Παραμονή πρωτοχρονιάς 2022, περιφέρομαι στους δρόμους της Αθήνας σαν καλικάντζαρος βγαλμένος από χριστουγεννιάτικο πανδημικό εφιάλτη, και βλέπω μόνο σκηνές μιζέριας και παρακμής. Ελάχιστος κόσμος στους δρόμους – γι’άλλη μια φορά κλεισμένοι στις κορονοτρύπες τους – και ακόμα πιο λίγος στα καταστήματα. Οι μαγαζάτορες κοιτάζουν απεγνωσμένα από τις πόρτες κρύβοντας απόχη πίσω από την πλάτη, περιμένοντας να αρπάξουν τυχαίο περαστικό μήπως και τον μεταμορφώσουν σε πελάτη.

Σε κάποια μεγάλα καταστήματα παρατηρείς μικρές ουρές από κόσμο πρόθυμο να δείξει πιστοποιητικό υγειονομικών φρονημάτων για να εισέλθει – ένα από τα μεγαλύτερα αίσχη της πανδημίας μέχρι στιγμής.

Στου Ψυρρή, τα εστιατόρια θα βαρούσαν μύγες αν οι μύγες τολμούσαν να κυκλοφορήσουν. Μια τραγική εικόνα ερήμωσης εκεί όπου, τέτοιες ημέρες, θα έπρεπε να γίνεται χαμός από τον κόσμο.

Και όλα αυτά μπορεί να έχουν μια σουρεαλιστική αισθητική αξία για «περίεργους» σαν εμένα – μπορεί ακόμα και να σε κάνει να γουστάρεις η όλη παραξενοσύνη του θέματος, ένα αλλόκοτο μεταποκαλυπτικό σκηνικό, προκαλούμενο εν μέρει από μια επιδημιακή κρίση, εν μέρει από μια κρίση μαζικής υστερίας – όμως πιστεύω ότι όλοι μπορούμε να συμφωνήσουμε πως, από αντικειμενική άποψη, ε, δεν είναι κατάσταση αυτή, γαμώ το κέρατό μου.

Χρονιάρες μέρες, δε.

Καλά, δεν μπορούσαν να περιμένουν λίγες μέρες ακόμα προτού αμολήσουν έτσι την πανδημική τρομοκρατία τους; (Θα επανέλθουμε εντός ολίγου σ’αυτό. Κρατηθείτε.)

Πλησιάζω ένα μεγάλο κατάστημα που πουλά είδη τα οποία, για κάποιο λόγο, δεν θεωρούνται πρώτης ανάγκης (οπότε και θέλεις πιστοποιητικό υγειονομικων φρονημάτων για να μπεις) αλλά, ουσιαστικά, είναι είδη πρώτης ανάγκης (οπότε, το μαγαζί είναι από τα λίγα που φαίνεται να μαζεύουν κάποιο κόσμο). Εσκεμμένα δεν αναφέρω ποιο κατάστημα είναι. Όχι πως θα πω κάτι κακό γι’αυτό. Αντιθέτως. Αλλά, ξέρεις, δεν θέλω να το στοχοποιήσω με τον οποιονδήποτε τρόπο.

Πλησιάζω, λοιπόν, δίπλα από τη σειρά των εμβολιασμένων και ζητάω, σαν μολυσμένο στοιχειό, αν μπορούν να μου φέρουν στην πόρτα κάτι πράγματα που μου χρειάζονται. Σπεύδουν να με εξυπηρετήσουν, πολύ ευγενικοί, και ενώ συγχρόνως με κοιτάζουν, ίσως, λίγο περίεργα και μοιάζοντας, ίσως, και λίγο αμήχανοι απέναντί μου. Και αναρωτιέμαι: τι νομίζει ο κόσμος, ότι επειδή είμαστε ανεμβολίαστοι ήρθαμε από το βουνό και θα κάνουμε φασαρία; Ότι θα αρχίσουμε να τους βρίζουμε; Είχαν κακές εμπειρίες με ανεμβολίαστους τις προηγούμενες ημέρες;

Όχι, δεν τα βάζουμε με τυχαίους υπαλλήλους, ειδικά όσους φέρονται ευγενικά. Ξέρουμε ότι ούτε σ’αυτούς δεν αρέσει η συγκεκριμένη κατάσταση. Ξέρουμε ότι όλοι οι άνθρωποι που έχουν λίγο μυαλό στο κεφάλι τους, ή δεν είναι τελείως φασίστες, καταλαβαίνουν ότι όλο αυτό που συμβαίνει είναι χάλι το οποίο δεν πρόκειται να φέρει κανένα θετικό αποτέλεσμα.

