Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
9 / 12 / 2024

Δείτε τι γράφει το Torrent Freak για την Ελλάδα...

Αν βαριέστε – που δεν θα έπρεπε – αυτή είναι η περίληψη: Υποτίθεται πως κάποιος (ανώνυμος, όμως) πιάστηκε να κατεβάζει «πειρατικές» ταινίες. Το δικαστήριο σκοπεύει να του ρίξει φυλακή μερικών μηνών. Τα media λένε, προπαγανδιστικά και μισθοφορικά, για «θρίαμβο της δικαιοσύνης». Αμφίβολο είναι αν πραγματικά θα «πιάσει» αυτή η ποινή, ή ακόμα και αν το πρόσωπο αυτό είναι αληθινό: πιθανώς να πρόκειται απλώς για μια τρομοκρατία από τα μέσα μαζικής αποβλάκωσης ώστε να αποθαρρύνουν τον κόσμο από το να επισκέπτεται ιστότοπους με πειρατικό υλικό. Και στο τέλος του άρθρου, το κερασάκι: φαίνεται πως στη χώρα μας σκέφτονται να αρχίσουν να ρίχνουν πρόστιμο 600 € σε όποιον πιαστεί να κατεβάζει «πειρατικό υλικό».

Κοντολογίς, έχουμε, γι’ακόμα μια φορά, γίνει διεθνώς καραγκιόζηδες. Αυτά όχι μόνο είναι γελοία, αλλά και οριακά φασιστικά.

Ίσως, δε, να είναι άλλη μια προσπάθεια της κουλοκυβέρνησης να αρπάξει, με ληστρικά μέσα, περισσότερα λεφτά από τους υπηκόους του Βασιλέα Μητσοκούλη. Τους έχουν πια τελειώσει όλα τα άλλα μέσα και δεν ξέρουν από πού αλλού να ληστέψουν...

(Δεν έρχεστε, ρε παλληκάρια, να κάνετε και σ’εμένα καμιά δωρεά που 30 χρόνια γράφω λογοτεχνία σε τούτη τη χώρα και δεν έχω βγάλει φράγκο;)

Προσωπικά, δεν ήξερα για αυτό το περιστατικό μέχρι που το διάβασα στο Torrent Freak. Αλλά από πού να αρχίσεις και πού να τελειώσεις με τέτοια αθλιότητα.

Κατά πρώτον, είναι παραβίαση προσωπικών δεδομένων του χρήστη.

Κατά δεύτερον, αμφίβολο είναι αν το περιστατικό είναι πραγματικό, αλλά σίγουρα η όλη κατάσταση αποσκοπεί στην τρομοκράτηση των χρηστών του διαδικτύου – ειδικά των νέων, που δεν το ξέρουν και τόσο καλά.

Κατά τρίτον, η αναφορά σε πρόστιμα είναι καταφανής εκμετάλλευση του όλου θέματος για άρμεγμα χρήματος από ακόμα μια «κουλή» πηγή... όπως, για παράδειγμα, αυτό που λέγεται τελευταία – ότι θα βάλουν πρόστιμο στα υποτιθέμενα «ανθυγιεινά» προϊόντα, δήθεν για το καλό των πολιτών, αλλά καταφανέστατα, για όποιον έχει λίγο μυαλό στο κεφάλι του, το ζητούμενο είναι ότι απλά θέλουν (ξανά) να αυξήσουν τις τιμές ώστε να αρμέξουν τον πληθυσμό, να χρεοκοπήσουν τους πάντες, και να γεμίσουν κάποιοι επιτήδειοι ανεξέλεγκτοι τα θησαυροφυλάκιά τους με €. Γιατί, αν όλα αυτά τα λεφτά πήγαιναν για το καλό της χώρας, ε, κάπου θα έπρεπε να το έβλεπες αυτό το καλό. Αλλά δεν το βλέπεις πουθενά.

Όπως και νάχει, ένα έχω να πω ως επίλογο για αυτό το θέμα: ΝΤΡΟΠΗ ΣΑΣ.

 

 

Alternate link: https://fantastikosorizontas.gr/skiodi-paralipomena/_xoste_tous_olous_sti_steni

 

27 / 11 / 2024

Χαοτροπικά είδη αστικής παράνοιας σέρνονται στους τοίχους της πόλης...

Μυστηριακές Οντότητες

 

9 / 11 / 2024

Αν πιστεύετε ότι θα σχολιάσω το αποτέλεσμα των αμερικάνικων εκλογών με αρνητικό ή θετικό τρόπο, κάνετε λάθος. Δεν είμαι τόσο πολιτικοποιημένος για να το κάνω αυτό. Επίσης, δεν είμαι σίγουρος για τίποτα. Το μόνο που μπορώ να πω είναι Θα δούμε.

