Στις λογοτεχνικές ιστορίες, πολλές φορές, κάνουμε το λάθος να υποθέτουμε ότι οι χαρακτήρες δρουν βάσει απόλυτης λογικής. Αλλά αυτό δεν θα έπρεπε, ίσως, να είναι έτσι. Γιατί, στον “πραγματικό” κόσμο, οι άνθρωποι σπάνια δρουν βάσει απόλυτης λογικής και, μάλιστα, σε αρκετές περιπτώσεις δρουν τελείως παράλογα. Βλέπε, για παράδειγμα, πολλά ιστορικά, ή κοινωνικά, ή οικονομικά, γεγονότα. Φαίνονται παράλογα, ακόμα κι αν προσπαθούμε να δώσουμε κάποια “λογική” εξήγηση για να ικανοποιήσουμε την ανθρώπινη ανάγκη να τα εξηγεί όλα.

Ας πούμε ότι έχεις έναν χαρακτήρα που θέλει, βαδίζοντας μέσα σε μια πόλη, να πάει από το σημείο Α στο σημείο Β. Το λογικό είναι να πάρει τον πιο ευθύ δρόμο, σωστά; Αυτός είναι και ο πιο γρήγορος δρόμος, άλλωστε. Η απλή λογική λέει ότι, αν δεν έχει λόγο να λοξοδρομήσει, από εκεί θα πάει... Αλλά οι άνθρωποι δεν είναι απόλυτα λογικοί. Ο τύπος αυτός μπορεί να πάρει έναν δρόμο που δεν είναι ευθύς – χωρίς κανέναν ιδιαίτερο λόγο. Εσύ, ο συγγραφέας – ή εσύ, ο αναγνώστης – που βλέπεις τα πράγματα από έξω, που βλέπεις ίσως και τον χάρτη της πόλης όπου βαδίζει ο χαρακτήρας, μπορεί να το θεωρείς “παράλογο”· αλλά οι άνθρωποι είναι παράλογοι. Αυτό είναι το φυσικό τους.

Ασφαλώς, υπάρχει και ένα όριο κάπου εδώ. Αν οι χαρακτήρες δρουν τελείως παράλογα και ανεξήγητα μέσα σε μια λογοτεχνική ιστορία, τότε πρέπει να υφίσταται και κάποιου είδους αιτιολογία.

Ο Μπαμπινιώτης έχει ορισμό στο λεξικό του για τα role-playing games. Όχι, δεν κάνω πλάκα.

Ορίστε:

Μόλις είδα ότι στάλθηκαν στο Twitter κάποια links για παλιότερα posts από τα Σκιώδη Παραλειπόμενα.

Σόρυ γι’αυτό. Ήταν bug, επειδή κάνω κάποιες αλλαγές ώστε ολόκληρο το fantastikosorizontas.gr να καλείται πλέον με HTTPS, δηλαδή ασφαλής σύνδεση. Και το έχω καταφέρει στο 99%· απομένει λίγο mixed content ακόμα, που βέβαια δεν είναι τίποτα το βλαβερό για κανέναν – μόνο μερικά src που ακόμα γράφουν μέσα http.

Η αλήθεια είναι πως το fantastikosorizontas.gr δεν χρειάζεται HTTPS γιατί δεν ζητά κωδικούς σας, δεν ζητά το email σας, δεν ζητά προσωπικές πληροφορίες σας κανενός είδους: και εκεί είναι που υπάρχει ο κίνδυνος αν η σύνδεση δεν είναι ασφαλής – ότι μπορεί κάποιος τρίτος, κάνοντας αυτό που λένε man-in-the-middle attack (κοινώς γνωστό ως υποκλοπή), να σας βουτήξει τις πληροφορίες. Το μόνο που θα μπορούσε να κάνει κάποιος όταν βλέπετε το fantastikosorizontas.gr είναι να σας έστελνε κάποια ψεύτικα δεδομένα, όπως πχ μια ψεύτικη σελίδα που μοιάζει με αυτή που θέλατε να δείτε αλλά γράφει κάτι διαφορετικό. Όμως αυτό είναι μπελαλίδικο και εξεζητημένο, και πρέπει να έχει πολύ συγκεκριμένους σκοπούς, και κάποιος να κάθεται και να σας παρακολουθεί περιμένοντας να μπείτε στο fantastikosorizontas.gr/. Ψιλοαπίθανο, δηλαδή.

Ωστόσο, φαίνεται πως τελευταία έχει αρχίσει να θεωρείται στάνταρ το να έχεις HTTPS, και θέλω πάντα να είμαι στο cutting edge, οπότε είπα να το κάνω κι αυτό. Είχε πλάκα, εξάλλου. Υπάρχουν φορές που – ναι, ανωμαλία – τη βρίσκω σκαλίζοντας κώδικες – κι αυτός δεν ήταν καν δύσκολος.

Τι κάνει αυτός ο κύριος με το καπέλο;

Κόκκινο ή γαλάζιο; Τι λες;

*

Ναι, το ξέρω, όλο φωτογραφίες ποστάρω τελευταία. Αλλά, γαμώτο, ορισμένες φορές δεν έχω ιδέα τι να γράψω. Και, όταν ξεκίνησα αυτό το blog στο Tumblr πριν από μερικά χρόνια, είχα πει ότι θα ποστάρω κάτι κάθε μέρα. Στην αρχή, το έκανα κιόλας – έναν ολόκληρο χρόνο. Τώρα, έχω αρχίσει να μην έχω κάτι να γράψω κάθε μέρα. Αλλά προσπαθώ.

Επιπλέον, δεν είναι γαμάτες οι μυστηριακές οντότητες των δρόμων;

Μυστηριακές Οντότητες

(Μια επανάληψη από το παλιό blog.)

Ένα από τα πιο σημαντικά πράγματα όταν γράφεις λογοτεχνία έχω διαπιστώσει πως είναι να μπορείς να οραματιστείς εκείνο που θέλεις να περιγράψεις προτού το περιγράψεις με λέξεις. Στάσου λίγο και φέρ’ το μπροστά στα μάτια του μυαλού σου. Δες το. Δες το πολύ καλά και πολύ προσεχτικά, από όλες τις μεριές. Άγγιξέ το. Μύρισέ το. Νιώσε το σαν πραγματικό.

Και μετά, περιέγραψέ το με λέξεις. Όσες λέξεις χρειάζονται.

Μπορεί να νομίζεις ότι ούτως ή άλλως έτσι θα το περιέγραφες, ακόμα κι αν δεν το οραματιζόσουν με προσοχή, αλλά υπάρχει διαφορά. Μέσα στο μυαλό σου η περιγραφή κυλά πιο φυσικά.