Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
14 / 1 / 2022

Διαβάζω τώρα το A Place Among the Fallen, το πρώτο βιβλίο του Omaran Saga του Adrian Cole, κυρίως (αλλά όχι μόνο) επειδή έχω την περιέργεια να δω αν είναι τόσο καλό όσο ήταν η σειρά Voidal. Μέχρι στιγμής – και είμαι ακόμα στην αρχή, πρώτες 100 σελίδες – φαίνεται όντως καλό. Για το αν είναι τόσο καλό όσο το Voidal, θα δείξει. Αλλά δε νομίζω και να το μετανιώσω.

Σχόλια, όμως, γι’αυτό κάποια στιγμή στο μέλλον. Τώρα, διαβάζοντας το A Place Among the Fallen, σκέφτηκα πάλι κάτι πολύ βασικό για τη συγγραφή το οποίο έχω παρατηρήσει πολλές φορές, και γράφοντας εγώ ο ίδιος και βλέποντας αυτά που γράφουν οι άλλοι:

Δεν μπορείς να κάνεις τους χαρακτήρες ζωντανούς παρά μόνο μέσα από τη δράση (ακριβώς ό,τι κάνει και στο A Place Among the Fallen).

Έχω δει συγγραφείς να αφιερώνουν σελίδες και σελίδες και σελίδες, γράφοντάς μας για το πώς ζει ο χαρακτήρας, πώς αισθάνεται, τι πιστεύει, τι είχε συμβεί στο παρελθόν του. Ένα ατελείωτο μπλα μπλα μπλα μπλα, χωρίς όμως να κινείται τίποτα μέσα στην αφήγηση. Χωρίς να γίνεται κάτι. Χωρίς ο χαρακτήρας να δραστηριοποιείται με οποιονδήποτε τρόπο. Ή, εναλλακτικά, ενώ ο χαρακτήρας ακολουθεί παθητικά μια πλοκή που τον τραβά όπως τραβάς τον σκύλο σου από το λουρί.

Αυτό δεν κάνει τους χαρακτήρες πιο ζωντανούς. Τους κάνει πιο ανιαρούς. Το ατελείωτο αράδιασμα πληροφοριών για έναν, δύο χαρακτήρες δεν θα μας κάνει απαραιτήτως να τους αγαπήσουμε περισσότερο· πιθανότερο είναι να μας κάνει να τους βαρεθούμε πιο γρήγορα.

Το αντίθετο ακριβώς συμβαίνει με χαρακτήρες που συνεχώς δραστηριοποιούνται μέσα στην αφήγηση με μικρότερους ή μεγαλύτερους τρόπους. Ακόμα και ελάχιστες πληροφορίες να έχουμε γι’αυτούς, πάλι μας ενδιαφέρει να δούμε τι θα γίνει μαζί τους.

 

11 / 1 / 2022

Παρακολουθώ αυτά που λέει ο κύριος Φαρσαλινός από τις αρχές της πανδημίας, από τότε που είχαμε τα πρώτα lockdown. Ήταν εναντίον τους, και γενικά συμφωνούσα μαζί του, και ακόμα συμφωνώ με τις περισσότερες απόψεις του. Και νομίζω πως έχω ακούσει, αν όχι όλες του τις ομιλίες, τουλάχιστον τις μισές σε ραδιόφωνα, τηλεοπτικούς σταθμούς, και στην τελευταία μεγάλη διαδήλωση των υγειονομικών. Εξακολουθώ να συμφωνώ με τα περισσότερα από αυτά που λέει, αλλά ένα πράγμα με παραξενεύει: Αν και είναι εναντίον του υποχρεωτικού εμβολιασμού και υπέρ ο κάθε άνθρωπος να ορίζει το σώμα του όπως ο ίδιος νομίζει, φαίνεται να θεωρεί τα εμβόλια για Covid αποτελεσματικά και δεν αναφέρεται στους υπαρκτούς τους κινδύνους.

Δεν το θεωρώ κατακριτέο που ο ίδιος έχει εμβολιαστεί. Δεν ακολουθώ λογικές στρατοπέδων «εμείς αποδώ – εσείς αποκεί». Είμαι υπέρ του ο καθένας να κάνει ό,τι νομίζει με τον εαυτό του, είτε αυτό είναι ένα εμβόλιο, είτε να παίρνει ναρκωτικά, να πίνει, να καπνίζει, να τρώει κρέας ή λαχανικά, να μασάει μαστίχες, να βάζει μικροτσίπ μέσα στην παλάμη του, ή οτιδήποτε άλλο. Μόνο έτσι μπορεί να λειτουργήσει μια ελεύθερη κοινωνία.

Αλλά αναρωτιέμαι γιατί ο κ. Φαρσαλινός δεν αναφέρεται στα αρνητικά των εμβολίων για Covid. Και δεν είναι ο μόνος που αποφεύγει να αναφερθεί σε τέτοια θέματα· νομίζω πως και ο κ. Ιωαννίδης κάνει ακριβώς το ίδιο, παρότι κι εκείνος είναι ταγμένος υπέρ του μη υποχρεωτικού εμβολιασμού.