Και, ενώ περιμένω να μου φέρουν ό,τι ζήτησα, βλέπω την κυρία στην πόρτα (τη μία από τις δύο) να ζητά στον κόσμο να μη συνωστίζεται γιατί είναι επικίνδυνο. Και μια γριά τής λέει: «Μα είμαστε όλοι εμβολιασμένοι!»

Τρομάρα σας... Αυτά παθαίνει το μυαλό όταν παρακολουθεί πολύ ΣΚΑΪ. Μαθαίνει μόνο τη μισή ιστορία. Την ιστορία που η Μεγάλη Φάρμα θέλει να μάθεις.

Κάθε μέτρο που έχει παρθεί, από την αρχή αυτής της πανδημίας, όχι μόνο δεν φαίνεται να φέρνει κανένα θετικό αποτέλεσμα αλλά, αντιθέτως, φαίνεται να κάνει την κατάσταση χειρότερη!

Είναι αντικειμενικό· δεν το λέω επειδή είμαι αντι-ΝΔ. Μέχρι στιγμής δεν ασχολούμουν καν με την πολιτική. (Ούτε και τώρα θεωρώ πως ασχολούμαι, κατά βάση, με την πολιτική.)

Δες τι έγινε με τα πρώτα lockdown. Είχαμε περισσότερα κρούσματα και θανάτους από Covid αντί να έχουμε πιο λίγα.

Δες τι έγινε με τα μη-εμβόλια τα οποία διατυμπανιζόταν ότι θα διέλυαν την πανδημία. Όσο περισσότεροι εμβολιάζονται τόσο χειροτερεύει η πανδημία... μέχρι που φτάσαμε στο σήμερα.

Ο γενικός πληθυσμός εξαναγκάστηκε υπό την απειλή όπλου να πάρει ένα φάρμακο αμφιβόλου ποιότητας το οποίο, όχι μόνο δεν έλυσε την πανδημία, αλλά την επιδείνωσε ενώ, συγχρόνως, τους έκανε όλους να βάλουν τη ζωή τους σε κίνδυνο από τα ίδια τα μη-εμβόλια.

Και θα μου πεις: Μα ήρθε η Όμικρον! Γι’αυτό συμβαίνουν αυτά!

Και θα σου πω: Μα ήταν δυνατόν να μην ξέρουν ότι τέτοιου είδους ιός θα έκανε μεταλλάξεις που δεν τις πιάνουν τα εμβόλια; Αυτή είναι η φυσιολογική πορεία των ιών. Είναι γνωστό. Επίσης, όσο πιο μεταδοτικοί γίνονται τόσο λιγότερο θανατηφόροι γίνονται, κανονικά, καθώς προσπαθούν να γίνουν ενδημικοί.

Προς τι, λοιπόν, ο όλος φασισμός με τα εμβόλια που, στην πραγματικότητα, είναι γονιδιακές θεραπείες και πήραν εσπευσμένη έγκριση παγκοσμίως; Ποιον εξυπηρετεί αυτό το αφήγημα;

Παρατηρώντας τι γίνεται σε όλες τις χώρες του κόσμου, ο εμβολιασμός μ’αυτά τα σκευάσματα κάνει, κατά μυστηριώδη τρόπο, την πανδημία να χειροτερεύει ενώ συγχρόνως αυξάνει τη θνησιμότητα στον γενικό πληθυσμό από διάφορες άλλες αιτίες.

Παρ’όλ’ αυτά, πρέπει να σε υποχρεώσουν υπό την απειλή όπλου να τα δεχτείς μέσα στο σώμα σου...

