Σκιώδη Παραλειπόμενα

του
Κώστα Βουλαζέρη

Αρχείο | RSS Feed

Αναζήτηση Μυστηριακές ΟντότητεςΠαλιά Ελληνικά Εξώφυλλα

Τυχαία

Μια στιγμή...
3 / 1 / 2021

Ναι, άλλη μία φωτογραφία από τους «μολυσμένους» δρόμους της κατακρεουργημένης Αθήνας, αυτές τις γιορτινές και χαρούμενες ημέρες.

Είδατε, παρεμπιπτόντως, τι ωραία που φτάσαμε και στο lockdown3; Άντε, ώσπου να φτάσουμε και στο lockdown103...

 

2 / 1 / 2021

Ακόμα μία φωτογραφία από τους «μολυσμένους» δρόμους της κατακρεουργημένης Αθήνας, αυτές τις γιορτινές και χαρούμενες ημέρες.

 

1 / 1 / 2021

Φωτογραφία από τους «μολυσμένους» (λέμε τώρα) δρόμους της κατακρεουργημένης Αθήνας, αυτές τις γιορτινές και χαρούμενες ημέρες.

Παρακαλώ, σώστε τα ποντίκια προτού τους τη χώσουν.

 

31 / 12 / 2020

Αυτό μάλλον είναι, για την ώρα, το τελευταίο κείμενο που γράφω για τα εμβόλια του Covid-19 γιατί αληθινά έχω σιχαθεί να βλέπω αυτή την άθλια κατάσταση να συμβαίνει. Αισθάνομαι πως έχει αρχίσει να μολύνει το μυαλό μου, και γι’αυτή τη μόλυνση μόνο εγώ έχω το εμβόλιο, το οποίο συνήθως είναι να ρίξω πέντε μούντζες προς τη μεριά του αντικειμένου που θεωρώ μολυσμένο. (Μουντζά: κατά την παράδοση, χειρονομία που αποδιώχνει το κακό. Κι αν κάτι είναι κακό μέσα στις κοινωνίες μας τώρα, καταλαβαίνετε ποιο θεωρώ πως είναι...)

Θα γράψω κάποια τελευταία λόγια γι’αυτή την ιστορία και ελπίζω να μην τα προσπεράσετε ως «ακόμα ένα ιντερνετικό blog-post». Διαβάστε. Ειδικά αν νομίζετε ότι διαφωνείτε μαζί μου ή αν δεν με θεωρείτε της παράταξής σας.

Πιστεύω ότι αυτό που ζούμε θα έπρεπε να μας απασχολεί όλους πολύ περισσότερο, αλλά μάλλον αυτό δεν συμβαίνει.

Ορίστε τι συμβαίνει:

Ο κόσμος έχει υποστεί τρομοκρατία και εγκλεισμό – βασανιστήρια, δηλαδή.

Μετά εμφανίζεται ένα καινούργιο εμβόλιο που φτιάχτηκε εξωφρενικά γρήγορα, μέσα σε 2-3 μήνες, και διατυμπανίζεται ότι δήθεν θα τους σώσει από μια πανδημία η οποία στην πραγματικότητα δεν είναι και τόσο θανάσιμη όσο την έχουν κάνει να φαίνεται. Ένα τέτοιο φάρμακο είναι εξ ορισμού επικίνδυνο γιατί δεν είναι δοκιμασμένο. Δεν ξέρω αν τελικά θα αποδειχτεί όντως επικίνδυνο ή όχι (αυτό ο χρόνος θα το δείξει) αλλά, αν οποιαδήποτε άλλη στιγμή είχε εμφανιστεί, κανένας δεν θα διανοείτο να το βάλει στο σώμα του και όλοι οι υγειονομικοί θα το θεωρούσαν μη-ασφαλές.

Έκανα μια μεγάλη βόλτα στους δρόμους της Αθήνας. Είδα τον κόσμο – τον ελάχιστο κόσμο που ακόμα τολμά να βγει έξω – να περιφέρεται σαν να μην τρέχει τίποτα, ενώ, κατά τη γνώμη μου, θα έπρεπε οι πάντες να είχαν βγει στους δρόμους – χωρίς μάσκες – και να φωνάζουν ΠΑΡΤΕ ΠΙΣΩ ΤΟ ΔΗΛΗΤΗΡΙΟ ΠΟΥ ΦΕΡΑΤΕ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΧΩΡΑ.

Ο κόσμος δεν αντιδρά παρά μόνο ελάχιστα ίσως. Το είδαμε αυτό από την αρχή της πανδημίας. Με βάζει σε πειρασμό να αρχίσω να πιστεύω εκείνο που λένε διάφοροι, ότι ο κόσμος είναι υπνωτισμένος από την πολλή τηλεόραση· διότι δυσκολεύομαι να βρω άλλη λογική – ή έστω οριακά λογική – εξήγηση γι’αυτό που συμβαίνει, γι’αυτή την ασυλλόγιστη δεκτικότητα σε οτιδήποτε ρίξουν επάνω μας.

