Κάνοντας μια βόλτα στο ελληνικό διαδίκτυο, μπορείς να δεις τον nCoV γραμμένο είτε ως κορονοϊό είτε ως κοροναϊό. Είναι ένα από τα γνωστά ελληνικά φαινόμενα που άλλοι γραφούν κάτι έτσι, άλλοι το γράφουν αλλιώς, και επικρατεί μια σχετική σύγχυση. Από την άλλη, γιατί να μην είναι τα πράγματα πολυμορφικά σε μια γλώσσα; Είναι καλύτερα να είναι μονολιθικά, να υπάρχει μόνο μία σωστή χρήση; Δεν το νομίζω. Νομίζω πως η πολυμορφικότητα είναι καλύτερη, ακόμα κι αν δημιουργεί μια κάποια σύγχυση ορισμένες φορές.

Όμως, στη συγκεκριμένη περίπτωση, ποιο είναι το σωστό;

Κοίτα, το Wiktionary το γράφει κορονοϊός, οπότε αυτό είναι, κατά πρώτον, ένα καλό σημάδι για να θεωρήσεις ότι αυτή είναι η σωστή χρήση.

Από την άλλη, κι εμένα το κορονοϊός μού ακούγεται καλύτερο από το κοροναϊός. Ηχητικά και μόνο.

Αλλά ας δούμε τι είναι αυτή η λέξη. Είναι, προφανώς: κορόνα + ιός. Επομένως, λογικά, δεν θα έπρεπε το σωστό να είναι κοροναϊός; Γιατί, αλλιώς, πού πήγε το άλφα, βρε αδελφέ; Γιατί έγινε όμικρον;

Καλή ερώτηση. Όμως αυτή είναι η φύση των σύνθετων λέξεων: πολλές φορές χρησιμοποιούν το -ο- ως συνδετικό γράμμα-μπαλαντέρ ακόμα κι αν δεν υπάρχει μέσα στην αρχική λέξη. Ωστόσο, αυτό δεν συμβαίνει πάντα. Συμβαίνει κατά περίσταση. Και η περίσταση εξαρτάται είτε από το συνήθειο είτε από το γούστο.

Πάρε για παράδειγμα τη λέξη σκιαμαχώ. Συναρμολογείται από σκιά + μάχομαι, και διατηρεί το άλφα.

Αλλά δες μετά ότι υπάρχει και η λέξη σκιόφοβος. Συναρμολογείται από σκιά + φόβος. Γιατί να μην είναι σκιάφοβος;

Ή, αντιστρόφως, γιατί το σκιαμαχώ να μην είναι σκιομαχώ; Δεν θα ήταν το ίδιο σωστό;

Και στις δύο περιπτώσεις, και τα δύο θα μπορούσαν να είναι σωστά. Απλά αυτή είναι τώρα η χρήση που συνηθίζεται.

(Θυμήσου τι λέγαμε για την πολυμορφικότητα της γλώσσας.)

Παρομοίως, πρόσεξε: μακρόβιος (μακρύς + βίος), αλλά μακρυμάλλης (και μακρομάλλης επίσης) (μακρύς + μαλλιά). Και πολλά άλλα ακόμα...

Το -ο- γενικά παίρνει θέση ενωτικού στοιχείου που μπορεί να αντικαταστήσει το τελευταίο γράμμα της λέξης η οποία αποτελεί πρώτο συνθετικό στοιχείο της σύνθετης λέξης.

Οπότε, και το κορονοϊός και το κοροναϊός είναι το ίδιο σωστά. Αλλά εμένα μού αρέσει καλύτερα το κορονοϊός. Άρα, αυτό είναι πιο σωστό. Εντάξει;

 

Τελευταία ασχολούμαι με προγραμματισμό πολύ περισσότερο απ’ό,τι παλιά (ίσως να έχω κολλήσει κάποιο μικρόβιο) και έτυχε να παρατηρήσω κάτι που κι αρκετοί άλλοι προγραμματιστές έχω διαβάσει ότι έχει τύχει να παρατηρήσουν: Πολλοί τυχαίοι αριθμοί που βγάζουν οι υπολογιστές δεν είναι αρκετά τυχαίοι.