Η αλήθεια είναι πως δεν παρακολουθώ και τόσο πολύ τα πολιτικά δρώμενα, αλλά εκείνο που είχα παρατηρήσει τόσο καιρό είναι ότι, από τα μεγάλα μίντια τουλάχιστον, γινόταν μια συστηματική και συνεχόμενη αρνητική προπαγάνδα εναντίον του Τραμπ. Παρ’όλ’ αυτά, ο Τραμπ είχε ένα πολύ ισχυρό ρεύμα – φαινόταν από τότε. Και, όπως αποδείχτηκε, νίκησε. Δεν ξέρω αν είχε και καμιά άλλη, underground βοήθεια πέρα από αυτό το ρεύμα, όμως είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι νίκησε παρ’ όλη την αρνητική προπαγάνδα.

Για να είμαι απολύτως ειλικρινής, εμένα προσωπικά πολλά από αυτά που είχα ακούσει να λέει δεν μου άρεσαν. Κάποια καταλάβαινα ότι ήταν, βέβαια, στιγμιότυπα που είχαν παρθεί προκειμένου να γίνει αρνητική προπαγάνδα. Άλλα, ωστόσο, ήταν αρκετά αντικειμενικά, νομίζω. Όπως τα πράγματα που έλεγε εναντίον των εκτρώσεων, για παράδειγμα. (Δεν ξέρω αν είχατε δει εκείνο το βίντεο όπου ο Τραμπ έλεγε στις γυναίκες «Θα είμαι ο προστάτης σας» και άρα δεν χρειάζεται να ανησυχούν.) Ήταν τελείως βλακείες αυτά τα πράγματα που έλεγε, κατά τη γνώμη. Και τελείως αναχρονιστικά.

Αντιθέτως, όσες φορές είχα ακούσει τη Χάρις να μιλά μού είχε φανεί πιο συγκροτημένη και λογική κυρία.

Έλεγα ότι στο τέλος μάλλον αυτήν θα έβγαζαν.

Έπεσα έξω στην εκτίμησή μου.

Δεν μπορώ, ωστόσο, να πω αν ήταν «καταστροφή» ή όχι το αποτέλεσμα. Όπως γράφω και παραπάνω, Θα δούμε.

Σε τελική ανάλυση, στις ΗΠΑ, μόνο δύο τετραετίες μπορεί κάποιος να εκλεγεί Πρόεδρος... σε αντίθεση μ’αυτό που γίνεται εδώ, όπου έχουμε τους ίδιους μαλάκ– εεε, κυρίους, ξανά, και ξανά, και ξανά. Επ’άπειρον. Και δεν μπορούν να ξεκολλήσουν, μήπως δούμε και τίποτ’ άλλο.

 

8 / 11 / 2024

Η χώρα των προστίμων χτυπά ξανά.

Επειδή τώρα που άρχισα πάλι να δημοσιεύω βιβλία άρχισα και να ασχολούμαι με την καταχώρηση ISBN στην ΕΒΕ (Εθνική Βιβλιοθήκη Ελλάδος), έτυχε να πέσω πάνω σ’αυτή τη σελίδα και να μπανίσω το ακόλουθο κείμενο:

Σύμφωνα με τον Ν.3149/2003 (άρθρο 12, παράγραφος 8α), “κάθε έργο που εκδίδεται στη χώρα, ανεξαρτήτως μορφής, λαμβάνει και φέρει διεθνή αριθμοδότηση – ISBN, ISSN ή ISMN ανάλογα με το είδος του έργου – την οποία παρέχει κατ’ αποκλειστικότητα η Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδος”.

Επισημαίνεται ότι, σύμφωνα με τον Ν. 3149/2003 (άρθρο 12, παράγραφος 9), η παράλειψη λήψης διεθνούς αριθμοδότησης από την αρμόδια υπηρεσία της ΕΒΕ, όπως και η μη κατάθεση αντιτύπων, τιμωρείται με πρόστιμο.

Το πιάσατε το υπονοούμενο; Αν δεν δηλώσεις βιβλίο στην ΕΒΕ – τσακ! – έχει πρόστιμο. Και, απ’ό,τι φαίνεται, ο νόμος είναι από το 2003, οπότε δεν μπορεί κανείς ούτε καν να κατηγορήσει την κυβέρνηση του Κούλη – a.k.a. Κουλή Κυβέρνηση – γι’αυτό.

Δηλαδή, πιάσε τώρα το μέγεθος της υποκρισίας. Ζούμε σε μια χώρα που, κατά βάση, δεν δίνει δεκάρα για τους συγγραφείς· τους έχει απλήρωτους τελείως· τους έχει σε μια κατάσταση που, ως επί το πλείστον, δεν μπορούν να βγάλουν φράγκο από το λειτούργημά τους (γιατί για λειτούργημα μιλάμε πλέον)· επιτρέπει στους εκδότες να τους εκμεταλλεύονται ζητώντας από τους συγγραφείς να πληρώσουν για την έκδοση των βιβλίων τους. Και μετά, σου λέει ότι πρέπει να πληρώσει και πρόστιμο κάποιος συγγραφέας αν δεν δηλώσει στην ΕΒΕ κάτι που έγραψε και δημοσίευσε οπουδήποτε μόνος του.

Υποθέτω, βέβαια, πως μάλλον αυτός ο νόμος δεν εφαρμόζεται και πολύ συχνά. Όμως και μόνο που υφίσταται είναι παράλογο.

