Αφίσα από τους δρόμους της Αθήνας. Δυστυχώς δύσκολα τη συναντάς· θα έπρεπε να τη βλέπαμε περισσότερο. Θα έπρεπε να τη βλέπαμε παντού. Μήπως και, επιτέλους, κάποιοι καταλάβουν – από αυτούς που μπορούν και θέλουν να καταλάβουν.

Το παραμύθι περί κοινωνικής ευθύνης είναι αυτό και μόνο: παραμύθι.

Κι ακόμα και να μην ήταν, σκέψου: Τι έχει κάνει η «ιερή» κοινωνία τους για εσένα; Ε, αν δεν έχει κάνει τίποτα, τότε κι εσύ δεν της χρωστάς τίποτα. Πόσω μάλλον να βάλεις ασυλλόγιστα μέσα στον οργανισμό σου μια πειραματική ουσία και να δέχεσαι να σε εκβιάζουν, να σε φακελώνουν, και να παρακολουθούν συνεχώς την υγεία σου βάσει αυτής σου της επιλογής.

Τέτοια πράγματα μόνο στην ευγονική γίνονταν πριν από κάμποσα χρόνια, αλλά όχι και τόσα πολλά που να έχουν ξεχαστεί. Ξεκίνησαν στην Καλιφόρνια (ΗΠΑ) και προχώρησαν στη Γερμάνια του Χίτλερ. Όλα όσα έγιναν ήταν φριχτά, απάνθρωπα. Αυτό που συμβαίνει σήμερα είναι κάτι παρόμοιο, αν όχι χειρότερο. Είναι ο φασιστικός έλεγχος της κοινωνίας με πρόφαση και μέσο την υγεία, ώστε να μη μπορεί να εμποδιστεί από τον νόμο και ο κόσμος να τρομοκρατείται από σαχλαμάρες που ο οποιοσδήποτε ξέρει πέντε πράγματα από ιατρική (δεν χρειάζεται καν να είναι γιατρός) γελάει.

Γιατί νομίζετε ότι τόσοι πολλοί γιατροί και υγειονομικοί αρνούνται το εμβόλιο παγκοσμίως; (Περί το 60%, λένε.)

Ε, γιατί δεν είναι μαλάκες, για να το πούμε απλά.

*

Και ξαναλέω εκείνο που έχω ξαναπεί σε προηγούμενες αναρτήσεις εδώ, για να μην παρεξηγούμαστε.

Να υπάρχει εμβόλιο; Έστω και πειραματικό;

ΝΑΙ, να υπάρχει. Αλλά:

(α) να είναι όλοι πληροφορημένοι καλά για το τι είναι, και τι ρίσκο παίρνουν· και

(β) κανένας, σε καμία περίπτωση, ούτε έμμεσα, ούτε με οποιονδήποτε άλλο τρόπο, να μην εξαναγκάζεται να το κάνει.

Δεν είμαι αντιεμβολιαστής· δεν είμαι γενικά εναντίον όλων των εμβολίων. Είμαι αντιφασίστας· είμαι γενικά εναντίον κάθε μορφής καταπίεσης.

Κι αυτή εδώ είναι από τις χειρότερες του είδους.

 

Διπροσωπίες...

Μυστηριακές Οντότητες

 

Παρακολουθώ τα «μέτρα» περί κορονοϊού τα οποία αλλάζουν από μέρα σε μέρα, και ώρες-ώρες σκέφτομαι πως ο Μητσοτάκης και οι δικοί του ξυπνάνε κάθε πρωί, τρώνε πρωινό μέσα στο οποίο ρίχνουν σίγουρα και κάτι το ψυχοτρόπο για ένα έρθουν στα ίσια τους, μετά συγκεντρώνονται, κάνουν συμβούλιο, και βγάζουν μέτρα αναλόγως του τι θα τους κατεβάσει στο κεφάλι το κρακ που πριν από λίγο κατανάλωσαν!

Ένα από τα πιο γελοία είναι αυτό περί μουσικής, ότι θα απαγορεύεται η μουσική στους χώρους εστίασης γιατί, δήθεν, όταν υπάρχει μουσική πρέπει να μιλάς πιο δυνατά και, άρα, φτύνεις (υποθέτω) και έτσι εξαπλώνεις τον ιό!

