Πρόσφατα έκανα μια συζήτηση στο Twitter (εεε, αν μπορείς να αποκαλέσεις αυτά τα γρυλίσματα συζήτηση) και έπεσα επάνω στο σχεδόν αστείο φαινόμενο κάποιος να υπονοεί πως αυτά που λέω για την πανδημία δεν είναι σωστά επειδή είμαι συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας.

Δεν είναι η πρώτη φορά που μου έχουν πει, ή υπονοήσει, τέτοια μαλακία από τότε που η πανδημία-χούντα ξεκίνησε.

Είναι σημάδι των ημερών: «Σκάστε όλοι εκτός από τους ειδικούς... εεεε, τους λαμογιοειδικούς που υπερασπίζονται την κορονοκρατία· τους άλλους δεν τους είδαμε, δεν τους είδαμε!»

Ας σοβαρευτούμε λίγο...

Θέλω να το σχολιάσω το θέμα γιατί έχει πλάκα (αν και είναι τραγικό, ουσιαστικά) και στο Twitter δεν μπορώ να το κάνω επαρκώς λόγω περιορισμού στο πόσο μπορείς να γράψεις· και αυτά τα threads του Twitter συνεχώς μπλέκονται σαν τα μαλλιά της Μέδουσας και περιέχουν τον ίδιο αριθμό φαρμακερών φιδιών, οπότε στο τέλος αμφίβολο είναι το πόσοι θα καθίσουν να διαβάσουν και να δώσουν όντως σημασία σ’αυτά που γράφονται. (Δεν κατακρίνω το Twitter εδώ. Απλώς λέω πως το συγκεκριμένο μέσο δεν είναι για μεγαλύτερα κείμενα· είναι για άλλες δουλειές, και γι’αυτές είναι καλό.)

Είμαι συγγραφέας φαντασίας, λοιπόν, και δεν θα έπρεπε να μιλάω εναντίον της κορονοκρατίας;

Δεν είναι αυτό στα όρια του ρατσισμού; Επιτρέπεται να μιλήσεις μόνο βάσει επαγγέλματος; Αν ήμουν χασάπης θα «επιτρεπόταν» να μιλήσω; Αν ήμουν κουρέας; Ή ηθοποιός;

Τι σημαίνει ότι είμαι συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας; (Αν και, ουσιαστικά, ποτέ δεν έχω γράψει τίποτα που να είναι επιστημονικής φαντασίας· αυτά που γράφω είναι απλώς φαντασίας, και ψυχεδελικής φαντασίας, ή μαγικορεαλιστικά, πολλά από αυτά.) Σημαίνει ότι είμαι «πολύ φαντασμένος» και, άρα, λέω μαλακίες που δεν συμβαδίζουν με την πραγματικότητα;

Αυτό είναι μια συνωμοσιολογική θεωρία, ομολογουμένως...

Θα μπορούσες, όμως, να το δεις και ανάποδα: Επειδή είμαι συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας και η φαντασία μου ερευνά, αντί να κοιμάται, έχω μεγαλύτερες πιθανότητες να φτάσω στην αλήθεια. (Μια θεωρία, όχι και τόσο συνωμοσιολογική, που υποστήριζε φανατικά και ο Robert Anton Wilson.)

Ή, θα μπορούσες να πεις απλά ότι έχω τις ίδιες πιθανότητες να φτάσω στην αλήθεια όπως οποιοσδήποτε άλλος άνθρωπος που έχει ασχοληθεί με ένα συγκεκριμένο θέμα.

Αλλά, για στάσου μια στιγμή...

Συγγραφέας επιστημονικής φαντασίας, είπες; Όπως, για παράδειγμα, George Orwell (Animal Farm); Όπως Aldous Huxley (Brave New World); Όπως H. G. Wells (The Open Conspiracy);

Ε, εντάξει, τότε· νομίζω πως είμαι με καλή παρέα.

Ακούς εκεί... συγγραφέας φαντασίας δεν μπορεί να μιλήσει για κορονοϊό.

Λαμόγια.

 

(Τυχόν τυπογραφικά λάθη να θεωρηθούν εκεί για σουρεαλιστικούς λόγους, λόγω βιασύνης μου, δαίμονα του πληκτρολογίου, και, φυσικά, κορονοϊού ο οποίος έχει μολύνει τα δάχτυλά μου.)

