Η Κυρά των Δηλητηρίων.

Μυστηριακές Οντότητες

 

Κυκλοφορεί ένας μύθος για τις λογοτεχνικές ιστορίες ανάμεσα σε διάφορους λογοτέχνες, αλλά και σε εργαστήρια γραφής, ότι αν δεν έχεις συγκεκριμένο σχέδιο για την πλοκή θα φτάσεις σε αδιέξοδο και δεν θα μπορείς να προχωρήσεις, δεν θα ξέρεις τι να γράψεις παρακάτω, θα αναγκάστεις να τα παρατήσεις ή να φτάσεις σε κάποιο βλακώδες τέλος υποχρεωτικά.

Αλλά αυτό δεν αληθεύει. Χρόνια γράφω ιστορίες τελείως διαισθητικά. Ποτέ δεν έχω προδιαγράψει τι θα συμβεί παρακάτω μέσα στην πλοκή, απλώς μερικές φορές έχω μια κάποια γενική ιδέα. Δεν έχω ποτέ φτάσει σε αδιέξοδο. Μερικές φορές μπορεί να σου δοθεί η εντύπωση ότι έχεις φτάσει σε αδιέξοδο, αλλά δεν είναι πραγματικά αδιέξοδο. Γιατί όλες οι ιστορίες έχουν κάποια συνέχεια· είναι μια αφηγηματική ροή. Η αφηγηματική ροή δεν σταματά μέχρι που να καταλήξει σε κάποιο φυσικό τέλος. Το πρόβλημα δεν είναι ποτέ ότι έχεις φτάσει σε αδιέξοδο· το πρόβλημα είναι ότι έχεις χάσει, για κάποιο λόγο, την αφηγηματική ροή. Όταν την ξαναβρείς, απλά συνεχίζεις να την ακολουθείς και βλέπεις πού θα σε οδηγήσει. Αρκετές φορές μπορεί να σε εκπλήξει, να φτάσεις κάπου όπου δεν περίμενες. Αλλά αυτό δεν είναι κακό: είναι μέρος της όλης διαδικασίας.

Σε τελική ανάλυση, αν γράψεις κάτι που εκπλήσσει εσένα, δεν θα είναι επίσης μια έκπληξη για τον αναγνώστη; Κατά πάσα πιθανότητα, θα είναι.

Γι’αυτό πάντα πρέπει να αφηγείσαι μια ιστορία σαν να την παρακολουθούσες, όχι σαν να την κατέγραφες διαδικαστικά.

 

Χάος...

Μυστηριακές Οντότητες

 

Εδώ και κάμποσο καιρό, βλέπω ή ακούω κάτι επιχειρήματα ή παρομοιώσεις από εμβολιαστές τα οποία μου φαίνονται, το λιγότερο, αξιογέλαστα. Και προέρχονται, μάλιστα, ή από υποτιθέμενους «ειδικούς» ή από «επίσημους φορείς».

Αν αυτά σού τα έλεγε κάποιος πλασιέ στον δρόμο ο οποίος ήθελε να σου πουλήσει παράνομα drugs, θα μου έμοιαζαν «λογικά». Αλλά μόνο τότε.

Δεν μπορώ να θυμηθώ όλες τις γελοιότητες, αλλά θα αναφερθώ σε κάποιες που, νομίζω, είναι χαρακτηριστικές και περιλαμβάνουν και άλλες παρόμοιες περιπτώσεις.

Δες τώρα τι λένε οι εμβολιαστές όταν θέλουν να σε πείσουν ότι όλοι πρέπει να κάνουμε τα εμβόλια για Covid, ή ότι τα εμβόλια θα πρέπει να είναι υποχρεωτικά έστω για κάποιες μερίδες ανθρώπων...

Ένα παράδειγμα που θυμάμαι, και το οποίο χρησιμοποιείται αρκετά, είναι αυτό με το δίπλωμα οδήγησης. Σου λένε ότι είναι ανεύθυνο να οδηγείς χωρίς να έχεις δίπλωμα γιατί μπορεί να σκοτώσεις κόσμο· παρομοίως, είναι ανεύθυνο να... υπάρχεις χωρίς να είσαι εμβολιασμένος γιατί μπορεί να μεταδόσεις τον κορονοϊό στους άλλους.