Γιατί δεν λένε τίποτα για τα πιο... επικίνδυνα θέματα των εμβολίων;

Και, για να μη θεωρηθεί ότι προσπαθώ να χτυπήσω κανέναν πισώπλατα – που δεν είναι καθόλου τέτοια η πρόθεσή μου – αναφέρω τον κ. Φαρασλινό στο Twitter ώστε αν θέλει να απαντήσει ευθέως και να μου πει τι δεν έχω καταλάβει καλά ή πού κάνω λάθος, ή τέλος πάντων ποιο είναι το σκεπτικό του.

Διότι, αν και εγώ δεν είμαι «ειδικός», νομίζω πως είναι κάποια θέματα των εμβολίων που δεν μπορείς να τα παραβλέψεις και να πεις ότι όλα είναι καλά μαζί τους. Δηλαδή, είμαστε εναντίον του υποχρεωτικού εμβολιασμού αλλά υπέρ της απόκρυψης τού τι πραγματικά είναι αυτά τα «εμβόλια»;

Τα θέματα στα οποία αναφέρομαι είναι τα εξής ακόλουθα, που νομίζω πως είναι πλέον γενικά γνωστά – δεν είναι τίποτα το «απόκρυφο».

Πρώτον: δεν είναι εμβόλια ακριβώς· είναι γονιδιακές θεραπείες, γι’αυτό κιόλας πρέπει να επαναλαμβάνονται κάθε τόσο, όπως, πχ, οι θεραπείες για τον καρκίνο.

Δεύτερον: έχουν αναφερθεί πολλές παρενέργειες, ακόμα κι εδώ, στην Ελλάδα – βλ., για παράδειγμα, διάφορα ρεπορτάζ του Τριανταφυλλόπουλου, όπου έχει βγάλει να μιλήσουν άνθρωποι οι οποίοι όντως είχαν πάθει πολύ άσχημα πράγματα από αυτά τα μη-εμβόλια.

Τρίτον: η EudraVigilance και ο αντίστοιχος οργανισμός φαρμακοεπαγρύπνησης των ΗΠΑ (δεν θυμάμαι τώρα το όνομα και βαριέμαι να το ψάξω) έχουν ήδη αναφέρει πολλούς θανάτους και παρενέργειες από αυτά τα σκευάσματα (πράγματα που ο Κλεάνθης Γρίβας έχει γράψει πολλές φορές στα άρθρα του), και δεν νομίζω ότι μπορούν να αμφισβητηθούν. Επιπλέον, πάλι σύμφωνα με αντίστοιχες στατιστικές, αυτά τα εμβόλια έχουν προκαλέσει μέσα στους λίγους μήνες χρήσης τους, περισσότερους θανάτους απ’ό,τι όλα τα άλλα εμβόλια μαζί τα τελευταία χρόνια!

Τέταρτον: η προστασία που προσφέρουν τα «εμβόλια» είναι αμφίβολη στην καλύτερη περίπτωση, γιατί, πρώτον, πρώτη φορά χρησιμοποιούνται και δεν ξέρουμε κατά πόσο, πχ, κάποιος που νόσησε ελαφρά ήταν από το εμβόλιο ή απλά επειδή ούτως ή άλλως θα νοσούσε ελαφρά, και, δεύτερον, έχουμε ήδη πολλές αναφορές ανθρώπων που, παρότι τριπλά τρυπημένοι από αυτές τις βελόνες, νόσησαν και μάλιστα βαριά και πήγαν σε ΜΕΘ, ή μπορεί ακόμα και να πέθαναν.

Πέμπτο: έχει παρατηρηθεί αύξηση θανάτων στον γενικό πληθυσμό από τότε που ξεκίνησαν οι εμβολιασμοί (πράγμα που δεν είχε παρατηρηθεί πριν, παρότι είχαμε πανδημία), κι αυτό δεν συμβαίνει μόνο στην Ελλάδα αλλά παγκοσμίως (έχουν γίνει μελέτες στην Αγγλία, πχ).

Ύστερα από όλα αυτά τα παραπάνω (τα οποία νομίζω πως είναι αρκετά αντικειμενικά θέματα, όχι αμφισβητήσιμα), δεν μπορώ παρά να αναρωτιέμαι γιατί ορισμένοι άνθρωποι, όπως ο κ. Φαρσαλινός και ο κ. Ιωαννίδης, παρότι ενάντιοι στον υγειονομικό ολοκληρωτισμό που έχει απλωθεί παντού, δεν αναφέρονται σε αυτά τα θέματα των μη-εμβολίων της Μεγάλης Φάρμας.

Και, προς αποφυγή παρεξήγησης, λέω δύο πράγματα: Εξακολουθώ να εκτιμώ αυτούς τους δύο ανθρώπους για το έργο τους. Και δεν ισχυρίζονται ότι τα εμβόλια (είτε είναι γονιδιακές θεραπείες είτε όχι) είναι τελείως άχρηστα. Προφανώς κάποιο επίπεδο προστασίας θα το προσφέρουν. Δε νομίζω ότι η Μεγάλη Φάρμα θα έβγαζε κάτι που δεν θα πρόσφερε καμία προστασία. (Αν και δεν θα το απέκλεια κιόλας, το θεωρώ λιγάκι απίθανο.) Αλλά η προστασία που προσφέρουν πιστεύω ότι είναι αμφίβολη βάσει των δεδομένων που έχουμε (βλ. παραπάνω).

Το επίπεδο της παραπληροφόρησης είναι σίγουρα μεγαλύτερο από το επίπεδο της προστασίας που προσφέρουν αυτά τα σκευάσματα.