Και μετά, έχουμε την άλλη κωμικοτραγική γελοιότητα με τις μάσκες που αποτελούν διαφημιστικό κόλπο της τρομοκρατικής καμπάνιας «πανδημία»... Τώρα, πας στο σουπερμάρκετ και σου λένε ότι, αν φοράς απλή μάσκα, δεν φτάνει μία· πρέπει να φοράς δύο, τη μία πάνω στην άλλη. Αγόρασα, λοιπόν, μία από εκείνες τις μυτερές μάσκες – δεν θυμάμαι ποιο είναι το επίσημο όνομά τους: ας τις λέμε «κορακοράμφη» για ευκολία – ώστε να μη φοράω τη διπλή μάσκα. Το κοίταξα καλά-καλά το κορακοράμφος μου για να καταλάβω τι διαφορά έχει από την άλλη μάσκα και είναι πιο αποτελεσματικό (υποτίθεται) εναντίον της πανδημίας. Το ύφασμα είναι σίγουρα λίγο καλύτερης ποιότητας, λιγάκι πιο στέρεο, λιγάκι πιο παχύ, και φτιαγμένο έτσι ώστε να στέκεται σαν ράμφος και να μη σου γλιστρά εύκολα από τη μύτη.

Ε, και; Αυτό σημαίνει πως σταματά ιούς που κυκλοφορούν στον αέρα (όπως υποτίθεται ότι συμβαίνει); Φυσικά και δεν σταματά ιούς που κυκλοφορούν στον αέρα, αφού ο αέρας περνά μέσα από το ύφασμα είτε έτσι είτε αλλιώς.

Το ίδιο, βέβαια, ισχύει και αν φοράς δύο μάσκες. Είναι σαν να φοράς μία. Αφού ο αέρας περνά, περνά και ο ιός που είναι μέσα στον αέρα (αν υποθέσουμε ότι υπάρχει ιός μέσα στον αέρα).

Το ίδιο θα συνέβαινε κι αν φορούσες τρεις μάσκες. Ή τέσσερις. Ή περισσότερες. Εκτός αν φορούσες τόσες μάσκες ώστε να μην περνά καθόλου ο αέρας, οπότε και θα είχαν ξαφνικά λυθεί όλα σου τα προβλήματα...

Με παραξενεύει ένα πράγμα σε όλη αυτή την τραγελαφική υπόθεση. Αν υποτεθεί ότι οι δύο υφασμάτινες μάσκες προστατεύουν καλύτερα από τη μία υφασμάτινη μάσκα, τότε λογικά οι τρεις προσφέρουν ακόμα μεγαλύτερη προστασία, έτσι; Οπότε, γιατί να μη φοράμε τρεις; Ή, γιατί να μη φοράμε τέσσερις ή πέντε;

Σε τελική ανάλυση, γιατί να περιμένεις το Κράτος της Κορονοκρατίας να σου πει πόσες μάσκες να φορέσεις; Γιατί να μη φορέσεις από μόνος σου, κατευθείαν, τον μέγιστο αριθμό μασκών που σου προσφέρει 100% προστασία από ιούς που κυκλοφορούν στον αέρα; Και ποιος είναι αυτός ο μέγιστος αριθμός; Οι... δέκα μάσκες; Η μία πάνω από την άλλη;

Η απάντηση είναι απλή: Όλα αυτά είναι μαλακίες. Δεν έχει διαφορά πόσες υφασμάτινες μάσκες φοράς τη μία πάνω στην άλλη. Το ίδιο απροστάτευτος είσαι από μολύνσεις που κυκλοφορούν στον αέρα. Αν όντως η μόλυνση κυκλοφορούσε στον αέρα σε τέτοια έκταση, όλοι θα είχαμε ήδη μολυνθεί προτού προλάβουμε να φορέσουμε μάσκες.

Μ’αυτά τα κορακοράμφη έχουμε γυρίσει 1.500 χρόνια πίσω. Κάνουμε ξανά τους plague doctors, και ακριβώς το ίδιο σφάλμα με αυτούς.

Οι υφασμάτινες μάσκες είναι μόνο για να φοριούνται από ασθενείς με συμπτώματα της νόσου, όχι από τον καθένα.

Αν νομίζεις ότι υπάρχει μόλυνση στον αέρα, μην κοροϊδεύεσαι άλλο· αγόρασε μια κανονική μάσκα αερίων από πλαστικό και μέταλλο με ειδικά φίλτρα. Τέτοια μάσκα μόνο μπορεί να σε προστατέψει. Και πάλι, τίποτα δεν είναι ποτέ 100% βέβαιο.

*

Εύχομαι το 2022 να είναι καλύτερο από τα δύο προηγούμενα χρόνια. Με τόσα 2, κάποια μαγεία πρέπει να συμβεί. Ίσως ήδη να έχει αρχίσει να συμβαίνει. Κάποιοι φαίνεται να έχουν ξυπνήσει από την κορονομαστούρα και να μη θέλουν να ξαναϋπνωτιστούν. Τους εύχομαι να ταρακουνήσουν και τους υπόλοιπους.