Δεν ξέρω αν το εμβόλιο που έχουν φέρει για τον Covid-19 περιέχει κάτι το ύποπτο, αλλά το ότι έχουν βαλθεί με τέτοια μανία να το κάνουν εξαναγκαστικό παραπέμπει προς το ύποπτο γενικά. Ακόμα, όμως, και τίποτα το ύποπτο να μην περιέχει, εξακολουθεί να είναι ένα πειραματικό φάρμακο που τεστάρεται επάνω στον ελληνικό λαό και στους λαούς όλου του κόσμου, καθιστώντας μας πειραματόζωα, αν όχι τίποτα χειρότερο.

Έχω ήδη πει ότι ΔΕΝ θα κάνω το εμβόλιο, και δεν θα το κάνω που να χαλάσει ο κόσμος, ακόμα κι αν έρθουν να με σκοτώσουν.

Η πλάκα είναι ότι, αν δεν ήταν εξαναγκαστικό, ίσως και να το έκανα. Σοβαρά μιλάω· ίσως και να έμπαινα στον πειρασμό.

Τώρα θα μου πεις: Είσαι μαλάκας; Θα έβαζες, από περιέργεια, μια πειραματική ουσία μες στο σώμα σου;

Μαλακία θα ήταν, το ξέρω. Αλλά δεν θα ήταν και η πρώτη μαλακία που έχω κάνει στη ζωή μου (αν και ίσως να ήταν η χειρότερη). Αν έβλεπα, πχ, πολύ κόσμο να το έχει κάνει και να μην έχει παρενέργειες, μπορεί να έμπαινα στον πειρασμό να δω τι είναι αυτό το πράγμα – επειδή είμαι περίεργος άνθρωπος.

Αλλά τώρα αυτό το (εμμέσως) εξαναγκαστικό δεν μ’αρέσει καθόλου. Απλά και μόνο για ιδεολογικούς λόγους, δεν μπορώ να επιτρέψω στον εαυτό μου να κάνει ένα εμβόλιο επειδή κάποιος άλλος θέλει να με εκβιάσει ώστε να το κάνω. Δεν αντιδρώ καθόλου καλά σε εκβιασμούς, έμμεσους ή άμεσους.

Και τη συνέχεια θα τη δούμε... Όπως είπα, είμαι περίεργος άνθρωπος.

Αλλά εκείνο που, από τώρα, διακρίνεται για τη συνέχεια του πράγματος – και για εμένα και για όσους άλλους ελεύθερους ανθρώπους δεν δέχονται τέτοια ψευτοϊατρική καταπίεση – νομίζω πως είναι το εξής: ρατσισμός.

Με το που θα υπάρξουν δύο κατηγορίες ανθρώπων μέσα στην κοινωνία, θα δημιουργηθεί σχάση. Από τη μια θα είναι οι εμβολιασμένοι, αυτοί με την «κάρτα ελευθέρας», που λένε κάποιοι· κι από την άλλη θα είναι οι μη-εμβολιασμένοι, οι «κακοί», οι «μολυσμένοι»... σαν εμένα. (Συγχαρητήρια, παρεμπιπτόντως, στους πολιτικούς που σκέφτηκαν αυτή την πολύ «έξυπνη» κίνηση και στους συμβουλάτορές τους.)

Και τι θα γίνει αφότου έχει δημιουργηθεί αυτός ο διαχωρισμός μέσα στην κοινωνία; Κατά πρώτον, πρόκειται για κάτι σχεδόν ρατσιστικό. Εμείς έχουμε κάνει το εμβόλιο, είμαστε οι «καθαροί». Εσείς δεν έχετε κάνει το εμβόλιο, είστε οι «ακάθαρτοι».

Σου θυμίζει κάτι αυτό;

Ναι, κι εμένα. Τη Ναζιστική Γερμανία. Οι καθαροί και οι άλλοι, οι κακοί...

Κατά δεύτερον, ο νόμος αυτών που μας διοικούν για τους «μολυσμένους», τους μη-εμβολιασμένους, μπορεί να είναι ανά πάσα στιγμή οτιδήποτε. Όπως τώρα, ας πούμε, που κάνουν ό,τι τους κατεβαίνει «λόγω κορονοϊού», αγνοώντας το Σύνταγμα, τις προσωπικές ελευθερίες, τα ανθρώπινα δικαιώματα – τα πάντα.

Καταλαβαίνετε τι σημαίνει αυτό; Καταλαβαίνετε πόσο μεγάλο κακούργημα είναι αυτό;

Δημιουργούν ανθρώπους δευτέρας κατηγορίας. Πολίτες δευτέρας κατηγορίας, οι οποίοι θα είναι υπό σχετικό περιορισμό και ποιος ξέρει τι άλλο.