Γαμώτο... τους φαντάζομαι να συζητάνε, οι κερατάδες:

Κάπως έτσι τους φαντάζομαι τους τύπους. Γιατί, σίγουρα, δεν μπορεί να είναι σοβαροί...

Το όλο θέμα έχει πλέον γίνει, παγκοσμίως, καταφανές ότι είναι κοροϊδία. Αλλά είναι τραγική κοροϊδία.

Πρόσεξε τι κάνουν: Θέλουν να ανοίξουν την κοινωνία και το εμπόριο, γιατί βλέπουν ότι δεν τραβάει άλλο αυτή η υπόθεση, από οικονομικής άποψης κυρίως, και κάτι πρέπει να κινηθεί για να μη φουντάρουμε τελείως. Αλλά συγχρόνως δεν θέλουν να δώσουν την εντύπωση ότι έχουμε επανέλθει στην «πολυπόθητη κανονικότητα». Πάντα πρέπει, σύμφωνα με το Δόγμα του Κορονοϊού, να μη μπορούμε να επανέλθουμε στην κανονικότητα. Πάντα πρέπει να υπάρχει κάτι που θα μας θυμίζει ότι ο κορονοϊός είναι εδώ, για να μην το ξεχνάμε. Ακόμα κι αν πρόκειται για άλλο ένα βλακώδες μέτρο.

Δεν θέλουν να αισθάνεσαι ποτέ απόλυτα ελεύθερος, γιατί... είναι ο κακός ιός εκεί έξω, ο δαίμονας, που σε κυνηγάει – και υπάρχει κίνδυνος! Κίνδυνος! (Και πολύ παραμύθι...)

Δείχνουν μόνο ΕΝΑΝ δρόμο προς την (υποτιθέμενη) «ελευθερία»: τον εμβολιασμό. Με μια εκβιαστική λογική ότι δεν επιστρέφουμε στην «κανονικότητα» αν δεν εμβολιαστείτε με το πειραματικό τους εμβόλιο.

Δεν είναι καταφανής, πλέον, η προπαγάνδα ακόμα και για τους πιο αδαείς;

Εν τω μεταξύ, άλλες χώρες έχουν ανοίξει κανονικά (όπως Τέξας ή Φλόριντα) και, παραδόξως (;), τα «κρούσματα» φαίνεται να πέφτουν. Ρίξτε μια ματιά σ’αυτόν τον τύπο στο Twitter για πολλά διαγράμματα σχετικά με τέτοια θέματα.

Επίσης, δείτε τι λέει εδώ το μεγάλο αφεντικό του ΠΟΥ: Ακόμα κι αν όλοι εμβολιαστούν, πάλι πρέπει όλοι να φοράνε μάσκες, να κρατάνε αποστάσεις, και τα λοιπά.

Δεν θα αναφερθώ γι’ακόμα μια φορά στο πόσο πειραματικά είναι τα εμβόλια για Covid, ούτε θα μιλήσω για πλασματικούς αριθμούς σχετικά με κρούσματα και θανάτους που παρουσιάζουν από την πρώτη μέρα αυτής της υποτιθέμενης πανδημίας. (Ψάξτε προηγούμενα posts σε αυτό το blog. Και για τα εμβόλια μπορείτε να βρείτε πληροφορίες εδώ, όπου έχω συγκεντρώσει πολλά links για το θέμα.)

Η όλη υπόθεση είναι ψέμα. Είναι 80% απάτη και 20% επιδημία.

Έχετε ακούσει ότι φέτος δεν είχαμε σχεδόν καθόλου αρρώστους από την κλασική γρίπη; Γιατί νομίζετε ότι έγινε αυτό; Γιατί τους δήλωναν «από κορονοϊό». Και η κλασική γρίπη στη συνομοταξία των κορονοϊών είναι.

Αλλά ποτέ δεν ζήτησαν να κάνουμε όλοι το εμβόλιο της γρίπης. Παρότι πέθαιναν ένα σωρό άνθρωποι (μεγάλης ηλικίας, κυρίως) κάθε χρόνο.

Τώρα πουλάνε εμβόλιο, και πρόσεξε το σλόγκαν για να το πουλήσουν: «Το πρώτο βήμα προς την ελευθερία».

Πρώτη φορά ακούμε ένα φάρμακο να σου δίνει «ελευθερία»...

Γιατί το ακούμε τώρα; Γιατί το θέμα πάει εκβιαστικά. «Σας έχουμε κλειστούς αλλά, αν θέλετε την “ελευθερία”, κάντε το εμβόλιο.» Αυτή είναι η λογική τους.

