Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
11 / 2 / 2024

Τώρα που έχω αρχίσει να χρησιμοποιώ τα Windows 11 κανονικά, βλέπω ολοένα και περισσότερες σαχλαμάρες. Το σύστημα είναι πραγματική επιδείνωση σε σχέση με τα Windows 10, και όχι μόνο στην εμφάνιση· δεν θα το έβαζα σε προσωπικό κομπιούτερ (δηλαδή, που δεν συνδέεται με το διαδίκτυο) που να με πλήρωναν. Κυριολεκτικά.

Προχτές ήθελα να ανοίξω κάτι αρχεία βίντεο τα οποία ήταν mp4 και mkv. Έχω ένα πρόγραμμα που χρησιμοποιώ από παλιά για να βλέπω βίντεο και ποτέ δεν με έχει απογοητεύσει: το VLC – δωρεάν, μπορείτε κι εσείς να το κατεβάσετε. Είναι υπέροχο πρόγραμμα· κάνει σχεδόν τα πάντα που μπορεί να θέλεις για να βλέπεις βίντεο.

Ήθελα, λοιπόν, να συσχετίσω τα αρχεία .mkv και .mp4 με το VLC ώστε όταν κάνω διπλό κλικ να ανοίγουν κατευθείαν με το VLC και όχι με άλλο πρόγραμμα. Αυτό, κανονικά, είναι κάτι πανεύκολο. Απλά ανοίγεις το context menu με δεξί κλικ πάνω στο αρχείο, επιλέγεις "Open with...", και μετά επιλέγεις το πρόγραμμα που θέλεις ενώ έχεις τσεκαρισμένο και το "Always open with this app". Είναι πραγματικά κάτι το πολύ απλό σε όλα τα Windows... εκτός από τα Windows 11.

Δεν θα μπω καν στον κόπο να γράψω για την ηλιθιότητα του νέου διπλού context menu (αν είναι δυνατόν – διπλό context menu...)· αυτό ίσως να το κάνω σε άλλο κείμενο. Θα πω μόνο ότι δεν εμφανίζεται η επιλογή να ανοίγεις πάντα τον συγκεκριμένο τύπο αρχείου με το πρόγραμμα που θέλεις – δηλαδή, το "Always open with this app". Επομένως, αν θες, πχ, να ανοίγεις πάντα τα αρχεία .mkv και .mp4 με το VLC, πρέπει κάθε φορά να πατάς δεξί κλικ και να επιλέγεις "Open with..." μέσα από το context menu. Αν κάνεις διπλό κλικ, ανοίγουν αυτά τα αρχεία με ένα πρόγραμμα των Windows 11 που λέγεται "Movies & TV".

Αλλά λέω: δεν είναι δυνατόν, σίγουρα θα μπορείς κάπως να αλλάξεις τις συσχετίσεις των αρχείων (file association). Κανονικά, αυτό γίνεται μέσω του Default Apps από τα Settings των Windows. Πηγαίνω λοιπόν εκεί και ψάχνω για .mkv και .mp4... και δεν υπάρχουν! Ναι, στα Windows 11, στο πρόγραμμα που είναι για file association, δεν υπάρχουν τα αρχεία .mkv και .mp4 (και άλλοι τύποι αρχείων, απ’ό,τι έχω διαβάσει).

ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ.

Δεν μπορεί, σκέφτομαι, πρέπει να ονειρεύομαι.

Πάω να το ψάξω από το Registry. Ξέρω πώς γίνονται τα file associations από εκεί, γιατί, πριν από κάποιο καιρό, το έψαχνα για δικά μου προγράμματα – ήθελα να φτιάξω ένα είδος αρχείου που ανοίγει με κάποιο δικό μου πρόγραμμα. Τελικά, δεν το έκανα γιατί δεν μου χρειάστηκε· αλλά ξέρω τη διαδικασία. Αν δεν ξέρεις, καλύτερα να μην πειράξεις το Registry γιατί μπορεί να έχεις προβλήματα.

Τσεκάρω, λοιπόν, το Registry να δω τι γράφει στις καταλήξεις .mkv και .mp4. Είναι όλα κανονικά; Ναι, όλα κανονικά μού φάνηκαν. Θα έπρεπε να ανοίγουν με το VLC.

