Φάρμα, και απειλούν να εξαπλώσουν σιχαμερή εμβολιοχούντα προς κάθε σημείο του ορίζοντα. Και ώς πότε αυτά; Άγνωστο το μέλλον, τέκνον μου... Φυσικά.

Ε, τώρα, είπαν να τα αποτελειώσουν όλα. Να κάψουν και τα πάντα, να πάνε στο διάολο.

Η χειρότερη κωλοκυβέρνηση που έχει περάσει από αυτό τον τόπο τα τελευταία 850 χρόνια.