 

Τις τελευταίες ημέρες βλέπω ολοένα και περισσότερο κόσμο – και στο εξωτερικό αλλά και μέσα στην Ελλάδα – να αφυπνίζεται και να συνειδητοποιεί ότι η πανδημία Covid-19 δεν είναι παρά μια πρόφαση για να κλέψουν τις ελευθερίες του με ξεδιάντροπο, αναίσχυντο τρόπο. Αυτός ο ξεσηκωμός με χαροποιεί, γιατί δείχνει πως όλα δεν είναι ακόμα χαμένα, παρότι αργήσαμε ουσιαστικά να ξεσηκωθούμε· από την αρχή φαινόταν ότι κάτι δεν πήγαινε καλά εδώ. Και έχουμε ακόμα πολύ αγώνα μπροστά μας, γι’αυτό και είναι σημαντικό να συνεχίσουμε να προσπαθούμε να αφυπνίσουμε όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους ώστε να καταλάβουν τι πραγματικά συμβαίνει. Πρέπει να το κάνουμε με ό,τι τρόπο έχει ο καθένας μας στη διάθεσή του· ακόμα και ένα απλό tweet μετράει. Και, όπως ήδη είπα στο Twitter, θέλω να ζητήσω από όλους σε όλα τα social media οι οποίοι γράφουν εναντίον της κορονοκρατίας να βάζουν tags ώστε τα λόγια τους να διαβάζονται από όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους. Μην ψιθυρίζετε μέσα σε στενούς κύκλους. Αν καταλαβαίνετε τι συμβαίνει, αν δεν σας αρέσει αυτό που συμβαίνει, προειδοποιήστε και τους υπόλοιπους. Όχι βρισιές, απειλές, ή κατακρίσεις. Εξηγήστε τους τι συμβαίνει. Αυτοί που μπορούν να ξυπνήσουν θα ξυπνήσουν. Είναι η πιο βασική, στοιχειώδη αφύπνιση: να καταλάβεις ότι ο άνθρωπος πρέπει να ζει ελεύθερος, όχι καταπιεσμένος. Οι πάντες μπορούν να το κάνουν αν θέλουν.

Μέσα σε όλο αυτό το Αντικορονικό Κύμα, όμως, βλέπω και ορισμένα πράγματα που δεν μου αρέσουν και τόσο. Όπως το ότι ορισμένοι προσπαθούν να εργαλειοποιήσουν το Κύμα προς το πολιτικό τους όφελος. Αυτό το όφελος μπορεί να είναι από μικροκομματικό μέχρι γενικά ιδεολογικό. Έχω παρατηρήσει ακόμα και περιπτώσεις που δεν θέλω να μπω σε λεπτομέρειες αλλά θα μπορούσα απλώς να τις χαρακτηρίσω «πατρίς – θρησκεία – οικογένεια». Δεν με βρίσκουν σύμφωνο, γιατί ξέρω ότι τέτοια πράγματα μπορούν να αποδειχτούν το ίδιο επικίνδυνα με τον κορονοϊό.

Ωστόσο, δεν γράφω τα παραπάνω για να διχάσω όσους αγωνίζονται εναντίον της κορονοκρατίας· απλώς κάνω μερικά σχόλια. Εξακολουθώ να μένω στην αρχική μου θέση ότι, αυτή τη στιγμή, όποιος αγωνίζεται εναντίον της κορονοκρατίας, ανεξαρτήτως αν συμφωνώ με τις άλλες πεποιθήσεις του, είναι σύμμαχός μου. Γιατί, αν δεν καταπολεμήσουμε αυτή την παγκόσμια υγειονομική τυραννία, αύριο οι πεποιθήσεις μας – όποιες κι αν είναι – δεν θα έχουν κανένα νόημα έτσι κι αλλιώς.

Προσωπικά, όπως έχω ήδη πει, δεν έχω καμιά συγκεκριμένη πολιτική ή ιδεολογική ατζέντα. Τα πράγματα που πιστεύω και με ενδιαφέρουν είναι απλά, και νομίζω ότι θα έπρεπε να ενδιαφέρουν τους πάντες.