Πάω και το τσεκάρω και από τα Windows 10 (γιατί σε όλα τα Windows το Registry είναι ίδιο στα βασικά τουλάχιστον) και είδα τα ίδια πράγματα.

Οπότε, βάσει λογικής, τα αρχεία .mkv και .mp4 θα έπρεπε να ανοίγουν με το VLC όταν κάνεις διπλό κλικ.

Αλλά δεν άνοιγαν.

Τι μπορείς να κάνεις, λοιπόν, αν θες να αλλάξεις συσχετισμούς αρχείων στα Windows 11; Παράκληση στον Θεό;

Έκανα το εξής: Έψαξα να δω αν μπορείς να κάνεις uninstall το καταραμένο Movies & TV. Και, ναι, ευτυχώς, μπορείς. Το έκανα uninstall και έτσι το σύστημα, μετά, υποχρεώνεται να ακολουθήσει την κανονική διαδικασία και να συσχετίσει τα αρχεία .mkv και .mp4 με το VLC.

Κοντολογίς, η Microsoft έχει βάλει ένα πρόγραμμα μέσα στα Windows 11 (και ίσως και άλλα προγράμματα) που κάνει hijack τη φυσιολογική διαδικασία συσχέτισης των αρχείων!

ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ.

Θα τρελαθούμε τελείως.

Μόλις το Movies & TV έφυγε, μπορούσες μάλιστα να συσχετίσεις αρχεία βίντεο και από το context menu, που πλέον σου έβγαζε την επιλογή "Always open with this app".

Το πιστεύεις;

Εγώ ακόμα δεν μπορώ να το πιστέψω.

Αυτά είναι, ίσως, τα χειρότερα Windows που έχουν βγάλει ποτέ. Τέλος.

Σοβαρά τώρα. Δεν ντρέπονται να κυκλοφορούν λειτουργικό σύστημα που δεν εμφανίζει σωστά όλων των ειδών τα αρχεία ώστε να μπορείς να τα συσχετίσεις κανονικά με ό,τι πρόγραμμα θέλεις; Αυτό το πράγμα είναι να χτυπάς το κεφάλι σου στον τοίχο.

 

 

Επίσης . . .

Επιλογές Φεβρουαρίου (21/2)


[Αρχή] Ο πόλεμος της αρχιτεκτονικής & η «Μπρούτζινη Εποχή» των Ρομπότ & η Μεσόγειος γίνεται έρημος & οι φουτουριστικές δυστοπίες μάς μπλοκάρουν από το να έχουμε μια πραγματική μελλοντική ουτοπία & το μυστήριο του Κεχριμπαρένιου Δωματίου & οι «φιλενάδες» τεχνητής νοημοσύνης συλλέγουν περισσότερα δεδομένα απ’ό,τι θα έπρεπε & Cosmic Alchemy (μικρό σουρεαλιστικό φιλμ από κολάζ) & Edge of Alchemy (κι άλλο μικρό σουρεαλιστικό φιλμ από κολάζ) & η τέχνη του Minoru Nomata & Eugène-François Vidocq, η γέννηση του ντετέκτιβ & γιατί θα έπρεπε να εγκαταλείψουμε το GoodReads & ο μυστηριώδης Πύργος του Νιούπορτ & πώς να χρησιμοποιείς τα όνειρα για να εμπνέεσαι και να γράφεις & οι συνήθειες του παραγωγικού μυαλού & παλιές ταχυδρομικές κάρτες με κρανία & bitmagnet, μια νέα τεχνολογία για διαμοίραση αρχείων [τέλοΣ]

 

Ηλεκτρονικά Βιβλία, ή Χάρτινα; (Μέρος Δεύτερο)