Το μόνο που έχετε να φοβάστε είναι ο ίδιος ο φόβος.

Σοφά λόγια. Γιατί τα έχετε ξεχάσει;

Τα προβλήματα δεν λύνονται με τον φόβο και την τρομοκρατία.

Οι επιδημιακές κρίσεις δεν λύνονται με μάσκες και εμβόλια, φασιστικά υγειονομικά πιστοποιητικά και αναστολές υγειονομικών. (Εκτός των άλλων, δεν επιτρέπεται να εμβολιάζεις εν μέσω πανδημίας· απλά ενδυναμώνεις τον ιό. Ούτε αυτό το ξέρουν οι «ειδικοί» της Μεγάλης Φάρμας;) Λύνονται με ενίσχυση του συστήματος υγείας, αποσυμφόρηση των νοσοκομείων (τα οποία πάντα αποτελούν βασική εστία μόλυνσης), και καλή υγιεινή από όλους.

Όσοι θέλουν να συντηρούν αφηγήματα άλυτης πανδημίας είναι ξεκάθαρα κακούργοι και πανδημιοκάπηλοι.

Τουλάχιστον, θα έπρεπε να περιμένουν ο κόσμος να περάσει τις γιορτές προτού ξεκινήσουν την καινούργια καμπάνια τρομοκρατίας και αποπροσανατολισμού. Αλλά, βέβαια, τότε η καμπάνια θα ήταν, ίσως, λιγότερο αποτελεσματική. Τώρα, ο γενικός πληθυσμός το ένιωσε για τα καλά ότι του στέρησαν – ξανά – τις γιορτές. Πιο πιθανό να αναζητήσει την 4η δόση του μη-εμβολίου για να βρει την πολυπόθητη «ελευθερία»...

...την οποία προσπαθούν να τον κάνουν να ξεχάσει ότι κανένας δεν σου τη δίνει, αλλά μόνος σου την παίρνεις. Μόνος σου, απλά, την έχεις. Επειδή υπάρχεις.

Το πρόβλημα δεν είναι η πανδημία – μία επιδημιακή κρίση εξαπλωμένη παγκοσμίως. Το πρόβλημα είναι η αντιμετώπιση της πανδημίας από τους επιτήδειους ιθύνοντες.

Η «πανδημία» θα τελειώσει όταν εσείς αποφασίσετε ότι βαρεθήκατε να σας τρομάζουν με τον συνήθη αόρατο μπαμπούλα.

 

Βλέπω το The 100, όπως είχα ξαναγράψει, και ακόμα δεν το έχω τελειώσει, γιατί δεν είμαι και τόσο φανατικός των τηλεοπτικών σειρών (εκτός και να τύχει νάχω πραγματικά κολλήσει με κάποια), κι επιπλέον είναι αρκετά μεγάλη σειρά. Έχει εφτά σεζόν. Τώρα είμαι προς το τέλος της έβδομης, και, εδώ και κάμποσα επεισόδια, έχουν παρουσιαστεί κάτι πολεμιστές που φοράνε στολές οι οποίες τους κάνουν αόρατους.

Η σειρά προσπαθεί να δημιουργήσει μια αρκετά πιστευτή πλοκή με αυτές τις στολές αορατότητας, αλλά, και πάλι, πρέπει κάπου να μην το καλοσκεφτείς το πράγμα για να το δεχτείς όπως είναι. Σε αρκετές μάχες, οι πολεμιστές αυτοί – ή όποιος τυχαίνει να φορά τέτοιες στολές – απενεργοποιούν την αορατότητα για όχι και τόσο καλούς λόγους πέρα από το για να φανούν στην οθόνη ή για να μην καταστραφεί η πλοκή, ενώ πάλι σε άλλες στιγμές χρησιμοποιούν την αορατότητα στο μέγιστο και είναι τρομερά θανατηφόροι.

Η αορατότητα πάντα έλεγα ότι είναι ένα πολύ βασικό πρόβλημα σε πολλές ιστορίες φαντασίας. Γι’αυτό κιόλας είμαι πολύ επιφυλακτικός με τους αόρατους πολεμιστές. Σκέψου μόνο πόσο θανατηφόρος μπορεί να είναι ένας αόρατος πολεμιστής. Δώσε του ένα πιστόλι και μπορεί να σκοτώσει, θεωρητικά, έναν ολόκληρο στρατό. Ποιος θα τον δει για να τον ξεπαστρέψει; Μόνο τυχαία ίσως να τον σκοτώσει κάποιος.