Τις προάλλες μιλούσα μ’έναν υγειονομικό που είναι τριπλά εμβολιασμένος και τα θεωρεί «ασφαλή». Και τον ρωτάω: «Πώς εξηγείς, τότε, τις τόσες παρενέργειες που έχουν αναφερθεί;»

Και μου λέει: «Αυτό είναι από τον κακό και ανθυγιεινό τρόπο ζωής που ακολουθούμε. Όλα αυτά είναι επακόλουθα του τρόπου ζωής μας – και η πανδημία επίσης. Οι παρενέργειες συμβαίνουν σε ανθρώπους που είναι παχύσαρκοι ή κάνουν ανθυγιεινό τρόπο ζωής.»

«Μα δεν είναι έτσι,» του λέω. «Έχεις ακούσει ανθρώπους να μιλάνε γι’αυτά που έχουν πάθει; Για παράδειγμα, αυτούς που έχει βγάλει ο Τριανταφυλλόπουλος;»

«Όχι.»

«Δεν ήταν παχύσαρκοι, ούτε φαίνεται να έκαναν κανέναν πιο ανθυγιεινό τρόπο ζωής απ’ό,τι κάνουμε εσύ ή εγώ.»

Αυτό δεν μπορούσε να το εξηγήσει.

Γι’αυτό λέω ότι δεν υπάρχει καλή πληροφόρηση για το τι συμβαίνει. Και γι’αυτό αναρωτιέμαι γιατί κάποιοι, οι οποίοι είναι πολέμιοι της κορονοκρατίας, δεν αναφέρονται πλήρως στο τι γίνεται πραγματικά με τα εμβόλια της Μεγάλης Φάρμας.

 

9 / 1 / 2022

Παράξενα σύμβολα, παράξενα πτηνά.

Μυστηριακές Οντότητες

 

6 / 1 / 2022

Ορισμένοι αναρωτιούνται γιατί οι Έλληνες συγγραφείς φαντασίας ή περιπετειών δεν γράφουν ιστορίες με υπόβαθρο την Ελλάδα αλλά κάποια άλλη χώρα ή κάποιον φανταστικό κόσμο.

Με εκπλήσσει που εκπλήσσονται.

Απλώς αναρωτηθείτε γιατί οι ξένοι – Άγγλοι, Αμερικάνοι, Γάλλοι – γράφουν ιστορίες με σκηνικό την Ελλάδα ή χρησιμοποιώντας ελληνικά στοιχεία. Γιατί; Τους αρέσει επειδή τους φαίνονται εξωτικά όλα αυτά. Ξέρεις, τα μαγευτικά ηλιοβασιλέματα στα νησιά, η θάλασσα που στραφταλίζει πεντακάθαρη κάτω από τον δυνατό ήλιο, ο άνεμος που φυσά ξερός πάνω στις πέτρες των ακτών, τα λευκοβαμμένα σπίτια στα στριφτά πλακόστρωτα δρομάκια... μπλα μπλα μπλα.

Ναι, κι εμένα μού αρέσουν όλ’ αυτά, και είμαι, μάλιστα, κι από νησί. Είναι μαγευτικά; Είναι υπέροχα; Σίγουρα είναι.

Αλλά δεν μου φαίνονται εξωτικά. Γιατί είναι μέρος της συνηθισμένη πραγματικότητάς του.

Αντιθέτως, μια αφρικάνικη ζούγκλα μού φαίνεται εξωτική. Αλλά για τους ντόπιους, που την έχουν στα πέντε, δέκα χιλιόμετρα απόσταση από την πόλη τους, μάλλον δεν μοιάζει και τόσο εξωτική. Ίσως νάναι επικίνδυνη, ναι· αλλά εξωτική; Όχι.

Και, για κάποιο λόγο, στη λογοτεχνία – ειδικά στη λογοτεχνία φαντασίας ή στις περιπετειώδεις ιστορίες – έχουμε την τάση να αναζητάμε το εξωτικό. Οπότε....

 

4 / 1 / 2022

Νομίζω ότι είναι ξανά επίκαιρο (όχι πως σταμάτησε και ποτέ να είναι) το Λεξικό Κορονοϊού που είχα γράψει το 2020 για πλάκα. Οπότε είπα να κάνουμε μια επανάληψη.

Αλλά τώρα θα προσθέσω και μερίκα λήμματα (όχι λύματα – μην πηγαίνει εκεί το μυαλό σας) ακόμα.

Τα καινούργια...

Covid-Free Area: περιοχή απαρτχάιντ κατά των μη εμβολιασμένων αλλά όπου οι εμβολιασμένοι μπορούν να μπαίνουν και να κολλάνε ελεύθερα ο ένας τον άλλο τον κορονοϊό σε οποιαδήποτε τωρινή ή μελλοντική μετάλλαξη του θηρίου.

Εμβολιοθύμα: άνθρωπος που, αφού έκανε το εμβόλιο για τον κορονοϊό, έπαθε κακό από αυτό.

Εμβολιόκαυλος: άτομο που θέλει πάση θυσία να κάνει εμβόλιο για τον κορονοϊό αγνοώντας τις οποιεσδήποτε πιθανές παρενέργειες, το αν το εμβόλιο πραγματικά του χρειάζεται, το αν το εμβόλιο πραγματικά βοηθά στην όλη κατάσταση ή όχι, ή το αν η κυβέρνηση θα έπρεπε να εκβιάζει τους πολίτες να εμβολιαστούν.