Είναι τα εξής:

1. Ελευθερία δράσης: Να μπορεί ο άνθρωπος να δρα όπως εκείνος νομίζει, με μοναδικό περιορισμό το να μη βλάπτει ενεργά τους άλλους (πχ, να μη σκοτώνει, να μη φυλακίζει, να μην εξαναγκάζει)

2. Ελευθερία κίνησης: Ο καθένας να μετακινείται όπου και όπως θέλει (εκτός, φυσικά, από ιδιωτικούς χώρους κτλ).

3. Ελευθερία έκφρασης: Ο καθένας να μπορεί να μιλήσει και να δημιουργήσει ελεύθερα.

4. Ελευθερία στο πώς ο άνθρωπος ορίζει το σώμα του: Να μην έχει κανένας άλλος δικαίωμα να σου πει τι θα κάνεις με το σώμα σου (όπως, πχ, εμβολιασμός, έκτρωση ή μη, κτλ).

5. Ελευθερία σκέψης, πεποιθήσεων, και πιστεύω: Ο καθένας να σκέφτεται ό,τι θέλει, ανεπηρέαστος· να ακολουθεί όποιο φιλοσοφικό σύστημα νομίζει· να πιστεύει σε όποια θρησκεία θέλει· και τα λοιπά.

6. Ελευθερία στο τι επάγγελμα θέλει ο καθένας να ακολουθήσει.

7. Ελευθερία σχετικά με την κοινωνική του συμπεριφορά: Όχι αποδεκτές και μη-αποδεκτές κοινωνικές συμπεριφορές, ή σωστές και λάθος· όλες οι κοινωνικές συμπεριφορές είναι αποδεκτές, όλες είναι σωστές (περιορισμός μόνο όπως στο 1., για την ελευθερία δράσης).

8. Ελευθερία σχετικά με τον σεξουαλικό προσανατολισμό: Όχι καταπίεση σχετικά με το πώς πρέπει να φέρεται ο καθένας στα ερωτικά θέματα, τι είναι σωστό και τι δεν είναι· όλα είναι σωστά, αρκεί να μη βλάπτουν τους άλλους (πχ, βιασμός, παιδεραστία κτλ).

Ίσως να ξεχνάω να προσθέσω και κάτι άλλο στο οποίο πιστεύω, αλλά τα βασικά νομίζω πως τα έχω αναφέρει. Αυτή είναι όλη μου η ατζέντα. Δεν μ’ενδιαφέρει τίποτ’ άλλο. Νομίζω ότι, αν αυτά υπάρχουν, τα υπόλοιπα θα τα βρούμε.

Μέχρι στιγμής, ας μη γελιόμαστε, δεν υπήρχαν όλα αυτά, ή τουλάχιστον κάποια υπήρχαν εν μέρει μόνο ή σχετικά. Πάρε για παράδειγμα το 6 και εμένα: Θα ήθελα να ζω εδώ, στην Ελλάδα, και να γράφω φανταστική λογοτεχνία και να πληρώνομαι γι’αυτό. Αλλά δεν μπορώ να το κάνω. Γιατί δεν γίνεται. Είναι οι δομές τέτοιες που δεν μου το επιτρέπουν. Αυτό είναι περιορισμός της ελευθερίας μου. Όμως δεν είμαι πρόθυμος να κάνω κάτι λιγότερο απ’το να συνεχίζω να γράφω, γιατί το ξέρω πως ό,τι άλλο κι αν έκανα δεν θα ήμουν ευχαριστημένος. Οπότε, το κάνω ακόμα κι αν δεν πληρώνομαι. (Οι δωρεές σας είναι ευπρόσδεκτες, παρεμπιπτόντως, αν και δυστυχώς μέχρι στιγμής είναι ελάχιστες. Ευχαριστώ όσους έχουν ήδη στείλει έστω και μερικά ευρώ.)

Η κοινωνία μας δεν ήταν τέλεια από άποψη ελευθερίας. Φυσικά και δεν ήταν. Αλλά τώρα, μ’αυτή την ιστορία με την πανδημία, το κακό έχει παραγίνει. Κοιτάξτε την παραπάνω λίστα με αυτά που με ενδιαφέρουν και πείτε μου ένα πράγμα που δεν έχει παραβιάσει ξεδιάντροπα η κορονοκρατία. Δεν υπάρχει κανένα. Κι όλ’ αυτά που αναφέρω είναι βασικές ελευθερίες.

