Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
27 / 3 / 2022

Το τελευταίο βιβλίο που δημοσίευσα είναι το 9ο των Κρυφών Όπλων της Πόλης, το Αβέβαια Μέλλοντα και Ρημαγμένοι Δρόμοι. Γράφτηκε το 2018, όπως θα μπορείτε να δείτε από εδώ. Και ίσως κάποιοι να αναρωτιούνται αν έχω γράψει τίποτα από τότε ή αν απλά κάθομαι εδώ και γράφω για την άθλια κατάσταση με τον κορονοϊό.

Αν το νομίζετε αυτό, θα έπρεπε να με ξέρετε καλύτερα. Φυσικά και γράφω λογοτεχνία. Συνέχεια. Δεν έχω σταματήσει ούτε στιγμή. Έχω γράψει κάμποσα πράγματα, αλλά είχα πει, από τότε που δημοσίευσα το τελευταίο των Κρυφών Όπλων της Πόλης, ότι τώρα θα κάνουμε ένα (μεγάλο) διάλειμμα, δεν θα δημοσιεύσουμε άλλα βιβλία ώσπου να περάσει κάποιος καιρός. Για να δώσουμε χρόνο στα προηγούμενα να διαβαστούν. Ο δεύτερος κύκλος του Θρυμματισμένου Σύμπαντος έχει πολλές ιστορίες, και δεν θα είχε νόημα να ξεκινήσω αμέσως να δημοσιεύω κι άλλες, από τον τρίτο κύκλο που γράφω τώρα.

Είχα, λοιπόν, αποφασίσει ότι θα ξεκινήσω να δημοσιεύω καινούργια βιβλία από το 2025: και το κρατάω. Δεν δημοσιεύω τίποτα ακόμα. Θα τα βγάλουμε το 2025, και θα τα διαβάσουν όσοι είναι ακόμα ζωντανοί ύστερα από τις «πανδημίες», τα εμβόλια, τις κρίσεις, και τους πολέμους. Γι’αυτό μείνετε ζωντανοί, σας παρακαλώ, και μην πουλάτε την ελευθερία σας σε κανέναν, με τίποτα. Όπως καταλαβαίνετε, υπάρχει λόγος.

Θα αναφέρω εδώ μόνο μερικούς τίτλους βιβλίων από τα τελευταία που έχω γράψει, για να πάρετε μια γεύση.

Το 2018, εκτός από το Αβέβαια Μέλλοντα και Ρημαγμένοι Δρόμοι, γράψαμε και τα εξής δύο βιβλία: Ο Ναυαγός της Φαρμακερής Θεάς και Ο Κουρσάρος της Ιχθυδάτιας. Είναι ο πρώτος και ο δεύτερος τόμος της σειράς που ονομάζεται Η Αναζήτηση του Οφιομαχητή. Πριν από κάποιο καιρό είχα γράψει ένα άρθρο για τους υπεράνθρωπους στη λογοτεχνία και ένα κειμανάκι σε τούτο εδώ το ιστολόγιο σχετικά με τα «κακά» φίδια και ερπετά στη φανταστική λογοτεχνία. Τίποτα από αυτά δεν είναι τυχαίο σε σχέση με την Αναζήτηση του Οφιομαχητή.

Το 2019 γράψαμε τους δύο επόμενους τόμους της Αναζήτησης του Οφιομαχητή: Ο Εκδικητής της Έχιδνας και Ο Μισθοφόρος της Μικρυδάτιας.

Όλα αυτά τα βιβλία, που αποτελούν μέρος του τρίτου κύκλου του Θρυμματισμένου Σύμπαντος, διαδραματίζονται στην Υπερυδάτια, μια από τις διαστάσεις του ΘΣ για τις οποίες δεν είχα γράψει και πολλά ώς τώρα αλλά αποδείχτηκε, για εμένα, πολύ ενδιαφέρουσα.

Το 2020 γράψαμε τους τρεις τελευταίους τόμους της Αναζήτησης του Οφιομαχητή: Η Οργή των Όφεων· Ο Κυνηγός των Θαλασσών· και Ο Άρχοντας των Βυθών.

Και το 2021 ξεκίνησα μια καινούργια σειρά η οποία σχετίζεται με την Αναζήτηση του Οφιομαχητή αλλά μπορεί να διαβαστεί και ανεξάρτητα. Ονομάζεται Το Κλεμμένο Βασίλειο, διαδραματίζεται στη Μοργκιάνη (όπως και Το Αίμα των Κατοίκων της), και ακόμα δεν την έχω ολοκληρώσει. Μέσα στο 2021 έγραψα τους τρεις πρώτους τόμους: Οι Θεοί Μιλούν· Το Σκοτάδι Γελά· Το Φως Απαντά. Τώρα γράφω τον τέταρτο (και δεν έχω ακόμα αποφασίσει για τον τίτλο). Δε νομίζω να είναι ο τελευταίος· μάλλον στον πέμπτο θα τελειώσει.

Ίσως να πούμε περισσότερα για όλ’ αυτά στο σύντομο μέλλον. Ή ίσως όχι.

Μέχρι το 2025 διαβάστε τον δεύτερο κύκλο του Θρυμματισμένου Σύμπαντος, που είναι από τα καλύτερα πράγματα που έχω δημοσιεύσει. Πάντα τα τελευταία που γράφω είναι και αυτά που προτείνω σε όποιον με ρωτά «Και τι δικό σου να διαβάσω;»

Ρίξτε, επίσης, μια ματιά σε αυτό το άρθρο που αποτελεί οδηγό για τον δεύτερο κύκλο του ΘΣ.