Και ποιο έγκλημα έκαναν αυτοί οι άνθρωποι; Δεν ήθελαν να βάλουν, εξαναγκαστικά, μέσα στο σώμα τους ένα φάρμακο. Λες και το σώμα τους δεν είναι δικό τους αλλά ανήκει σε κάποιον άλλο.

Κι αυτοί οι άνθρωποι πρέπει, για κάποιο λόγο, να βρεθούν υπό δίωξη.

Απαράδεκτο. Φασιστικό μέχρι αηδίας.

Εναλλακτικά, βέβαια, θα μπορούσες να δεις τα πράγματα ανάποδα, να πεις ότι, ουσιαστικά, οι «καθαροί» είναι αυτοί που δεν έχουν εμβολιαστεί ενώ οι «βρόμικοι» είναι τα πειραματόζωα που έχουν πάρει μια άγνωστη χημική ουσία μέσα τους. Και ίσως αυτό θα ήταν πιο λογικό να το πεις, αλλά εγώ προσωπικά δεν έχω πρόβλημα με το να κάνει ο καθένας ό,τι θέλει με το σώμα του. Θέλει κάποιος να κάνει εμβόλιο, ας κάνει εμβόλιο. Θέλει να πάρει ναρκωτικά, ας πάρει ναρκωτικά. Αν είναι ενήλικας, δικαίωμά του είναι να κάνει ό,τι θέλει με τον εαυτό του.

Όπως φαίνεται, όμως, εδώ υπάρχει κάποιο πρόβλημα με το να ΜΗΝ πάρεις ναρκωτικά– Συγνώμη, να μην κάνεις το εμβόλιο, ήθελα να πω.

Και όσοι δεν δέχονται να κάνουν το εμβόλιο θα κατηγοριοποιούνται ως «μολυσμένοι».

Αυτά εμένα δεν με τρομάζουν. Το εμβόλιο δεν το κάνω που να χαλάσει ο κόσμος, όπως είπα. Και προτρέπω και τους πάντες να μην το κάνουν. Όσο πιο πολλοί τόσο το καλύτερο. Τόσο πιο δύσκολο θα είναι να ελεγχθούν και να κατηγοριοποιηθούν.

Σε τελική ανάλυση, σκέψου: Αν όλη η κοινωνία ξεσηκωνόταν αυτή τη στιγμή και δεν δεχόταν το εμβόλιο, τι θα μπορούσαν να κάνουν κάποιοι τρομοκράτες όπως ο Εισαγγελάτος, η κυβέρνηση, ορισμένες οργανώσεις που δήθεν ενδιαφέρονται για το «καλό» μας, και οι λοιποί;

Τι θα έκαναν; Θα μας σκότωναν όλους; Θα μας έχωναν όλους στη φυλακή; Θα μας περιόριζαν όλους στα σπίτια μας; Πώς; Όταν ακόμα και οι αστυνομικοί, ως άνθρωποι κι αυτοί (γιατί παρά τις φήμες δεν θέλω να πιστέψω ότι είναι ρομπότ), είχαν επίσης ξεσηκωθεί; Ή ακόμα κι αν δεν είχαν ξεσηκωθεί.

Τίποτα δεν θα μπορούσαν να κάνουν οι κορονοκράτες.

Αλλά αυτό, το πιο λογικό απ’όλα, δεν προβλέπεται να συμβεί γιατί, ίσως, ο κόσμος κοιμάται τον ύπνο της τηλεόρασης...

Μακάρι να κάνω λάθος.

*

Είναι ακόμα ένα πράγμα που θέλω να πω.

Δυστυχώς, το ξέρω πως δεν μπορώ να απευθυνθώ σε πολύ κόσμο. Το website μου δεν έχει τόση κίνηση ώστε αυτά εδώ να φτάσουν σε πολλά μάτια και να έχουν ίσως, παρ’ελπίδα, κάποιο αποτέλεσμα. Το περιεχόμενο στο site μου είναι αρκετά εξειδικευμένο – λογοτεχνία, φαντασία, και τα λοιπά. Για τα δεδομένα του, λαμβάνει αρκετές μοναδικές επισκέψεις κάθε μήνα (αν είναι να εμπιστεύεσαι τα στατιστικά του διαδικτύου). Όμως δεν είναι δυνατόν να έχει τις επισκέψεις που έχει ένα site γενικού περιεχομένου που ανανεώνεται καθημερινά με πολλά κείμενα.

Ίσως, όμως, κάποιοι που με διαβάζουν να έχουν μεγαλύτερη επιρροή από εμένα στον κόσμο, ίσως να μπορούν να επηρεάσουν περισσότερους ανθρώπους. Αν συμφωνούν μ’αυτά που λέω, τους ωθώ να το κάνουν. Να κινητοποιήσουν τον κόσμο ώστε να αντιδράσει κάπως σε αυτό τον εμβολιαστικό κανιβαλισμό που συμβαίνει και στην όλη κορονοκατάσταση.