Το ποτήρι έχει ξεχειλίσει.

Πόσο ακόμα θα τους αφήσεις να καταληστεύουν την ελευθερία σου;

 

(Τυχόν τυπογραφικά λάθη να θεωρηθούν εκεί για σουρεαλιστικούς λόγους, λόγω βιασύνης μου, δαίμονα του πληκτρολογίου, και, φυσικά, κορονοϊού ο οποίος έχει μολύνει τα δάχτυλά μου.)

 

Επειδή είναι τρομαχτικό σήμερα να βγαίνεις στο δρόμο, βγαίνω εγώ για εσάς, και οι δρόμοι μού μιλάνε.

Να τι λένε:

Και αυτό είναι ένα φυλλάδιο πεταμένο στο πεζοδρόμιο:

 

Άντε, και καλές Απόκριες. Μάσκες έχετε· η κυβέρνηση φρόντισε γι’αυτό.

 

 

Παρακολουθούσα την υπόθεση μ’έκεινον τον γιατρό από την Κέρκυρα που παρέλυσε μετά από το εμβόλιο (ρίξτε μια ματιά εδώ αν θέλετε) και πραγματικά δεν βγάζει κανένα νόημα. Πρώτα, ανακοινώνεται ότι αυτός ο τύπος παρέλυσε. Μετά βγαίνει ένας άλλος τύπος και λέει πως το έκανε ψέματα, ότι παρέλυσε προκειμένου να αποφύγει την εξεταστική επιτροπή (επειδή έβαζε εκτός σειράς νεοδημοκράτες να εμβολιάζονται). Μετά πάλι βγαίνει ένας άλλος τύπος και λέει ότι όντως ήταν κανονική παράλυση.

Τώρα εσύ τι συμπέρασμα βγάζεις;

Στην Κέρκυρα επίσης εκείνη η νοσοκόμα που είχε παραλύσει ύστερα από τη δεύτερη δόση του εμβολίου λένε πως τώρα είναι καλύτερα και μπορεί και σηκώνεται. Οπότε, ξέρεις, όλα καλά με το εμβόλιο. Αφού σηκώνεται, δεν τρέχει τίποτα... Το γεγονός ότι έπαθε κάτι το αγνοούμε ξαφνικά, αφού ήταν περαστικό.

Όμως όλα αυτά εμένα μού φαίνονται παραμύθια του εντυπωσιασμού, όπως γίνεται συνήθως με όσα βγαίνουν στα ΜΜΕ. Τρομερές «αποκαλύψεις» και δηλώσεις που δεν οδηγούν πουθενά και δεν βγάζουν κανένα πραγματικό νόημα, ούτε θίγουν κανένα πραγματικό θέμα που έχει όντως σημασία.

Εκτός των άλλων διάβασα ότι αυτός που κατηγόρησε τον παράλυτο (;) γιατρό για ψέμα είπε ότι μόνο στην Κέρκυρα έχουν παρουσιαστεί παραλύσεις από το εμβόλιο ενώ παγκοσμίως δεν έχει συμβεί πουθενά. Αυτό είναι έκδηλο ψέμα, φυσικά, γιατί παγκοσμίως είναι γνωστό πως όντως έχουν παρουσιαστεί τέτοιες παρενέργειες των εμβολίων για Covid-19 και χειρότερες. Ο ίδιος ο Bill Gates και η Pfizer παραδέχονται ότι τα εμβόλιά τους μπορεί να παρουσιάσουν παρενέργειες.

Κι αυτό όμως είναι ακόμα ένα θέμα φτηνού εντυπωσιασμού και παραπλάνησης.

Το πραγματικό ερώτημα εδώ δεν είναι τι παρενέργειες έχει το εμβόλιο (γιατί σίγουρα κάποιες παρενέργειες θα έχει, όπως και όλα τα φάρμακα). Το πραγματικό ερώτημα που τίθεται είναι σχετικά με την ηθική της όλης υπόθεσης με τα εμβόλια.