Ακούγεται αληθοφανές, αλλά είναι παράλογο. Συγκρίνουν ανόμοια πράγματα. Το δίπλωμα οδήγησης αποτελεί απόδειξη της ικανότητάς σου να οδηγείς ένα όχημα και δεν αποτελεί κίνδυνο για εσένα. Ο εμβολιασμός δεν είναι απόδειξη της ικανότητάς σου να κάνεις κάτι – δεν έχει σχέση με το τι ξέρεις και τι όχι – και, συγχρόνως, είναι επικίνδυνος για εσένα, ειδικά με αυτά τα πειραματικά σκευάσματα της Μεγάλης Φάρμας (Big Pharma – Pfizer, Moderna, AstraZeneca, κτλ).

Επειδή έχουμε φτάσει σε μέρες επιστημονικής φαντασίας πλέον, μια πιο λογική παρομοίωση εμβολιασμού σε σχέση με την οδήγηση μπορεί να ήταν αυτή: Αν έπρεπε ο οδηγός να ενώνεται με το όχημα σωματικά, δηλαδή το σώμα του να προσαρτείται, μέσω εγχείρησης, με το μηχάνημα, μόνιμα, ώστε να γίνεται κάποιου είδους cyborg. Αυτό, αν όντως μπορούσε να συμβεί, νομίζετε ότι θα έπρεπε να ήταν υποχρεωτικό για να οδηγήσεις;

Και ένα ακόμα πιο παράξενο παράδειγμα επιστημονικής φαντασίας: Για να θεωρείται κάποιος ξιφομάχος πρέπει να ξέρει να χειρίζεται το σπαθί, σωστά; Προφανώς, αλλιώς δεν είναι ξιφομάχος, ούτε μπορεί να θεωρείται τέτοιος. Είναι θέμα ικανότητας. Θα έπρεπε, όμως, να υποχρεώνεται να κόψει το χέρι του και στη θέση του χεριού του να βάλει ένα σπαθί προκειμένου να θεωρείται «ξιφομάχος»;

Ακριβώς τέτοιου είδους επιχειρηματολογία χρησιμοποιούν ορισμένοι εμβολιαστές! Σου λένε ότι, για να θεωρείσαι κάτι (ακόμα και πολίτης μιας χώρας, ίσως!), πρέπει να έχεις κάνει μια μόνιμη επέμβαση στο σώμα σου.

Σου φαίνεται λογικό;

Φυσικά και όχι. Γιατί δεν είναι λογικό. Είναι απολυταρχική λογική. Είναι κατάργηση βασικών ανθρώπινων ελευθεριών.

*

Ένα άλλου είδους επιχείρημα που χρησιμοποιούν οι εμβολιαστές. Σου λένε κάτι όπως: Για να γίνει κάποιος πιλότος δεν πρέπει να έχει προβλήματα όρασης. (Αν και αυτό δεν ξέρω αν ισχύει. Σε τελική ανάλυση, απαγορεύεται να φορά γυαλιά που διορθώνουν την όραση, ή φακούς επαφής; Τέλος πάντων· ας πούμε ότι ισχύει.) Παρομοίως, ένας άλλος άνθρωπος, για να κάνει μια άλλη δουλειά, πρέπει οπωσδήποτε να είναι εμβολιασμένος κατά του Covid.

Αυτός είναι ακόμα ένας παραλογισμός. Μοιάζει αληθοφανής, αλλά δεν είναι. Συγκρίνει πάλι ανόμοια πράγματα. Συγκρίνει τις σωματικές ελλείψεις κάποιου με μια παρέμβαση στο σώμα του.