Εγώ – όπως θα έχετε συμπεράνει, μάλλον, από τα Σκιώδη Παραλειπόμενα και μόνο – δεν πρόσκειμαι σε καμία συγκεκριμένη πολιτική παράταξη, όμως έχω μια πλουραλιστική λογική. Αυτή τη στιγμή, βλέπω να αντιδρούν στον εμβολιασμό άνθρωποι που ανήκουν στον χώρο της αναρχίας, άνθρωποι που ανήκουν στον χώρο της άκρας δεξιάς, ή της δεξιάς, ή της αριστεράς. Διαφόρων ειδών άνθρωποι. Έχω βάλει links και εικόνες που ορισμένα μπορεί να θεωρηθούν δεξιά, ορισμένα αριστερά. Σε κάποιους ίσως και να έχω προκαλέσει σύγχυση.

Δε μ’ενδιαφέρει ποιος είναι δεξιός και ποιος αριστερός, ποιος είναι ακροδεξιός και ποιος αναρχικός. Μ’ενδιαφέρει τώρα ποιος θέλει ακόμα να λογίζεται ελεύθερος άνθρωπος, τουλάχιστον στο βαθμό τού να ορίζει μόνος του τι γίνεται μέσα στο σώμα του και όχι να εξαναγκάζεται από άλλους να φαρμακωθεί. Μπορεί, για παράδειγμα, κατά κανόνα να διαφωνώ με τις απόψεις των ακροδεξιών, αλλά τώρα, αν ακροδεξιός φωνάξει εμβόλιο = φόνος, πρέπει να συμφωνήσω μαζί του. Αν, επίσης, αναρχικός γράψει εμβολιασμός = εκμετάλλευση ανθρώπων, πάλι θα συμφωνήσω μαζί του. Αν οι ακροΧριστιανοί φωνάξουν εμβόλιο = 666 έρχεται ο Αντίχριστος!!!, παρότι θα μου φανεί λιγάκι αστείο, δεν θα τους κατακρίνω· θα πω ότι έχουν το δικό τους, προσωπικό δίκιο που διαμαρτύρονται.

Καταλαβαίνετε πού θέλω να καταλήξω; Εγώ δεν πιστεύω τίποτα αλλά είμαι με το μέρος όλων. Εδώ που έχουμε φτάσει, το σημαντικό είναι ότι κάποιος αντιδρά σε αυτή την κατάσταση γενικής υποδούλωσης που προσπαθούν να μας επιβάλουν. Όσοι δεν θέλουν να εμβολιαστούν, όσοι είναι αποφασισμένοι ότι δεν θα εμβολιαστούν, πρέπει να ενωθούν ώς έναν βαθμό τουλάχιστον. Διαιρεμένους, απλά θα σας διαλύσουν τον καθένα ξεχωριστά, θα σας κατηγοριοποιήσουν, και θα σας φερθούν σαν ανθρώπους δευτέρας κατηγορίας.

Μόνο αν υπάρξει ένα ενιαίο μέτωπο αντιεμβολιασμού – αποτελούμενο από ανθρώπους διαφόρων παρατάξεων – μπορεί να γίνει κάτι. Αν δεν θέλετε να σας βάλουν σε μια λίστα και να σας φέρονται σαν «μολυσμένους», πρέπει να ενωθείτε ασχέτως τι διαφορές έχετε αναμεταξύ σας. Αυτές οι διαφορές μπορούν να περιμένουν. Αυτή η τωρινή κατάσταση δεν μπορεί να περιμένει. Αν δεν αντιδράσει ο κόσμος τώρα, ύστερα τα πράγματα απλά θα είναι χειρότερα.

Όπως είπα ήδη, εγώ δεν έχω αρκετά μεγάλη επιρροή για να μεταδώσω τέτοιο μήνυμα σε όσους ανθρώπους θα ήθελα. Ίσως όμως κάποιοι που έρχονται εδώ και με διαβάζουν να έχουν μεγαλύτερη επιρροή από εμένα. Τους ωθώ να σκεφτούν πολύ καλά αυτά που έχω γράψει.

Και κάπου εδώ το κλείνω το θέμα.

*

Θα συνεχίσω να ποστάρω για θέματα κορονοϊού ή εμβολιασμού, αλλά όχι με τόσα πολλά λόγια. Στο άμεσο μέλλον έχω υπόψη να ανεβάσω μερικές φωτογραφίες από τους «μολυσμένους» δρόμους της κατακρεουργημένης Αθήνας.

Εύχομαι ευτυχισμένο το νέο έτος... αλλά πραγματικά δεν το βλέπω. Πολύ φοβάμαι ότι τα εμβόλια είναι μόνο η αρχή.

 

29 / 12 / 2020

(Συνέχεια από το Κάποια«απαγορευμένα» βίντεο για τον κορονοϊό)

 

Ας δούμε λιγάκι το όλο σόου όπως έχει εξελιχτεί μέχρι στιγμής.