Εμβολιόχαρτο: πίστοποιητικό εμβολιασμού για τον κορονοϊό· γνωστό επίσης ως χαρτί ψευτοελευθερίας.

Κορονοεξόριστος: άτομο που, επειδή δεν εμβολιάστηκε, έχασε τη δουλειά του ή δεν μπορεί να μπει σε διάφορους χώρους εξαιτίας αυτού.

Κορονοσύμβουλος: άτομο που δίνει συμβουλές σε πολιτικούς για τη διαχείριση της πανδημίας, συνήθως καταστροφικές.

Συριγγόδουλος: άτομο που καταπιέστηκε ή εκβιάστηκε ώστε να κάνει εμβόλιο για τον κορονοϊό προκειμένου να μη χάσει τη δουλειά του ή να μην αποκλειστεί από την κοινωνία.

Συριγγοτύραννος: άτομο που καταπιέζει, έμμεσα ή άμεσα, τους άλλους ώστε να κάνουν εμβόλιο για τον κορονοϊό.

Ψέκας: [ΕΤΥΜ. από το ψεκασμένος, δηλαδή άνθρωπος που ασχολείται με τους υποτιθέμενους ή μη αεροψεκασμούς· κατ’επέκταση, συνωμοσιολόγος· κατά τρελή επέκταση, άνθρωπους που εναντιώνεται στα μέτρα για τον κορονοϊό· κατά ακόμα πιο παράλογη επέκταση, άνθρωπος που δεν του αρέσει να τον καταπιέζουν] άτομο που διαφωνεί με τα μέτρα για τον κορονοϊό· ο μη εμβολιασμένος· εξιλαστήριο θύμα για άθλια κορονοκατάσταση.

 

Και αυτό είναι όλο το προηγούμενο Λεξικό Κορονοϊού από το 2020:

 

Διευκρίνιση
Αυτό το Λεξικό Κορονοϊού δεν αναφέρεται σε θέματα ιατρικά, χημικά, ή βιολογικά σχετικά με τον COVID-19, ούτε σου λέει πώς να τον αντιμετωπίσεις. Αυτό το Λεξικό Κορονοϊού είναι λογοτεχνικού χαρακτήρα, για να σχολιάσει, με σατιρικό τρόπο, την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί με τον κορονοϊό.

 

ΛΕΞΙΚΟ ΚΟΡΟΝΟΪΟΥ

κορονοαμφισβητίας: άτομο που αμφισβητεί την αναγκαιότητα της κορονοκατάστασης (βλ. λ.)· άτομο που αμφισβητεί τον ίδιο τον κορονοϊό· μπορεί να είναι κορονολύκος (βλ. λ.), χωρίς αυτό να είναι απαραίτητο.

κορονοαποκάλυψη: το θεωρητικό χρονικό σημείο που ο κορονοϊός θα έχει εξαφανίσει την ανθρωπότητα· μέρος της κορονοθεωρίας (βλ. λ.)· σύμφωνα με κάποιους, κορονομαλακίες (βλ. λ.).

κορονοβαμπίρ: άτομο που, εξαιτίας του κορονοϊού, αρνείται να βγει από το σπίτι του· πιθανώς να πάσχει από κορονοφοβία (βλ. λ.) ή κορονοπαράνοια (βλ. λ.)· φήμες λένε ότι σταδιακά το άμεσο ηλιακό φως αρχίζει να βλάπτει τα κορονοβαμπίρ και ότι ίσως να τρέφονται με ακτινοβολία τηλεόρασης.

κορονοβλαβής: άτομο που πάντα, πάντα, φορά μάσκα και γάντια από παράλογο φόβο για τον Covid-19· άτομo που παίρνει υπερβολικά μέτρα προστασίας από παράλογο φόβο για τον Covid-19.

κορονοβραβείο: το βραβείο που δίνεται από τον Μεγάλο Κορονοαδελφό στην κυβέρνηση μιας χώρας για τα επιτυχημένα (τουτέστιν, καταπιεστικά και ακραία) μέτρα που έχει πάρει κατά την περίοδο κορονοκατάστασης (βλ. λ.)· το βραβείο συμβολίζεται ως μια παλάμη με ανοιχτά χρυσά δάχτυλα η οποία στο κέντρο έχει έναν ολοστρόγγυλο οφθαλμό σαν όρχι.

κορονογλείφτης: άτομο που αμφισβητεί κατά βάθος την κορονοκατάσταση (βλ. λ.), ή και τον κορονοϊό, αλλά δέχεται ό,τι του λένε οι άλλοι για την κορονοκατάσταση επειδή φοβάται ότι θα τον αποκλείσουν κοινωνικά και, άρα, θα έρθει το Τέλος του Κόσμου γι’αυτόν.

κορονογράφος: άτομο που γράφει λεξικά, ή άλλα κείμενα, για τον κορονοϊό· άτομο που γράφει λογοτεχνία ή ποίηση για τον κορονοϊό· παραδοξογράφος σε περίοδο κορονοκατάστασης (βλ. λ.).