Ναι, υπάρχουν πράγματα που δεν μπορείς να κάνεις αν έχεις ορισμένα σωματικά προβλήματα. Αλλά αυτό είναι θέμα πρακτικό. Δεν έρχεται κάποιος άλλος να κάνει κάτι επάνω σου· είναι κάτι που είτε συμβαίνει από τη φύση σου είτε σου συνέβη από ατύχημα.

Για παράδειγμα, κάποιος κουτσός προφανώς δεν μπορεί να είναι δρομέας. Εκτός – ίσως – αν έχει βάλει ψεύτικο πόδι τελευταίας τεχνολογίας. Αλλά αν θα βάλει αυτό το πόδι – αν θα κάνει τέτοια παρέμβαση στο σώμα του – δεν μπορεί παρά να είναι δικό του θέμα και μόνο. Δεν είναι δυνατόν να του το επιβάλουν.

*

Και ακόμα μια παραπλανητική επιχειρηματολογία:

Κάνε το εμβόλιο για να βοηθήσεις την κοινωνία, αφού είναι θέμα δημόσιας υγείας. Έχεις χρέος να βοηθήσεις την κοινωνία!

Και τι χρέος έχει η κοινωνία προς εσένα; Τα εμβόλια αυτά, εκτός των άλλων, είναι πειραματικά φάρμακα. Αποδεδειγμένα, ήδη έχουν προκαλέσει ένα σωρό παρενέργειες, ορισμένες δε θανατηφόρες, κάποιες άλλες χειρότερες, ίσως, από τον θάνατο – όπως ο άλλος να τυφλωθεί ή να μη μπορεί να κουνηθεί. (Συνολικά, έχουν προκαλέσει πολύ περισσότερες παρενέργειες απ’ό,τι τα κλασικά εμβόλια της γρίπης προκάλεσαν τον προηγούμενο χρόνο. Υπάρχει στατιστική για το θέμα.)

Αν εσύ κάνεις το εμβόλιο και πάθεις τέτοια πράγματα, τότε τι χρέος έχει η κοινωνία προς εσένα; (Τίποτα, όπως φαίνεται, αφού σε βάζουν να υπογράψεις χαρτί ότι εμβολιάζεσαι εν γνώσει σου.) Αλλά, ό,τι αποζημίωση κι αν υποθετικά σου έδιναν, μπορεί να αποκαταστήσει εκείνο που έχεις χάσει; Μάλλον όχι.

Οπότε, ας μην αναρωτιόμαστε τι χρέος έχει το άτομο προς την κοινωνία, αλλά τι χρέος έχει η κοινωνία να προστατέψει το κάθε άτομο ξεχωριστά και, ως εκ τούτου, να προστατευτεί η ίδια ως σύνολο ατόμων.

Αν θυμάμαι καλά, μάλιστα, ο κ. Φαρσαλινός, σε μια τελευταία ραδιοφωνική εκπομπή του κ. Σαχίνη, είχε αναφέρει πως, σύμφωνα με τον Κώδικα της Βιοϊατρικής, πάντα το άτομο προηγείται σε τέτοια θέματα παρέμβασης επάνω στο σώμα του, όχι η κοινωνία.

Και αυτό είναι λογικό αν δεν θέλουμε να φτάσουμε σε καταστάσεις φασισμού.

Σε τελική ανάλυση, αν κάποιοι πιστεύουν πως αυτά τα εμβόλια είναι τόσο ασφαλή και τόσο απαραίτητα για όλους μας, ας μας πείσουν ότι όντως είναι έτσι.

Προσωπικά, δεν έχω πειστεί ότι ούτε ασφαλή είναι ούτε ότι έχουν καμιά πραγματική χρησιμότητα για την αντιμετώπιση της Covid-19: και αυτό μάλλον θα το δούμε στους μήνες που θα ακολουθήσουν.

 

Αυτό είναι από πρωτοσέλιδο χτεσινής εφημερίδας.