Το εμβόλιο έρχεται μέσα σ’ένα φορτηγάκι φρουρούμενο από ειδικές δυνάμεις. Φοβόνταν ότι κανείς πρόκειται να το έκλεβε; Σίγουρα όχι. Ήταν ένα σόου: Κοιτάξτε να δείτε. Έρχεται η σωτηρία σας! Και τη φρουρούμε για να μη χαθεί! Αυτό είναι ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ, δώστε σημασία!

Καταλαβαίνεις; Γι’αυτό φρουρούσαν το φορτηγάκι, όχι επειδή φοβόνταν ληστές στον δρόμο. Το φρουρούσαν για να σε εντυπωσιάσουν.

Και ονόμασαν την επιχείρηση «Ελευθερία», τρομάρα τους. Επίσης για εντυπωσιασμό. Ότι, δήθεν, το εμβόλιο θα φέρει την ελευθερία που όλοι οι άνθρωποι – που αισθάνονται καταπιεσμένοι από το lockdown, τις μάσκες, και τα λοιπά – απεγνωσμένα αναζητούν.

Όλα αυτά – μάσκες, lockdown, η παράλογη αύξηση των κρουσμάτων παρά το lockdown, κτλ – έγιναν, κατά βάση, γι’αυτό τον λόγο: για να νιώσεις καταπιεσμένος. Δεν έγιναν για να σε προστατέψουν. Και τώρα, που είσαι καταπιεσμένος, έρχεται... η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.

Ε, δε θες την ελευθερία σου;

Δε θες τη σύριγγα που θα σου δώσει την ελευθερία σου;

Αλλά η παράσταση δεν τελειώνει εκεί. Ολόκληρο b-movie έχει γίνει («Η Κορονοπαρέα της Νέας Επιδημίας,» λέω να το πούμε).

Βάζουν, μετά, εκείνη την ξανθιά από τη ΜΕΘ να κάνει πρώτη το εμβόλιο. Και δες φωτογραφία που κυκλοφορεί:

Τη βάζουν να κάνει το δάχτυλο της νίκης μες στη μούρη μας (έτσι μπράβο, κοριτσάρα μου, δολοφόνησε– εεεε, σώσε την ανθρωπότητα!). Πάλι, προφανώς, για λόγους επηρεασμού: Να δείτε, αυτή το κάνει, άρα είναι ΟΚ το εμβόλιο, άρα πρέπει να το κάνετε κι εσείς, μπλα, μπλα, μπλα...

Αλλά για να ρίξουμε μια πιο κοντινή, ζουμαρισμένη ματιά στο πρόσωπο αυτής της γυναίκας, της κυρίας Καμπισιούλη. Βέβαια, δεν φαίνονται και πολλά με τη μάσκα, αλλά φαίνεται εκείνο που έχει σημασία: τα μάτια. Σου μοιάζουν αυτά για μάτια ανθρώπου σίγουρου και χαρούμενου; Πρόσεξε: το δεξί μάτι είναι πεσμένο, το αριστερό είναι ορθάνοιχτο. Αυτό συμβαίνει όταν συγκεκριμένα κέντρα του εγκεφάλου βρίσκονται σε λειτουργία ενώ άλλων η λειτουργία καταπνίγεται. Συμβαίνει, συνήθως, όταν κάποιος άνθρωπος έχει μια μεγάλη στεναχώρια, ή νιώθει ένα μεγάλο άγχος, αλλά το καταπνίγει και συνεχίζει.

Όταν η κυρία Καμπισιούλη έκανε το εμβόλιο ήταν τρομαγμένη, ή, ίσως, εκφοβισμένη, ή κάπως εξαναγκασμένη. Έτσι, τουλάχιστον, κρίνω εγώ από τα μάτια της (που σπάνια λένε ψέματα εκτός αν ξέρεις τι να κάνεις με τα μάτια σου – και λίγοι το ξέρουν αυτό).

Μετά, έτυχε να βρω αυτό εδώ το βίντεο, όπου μια ρεπόρτερ της ΕΡΤ-1 μιλά με την Καμπισιούλη, η οποία, και πάλι, μου φάνηκε κομπλαρισμένη/φοβισμένη/καταπιεσμένη από τον τρόπο που μιλούσε. Δε μου έδωσε την εντύπωση ανθρώπου σίγουρου και μη φοβισμένου, αλλά το αντίθετο.

Και μετά, η δημοσιογράφος τη ρωτά (χρονική ροή 1:55) αν υπήρχε στιγμή που είχε δεύτερες σκέψεις για το εμβόλιο, και τι απαντά η δικιά σου; «Όχι. Ως υγειονομικός δεν επιτρέπω στον εαυτό μου να κάνει δεύτερες σκέψεις. Εμείς οι υγειονομικοί δεν επιτρέπεται να κάνουμε δεύτερες σκέψεις.»

Και συνεχίζει λέγοντας παρόμοια πράγματα.

Τι λογική προωθεί η κυρία Καμπισιούλη; Τη λογική «Πίστευε και μη ερευνά», ουσιαστικά. Τη λογική «Υπάκουγε και μην αμφισβητείς». Τη λογική «Κάνε ό,τι σου λένε και μην ψάχνεις, ποτέ».

