Όπως έλεγα σύντομα θα έβαζα την καινούργια αναζήτηση και εδώ, στα Σκιώδη.
Τώρα είναι έτοιμη.
Ελπίζω.
|
|
Μια στιγμή... |
Όπως έλεγα σύντομα θα έβαζα την καινούργια αναζήτηση και εδώ, στα Σκιώδη.
Τώρα είναι έτοιμη.
Ελπίζω.
Πριν από καμιά δεκαετία – ίσως και λίγο περισσότερο – υπήρχαν κάτι λογοτεχνικά βιβλία στο διαδίκτυο τα οποία συνήθως ονόμαζαν hypernovels, αν δεν κάνω λάθος. Ήταν ένα πράγμα σαν νέο ρεύμα, τότε, ειδικά αν σκεφτείς ότι, τα τελευταία χρόνια, δεν φαίνεται να δημιουργείται πια κανένα νέο ρεύμα.
Τα δικτυακά μυθιστορήματα (hypernovels) είναι μερικές ιστοσελίδες HTML που συνδέονται μεταξύ τους με links. Αλλά οι σελίδες αυτές δεν διαβάζονται στη σειρά. Δεν είναι σαν να διαβάζεις ένα κανονικό βιβλίο όπου απλά πατάς links για να αλλάξεις κεφάλαιο. Δεν είναι σαν τα συνηθισμένα ebooks. Τα links είναι μέσα στο ίδιο το λογοτεχνικό κείμενο, αποτελούν μέρος του. Και τα δικτυακά μυθιστορήματα δεν διαβάζονται ευθύγραμμα αλλά όπως θέλεις. Είναι ελεύθερης κατεύθυνσης.
Για παράδειγμα, μπορεί σε μια σελίδα να σου γράφει ότι ένας τύπος διασχίζει μια πόλη και περνά από πλατείες και δρόμους, βλέπει το παλάτι να ορθώνεται πίσω από τα άλλα οικοδομήματα, και τελικά στρίβει σ’ένα σοκάκι. Μέσα σ’αυτό το κείμενο μπορεί να υπάρχει link στο παλάτι, κι αν το πατήσεις σε οδηγεί σε μια άλλη σελίδα που σου γράφει για ένα περιστατικό μέσα στο παλάτι. Μπορεί, επίσης, να έχει link εκεί που γράφει ότι ένας ζητιάνος παρατηρούσε τον τύπο που βαδίζει, κι αν το πατήσεις μαθαίνεις τις σκέψεις του ζητιάνου και ότι στην πραγματικότητα είναι μυστικός πράκτορας. Μπορεί να έχει link εκεί που περιγράφει έναν δρόμο, κι αν το πατήσεις πηγαίνεις σε μια σελίδα όπου περιγράφεται ένα παλιότερο περιστατικό σ’αυτό τον δρόμο.
Ελπίζω όσοι δεν ξέρουν να καταλαβαίνουν για τι είδους μυθιστόρημα μιλάω. Για μυθιστόρημα ελεύθερης κατεύθυνσης, ουσιαστικά.
Κι αυτό είχε ξεκινήσει ως νέα μόδα, νέο ρεύμα ίσως, αλλά δεν προχώρησε. Δυστυχώς. Δεν το βλέπω πια. Ίσως να φταίει το internet of things που κυριάρχησε (το πούλα-πούλα-πούλα), ίσως να φταίει κάτι άλλο· δεν ξέρω. Όμως είναι κρίμα, γιατί είχε ενδιαφέρον αυτό το είδος.
Και τώρα, θα μου πεις Γιατί δεν το γράφεις εσύ;
Ίσως και κάποτε να το κάνω. Για την ώρα, όχι.
Αλλά θα με ενδιέφερε πολύ να δω τι μπορεί να κάνουν άλλοι με αυτή τη μορφή. Γιατί είναι κάτι που δεν μπορούσε να γίνει παλιά (όχι ακριβώς έτσι, τουλάχιστον). Βασίζεται καθαρά στις νέες τεχνολογίες και τις χρησιμοποιεί με εμπνευσμένο και παιχνιδιάρικο τρόπο.
Alternate link: https://fantastikosorizontas.gr/skiodi-paralipomena/_ti_eginan_ta_mythistorimata_eleutheris_kateuthinsis
Έλεγα τις προάλλες ότι η αναζήτηση του Google μού κάνει νερά τελευταία, και είχα αρχίσει να το ψάχνω το θέμα. Ακόμα δεν είμαι σίγουρος τι ακριβώς συμβαίνει – όπως και κανένας δεν φαίνεται να είναι σίγουρος τι συμβαίνει με τη μηχανή αναζήτησης της Google γενικά – αλλά έβγαλα κάποια συμπεράσματα.