Δεν είναι «Κάντε το εμβόλιο όσοι νομίζετε ότι το χρειάζεστε» (όπως ήταν με το εμβόλιο της κλασικής γρίπης). Είναι η λογική «Κάντε ΟΛΟΙ το εμβόλιο, ΤΩΡΑ, γιατί θέλουμε να πουλάμε κάθε έξι μήνες πειραματικά φάρμακα σε όλους τους πληθυσμούς».

Δείτε με τι μανία προσπαθούν να μας εμβολιάσουν. Μέχρι τα μεσάνυχτα τα εμβολιαστικά κέντρα θα είναι ανοιχτά... αλλά έπρεπε να κάνουμε Ανάσταση στις εννιά το βράδυ για κάποιο μυστηριώδη λόγο. Ακόμα ένα από τα βλακώδη μέτρα που στοχεύουν στην καταπίεση και σε τίποτ’ άλλο και σου λένε, εμμέσως πλην σαφώς: «Κάνε το εμβόλιο αν θες να έχεις “κανονική” κανονικότητα, αλλιώς πάντα κάτι θα σε καταπιέζει, δεν θα είσαι ελεύθερος.»

ΜΟΝΟ με το εμβόλιο η ελευθέρια!

Γιατί;

Επειδή κάποιοι έτσι το θέλουν.

Αλλά ούτε και τότε δεν θα έχεις ελευθερία. Το λέει και το μεγάλο αφεντικό του ΠΟΥ, όπως είπαμε ήδη. Απλά θα σου ζητάνε να εμβολιάζεσαι ξανά και ξανά.

Αμφιβάλλεις ακόμα ότι είναι ένα πολιτικό παιχνίδι με στόχο την καταπίεση των πληθυσμών και την κερδοφορία όσων έχουν άμεση σχέση και συμφωνίες με τις φαρμακοβιομηχανίες;

*

Οι κοινωνίες, σήμερα, είναι έτσι που θα ήταν πολύ δύσκολο να στηθεί ένα απολυταρχικό καθεστώς παγκοσμίως. Υπάρχουν νόμοι, υπάρχουν συνθήκες.

Υπάρχουν, όμως, και τρύπες στους νόμους.

Μια από αυτές είναι η σχετιζόμενη την υγεία. Όταν είναι «για το καλό σου» δεν μπορείς να πεις τίποτα. Οπότε απλά χρησιμοποιείται αυτή η πρόφαση, μαζί με μια παραλλαγή λίγο πιο επικίνδυνη από τη γρίπη που έτυχε να εμφανιστεί. Και αποκεί και πέρα, οι πληθυσμοί τρομοκρατήθηκαν μαζικά από μισθοφόρους δημοσιογράφους, συνεννοημένους πολιτικούς, και αλλοιωμένες στατιστικές.

Τώρα θέλουν να σε βάζουν να κάνεις, σώνει και καλά, ένα εμβόλιο κάθε όποτε τους κατεβαίνει. Το παιχνίδι έχει χοντρύνει· δεν είναι μόνο μάσκες, καρναβάλι, και κοροϊδία. Παίζεται επάνω στο σώμα σου. Επάνω στις βασικές ανθρώπινες ελευθερίες σου.

Δες πόσο χαρούμενα είναι αυτά τα παλληκάρια.

Σίγουρα, έχουν πάλι κάποια καλή ιδέα στο μυαλό τους...

Και για δες τι λέει ο τρομερός επιστήμων εδώ, για δες...

Παίρνω μερικά αποφθέγματα από το άρθρο, αν και όλα είναι ένα-κι-ένα, ομολογουμένως.

Λίγο καλύτερα από την ισραηλινή εμβολιοχούντα, δηλαδή, όπου δεν επιτρέπεται να μπεις καθόλου σε κλειστούς χώρους ανεμβολίαστος – ούτε καν σε σουπερμάρκετ ή λεωφορείο! Αλλά μάλλον ευελπιστούν να μας φτάσουν κι εκεί...

Πρόσεξε επίσης ότι λέει πως είναι κίνητρο για να εμβολιαστούν. Κίνητρο. Εκβιασμός, τουτέστιν.

Και δες εδώ, μετά, άλλο ένα μαργαριτάρι:

Ετοιμάσου συνέχεια να τρυπιέσαι με βελόνες... για το καλό της ανθρωπότητας, φυσικά.