κορονόδουλος: πολίτης χώρας κατά την περίοδο κορονοκατάστασης (βλ. λ.) ο οποίος διαμένει σε κορονοτρύπα (βλ. λ.), υφίσταται κορονοτρομοκρατία (βλ. λ.), κινδυνεύει από κορονομαστούρα (βλ. λ.), και ίσως να πάσχει από κορονοφοβία (βλ. λ.) ή κορονοπαράνοια (βλ. λ.).

κορονοθεωρία: η κοσμοθεωρία που επικρατεί κατά την περίοδο κορονοκατάστασης (βλ. λ.), σύμφωνα με την οποία ο κορονοϊός είναι η χειρότερη επιδημία και καταστροφή που έχει πλήξει ποτέ την ανθρωπότητα και, ως εκ τούτου, δικαιολογεί οποιοδήποτε παράλογο μέτρο και οποιαδήποτε μορφή πολιτικής καταπίεσης, κατάλυση των συνταγμάτων, και καταπάτηση βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και αναγκών, προκειμένου να αντιμετωπιστεί η Καταστροφή που θα Εξαφανίσει το Ανθρώπινο Είδος.

κορονοθιασώτης: άτομο, συνθ. των ΜΜΕ, της κυβέρνησης, ή κάποιας οργάνωσης, το οποίο συμβάλλει ενεργά και με πάθος (και, πιθανώς, οικονομικό ή άλλο όφελος) στην εξάπλωση της κορονοτρομοκρατίας (βλ. λ.) και της κορονοκατάστασης (βλ. λ.).

κορονοθραύστης: άτομο που σπάει την «καραντίνα» σε περίοδο κορονοκατάστασης (βλ. λ.)· κακοποιός· κακούργος· μίασμα· εγκληματίας που αποκεφαλίζεται επιτόπου, κατά βούληση των κορονοφρουρών (βλ. λ.), για το καλό της ανθρωπότητας!

κορονοθρησκεία: σε περίοδο κορονοκατάστασης (βλ. λ.), ένας είναι ο Κύριος ο Θεός σου, ο Κορονοϊός, που απόστολός του είναι ο Μεγάλος Μασκοφόρος, ο Κορονοαδελφός, και οφείλεις επίσης να δείχνεις σέβας σε όλα τα τσιράκια της κυβέρνησής σου που τον υπηρετούν· άλλες θρησκείες ή θεοί (πλην του Κώστα Βουλαζέρη) δεν υπάρχουν, τέτοια να τα ξεχάσεις!

κορονοϊός: το γνωστό, δημοφιλές μικρόβιο Covid-19 που έχει αγαπηθεί από τα ΜΜΕ και εξυπηρετεί τα συμφέροντα αρχόντων που θέλουν να βάζουν τον κόσμο σε παράλογα δύσκολες καταστάσεις για δικό τους όφελος.

κορονοκατάσταση: υποτιθέμενη «καραντίνα» που επικρατεί όταν παρουσιαστεί κορονοϊός, ήτοι γενική παράλυση της κοινωνίας και της οικονομίας, παράλογες διώξεις πολιτών από κορονοφρουρούς (βλ. λ.), κορονοτρομοκρατία (βλ. λ.), και τα λοιπά· καταπίεση· χούντα· καταστροφή σε μεγάλη κλίμακα.

κορονοκέφαλος: άτομο που τη βρίσκει με την κορονοκατάσταση (βλ. λ.) για διάφορους προσωπικούς λόγους· ίσως να είναι επίσης κορονογράφος (βλ. λ.).

κορονολύκος: άτομο που επαναστατεί κατά της κορονοκατάστασης (βλ. λ.), δεν δέχεται κορονοτρομοκρατία (βλ. λ.), και θέλει να κρεμάσει κορονοτυράννους (βλ. λ.)· ίσως να είναι κορονοτρελός (βλ. λ.), κορονομάγος (βλ. λ.), κορονοαμφισβητίας (βλ. λ.), ή κορονοφωτισμένος (βλ. λ.), αλλά αυτό δεν είναι απαραίτητο.

κορονομάγος: άτομο που πιστεύει ότι ο Θεός, ή άλλη υπερβατική δύναμη, έριξε τον κορονοϊό επάνω στην ανθρωπότητα επειδή η ανθρωπότητα τού φέρθηκε άσχημα (όπως, για παράδειγμα, ο Ρασπουτίν έλεγε ότι ο Θεός έριξε τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο επάνω στην ανθρωπότητα επειδή η ανθρωπότητα τού φέρθηκα άσχημα).

κορονομαλακίες: άσκοπες μπουρδολογίες σχετικά με τον κορονοϊό, είτε από τα ΜΜΕ, είτε μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα, είτε μεταξύ ατόμων στη σπάνια περίπτωση που καταφέρνουν να συναντηθούν αυτοπροσώπως (και, συνήθως, παράνομα ως κορονοθραύστες (βλ. λ.))· τα μέτρα που παίρνει η κυβέρνηση κατά την περίοδο κορονοκατάστασης (βλ. λ.)· γενικά, ό,τι λέγεται για τον κορονοϊό· ψέματα και απάτες σχετικά με τον κορονοϊό· συνωμοσιολογίες σχετικά με τον κορονοϊό· η κορονοθεωρία (βλ. λ.).

κορονομαστούρα: η κατάσταση κατά την οποία το άτομο συνεχώς παρακολουθεί τις εξελίξεις για τον κορονοϊό από τα ΜΜΕ, τα social media, το διαδίκτυο, και συνεχώς συζητά μόνο για τον κορονοϊό μέχρι που ο κορονοϊός γίνεται όλος ο κόσμος του.