Κατά πρώτον, είχε συμβεί και παλιά, όμως δεν θυμάμαι αν ήταν τόσο άσχημο όσο τώρα. Αυτή τη φορά το Google είχε να αρπάξει καινούργιο υλικό από τον Αύγουστο. Τις κεντρικές σελίδες του site μου τις ανανέωνε κανονικά στην αναζήτηση, αλλά δεν προσέθετε τις καινούργιες σελίδες των άρθρων. Και αυτό συνέβαινε και στα Σκιώδη Παραλειπόμενα, φυσικά. Πήγα, λοιπόν, στο Google Search Console (μια υπηρεσία της Google για τις αναζητήσεις στο site σου, για όσους δεν ξέρουν) και έβαλα, ένα-ένα, χειροκίνητα όλα τα links που το bot της Google δεν είχε πιάσει. Τα πρώτα προστέθηκαν κανονικά. Από ένα σημείο και μετά, όμως, έπαψε να τα προσθέτει.
Γιατί, βρε αδελφέ; Τσαντίστηκε; Το μόνο συμπέρασμα που έβγαλα, ψάχνοντας στο διαδίκτυο, είναι ότι ξεπέρασα αυτό που λένε «crawl budget» για το site μου, και θα πρέπει να περιμένω λίγο προτού το bot της Google έρθει πάλι να με ψαχουλέψει.
Είναι ένα πρόβλημα αυτό, επειδή είχα το Google search και ως εσωτερική αναζήτηση μέσα στο κεντρικό μου site, αλλά και εδώ, στα Σκιώδη Παραλειπόμενα. Και πολλές φορές τη χρησιμοποιώ κι εγώ αυτή την αναζήτηση, ψάχνοντας πράγματα που έχω γράψει παλιά. Αν το Google κάποια πράγματα δεν τα πιάνει ποτέ, αυτό μού δημιουργεί πρόβλημα.
Αποφάσισα, λοιπόν, να κάνω κάτι που είχα υπόψη μου από καιρό να κάνω αλλά ώς τώρα βαριόμουν: Έφτιαξα μια δική μου εσωτερική μηχανή αναζήτησης με PHP.
Οφείλω να πω ότι – όπως συνήθως συμβαίνει στα σημερινά websites – πιο πολύ με ταλαιπώρησε το «ντύσιμο» με CSS παρά η ίδια η κατασκευή της βασικής λειτουργίας με PHP. Και να φανταστείς ότι PHP χρησιμοποιώ μια, δυο φορές τον χρόνο (και αν), όταν θέλω να κάνω κάτι βασικό στο site, ενώ CSS χρησιμοποιώ τακτικότατα. Αυτό λέει κάτι για το πόσο μπελαλίδικη μπορεί να είναι η CSS, παρότι μπορείς να κάνεις θαύματα με αυτήν (που ορισμένα από τα οποία αναρωτιέμαι ποια είναι η πραγματική χρησιμότητά τους – αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα).
Επομένως, τώρα στο κεντρικό site μου μπορείτε να χρησιμοποιείτε την καινούργια μηχανή αναζήτησης. Ελπίζω να βολεύει κι άλλους εκτός από εμένα. Διαβάστε τις οδηγίες χρήσης της· δεν είναι ακριβώς όπως άλλες δικτυακές μηχανές αναζήτησης. Δεν ψάχνει μόνο για ολόκληρες λέξεις. Είναι ένας συνδυασμός αναζήτησης κλασικού επεξεργαστή κειμένου και συνηθισμένης δικτυακής αναζήτησης.
Υπάρχει και στο web version του site και στο mobile version. Το mobile μπορείτε να το δείτε από μικρές φορητές συσκευές, όπως smartphone: και κυρίως γι’αυτές είναι φτιαγμένο· αν έχετε συσκευή με μεγαλύτερη οθόνη, βάλτε τη να δείχνει το web version αν δεν το κάνει ήδη, γιατί έχει πολύ περισσότερο περιεχόμενο. Αν πάλι, από περιέργεια, θέλετε μέσα από τον υπολογιστή σας να δείτε και το mobile version, μειώστε το πλάτος του browser και το site θα αλλάξει αυτόματα.
Σύντομα, η ίδια αναζήτηση θα προσαρμοστεί και εδώ, στα Σκιώδη Παραλειπόμενα.
Σκαλίστε την. Αν τύχει να βρείτε κανένα bug, μπορείτε πάντα να μου το αναφέρετε στο email μου: kostasvoulazeris AT yahoo DOT gr.

Τα θηρία της βιτρίνας. Ξυπνάνε έτοιμα να σε δαγκώσουν αν κάνεις να κλέψεις κάτι.
76η σελίδα από τις 182
Επίσης . . .