Λοιπόν, αυτός ο Σύψας πρέπει να είναι ζωντανός-νεκρός που ήρθε να μας φάει – ghoul, βαμπίρ, κάτι τέτοιο. Το υποδηλώνει και το όνομά του.

Ισχύει ό,τι έλεγα τις προάλλες όταν έκανα μια εμβολιαστική μελλοντολογία, μου φαίνεται.

Μέσα στο σχέδιο δεν είναι να περάσει η πανδημία. Είναι να είσαι πάντα «υπό»: φοβισμένος, ελεγχόμενος, χωρίς πολιτικές ελευθερίες, πειραματόζωο. Ενώ κάποιοι κερδοφορούν εις βάρος σου.

Προσωπικά, εμβόλιο θα κάνω μόνο νεκρός. Και, μάλλον, θα είμαι σε καλύτερη κατάσταση από τους ζωντανούς-νεκρούς της φατρίας του Κούλη.

Και ο κυριότερος λόγος που δεν κάνω εμβόλιο είναι πολιτικός. Δεν μου αρέσει αυτό που συμβαίνει.

Οι παρενέργειες είναι επίσης ένα θέμα, αλλά όχι το βασικό για τώρα. Ούτως ή άλλως, είμαι γενικά εναντίον των φαρμάκων. Μην παίρνεις φάρμακα εκτός αν πραγματικά τα χρειάζεσαι – για την υγεία σου, όχι για την πολιτική σου ελευθερία.

 

Τελευταία βλέπω το The 100, και οφείλω να πω ότι είναι καλύτερο απ’ό,τι περίμενα. Αλλά δεν θέλω, ουσιαστικά, να σχολιάσω αυτό. Θέλω να σχολιάσω μια τεχνική που χρησιμοποιείται συνέχεια και στο The 100 και σε άλλες σύγχρονες τηλεοπτικές σειρές. Καλές σειρές, όπως το Lost και το Black Sails (για το οποίο έχω γράψει πρόσφατα εδώ).

Είναι η τεχνική των ανατροπών. Συνέχεια γίνονται ανατροπές. Γίνονται τόσες πολλές ανατροπές, ώρες-ώρες, που η ανατροπή καταντά το αντίθετο από αυτό που υποτίθεται πως είναι. Γίνεται κοινότοπη. Το ξέρεις πια ότι θα συμβεί κάποια ανατροπή. Το όλο θέμα φτάνει σε σημείο να νομίζεις ότι τα γεγονότα έρχονται τυχαία – πράγμα που θα μπορούσε και να θεωρηθεί προσέγγιση προς μια ρεαλιστικότερη αφήγηση, αφού, στην πραγματικότητα, τα πάντα πάνε περισσότερο προς το τυχαίο/εντροπικό παρά προς το προκαθορισμένο/σχεδιασμένο.

Η αλήθεια είναι πως οι ανατροπές κρατάνε το ενδιαφέρον, ακόμα και σ’εμένα· όμως ορισμένες φορές νομίζεις ότι είναι υπερβολικές, ότι οι ανατροπές γίνονται για τις ανατροπές, χωρίς να υπάρχει και πολύ σταθερή λογική βάση.

Όταν μιλάω για ανατροπές αναφέρομαι σε κάτι σαν αυτό, ας πούμε:

Τίποτα δεν πάει σύμφωνα με το σχέδιο...

Και, όπως είπα, αυτό έχει όντως ενδιαφέρον ως αφηγηματική τεχνική· σε κρατά καθηλωμένο. Από την άλλη, όμως, σε αρκετές περιπτώσεις, προκειμένου να δημιουργήσει ανατροπή, ο σεναριογράφος αναγκάζεται να καταφεύγει σε υπερβολές – όπως να βάζει χαρακτήρες να δρουν με τρόπους που δεν είναι και τόσο πιστευτοί, ή φαίνονται παράλογοι, ή τα κίνητρά τους αμφίβολα.

Κάπου έχουμε ξεφύγει από το μέτρο.

Θα προτιμούσα μια ισορροπία. Ναι μεν ανατροπές, αλλά όχι βιαστικές. Και, ναι, γιατί όχι; Κάποια πράγματα θα μπορούσαν να πηγαίνουν και ομαλά. Δεν είναι έγκλημα.

 

Λαγοί χωρίς πετραχήλια.