Σου λέει, δηλαδή, αυτή η τρομερά δημοκρατική και έξυπνη κυρία να μη σκέφτεσαι και απλά να υπακούς.

Και σε ρωτάω εγώ: Θες έτσι να ζεις;

Γιατί, δεν ξέρω για σένα, αλλά εγώ αυτό το θεωρώ ζωντανό θάνατο. Είναι σαν να είσαι ζόμπι και να περπατάς παραπατώντας και μουγκρίζοντας άναρθρα.

Αλλά το σόου συνεχίζεται, δεν τελειώνει εδώ.

Έρχονται την άλλη μέρα όλα τα μεγάλα αφεντικά της χώρας – τα τσιράκια, δηλαδή, των αφεντικών του εξωτερικού – και πάνε όλοι οι βλαμμένοι ομαδικά να εμβολιαστούν, επιδεικνύοντάς το, φυσικά, μέχρι αηδίας για τα μάτια του «χαζού λαού». (Βαρουφάκη μαλάκα, ντροπή σου. Κάποτε το έπαιζες επαναστάτης. Θυμάσαι; Μάλλον όχι.)

Τώρα, λένε διάφοροι ότι ίσως να μην έκαναν το πραγματικό εμβόλιο αλλά πιθανώς να είχε μέσα μόνο φυσικό ορό, ή αρκετό φυσικό ορό ώστε να αραιώσει την ουσία. Πολύ πιθανόν να είναι έτσι. Το πιθανότερο, βασικά.

Όμως δεν έχει σημασία αν είναι έτσι ή όχι.

Σημασία έχει το εξής ερώτημα: Αν ο Μητσοτάκης και η Κορονοπαρέα του της Νέας Επιδημίας ανέβαιναν πάνω στη στέγη της Βουλής και πηδούσαν κάτω με το κεφάλι, θα πηδούσες μαζί τους;

Μόνο οι αφελείς θα εντυπωσιάζονταν από έναν τέτοιο μαζικό εμβολιασμοί των ανθρώπων που (δυστυχώς) μας διοικούν.

Πιθανά σενάρια σχετικά με τον εμβολιασμό τους:

Δεν λέω ότι κάτι από αυτά ισχύει σίγουρα, αλλά τα θεωρώ πιθανά.

*

Κάποια δεδομένα γενικά για τα εμβόλια και τα φάρμακα, τα οποία δεν είναι υποθετικά σενάρια:

Τα εμβόλια, και όλα τα φάρμακα, πρέπει να περάσουν από ένα δοκιμαστικό στάδιο προτού θεωρηθούν σχετικά ασφαλή (γιατί απόλυτα ασφαλές φάρμακο δεν υπάρχει). Τα εμβόλια του Covid δεν έχουν περάσει από αυτό το στάδιο, άρα ζητάνε από εμάς ουσιαστικά να γίνουμε τα πειραματόζωα.

Τα εμβόλια κανονικά χρειάζονται πέντε ή περισσότερα χρόνια για να ετοιμαστούν.

Τα εμβόλια δεν δρουν άμεσα. Αφού το πάρεις, μετά από δυο βδομάδες συνήθως αρχίζει να δρα.

Οι παρενέργειες που μπορεί να έχουν τα εμβόλια είναι ποικίλες και μπορεί να διαφέρουν από άνθρωπο σε άνθρωπο. Μάλιστα, κάποιες από αυτές είναι μακροχρόνιες – δηλαδή, μπορεί να κάνεις σήμερα το εμβόλιο, να νομίζεις ότι δεν έπαθες τίποτα, αλλά κάτι να πάθεις μετά από ένα χρόνο ή περισσότερο.

Είναι απάνθρωπο και φασιστικό άνθρωπος να επιβάλλει σε άνθρωπο, με το έτσι θέλω, να δεχτεί φάρμακο ή εμβόλιο, γιατί παρεμβαίνει σε ένα θέμα που είναι καθαρά προσωπικό: το σώμα του. Το να προσπαθείς να επιβάλεις εξαναγκαστικό εμβολιασμό σημαίνει ότι είσαι ένας απάνθρωπος φασίστας στον οποίο δεν πρέπει να δείξουμε κανένα έλεος. Και να το έχουν αυτό υπόψη τους όσοι υποβοηθούν τους κορονοκράτορες να επιβάλλουν εμβολιασμό. Δεν είμαστε μαλάκες· ξέρουμε τι συμβαίνει.

*

Τώρα, αν αυτή η πανδημία είχε κάποια σοβαρή επικινδυνότητα, ίσως να ήταν και πιο σοβαρό το θέμα του εμβολιασμού. Αλλά τα μόνα που ξέρουμε είναι:

(α) ο κορονοϊός μεταδίδεται σχετικά εύκολα, αλλά όχι απαραίτητα προκαλώντας τίποτα το κακό στον άνθρωπο·

(β) η θνησιμότητα είναι εξαιρετικά μικρή·

(γ) η θνησιμότητα για άτομα που δεν είναι άνω των 70 ή σε ευπαθείς ομάδες είναι σχεδόν μηδενική·

(δ) η ασυμπτωματικοί δεν τον μεταδίδουν παρά μόνο σε εξαιρετικά σπάνιες περιπτώσεις.