 

 

Επίσης . . .

Βιβλιοκριτική: Imaginary Worlds του Lin Carter


Έχοντας διαβάσει (και σχολιάσει) το Wizardry and Wild Romance του Michael Moorcock, είχα κάνει όρεξη να προχωρήσω σε κάτι παρόμοιο· κι αφού κι ο ίδιος ο Moorcock προτείνει το Imaginary Worlds, προχώρησα προς τα εκεί.

Είναι κι αυτό, φυσικά, μια πραγματεία για τη φανταστική λογοτεχνία, αλλά, παρότι έχει ομοιότητες με το Wizardry and Wild Romance, δεν είναι το ίδιο πράγμα. Ο Moorcock κρίνει, κυρίως, την εποχή του· ο Lin Carter μιλά πιο διαχρονικά και πιο ιστορικά (αν και την κρίνει, εν μέρει, και την εποχή του σ’ένα σημείο). Ξεκινά, μάλιστα, διευκρινίζοντας τι εννοεί λέγοντας «φανταστική λογοτεχνία» – fantasy – ώστε να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις:

But what I mean by the word "fantasy" is a narrative of marvels that belong to neither the scientific nor the supernatural. The essence of this sort of story can be summed up in. one word: magic. A fantasy is a book or story, then, in which magic really works-not a fairy­ tale, not a story written for children, like Peter Pan or The Wizard of Oz, but a work of fiction written for adults-a story which challenges the mind, which sets it working.

Και, για να είμαι ειλικρινής, συμφωνώ απόλυτα με αυτό τον ορισμό. Το ίδιο εννοώ κι εγώ, συνήθως, όταν λέω «φανταστική λογοτεχνία».

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Απριλίου (8/4)


~Γκράφιτι από τη νιότη μας & Πώς να σταματάς το κινητό σου απ’το να σε παρακολουθεί & KillerTools & Οι αγορές που ποντάρουν στις καταστροφές & Τα «παράνομα» τραπεζικά δίκτυα & Ένας μαγευτικός κήπος στην Τοσκάνη φτιαγμένος στην Αναγέννηση & Tadami Yamada (παράξενα εξώφυλλα) & Rubáiyát του RS Sherriffs (παραμυθένιες εικονογραφήσεις) & Histoires Prodigieuses (1559 – Pierre Boaistuau) & Olaf Hajek (μαγικορεαλιστικοί πίνακες) & Ψυχεδελικές οντότητες χωρίς επιστημονική εξήγηση & Θαλάσσια τέρατα & A Pictorial History of Horror Stories – 200 Years of Spine Chilling Illustrations from the Pulp Magazines (1985) & Το θαλάσσιο ερπετό του Gloucester & Ken Barr (τέχνη) & Οι εικονογραφήσεις Ðông Hồ & Το πρώτο περιοδικό φαντασίας και τρόμου & άλλα πολλά στο LinX~

 

Φανταστική Λεξιπλασία


Κάτι περισσότερο από ένας σχολιασμός για το Imaginary Worlds του Lin Carter

Αυτές τις μέρες διάβαζα το Imaginary Worlds του Lin Carter, το οποίο είναι ένας σχολιασμός για τη φανταστική λογοτεχνία. Ο Lin Carter ήταν ένας αρκετά γνωστός συγγραφέας φαντασίας – καλτ συγγραφέα, θα τον έλεγα – και δεν θα πω τίποτ’ άλλο γι’αυτόν (μη θέλοντας να μιμηθώ τον ίδιο στις παρουσιάσεις του μέσα στο Imaginary Worlds)· για περισσότερα, μπορείτε να τον τσεκάρετε στη Wikipedia. Το 2022 είχα διαβάσει το πρώτο βιβλίο του από τη σειρά με τον Thongor, και ήταν τόσο χάλια που δεν διάβασα τίποτα παραπέρα σε αυτή τη σειρά. Το 2023, όμως, διάβασα μια άλλη σειρά που έχει γράψει, το Gondwane Epic, η οποία ήταν πολύ καλή, και έχει γίνει από τις αγαπημένες μου, και θέλω κάποτε να την ξαναδιαβάσω. (Ναι, ήταν τόσο καλή.)

Τώρα διάβαζα το Imaginary Worlds επειδή πήρα φόρα μετά από το Wizardry and Wild Romance: A Study of Epic Fantasy, του Moorcock, το οποίο διάβασα πρόσφατα (και σχολίασα). Δε θα πω κάτι περισσότερο για το Imaginary Worlds εδώ· απλώς θέλω να σχολιάσω μερικά πράγματα που γράφει ο Lin Carter σε αυτό το βιβλίο σχετικά με τη δημιουργία φανταστικών ονομάτων. Γιατί πιστεύω ότι έχει ενδιαφέρον.

Ορισμένα από αυτά που λέει τα βρίσκω σωστά· ορισμένα τα βρίσκω τελείως βλακείες. Εκείνο που δεν μου αρέσει είναι ότι μοιάζει να είναι λιγάκι απόλυτος στο τι είναι καλό και τι κακό, ενώ, στην πραγματικότητα, η τελική κρίση σε αυτά τα θέματα είναι το προσωπικό γούστο, και δεν είναι λογικό να λες ότι κάποιοι έχουν «μουσικό αφτί» ενώ κάποιοι άλλοι είναι «κουφοί».

Αλλά ας τα πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.

Αναφέρομαι στο Κεφάλαιο 10, A Local Habitation and a Name.

[Συνέχισε να διαβάζεις]