Κι άλλες σκέψεις, συμπεράσματα, και ερωτηματικά

Στο προηγούμενο μέρος αυτού του άρθρου είχα υποσχεθεί ότι θα συνεχίσω γράφοντας τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα των χάρτινων βιβλίων όπως τα βλέπω μέχρι στιγμής· αλλά, πρώτα, θέλω να αναφερθώ σε κάτι που θεωρώ αρκετά σημαντικό. Υπάρχει μια σχετική προκατάληψη εναντίον των ηλεκτρονικών βιβλίων στην Ελλάδα και υπέρ των χάρτινων. Λέγεται ότι τα ηλεκτρονικά βιβλία δεν είναι «πραγματικά» βιβλία, ή ακόμα και ότι είναι για να μας κάνουν κάποια ζημιά, υποτίθεται, στην κουλτούρα του βιβλίου ή στον πολιτισμό ή σε οτιδήποτε άλλο. Αυτό με εκπλήσσει αν το πιστεύουν κάποιοι, γιατί δεν νομίζω ότι ισχύει λογικά όπως και να το σκεφτείς. Το μόνο που βγάζει νόημα είναι ότι ορισμένοι άνθρωποι μπορεί να έχουν συνηθίσει το χάρτινο βιβλίο, και το ηλεκτρονικό να τους φαίνεται «παράξενο». Το ίδιο, όμως, θα φαινόταν «παράξενο» το δικό μας βιβλίο σε όσους, παλιά, διάβαζαν επάνω σε περγαμηνή... Όταν εφευρέθηκε η τυπογραφία, πάω στοίχημα ότι κάποιοι θα έλεγαν και τότε ότι ήταν «του διαβόλου» και καλύτερα να γίνονται χειρόγραφα τα αντίγραφο των βιβλίων από μοναχούς που κάθονται και τα γράφουν ξανά και ξανά, τα ίδια και τα ίδια, ώρες ατελείωτες σε σκιερά μοναστήρια.

Όμως δεν έχουμε μείνει εκεί· έχουμε τυπογραφία και τυπογραφεία. Γιατί; Διότι είναι, πολύ απλά, καλύτερο. Πιο εύκολο, πιο εξυπηρετικό, πιο γρήγορο. Αυτό σημαίνει ότι σήμερα το χειρόγραφο βιβλίο δεν έχει αξία; Φυσικά και έχει. Καλλιτεχνική αξία. Αλλά κυρίως διαβάζουμε βιβλία που έχουν βγει από τυπογραφείο, όχι βιβλία γραμμένα στο χέρι. (Εγώ, προσωπικά, δεν έχει τύχει ποτέ να διαβάσω βιβλίο γραμμένο στο χέρι.)

Το ίδιο, ουσιαστικά, ισχύει και για τα ηλεκτρονικά βιβλία. Είναι μια εξέλιξη του βιβλίου. Απλώς το μέσο αλλάζει.

Παρ’όλ’ αυτά, υπάρχει η προκατάληψη που λέγαμε: ότι δεν είναι «πραγματικά» βιβλία. Και όχι μόνο αυτό αλλά φαίνεται ενεργά να προωθούνται περισσότερο τα χάρτινα βιβλία εις βάρος των ηλεκτρονικών. Τα ηλεκτρονικά βιβλία παραμερίζονται ως «μη πραγματικά», προκειμένου να προωθηθούν τα χάρτινα.

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Φεβρουαρίου (6/2)


Οι απειλές εναντίον της πειρατείας υπάρχει πιθανότητα να την αυξήσουν ● Andrew Lang και Beowulf (και Tolkien) ● Το μυστήριο του Corridor of Mirrors (βιβλίο και ταινία) ● Ghost Blooms (παράξενες ιστορίες) ● Ένα μικρό φιλμ για τον John Bolton ● Ο Denis Villeneuve μίλα για το δεύτερο μέρος της ταινίας Dune (και για το τρίτο) ● RIP Brian Lumley (1937–2024) ● Ο Keanu Reeves και ο China Miéville συνεργάζονται ● Το Dungeons & Dragons έγινε 50 χρονών ● Παλιές ασπρόμαυρες λιθογραφίες ● Ο Houdini στο Weird Tales ● Η πρώτη χρήση του θαυμαστικού ● Η κατάρα του Καρφιού της Κλεοπάτρας ● Πώς είναι δυνατόν οι χεβιμεταλλάδες τραγουδιστές να μην κάνουν ζημιά στις φωνητικές χορδές τους; ● Η Δίωξη των Χάκερ, του Bruce Sterling (δωρεάν, μεταφρασμένο) ● Το σουρεαλιστικό κουτί της Leonora Carrington ● Τα σουρεαλιστικά κολάζ του Steven Cline ● Cosmohedron (μικρή ταινία κινουμένων σχεδίων) ● H P Lovecraft και το παλιό ηλιακό σύστημα