Αν είχαμε μια πανδημία που εξαπλωνόταν γρήγορα – έβλεπες τη μια μέρα 5.000 κρούσματα, και την άλλη 20.000, και την άλλη 50.000 – και είχε μεγάλη θνησιμότητα, όπως πχ 50%, τότε... τότε νομίζω πως και ο ίδιος ο κόσμος θα ήθελε να κάνει κάποιο εμβόλιο, έστω κι αν έπαιρνε ένα ρίσκο για τον εαυτό του.

Τώρα, όμως; Με τέτοια δεδομένα; Και με τέτοια κοροϊδία σχετικά με τα κρούσματα και τους θανάτους;

Και να προσπαθούν να κάνουν το εμβόλιο εμμέσως, αν όχι άμεσα, υποχρεωτικό;

Μήπως εδώ κάτι δεν πάει καλά;

Θα τους αφήσουμε να μας καταστήσουν έτσι φυλακισμένους μέσα στη χώρα μας και, συγχρόνως, πειραματόζωα;

Ανεχτήκαμε την τρομοκρατία των mainstream δημοσιογράφων.

Ανεχτήκαμε το καρναβάλι με τις μάσκες.

Ανεχτήκαμε – μόλις και μετά βίας – το καταστροφικό lockdown.

Θα ανεχτούμε τώρα να μας κλέψουν το ίδιο μας το σώμα; Να μας πουν τι θα βάλουμε μέσα στο σώμα μας;

Μόνο μία απάντηση υπάρχει σ’αυτό, όπως όλοι γνωρίζουμε:

Επανάσταση.

Και, για τους τσιτωμένους, δεν αναφέρομαι σε πιστολιές και βόμβες. Επανάσταση σημαίνει πλήρης άρνηση συμμόρφωσης με οτιδήποτε σχετικό με τον Covid-19, ειδικά σε ό,τι έχει σχέση με το εμβόλιο.

Γιατί με τις ζωές μας δεν παίζουμε.

Κι αν αυτά τα κορονοπαράσιτα θέλουν να καταστήσουν τη ζωή σ’αυτή τη χώρα ζωντανό θάνατο, ένα έχω να τους πω: Δεν είμαι εγώ φυλακισμένος εδώ μαζί τους· είναι αυτοί φυλακισμένοι εδώ μαζί μου.

*

Θέλω επίσης να χαιρετίσω τον Γιώργο Τράγκα που, παρά την προχωρημένη ηλικία του, παρά τα προβλήματα υγείας που έχει, παρά τον πόλεμο που του έχουν κάνει τα λαμόγια της κορονοκρατίας, συνεχίζει να κάνει πραγματική και ελεύθερη δημοσιογραφία σ’αυτή τη χώρα. Να τον μιμηθείτε. Έχετε να μάθετε κάτι από αυτόν.

Αντιθέτως, έχουμε κάτι άλλα τραγικά παραδείγματα από γλοιώδεις δημοσιογράφους όπως τον Εισαγγελάτο– συγνώμη, Ευαγγελάτο, που προσπαθούν να εκβιάσουν και να τρομοκρατήσουν τον κόσμο. Εμένα δεν με τρομάζουν αυτοί χαφιέδες. Χρειάζονται ξύλο με βρεγμένη σανίδα, να γίνει ο κώλος τους κόκκινος σαν μαϊμούς.

*

Τι μπορείς να κάνεις ΕΣΥ.

Πάντα να σκέφτεσαι και να αμφισβητείς αυτά που σου λένε από την τηλεόραση και τα mainstream media. Να μη δέχεσαι ποτέ να σε τρομάζουν. Δεν υπάρχει τίποτα για να φοβηθείς πέρα από τον φόβο τον ίδιο.

Να κάνεις προσωπική έρευνα. Μην περιμένεις να την κάνουν άλλοι για σένα.

Να εξαπλώνεις την αλήθεια για τον κορονοϊό, με ό,τι μέσο μπορείς, και να τους θυμίζεις κάθε μέρα ότι είσαι ελεύθερος άνθρωπος.

 

107η σελίδα από τις 182

Προηγούμενη σελίδα

Επόμενη σελίδα

 

Επίσης . . .