κορονομόδα: μάσκες και γάντια, σε πολλά χρώματα, αποχρώσεις, σχήματα, κτλ – μεγάλη αγορά, πολύ χρήμα, καλό θα ήταν να σκέφτεσαι να επενδύσεις στο εγγύς μέλλον.

κορονοοικολόγος: άτομο που πιστεύει ότι η κορονοκατάσταση (βλ. λ.) κάνει καλό στον πλανήτη από οικολογικής άποψης (λιγότερη ρύπανση, λιγότερα σκουπίδια – λιγότεροι άνθρωποι, βρε αδελφέ!)· (ακραίο) άτομο που πιστεύει ότι θα κάνει καλό στον πλανήτη αν ο κορονοϊός τελικά εξαφανίσει την ανθρωπότητα και αφήσει ζωντανά μόνο τα όμορφα ζωάκια!

κορονοοικονομία: είδη πρώτης ανάγκης – φαγητό και φάρμακα – και μόνο.

κορονοπαράλυση: παθολογική ασθένεια της ψυχής κατά την οποία το άτομο αισθάνεται τόσο μουδιασμένο από όσα ακούει για τον κορονοϊό (ασχέτως αν τα πιστεύει ή τα αποδέχεται) που δεν μπορεί να δράσει με κανέναν ουσιώδη τρόπο· το άτομο πιθανώς να πάσχει επίσης από κορονοφοβία (βλ. λ.) ή κορονοπαράνοια (βλ. λ.), και σίγουρα υφίσταται κορονοτρομοκρατία (βλ. λ.).

κορονοπαράνοια: παθολογικός φόβος ότι τα πάντα γύρω σου – άνθρωποι, αντικείμενα, οτιδήποτε – μεταφέρουν τον κορονοϊό· μη αποδεδειγμένα πιστεύω ότι ο κορονοϊός μπορεί να προέρχεται από τον αέρα, από κατάρες, από ηλεκτρομαγνητικά κύματα, από εξωγήινους, από τα όνειρα.

κορονοπρόβατο: άτομο που δεν αμφισβητεί ποτέ την κορονοκατάσταση (βλ. λ.) όσο κι αν βλέπει τα πάντα να καταστρέφονται γύρω του· πιθανώς να πάσχει από κρονοφοβία (βλ. λ.) ή κορονοπαράνοια (βλ. λ.), ή να είναι κορονοβαμπίρ (βλ. λ.).

κορονοσημαία: από ένα ακραίο σημείο κορονοκατάστασης (βλ. λ.) και μετά, η σημαία της χώρας αλλάζει και κάπου μέσα της τοποθετείται το σύμβολο του κορονοϊού (μια σφαίρα περιτριγυρισμένη από μια κορόνα)· φήμες λένε ότι η κυβέρνηση σκέφτεται να αντικαταστήσει τον σταυρό στην ελληνική σημαία με το κορονοσύμβολο.

κορονοστάση: η κατάσταση που επικρατεί όταν οι κορονόδουλοι (βλ. λ.) καταλαβαίνουν ότι τελικά είναι κορονόδουλοι και εξεγείρονται εναντίον της κρονοκατάστασης (βλ. λ.), των κορονοθιασωτών (βλ. λ.), και των κορονοτυράννων (βλ. λ.)· φανταστική κατάσταση που μπορεί ποτέ να μη συμβεί λόγω γενικής ύπνωσης.

κορονοSMS: φασιστικό ηλεκτρονικό μήνυμα που οι κορονόδουλοι (βλ. λ.) υποχρεούνται να στέλνουν (αντί να γράψουν κορονόχαρτο (βλ. λ.)) όποτε τολμούν να ξεμυτίσουν από τις κορονοτρύπες τους (βλ. λ.)· στο κορονοSMS οφείλει να γράφεται ό,τι και στο κορονόχαρτο (βλ. λ.) και τα επακόλουθα είναι τα ίδια αν ο κορονόδουλος (βλ. λ.) συλληφθεί χωρίς κορονόχαρτο (βλ. λ.) ή κορονοSMS (βλ. λ.)· το κορονοSMS θεωρείται, επιπλέον, τρομερή ευρεσιτεχνία καθώς διευκολύνει τις μυστικές υπηρεσίες να παρακολουθούν τους πάντες ώστε να μην κουράζονται οι άνθρωποι με άλλου είδους παρακολουθήσεις και πάθει τίποτα η υγεία τους (ακόμα ένα τρομερό υγειονομικό θέμα παρόμοιο του κορονοϊού)· εναλλακτική γραφή: κορονοSS.

κορονοτρελός: κάποιος που έχει δει ή αντιληφτεί κάτι τελείως μη συμβατικό σχετικά με τον κορονοϊό το οποίο κανένας άλλος δεν μπορεί να παραδεχτεί ως αληθινό.

κορονοτρομοκρατία: αυτό που κάνουν τα ΜΜΕ σε περίοδο κορονοκατάστασης (βλ. λ.), ή προσπαθώντας να δημιουργήσουν περίοδο κορονοκατάστασης και κορονομαστούρας (βλ. λ.).

κορονοτρύπα: η οικία πολίτη κατά την περίοδο κορονοκατάστασης (βλ. λ.).