Οι αόρατοι πολεμιστές είναι πανίσχυροι. Τελεία και παύλα. Όταν κάποιος έρχεται να σε σκοτώσει ενώ εσύ δεν μπορείς να τον δεις, οι πιθανότητες να επιβιώσεις είναι ελάχιστες – σχεδόν μηδενικές. Και το να δείχνεις κάτι διαφορετικό μέσα σε μια ιστορία είναι απλά αστείο. Όπως επίσης και το να βάζεις τους αόρατους να μη χρησιμοποιούν την αορατότητά τους στον μέγιστο βαθμό. Γιατί να μη χρησιμοποιήσεις στον μέγιστο βαθμό κάτι τέτοιο για να εξοντώσεις τους εχθρούς σου; Τι λόγος μπορεί να υπάρχει;

Αν κάποιος βάζει αόρατους μαχητές μέσα σε μια ιστορία, πρέπει να είναι πολύ προσεχτικός μ’αυτό. Τέτοιοι άνθρωποι, αν υπήρχαν, θα ήταν ανίκητοι, εκτός αν οι αντίπαλοί τους είχαν κάποιον τρόπο να εντοπίζουν αόρατους και, άρα, να αδρανοποιούν την αορατότητά τους.

Ένα άλλο πρόβλημα είναι, επίσης, βασικό: Δεν μπορεί να υπάρξει στρατός που αποτελείται εξολοκλήρου από αόρατους μαχητές. Εκτός αν έχουν τη δυνατότητα να βλέπουν ο ένας τον άλλο, προφανώς θα κουτουλούσαν αναμεταξύ τους μέσα στο στράτευμα. Αυτό συμβαίνει πολλές φορές και σε στρατιώτες που βλέπουν ο ένας τον άλλο, σε έκρυθμες καταστάσεις· πόσω μάλλον σε στρατιώτες που δεν βλέπουν ο ένας τον άλλο!

Παρ’όλ’ αυτά, δεν μπορώ να πω ότι δεν μ’αρέσει η όλη κατάσταση που παρουσιάζει το The 100 προς το τέλος του. Έχει ενδιαφέρον, σίγουρα. Αλλά, ξέρεις, πάντα οι αόρατοι πολεμιστές μού φαίνονται κάπως...

 

Όχι ακριβώς χριστουγεννιάτικο το πτηνό, αλλά αρκετά όμορφο για να πούμε καλές γιορτές ακόμα μια φορά.

Μυστηριακές Οντότητες

 

Ο κουκουλωμένος γάτος σάς εύχεται Καλά Χριστούγεννα... και με λιγότερες ιώσεις.

*

Και κοιτάξτε λίγο προς τα πίσω. Πριν από έναν χρόνο, ας πούμε. Πώς ήταν η κατάσταση τότε, στην Ελλάδα και στον κόσμο;

Το σκέφτομαι και νομίζω ότι έχουν περάσει δέκα χρόνια, όχι ένας.

Τι δεν πάει καλά εδώ; Και γιατί κατρακυλάμε απ’το κακό στο χειρότερο; Και ποιοι από εμάς είναι πρόθυμοι να αγωνιστούν για να βάλουν επιτέλους ένα φρένο σε αυτό το χάλι;

 

Στις 19/12, την Κυριακή, στο Πάρκο Ελευθερίας, έγινε κάτι το συνταρακτικό. Επιτέλους, ο κόσμος συγκεντρώθηκε μαζικά για να διαμαρτυρηθεί για την ξεδιάντροπη ληστεία των βασικών ελευθεριών του.

Ήταν η καλύτερη διαδήλωση, από όλες τις απόψεις, στην οποία έχω βρεθεί. Ειρηνική και, συγχρόνως, τράνταξε την Αθήνα.