Επιλογές Αυγούστου (18/8)


Barry Windsor-Smith και Robert E. Howard & Xerox Hell (αλλοιώστε εικόνες) & Η εκστατική αλήθεια της τέχνης & Chaoclypse & Mâr-Nâmeh, το Βιβλίο των Οιωνών από τα Φίδια & Γεωλογικός χάρτης του φεγγαριού σαν σουρεαλιστικό όνειρο & Morgan Sorensen & Ένα αστεροσκοπείο μέσα στην έρημο & RIP John Crowley & The Greenwood Faun της Nina Antonia & Αντισταθείτε στους τεχνοκράτες και στους «ειδικούς» & πολλά ακόμα έρχονται στο LinX – σύντομα

 

Βιβλιοκριτική: The Dandelion Dynasty: The Grace of Kings· The Wall of Storms· The Veiled Throne· Speaking Bones, του Ken Liu


Αυτή η σειρά (τετραλογία) μού έκανε αίσθηση από διάφορες απόψεις, γι’αυτό κιόλας αποφάσισα να γράψω βιβλιοκριτική. Έπιασα το πρώτο βιβλίο της, The Grace of Kings, σχεδόν τυχαία, και αμέσως κόλλησα. Συνήθως, όταν διαβάζω σειρές φαντασίας, το πρώτο βιβλίο δεν μου αρέσει και τόσο, αλλά, καθώς προχωράω στα επόμενα, η σειρά μού αρέσει ολοένα και περισσότερο. Εδώ – δυστυχώς – συνέβη το ακριβώς αντίθετο...

Το πρώτο βιβλίο με εντυπωσίασε. Σκέφτηκα: Επιτέλους, ένας σύγχρονος συγγραφέας φαντασίας που μου αρέσει! Διότι, τελευταία, δεν βρίσκω και πολλούς σύγχρονους συγγραφείς που να μου αρέσουν. Το Grace of Kings δεν ακολουθεί την κλισέ πλέον, και εμπορική, χρήση της οπτικής γωνίας τρίτου προσώπου που προσκολλιέται κάθε φορά σε έναν χαρακτήρα (όπως, πχ, γίνεται στο A Song of Ice and Fire). Εδώ η οπτική γωνία τρίτου προσώπου είναι πολύ πιο ανοιχτή· μπορεί να γράφει για οτιδήποτε: από τις σκέψεις τριών χαρακτήρων συγχρόνως, μέχρι το τι συμβαίνει σε μια ολόκληρη πόλη. Μια πολύ ευχάριστη αλλαγή στη βαρεμάρα του ύφους που έχει καταντήσει η διεθνής φανταστική λογοτεχνία. Δεν ξέρω αν έχουν αρχίσει να αλλάζουν νοοτροπία (τώρα που η αγορά του βιβλίου χάνει λεφτά διεθνώς) ή αν απλώς ο συγγραφέας είχε κανένα πολύ γερό βύσμα και το πέρασε αυτό σε μεγάλο εκδότη. Και δεν έχει σημασία.

Αυτό δεν είναι το μόνο καλό στο Grace of Kings, φυσικά. Οι χαρακτήρες είναι έξυπνοι και δραστήριοι, ο διάλογος αρκετά έξυπνος και ρεαλιστικός. Η πλοκή ποτέ δεν παύει να κινείται: συνεχώς γίνονται γεγονότα και γεγονότα και γεγονότα. Περιπέτειες μέσα σε περιπέτειες, ατελείωτες. Η ιστορία ξεκινά με μια «κακιά» αυτοκρατορία και διάφορους επαναστάτες εναντίον της αποδώ κι αποκεί· μοιάζει κλισέ, αλλά δεν είναι, έτσι όπως εξελίσσεται. Και ακόμα και οι «κακοί» χαρακτήρες είναι ενδιαφέροντες: κάποιοι τρομαχτικοί, κάποιοι με τη δική τους φιλοσοφία. Ενώ οι «καλοί» είναι ή έξυπνοι ή γενναίοι – μια πολύ ωραία ανάμειξη νοοτροπιών.

[Συνέχισε να διαβάζεις]

 

Επιλογές Αυγούστου (5/8)


Sibylle Ruppert (βιομηχανικός, σκοτεινός σουρεαλισμός) 10 ταινίες (από την ανατολική Γερμανία) TikTok Farlands (ένας κρυφός κόσμος) Η Google θα κάνει τα smart phones σας ακόμα πιο περιοριστικά (απαγορεύοντας στον οποιονδήποτε να τρέξει δικό του app) Οι Ευρωπαίοι ψηφίζουν (για τις εικόνες στα νέα χαρτονομίσματα) Trompe-L’œil (ένας κρυμμένος κόσμος σκέλεθρων) Solarpunk (μουσική) Η Shell κερδίζει (από τον πόλεμο) Ένας ερημίτης (στις κατακόμβες του Παρισιού) Καρλ Γιουνγκ και συγχρονικότητα (ο μυστικισμός των συμπτώσεων) Ο νεοναζισμός στις ΗΠΑ (βίντεο) Maxfield Parrish (μαγευτική τέχνη) Περίπλοκοι χαρακτήρες (σε Howard, Grell, Wolfe, Dostoevsky) Ars Notoria (και η Άμεση Γνώση) LinX (έρχονται πολλά ακόμα)