κορονοτσάτσος: άτομο που, κατά την περίοδο κορονοκατάστασης (βλ. λ.), καρφώνει στους κορονοφρουρούς (βλ. λ.) όποιους νομίζει ότι σπάνε την «καραντίνα» ή θεωρεί επικίνδυνους να εξαπλώσουν τον κορονοϊό· βρισιά· απεχθής άνθρωπος.

κορονοτύραννος: άτομο της κυβέρνησης συνήθως (η εξωτερικός πράκτορας που «υποβοηθά» την κυβέρνηση) το οποίο επιβάλλει κορονοκατάσταση (βλ. λ.) και κορονοτρομοκρατία (βλ. λ.).

κορονοφοβία: παθολογικός φόβος ότι θα κολλήσεις τον κορονοϊό παρότι οι πιθανότητες να συμβεί αυτό είναι πολύ μικρές.

κορονοφρουρός: αστυνομικός, ή άλλος ασφαλίτης, κατά την περίοδο κορονοκατάστασης (βλ. λ.).

κορονοφωτισμένος: άτομο που πιστεύει ότι, μετά τον κορονοϊό, θα γίνουμε όλοι καλύτεροι άνθρωποι και η ανθρωπότητα γενικά θα βελτιωθεί· άτομο που πιστεύει ότι ο κορονοϊός αποτελεί ευκαιρία για να ενωθούμε όλοι και να ενδιαφερθούμε για τον πλησίον μας· άτομο που πιστεύει ότι ο κορονοϊός είναι «οργή Θεού» και έπεσε επάνω μας για τις αμαρτίες μας· (γεν.) άνθρωπος με κάποιο «υπερβατικό» πιστεύω για τον κορονοϊό.

κορονόχαρτο: φασιστικό έγγραφο στο οποίο οι κορονόδουλοι (βλ. λ.) υποχρεούνται, όποτε βγαίνουν από τις κορονότρυπές τους (βλ. λ.), να γράφουν όνομα, κατοικία, ημερομηνία γέννησης, λόγο που τολμούν να ξεμυτίσουν από την κορονότρυπα (βλ. λ.), και προορισμό· κορονόδουλος (βλ. λ.) έξω από κορονότρυπα (βλ. λ.) χωρίς κορονόχαρτο θεωρείται πιθανός κορονοθραύστης (βλ. λ.) και μπορεί ακόμα και να αποκεφαλιστεί επιτόπου, κατά βούληση των κορονοφρουρών (βλ. λ.)· εναλλακτικά, ο κορονόδουλος μπορεί να στείλει κορονοSMS (μεγάλα τα πνεύματα που είχαν τέτοια έξυπνη ιδέα για προστασία των δέντρων και εξοικονόμηση χαρτιού – ίσως να είναι κορονοοικολόγοι (βλ. λ.)).

μαύρη κορονοαγορά: οινόπνευμα.

 

72η σελίδα από τις 182

Προηγούμενη σελίδα

Επόμενη σελίδα

 

Επίσης . . .

Επιλογές Οκτωβρίου (6/10)


Jon Ching (παράξενη τέχνη) — Busy Bodies (φιλμ μικρού μήκους) — Διαλυμένα αυτοκίνητα στο Λονδίνο του ’90 — Το Μικρό Βιβλίο της Ειρήνης (1970) — Walter Simonson (φανταστική τέχνη) — Kelly Freas & Star Trek — Virgil Finlay & A. Merritt — Mick Farren (1943 - 2013) (ροκ μουσικός, συγγραφέας φαντασίας) — Panic (φιλμ μικρού μήκους – 1979) — Οι μύθοι του La Fontaine με εικόνες του Percy J. Billinghurst — Boris Artzybasheff (τέχνη, οι Μύθοι του Κόσμου) — Adventures of Monsieur De Mailly του David Lindsay (1876-1945) — Styrbiorn the Strong, του E. R. Eddison (1882-1945) — 10 νοτιοκορεάτικες ταινίες επιστημονικής φαντασίας — Bastardica (μπασταρδεύοντας γραμματοσειρές) — Wyrd Daze (περιοδικά, δωρεάν)

 

Βιβλιοκριτική: Swords and Deviltry· Swords Against Death, του Fritz Leiber


Έχω δύο ανθολογίες που περιλαμβάνουν, συνολικά, όλες τις ιστορίες του Fritz Leiber με τον Fafhrd και τον Gray Mouser. Παλιότερα, είχα διαβάσει μια ιστορία από τη δεύτερη ανθολογία· δεν θυμάμαι ποια ακριβώς, αλλά θυμάμαι ότι μου άρεσε. Τώρα, αποφάσισα να διαβάσω και τις δύο ανθολογίες, ξεκινώντας από την πρώτη, κανονικά.

Έχω ακούσει πολλά για τον Fritz Leiber, ειδικά για τις ιστορίες του με τον Fafhrd και τον Gray Mouser στην Lankhmar, και μάλιστα από διάφορους γνωστούς συγγραφείς (όπως Moorcock, για παράδειγμα). Οι περισσότεροι φαίνεται να τον θαυμάζουν: ίσως να τον θεωρούν και κάτι το ιδιαίτερο. Αυτό είχε δημιουργήσει μέσα στο μυαλό μου μια κάποια εντύπωση για τον Leiber η οποία δεν βγήκε πραγματική, δυστυχώς. Δεν απογοητεύτηκα ακριβώς από όσα που έχω διαβάσει ώς τώρα, αλλά δεν ήταν και εκείνο που περίμενα. Περίμενα κάτι που θα με συνεπάρει και θα με ξαφνιάσει όπως το Amber του Zelazny· όμως δεν είναι τέτοιο πράγμα. Όχι για εμένα, τουλάχιστον.