Όπως είχα ξαναγράψει, θα προτιμούσα πολύ περισσότερο ένα φάρμακο για τον κορονοϊό παρά ένα εμβόλιο. Θα ήταν πολύ λογικότερο, νομίζω.

Παραδόξως, οι περισσότερες προσπάθειες γίνονται προς τη μεριά του εμβολίου ενώ αυτές που γίνονται προς τη μεριά του φαρμάκου αποσιωπούνται... όλως τυχαίως.

*

Το εμβόλιο, ωστόσο, δεν είναι απαραίτητα κάτι το κακό. Το πώς το διαχειρίζονται (όπως και όλη την πανδημία) είναι κάτι το κακό.

Ας σκεφτούμε λίγο πώς θα μπορούσαν να είχαν διαχειριστεί την υπόθεση με το εμβόλιο...

Θα μπορούσαν να είχαν βγει και να είχαν δηλώσει το εξής: «Φτιάξαμε ένα εμβόλιο για την Covid-19. Είναι καινούργιο φάρμακο, δεν έχει δοκιμαστεί παρά μόνο στα εργαστήρια ακόμα. Βρίσκεται σε πειραματικό στάδιο. Η διάρκεια της προστασίας που προσφέρει είναι περιορισμένη· αυτοί που το λαμβάνουν θα πρέπει να ξαναεμβολιάζονται ανά 6 μήνες, αν όχι νωρίτερα. Ζητάμε εθελοντές για να το δοκιμάσουμε, ώστε η πανδημία να αντιμετωπιστεί πιο αποτελεσματικά στο άμεσο μέλλον. Προσφέρουμε αμοιβή $$$ στον κάθε εθελοντή, και σε περίπτωση αρνητικών παρενεργειών επάνω του του προσφέρουμε αποζημίωση από $$$ έως $$$, ανάλογα με τη βαρύτητα των παρενεργειών. Ο σκοπός μας είναι να τελειοποιήσουμε το εμβόλιο, ώστε να το κάνουμε όσο το δυνατόν πιο ασφαλές για όλους. Προτρέπουμε, επίσης, όσους πιστεύουν ότι κινδυνεύουν άμεσα από τον κορονοϊό – πχ, άτομα που εργάζονται στις ΜΕΘ – να εμβολιαστούν ταχύτερα. Σας ευχαριστούμε.»

Είδατε εσείς να βγαίνουν και να λένε κάτι τέτοιο;

Όχι.

Αυτό, όμως, θα ήταν το ηθικό να έχουν κάνει.

Αντ’ αυτού, ουσιαστικά λένε το εξής:

«Φτιάξαμε το εμβόλιο που θα σας σώσει όλους! Πρέπει οπωσδήποτε όλοι να το κάνετε! Δεν είναι υποχρεωτικό, αλλά όσοι δεν το κάνουν μπορεί και να ζουν σαν φυλακισμένοι ή περιθωριοποιημένοι. Το εμβόλιό μας ίσως – ίσως – να έχει κάποιες παρενέργειες οι οποίες όμως είμαστε σίγουροι πως δεν είναι τίποτα το σπουδαίο παρότι το φτιάξαμε χτες. Ελάτε όλοι να το κάνετε, πάση θυσία, αλλιώς θα καταστραφείτε από τον κορονοϊό! Σας φέραμε τη σωτηρία!» (Για το ότι οι εμβολιασμένοι θα πρέπει να ξαναεμβολιάζονται ανά 6 μήνες, αν όχι νωρίτερα, ούτε κουβέντα παρά μόνο στα ψιλά γράμματα.)

Σου φαίνεται εσένα αυτός να είναι ηθικός τρόπος για να προωθείς ένα καινούργιο φάρμακο μέσα στον γενικό πληθυσμό;

Δεν είναι ηθικό αυτό που κάνουν. Είναι εκφοβιστική απάτη. Και πολύ πιθανόν να είναι και παράνομο. (Ήδη το Δικαστήριο της Χάγης αποφάσισε πως είναι παράνομη η απαγόρευση κυκλοφορίας για υγειονομικούς λόγους.) Δεν επιτρέπεται να επιβάλλεις επάνω σε κανέναν ιατρική πράξη χωρίς τη συγκατάθεσή του ή με εκφοβισμό. Υπάρχει αυτό μέσα στα ανθρώπινα δικαιώματα (κι αν δεν υπήρχε θα έπρεπε να το βάλουμε).

