Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
24 / 12 / 2020

Κι άλλα διαβολικά χταπόδια στους τοίχους.

Μυστηριακές Οντότητες

 

22 / 12 / 2020

Αν δεν κάνω λάθος, ήμουν ο πρώτος που άρχισα να χρησιμοποιώ λέξεις τύπου «κορονο-κάτι», τις περισσότερες από τις οποίες έχω συμπεριλάβει στο Λεξικό Κορονοϊού. Τουλάχιστον, δεν είχα δει κανέναν άλλο να χρησιμοποιεί τέτοιες λέξεις πριν από εμένα. Και τώρα βλέπεις τον καθένα να χρησιμοποιεί κορονολέξεις. Ακόμα και στα mainstream news («κορονοπάρτι»;), γαμώ το κορονοκέρατό μου!

Τσκ, τσκ, τσκ. Είστε όλοι απαράδεκτοι. Θα ζητήσω αποζημίωση για πνευματικά δικαιώματα.

Εναλλακτικά, ελάτε στο site μου και κάντε μου μια δωρεά (βλ. αριστερή στήλη – εκτός αν είσαι με οθόνη smartphone, οπότε και δεν τη βλέπεις) μέρες που είναι. Φράγκο δε βγάζουμε σ’αυτή τη χώρα, και, φυσικά, ο Μητσοτάκης φταίει και γι’αυτό.

 

21 / 12 / 2020

Είναι ένας άνθρωπος τον οποίο δεν ξέρω καλά, ούτε εκείνος με ξέρει καλά, αλλά τον συναντώ καμιά φορά για κάποιες δουλειές μου. Δεν είναι φίλος, απλά γνωστός. Κατά πάσα πιθανότητα δεν ξέρει ότι γράφω στο διαδίκτυο. Επίσης, δεν μπορώ να φανταστώ κανέναν απολύτως λόγο που μπορεί να έχει για να θέλει να μου πει ψέματα. Δεν έχουμε τίποτα το προσωπικό οι δυο μας.

Τα λέω αυτά γιατί πάντα είμαι καχύποπτος με τα πάντα (όχι τις αιλουρόποδες αρκούδες, φυσικά) και κανέναν δεν εμπιστεύομαι. Τα λέω, επιπλέον, για να μη νομίσει ο αναγνώστης ότι αυτός ο άνθρωπος μπορεί να μου είπε ψέματα.

Εκείνο που μου είπε ήταν το εξής: Στην περιοχή του, ο πατέρας κάποιων πέθανε από καρκίνο, κι αυτοί δέχονταν πιέσεις για να δηλώσουν ότι πέθανε από κορονοϊό, Covid-19.

Του λέω: «Είχε, όμως, και τον κορονοϊό, σωστά; Απλά δεν πέθανε από αυτόν.»

«Όχι,» μου λέει, «δεν είχε καθόλου κορονοϊό.»

«Δεν τον είχαν εντοπίσει με κάνα τεστ, με κάτι τέτοιο;»

«Όχι, τίποτα. Δεν είχε κορονοϊό, πέθανε από καρκίνο, αλλά θέλανε να τους βάλουν να δηλώσουν ότι πέθανε από κορονοϊό.»

*

Τώρα... αν εγώ έτυχε ν’ακούσω για μια τέτοια περίπτωση τελείως συμπτωματικά – που δεν μπορώ να πω ότι ερευνώ ακριβώς το θέμα, ή ότι ρωτάω τους πάντες που ξέρω, ή ότι έχω και τόσους πολλούς γνωστούς ώστε να κάνω καμιά σπουδαία έρευνα – φαντάσου πόσες άλλες παρόμοιες περιπτώσεις υπάρχουν οι οποίες έχουν δηλωθεί ως «θάνατοι από Covid-19» αλλά δεν είχαν καθόλου τον κορονοϊό!

Αν συγχρόνως με αυτό ισχύει η υπόθεσή μου ότι κάποιους τούς δηλητηριάζουν με το μικρόβιο Covid, κι αν συγχρόνως γίνεται και κανένα άλλο «μαγείρεμα» με τους αριθμούς, κι αν επίσης κάποιοι κολλάνε με φυσικό τρόπο (δηλαδή, επειδή έρχονται σε επαφή με μολυσμένους), τότε καταλαβαίνεις γιατί «ξαφνικά» έχουμε τόσα πολλά κρούσματα και θανάτους...

...κι επάνω που οι φαρμακοβιομηχανίες προσπαθούν, με το ζόρι, να πουλήσουν τα εμβόλια που έφτιαξαν σε χρόνο ντε-τε. (Πράγμα που σε κάνει να σκέφτεσαι ότι ή τα εμβόλια αυτά είναι βιαστικά φτιαγμένα και, άρα, άκρως επικίνδυνα, ή ότι ήταν ήδη φτιαγμένα από πριν και η όλη υπόθεση κορονοϊός μια κορονοκοροϊδία.)

*

Θα μπορούσες, βέβαια, να πιστέψεις και ότι λέω ψέματα για τον γνωστό μου που μου είπε για τον ψεύτικο θάνατο από κορονοϊό. Αλλά γιατί εγώ να πω ψέματα για κάτι τέτοιο; Δεν έχω τίποτα να κερδίσω. Και όσοι επισκέπτονται τον ιστότοπό μου από καιρό ξέρουν ότι ποτέ δεν υποστηρίζω παρατάξεις ή ιδεολογίες, ούτε είμαι πολιτικοποιημένος, ούτε έχω κανένα άλλο συμφέρον. Αυτά που γράφω εδώ είναι όλα οι προσωπικές μου απόψεις, όχι οι απόψεις του αφεντικού μου.