Αλλά ορισμένες φορές θέλω να βάλω το μηχάνημα να μου δώσει μια σειρά από τυχαίους αριθμούς που δεν μοιάζουν στημένοι. Οπότε, κάθισα και έγραψα ένα δικό μου random seed.

Το random seed, για όσους δεν ξέρουν, είναι ένας δεκαδικός αριθμός της μορφής μηδέν-κόμμα-κάτι (πχ, 0,234554) ο οποίος αλλάζει κάθε τόσο. Το πιο απλό είναι να βάλεις το σύστημα να τον φτιάχνει βάσει των κλασμάτων του δευτερολέπτου κάθε δεδομένη στιγμή.

Μετά, το seed το πολλαπλασιάζεις με τον μέγιστο και τον ελάχιστο αριθμό που θες να πάρεις – πχ, από 1 έως 10. Έτσι, τελικά, έχεις μια υπολογιστική λειτουργία σαν αυτή (περίπου ίδια σ’όλες τις γλώσσες προγραμματισμού): seed * (max - min) + min. Και όλο αυτό το κάνει floor, δηλαδή το στρογγυλοποιήσεις προς τα κάτω. Πχ, αν έρθει 10,6 γίνεται 10. Επομένως, η λειτουργία καταλήγει να είναι κάπως έτσι: floor(seed * (max - min) + min).

Και αυτό, αν είναι καλοφτιαγμένο το seed, φαίνεται να βγάζει αρκετά σωστά αποτελέσματα. Πχ, του βάζεις να σου δώσει 20 τυχαίους αριθμούς από το 1 έως το 10, και βλέπεις όλους τους αριθμούς να παρουσιάζονται χωρίς πολλές ομοιότητες μεταξύ τους. Τουτέστιν, καλή διασπορά.

Μετά, όμως, αν του βάλεις να σου δώσει μεγαλύτερους αριθμούς – πχ, από το 1 έως το 245 – βλέπεις να αρχίζουν κάποια προβλήματα. Ορισμένοι αριθμοί δεν εμφανίζονται ποτέ. Και, θα μου πει, πού το πρόσεξες μέσα σε τόσο μεγάλους αριθμούς; Και η αλήθεια είναι πως είναι δύσκολο να το προσέξεις.

Το πρόσεξα επειδή έχω φτιάξει ένα πρόγραμμα που σου παρουσιάζει τυχαίες εικόνες. Και κάποιες δεν εμφανίζονταν ποτέ, όταν ήταν πολλές. Έψαξα, λοιπόν, και βρήκα τους αριθμούς των εικόνων που δεν εμφανίζονταν, και δοκίμασα το seed για να δω πόσες φορές μπορεί να σου δώσει αυτούς τους αριθμούς. 500 φορές το έβαλα να βγάλει αποτελέσματα. Και ξανά. Και ξανά. Και πάλι αυτοί οι αριθμοί δεν εμφανίζονταν.

Γιατί;

Μετά, το βρήκα. Έτσι μου φαίνεται, τουλάχιστον. Φταίει το floor – η στρογγυλοποίηση προς τα κάτω.

Μπορείς, όμως, να του βάλεις να στρογγυλοποιεί τον αριθμό, όχι προς τα κάτω, αλλά προς τον κοντινότερο ακέραιο. Πχ, το 80,3 να γίνεται 80, αλλά το 80,6 να γίνεται 81. Εδώ όμως, σύμφωνα με τις κλασικές υπολογιστικές λειτουργίες τύπου «seed * (max - min) ) + min» παρουσιάζεται ένα άλλο πρόβλημα. Αν του βάλεις, πχ, να σου δώσει αριθμό από 1 έως 10, μπορεί να σου δώσει και 0, ή και 11. Κατά τα άλλα, η διασπορά είναι καλή.