Αν όλοι αυτοί οι δήθεν «ενδιαφερόμενοι» για τα βιβλία ενδιαφέρονται τόσο πολύ ώστε να τα έχουν όλα καταχωρημένα, γιατί δεν τους πιάνει και κάποιο ενδιαφέρον να πληρώσουν και τους συγγραφείς λιγάκι;

Αλλά εκεί πάντα κωλύονται...

 

3 / 11 / 2024

Τρώει αυτοκίνητα; Οχηματοβόρος θύρα;

Μυστηριακές Οντότητες

 

12η σελίδα από τις 182

Προηγούμενη σελίδα

Επόμενη σελίδα

 

Επίσης . . .

Επιλογές Ιουνίου (15/6)


HWdetails, πρόγραμμα που δείχνει τα χαρακτηριστικά του PC — Συνέντευξη με τον John Coulthart (τέχνη) — The Necromancers του Robert Hugh Benson (δωρεάν βιβλίο) — William Brodie, Robert Louis Stevenson, Dr. Jekyll and Mr. Hyde — Συμβουλές από τον Μεσαίωνα — Helmut Wenske (τέχνη ) — Τι σχήμα έχει πραγματικά η Γη; — Karl Edward Wagner (μέρος δεύτερο: πέρα από τον Kane) — Από ψυχεδελική εμπειρία σε μαθηματικό πρόβλημα — John Blanche (τέχνη, Warhammer) — Ένα ντοκιμαντέρ για την «επιδημία» των κατά συρροήν δολοφόνων στις ΗΠΑ (1950-1999) — Πολλά ακόμα ρέουν στο LinX...

 

Επιλογές Ιουνίου (10/6)


Michelle Avery Konczyk (τέχνη) & Έργα τέχνης με μάσκες & Book of the Three Dragons & Τα ζωόφυτα του Μεσαίωνα & Μυστηριακά δάση (φωτογραφίες) & Φανταστική λογοτεχνία το 1928-29 (όχι μία από τα ίδια) & Kane, του Karl Edward Wagner (acid gothic!) & Marilyn Monroe (σε φανταστικές και εξωτικές περιπέτειες!) & Οι «δουλέμποροι της τρίτης χιλιετίας» στον Ιταλικό Νότο («έκαψαν ζωντανούς εργάτες γιατί δεν είχαν χρήματα να πληρώσουν τα μεταφορικά τους») & το PDP-1 (ιστορικό κομπιούτερ από το 1959) & Πώς να Σκοτώνεις: Ένας Οδηγός για Αστικούς Δολοφόνους (1973-1984) & Σπίτια και χωριά που εμφανίζονται και εξαφανίζονται & Ένας σχολιασμός του είδους New Weird & Η κατάρρευση του φουτουρισμού & Ακόμα περισσότερο έρχονται στο LinX!

 

Τι Είναι, Τελικά, Φανταστική Λογοτεχνία;


Νοείται φανταστική λογοτεχνία χωρίς το υπερβατικό στοιχείο;

Τι είναι εκείνο που κάνει τη φανταστική λογοτεχνία φανταστική; Έχετε ποτέ αναρωτηθεί; Είναι απλώς το να είναι μια αφήγηση ευφάνταστη; Είναι το να περιλαμβάνει υπερφυσικά στοιχεία; Είναι το να διαδραματίζεται σε άλλους κόσμους (και μόνο αυτό, ίσως); Είναι το να έχει ορκ και ξωτικά; Είναι το να έχει μάγους και δράκους; Είναι το να έχει ανθρώπους με εξωφρενικές δυνάμεις (κάποιου είδους);

Πρέπει να έχει κάτι από τα παραπάνω, ή και τίποτα;

Τελευταία, λοιπόν, διαβάζω την Dandelion Dynasty, την τετραλογία του Ken Liu (τίτλοι: The Grace of Kings· The Wall of Storms· The Veiled Throne· Speaking Bones). Είμαι τώρα στο τελευταίο βιβλίο, και με έχει ήδη κάνει να σκεφτώ κάποια πράγματα που μάλλον περισσότερο σε γενικό άρθρο ταιριάζουν παρά σε βιβλιοκριτική. Θα κάνω και βιβλιοκριτική όταν τελειώσω την τετραλογία· αλλά αυτό το άρθρο δεν θα χωρά εκεί σε καμία περίπτωση. Στέκεται από μόνο του.

Περιληπτικά, για την Dandelion Dynasty, θα πω ότι τα δύο πρώτα βιβλία μού άρεσαν πολύ (όπως έχω ήδη γράψει στα αναγνώσματά μου του 2025), αλλά από το τρίτο άρχισε να με απογοητεύει σφοδρά. Και συνεχίζει έτσι στο τέταρτο. Με το ζόρι το διαβάζω, απλά και μόνο γιατί έχω μια περιέργεια να δω πώς θα τελειώσει αλλά και για να μην πω ότι το άφησα στη μέση. Κρίμα που έχασε τον δυναμισμό του...

Αλλά δεν είναι αυτό το θέμα τούτου του άρθρου.

[Συνέχισε να διαβάζεις]