 

19 / 12 / 2020

Κρανίο, σε ερωτώ, γαμημένο αρχίδι: Να κορονοζεί κανείς, ή να μην κορονοζεί;

Μυστηριακές Οντότητες

 

17 / 12 / 2020

Κοίταζα τις τελευταίες κορονομπουρμπουλήθρες σχετικά με τις μετακινήσεις τώρα στις γιορτές, και, γι’ακόμα μια φορά, έχω να πω ότι οι άνθρωποι που βγάζουν αυτούς τους νόμους είναι αξιογέλαστοι, το λιγότερο, αν όχι νοσηροί. Αλλά κυρίως μου έκανε εντύπωση αυτό εδώ σχετικά με το εμβόλιο. Σοβαρά τώρα, γιατί τόσο ενδιαφέρον για τη φύλαξη του εμβολίου; Φοβούνται ότι κανένας σχεδιάζει να ληστέψει τις αποθήκες ή την αυτοκινητοπομπή που θα το μεταφέρει; Φάρμακα είναι ή βόμβες, τελικά;

Παρεμπιπτόντως, θυμάται κανείς τι μας έλεγαν για το lockdown; Αρχικά, ότι δεν θα το ξανακάνουν. Μετά, ότι θα κρατήσει μόνο τρεις βδομάδες. Τώρα; Τώρα πια «κανείς δεν ξέρει», αδελφέ, πόσο θα κρατήσει...

Μάλλον, μέχρι να βγάλουν κάμποσα φράγκα οι φαρμακοβιομηχανίες (μη γίνουν και κλέφτες οι άνθρωποι· είπαμε...) και μέχρι να διαλυθούν όλες οι οικονομίες και το 80% του πληθυσμού να πέσει σε κατάσταση δουλείας.

Άντε, και Καλό Πάσχα.

 

107η σελίδα από τις 181

Προηγούμενη σελίδα

Επόμενη σελίδα

 

Επίσης . . .

Επιλογές Απριλίου (29/4)


Virgil Finlay (τέχνη φαντασίας) Chéri Hérouard (παρισινή τέχνη) Gervasio Gallardo (μυθική τέχνη) HP Lovecraft (τα Άπαντα) Cthulhu Mythos (Encyclopedia) Πολύπλοκα και πελώρια οικοδομήματα (πριν από τις σύγχρονες επιστημονικές μεθόδους) Sybil Marie Anne Lenormand (και η μαντική τράπουλά της) Pulp Covers (the best of the worst) Το διάβασμα (μας κάνει καλό;) Παίξτε δωρεάν πάνω από 15.000 παιχνίδια (της Amiga) Τα βιβλία Mapbacks (των παλιών εκδόσεων Dell) Solarpunk (A Short Guide to the Decolonization of the Sun) Πώς να είσαι συγγραφέας (όπως πραγματικά αισθάνεσαι) ...Και έρχονται κι άλλα (στο LinX)

 

Επιλογές Απριλίου (22/4)


Τέχνη από CD — Anthea Xin («ενεργειακοί» πίνακες) — Rithika Merchant (λαβυρινθώδεις κοσμολογίες) — Savepoint.gr (η εξέλιξη του Retropolis) — Ανθολογίες τρόμου (1930) — Clare Winger Harris (1891-1968) — Ο μαζικός δολοφόνος της Φλώριδας και το ChatGPT — Μια ψεύτικη ασθένεια που ξεγέλασε την τεχνητή νοημοσύνη — Angus McBride (τέχνη) — Vintage RPG — Το Τάγμα του Ηλιακού Ναού και οι μαζικές αυτοκτονίες — Gil Kane (τέχνη) — Voyage to Faremido: Gulliver’s Fifth Voyage (διαβάστε δωρεάν) — & πολλά, πολλά ακόμα στο LinX

 

Βιβλιοκριτική: Imaginary Worlds του Lin Carter


Έχοντας διαβάσει (και σχολιάσει) το Wizardry and Wild Romance του Michael Moorcock, είχα κάνει όρεξη να προχωρήσω σε κάτι παρόμοιο· κι αφού κι ο ίδιος ο Moorcock προτείνει το Imaginary Worlds, προχώρησα προς τα εκεί.

Είναι κι αυτό, φυσικά, μια πραγματεία για τη φανταστική λογοτεχνία, αλλά, παρότι έχει ομοιότητες με το Wizardry and Wild Romance, δεν είναι το ίδιο πράγμα. Ο Moorcock κρίνει, κυρίως, την εποχή του· ο Lin Carter μιλά πιο διαχρονικά και πιο ιστορικά (αν και την κρίνει, εν μέρει, και την εποχή του σ’ένα σημείο). Ξεκινά, μάλιστα, διευκρινίζοντας τι εννοεί λέγοντας «φανταστική λογοτεχνία» – fantasy – ώστε να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις:

But what I mean by the word "fantasy" is a narrative of marvels that belong to neither the scientific nor the supernatural. The essence of this sort of story can be summed up in. one word: magic. A fantasy is a book or story, then, in which magic really works-not a fairy­ tale, not a story written for children, like Peter Pan or The Wizard of Oz, but a work of fiction written for adults-a story which challenges the mind, which sets it working.

Και, για να είμαι ειλικρινής, συμφωνώ απόλυτα με αυτό τον ορισμό. Το ίδιο εννοώ κι εγώ, συνήθως, όταν λέω «φανταστική λογοτεχνία».

[Συνέχισε να διαβάζεις]