Μέχρι στιγμής έχω διαβάσει τα πρώτα δύο βιβλία – το Swords and Deviltry και το Swords Against Death – δηλαδή, τη μισή πρώτη ανθολογία. Αυτά τα δύο βιβλία, φυσικά, περιλαμβάνουν διάφορες ιστορίες, διάφορες περιπέτειες του Fafhrd και του Mouser. Μην ξεχνάτε ότι ο Leiber έγραφε για περιοδικά, οπότε υποχρεωτικά οι ιστορίες είναι μικρού μήκους η καθεμία· όμως είναι πολλές. Και εδώ δεν είναι τοποθετημένες με τη σειρά που τις έγραψε ο Leiber, αλλά με την ιστορική τους συνέχεια – έτσι όπως ο Leiber τις κατέταξε ύστερα από χρόνια. Οι ιστορίες, όμως, που είχε γράψει παλιότερα διαφέρουν αρκετά από τις νεότερες – και το καταλαβαίνεις εύκολα ότι γράφτηκαν πριν. Αυτές οι παλιότερες ιστορίες είναι απλές περιπέτειες όπου δυο τυχοδιωκτικοί ήρωες συναντούν κάτι παράξενα ή επικίνδυνο, ή και τα δύο μαζί, και κάπως το προσπερνάνε ή το κατατροπώνουν, και συνεχίζουν τον δρόμο τους, πηγαίνοντας σε άλλες περιπέτειες. Οι νεότερες ιστορίες μοιάζει να έχουν περισσότερο υπόβαθρο και να ασχολούνται πιο πολύ με τον κόσμο γύρω από τους ήρωές μας, καθώς και με το ποιοι πραγματικά είναι αυτοί, και τι θέλουν. Γενικά, είναι πιο γεμάτες, ας πούμε, από πληροφορίες. Οι δύο πρώτες ιστορίες, δε, στο Swords and Deviltry είναι ξεκάθαρα ιστορικό υπόβαθρο του Fafhrd και του Mouser· και είναι και οι δύο αρκετά καλές. Προσωπικά, προτιμώ αυτή του Mouser: είναι τρομερά διαβολική και ατμοσφαιρική. Αυτή του Fafhrd είναι... έτσι κι έτσι· και νομίζω ότι κάποιος θα μπορούσε να την ονομάσει ακόμα και «μισογύνικη» με όλες αυτές τις «καταπιεστικές γυναίκες-μάγισσες» της φυλής του Fafhrd· αλλά δεν πιστεύω ότι η πρόθεση του συγγραφέα ήταν τέτοια.

Το γεγονός, όμως, ότι μπλέκει ιστορίες που έγραψε παλιότερα με ιστορίες που έγραψε μετά δημιουργεί κάποια κενά, ίσως και κακώς εννοούμενες παραδοξότητες. Αν και καταφέρνει αρκετά καλά να συνδέσει μεταξύ τους όλες αυτές τις ιστορίες που έγραψε σε διαφορετικές χρονικές περιόδους, σου δίνεται η εντύπωση ότι μερικά πράγματα δεν δένουν ακριβώς. Και το πιο χτυπητό είναι ότι στην πρώτη ιστορία με τον Gray Mouser – αυτή την ιστορία που μου άρεσε πάρα πολύ – ο Mouser είναι μάγος, και κάνει μάλιστα κάποιες πολύ διαβολικές και ισχυρές μαγείες. Στις επόμενες ιστορίες, ωστόσο, δεν φαίνεται ο Mouser να έχει καμία μαγική γνώση! Πώς είναι δυνατόν αυτό; Εγώ περίμενα ότι κάπου και στις επόμενες περιπέτειες ο Mouser θα έκανε κάτι το μαγικό. Μετά από δύο ολόκληρα βιβλία, όμως, δεν έχει κάνει τίποτα...

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Σεπτεμβρίου (22/9)


Η «σατανική» Σταχτοπούτα του Netflix — Έξι Μέρες στον Luna One — Solarpunk πραγματικότητα — Η «κοσμική αμνησία» των μαύρων τρυπών — Το κρυφό περιοδικό επιστημονικής φαντασίας — Ιστορίες με λυκανθρώπους (1828-1931) — Οι παράξενες ιστορίες του Bertram Atkey — Ιστορίες με τρολ — Professor H's Wayback Machine — Η Αλίκη στη Χώρα των Θαυμάτων της επιστημονικής φαντασίας — Εικονογραφήσεις του Harry Clarke για τα παραμύθια του Hans Christian Andersen — Paul Vincent Woodroffe (1875–1954) — Ντοκιμαντέρ για την επιστημονική φαντασία και άλλα σχετικά — 10 B-movies επιστημονικής φαντασίας — Symphonie Fantastique — Ένα παλιό βιβλίο «μεταμορφώσεων» — Η τέχνη του Eugene Tssui — Zendik Farm Arts Commune — King Gizzard & The Lizard Wizard — και πολύ περισσότερα έρχονται στο LinX