Πώς να αποφύγεις το ελάχιστο - 1 και το μέγιστο +1;

Η καλύτερη απάντηση σ’αυτό σκέφτηκα πως είναι ένα απλό loop. Και το ξέρω ότι αυτά είναι «κινέζικα» για όσους δεν ξέρουν από προγραμματισμό. Το loop είναι μια διαρκής επανάληψη της υπολογιστικής λειτουργίας μέχρι να συμβεί κάτι μέσα στο σύστημα. Οπότε, εδώ πρέπει να βάλεις να κάνει loop μέχρι που το αποτέλεσμά σου να μην είναι ελάχιστο-1 ή μέγιστο+1.

Το δοκίμασα και είδα πως η διασπορά βγαίνει καλή.

Οπότε, η υπολογιστική λειτουργία είναι κάπως έτσι:

Είναι καλύτερο από το άλλο; Φαίνεται, πάντως, να έχει καλύτερη διασπορά – βλέπω πιο πολλές τυχαίες εικόνες να βγαίνουν απ’ό,τι έβγαιναν πριν – αλλά δεν είναι πολύς καιρός που το έχω δοκιμάσει.

Θα δείξει...

 

Ψαχουλεύοντας τυχαία στο παλιό blog των Σκιωδών Παραλειπομένων, βρήκα τρόπο αντιμετώπισης για τον κορονοϊό.

Ιδού, γαμώτο. Ιδού:

Πιάνει, επίσης, και για διάφορες άλλες παθήσεις διαφόρων ειδών.

Είχα έμπνευση τότε· τώρα, έχω ψιλοβαρεθεί.

 

Τι είδε αυτή η τύπισσα και σοκαρίστηκε έτσι; Δε θέλω καν να φανταστώ. Δεν θέλω.

Μυστηριακές Οντότητες

 

Τις προάλλες, ο Ερντογάν έστελνε πρόσφυγες προς τη μεριά μας με τρόπο καθαρά προκλητικό. Η ΕΕ δεν φαίνεται να βοηθά στο θέμα των προσφύγων παρότι είναι καταφανές ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να αντέξει αυτό το βάρος. Δεν είναι καν θέμα αν θέλεις να βοηθήσεις τους πρόσφυγες – κι εγώ θέλω να τους βοηθήσουμε – αλλά είναι θέμα τού τι μπορείς να τους προσφέρεις. Δεν είναι δυνατόν σε μια περιοχή οι πρόσφυγες να πλησιάζουν να είναι πιο πολλοί από τους μόνιμους κατοίκους ενώ δεν υπάρχουν ούτε υποδομές ούτε κανένα σύστημα υποστήριξης.

Η ΕΕ μοιάζει να το αγνοεί τελείως αυτό. Ο Ερντογάν μοιάζει να το εκμεταλλεύεται για να προωθεί τις δικές του εξουσιοφρενικές μαλακίες.

Και τώρα κάτι παλαβοί αρχίζουν πάλι να μιλάνε για πολέμους και συρράξεις (και για τον Γέροντα Παΐσιο, εννοείται – που τα κόκαλά του ακούγονται ώς εδώ να τρίζουν). Η χαρά του παλαβού ακροδεξιού.

Κάποιοι σιχαμένοι καριόληδες θέλουν να βάλουν τον κόσμο να σκοτωθεί για τη μαλακία που έχουν μέσα στο κεφάλι τους, ή είναι η ιδέα μου; Ίσως θα έπρεπε να έρθουν κάποιες κρεμάλες προς τη μεριά τους...

*

Α, ναι, συγνώμη. Καλή Καθαρά Δευτέρα κιόλας... και πάρε μια καραμπίνα και σκότωνε φασίστες.