Αν και γενικά η Ελεύθερη Ώρα βάζει στο πρωτοσέλιδό της κάτι εξωφρενικά πράγματα, κάπου-κάπου βάζει και τίποτα που μπορεί να είναι αξιοσημείωτο, ή ακόμα και... προφητικό. Να, για παράδειγμα, παλιά έλεγε για τσιπάκια μέσα στα εμβόλια, και όλοι γελούσαμε· αλλά τώρα το ίδιο το Πεντάγωνο βγήκε και ανακοίνωσε ότι μέσα στα εμβόλια υπάρχει μια νανοτεχνολογία για να παρακολουθεί αν έχεις Covid και, γενικά, να παρακολουθεί την υγεία σου. Παραβίαση ιδιωτικού απόρρητου, δηλαδή.

Όπως και νάχει, δεν λέω ότι αυτό που γράφει η Ελεύθερη Ώρα όντως θα γίνει, όμως αν γίνει θα είναι τραγικό, και δεν μπορώ να πιστέψω ότι θα είναι τυχαίο. Αυτή η αναφορά για το τι συμβαίνει στην Ινδία, αν δεν είναι αβάσιμη (γιατί, προσωπικά, δεν το έχω ψάξει), φαίνεται να υπονοεί πως κάτι τέτοιο θα έρθει κι εδώ μετά. Μην ξεχνάμε πως όλοι αυτοί οι πειραματισμοί της Μεγάλης Φάρμας (Big Pharma), η οποία πιο πολύ με εργαστήριο παράνομων πειραμάτων μοιάζει, ξεκινάνε ή από την Αφρική ή από την Ινδία, όπου, όπως αναφέρει το βίντεο που πρόσφατα ανάρτησα, έχουν θρηνήσει εκατόμβες νεκρών και δει χιλιάδες ανάπηρους από πειραματικούς εμβολιασμούς. Αλλά, φυσικά, ποιος τους ακούει αυτούς τους «αράπηδες»... έτσι;

*

Δεν ξέρω αν πρόκειται να δούμε κανένα Μαύρο Μύκητα να τρώει τα πρόσωπά μας και να πρέπει να φοράμε μάσκες, όχι για να αποφύγουμε δήθεν ένα μικρόβιο στον αέρα (πράγμα ανέφικτο), αλλά για να κρύψουμε τις φριχτές όψεις μας ο ένας από τον άλλο. Όμως κι αυτά που συμβαίνουν σήμερα, πριν από έναν χρόνο τα φανταζόμασταν;

Σκεφτείτε λίγο:

Πώς ήταν τα πράγματα το προηγούμενο καλοκαίρι, θυμάστε;

Διάφορες παλαβές συνωμοσιολογικές θεωρίες κυκλοφορούσαν. Εμβόλια έλεγαν ότι δεν μπορούν να φτιαχτούν τόσο γρήγορα (όπως και, όντως, δεν μπορούν να φτιαχτούν τόσο γρήγορα – αυτά που έχουμε δεν είναι πραγματικά εμβόλια· δεν έχει βρεθεί ποτέ εμβόλιο για κορονοϊό, γιατί οι κορονοϊοί συνεχώς μεταλλάσσονται). Ακούγονταν κάτι «ανέκδοτα» για Covidpass, για διαβατήρια εμβολιασμένων, και για καταναγκαστικούς εμβολιασμούς...

Σήμερα, έναν χρόνο μετά, ζούμε (κάποιες από) τις συνωμοσιολογικές θεωρίες που λέγονταν έναν χρόνο πριν!

Εκτός αυτού, πώς σας φαίνονται τα πράγματα σήμερα; Σας φαίνονται καλύτερα; Εμένα μού φαίνονται τρεις φορές χειρότερα.

Πώς λέτε ότι θα είναι η κατάσταση έναν χρόνο μετά;

Δεν τολμώ να υποθέσω.

Αλλά μην ξεχνάτε πως η όλη υπόθεση βασίζεται στον φόβο σας και στη συγκατάθεσή σας. Όσο δέχεστε, θα λαμβάνετε... και θα βυθιζόμαστε όλοι ολοένα και περισσότερο σε έναν μαύρο, δηλητηριώδη εφιάλτη.