Μου κάνει τρομερή εντύπωση, μάλιστα, που περισσότεροι γιατροί δεν διαμαρτύρονται γι’αυτό που συμβαίνει. Διότι αρνούμαι να πιστέψω ότι δεν ξέρουν πως ένα φάρμακο που βγήκε χτες είναι ουσιαστικά σε πειραματικό στάδιο. Όπως αρνούμαι να πιστέψω ότι κανένας σοβαρός επιστήμονας νομίζει πως η πανδημία Covid-19 είναι το τέλος του κόσμου. Το μόνο που μπορώ να υποθέσω είναι πως ή αυτοί οι γιατροί είναι παραπλανημένοι, ή εκφοβισμένοι, ή απατεώνες, ή πήραν νύχτα τα πτυχία.

Αλλά ας πούμε ότι το εμβόλιό τους είναι το μαγικό ελιξήριο που το έχει φτιάξει ο Ιησούς Χριστός Αλχημιστής. Ας πούμε ότι δεν έχει καμία παρενέργεια αλλά μόνο θετικά αποτελέσματα.

Αν εσύ δεν θέλεις να το βάλεις μες στο σώμα σου, είναι δικαίωμά σου. Επειδή είναι καλό, δεν πάει να πει ότι πρέπει οπωσδήποτε και να το κάνεις. Ή είναι η επιλογή δική σου ή δεν ζούμε σαν ελεύθεροι άνθρωποι. Εγώ δεν μπορώ να δεχτώ κάποιος άλλος να αποφασίζει τι είναι το «καλό» μου, και ούτε θα πρέπει να το δέχεσαι κι εσύ, ή κανένας άλλος άνθρωπος. Γιατί δεν είναι ηθικό. Είναι, ουσιαστικά, χουντικό.

*

Το πρόβλημα ξεκινά από τις ίδιες τις φαρμακοβιομηχανίες.

Οι φαρμακοβιομηχανίες, εδώ και χρόνια, νομίζουν ότι έχουν ένα βασικό θέμα: δεν πουλάνε αρκετά φάρμακα. Θα ήθελαν να πουλάνε περισσότερα.

Το πρόβλημα αυτό εντοπίζεται στο ότι τα φάρμακα (αναμενόμενα) καταναλώνονται μόνο από ασθενείς. Αλλά οι υγιείς είναι περισσότεροι από τους ασθενείς, και οι ασθενείς είναι ολοένα και λιγότεροι στον σύγχρονο κόσμο (λόγω καλής υγιεινής εκτός των άλλων).

Δεν θα ήταν τώρα καλά, σκέφτονται οι φαρμακοβιομηχανίες, αν πουλούσαμε φάρμακα στους υγιείς;

(Κι αυτό το έχουν ήδη προσπαθήσει με διάφορους τρόπους, όπως μέσω της ψυχιατρικής που βγάζει δήθεν «ασθενείς», ή μέσω διαφόρων άλλων πραγμάτων – πχ, να παίρνεις ένα φάρμακο για να αντιμετωπίσεις τις παρενέργειες ενός άλλου φαρμάκου που το παίρνεις για να αντιμετωπίσεις τις παρενέργειες ενός άλλου φαρμάκου που νομίζεις ότι όντως το χρειάζεσαι.)

Βρήκαν, λοιπόν, τώρα τρόπο να πουλάνε φάρμακα στους υγιείς. Έκαναν την πανδημία Covid-19 να φαίνεται σαν το τέλος του κόσμου – παρότι καταφανώς, και σε σύγκριση με άλλες πανδημίες και χίλιες-δύο άλλες ασθένειες, δεν είναι τόσο τραγική – τρομοκράτησαν τους πληθυσμούς της γης με τις αρλούμπες τους, και τώρα θέλουν να βάλουν όλους τους υγιείς να αγοράσουν το φάρμακό τους – εκείνοι ή οι κυβερνήσεις τους (που είναι το ίδιο πράγμα, ουσιαστικά).