Νομίζω πως δεν συγκέντρωσε τόσο πολύ κόσμο όσο οι δύο πρώτες διαδηλώσεις που είχε κάνει ο Βόβολης (και δεν ξέρω πώς ο Βόβολης τα είχε καταφέρει – ίσως να ήταν οφθαλμαπάτη)· όμως είχε πολύ κόσμο. Και, αν σκεφτείς το πόσο κρύο έκανε εκείνη την ημέρα, αυτός ο κόσμος ήταν εκπληκτικό που μαζεύτηκε. Δείχνει, ξεκάθαρα, την αγανάκτησή τους και το μαχητικό τους πνεύμα – ότι δεν είναι πρόθυμοι, με τίποτα, να παραδοθούν. Ήταν χιλιάδες άνθρωποι. Είμαι απίστευτα περήφανος για όλους, τους θεωρώ όλους ήρωες απλά και μόνο που παρευρέθηκαν. Και, περισσότερο απ’όλους, τους υγειονομικούς που το οργάνωσαν. Αυτοί δεν είναι υγειονομικοί· είναι υγειονομικοί της επανάστασης. Δεν τρώνε κουτόχορτο. Και ξέρουν πολύ καλά τι κάνουν, και πώς προσπαθούν κάποιοι να τους κλέψουν την ελευθερία τους – την ελευθερία όλων μας.

Τέτοιους ανθρώπους αξίζει, εκτός των άλλων, να τους υποστηρίξετε και οικονομικά όσοι μπορείτε, γιατί έχουν βρεθεί σε αναστολή, τελείως άδικα, και τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα για ορισμένους από αυτούς. Ρίξτε μια ματιά σ’αυτό το μπανεράκι, το οποίο ελπίζω να ισχύει ακόμα.

Με εκπλήσσει, δε, το θράσος πολλών να αποκαλούν «ακροδεξιούς», «φασίστες», και «χρυσαυγίτες» όλους όσους αντιστέκονται στα απολυταρχικά, ανελεύθερα μέτρα που παίρνονται για τον κορονοϊό τα οποία ξεδιάντροπα καταργούν κάθε βασικό ανθρώπινο δικαίωμα.

Ρίξτε μια ματιά στα ακόλουθα βίντεο, τα οποία είναι από τη διαδήλωση και την πορεία που ακολούθησε. Σας μοιάζουν αυτοί οι άνθρωποι με «ακροδεξιούς φασίστες»;

Βίντεο 1

Βίντεο 2

Βίντεο 3

Βίντεο 4

Βίντεο 5

Η εσκεμμένη προπαγάνδα που έχει εξαπολυθεί από τα μεγάλα ΜΜΕ εναντίον των ανεμβολίαστων και όλων όσων είναι εναντίον των ανελεύθερων μέτρων είναι άνευ προηγουμένου και χωρίς καμία ντροπή· και καταφανώς χρηματοδοτείται από άλλα κέντρα που κρύβονται πίσω από τα ΜΜΕ και τον κυβερνητικό σχηματισμό.

Διαβάζουμε και ακούμε πράγματα τελείως ανόητα και εκτός πραγματικότητας.

Σήμερα σού λένε ότι κάποιοι που φωνάζουν Ελευθερία και Δημοκρατία είναι «ακροδεξιοί φασίστες», ενώ οι «αριστεροί» είναι αυτοί που σου προτείνουν να σκύψεις το κεφάλι και να δέχεσαι μέτρα που καταργούν κάθε ανθρώπινο δικαίωμα και σεβασμό προς την ελευθερία και τον άνθρωπο.

Το ξαναλέω με πιο απλά λόγια:

Σήμερα: «Ακροδεξιός» = αυτός που ζητά δημοκρατία και ελευθερία. «Αριστερός» = αυτός που ζητά καταπίεση και καταστολή.

Βγάλτε μόνοι σας τα συμπεράσματά σας για το τι είναι «πραγματικό» και τι όχι αυτές τις ημέρες, και πάψτε να ακούτε τους προπαγανδιστές.

Οι προπαγανδιστές πάντα προσπαθούν να κάνουν να φαίνονται «κακοί» αυτοί τους οποίους θέλουν να καταπιέσουν ή να υποτάξουν. Θέλουν να τους βαφτίσουν κακούς με το στανιό. Αν σήμερα υπήρχε ακόμα η 17 Νοέμβρη, πάω στοίχημα ότι και τέτοιους θα αποκαλούσαν όσους εναντιώνονται στα ανελεύθερα μέτρα και στο greenpass.

Δεν είναι σωστό, δεν είναι σωστό, να πίνεις τον καφέ σου με πιστοποιητικό.

Τι να κάνουμε, ρε παλληκάρια; Αυτή είναι η αλήθεια.