Επιλογές Αυγούστου (18/8)
Barry Windsor-Smith και Robert E. Howard & Xerox Hell (αλλοιώστε εικόνες) & Η εκστατική αλήθεια της τέχνης & Chaoclypse & Mâr-Nâmeh, το Βιβλίο των Οιωνών από τα Φίδια & Γεωλογικός χάρτης του φεγγαριού σαν σουρεαλιστικό όνειρο & Morgan Sorensen & Ένα αστεροσκοπείο μέσα στην έρημο & RIP John Crowley & The Greenwood Faun της Nina Antonia & Αντισταθείτε στους τεχνοκράτες και στους «ειδικούς» & πολλά ακόμα έρχονται στο LinX – σύντομα

Βιβλιοκριτική: The Dandelion Dynasty: The Grace of Kings· The Wall of Storms· The Veiled Throne· Speaking Bones, του Ken Liu

Αυτή η σειρά (τετραλογία) μού έκανε αίσθηση από διάφορες απόψεις, γι’αυτό κιόλας αποφάσισα να γράψω βιβλιοκριτική. Έπιασα το πρώτο βιβλίο της, The Grace of Kings, σχεδόν τυχαία, και αμέσως κόλλησα. Συνήθως, όταν διαβάζω σειρές φαντασίας, το πρώτο βιβλίο δεν μου αρέσει και τόσο, αλλά, καθώς προχωράω στα επόμενα, η σειρά μού αρέσει ολοένα και περισσότερο. Εδώ – δυστυχώς – συνέβη το ακριβώς αντίθετο...
Το πρώτο βιβλίο με εντυπωσίασε. Σκέφτηκα: Επιτέλους, ένας σύγχρονος συγγραφέας φαντασίας που μου αρέσει! Διότι, τελευταία, δεν βρίσκω και πολλούς σύγχρονους συγγραφείς που να μου αρέσουν. Το Grace of Kings δεν ακολουθεί την κλισέ πλέον, και εμπορική, χρήση της οπτικής γωνίας τρίτου προσώπου που προσκολλιέται κάθε φορά σε έναν χαρακτήρα (όπως, πχ, γίνεται στο A Song of Ice and Fire). Εδώ η οπτική γωνία τρίτου προσώπου είναι πολύ πιο ανοιχτή· μπορεί να γράφει για οτιδήποτε: από τις σκέψεις τριών χαρακτήρων συγχρόνως, μέχρι το τι συμβαίνει σε μια ολόκληρη πόλη. Μια πολύ ευχάριστη αλλαγή στη βαρεμάρα του ύφους που έχει καταντήσει η διεθνής φανταστική λογοτεχνία. Δεν ξέρω αν έχουν αρχίσει να αλλάζουν νοοτροπία (τώρα που η αγορά του βιβλίου χάνει λεφτά διεθνώς) ή αν απλώς ο συγγραφέας είχε κανένα πολύ γερό βύσμα και το πέρασε αυτό σε μεγάλο εκδότη. Και δεν έχει σημασία.
Αυτό δεν είναι το μόνο καλό στο Grace of Kings, φυσικά. Οι χαρακτήρες είναι έξυπνοι και δραστήριοι, ο διάλογος αρκετά έξυπνος και ρεαλιστικός. Η πλοκή ποτέ δεν παύει να κινείται: συνεχώς γίνονται γεγονότα και γεγονότα και γεγονότα. Περιπέτειες μέσα σε περιπέτειες, ατελείωτες. Η ιστορία ξεκινά με μια «κακιά» αυτοκρατορία και διάφορους επαναστάτες εναντίον της αποδώ κι αποκεί· μοιάζει κλισέ, αλλά δεν είναι, έτσι όπως εξελίσσεται. Και ακόμα και οι «κακοί» χαρακτήρες είναι ενδιαφέροντες: κάποιοι τρομαχτικοί, κάποιοι με τη δική τους φιλοσοφία. Ενώ οι «καλοί» είναι ή έξυπνοι ή γενναίοι – μια πολύ ωραία ανάμειξη νοοτροπιών.
Επιλογές Αυγούστου (5/8)
Sibylle Ruppert (βιομηχανικός, σκοτεινός σουρεαλισμός) 10 ταινίες (από την ανατολική Γερμανία) TikTok Farlands (ένας κρυφός κόσμος) Η Google θα κάνει τα smart phones σας ακόμα πιο περιοριστικά (απαγορεύοντας στον οποιονδήποτε να τρέξει δικό του app) Οι Ευρωπαίοι ψηφίζουν (για τις εικόνες στα νέα χαρτονομίσματα) Trompe-L’œil (ένας κρυμμένος κόσμος σκέλεθρων) Solarpunk (μουσική) Η Shell κερδίζει (από τον πόλεμο) Ένας ερημίτης (στις κατακόμβες του Παρισιού) Καρλ Γιουνγκ και συγχρονικότητα (ο μυστικισμός των συμπτώσεων) Ο νεοναζισμός στις ΗΠΑ (βίντεο) Maxfield Parrish (μαγευτική τέχνη) Περίπλοκοι χαρακτήρες (σε Howard, Grell, Wolfe, Dostoevsky) Ars Notoria (και η Άμεση Γνώση) LinX (έρχονται πολλά ακόμα)