Γι’αυτό διαδραματίζεται αυτό το παραμύθι που βλέπουμε στα ΜΜΕ καθημερινά και στα social media. Γι’αυτό προσπαθούν να αποσιωπήσουν τους πάντες (ακόμα και το πανεπιστήμιο του Στάνφορντ!) που διαφωνούν με την άποψή τους για την πανδημία και για τα μέτρα που παίρνονται, καθώς και όσους μιλάνε για οποιαδήποτε παρενέργεια του εμβολίου. Γι’αυτό θέλουν να επαναλαμβάνεις το εμβόλιο ανά εξάμηνο. Γι’αυτό δεν τους ενδιαφέρει να παρασκευάσουν φάρμακο (που το παίρνουν μόνο οι ασθενείς). Και γι’αυτό δεν θέλουν να γίνεται λόγος για ανθρώπινα δικαιώματα ή για το πολύ απλό δικαίωμα του κάθε ανθρώπου να αποφασίζει εκείνος τι θα βάλει μέσα στο σώμα του.

Νομίζεις ότι υπερβάλλω; Καθόλου δεν υπερβάλλω. Είναι γνωστό πως η Pfizer και ο Bill Gates (και πιθανώς κι άλλοι κατασκευαστές φαρμάκων) έχουν μεγάλη επιρροή επάνω στα ΜΜΕ και στις κυβερνήσεις. Έχουν γίνει σκάνδαλα και παλιότερα, ειδικά με την Pfizer, τα περισσότερα από τα οποία ο κόσμος δεν ξέρει γιατί δεν τον αφορούσαν άμεσα στο σύνολό του.

Τώρα, αυτή η απάτη μάς αφορά όλους. Γιατί δεν είναι ούτε καν μια απλή απάτη που σε κοροϊδεύουν να πάρεις ένα φάρμακο που δεν χρειάζεσαι πραγματικά. Είναι μια απάτη που μπορεί να έχει πολιτικές συνέπειες σχετικά με την ελευθερία σου – να μετακινηθείς, να εργαστείς, να μπεις σε κάποιον κλειστό χώρο.

Δηλαδή, υπάρχει τώρα κανένας που αληθινά πιστεύει ότι είναι σωστό να ζητάς χαρτί εμβολιασμού προκειμένου ο άλλος να δουλέψει ή να ταξιδέψει; Πότε ξανά είχε γίνει αυτό; Ποτέ. Αυτά τα πράγματα συμβαίνουν μόνο σε δικτατορίες και διαφόρων ειδών απολυταρχικά, καταπιεστικά καθεστώτα.

Η υγειονομική χούντα που έχει ήδη ξεκινήσει είναι όντως ένα δικτατορικό, τυραννικό καθεστώς, κι αν η Δικαιοσύνη δεν κάνει κάτι άμεσα, και σύντομα, για να βάλει ένα τέλος σ’αυτό θα έχουμε όλοι πολύ κακά ξεμπερδέματα.

*

Δεν ξέρω για εσάς, αλλά εμένα η γνώμη μου δεν έχει αλλάξει καθόλου για τα εμβόλια τον τελευταίο καιρό. Δεν σκοπεύω να εμβολιαστώ, κι αν κάποιος μού πει ότι δεν μπορώ να κάνω κάτι επειδή δεν έχω χαρτί εμβολιασμού να περιμένει να φάει μήνυση για καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Εκείνο που προσωπικά θα πρότεινα είναι όσο το δυνατόν περισσότεροι πολίτες να κάνουν μήνυση άμεσα στην κυβέρνηση για καταπάτηση ανθρωπίνων δικαιωμάτων και καταστρατήγηση του Συντάγματος. Η κυβέρνησή μας δεν είναι νόμιμη. Δεν υπάρχει πλέον καμία αμφιβολία γι’αυτό. Αν θέλει να γίνει νόμιμη, ας άρει τη χούντα του lockdown κι ας πάψει να συνεργάζεται σκιερά με τις φαρμακοβιομηχανίες.

 

Έπιασα, επιτέλους, να διαβάσω, το The Gap into Vision: Forbidden Knowledge, το δεύτερο βιβλίο της Gap series του Stephen R. Donaldson. Και λέω «επιτέλους» γιατί το πρώτο βιβλίο, το Gap into Conflict: The Real Story, το είχα διαβάσει πριν από πολλά χρόνια. Δε νομίζω ότι καν είναι κάπου στα αναγνώσματα που βάζω στο site μου, κι αυτό σημαίνει ότι το είχα διαβάσει πριν από το 2007. Έναν αιώνα πριν, δηλαδή. Θυμάμαι, όμως, ότι μου άρεσε. Αν και η ιστορία, αναμφίβολα, περιέχει κάποια σεξιστικά στοιχεία, έχει έναν τρομερό δυναμισμό που σε κρατάει κολλημένο. Επίσης, παρότι καθαρά επιστημονική φαντασία, δεν είναι technobabble και η πλοκή έχει πραγματικό ενδιαφέρον και εκπλήξεις. Ακόμα και ο βασικός χαρακτήρας, που μοιάζει τελείως διεστραμμένος, έχει κάτι το σαγηνευτικό, ο γαμιόλης.

Αφού είχα διαβάσει το The Real Story, λοιπόν, έψαχνα τα επόμενα της σειράς. Δεν τα είχα ήδη, γιατί αυτό το βιβλίο το είχα ψαρέψει σ’ένα τρομερό παλαιοβιβλιοπωλείο το οποίο, δυστυχώς, έχει κλείσει πλέον. Δεν ήταν εύκολο να εντοπίσω τα υπόλοιπα βιβλία της σειράς, αλλά τελικά τα κατάφερα. Όμως δεν είχα καθίσει να τα διαβάσω· τα είχα εκεί και κάθονταν, πάντα στα υπόψη, αλλά μόνο στα υπόψη.

Τώρα, τόσα χρόνια μετά, πιάνω να διαβάσω δεύτερο... και είναι σαν να μην είχα ξεχάσει τίποτα από το πρώτο (που σίγουρα κάτι έχω ξεχάσει)· η ιστορία σε βάζει αμέσως μέσα κι αρχίζει να κυλάει με τον ίδιο τρομερό ρυθμό. Κι εδώ υπάρχουν κάποια αρκετά έντονα στοιχεία που ορισμένοι θα μπορούσαν να αποκαλέσουν σεξιστικά, ή, ίσως, φετιχιστικά. Ωστόσο εγώ δεν αισθάνθηκα αυτά να με απωθούν από την αφήγηση. Και μέχρι στιγμής έχω διαβάσει περίπου το ένα τρίτο του βιβλίου και φαίνεται να μου αρέσει.

*

Ο Donaldson δεν είναι κυρίως γνωστός για την Gap series. Κυρίως γνωστός είναι για τη σειρά The Chronicles of Thomas Covenant, την οποία δεν έχω διαβάσει, και δεν σκοπεύω, για να είμαι ειλικρινής. Είναι ακόμα ένας από εκείνους τους κλώνους του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών, απ’ό,τι έχω καταλάβει, όπου κυριαρχεί ένας Σκοτεινός Άρχοντας και έρχεται ένας εκλεκτός για να τον καταστρέψει και να σώσει τον κόσμο. Η βασική διαφορά είναι ότι αυτός ο εκλεκτός έρχεται από τον δικό μας κόσμο και εδώ ήταν ανάπηρος· αλλά εκεί δεν είναι, και αισθάνεται ξαφνικά μια τρομερή ελευθερία και πολύ δυνατές ορμές... οπότε ένα από τα πρώτα πράγματα που κάνει είναι να βιάσει μια κοπέλα. Ναι, υπάρχουν κι εδώ σεξιστικά στοιχεία, όπως φαίνεται. Αν και δεν το έχω διαβάσει, όπως είπα, αυτά έχω ακούσει για το Chronicles of Thomas Covenant.

Η Gap series αισθάνομαι να με τραβάει πολύ περισσότερο.

*

(Τι, σας κάνει εντύπωση που σήμερα δεν λέω για κορονοϊό; Ε, δεν μπορεί συνέχεια να λέμε για ένα πράγμα, ακόμα κι αν είναι σημαντικό. Εν τω μεταξύ, ρίξτε κάνα βλέφαρο στην AntiCorona. Ίσως εκεί να αναφέρουν κάτι το αξιοσημείωτο.)